Διαχωρισμός της ευθύνης: η χρήση της μεθόδου στο φαγητό των παιδιών / Feeding Your Child Using Division of Responsibility

Διαχωρισμός της ευθύνης είναι ένας τρόπος ταΐσματος του παιδιού που επιλύει σχεδόν οποιοδήποτε διαμάχη γύρω από το φαγητό.
Από τη γέννηση έως τους 6 μήνες και μέχρι 1 έτους, οι γονείς είναι υπεύθυνοι για το ΤΙ τρώει το παιδί 

και το παιδί είναι υπεύθυνο για το ΠΟΣΟ και το ΠΟΤΕ θα φάει (τα βρέφη τρώνε κατά απαίτηση).

Feeding Your Child Using Division of Responsibility

Όσο το παιδί τρώει στερεές τροφές, οι γονείς υπεύθυνοι για το ΤΙ, το ΠΟΤΕ και το ΠΟΥ τρώει το παιδί

και το παιδί είναι υπεύθυνο για το ΠΟΣΟ θα φάει και για το ΑΝ θα φάει.

Ευθύνες φαγητού

Ηλικία παιδιού	Η δική σας ευθύνη	Η ευθύνη του παιδιού
0-12 μηνών	Τι θα φάει	Πόσο Πότε (πόσο συχνά)
1 έτος και μετά	Τι Πότε (πόσο συχνά) Πού	Πόσο Αν θα φάει

Τα βρέφη γεννιούνται με μία εσωτερική αίσθηση της πείνας που τους ειδοποιεί το πότε πεινούν και το πότε έχουν χορτάσει. 

Όταν προσπαθούμε να ελέγξουμε το πόσο θα φάει το παιδί, παρεμβαίνουμε σε αυτή την φυσική ικανότητά τους. 

Χρησιμοποιώντας το διαχωρισμό της ευθύνης, βοηθάμε το παιδί να ακολουθήσει και να αναπτύξει αυτές τις εσωτερικές του τάσεις.

Η ευθύνη αλλάζει όσο το παιδί μεγαλώνει. 

Από τη στιγμή που το παιδί φτάσει τον πρώτο χρόνο ζωής, γινόμαστε υπεύθυνοι για το ΠΟΤΕ θα φάει μέσω της ρουτίνας γευμάτων και σνακ. 

Επίσης, μπορούμε να αποφασίσουμε για το ΠΟΥ θα φάει το παιδί, ιδανικά στο σπίτι, σε τραπέζι.

Ακολουθώντας τη ρουτίνα γευμάτων και διαχωρίζοντας την ευθύνη, το παιδί κάποια στιγμή θα είναι έτοιμο και θα έχει την ελευθερία να αποφασίζει για το τι, το που και το πότε θα φάει.

Είναι πολύ βοηθητικό να είμαστε και σωστά πρότυπα. Ο δικός μας τρόπος και οι δικές μας επιλογές φαγητού είναι εξίσου διδακτικά για το παιδί. Το παιδί βλέπει αυτό που επιλέγουμε και συνηθίζουμε να τρώμε και στη συνέχεια μιμείται το παράδειγμά μας.

eltherapy
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Kακοποίηση ζώων και παιδιών πάνε χέρι χέρι

Μια γάτα τυλιγμένη με μονωτική ταινία. 

Μια άλλη, βαριά τραυματισμένη, γιατί ένας άνδρας την πέταξε με όλη του τη δύναμη πάνω σε τοίχο· ζήλευε την αγάπη που της έδειχνε η σύζυγός του, την οποία συχνά χτυπούσε. 

Ένας πατέρας που κακοποιούσε σεξουαλικά την κόρη του, και εξασφάλιζε τη σιωπή της με την απειλή ότι θα σκότωνε τον σκύλο της, τελικά το έκανε. 

Με έναν κόμπο στον λαιμό ακούγαμε αυτές τις περιγραφές, στο αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας στην Κατεχάκη, από την πλέον ειδική: την Μισέλ Γουέλς, ανώτερη εισαγγελέα της Βιρτζίνια, η οποία διευθύνει τη Μονάδα Δικαίου των Ζώων της αμερικανικής πολιτείας.

Η κ. Γουέλς ήρθε στη χώρα μας από τη «μητέρα των προέδρων» –έτσι λέγεται η Βιρτζίνια ως τόπος γέννησης οκτώ προέδρων– μαζί με τρεις συμπατριώτισσές της: τη Νικόλ Μπλούμπεργκ, επικεφαλής της Μονάδας Παιδικής Κακοποίησης της Γενικής Εισαγγελίας της Νέας Υόρκης, τη Σούζαν Ντέι, ανώτερη αξιωματικό-ερευνήτρια της αστυνομίας στη Διεύθυνση Σοβαρών Εγκλημάτων στην κομητεία του Φέρφαξ, και τη Σιόμπαν Τσέιζ, επίσης αξιωματικό της αστυνομίας, υπεύθυνη για την προστασία των ζώων. 

Και ο λόγος του ταξιδιού τους είναι πολύ σημαντικός: να πραγματοποιήσουν εκπαιδευτικό πρόγραμμα που απευθύνεται σε 196 αξιωματικούς της Ελληνικής Αστυνομίας (και 6 του Λιμενικού Σώματος) και σε 350 δικαστικούς λειτουργούς (εισαγγελείς και ανακριτές).

Η πρωτοβουλία ανήκει στην Πανελλήνια Φιλοζωική Ομοσπονδία και τη Συμμαχία για την Ελλάδα, πραγματοποιείται χάρη στη γενναιόδωρη χορηγία του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, του Ιδρύματος Α. Γ. Λεβέντη και 28 εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα, και ονομάζεται «Ο κύκλος της βίας: παιδική κακοποίηση – κακοποίηση ζώων». Εχουν σχέση αυτά τα δύο; Δυστυχώς ναι… 

«Η ανθρώπινη σκληρότητα απέναντι στα ζώα συνδέεται με τη βία απέναντι στους ανθρώπους, ιδιαίτερα στα παιδιά. Αναγνωρίζοντας, λοιπόν, το πρόβλημα και τις διαστάσεις του, δεν μπορούμε να αδιαφορούμε για την επίλυσή του. Δεν δικαιούμαστε να απέχουμε από τη συλλογική προσπάθεια αντιμετώπισής του», τόνισε ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ, αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Τσουβάλας, στην επίσημη παρουσίαση του προγράμματος.

Πρώτη ένδειξη
«Η παραμέληση και κακοποίηση παιδιών και ζώων πάνε χέρι χέρι. Επί σειράν ετών, τα εγκλήματα κατά των ζώων παραβλέπονταν με το επιχείρημα “και τι έγινε; Ζώο είναι”. 

Πλέον αναγνωρίζεται από τις Αρχές των ΗΠΑ ότι η κακοποίηση των ζώων είναι η κορυφή του παγόβουνου – πρώτη ένδειξη ότι έχουμε να κάνουμε με ένα άτομο διαταραγμένο και επικίνδυνο, που δεν θα σταματήσει εκεί, αλλά αποτελεί απειλή για το άμεσο περιβάλλον του και όχι μόνο», εξήγησε η Μισέλ Γουέλς.
....................

kathimerini

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Κατάθλιψη Γονιού - Ψυχολογία Παιδιών / Parental Depression: How it Affects a Child

Η κατάθλιψη του γονιού μπορεί να επηρεάσει τα παιδιά με διαφορετικούς τρόπους

Ακαδημαϊκή επίδοση
Ορισμένες μελέτες έχουν βρει μια σχέση μεταξύ της κατάθλιψης του γονέα και της κακής σχολικής επίδοσης των παιδιών. 

Parental Depression: How it Affects a Child

Ορισμένα ενδιαφέροντα ευρήματα αποκάλυψαν ότι η κατάθλιψη της μητέρας επηρεάζει τα παιδιά περισσότερο από την κατάθλιψη του πατέρα.

Αποδυναμώνει τους συναισθηματικούς δεσμούς μεταξύ του γονιού και των παιδιών
Όταν ένας από τους δύο γονείς πάσχει από κατάθλιψη, αποδυναμώνεται η ικανότητά του να κατανοεί τις ανάγκες των παιδιών του. 

Επιπλέον, ο μεταξύ τους δεσμός γίνεται πιο αδύναμος και τα παιδιά αισθάνονται ανασφαλή.

Τα παιδιά μαθαίνουν τις καταθλιπτικές συμπεριφορές
Όταν ένας από τους δύο γονείς πάσχει από κατάθλιψη, τα παιδιά είναι πολύ πιθανό να επαναλάβουν τις ίδιες αρνητικές, απαισιόδοξες και απελπιστικές σκέψεις. 

Επιπλέον, θα δυσκολευτούν να αναπτύξουν καλές κοινωνικές δεξιότητες και συναισθηματικό έλεγχο.

Τα παιδιά νιώθουν ανασφάλεια και σύγχυση
Ακόμη και οι ενήλικες δυσκολεύονται να κατανοήσουν την κατάθλιψη. Φανταστείτε λοιπόν πόσο δύσκολο μπορεί να είναι για τα παιδιά. 

Μερικές φορές, τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν τι συμβαίνει με τους γονείς τους και μπορεί ακόμη και να κατηγορούν τον εαυτό τους. 

Κάπως έτσι, τα παιδιά πιστεύουν ότι η συμπεριφορά των γονιών τους είναι δικό τους λάθος.

Εξάλλου, οι γονείς είναι αυτοί που πρέπει να είναι υπεύθυνοι για την παροχή υποστήριξης, και προστασίας των παιδιών τους. 

Εάν τα δικά τους συναισθήματα και η προσωπική τους κατάσταση δεν τους επιτρέπουν να εκτελέσουν σωστά αυτές τις λειτουργίες, τα παιδιά μπορεί να καταλήξουν να αισθάνονται μπερδεμένα, ανασφαλή, ακόμη και υπεύθυνα για την ευημερία των γονιών τους.

Μελλοντικές κακές σχέσεις
Η ποιότητα των σχέσεων που θα δημιουργήσουν τα παιδιά στην ενήλικη ζωή τους, θα εξαρτηθεί από την προσωπικότητα, τις πεποιθήσεις και τις δεξιότητές τους. 

Και, όλες αυτές οι πτυχές έχουν επηρεαστεί από την κατάθλιψη των γονιών τους. 

Ως αποτέλεσμα, τα παιδιά είναι πιο πιθανό να έχουν μη υγιείς σχέσεις.

Ζητήστε βοήθεια
Η αντιμετώπιση της κατάθλιψης δεν είναι εύκολη υπόθεση και πολλοί άνθρωποι αποφεύγουν να ζητήσουν βοήθεια, επειδή δεν θέλουν να στιγματιστούν.
Ωστόσο, τώρα που γνωρίζετε πώς η κατάθλιψη επηρεάζει τους γονείς και τα παιδιά, είναι σημαντικό να αναζητήσετε επαγγελματική βοήθεια, σε περίπτωση που τη χρειάζεστε.

Με αυτόν τον τρόπο, θα κάνετε κάτι για να ανακτήσετε την ποιότητα της ζωής σας.
Επιπλέον, θα συμβάλλετε στη μελλοντική ευτυχία των παιδιών σας. Μόνο αν είστε υγιείς, θα μπορείτε να τους προσφέρετε την αγάπη, την προσοχή και την καθοδήγηση που χρειάζονται.

thermisnews

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ομαδικός τάφος παιδιών αποκαλύφθηκε σε σχολείο ιθαγενών στον Καναδά / Canada: 751 unmarked graves found at residential school

Ένας ομαδικός τάφος στον οποίο βρέθηκαν ίχνη από 215 παιδιά αποκαλύφθηκε σε παλιό σχολείο που είχε ιδρυθεί για την αφομοίωση των αυτόχθονων κατοίκων στη Βρετανική Κολούμπια του Καναδά.

Τα παιδιά ήταν μαθητές του οικοτροφείου Kamloops Indian Residential School, το οποίο έκλεισε το 1978.

Canada: 751 unmarked graves found at residential school

Ο πρωθυπουργός Justin Trudeau σχολίασε ότι η μακάβια αυτή ανακάλυψη ήταν «επώδυνη υπενθύμιση» ενός «επαίσχυντου κεφαλαίου της ιστορίας της χώρας μας».

Μέχρι στιγμής δεν είναι γνωστά τα αίτια και οι χρόνοι θανάτου των παιδιών.

Η Ροζάν Κασίμιρ, επικεφαλής της κοινότητας στην πόλη Κάμλουπς της Βρετανικής Κολούμπια, δήλωσε ότι το προκαταρκτικό εύρημα αντιπροσωπεύει μια αδιανόητη απώλεια που δεν καταγράφηκε ποτέ από τους διαχειριστές του σχολείου.

Το σχολείο αφομοίωσης Ινδιάνων στο Κάμλουπς, το οποίο λειτουργούσε ως οικοτροφείο, ήταν το μεγαλύτερο του είδους στην περιοχή. Είχε ανοίξει το 1890 υπό ρωμαιοκαθολική διοίκηση και τη δεκαετία του '50 είχε φτάσει να έχει έως και 500 μαθητές.

Η κεντρική κυβέρνηση ανέλαβε τη διοίκηση του σχολείου το 1969, λειτουργώντας το και ως κατοικία για ντόπιους μαθητές μέχρι το 1978, οπότε έκλεισε.

Τα οικοτροφεία του Καναδά ήταν υποχρεωτικά σχολεία που διοικούνταν από την κυβέρνηση και τις θρησκευτικές αρχές κατά τον 19ο και τον 20ο αιώνα με σκοπό την εξομοίωση των αυτόχθονων νέων.

«Εξ όσων γνωρίζουμε, αυτά τα αγνοούμενα παιδιά είναι μη καταγεγραμμένοι θάνατοι», δήλωσε η κα Κασίμιρ. «Κάποια ήταν τριών ετών», τόνισε.

Η επικεφαλής ιατροδικαστής της Βρετανικής Κολούμπια, Λίζα Λαπουάν δήλωσε στο CBC ότι «είμαστε στη διαδικασία συλλογής πληροφοριών».

efsyn

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Όχι στα μικροκύματα και στο πλυντήριο πιάτων τα πλαστικά τάπερ με το φαγητό των παιδιών / Don't microwave children's food in plastic containers

Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής (AAP) συνιστάει τις οικογένειες να αποφεύγουν να βάζουν στον φούρνο μικροκυμάτων και στο πλυντήριο πιάτων τα πλαστικά τάπερ που περιέχουν επιβλαβείς χημικές ουσίες.

Don't microwave children's food in plastic containers, avoid dishwasher, doctors warn

Σε μια έκθεση που δημοσίευσε διαδικτυακά, οι παιδίατροι-ερευνητές εντόπισαν αυξανόμενα επίπεδα χημικών ουσιών στις χρωστικές, στα συντηρητικά και στα υλικά συσκευασίας τροφίμων.

Κάτι που πρέπει να προσέξουν ιδιαίτερα οι γονείς: Το να θερμαίνονται πλαστικά δοχεία (πχ τάπερ, μπουκάλια κ.α.) στον φούρνο μικροκυμάτων, ή να μπαίνουν στο πλυντήριο πιάτων όπου γίνεται πλύση με πολύ ζεστό νερό, αυξάνει την πιθανότητα διαρροής επικίνδυνων χημικών ουσιών, σύμφωνα με την AAP.

Τα πλαστικά με κωδικούς ανακύκλωσης:
“3” που υποδηλώνει ότι περιέχουν φθαλικές ενώσεις (phthalates)
“6” που υποδηλώνει ότι περιέχουν για στυρένιο (styrene) και
“7” που υποδηλώνει ότι περιέχουν δισφαινόλες (bisphenols)
πρέπει να αποφεύγονται, αναφέρει η έκθεση.

Τα γυάλινα δοχεία ή οι συσκευασίες από ανοξείδωτο χάλυβα συνιστώνται ως οι καλύτερες επιλογές. Η επιλογή τροφών ολικής άλεσης έναντι επεξεργασμένων τροφών μειώνει επίσης τον κίνδυνο μόλυνσης, καθώς και το πλύσιμο των χεριών και των φρέσκων λαχανικών κατά την προετοιμασία του φαγητού.

Περισσότερες από 10.000 πρόσθετες ουσίες που θεωρούνται «γενικά αναγνωρισμένες ως ασφαλείς» από την δεκαετία του 1950 και μετά, καθώς και τα έμμεσα πρόσθετα, όπως η κόλλα, οι βαφές και το πλαστικό στις συσκευασίες, έχουν συνδεθεί με σοβαρά προβλήματα υγείας.

Μερικά από αυτά τα προβλήματα υγείας είναι:
εγκεφαλική ανάπτυξη
παχυσαρκία
αυτισμός
διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας
περιορισμένη μυϊκή μάζα και αντοχή των οστών

Ο αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) αναλύει τα ευρήματα αυτής της έρευνας. Αξιωματούχος του FDA τόνισε ότι η έρευνα αυτή δείχνει «λογική επιστημονική βεβαιότητα» ότι τα πρόσθετα που «γενικώς αναγνωρίζονται ως ασφαλή» δεν είναι επιβλαβή όταν χρησιμοποιούνται σύμφωνα με τις οδηγίες.

Τα πιο σημαντικά πρόσθετα είναι:
δισφαινόλες
φθαλικές ενώσεις
υπερφθοροαλκυλοχαρμίνες (perfluoroalkyl chemicals)
υπερχλωρικά (perchlorate)
νιτρικά/νιτρώδη (nitrates/nitrites) και
τεχνητή χρωστική τροφίμων

Πηγή: https://eu.usatoday.com

iatropedia
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Το να μεγαλώνεις παιδιά είναι...

... σαν να ταξιδεύεις με αυτοκίνητο και να οδηγείς εσύ.

Πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός. 

Πρέπει τα μάτια σου και η προσοχή σου όλη, να είναι στραμμένη συνεχώς στο δρόμο.

Να μην το πας πολύ αργά –πρέπει άλλωστε κάποια στιγμή να φτάσεις– και από την άλλη όμως να μην βιάζεσαι.

Πρέπει να προσέχεις να μην πατήσεις τις γραμμές στα δεξιά, ούτε και στα αριστερά, αλλά να προσπαθείς να μένεις πάντοτε στο κέντρο.

Πρέπει να φροντίζεις να γεμίζεις που και που το ρεζερβουάρ. 

Θα ‘ναι κρίμα να μείνεις στου πουθενά τη μέση…

Να σου πω όμως και κάτι;

Σε κανένα ταξίδι, δεν πάνε όλα τέλεια.

Όλο και θα παίξει η ταχύτητα, όλο και θα ξεφύγεις και θα πατήσεις και καμιά γραμμή στην άκρη, όλο και κάποια μικροβλάβη θα σου βγει, όλο και θα φτάνεις στο βενζινάδικο με το λαμπάκι αναμμένο και τη ψυχή στο στόμα.

Για αυτό, με των παιδιών σου το μεγάλωμα, μην μαστιγώνεσαι στο παραμικρό σου λάθος…

Κοίτα να τα αγαπάς, πρόσεχε όσο πιο πολύ μπορείς και φρόντισε τη διαδρομή να απολαύσεις…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

psyxologos
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Επικίνδυνα τα Αλκοολούχα Απολυμαντικά για τα μάτια μικρών παιδιών

Η πανδημία που έχει προκαλέσει ο νέος κορωνοϊός και η συνακόλουθη ανάγκη απολύμανσης των χεριών με αλκοολούχα απολυμαντικά είχε μια απροσδόκητη, αλλά επικίνδυνη συνέπεια: αυξημένους τραυματισμούς των ματιών στα μικρά παιδιά

Τα μικρά παιδιά δεν κατορθώνουν πάντα να χρησιμοποιούν με ασφάλεια τα απολυμαντικά των χεριών, με αποτέλεσμα αυτά να μπαίνουν στα μάτια τους.

Σύμφωνα με όσα αναφέρονται σε σχετικό δημοσίευμα του iatropedia.gr, η πανδημία που έχει προκαλέσει ο νέος κοροναϊός και η συνακόλουθη ανάγκη απολύμανσης των χεριών με αλκοολούχα απολυμαντικά είχε μια απροσδόκητη, αλλά επικίνδυνη συνέπεια: αυξημένους τραυματισμούς των ματιών στα μικρά παιδιά.

Αυτό αναφέρουν επιστήμονες από τη Γαλλία, οι οποίοι ανέλυσαν στοιχεία από τα κέντρα δηλητηριάσεως της χώρας τους και ένα κέντρο παιδιατρικής οφθαλμολογίας στο Παρίσι.

Τα στοιχεία αφορούσαν το πεντάμηνο Απρίλιος-Αύγουστος του 2020 και του 2019.

Όπως διαπίστωσαν, οι τραυματισμοί στα μάτια από τα αλκοολούχα απολυμαντικά επταπλασιάστηκαν από τη μια χρονιά στην άλλη.

Στην πραγματικότητα, το 2019 αποτελούσαν το 1,3% των κλήσεων στα κέντρα δηλητηριάσεων, ενώ το 2020 το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 9,9%.

Σε απόλυτους αριθμούς, το συγκεκριμένο πεντάμηνο του 2019 αναφέρθηκαν 33 περιστατικά στα κέντρα δηλητηριάσεως, ενώ το 2020 τα αντίστοιχα περιστατικά ήταν 232.

Η μέση ηλικία των παιδιών που τραυματίστηκαν το 2020 ήταν τα 4,5 έτη.

Στο κέντρο παιδιατρικής οφθαλμολογίας διακομίστηκαν το πεντάμηνο του 2020 16 παιδιά τραυματισμένα στα μάτια από απολυμαντικά.

Το 2019 είχε διακομιστεί μόνο ένα.

Η μέση ηλικία των παιδιών το 2020 ήταν τα 3,5 χρόνια.

Τα καλά νέα είναι ότι τα περισσότερα από τα προαναφερθέντα παιδιά υπέστησαν τραυματισμούς ήπιας βαρύτητας.

Έτσι, είχαν συμπτώματα όπως πόνο στο μάτι, αίσθημα μυρμηγκιάσματος και/ή κοκκίνισμα του ματιού.

Δυστυχώς, έξι περιστατικά ήταν μετρίως σοβαρά και εκδηλώθηκαν με μερική κερατίτιδα (φλεγμονή στον κερατοειδή χιτώνα του ματιού).

Ειδικά όμως από τα παιδιά που μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο, τα οκτώ είχαν σοβαρά έλκη (πληγές) στον κερατοειδή ή/και τον επιπεφυκότα.

Πού τραυματίστηκαν

Η μελέτη εξέτασε πού συνέβη ο τραυματισμός με τα αλκοολούχα απολυμαντικά.

Όπως διαπιστώθηκε, το 2019 κανένας τραυματισμός δεν είχε γίνει σε δημόσιο χώρο.

Το 2020, όμως, οι 63 είχαν γίνει σε δημόσιους χώρους.

Στους χώρους αυτούς συμπεριλαμβάνονταν:

Εμπορικά κέντρα
Εστιατόρια
Κινηματογράφοι
Ανοιχτοί δημόσιοι χώροι
Αθλητικά κέντρα
Κολυμβητήρια

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι τραυματισμοί στους δημόσιους χώρους σχετίζονται με το ύψος όπου τοποθετούνται τα απολυμαντικά.

Αυτό συνήθως είναι γύρω στο 1 μέτρο, που ουσιαστικά αντιστοιχεί στο επίπεδο των ματιών των παιδιών προσχολικής ηλικίας.

Οι ερευνητές συνιστούν στους γονείς να καθοδηγούν τα παιδιά τους στη σωστή χρήση απολυμαντικών.

Ειδικά για τους δημόσιους χώρους, προτείνουν να μπουν σε μεγαλύτερο ύψος τα απολυμαντικά ή οι γονείς να μην αφήνουν τα μικρά παιδιά να τα χρησιμοποιούν μόνα τους.

Τα νέα δεδομένα δημοσιεύτηκαν προσφάτως στην ιατρική επιθεώρηση JAMA Ophthalmology.

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Παιχνίδια που αυξάνουν την ευφυΐα των παιδιών.

Ως γονείς δεν θέλουμε να μεγαλώσουμε παιδιά που να είναι απλά σωματικά υγιή. Θέλουμε να μεγαλώσουμε παιδιά με έντονη ευφυΐα και εν συναίσθηση.

Όσοι γονείς έχουν αυτόν τον στόχο για το παιδί τους, τις περισσότερες φορές απλά του μιλούν. Του εξηγούν πράγματα, δεν διστάζουν να απαντούν στις ερωτήσεις του και πολλές φορές του διαβάζουν βιβλία σχετικά με τον ρατσισμό, τον σχολικό εκφοβισμό και την αυτοπεποίθηση.

Φυσικά αυτοί οι τρόποι ενισχύουν την ευφυΐα και την εν συναίσθηση του παιδιού σας. Όμως κανένας από αυτούς τους τρόπους δεν είναι το ίδιο αποτελεσματικοί, όσο το παιχνίδι.

Γιατί το έχουμε ξαναπεί πολλές φορές στο παρελθόν, αλλά όσα σημαίνει ένα καλό βιβλίο για την εξέλιξη ενός μεγάλου, άλλα τόσα σημαίνει για την ευφυΐα και την εν συναίσθηση ενός παιδιού, ένα καλό παιχνίδι. Τα παιχνίδια δεν είναι απλά τρόποι ψυχαγωγίας για τα παιδιά μας.

Μέσα από τα παιχνίδια γνωρίζουν τον κόσμο και το περιβάλλον τους, μαθαίνουν το σώμα τους και έρχονται πιο κοντά με τους άλλους ανθρώπους από την νηπιακή ηλικία. Έτσι, μέσα από τα παρακάτω 7 παιχνίδια, τα παιδιά μπορούν να εξελίξουν την ευφυΐα και την εν συναίσθηση τους. 

Το παιχνίδι με τον γιατρό είναι πιο σημαντικό από όσο νομίζατε!

Σύμφωνα με τους ειδικούς όταν το παιδί παίζει το παιχνίδι με τον γιατρό πέραν της ψυχαγωγίας κερδίζει πολλά περισσότερα. Αναπτύσσει αυτοπεποίθηση, δημιουργικότητα και επικοινωνιακές δεξιότητες! Μαθαίνει για το ανθρώπινο σώμα και νιώθει όμορφα που βοηθάει ακόμη και την κούκλα του… να γίνει καλά!

Επίσης όταν ένα παιδί αρέσκεται στο να βοηθάει μία κούκλα να γίνει καλά αναπτύσσει την εν συναίσθησή του. Με λίγα λόγια, θα μάθει να βοηθάει τους άλλους ανθρώπους χωρίς να περιμένει ανταλλάγματα!

Το παιχνίδι μάντεψε ποιος είναι ένα πολύ χρήσιμο παιχνίδι!

Το μάντεψε ποιος είναι ένα παιχνίδι που οι περισσότεροι από εμάς έχουμε παίξει. Στην ουσία ο ένας έχει ένα κρυμμένο πρόσωπο και ο άλλος περιγράφοντάς το, προσπαθεί να μαντέψει ποιο πρόσωπο είναι! 

Αυτό το παιχνίδι λοιπόν βοηθάει τα παιδιά να αναπτύξουν την παρατηρητικότητα τους.
Επίσης τους βοηθάει να κατανοήσουν τα χρώματα, “έχει κίτρινα μαλλιά; έχει κόκκινο πουκάμισο;” και να ξεχωρίσουν τα αντίθετα “έχει μεγάλο στόμα; έχει μικρά μάτια;”. 

Τέλος βελτιώνει την άρθρωση των παιδιών αφού είναι ένα παιχνίδι που βασίζεται στην ομιλία και αναπτύσσει την λογική σκέψη.

Το Jenga “διδάσκει στα παιδιά μας υπομονή και μπορεί να βοηθήσει στη λήψη των αποφάσεων.

Το Jenga απαιτεί πολλή συγκέντρωση. Βοηθάει στον συντονισμό μεταξύ των ματιών και στη λήψη των αποφάσεων. Ο σκοπός του παιχνιδιού είναι να διδάξουμε στα παιδιά μας την υπομονή. Επίσης, σύμφωνα με μία μελέτη, το Jenga είναι καλό για την κατάρτιση του εγκεφάλου και θα μπορούσε να προωθήσει και να βελτιώσει τη γνωστική σκέψη.

Το παζλ μπορεί να αποτρέψει τη γνωστική γήρανση.

Το παζλ είναι ένα παιχνίδι που μόνο καλά προσφέρει σε ένα παιδί. Εκτός της διασκέδασης το παζλ ενισχύει τις γνωστικές ικανότητες και βοηθάει ακόμη και στην υγεία του εγκεφάλου. 

Μειώνει τις πιθανότητες εμφάνισης ψυχικής νόσου ενισχύει την μνήμη και μεγαλώνοντας προστατεύει από το Αλτσχάιμερ και την άνοια.

Το σκάκι θα διδάξει στα παιδιά στρατηγική και επίλυση προβλημάτων.

Το σκάκι είναι πολύ καλό για τα παιδιά διότι τα μαθαίνει στρατηγική. 

Επίσης τα βοηθάει να μπουν στην νοοτροπία “λύνω τα προβλήματά μου μόνος μου” και ενισχύει την κριτική σκέψη. 

Επίσης τα βοηθάει να επεξεργάζονται τις πληροφορίες πιο εύκολα μόνα τους.

Το Battleship βοηθάει στην κριτική σκέψη!

Το Battleship απαιτεί πολλή συλλογιστική, κριτική σκέψη και λογική. 

Πρέπει να ξέρετε που θα πυροβολήσετε και ποια θα είναι η επόμενή σας κίνηση. 

Επίσης σας υποχρεώνει να λάβετε αποφάσεις οπότε βοηθάει το παιδί στην λήψη των αποφάσεων και στην υπευθυνότητα.

Το Scrabble ενισχύει το λεξιλόγιο και την μνήμη των παιδιών

Ένα διαχρονικό επιτραπέζιο παιχνίδι που μόνο καλό μπορεί να προσφέρει στο παιδί σας. 

Βοηθάει στο να εξελίξει το παιδί σας το λεξιλόγιό του και φυσικά του μαθαίνει ορθογραφία! 

Επίσης, βοηθάει και στην εξέλιξη της μνήμης του.

some photos via: brightside.me

daddy-cool
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Χριστούγεννα: Η γιορτή των παιδιών

«Χριστούγεννα! Περίχαρα η καμπάνα κράζει κι η Μάνα το παιδί και το παιδί ’Χριστούγεννα’ στη Μάνα κι ο κόσμος όλος τραγουδεί».

Κ. Παλαμάς

Ruth Christensen - Ζωγραφική με το στόμα

Οι χριστουγεννιάτικες μέρες, μεγάλες γιορτές της θρησκείας μας, αλλάζουν τη ζωή μας, που σμιλεμένη απ’ το χρόνο, τις αγωνίες και τις δοκιμασίες, γίνεται ελπιδοφόρα και χαρούμενη.

Τα πρόσωπα αιθριάζουν και τα μάτια λάμπουν. Με όλη τη σκέψη μας, γυρίζουμε νοσταλγικά στα ωραία παιδικά μας χρόνια και η ψυχή μας ολόκληρη πλημμυρίζει από ευλογημένες αναμνήσεις της όμορφης παιδικής ηλικίας. Άφησαν μέσα μας οι Άγιες αυτές μέρες το μεγαλύτερο απόθεμα από ψυχικές εξάρσεις, από υπέροχη μαγεία και από μυστικά ρίγη. Σ’ όλων μας τις καρδιές, η νοσταλγία, δειλή Εστιάδα, συντηρεί, στη διαδρομή του χρόνου, το
Θείο και αιώνιο Φως της Γεννήσεως, όπως το άναψε μπροστά μας η πρώτη απλοϊκή αφήγηση του υπέροχου θαύματος, που έγινε, πριν από πολλά χρόνια, σε μια ταπεινή Φάτνη, κάτω απ’ τη φωτοβολία ενός θείου άστρου.

Η Γέννηση του Θεανθρώπου σημαίνει την αρχή μιας νέας ζωής και ενός καινούργιου κόσμου, που δημιουργείται ζωντανός και όμορφος, ηθικός και ιδανικός, αιώνιος και άφθαρτος. Η χιονισμένη νύχτα και τα μαυριδερά έλατα, η ιερή Φάτνη και το λαμπρό άστρο, το θείο βρέφος, οι πιστοί ποιμένες και οι ευλαβικοί Μάγοι ζωντανεύουν μέσα μας ολόκληρο το πανάχραντο μυστήριο του Χριστιανισμού.

Το υπέρλαμπρο και μεγάλο χριστιανικό γεγονός εμπνέει όλους τους τεχνίτες του
λόγου. Η πένα τους βουτιέται στο θαύμα και μας χαρίζει πραγματικά αριστουργήματα. Η χριστουγεννιάτικη φιλολογία είναι, κυρίως, φιλολογία για το παιδί. Ντύνεται μια αστραφτερή λαμπρότητα, για να προσφέρει τα ωραία εορταστικά της δώρα και να τονίσει τη μεγάλη Μέρα, τη γιορτή της καρδιάς μας. Εμπνέεται απ’ το παιδί, και το παιδί, ιδιαίτερα, συγκινεί.

Εξυμνεί τη χρυσή παιδική ηλικία, με τις οπτασίες και τις προσδοκίες, τις συγκινήσεις και τα ψυχικά της φτερουγίσματα. Το Θείο Βρέφος της Βηθλεέμ φέρνει στον κόσμο την ελπίδα και
την απολύτρωση. Μέσα στην αντάρα και στη σκοτεινιά, γεννιέται ο τρυφερός Κρίνος.

Συγκινεί κάθε ανθρώπινη ψυχή, που, κουρασμένη, στρέφεται στο θείο Σπήλαιο, όπου άστραψε το αιώνιο φως.

Και το παιδί, το κάθε παιδί, συγκινείται απ’ τη Γέννηση, γιατί βρίσκεται πιο κοντά στο μυστήριό της. Γι’ αυτό, όλα τα ωραία λογοτεχνήματα των ημερών αυτών δονούν πραγματικά την ψυχή του παιδιού, που αποτελεί τη μελλοντική εθνική δημιουργία. Ένα Θείο παιδί γεννιέται, μέσα στη χιονισμένη νύχτα, για να οδηγήσει την ανθρωπότητα στο δρόμο του ηθικού μεγαλείου και της αιώνιας νίκης, στην ολόλαμπρη μέρα της χαράς και του θείου χριστιανικού πνεύματος. Είναι μια νέα δύναμη ζωής, που συνεχίζει την αιώνια πάλη με τη φθορά και το θάνατο, την αμαρτία και το γερασμένο κόσμο.

Γύρω μας και παντού επικρατεί η ύλη, βασιλεύει η αδικία, κυριαρχεί το σκοτάδι. Δύσκολος και ανηφορικός ο δρόμος της ζωής μας σήμερα. Η ανθρωπότητα πορεύεται πάλι, μέσα στα πολλά χιόνια, στους φοβερούς πάγους και στην άγρια νύχτα. Βαρύς ο χειμώνας και του βοριά τα κύματα παγώνουν τις ανθρώπινες καρδιές.

«Μακάριοι —γράφει ο Παναγιωτόπουλος— όσοι κατορθώνουν, τη νύχτα τούτη των Αγγέλων και των ποιμένων, να ξαναγυρίζουν στους παραδείσους των παιδιάτικων χρόνων και να γεμίζουν, από το φως του λαμπρού άστρου της Βηθλεέμ, τα λαίμαργα μάτια τους… Τ’ αχυρωμένο χάνι της Βηθλεέμ δεν ανοίγει τις πόρτες του, για να δεχτεί όσους ξεσήκωσε η καισαρική προσταγή. Ανάμεσα στους καπνισμένους του τοίχους, έχουν τη θέση τους όλοι οι άνθρωποι, που πηγαίνουν ν’ αποθέσουν στα πόδια του «νέου παιδιού» όχι δώρα πολύτιμα, τη σμύρνα, το χρυσάφι και το λιβάνι, μα την κούρασή τους, τη δυσπιστία τους και την αγωνία τους, κομμάτι – κομμάτι, τον ταπεινότερο και πιο φθαρμένο εαυτό τους…».

Πέρα απ’ τους Αγγέλους, τους ποιμένες και τους Μάγους, διακρίνουμε το θείο σύμβολο της Μάνας και του παιδιού. Μάνα και παιδί φέρνουν στον κόσμο τη στοργή και την ευτυχία.
Η Μάνα! Συγκλονίζει όλη τη ζωή μας.

Πλάθει τις γενιές και τους κόσμους, έχοντας μέσα της το ευλογημένο μυστήριο της δημιουργίας. Η Μάνα – πνεύμα, η Μάνα – στοργή, η Μάνα – θυσία.

Και το Παιδί! Ο καρπός της Μάνας. Το στήριγμα του Έθνους. Ζωντανό και αγνό, μας αγκαλιάζει. Αφετηρία, σκοπός, σύμβολο, ιδανικό μας. Μέσα στη σιγαλιά της θείας νύχτας, γυρίζοντας στα παιδικά μας χρόνια και δακρύζοντας από ιερή συγκίνηση, πρέπει να εκπληρώσουμε το μεγάλο χρέος μας στο παιδί, στο αγνό Ελληνόπουλο, κατά την προσταγή του Pestalοzzi:

«Στα χέρια του παιδιού είναι η μοίρα της ανθρωπότητας. Αυτά τα χέρια πρέπει να κάνουμε ισχυρά για ν΄αγωνισθούν και να νικήσουν».

Δ.Κ. ΚΟΥΤΣΟΥΛΕΛΟΣ, Από τα “Φιλολογικά Μετέωρα” του Γρηγόρη Σταγέα (εφημ. “Τα Μετέωρα” 23-12-2011)
tameteora.gr 
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οι Φόβοι των Παιδιών ανά Ηλικία

Όλα τα παιδιά έχουν ανεπτυγμένο τον σωτήριο μηχανισμό του φόβου και είναι φυσιολογικό να φοβούνται διάφορα ερεθίσματα, ανάλογα με το στάδιο ανάπτυξής τους.

Φόβοι των παιδιών ανά ηλικία

Tο νεογέννητο, όταν έρχεται σε επαφή με τον εξωτερικό κόσμο, παρουσιάζει με το κλάμα του μια αντίδραση φόβου στους ισχυρούς θορύβους.

Kατά τη διάρκεια της προσχολικής ηλικίας αναπτύσσονται στα παιδιά αρκετοί φόβοι που συνδέονται κυρίως με καταστάσεις ή ερεθίσματα που τους δημιουργούν ανασφάλεια. 

Tέτοια ερεθίσματα μπορεί να είναι τα μεγάλα ζώα, οι σκύλοι, οι μάγισσες, το σκοτάδι, οι δυνατοί θόρυβοι, ο γιατρός.

Συγκεκριμένα:

• 0-2 χρόνια. Φοβάται τους δυνατούς ήχους ή θορύβους, τον αποχωρισμό από τους γονείς του, τους ξένους, όταν το πλησιάζουν, τα μεγάλα αντικείμενα.

• 2-4 χρόνων. Φοβάται τα ζώα, τα έντομα, τους δυνατούς θορύβους, να μένει μόνο του, το μπάνιο, την εκπαίδευση της τουαλέτας, τα τέρατα, τα φαντάσματα.

• 4-6 χρόνων. Φοβάται τον ύπνο, το σκοτάδι, τα τέρατα, δείχνει συστολή προς τους αγνώστους, φόβο για την απώλεια ενός γονιού, φόβο για το διαζύγιο.

• Mετά τα 6 χρόνια, οι φόβοι αγγίζουν την καθημερινή ζωή. Tο παιδί φοβάται μήπως χτυπήσει, να μείνει μόνο του στο σπίτι, τις καταιγίδες, ενώ παράλληλα παρουσιάζεται ο φόβος για το θάνατο κάποιου από τους γονείς του.

• Aπό τα 8-9 χρόνια οι φόβοι βαθμιαία ελαττώνονται. Οι φόβοι του έχουν πιο ορθολογική βάση· νιώθει φόβο για το πώς θα τα πάει στο σχολείο, για την απόρριψη από τα συνομήλικα παιδιά, ανησυχεί περισσότερο για το θάνατο, τους κλέφτες, τον πόλεμο.

• Μέχρι τα 11 χρόνια, και τα αγόρια και τα κορίτσια τείνουν να εκπροσωπούνται ισότιμα στους φόβους. 

• Μετά τα 11 χρόνια, τα αγόρια μειώνουν πιο γρήγορα τους φόβους τους από τα κορίτσια. Υπολογίζεται ότι 90% των παιδιών ηλικίας από 2-14 χρόνων παρουσιάζουν τουλάχιστον ένα συγκεκριμένο φόβο που είναι φυσιολογικός.

Υπάρχουν μεγάλες διαφορές ανάμεσα στα παιδιά ως προς το βαθμό που βιώνουν τους φόβους τους αλλά και τους τρόπους που τους εκφράζουν. Έτσι, ενώ κάποια παιδιά μπορεί να είναι επικίνδυνα τολμηρά, άλλα είναι τόσο φοβισμένα που η δειλία τους δυσχεραίνει την ομαλή ανάπτυξή τους.

Στα παιδιά όλων των ηλικιών μπορεί να αυξηθούν οι φόβοι τους σε φάσεις πίεσης, όπως όταν έρχεται νέο μωρό στην οικογένεια, όταν υπάρχει διαζύγιο των γονιών ή εντάσεις και φασαρίες.

περισσότερα εδώ: akappatou

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Προσαρμοστικότητα! Το «προσόν» των ευτυχισμένων παιδιών!

Αναμφίβολα η προσαρμοστικότητα αποτελεί μια από τις σημαντικότερες δεξιότητες για να αντιμετωπίσει το παιδί μας αποτελεσματικά όλες τις δύσκολες καταστάσεις στη ζωή!

Από: Ελένη Χαδιαράκου

Αναμφίβολα η προσαρμοστικότητα αποτελεί μια από τις σημαντικότερες δεξιότητες για να αντιμετωπίσει το παιδί μας αποτελεσματικά όλες τις δύσκολες καταστάσεις στη ζωή!

Δεν είναι δυνατόν να προστατέψουμε τα παιδιά μας από τις αναποδιές της ζωής, αλλά μπορούμε να το μάθουμε να προσαρμόζεται στις καταστάσεις, αλλάζοντας τον τρόπο που σκέφτεται. 

Η σχολική σύμβουλος Jenna Bilmes στο βιβλίο της Beyond Behavior Management: The Six Life Skills Children Need μας δείχνει τα βήματα για να βοηθήσουμε το παιδί μας να αποκτήσει την πολύτιμη δεξιότητα της ευελιξίας.

Είναι όλα τα παιδιά το ίδιο προσαρμοστικά; 

Εννοείται πως όχι. Κάποια παιδιά χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να νιώσουν άνετα σε νέα μέρη ή καταστάσεις ή ανθρώπους. 

Τα παιδιά αυτά δύσκολα ανέχονται αλλαγές στη ρουτίνα τους και νιώθουν άβολα όταν εντάσσονται σε νέες δραστηριότητες και ασχολίες. Ακόμα και έτσι όμως, τα παιδιά που αργούν να προσαρμοστούν, τις περισσότερες φορές στο τέλος τα καταφέρνουν!

Έρευνες δείχνουν πως τα παιδιά που αργούν να προσαρμοστούν, τα πηγαίνουν πολύ καλά με τις προβλέψιμες καταστάσεις και με τις ρουτίνες τους, είναι λιγότερο πιθανό να εμπλακούν σε επικίνδυνες καταστάσεις και επηρεάζονται λιγότερο από την επιρροή των συνομηλίκων τους. Απλά χρειάζονται περισσότερο χρόνο!

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν παιδιά που είναι πολύ πιο ευέλικτα και δε φαίνονται να δυσκολεύονται όταν έρχονται αντιμέτωπα με νέες καταστάσεις και πράγματα, ή όταν γίνονται αλλαγές στο πρόγραμμά τους. 

Μπορεί να πηγαίνουν ομαλά από τη μία δραστηριότητα στην άλλη και να απολαμβάνουν τις αλλαγές! Αν και αυτά τα παιδιά είναι πιο εύκολα για τους γονείς, μπορεί να αντιδρούν πιο γρήγορα και να είναι παρορμητικά, με αποτέλεσμα να χρειάζονται ενθάρρυνση για να σκέφτονται πριν ενεργήσουν!

Τι μπορούμε να κάνουμε για να τα βοηθήσουμε το παιδί να αποκτήσει προσαρμοστικότητα:

• Μιλήστε του για την αλλαγή

Το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι να τα βοηθήσουμε να εκτιμούν με ρεαλιστικό τρόπο τα θετικά και τα αρνητικά μιας κατάστασης που φέρνει αλλαγές. 

Η αλλαγή στη θετική της εκδοχή, μπορεί να βοηθήσει την αύξηση της εμπειρίας και να φέρει ανανέωση. 

Η αλλαγή που συνοδεύεται με εμπόδια, σημαίνει πως κάποιος πρέπει να ενεργήσει με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να αλλάξει τη ζωή του προς το καλύτερο.

• Βοηθήστε το να εκφράσει τα συναισθήματά του

Οι γονείς αρχικά πρέπει να παρατηρήσουν το πώς αντιδρά το παιδί στην προοπτική της αλλαγής. Όταν το παιδί αντιμετωπίζει μια καινούρια κατάσταση, είναι σημαντικό οι γονείς να το ενθαρρύνουν να μιλήσει για αυτά που νιώθει. 

Αν το παιδί δυσκολεύεται να περιγράψει τα συναισθήματά του, μπορούν να χρησιμοποιήσουν παραδείγματα, ιστορίες ή βιβλία όπου ο πρωταγωνιστής βιώνει μια παρόμοια κατάσταση.

• Δείξτε κατανόηση

Επίσης σημαντικό είναι, να προσπαθήσουν οι γονείς να ανακαλύψουν το πώς αντιλαμβάνεται το παιδί την κατάσταση. Τα συναισθήματα που βιώνει το παιδί, συνδέονται άμεσα με την κατανόηση του τι συμβαίνει. 

Αν για παράδειγμα το παιδί πρόκειται να αλλάξει σχολείο και έχει πείσει τον εαυτό του ότι τα άλλα παιδιά δε θα το κάνουν παρέα, είναι λογικό να αισθάνεται λύπη και φόβο.

• Διδάξτε του την αισιοδοξία!

Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν το παιδί να οραματιστεί ένα θετικό αποτέλεσμα και να το ενθαρρύνουν να σκεφτεί όλες τις υπέροχες δυνατότητες που μπορεί να φέρει μία αλλαγή. 

Η αισιοδοξία στη σκέψη είναι κάτι που μπορούν να καλλιεργήσουν οι γονείς στα παιδιά μέσα από το δικό τους παράδειγμα και στάση απέναντι στις αλλαγές και στις δυσκολίες!

• Ενισχύστε την αυτοπεποίθηση του

Η πίστη του παιδιού στις δικές του δυνατότητες σχετίζεται με την αυτοπεποίθηση. 

Ενισχύστε την αυτοπεποίθησή του εστιάζοντας στα καλύτερα στοιχεία του, και αφήστε το να τα κατανοήσει και το ίδιο. Επιβραβεύστε το με ειλικρίνεια, αλλά μην το πιέζετε να κάνει παραπάνω πράγματα από αυτά που μπορεί να διαχειριστεί.

• Δώστε του συναισθηματική ασφάλεια

Η ανάπτυξη στενών δεσμών τόσο με την οικογένεια όσο και άλλους ανθρώπους δημιουργεί την αίσθηση της ασφάλειας.

Δημιουργήστε το αίσθημα της συναισθηματικής ασφάλειας στο σπίτι σας και επιτρέψτε την έκφραση όλων των συναισθημάτων, έτσι ώστε το παιδί να αισθάνεται άνετα αν βιώσει ένα αρνητικό συναίσθημα σε μια δύσκολη κατάσταση.

• Διδάξτε του την ηθική

Τα παιδιά χρειάζεται να αναπτύξουν ένα στέρεο, προσωπικό σύστημα αξιών και αρχών για να ξεχωρίζουν το σωστό από το λάθος, να διαμορφώσουν μια θετική συμπεριφορά προς τους άλλους αλλά και να νοιάζονται για αυτούς. 

Για να ενδυναμώσετε το χαρακτήρα του παιδιού, προσδιορίστε με ποιους τρόπους η κάθε συμπεριφορά επηρεάζει τους άλλους, βοηθήστε το παιδί σας να αναγνωρίσει τον εαυτό του ως ένα άτομο που νοιάζεται για τους άλλους και βασικά αποφύγετε τα στερεότυπα ή τις μισαλλόδοξες πεποιθήσεις.

imommy

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πόσο ξέγνοιαστα είναι τα παιδικά χρόνια των παιδιών μας;

Η λέξη άγχος δεν πλήττει μόνο τους ενήλικες αλλά και τα παιδιά, δυσκολεύοντας σε πολλές περιπτώσεις την ομαλή ανάπτυξή τους και τη διαμόρφωση μιας υγιούς προσωπικότητας, που να μπορεί αργότερα να απολαμβάνει τις χαρές, αλλά και να μην καταρρέει στις δυσκολίες της ζωής. Σε αντίθεση λοιπόν με αυτό που πιστεύεται, τα παιδιά έχουν στρες και είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σ’ αυτό.

H παιδική ηλικία, αν και θεωρείται ανέμελη, ευτυχισμένη και χαλαρή, είναι αναπτυξιακά από τις πιο δύσκολες και πιο επιβαρυμένες στη ζωή του ανθρώπου, επειδή πάρα πολλές λειτουργίες -οργανικές, νοητικές και συναισθηματικές- δεν έχουν ολοκληρωθεί και οι περισσότερες δεξιότητες πρέπει ακόμη να αποκτηθούν και να διαμορφωθούν. Έτσι, τα παιδιά, ανάλογα με την ηλικία τους, αναπτύσσουν διάφορα κομμάτια της προσωπικότητάς τους και διάφορες δεξιότητες.

Επιπλέον, πολλά παιδιά ίσως να αντιμετωπίσουν το χωρισμό των γονιών τους, το θάνατο κάποιου αγαπημένου προσώπου, τη γέννηση ενός καινούργιου παιδιού στην οικογένεια, την αλλαγή σχολείου, την αλλαγή τόπου διαμονής, ψυχικά προβλήματα ή αλλαγή της οικονομικής κατάστασης των γονιών. Εκτός των άλλων, τα παιδιά έχουν να αντιμετωπίσουν τις συχνά αυξημένες απαιτήσεις της οικογένειάς τους, του σχολείου, συγκρούσεις με φίλους, συμμαθητές, αδέλφια και γονείς. Ταυτόχρονα, πρέπει να μάθουν να διεκδικούν, αλλά και να υποχωρούν, να διαφυλάττουν τις σχέσεις τους και τις φιλίες τους, αλλά και να υπερασπίζονται τον εαυτό τους.

Σε πολλές έρευνες, παιδιά από τις τάξεις του δημοτικού ήδη αναφέρουν ότι έχουν άγχος, κυρίως από τις απαιτήσεις του σχολείου, το φόρτο εργασίας, τα εξωσχολικά μαθήματα, τα διαγωνίσματα και τις εξετάσεις. H πίεση μπορεί να βιώνεται πιο έντονα, επειδή τα παιδιά έτσι κι αλλιώς περνούν μια δύσκολη περίοδο ανάπτυξης. Aν σ’ αυτά προστεθούν και ένα ή περισσότερα κρίσιμα γεγονότα, τότε η ψυχική και σωματική καταπόνηση είναι μεγάλη και συχνά δυσβάσταχτη.

Το τι δηλαδή προκαλεί άγχος σε ένα παιδί μπορούμε να το διαπιστώσουμε μόνο εξετάζοντάς το από τη δική του οπτική γωνία. Όπως φαίνεται από τις απαντήσεις παιδιών στις έρευνες, είναι κυρίως καθημερινές καταστάσεις (όπως κοροϊδία στο σχολείο, να σηκώνονται στον πίνακα, να μην έχουν σταθερούς φίλους, να μην είναι ιδιαίτερα αγαπητά) που τα ταλαιπωρούν και τα αγχώνουν ιδιαίτερα. Από την άλλη μεριά, οι απαντήσεις των γονιών έδειξαν ότι είναι αυτά ακριβώς που οι γονείς θεωρούν ασήμαντα, παροδικά μικροπράγματα. Τι μπορεί να γίνει: λιγότερο πρόγραμμα, περισσότερο ουσιαστική σχέση και σύνδεση.

Τα παιδιά χρειάζονται χρόνο απρογραμμάτιστο για να δομήσουν τον εαυτό τους μέσα από το παιχνίδι, το «δημιουργικό χασομέρι», τις σχέσεις με άλλα παιδιά. Χρειάζονται όμως και τη βεβαιότητα ότι οι γονείς τους τα κατανοούν, δεν τα απορρίπτουν και τους συμπαραστέκονται. Συνεπώς ο χρόνος για παιχνίδι είναι πολύτιμος. Καταρχήν, είναι ζήτημα των γονιών να καταλάβουν ότι τα παιδιά, πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε καινούργια γνώση κι επιμόρφωση, έχουν επιτακτικά ανάγκη από ένα ρυθμό ζωής που περιλαμβάνει όσο το δυνατόν περισσότερο παιχνίδι, χρόνο χωρίς πρόγραμμα, χρόνο με άλλα παιδιά, μεγάλα διαστήματα χαλάρωσης και ηρεμίας, ακόμη και αν αυτό σημαίνει ότι θα έχουν τα παιδιά «μέσα στα πόδια τους», να κάνουν φασαρία και να τους απασχολούν. Μοιάζει να έχει επικρατήσει η πεποίθηση ότι είναι καλύτερο για τα παιδιά να είναι διαρκώς απασχολημένα, γιατί αλλιώς αρχίζουν να έχουν «ανεπιθύμητες συμπεριφορές», να είναι άτακτα και ενοχλητικά. Ένα πράγμα που συμβαίνει κατά την παιδική ηλικία είναι ότι τα παιδιά σιγά-σιγά μαθαίνουν να οργανώνουν, να ελέγχουν και να δομούν τον εαυτό τους, δηλαδή τα ερεθίσματα, τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους, τις συμπεριφορές τους, τις δραστηριότητές τους, το χρόνο τους. Αυτό γίνεται μέσα από καθημερινές δομές, που στην αρχή είναι πολύ τακτικές και συγκεκριμένες (τάισμα, ύπνος, άλλαγμα, αγκαλιά, παιχνίδι) και αργότερα γίνονται όλο και πιο ευέλικτες, αλλά δεν παύουν να είναι αναγκαίες, ίσως και μέχρι την περάτωση της εφηβείας.

Επιπλέον είναι πολύ σημαντικό να σεβαστούμε την «γκρίνια» τους: Τα παιδιά χρειάζονται κάποιον που να είναι διατεθειμένος να ακούσει τα καθημερινά «μικροπροβλήματα» τους. Η φράση «Πώς κάνεις έτσι για τέτοιες σαχλαμάρες» κάνει το παιδί να αισθάνεται ότι δεν κανείς δεν μπορεί να συνδεθεί ουσιαστικά μαζί του και να το καταλάβει. Με την απλή φράση «Σε καταλαβαίνω! Σε ενοχλεί πολύ αυτή η κατάσταση. Τι θα μπορούσες να κάνεις για να αλλάξει κάτι;» εκφράζει κατανόηση και συμπαράσταση.

Με το γονιό σύμμαχο, κάθε παιδί αισθάνεται πιο δυνατό να αντιμετωπίσει δυσκολίες. Άλλωστε, αυτά που σ’ εμάς τους ενήλικες φαντάζουν παροδικά και ασήμαντα, επειδή έχουμε επίγνωση του χρόνου που περνάει, για τα παιδιά αποτελούν τα βασικά ζητήματα της ζωής τους. Πολύ περισσότερο από ένα μεγάλο δώρο για τους καλούς βαθμούς στον έλεγχο, τα παιδιά χρειάζονται κάποιον που θα ακούσει για το μισητό μαθηματικό, για τη φίλη που «κάνει νερά», για τη «γυμναστικού» που βάζει όλο τα ίδια παιδιά στην πρώτη σειρά. Είναι σημαντικό να νιώθεις σημαντικός και ότι οι τα σημαντικά πρόσωπα του περιβάλλοντος σου είναι διαθέσιμα!

Κρητικού Μαρίνα, Ψυχολόγος Υγείας/Συστημική-Οικογενειακή Σύμβουλος, Συνεργάτης Attachment Parenting Hellas, marina.kritikou[at]yahoo.com

schooltime.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Κακοποίηση των παιδιών δεν είναι μόνο οι ακραίες ιστορίες που βγαίνουν στις ειδήσεις - Είναι η αδιαφορία, τα προσβλητικά λόγια

Η μητρική αγάπη θεωρείται αυτονόητο συναίσθημα αλλά αντικειμενικά δεν είναι. Τα παιδιά δεν είναι τα ιδανικά παιδιά της φαντασίας μας. Όπως επίσης και οι μητέρες δεν μοιάζουν με αυτές που περιγράφουν τα ποιήματα.

Ο μύθος της μητρότητας -όπως κάθε μύθος- είναι απλουστευμένος και απλοποιημένος.

Όλοι μας έχουμε βιώσει την κατάρριψη αυτού του μύθου στην παιδική μας ηλικία, αλλά μεγαλώνοντας όλοι θέλουμε να αποδείξουμε ότι θα τον επαληθεύσουμε ως γονείς. Μοιάζει να υπάρχει μια συλλογική πεποίθηση ότι όταν μια γυναίκα γίνεται μητέρα μεταμορφώνεται σε καθαγιασμένο πλάσμα. Όσοι έχουν μπει στη διαδικασία να δουλέψουν θεραπευτικά με τον εαυτό τους, γνωρίζουν ότι το είδος και η ποιότητα της αγάπης που έχουμε εισπράξει ως παιδιά, αυτό είναι που μπορούμε να προσφέρουμε ως γονείς.

Η σχέση με το παιδί είναι μαγική. Ο ενήλικος άνθρωπος φαινομενικά, έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει την ιδανική σχέση, να πλάσει τον ιδανικό άνθρωπο, όπως τον έχει στο μυαλό του. Αυτό όμως το πρότυπο πολύ συχνά μέσα στο 24ωρο συγκρούεται με τα πραγματικά συναισθήματα, τα οποία ξεπηδούν από εκεί που δεν τα περιμένεις και τα οποία παραμένουν ανομολόγητα και καλά κρυμμένα.

Προσπαθώντας οι γονείς να φτιάξουν αυτό που φαντάζονται πολύ συχνά -ανάλογα και με τον χαρακτήρα τους- το πετυχαίνουν. Πετυχαίνουν ακριβώς την εικόνα και ξεγελούν τον κοινωνικό περίγυρο και τον εαυτό τους. Ο μόνος που δεν ξεγελιέται είναι το παιδί, το οποίο παραμένει ο μοναδικός αξιόπιστος μάρτυρας της αλήθειας των συναισθημάτων κάθε οικογένειας.

Μπορεί να κακοποιηθεί συναισθηματικά ένα παιδί για να αναγκαστεί να χωρέσει στην εικόνα που έχουν οι γονείς, να ανταποκριθεί στις προσδοκίες τους, να γίνει αυτό που εκείνοι θέλουν. Όμως, πάντα θα υπάρχει κάτι που αργά ή γρήγορα θα εμφανισθεί ως αδυναμία, ασθένεια, επιθετικότητα, απάθεια και δεν θα μπορεί να το εξηγήσει κανείς.

Η κακοποίηση των παιδιών δεν είναι μόνο οι ακραίες ιστορίες που βγαίνουν στις ειδήσεις.

Συμβαίνει καθημερινά από ανύποπτους γονείς. Συμβαίνει με ένα απλανές βλέμμα, με μια επιτιμητική ματιά, με προσβλητικά λόγια, με θυμό που εγκλωβίζεται σε ένα κλειστό στόμα. Συμβαίνει όταν οι γονείς εστιάζουν στα επιτεύγματα και όχι στο ίδιο το παιδί, στην ύπαρξη του.

Συμβαίνει, όχι γιατί αυτό που κάνει ή δεν κάνει ένας γονιός είναι από μόνο του τόσο φοβερό, αλλά γιατί το μωρό είναι τόσο εύθραυστο και εξαρτημένο για την επιβίωση του από αυτούς. Είναι φτιαγμένο έτσι ώστε να αντιλαμβάνεται στο κέντρο της ύπαρξής του την κάθε δόνηση που νιώθει το πλάσμα που του δίνει ζωή.

Δεν πρέπει καμία μητέρα να νομίζει πως μπορεί να φροντίζει ένα μωρό μηχανικά, χωρίς επιπτώσεις. Το μωρό που δεν συναντά ένα βλέμμα να το κοιτάζει, νιώθει ότι βρίσκεται σε θανάσιμο κίνδυνο. Το αποτύπωμα της συναισθηματικής απουσίας ή της συναισθηματικής αναστάτωσης της μητέρας είναι ανεξίτηλο στην ψυχή και στο σώμα του ανθρώπου.

Όμως, γιατί οι μητέρες δεν είναι τόσο διαθέσιμες όσο χρειάζεται να είναι για τις ανάγκες του παιδιού;

Γιατί οι μητέρες και οι πατέρες είναι πριν από όλα άνθρωποι. Άνθρωποι που έχουν διανύσει μια απόσταση στη ζωή τους, μπορεί να έχουν πληγές ανοιχτές, κρυμμένα μυστικά, καταπιεσμένα συναισθήματα και σε κάθε περίπτωση παιδικά τραύματα που τώρα ενεργοποιούνται. Έρχεται το παιδί στη ζωή μας και μας φέρνει αντιμέτωπους με το παρελθόν. Έχουμε δύο επιλογές: θα το αντιμετωπίσουμε ή θα του το κληροδοτήσουμε αυτούσιο. Αυτή είναι ακριβώς η ευκαιρία που δίνει η γονεϊκότητα.

Σου καθρεφτίζει τις πληγές, τις στρεβλώσεις, τα κενά. Μπορείς πάντα να αποστρέψεις το βλέμμα αλλά όχι χωρίς τίμημα.

Οι γονείς που νοιάζονται, το πιο σημαντικό που μπορούν να κάνουν για να προστατεύσουν τα παιδιά τους από τον εαυτό τους, είναι να φροντίσουν τον εαυτό τους. Μόνο έτσι θα επιτρέψουν στην αγάπη τους να εκδηλωθεί αβίαστα και ευεργετικά.

Πηγή: Ιφιγένεια Πανέτσου
infokids.gr 

Καλός Πατέρας είναι εκείνος που Σέβεται τη Μητέρα των Παιδιών του

Ο οποιοσδήποτε μπορεί να έχει ένα παιδί. Αυτό όμως δεν σε κάνει αυτομάτως πατέρα. 

Η πατρότητα (αλλά και η μητρότητα) αποκτούν νόημα όταν διαθέτεις το κουράγιο, τη διάθεση και την ψυχική δύναμη να γίνεις ο πυλώνας της οικογένειάς σου.

Και ένας καλός πατέρας δεν είναι αυτός που αγαπά και στηρίζει μόνο τα παιδιά του, αλλά σέβεται και τη μητέρα τους.

Στις ημέρες μας όμως ο σεβασμός τείνει να φθίνει όλο και περισσότερο. 

Η έλλειψη του σεβασμού ξεκινάει από την οικογένεια και στη συνέχεια εξαπλώνεται στις διαπροσωπικές σχέσεις και στους χώρους εργασίας. 

Ένας καλός πατέρας δεν το επιτρέπει αυτό. Δεν επιτρέπει να συμβεί στο σπίτι του.

Και ακριβώς μέσα από τη στάση του απέναντι στη μητέρα των παιδιών του, δίνει το πιο ισχυρό παράδειγμα, ενώ προετοιμάζει τα παιδιά του για το πώς θα συμπεριφέρονται στις μελλοντικές τους σχέσεις.

Όμως ένας πατέρας που δεν σέβεται τη μητέρα των παιδιών του, το μόνο που έχει να τους διδάξει είναι η δειλία ενός άνδρα που δεν γνωρίζει τη λέξη «σεβασμός». 

Ένας καλό πατέρες απέχει πολύ από αυτή τη συμπεριφορά, αντ' αυτού υποστηρίζει και εκτιμά τη σύντροφό του. 

Σέβεται τον χαρακτήρα της και ακόμα και όταν έρχεται σε αντιπαράθεση μαζί της, δεν χάνει ποτέ τον σεβασμό του απέναντί της. Και φυσικά της ζητά συγνώμη όταν χρειάζεται.

Ακόμα και όταν οι γονείς ζουν χωριστά, ο σωστός πατέρας οφείλει να σέβεται και να αγαπάει τον άνθρωπο που ο ίδιος επέλεξε να φέρει στον κόσμο τους απογόνους του.

Αυτός που γεννά ένα παιδί δεν είναι ακόμα πατέρας, πατέρας είναι αυτός που γεννά ένα παιδί και του αξίζει. 

Fyodor Dostoevsky

Σεβαστείτε τον εαυτό σας, σεβαστείτε τη ζωή σας, σεβαστείτε τους γύρω σας.

newsitamea

Το Φαινόμενο της Σειράς Γέννησης των Παιδιών / Birth Order Traits

🌼 Με επιφύλαξη μελετάμε τέτοιου είδους θεωρίες, καθόσον συνεχώς δημοσιεύονται άλλες που αντικρούουν προηγούμενες. Κάποια στοιχεία κρίναμε χρήσιμα, εξ ου και η ανάρτηση 🌼 

Η θέση που έχουν τα παιδιά στην οικογένεια καθορίζει και τους ρόλους που θα αναλάβουν στην πορεία της ζωής τους.

Ο Walter Toman το 1976 ανέφερε το εξής: « …πιστεύω ότι δεν υπάρχει πιο σημαντικό μεμονωμένο δεδομένο από το να γνωρίζεις την οικογενειακή σειρά των ανθρώπων στις παρούσες και παρελθούσες γενεές…».

BIRTH ORDER: A PHENOMENON IN SEARCH OF AN EXPLANATION

Birth Order Traits

Ο Walter Toman (1961), στα πλαίσια της συστημικής προσέγγισης και στο πεδίο της οικογενειακής θεραπείας ήταν αυτός που επηρέασε περισσότερο µε τις ιδέες του για το ‘’φαινόμενο της σειράς γέννησης των αδελφών’’. 

Ήταν ένας από τους πρώτους που ανακάλυψε τη σχέση ανάµεσα στα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας και στη σειρά γέννησης των αδελφών.

Σύµφωνα µε τις απόψεις που διατύπωσε, τα πρωτότοκα παιδιά είναι αυτά που συνήθως αναλαμβάνουν να βοηθήσουν ή και να αναθρέψουν τα αδέρφια τους. Τα παιδιά αυτά έχουν στο αξιακό τους σύστηµα πιο έντονη την έννοια του χρέους, του «σωστού» και του «λάθους», και του «καλού» και του «κακού» (parentification).
..............
... συχνά αισθάνεται πως είναι ξεχωριστό και πως φέρνει σημαντική ευθύνη για τη διατήρηση της οικογενειακής ευτυχίας. Η συμπεριφορά του πρωτότοκου παιδιού διαµορφώνεται ανάλογα µε το ποια ήταν η στάση των πρωτότοκων στις οικογένειες καταγωγής των δύο συζύγων.

.............
Το πρωτότοκο παιδί επίσης διακατέχεται και από μια αίσθηση µοναδικότητας η οποία παύει να ισχύει κάποια στιγµή µε την έλευση του δεύτερου παιδιού. Έχει παρατηρηθεί σε διάφορες έρευνες ότι τα πρωτότοκα παιδιά υιοθετούν συχνότερα το ρόλο του προστάτη και το ρόλο του αρχηγού.
..............
Το δεύτερο παιδί συχνά χρειάζεται να εξασκηθεί περισσότερο από το πρώτο στο να είναι υπεύθυνο και παίρνει οικογενειακές αποφάσεις µε µικρότερη συχνότητα. 

Αισθάνεται συνήθως περισσότερη ανεμελιά, το βαραίνουν λιγότερο οι οικογενειακές ευθύνες και τρέφει λιγότερο σεβασμό για την εξουσία και τις συμβατικότητες.

................
... συνήθως, αποκτά τα χαρακτηριστικά εκείνα που δεν έχει ο πρώτος αδελφός προκειμένου να αποκτήσει τον έπαινο και αντιµετωπίζεται πάντα από τους γονείς του µε µεγαλύτερη επιείκεια και σύνεση καθώς οι γονείς μεγαλώνοντας το πρώτο παιδί έχουν χαλαρώσει αρκετά.

Το μεσαίο παιδί έχει μια ιδιαίτερη θέση στην σειρά των αδελφών κι αυτό γιατί δεν απολαμβάνει την προτίµηση που χαίρει ο πρώτος, αλλά ούτε και την προστασία και τη φροντίδα που τυγχάνει ο µικρότερος. 

Ένα τέτοιο παιδί μπορεί να γλιτώσει από τις πιέσεις που ασκούνται προς τα μεγαλύτερα ή τα μικρότερα παιδιά, αλλά πρέπει να προσπαθήσει ιδιαίτερα για να το προσέξουν.

Αρκετά συχνά το παιδί αυτό έχει ένα μεγάλο κύκλο γνωριμιών και συνήθως δημιουργεί στενές προσωπικές σχέσεις. Πολλές φορές αισθάνεται κατωτερότητα συγκριτικά µε τον μεγάλο αδελφό και για αυτό έχει µάθει διαρκώς να διεκδικεί τα σκήπτρα του πρωτότοκου. Αυτονόητο είναι ότι τα μεσαία παιδιά έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά µε τα δευτερότοκα.

Όσον αφορά το υστερότοκο παιδί, αυτό τείνει να δέχεται βοήθεια και να είναι περισσότερο εξαρτημένο. Έχει σημειωθεί ότι μπορεί να είναι περισσότερο επαναστάτης, αντιτίθεται στην εξουσία και να αμφισβητεί το κατεστηµένο. 

Είναι πολύ κοινωνικό και ανοιχτό σε νέες εμπειρίες και νέες γνωριµίες. 

Λέγεται, ότι το µικρό παιδί μοιάζει µε το μοναχοπαίδι και το δευτερότοκο παιδί μοιάζει µε το υστερότοκο αν οι γονείς του αποφασίσουν να µην κάνουν άλλα παιδιά.

Προσπαθεί να ξεπεράσει µε διάφορα τεχνάσματα τα προηγούμενα αδέλφια του και, προκειμένου να το πετύχει αυτό, γίνεται εξαιρετικά εφευρετικό και επινοητικό. Συνήθως, έχει την τάση να εντρυφεί σε εκείνα τα ενδιαφέροντα και να καταπιάνεται µε δραστηριότητες που κανένας άλλος δεν έχει ασχοληθεί έως τώρα.

Το μοναχοπαίδι: Μοιάζει πάρα πολύ µε το πρωτότοκο στην προσοχή που αντλεί από τους γονείς τους και από τους άλλους. Συνήθως το παιδί αυτό, έχει υψηλά επίπεδα αυτοεκτίμησης, κινήτρων και ακαδημαϊκών επιδόσεων. 

Είναι ανεξάρτητο και κοινωνικά έχει την τάση να µην εµπλέκεται µε ζέση στις διάφορες σχέσεις. 

Έχει τη τάση να είναι πιο ανεξάρτητο κοινωνικά, να συμπεριφέρεται σαν μεγαλύτερο από την ηλικία του και ίσως λόγω της προστατευτικότητας των γονιών του να είναι πιο αγχώδες.

Εκτός από τα χαρακτηριστικά όμως του κάθε παιδιού με βάση την σειρά της γέννησης του, θεωρείται ότι η σειρά γέννησης των παιδιών παίζει κάποιο ρόλο και στην μετέπειτα επιλογή του συντρόφου.
.............
ολόκληρο το άρθρο εδώ: psychologynow
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι