Οι άνθρωποι που μ’ αρέσουν…

Μ’ αρέσουν οι άνθρωποι που χαμογελούν στα δύσκολα. 

Και αντί να τους δίνεις εσύ κουράγιο, το κάνουνε αυτοί για σένα.

Smiling old man Rozller

Μ’ αρέσουν οι άνθρωποι που σου δίνουνε χώρο να αναπνεύσεις. Που δεν σε πιέζουνε. 

Που νιώθεις δίπλα τους ελεύθερος. 

Που νιώθεις πως είσαι ο εαυτός σου.

Μ’ αρέσουν οι άνθρωποι που πατάνε πρόθυμα κάτω τον εγωισμό τους. 

Που δεν διστάζουν να αναγνωρίσουνε τα λάθη τους. 

Που δε ντρέπονται να ζητήσουνε συγγνώμη.

Μ’ αρέσουν οι άνθρωποι που είναι ταπεινοί. 

Που δεν πασχίζουνε να δείξουνε ότι είναι κάποιοι. 

Συνήθως τέτοιοι άνθρωποι, κρύβουνε μεγαλείο.

Μ’ αρέσουν οι άνθρωποι, που αφήνονται ολοκληρωτικά στα χέρια του Θεού. Στη Θεία Πρόνοια. 

Που κάνουν σήμερα ό,τι καλύτερο μπορούν, αλλά παλεύουν να μην μεριμνήσουν για την αυριανή τη μέρα.

Αυτοί οι άνθρωποι μ’ αρέσουν…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Είσαι καλά;

Πίστευα πως το να είσαι καλά, σημαίνει να μην πέφτεις, να μην σπας, να μην στεναχωριέσαι. 

Πίστευα, πως το να είσαι καλά, σημαίνει να μην έχεις τις μαύρες σου, να μην πονάς, να μην νιώθεις πως σε πλακώνει το δωμάτιο τα βράδια. 

Πίστευα, πως το να είσαι καλά, σημαίνει να είσαι συνέχεια χαρούμενος, συνέχεια ευδιάθετος, να μην έχεις προβλήματα, έγνοιες, σκοτούρες, δυσκολίες. 

Πίστευα πως το να είσαι καλά, σημαίνει όλα να λειτουργούν ρολόι.

Και περνούσε έτσι ο καιρός, και όλο κάτι στράβωνε, και όλο κάτι δεν πήγαινε όπως το είχα στο μυαλό μου. 

Και περνούσε έτσι ο καιρός, και έβλεπα πως τα προβλήματα, δεν έχουν τελειωμό…
Και απογοητευόμουνα και έλεγα στον εαυτό μου, «τελικά, δεν θα είσαι ποτέ καλά…»

Έκανα όμως λάθος…

Γιατί καλά, δεν σημαίνει μια ζωή χωρίς προβλήματα. 

Καλά, δεν σημαίνει μια ζωή που όλα πάνε μέλι-γάλα.

Καλά, σημαίνει, πως παρά τα όποια προβλήματα, παρά τις όποιες δυσκολίες, να συνεχίζεις να παλεύεις. 

Να συνεχίζεις να αγωνίζεσαι. Να συνεχίζεις, να μην παραιτείσαι, να μην παραδίνεσαι, να μην αφήνεις να σε πάρει από κάτω.

Καλά σημαίνει, να συνεχίζεις να λες «Δόξα τω Θεώ» ενώ πονάς, παλεύοντας ταυτόχρονα να πάρεις δύναμη από αυτά τα λόγια…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος, Ψυχολόγος M.Sc.
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Με "τρίχες" θα κάνεις τη διαφορά;

Το πρόβλημα είναι οι τρίχες που σκέφτεσαι, οι τρίχες που λες και οι τρίχες που κάνεις...

Προβλήματα δεν έχει η ανθρωπότητα, δεν έχει...
Βρήκαμε ένα, λοιπόν, για να ασχολούμαστε και το αναγάγαμε σε Παγκόσμιο Κίνημα. Στο κίνημα Body Hair Don’t Care...

Έφτασε και εδώ, βέβαια, και, επειδή και εμείς δεν έχουμε πρόβλημα κανένα, το υιοθετήσαμε και το καταστήσαμε μέγα θέμα, μέγα και σοβαρότατον!!
Δεν θα το είχαμε πάρει χαμπάρι, αν δεν ασχολούνταν ακόμα και κάποια αρμόδια επιτροπή της βουλής μας, για να αποφανθεί στηρίζοντας το δικαίωμά μας να προβάλλουμε στο διαδίκτυο τις... τρίχες μας!!!

Εκπομπές της τρίχας, υπερασπιστές της τριχωτής ή μη μασχάλης, άρχισαν έναν "ιερό" αγώνα για το δικαίωμα να εκθέτουμε, επειδή έτσι γουστάρουμε, το σώμα μας γενικώς (άτριχο ή τριχωτό).

Κάποια μέλη της εν λόγω επιτροπής λησμόνησαν τις "αξύριστες μασχάλες" (έτσι περιγελούσαν τις γυναίκες της Αριστεράς) και σήκωσαν το λάβαρο της υπεράσπισης της τρίχας...

Μασχάλες, ποδάρια (εγχώρια και της αλλοδαπής) κατέκλυσαν τον ιστοχώρο.
Μορφονιές, μικρές, μεγαλύτερες κι ακόμα πιο μεγάλες άδραξαν την ευκαιρία για άλλη μια φορά... για να κάνουν ντόρο.

Oι εταιρείες, Dove και Veet, μυρίστηκαν κέρδη (η Dove, τρίχες = περισσότερο σαπούνι και αποσμητικό, η Veet = προσεχώς, κάποιο προϊόν για την αύξηση τριχοφυΐας!!), επειδή το θέμα είναι πολύ, πολύ σοβαρό, επειδή το θέμα άπτεται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ελεύθερης έκθεσης (είναι μόδα να εκτίθεσαι, βλέπετε...)

Άκου, κούκλα μου.
Οι μασχάλες, τα ποδάρια και όποια άλλα μέλη (ξυρισμένα ή αξύριστα) δεν θα σε κάνουν να κάνεις τη διαφορά

Αν τρίχες σκέφτεσαι, τρίχες λες και τρίχες κάνεις, το αποτέλεσμα είναι... τρίχες.

Το Χαμομηλάκι

Will Rogers: Ανόητος Καταναλωτισμός - Silly consumerism

«Πάρα πολλοί άνθρωποι ξοδεύουν λεφτά που δεν έχουν
για να αγοράσουν πράγματα που δεν θέλουν,
για να εντυπωσιάσουν ανθρώπους που δεν χωνεύουν.»

“Too many people spend money they haven't earned,
to buy things they don't want, to impress people that they don't like.”

                            Will Rogers

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Το πέπλο…

Αναρωτιέσαι ποιος είναι ο λόγος που ξύπνησες και σήμερα. Μια μέρα όμορφη, για τους άλλους, γιατί εσύ λόγο δεν βρίσκεις. 

Είναι βαριά για σένα τα πρωινά. 

Καιρό τώρα…

Δεν είναι ότι αγάπησες τον ύπνο ξαφνικά. Απλά δεν πονάς, όταν κοιμάσαι.

Και, όταν αυτός σ’ αφήνει, τότε το να μην σκέφτεσαι προσπαθείς. Είναι δύσκολο όμως. Είναι δύσκολο να αντέξεις, να δεις τον εαυτό σου. 

Τα φάρμακα, το ποτό και οι ουσίες παίρνουνε σειρά. Το νου σου, τον κρατάνε ζαλισμένο. Για να μην σκέφτεσαι. 

Για να μην βλέπεις. Για να μην πονάς.

Και έτσι περνάνε οι μέρες και φεύγουνε τα βράδια, μακριά από φίλους, από πρόσωπα αγαπημένα, από ασχολίες που άλλοτε σε γέμιζαν και από όνειρα που κάποτε συνήθιζες να κάνεις.

Όλα σκεπασμένα κάτω από το πέπλο. Το πέπλο του ύπνου, των ουσιών, του ποτού και των φαρμάκων…

Μιλώ, όμως, σε εκείνο, σε εκείνο το κομμάτι μέσα σου, εκείνο το μικρό κομμάτι που για ελευθερία διψάει…

Μιλώ σε εκείνο το κομμάτι και του λέω να προσπαθήσει, να το πετάξει αυτό το πέπλο.

Ξέρω ότι θα πονέσει. Ξέρω ότι εύκολο δεν θα είναι. Θα ήτανε πολύ καλύτερα, τα πράγματα αλλιώς να ήταν…

Αλλά αξίζει τον κόπο Άνθρωπε. Αξίζει πραγματικά τον κόπο…

Αξίζει για τους φίλους, για τα πρόσωπα, για τα όσα κάποτε σε γέμιζαν…

Αξίζει για τα όνειρα, που για άλλη μια φορά θα κάνεις…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι