Friday, 30 July 2021

Έτσι θα κάνεις το καθημερινό μπανάκι του μωρού σου να μοιάζει με γιορτή

Το καθημερινό (συνήθως βραδινό) μπανάκι του μωρού σου είναι μία από τις πιο χαρούμενες στιγμές της ημέρας για εσένα, και μία από τις πιο σημαντικές για εκείνο. 
Ακόμα, ο χρόνος που αφιερώνεις στη φροντίδα του, είναι πολύτιμος. 
Όσο καθαρίζεις το δερματάκι του και παίζετε με το νερό, δένεστε περισσότερο, δημιουργείτε δεσμούς. Παράλληλα, όλες οι αισθήσεις του μικρού σου ζωντανεύουν! Υφές, ήχοι, μυρωδιές, χαλάρωση, γέλια… 
Όλα παίζουν ρόλο στη σωστή του ανάπτυξη και το κάνουν πιο δυνατό, πιο χαρούμενο.

Γιατί λοιπόν να μην ανάγεις αυτή την καθημερινή συνήθεια σε πραγματική γιορτή; 
Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να το κάνεις και θα σου πούμε τους 5 πιο ωφέλιμους. 
Δεν πρέπει να ξεχνάμε άλλωστε, ότι εκτός από διασκέδαση, το μπανάκι του μωρού είναι πρώτα από όλα φροντίδα. Το βρεφικό δέρμα χρειάζεται απαλό καθαρισμό και ενυδάτωση γι’ αυτό, τα προϊόντα που θα επιλέξεις, πρέπει να είναι απολαυστικά αλλά κατάλληλα για αυτό. 
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Μουσική
Όχι, δεν χρειάζεται να κάνετε ένα μικρό πάρτι στο μπάνιο. Μπορείς απλά να βάλεις όμορφα παιδικά τραγούδια, με ήχους που θα του κινήσουν το ενδιαφέρον και να διασκεδάσετε μαζί καθώς παίζετε με το νερό.

Η θερμοκρασία του νερού
Δεν πρέπει να είναι πολύ υψηλή ούτε και χαμηλή. Το χλιαρό νερό είναι ιδανικό για την ευαίσθητη βρεφική επιδερμίδα που κινδυνεύει να αφυδατωθεί και να ερεθιστεί από πολύ υψηλές θερμοκρασίες.

Ο καθαρισμός

Ο καθαρισμός που θα χρησιμοποιήσεις για το μωρό σου μπορεί να είναι το ίδιο με αυτό που χρησιμοποιείς και εσύ. 
Υπάρχουν εξειδικευμένα προϊόντα κατάλληλα για όλη την οικογένεια και ελεγμένα από δερματολόγους και παιδιάτρους.

Τα παιχνίδια
Μπάνιο χωρίς παιχνίδια δεν γίνεται! 
Φέρε στο μπάνιο τα αγαπημένα του παιχνίδια και παίξτε μαζί. Αφιέρωσε λίγο χρόνο σε αυτές τις υπέροχες στιγμές και δημιούργησε αναμνήσεις. 
Κάνε απαλό μασάζ στο δερματάκι του όσο παίζει και νιώσε την αγάπη να σε πλημμυρίζει.

Η φροντίδα
Μέρος της καθημερινής ρουτίνας του μπάνιου είναι φυσικά και η φροντίδα μετά από αυτό. Το ευαίσθητο, βρεφικό δέρμα, χρειάζεται ενυδάτωση και προστασία. 
Οι ανάγκες που έχει η βρεφική επιδερμίδα χρειάζονται ένα εξειδικευμένο προϊόν και σου έχουμε το καλύτερο.

Αν ωστόσο το μωρό σου έχει ιδιαίτερες ανάγκες θα πρέπει να συμβουλευτείς τον παιδίατρό σου για τη φροντίδα του. 
Ενώ η μουσική και τα παιχνίδια δεν επηρεάζουν την επιδερμίδα του, το νερό και τα προϊόντα που θα επιλέξεις κάνουν όλη τη διαφορά. Αν το δικό σου μωρό παρουσιάζει ξηρότητα ή τάση ατοπίας, ο παιδίατρός σου θα σου προτείνει ακόμα πιο εξειδικευμένα προϊόντα.

Έχε κοντά και το κινητό σου, σίγουρα θα θέλεις να φωτογραφίσεις τα γέλια και τα παιχνίδια σας!

gossip-tv.gr

Thursday, 29 July 2021

Όλοι μας με την τσάπα στον ώμο...

Μια φορά και έναν καιρό, ήταν δυο φίλοι, οι οποίοι είχαν από ένα χωράφι και ο καθένας. Παρατημένα από καιρό τα χωράφια τους, τα είχε γεμίσει ο χρόνος με αγριάδες. 
Μια μέρα λοιπόν το αποφάσισαν, πως καλό θα ήταν τα χωράφια τους αυτά, ξανά να τα καλλιεργήσουν.
Παίρνουν λοιπόν την απόφαση, παίρνουν και τις τσάπες τους στους ώμους, και στα χωράφια τους τραβάν. 
Βλέπει ο ένας, βλέπει και ο άλλος, πως οι αγριάδες και τα χόρτα είχαν πλέον θεριέψει, και πως τα πράγματα θα ήταν δυσκολότερα, από όσο τα είχαν φανταστεί.

Ο πρώτος απογοητεύτηκε. Και την τσάπα την άφησε απ’ τον ώμο. Δεν αξίζει σκέφτηκε, και βυθίστηκε στις σκέψεις του μπροστά από το χωράφι καθισμένος.

Και ο δεύτερος
, όμως, φίλος, στεναχωρήθηκε, έπεσε και αυτός. 
"Δε βαριέσαι", σκέφτηκε,  ας ξεκινήσω με το ένα, το μικρό το κομματάκι."

Και έτσι το τσάπισμα ξεκίνησε. Και όταν τελείωσε αυτό, έπιασε και το δεύτερο, και το τρίτο, και το τέταρτο, το μικρό το κομματάκι. 
Και κάθε φορά που το κεφάλι σήκωνε, όριζε και από ένα ακόμα, κομμάτι του χωραφιού μικρό, σαν στόχο να καθαρίσει.

Η μέρα πέρασε, και έπιασε η νύχτα.
Και ο δεύτερος φίλος το κεφάλι σήκωσε, και είδε πως το χωράφι είχε πλέον καθαρίσει.
Ο πρώτος, όμως, ακόμα εκεί, με τις αγριάδες το χωράφι του να ζώνουν, με την απογοήτευση, στις σκέψεις βυθισμένος...

Δεν ξέρω από πού την άκουσα αυτή την ιστορία, ούτε αν την διάβασα, ούτε αν κάποιος μου την είπε…
Κρατάω, όμως, και, αν θες, κράτα και εσύ Άνθρωπε, κάποια πράγματα μικρά…

Όλοι καλούμαστε την τσάπα να πάρουμε στον ώμο, Άνθρωπε. 
Και όλων μας τα χωράφια, με χόρτα και αγριάδες γεμίζουνε. 

Και πάλι όλοι μας πέφτουμε, μπροστά στις δυσκολίες.
Κομμάτι κομμάτι, προχωράς μπροστά, όμως, Άνθρωπε. 
Βήμα το βήμα. Και πάντοτε έτσι είναι, ένα βήμα τη φορά.

Και είναι πιο δύσκολο αυτό, Άνθρωπε, αντί στην άκρη να καθίσεις… 
Θα ματώσεις. 
Θα ιδρώσεις. 
Και ο ήλιος θα σε κάψει…
Θα το δεις όμως, κάποια στιγμή, όταν το βράδυ θα πιάσει η δροσιά, το κεφάλι θα σηκώσεις. 
Και χόρτα και αγριάδες, Άνθρωπε, δεν θα υπάρχουν πια…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος, Ψυχολόγος M.Sc.
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ασφαλώς καλοκαίρι! Μέσα κοινωνικής δικτύωσης και cyberbullying στην εφηβεία

Μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Η χρήση του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης έχουν αυξηθεί ραγδαία τα τελευταία χρόνια, φαινόμενο το οποίο παρατηρείται ιδιαίτερα κατά την εφηβική ηλικία. Σύμφωνα με ερευνητικά δεδομένα, το 93-97% των εφήβων ηλικίας 13-17 ετών χρησιμοποιούν τουλάχιστον μια πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ οι έφηβοι/ες αναφέρουν ότι κατά μέσο όρο, σε ημερήσια βάση, χρησιμοποιούν τρεις διαφορετικές πλατφόρμες.  Τα παραπάνω συνεπάγονται ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κατέχουν μια κυρίαρχη θέση στη ζωή και στην καθημερινότητά τους. Οι έφηβοι/ες αφιερώνουν σε μεγάλο βαθμό τον ελεύθερο χρόνο τους στις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης στις οποίες απασχολούνται, κατά μέσο όρο, 3 περίπου ώρες ημερησίως (Barry, Sidoti, Briggs, Reiter, & Lindsey, 2017). Το καλοκαίρι αποτελεί περίοδο χαλάρωσης και ξεκούρασης από τις υποχρεώσεις της σχολικής χρονιάς. Οι έφηβοι/ες, επομένως, διαθέτουν περισσότερο ελεύθερο χρόνο, με αποτέλεσμα να αυξάνεται, όπως είναι φυσικό, τόσο ο χρόνος χρήσης του διαδικτύου, όσο και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Ηλεκτρονικός Εκφοβισμός (Cyber bullying)

Η φύση του διαδικτύου (ανωνυμία, ταχεία διάδοση πληροφοριών, μεγάλο κοινό, δημοσίευση προσωπικών δεδομένων) και η αυξημένη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης έχουν συμβάλει στην ενίσχυση του φαινομένου του ηλεκτρονικού εκφοβισμού (cyber bullying) (Νικολόπουλος, 2009). Αυτό συμβαίνει, καθώς μέσω του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, οι φήμες και τα σχόλια μπορούν να διαδοθούν σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, τα άτομα δε γνωρίζουν ποιος/α βρίσκεται πίσω από την οθόνη, τα  ηλεκτρονικά ίχνη δεν μπορούν να εντοπιστούν χωρίς ειδικές γνώσεις, ενώ το άτομο που εκφοβίζεται ηλεκτρονικά δεν έχει κανέναν έλεγχο, καθώς ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός δεν περιορίζεται σε συγκεκριμένο χώρο ή χρονική περίοδο, όπως είναι για παράδειγμα στην αυλή του σχολείου ή στο σχολικό ωράριο (Kowalski, Limber, & Agatston, 2012; Sygollitou, Psalti & Kapatzia, 2010; Hinduja & Patchin, 2008).

Ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός, λοιπόν, ορίζεται ως το φαινόμενο κατά το οποίο «ένα άτομο ή μια ομάδα ατόμων, χρησιμοποιεί ηλεκτρονικά και διαδικτυακά μέσα επικοινωνίας επανειλημμένα και για μεγάλο χρονικό διάστημα με στόχο να επιτεθεί από πρόθεση σε ένα άλλο άτομο που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του/της» (Smith et. al., 2008). Μπορεί να λάβει διάφορες μορφές όπως, η αποστολή κειμένων, e-mail ή άμεσων μηνυμάτων με κακόβουλο περιεχόμενο, η κακόβουλη δημοσίευση φωτογραφιών ή μηνυμάτων με στόχο την παρενόχληση, η διάδοση φημών και ψευδών γεγονότων οι ανώνυμες κλήσεις και μηνύματα, καθώς και η δημιουργία ιστοσελίδων με κακόφημο υλικό και δημοσιοποίηση φωτογραφιών (Patchin & Hinduja, 2010). Τα παραπάνω χαρακτηριστικά έχουν ως αποτέλεσμα ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός να είναι πιο έντονος και τραυματικός για τα θύματα.

Ο ρόλος του γονέα

Οι γονείς, οι οποίοι είναι πλήρως και σωστά ενημερωμένοι για το φαινόμενο του ηλεκτρονικού εκφοβισμού, έχουν τη δυνατότητα να συμβάλλουν στη μείωση των επιπτώσεων για τα παιδιά τους.  Από την άλλη πλευρά, γονείς που αγνοούν τις διαστάσεις του φαινομένου, δεν είναι σε θέση να παρέχουν αποτελεσματική καθοδήγηση και υποστήριξη. Η γνώση, λοιπόν, είναι πολύ σημαντική, καθώς οι χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, οι οποίοι έχουν επίγνωση των κινδύνων, τείνουν να είναι πιο προσεκτικοί σε σχέση με τη δημοσίευση προσωπικών δεδομένων, ενώ ταυτόχρονα είναι πιο πιθανό να αποκαλύψουν τον ηλεκτρονικό εκφοβισμό σε κάποιον ενήλικα (Feinberg & Robey, 2009).  

Επίσης, είναι σημαντικό οι γονείς να συζητούν διαρκώς με τα παιδιά τους σε σχέση τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθώς και να είναι ενήμεροι για τη δραστηριότητα των παιδιών στο διαδίκτυο. Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί μέσω μιας συμφωνίας μεταξύ τους σε σχέση με τον χρόνο που τα παιδιά μπορούν να απασχολούνται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τις ιστοσελίδες στις οποίες μπορούν να έχουν πρόσβαση και τον τρόπο αντίδρασης σε περίπτωση ηλεκτρονικού εκφοβισμού. Αντίστοιχα σημαντικό στοιχείο είναι η καλλιέργεια μιας σχέσης εμπιστοσύνης, καθώς αυτό φαίνεται ότι συμβάλλει στην αποκάλυψη πιθανού ηλεκτρονικού εκφοβισμού (Beale & Hall, 2007).

Οι γονείς που αντιλαμβάνονται περιστατικά ηλεκτρονικού εκφοβισμού είναι σημαντικό:

  • Να διαχειριστούν με ψυχραιμία την πληροφορία που τους δίνεται και να είναι καλά ενημερωμένοι για την έννοια του ηλεκτρονικού εκφοβισμού.
  • Να καθησυχάσουν και να ακούσουν το παιδί τους, με ζεστασιά και όντας ενθαρρυντικοί. Η ζεστασιά, εξάλλου, στις οικογενειακές σχέσεις συνδέεται άμεσα με μειωμένο κίνδυνο τα παιδιά να βρεθούν σε θέση, είτε θύτη, είτε θύματος ηλεκτρονικού εκφοβισμού (Elsaesser, Russell, Ohannessian, & Patton, 2017).
  • Να προσπαθήσουν να μάθουν όσα περισσότερα στοιχεία γίνεται.
  • Να ζητήσουν από το παιδί να τους δείξει συνομιλίες και μηνύματα στον υπολογιστή.
  • Να εξηγήσουν στο παιδί ποιες συμπεριφορές είναι αποδεκτές και ποιες όχι. Τα παιδιά πρέπει να γνωρίζουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους και να σέβονται τα δικαιώματα των άλλων.
  • Να θέσουν όρια στις αντιδράσεις των παιδιών. Τα όρια βοηθούν τα παιδιά να κατανοήσουν τους κανόνες, καλλιεργούν την υπευθυνότητα, βοηθούν την αναγνώριση των δυνατοτήτων τους, εξασφαλίζουν τη σωματική και ψυχική ασφάλεια, ενισχύουν την αυτοπεποίθηση και την ανεξαρτησία (Martin, 2008).
  • Να συζητήσουν για την ενσυναίσθηση, την ηθική, τον σεβασμό και τη διαφορετικότητα και ότι αυτά υπάρχουν τόσο στην πραγματική, όσο και στην εικονική διάσταση.
  • Να επικοινωνήσουν άμεσα με τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος ΓΡΑΜΜΗ 11188.
  • Να επικοινωνήσουν με τη ΓΡΑΜΜΗ SOS 1056 για κατευθύνσεις και συμβουλές.

Για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία ή διευκρίνιση μπορείτε να καλέσετε στην «Ευρωπαϊκή Γραμμή Υποστήριξης Παιδιών 116111», ώστε να συζητήσετε με έναν ψυχολόγο του Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού» όλα αυτά που μπορεί να σας απασχολούν σε σχέση με το παιδί σας.

Βιβλιογραφία

Barry, C. T., Sidoti, C. L., Briggs, S. M., Reiter, S. R., &. Lindsey, R. A. (2017). Adolescent social media use and mental health from adolescent and parent perspectives. Journal of adolescence, 61, 1-11. https://doi.org/10.1016/j.adolescence.2017.08.005

Beale, A. V., & Hall, K. R. (2007). Cyberbullying: What school administrators (and parents) can do. The Clearing House, 81(1), 8-12. https://doi.org/10.3200/TCHS.81.1.8-12

Elsaesser, C., Russell, B., Ohannessian, C. M., & Patton, D. (2017). Parenting in a digital age: A review of parents' role in preventing adolescent cyberbullying. Aggression and Violent Behavior, 35, 62–72. https://doi.org/10.1016/j.avb.2017.06.004

Feinberg, T., & Robey, N. (2008). Cyber bullying. Principal Leadership , 9(1), 10-14.

Kowalski, R. M., Limber, S. P., & Agatston, P. W. (2012). Cyberbullying: Bullying in the digital age (2nd ed.). Wiley Blackwell.

Νικολόπουλος, Δ., (2009). Ηλεκτρονική Παρενόχληση: Μια σύγχρονη απειλή, Στο Σ. Αλιβίζος (Επιμ.) Παιδαγωγικές Διαστάσεις των νέων μέσων. Γρηγόρη.

Hinduja, S., & Patchin, J. W. (2010). Bullying, Cyberbullying and Suicide. Archives of Suicide Research, 14, 206–2 : http://dx.doi.org/10.1080/13811118.2010.4941331 

Hinduja, S., & Patchin, J. W. (2008). Cyberbullying: An exploratory analysis of factors related to offending and victimization. Deviant Behavior, 29(2), 129–156. https://doi.org/10.1080/01639620701457816

Martin, H. (2008). Τα όρια στη συμπεριφορά των παιδιών. Θετικοί τρόποι διαπαιδαγώγησης. Ελληνικά Γράμματα.

Smith, P. K., Mahdavi, J., Carvalho, M., Fisher, S., Russell, S., & Tippett, N. (2008). Cyberbullying: Its nature and impact in secondary school pupils. Journal of child psychology and psychiatry, 49(4), 376-385. https://doi.org/10.1111/j.1469-7610.2007.01846.x

Sygkollitou, E., Psalti, A., & Kapatzia, A. (2010). Cyberbullying among Greek adolescents. In J.A. Mora-Merchán & T. Jäger (Eds.), Cyberbullying – A Cross-National Comparison. Verlag Empirische Pädagogik.

hamogelo.gr

Wednesday, 28 July 2021

Οικονομική κακοποίηση: Η αόρατη μορφή της διαπροσωπικής βίας

Η διαπροσωπική κακοποίηση είναι συναισθηματική, σωματική, αλλά και οικονομική. Επειδή η ενδοοικογενειακή βία αφορά την εξουσία και τον έλεγχο, αυτό συχνά επεκτείνεται και στον έλεγχο των χρημάτων. Πολλά ενδοοικογενειακά θύματα συνηθίζεται να στηρίζονται οικονομικά από τον θύτη τους, συχνά πριν αυτός γίνει βίαιος. Με την πάροδο του χρόνου, αυτό μπορεί να δημιουργήσει την αίσθηση ότι είναι παγιδευμένα και, ιδίως όταν στηρίζουν παιδιά ή άλλα μέλη της οικογένειας ως εξαρτώμενα μέλη, να τα κάνει απρόθυμα να καταγγείλουν την κακοποίηση.

Η οικονομική κακοποίηση εκδηλώνεται συχνά με καθημερινές, πρακτικές μεθόδους στέρησης του θύματος από τα απαραίτητα. Ένα θύμα μπορεί να πεινά και να βρίσκει ένα άδειο ψυγείο ή να προετοιμάζεται για μια συνέντευξη για δουλειά αλλά να βρίσκει μια άδεια ντουλάπα, όπου μεγάλο μέρος της προηγούμενης γκαρνταρόμπας του έχει αφαιρεθεί ή πουληθεί. Και οι δύο περιπτώσεις στέρησης είναι καθημερινές υπενθυμίσεις του τρόπου με τον οποίο τα θύματα αναγκάζονται να βασίζονται στον θύτη τους για την απλή επιβίωση.

Τα θύματα οικονομικής κακοποίησης δεν είναι απαραιτήτως ανίκανα να κερδίσουν εισόδημα. Μια εργαζόμενη γυναίκα μπορεί να ξυπνήσει ένα πρωί και να βρει το πορτοφόλι της άδειο ή τις πιστωτικές της κάρτες άδειες, καθώς ορισμένοι δράστες που κερδίζουν λιγότερα από τα θύματα προσπαθούν να «ισοφαρίσουν τους όρους ανταγωνισμού» ασκώντας έλεγχο σε άλλους τομείς. Δυστυχώς, αν και η οικονομική κακοποίηση δεν αφήνει σημάδια, είναι εξαιρετικά αποδιοργανωτική, εξαντλητική και, ανάλογα με την έκταση της μη ικανοποίησης καθημερινών αναγκών, μπορεί να είναι καταστροφική.

Η οικονομική κακοποίηση είναι «αόρατη»

Οι Judy L. Postmus κ.ά. (2020) μίλησαν για την οικονομική κακοποίηση ως μια αόρατη μορφή ενδοοικογενειακής βίας. Ξεκίνησαν αναγνωρίζοντας ότι η πιο διαδεδομένη αντίληψη για τη βία μεταξύ ερωτικών συντρόφων είναι η σωματική, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν τόσες πολλές άλλες μορφές βίας και κακοποίησης, όπως η σεξουαλική, η ψυχολογική και η συναισθηματική. Περιγράφουν την οικονομική κακοποίηση, που συχνά αναφέρεται ως οικονομική κακοποίηση, ως συχνά κρυφή ή «αόρατη».

Αναγνωρίζουν επίσης την έλλειψη συνέπειας στον ορισμό της οικονομικής κακοποίησης, ακόμη και υπό το φως των αναδυόμενων δεσμών μεταξύ της έμφυλης οικονομικής ανασφάλειας και της οικονομικής κακοποίησης. Οι Postmus έχουν διερευνήσει, μεταξύ άλλων, πώς η κατανόηση των πολιτισμικών διαφορών και της γλώσσας μπορεί να διαδραματίσει κάποιο ρόλο στο φαινόμενο.

Ανάκαμψη από την οικονομική κακοποίηση

Οι Kelly King κ.ά. (2017), σε μια μελέτη τους, εξέτασαν την οικονομική ανάκαμψη από την ενδοοικογενειακή κακοποίηση. Τονίζουν ότι η οικονομική κακοποίηση μπορεί να επηρεάσει τη σωματική και ψυχική υγεία, καθώς και την οικογενειακή λειτουργία. Αναγνωρίζουν ότι το οικονομικό κόστος της είναι υψηλό για τα θύματα και τις οικογένειές τους, καθώς και για την κοινωνία στο σύνολό της. Σημειώνουν επίσης πόσο συχνή είναι η οικονομική κακοποίηση στο πλαίσιο των καταχρηστικών σχέσεων, αναφέροντας μια μελέτη που έδειξε ότι το 94% των επιζώντων είχαν βιώσει κάποια μορφή οικονομικής κακοποίησης, το 79% ανέφεραν οικονομικό έλεγχο, το 79% ανέφεραν οικονομική εκμετάλλευση και το 78% ανέφεραν κάποια μορφή σαμποτάζ της εργασιακής απασχόλησης.

Επιπλέον, οι King et al. σημειώνουν ότι πέρα από το άμεσο κόστος που συνήθως συνδέεται με τη διαδικασία επούλωσης τόσο σωματικά όσο και συναισθηματικά, το οικονομικό κόστος μπορεί να επιδεινωθεί από την ποικιλία των προκλήσεων που συνεπάγεται η ανοικοδόμηση μιας νέας ζωής, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει το κόστος της μετεγκατάστασης, των επίπλων, της μεταφοράς και της φροντίδας των παιδιών.

Αποκατάσταση μέσω της στήριξης, όχι του στίγματος

Ένα από τα σημαντικότερα πρώτα βήματα για ένα θύμα οικονομικής κακοποίησης είναι να μιλήσει. Είτε αυτό σημαίνει αποκάλυψη σε ένα μέλος της οικογένειας, σε έναν φίλο ή σε έναν υποστηρικτικό ενήλικα, η πρώτη κίνηση είναι να βγει μπροστά μιλώντας.

Το επόμενο βήμα είναι συχνά να βγει ξανά έξω στην κοινωνία. Για τα θύματα που ήταν προηγουμένως άνεργα και οικονομικά «δεμένα» με έναν θύτη, η επανένταξη στο εργατικό δυναμικό είναι ενδυναμωτική και μπορεί να οδηγήσει στην ανάκτηση τόσο της ικανότητας όσο και της αυτοπεποίθησης. Με αυτόν τον τρόπο, τα θύματα μπορούν να ανακτήσουν τόσο την υγεία όσο και τον οικονομικό τους έλεγχο μετά την εγκατάλειψη του θύτη τους.

Πηγή:

www.psychologytoday.com/intl/blog/why-bad-looks-good/202107/economic-abuse-the-invisible-form-interpersonal-violence

enallaktikidrasi.com

Γιόχαν Καρλ Φρίντριχ Γκάους: O 8χρονος που του έτρεχαν οι μύξες και μια πρόσθεση

Ο δάσκαλος στο σχολείο λεγόταν Μπίτνερ και του άρεσε να δέρνει. 
Προσποιούνταν το λιτό και ασκητικό χαρακτήρα, και μόνο ελάχιστες φορές η έκφραση στο πρόσωπό του πρόδιδε τη χαρά που του προξενούσε το να χτυπάει. 
Περισσότερο απ’ όλα του άρεσε να τους δίνει ασκήσεις που θα τους κόστιζαν πάρα πολλή ώρα και που στο τέλος θα είχαν οπωσδήποτε λάθη, κι έτσι θα είχε τη δικαιολογία να βγάλει τη βέργα.
Ήταν η φτωχότερη γειτονιά του Μπράουνσβάιγκ, κανένα από εκείνα τα παιδιά δεν επρόκειτο να γραφεί σε κάποια σχολή, κανείς τους δεν θα χρησιμοποιούσε κάτι άλλο πέρα από τα χέρια του για να δουλέψει. 
Ήξερε ότι ο Μπίτνερ δεν τον χώνευε. Όσο σιωπηλός και να έμενε κι όσο και να προσπαθούσε να απαντάει αργά, όπως όλοι οι άλλοι, αισθανόταν παρ’ όλα αυτά τη δυσπιστία του Μπίτνερ και ότι ο δάσκαλος περίμενε απλώς μία αφορμή για να του χτυπήσει τα χέρια κάπως δυνατότερα απ’ ό,τι των υπολοίπων.

Και τότε του έδωσε μία.

Ο Μπίτνερ τους είχε βάλει να προσθέσουν όλους τους αριθμούς από το ένα μέχρι το εκατό. Θα διαρκούσε ώρες κι όσο και να προσπαθούσαν, όλο και κάποιο λάθος θα έκαναν στην πρόσθεση, ώστε να τιμωρηθούν. 
Λοιπόν, εμπρός, είχε φωνάξει ο Μπίτνερ, μην κάθονται σαν τους χάνους, εμπρός μαρς! 
Αργότερα ο Γκάους δε θα μπορούσε να πει αν νύσταζε περισσότερο απ’ ό,τι συνήθως ή αν ήταν απλώς αφηρημένος. Σίγουρα πάντως δεν είχε τον απόλυτο έλεγχο του εαυτού του, κι έτσι, έπειτα από τρία λεπτά, στεκόταν μπροστά από την έδρα κρατώντας την πλάκα του, στην οποία είχε γράψει μία και μοναδική σειρά.

Λοιπόν, είπε ο Μπίτνερ, απλώνοντας το χέρι να πιάσει τη βέργα. Το βλέμμα του έπεσε πάνω στο άθροισμα και το χέρι του πάγωσε. Ρώτησε τι σημαίνει αυτό.

- Πέντε χιλιάδες πενήντα.
- Τι;

Ο Γκάους κατάπιε τη γλώσσα του, ξερόβηξε, ίδρωσε. Ευχήθηκε να καθόταν ακόμη στο θρανίο του και να λογάριαζε όπως όλοι οι άλλοι, που κάθονταν με σκυμμένο το κεφάλι κι έκαναν πως δεν τους άκουγαν. Αλλά αυτό τους είχε πει να κάνουν, πρόσθεση όλων των αριθμών από το ένα μέχρι το εκατό. 
Εκατό και ένα μας κάνει εκατόν ένα. Ενενήντα εννέα και δύο μας κάνει εκατόν ένα. Ενενήντα οχτώ και τρία μας κάνει εκατόν ένα. Όλα εκατόν ένα. Αυτό μπορείς να το κάνεις πενήντα φορές. Οπότε, πενήντα επί εκατόν ένα.

Ο Μπίτνερ δε μιλούσε.

Πέντε χιλιάδες πενήντα, ξαναείπε ο Γκάους, ελπίζοντας αυτή τη φορά ότι ο Μπίτνερ ίσως να τον καταλάβαινε. 
Πενήντα επί εκατόν ένα κάνει πέντε χιλιάδες πενήντα. Έτριψε τη μύτη του. 
Ήταν έτοιμος να κλάψει.

Που να τον πάρει ο διάβολος, είπε ο Μπίτνερ. Ύστερα δε μίλησε για ώρα πολλή. Το πρόσωπό του δούλευε. Ρούφηξε τα μάγουλα και μάκρυνε το σαγόνι, έτριψε το μέτωπο και χτύπησε με το δάχτυλο τη μύτη. Ύστερα έστειλε τον Γκάους στο θρανίο του. Να τσακιστεί να καθίσει, να το βουλώσει, και μετά το μάθημα να μείνει που τον θέλει.

Ο Γκάους ανάσανε.
Κιχ να ακούσει, είπε ο Μπίτνερ, και φάγανε της χρονιάς τους.

Έτσι, όταν τέλειωσαν όλα τα μαθήματα, ο Γκάους πήγε με σκυμμένο κεφάλι στην έδρα. Ο Μπίτνερ τον έβαλε να ορκιστεί και μάλιστα στο Θεό, που τα βλέπει όλα, ότι αυτό το σκέφτηκε μόνος του. Ο Γκάους ορκίστηκε, αλλά όταν θέλησε να εξηγήσει ότι δεν είναι και τίποτα κακό, ότι απλώς πρέπει να κοιτάξεις ένα πρόβλημα χωρίς προκαταλήψεις και συνήθειες και τότε η λύση έρχεται μόνη της, ο Μπίτνερ τον διέκοψε και του έδωσε ένα χοντρό βιβλίο. Ανώτερα μαθηματικά: το διαβάζει κάθε μέρα. Να το πάρει στο σπίτι και να το κοιτάξει. Αλλά προσεκτικά. Μια τσακισμένη σελίδα, ένας λεκές, μια δαχτυλιά και θα τον περιλάβει με τη βέργα μέχρι να πει ήμαρτον.

Την επόμενη μέρα το επέστρεψε.

Ο Μπίτνερ ρώτησε τι πάει να πει αυτό. Εντάξει, είναι δύσκολο, αλλά δεν τα παρατάει κανείς τόσο γρήγορα!

Ο Γκάους κούνησε το κεφάλι, θέλησε να εξηγήσει, δεν μπορούσε. Η μύτη του έτρεχε. Του ‘ρχόταν να φταρνιστεί.

Λοιπόν, ακούει!

Το τελείωσε, είπε τραυλίζοντας. Ενδιαφέρον ήταν, τον ευχαριστεί. Κοίταξε τον Μπίτνερ και προσευχόταν να σταματήσουν όλα αυτά.

Δεν κάνει να του λένε ψέματα, είπε ο Μπίτνερ. Τούτο είναι το δυσκολότερο βιβλίο της γερμανικής γλώσσας. Κανείς δε μπορεί να το μελετήσει μέσα σε μια μέρα, πόσο μάλλον ένας οχτάχρονος που του τρέχουν οι μύξες.

Ο Γκάους δεν ήξερε τι να πει.

Ο Μπίτνερ πήρε το βιβλίο με χέρια που δίσταζαν. Να ετοιμαστεί, τώρα θα τον εξετάσει!

Μισή ώρα αργότερα κοιτούσε τον Γκάους με άδεια μάτια. Το ξέρει πως δεν είναι καλός δάσκαλος. Δεν είναι φτιαγμένος για το επάγγελμα, ούτε κι έχει κάποια ιδιαίτερη ικανότητα. Αλλά μέχρι εδώ. Αν ο Γκάους δεν πάει αμέσως τώρα στο γυμνάσιο, έχει ζήσει τσάμπα. Τον παρατήρησε με μια έκφραση χαμένη, κι έπειτα, προφανώς για να καταπολεμήσει τη συγκίνησή του, άρπαξε τη βέργα και ο Γκάους έφαγε το τελευταίο γερό χέρι ξύλο της ζωής του.

(Ο οχτάχρονος ήταν ο τεράστιος μαθηματικός Γιόχαν Καρλ Φρίντριχ Γκάους και αυτό που σκέφτηκε ήταν ότι η πρόσθεση κατά ζεύγη από τις δύο άκρες μιας σειράς x αριθμών δίνει πάντα το ίδιο άθροισμα z. Οπότε, το άθροισμα των x αριθμών, είναι z(x:2). Πιθανότατα η ιστορία αυτή είναι μύθος αλλά δεν πειράζει. 
Ακόμα και η υπόληψη του κακού δασκάλου J.G. Büttner (ο οποίος ήταν όντως ο δάσκαλος του μικρού Γκάους) σώζεται στο τέλος.

o-klooun

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki