Showing posts with label Μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Show all posts
Showing posts with label Μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Show all posts

Sunday, 10 April 2022

Οι ηλικίες, που γίνονται πιο ευάλωτα τα κορίτσια και τα αγόρια, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Σε ποιες ηλικίες γίνονται πιο ευάλωτα τα κορίτσια και τα αγόρια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης; Σύμφωνα με νέα έρευνα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης επηρεάζουν αρνητικά την ψυχική υγεία των κοριτσιών νωρίτερα από ό,τι των αγοριών.

Η εφηβεία είναι η περίοδος της ζωής που κατ’ εξοχήν τα παιδιά μπορούν να επηρεασθούν αρνητικά από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (social media), αν και όχι στην ίδια ακριβώς ηλικία.

Τα κορίτσια επηρεάζονται νωρίτερα σε σχέση με τα αγόρια, δείχνει μια νέα βρετανική επιστημονική μελέτη.

Οι ηλικίες που γίνονται πιο ευάλωτα, τα κορίτσια και τα αγόρια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Στα κορίτσια η αρνητική επίπτωση των κοινωνικών δικτύων, όπως το Facebook, το Instagram και το WhatsApp, στην ικανοποίηση τους από τη ζωή γίνεται αισθητή στις ηλικίες των 11 έως 13 ετών, ενώ στα αγόρια στα 14 έως 15 χρόνια τους, μια διαφορά που μπορεί να οφείλεται και σε ορμονικές αιτίες, καθώς τα κορίτσια συνήθως μπαίνουν στην εφηβεία νωρίτερα.

Από την άλλη, στην αρχή της ενήλικης ζωής και τα δύο φύλα επηρεάζονται αρνητικά στην ίδια ηλικία των 19 ετών.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Διαδικτύου του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης (Oxford Internet Institute) και του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Nature Communications”, επεσήμαναν ότι μέσα στην τελευταία δεκαετία τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν αλλάξει θεμελιωδώς τον τρόπο που οι άνθρωποι διαφόρων ηλικιών περνάνε τον χρόνο τους, μοιράζονται πληροφορίες για τους εαυτούς τους και επικοινωνούν με τους άλλους.

Παρά τις αρκετές μελέτες πάνω στο θέμα, εξακολουθεί να υπάρχει μια αβεβαιότητα για τη σχέση των social media με την ψυχική ευημερία εφήβων και ενηλίκων.

Η νέα μελέτη από ψυχολόγους, νευροεπιστήμονες και μοντελοποιητές ανέλυσε στοιχεία για περίπου 84.000 άτομα 10 έως 80 ετών, μεταξύ των οποίων 17.400 ηλικίας 10-21 ετών.

Υπάρχουν συγκεκριμένες περίοδοι που οι έφηβοι είναι πιο ευάλωτοι

Διαπίστωσε ότι υπάρχουν συγκεκριμένες περίοδοι – διαφορετικές για τα δύο φύλα – που οι έφηβοι είναι πιο ευάλωτοι στην έκθεση τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και η ικανοποίηση τους από τη ζωή εμφανίζεται μειωμένη ένα χρόνο μετά.

Από την άλλη, οι έφηβοι που είναι ήδη κάτω του μέσου όρου ικανοποιημένοι από τη ζωή τους λόγω υπαρχόντων ψυχολογικών και άλλων προβλημάτων, χρησιμοποιούν περισσότερο τα social media, αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Ευάλωτοι οι νέοι ενήλικες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Ακόμη, τόσο στα αγόρια όσο και στα κορίτσια η χρήση μέσων κοινωνικής δικτύωσης στην ηλικία των 19 ετών σχετίζεται με μείωση της ικανοποίησης από τη ζωή μετά από ένα έτος.

Πρόκειται για ένα ηλικιακό “παράθυρο” μετά την εφηβεία, σύμφωνα με τους ερευνητές, που οι νέοι ενήλικες είναι συχνά ξανά ευάλωτοι, επειδή φεύγουν από το σπίτι τους ή ξεκινούν να εργάζονται, πράγμα που καθιστά πιθανότερο να επηρεασθούν αρνητικά από τα κοινωνικά δίκτυα. Σε άλλες περιόδους, πέρα από την εφηβεία και λίγο μετά την ενηλικίωση, η σχέση social media και μειωμένης ικανοποίησης από τη ζωή δεν φαίνεται στατιστικά σημαντική.

Η επικεφαλής ερευνήτρια, πειραματική ψυχολόγος δρ Έιμι Όρμπεν του Κέιμπριτζ, δήλωσε ότι “ο σύνδεσμος μεταξύ χρήσης μέσων κοινωνικής δικτύωσης και ψυχικής ικανοποίησης είναι σίγουρα ιδιαίτερα πολύπλοκος. Οι αλλαγές στα σώματα μας, όπως η ανάπτυξη του εγκεφάλου και η εφηβεία, καθώς και οι κοινωνικές περιστάσεις, φαίνεται να μας κάνουν ευάλωτους σε μερικές συγκεκριμένες περιόδους της ζωής μας”.

Η μειωμένη ικανοποίηση από τη ζωή αυξάνει τη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης

Η μελέτη δείχνει πάντως ότι δεν επηρεάζει μόνο η χρήση social media αρνητικά την ψυχική υγεία, αλλά ισχύει επίσης και το αντίστροφο, δηλαδή η εκ των προτέρων μειωμένη ικανοποίηση από τη ζωή αυξάνει τη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι είναι προς το παρόν αδύνατο να προβλεφθεί ποιοί άνθρωποι κινδυνεύουν περισσότερο να επηρεασθούν αρνητικά από τα social media, π.χ. εμφανίζοντας άγχος, κατάθλιψη ή διαταραχές ύπνου.

Δεν είναι όλα τα κορίτσια και τα αγόρια ευάλωτα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Ο καθηγητής αναπτυξιακής νευροεπιστήμης Ρότζιερ Κιέβιτ του Ινστιτούτου Εγκεφάλου Donders δήλωσε ότι “το στατιστικό μοντέλο μας εξετάζει μέσους όρους. Αυτό σημαίνει ότι δεν πρόκειται κάθε νέος να βιώσει αρνητική επίπτωση στην ψυχική ευημερία του από τη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Για μερικούς συχνά η επίπτωση θα είναι θετική.

Ορισμένοι μπορεί να χρησιμοποιήσουν τα social media για να συνδεθούν με φίλους ή να βοηθηθούν να αντιμετωπίσουν κάποιο πρόβλημα ή επειδή δεν έχουν κανέναν για να μιλήσουν σχετικά με κάτι που τους απασχολεί ή για το πώς νιώθουν. Για όλους αυτούς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορούν να τους παρέχουν πολύτιμη υποστήριξη”.

healthstories.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Wednesday, 23 March 2022

Από «πόρτα» σε «πόρτα» φαίνεται ότι σκάσαμε σε τοίχο

....................
Η σημερινή κατάσταση μας φέρνει καθημερινά αντιμέτωπους και με τις δύο εκφράσεις. 
«Εγκλήματα τιμής», «εγκλήματα πάθους», γυναίκες που σκοτώνονται καθημερινά, παιδιά που τσιμεντώνονται από ακατάλληλες οικογένειες, παιδιά που βρίσκονται νεκρά υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες, πατεράδες που λυγίζουν από το βάρος μιας αποκάλυψης. 
Οι κοινωνίες της «τιμής» έχουν δώσει τη θέση τους στις κοινωνίες της «ντροπής». Γιατί αυτό που ζούμε τα τελευταία χρόνια μάς θέτει όλους προ των ευθυνών μας. 
Πώς φτάσαμε μέχρις εδώ;

Μια γειτόνισσα ακούει στον κάτω όροφο ένα παιδί να κλαίει σπαρακτικά. Ο πατέρας το χτυπάει, δεν είναι η πρώτη φορά. Όταν το αναφέρει, της λένε να κοιτάει τη δουλειά της. 
Μια ψυχολόγος δέχεται καθημερινά στο ειδικό σχολείο που δουλεύει ένα παιδί με εμφανή τα σημάδια της κακοποίησης. Το λέει στον πατέρα, που μάλλον είναι ο κακοποιητής, αυτός την εκφοβίζει. 
Παίρνει μια σύνταξη εκείνος εξαιτίας της αναπηρίας του παιδιού, δεν διανοείται να τη χάσει. 
Η ψυχολόγος θέλει να το προχωρήσει το θέμα, όλο όμως το σχολείο είναι εναντίον της. Θα τους εκθέσει, της λένε. 

Ένα μεγάλο σκάνδαλο ξεσπάει σε οικοτροφείο. Τι συμβαίνει με τους υπεύθυνους εκεί; Τι μοίρα έχουν τα παιδιά; Μια δασκάλα που έχει μαθητή ένα από αυτά τα παιδιά αγωνιά. Θέλει να μάθει πού είναι το παιδί, πώς να το βοηθήσει. Η διεύθυνση όμως του σχολείου δεν θέλει να θίξει το θέμα, να αγγίξουν ευαίσθητα θέματα που έχουν πάρει τον δρόμο της Δικαιοσύνης.

Η πραγματικότητα μας γονατίζει, αλλά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης θεριεύουμε. Εκεί οι άνθρωποι παίρνουμε φωτιά. 
Ο καθένας κάνει και μια καταγγελία στον προσωπικό του λογαριασμό. Μιλάμε ανοιχτά, έχουμε όλοι ή σχεδόν όλοι γνώμη. Ακυρώνουμε πρόσωπα και πράγματα, επιτιθέμεθα, αποδοκιμάζουμε, αφανίζουμε. 

«Να το κακό», σαν μια ορδή αναφωνούμε και το σκοτώνουμε. Από το πληκτρολόγιο. Γινόμαστε γιατροί, ψυχολόγοι, δικαστές, ιεροκήρυκες. Πατάσσεται η αδικία. Είμαστε όμως όλοι παιδιά και της μιας πόρτας και της άλλης. Παιδιά της παράδοσης και του πληκτρολογίου. Είμαστε παιδιά της «τιμής» και της «ντροπής». Έτσι μεγαλώσαμε. Όλοι μας βεβαρημένοι με προσωπικά τραύματα, συμπεριφερθήκαμε σαν ιδιώτες μέσα στην κοινωνία και όχι ως πολίτες. 
Στη δουλειά μας, στην πολυκατοικία, στη γειτονιά, δεν υπερασπιστήκαμε τον αδύνατο όταν έπρεπε, και δεν χάσαμε τη δουλειά μας, όταν έπρεπε να υπερασπιστούμε το δίκαιο. Γιατί είχε κόστος. Το γάλα του παιδιού μας. Και είναι θεμιτό.
Το ζήτημα πλέον όμως που τίθεται τώρα που αγρίεψε η κατάσταση είναι να μην αρκεστούμε στο να πληκτρολογούμε μόνο, και να αναλάβουμε το ρίσκο να κοιταχτούμε στον καθρέφτη. 

Να συνειδητοποιήσουμε ότι ταυτίσαμε την πρόοδό μας με το προφίλ μας στο fb, ανοίξαμε μια «πόρτα» στον κόσμο για να παινέψουμε τα παιδιά μας, να αναζητήσουμε φίλους και συντρόφους, να πάρουμε likes για την άποψή μας, ή για τα τραύματά μας, αλλά από αυτό το σημείο μέχρι να καταφέρουμε να γίνουμε υπεύθυνοι, συνετοί, ώριμοι πολίτες απέχουμε πολύ. 
Γιατί η δουλειά που πρέπει να γίνει δεν αφορά το έξω μας, αλλά κάτι πολύ βαθύτερο. Αχνό αλλά πολύ στέρεο. 
Το ότι η κάθε «πόρτα» μας ανοίγει με ευκολία, όταν δεν υπάρχει κόστος. Όταν όμως στο τέλος έρχεται ένας λογαριασμός και μια συνέπεια για την πράξη μας, παρά το ανοιχτό Facebook, οι πόρτες μας κλείνουν. 
Ας δούμε στα σοβαρά τι χρειάζεται για να ξαναχτιστεί η αλυσίδα που λέγεται κοινωνία.

ολόκληρο το άρθρο εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Thursday, 29 July 2021

Ασφαλώς καλοκαίρι! Μέσα κοινωνικής δικτύωσης και cyberbullying στην εφηβεία

Μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Η χρήση του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης έχουν αυξηθεί ραγδαία τα τελευταία χρόνια, φαινόμενο το οποίο παρατηρείται ιδιαίτερα κατά την εφηβική ηλικία. Σύμφωνα με ερευνητικά δεδομένα, το 93-97% των εφήβων ηλικίας 13-17 ετών χρησιμοποιούν τουλάχιστον μια πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ οι έφηβοι/ες αναφέρουν ότι κατά μέσο όρο, σε ημερήσια βάση, χρησιμοποιούν τρεις διαφορετικές πλατφόρμες.  Τα παραπάνω συνεπάγονται ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κατέχουν μια κυρίαρχη θέση στη ζωή και στην καθημερινότητά τους. Οι έφηβοι/ες αφιερώνουν σε μεγάλο βαθμό τον ελεύθερο χρόνο τους στις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης στις οποίες απασχολούνται, κατά μέσο όρο, 3 περίπου ώρες ημερησίως (Barry, Sidoti, Briggs, Reiter, & Lindsey, 2017). Το καλοκαίρι αποτελεί περίοδο χαλάρωσης και ξεκούρασης από τις υποχρεώσεις της σχολικής χρονιάς. Οι έφηβοι/ες, επομένως, διαθέτουν περισσότερο ελεύθερο χρόνο, με αποτέλεσμα να αυξάνεται, όπως είναι φυσικό, τόσο ο χρόνος χρήσης του διαδικτύου, όσο και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Ηλεκτρονικός Εκφοβισμός (Cyber bullying)

Η φύση του διαδικτύου (ανωνυμία, ταχεία διάδοση πληροφοριών, μεγάλο κοινό, δημοσίευση προσωπικών δεδομένων) και η αυξημένη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης έχουν συμβάλει στην ενίσχυση του φαινομένου του ηλεκτρονικού εκφοβισμού (cyber bullying) (Νικολόπουλος, 2009). Αυτό συμβαίνει, καθώς μέσω του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, οι φήμες και τα σχόλια μπορούν να διαδοθούν σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, τα άτομα δε γνωρίζουν ποιος/α βρίσκεται πίσω από την οθόνη, τα  ηλεκτρονικά ίχνη δεν μπορούν να εντοπιστούν χωρίς ειδικές γνώσεις, ενώ το άτομο που εκφοβίζεται ηλεκτρονικά δεν έχει κανέναν έλεγχο, καθώς ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός δεν περιορίζεται σε συγκεκριμένο χώρο ή χρονική περίοδο, όπως είναι για παράδειγμα στην αυλή του σχολείου ή στο σχολικό ωράριο (Kowalski, Limber, & Agatston, 2012; Sygollitou, Psalti & Kapatzia, 2010; Hinduja & Patchin, 2008).

Ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός, λοιπόν, ορίζεται ως το φαινόμενο κατά το οποίο «ένα άτομο ή μια ομάδα ατόμων, χρησιμοποιεί ηλεκτρονικά και διαδικτυακά μέσα επικοινωνίας επανειλημμένα και για μεγάλο χρονικό διάστημα με στόχο να επιτεθεί από πρόθεση σε ένα άλλο άτομο που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του/της» (Smith et. al., 2008). Μπορεί να λάβει διάφορες μορφές όπως, η αποστολή κειμένων, e-mail ή άμεσων μηνυμάτων με κακόβουλο περιεχόμενο, η κακόβουλη δημοσίευση φωτογραφιών ή μηνυμάτων με στόχο την παρενόχληση, η διάδοση φημών και ψευδών γεγονότων οι ανώνυμες κλήσεις και μηνύματα, καθώς και η δημιουργία ιστοσελίδων με κακόφημο υλικό και δημοσιοποίηση φωτογραφιών (Patchin & Hinduja, 2010). Τα παραπάνω χαρακτηριστικά έχουν ως αποτέλεσμα ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός να είναι πιο έντονος και τραυματικός για τα θύματα.

Ο ρόλος του γονέα

Οι γονείς, οι οποίοι είναι πλήρως και σωστά ενημερωμένοι για το φαινόμενο του ηλεκτρονικού εκφοβισμού, έχουν τη δυνατότητα να συμβάλλουν στη μείωση των επιπτώσεων για τα παιδιά τους.  Από την άλλη πλευρά, γονείς που αγνοούν τις διαστάσεις του φαινομένου, δεν είναι σε θέση να παρέχουν αποτελεσματική καθοδήγηση και υποστήριξη. Η γνώση, λοιπόν, είναι πολύ σημαντική, καθώς οι χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, οι οποίοι έχουν επίγνωση των κινδύνων, τείνουν να είναι πιο προσεκτικοί σε σχέση με τη δημοσίευση προσωπικών δεδομένων, ενώ ταυτόχρονα είναι πιο πιθανό να αποκαλύψουν τον ηλεκτρονικό εκφοβισμό σε κάποιον ενήλικα (Feinberg & Robey, 2009).  

Επίσης, είναι σημαντικό οι γονείς να συζητούν διαρκώς με τα παιδιά τους σε σχέση τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθώς και να είναι ενήμεροι για τη δραστηριότητα των παιδιών στο διαδίκτυο. Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί μέσω μιας συμφωνίας μεταξύ τους σε σχέση με τον χρόνο που τα παιδιά μπορούν να απασχολούνται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τις ιστοσελίδες στις οποίες μπορούν να έχουν πρόσβαση και τον τρόπο αντίδρασης σε περίπτωση ηλεκτρονικού εκφοβισμού. Αντίστοιχα σημαντικό στοιχείο είναι η καλλιέργεια μιας σχέσης εμπιστοσύνης, καθώς αυτό φαίνεται ότι συμβάλλει στην αποκάλυψη πιθανού ηλεκτρονικού εκφοβισμού (Beale & Hall, 2007).

Οι γονείς που αντιλαμβάνονται περιστατικά ηλεκτρονικού εκφοβισμού είναι σημαντικό:

  • Να διαχειριστούν με ψυχραιμία την πληροφορία που τους δίνεται και να είναι καλά ενημερωμένοι για την έννοια του ηλεκτρονικού εκφοβισμού.
  • Να καθησυχάσουν και να ακούσουν το παιδί τους, με ζεστασιά και όντας ενθαρρυντικοί. Η ζεστασιά, εξάλλου, στις οικογενειακές σχέσεις συνδέεται άμεσα με μειωμένο κίνδυνο τα παιδιά να βρεθούν σε θέση, είτε θύτη, είτε θύματος ηλεκτρονικού εκφοβισμού (Elsaesser, Russell, Ohannessian, & Patton, 2017).
  • Να προσπαθήσουν να μάθουν όσα περισσότερα στοιχεία γίνεται.
  • Να ζητήσουν από το παιδί να τους δείξει συνομιλίες και μηνύματα στον υπολογιστή.
  • Να εξηγήσουν στο παιδί ποιες συμπεριφορές είναι αποδεκτές και ποιες όχι. Τα παιδιά πρέπει να γνωρίζουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους και να σέβονται τα δικαιώματα των άλλων.
  • Να θέσουν όρια στις αντιδράσεις των παιδιών. Τα όρια βοηθούν τα παιδιά να κατανοήσουν τους κανόνες, καλλιεργούν την υπευθυνότητα, βοηθούν την αναγνώριση των δυνατοτήτων τους, εξασφαλίζουν τη σωματική και ψυχική ασφάλεια, ενισχύουν την αυτοπεποίθηση και την ανεξαρτησία (Martin, 2008).
  • Να συζητήσουν για την ενσυναίσθηση, την ηθική, τον σεβασμό και τη διαφορετικότητα και ότι αυτά υπάρχουν τόσο στην πραγματική, όσο και στην εικονική διάσταση.
  • Να επικοινωνήσουν άμεσα με τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος ΓΡΑΜΜΗ 11188.
  • Να επικοινωνήσουν με τη ΓΡΑΜΜΗ SOS 1056 για κατευθύνσεις και συμβουλές.

Για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία ή διευκρίνιση μπορείτε να καλέσετε στην «Ευρωπαϊκή Γραμμή Υποστήριξης Παιδιών 116111», ώστε να συζητήσετε με έναν ψυχολόγο του Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού» όλα αυτά που μπορεί να σας απασχολούν σε σχέση με το παιδί σας.

Βιβλιογραφία

Barry, C. T., Sidoti, C. L., Briggs, S. M., Reiter, S. R., &. Lindsey, R. A. (2017). Adolescent social media use and mental health from adolescent and parent perspectives. Journal of adolescence, 61, 1-11. https://doi.org/10.1016/j.adolescence.2017.08.005

Beale, A. V., & Hall, K. R. (2007). Cyberbullying: What school administrators (and parents) can do. The Clearing House, 81(1), 8-12. https://doi.org/10.3200/TCHS.81.1.8-12

Elsaesser, C., Russell, B., Ohannessian, C. M., & Patton, D. (2017). Parenting in a digital age: A review of parents' role in preventing adolescent cyberbullying. Aggression and Violent Behavior, 35, 62–72. https://doi.org/10.1016/j.avb.2017.06.004

Feinberg, T., & Robey, N. (2008). Cyber bullying. Principal Leadership , 9(1), 10-14.

Kowalski, R. M., Limber, S. P., & Agatston, P. W. (2012). Cyberbullying: Bullying in the digital age (2nd ed.). Wiley Blackwell.

Νικολόπουλος, Δ., (2009). Ηλεκτρονική Παρενόχληση: Μια σύγχρονη απειλή, Στο Σ. Αλιβίζος (Επιμ.) Παιδαγωγικές Διαστάσεις των νέων μέσων. Γρηγόρη.

Hinduja, S., & Patchin, J. W. (2010). Bullying, Cyberbullying and Suicide. Archives of Suicide Research, 14, 206–2 : http://dx.doi.org/10.1080/13811118.2010.4941331 

Hinduja, S., & Patchin, J. W. (2008). Cyberbullying: An exploratory analysis of factors related to offending and victimization. Deviant Behavior, 29(2), 129–156. https://doi.org/10.1080/01639620701457816

Martin, H. (2008). Τα όρια στη συμπεριφορά των παιδιών. Θετικοί τρόποι διαπαιδαγώγησης. Ελληνικά Γράμματα.

Smith, P. K., Mahdavi, J., Carvalho, M., Fisher, S., Russell, S., & Tippett, N. (2008). Cyberbullying: Its nature and impact in secondary school pupils. Journal of child psychology and psychiatry, 49(4), 376-385. https://doi.org/10.1111/j.1469-7610.2007.01846.x

Sygkollitou, E., Psalti, A., & Kapatzia, A. (2010). Cyberbullying among Greek adolescents. In J.A. Mora-Merchán & T. Jäger (Eds.), Cyberbullying – A Cross-National Comparison. Verlag Empirische Pädagogik.

hamogelo.gr

Monday, 29 March 2021

Με ποιούς συνομιλεί το παιδί σου στο διαδίκτυο; – Το λάθος των γονιών με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Η ψηφιακή ανατροφή ίσως να είναι ένας νέος όρος. Μιας και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι ο νέος παιδότοπος, ακόμα και για παιδιά κάτω των δέκα ετών. Εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο είναι χρήστες των κοινωνικών μέσων και δημοσιοποιούν προσωπικά τους δεδομένα.

Σύμφωνα με έρευνα τα δύο τρίτα των παιδιών ηλικίας 7 έως 9 ετών στη Σιγκαπούρη, χρησιμοποιούν smartphone κάθε μέρα και δραστηριοποιούνται στα social media. Ενώ, το 40% έχουν λογαριασμούς στο Facebook στο Instagram και στο tik tok. Σύμφωνα με την ίδια έρευνα στο The Straits Times, το 1/3 των γονέων λένε ότι δεν γνωρίζουν με ποιον αλληλεπιδρούν τα παιδιά τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Κάτι που όλοι οι ειδικοί θεωρούν λάθος.

Ναι, οι γονείς πρέπει να παρακολουθούν την δραστηριότητα των παιδιών τους σε όλα τα ψηφιακά μέσα. Και ένας από τους καλύτερους τρόπους είναι να βάλουν όρια στον χρόνο που τα παιδιά τους χρησιμοποιούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης καθημερινά. Επίσης, θα πρέπει να είναι σε θέση να γνωρίζουν με ποιους συνομιλούν τα παιδιά τους ακριβώς όπως ελέγχουν τις επαφές τους και στην κανονική τους ζωή.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν αλλάξει τον τρόπο ζωής μας και έχουν γίνει σημείο αναφοράς της καθημερινότητας. Ο καλύτερος τρόπος για να μπορέσουν να ανταποκριθούν οι γονείς είναι να ενημερωθούν εμπεριστατωμένα για τους τρόπους χρήσης τους. Έτσι μόνο θα είναι σε θέση να κατανοήσουν πότε τα παιδιά τους είναι έτοιμα να τα χρησιμοποιήσουν. Όπως και στην πραγματική ζωή, τα παιδιά μιμούνται τις συμπεριφορές των γονιών τους… με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Αυτό σημαίνει ότι πλέον η ψηφιακή ανατροφή και εκπαίδευση είναι γονεϊκό καθήκον. Ο αφορισμός της ψηφιακής τεχνολογίας είναι συνήθως η εύκολη δικαιολογία της άγνοιας….

Όταν οι γονείς αποκτήσουν πλήρη εικόνα για το πώς λειτουργούν όλες οι πλατφόρμες θα μπορέσουν να θέσουν και τις σωστές πρακτικές. Από το ποια είναι η σωστή ηλικία για να συνδεθεί το παιδί τους στον ψηφιακό κόσμο, μέχρι την κατανόηση των κινδύνων και την θέσπιση σωστών κανόνων.

Όπως και σε όλα τα πράγματα της κοινωνικής ζωής, η συζήτηση με τα παιδιά είναι η καλύτερη στρατηγική. Ορίστε τις συνθήκες για το τι είναι αποδεκτό και τις συνέπειες για απαράδεκτη συμπεριφορά. Συζητήστε σχετικά με το προσωπικό απόρρητο, τα προσωπικά δεδομένα και πως πρέπει να τα προστατεύουν. Επίσης, για τον εκφοβισμό στον κυβερνοχώρο και τον τρόπο συμπεριφοράς τους στο διαδίκτυο. Το μεγάλο μυστικό είναι να επιβλέπετε συστηματικά αλλά διακριτικά, ώστε να κερδίσετε την εμπιστοσύνη τους.

slpress.gr

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki