Μίκης Θεοδωράκης: Τα παιδικά τραγούδια που έγραψε πριν ενηλικιωθεί

Ο Μίκης Θεοδωράκης «έφυγε» για τη γειτονιά των αγγέλων, αφήνοντας πίσω του ανεκτίμητη παρακαταθήκη.

Πέθανε ο Μίκης Θεοδωράκης σε ηλικία 96 ετών. Η είδηση του θανάτου του σκόρπισε θλίψη στο Πανελλήνιο. Ένας από τους πιο σπουδαίους καλλιτέχνες και αγωνιστές, ένα άνθρωπος που έχει συνδεθεί με της σημαντικότερες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας της Ελλάδος,  «έφυγε» για τη γειτονιά των αγγέλων αφήνοντας πίσω του πλούσια και ανεκτίμητη παρακαταθήκη.

Τα τραγούδια του έχουν μεγαλώσει γενιές και γενιές, ο ίδιος έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία και διακρίσεις και το 2000 προτάθηκε για βραβείο Νόμπελ. Ο Μίκης Θεοδωράκης είχε ασχοληθεί με όλα τα είδη της μουσικής, από όπερες και συμφωνική μουσική, μέχρι μουσική για αρχαίο δράμα, θέατρο, κινηματογράφο, έντεχνη και λαϊκή, ενώ το 1964 συνέθεσε τον ίσως πιο αναγνωρίσιμο ελληνικό ρυθμό παγκοσμίως, το γνωστό συρτάκι «Ζορμπάς».

Πηγή φωτογραφίας: Ιntime news

Συνθέσεις του έχουν ερμηνευτεί από καλλιτέχνες παγκοσμίου φήμης, όπως οι Beatles, η Σίρλεϊ Μπάσεϊ, η Τζόαν Μπαέζ και η Εντίθ Πιάφ, ενώ έχει γράψει μουσική για γνωστές ταινίες όπως: Φαίδρα (1962), Αλέξης Ζορμπάς (1964), Ζ (1969) και Σέρπικο (1973).

Το πιο σημαντικό του έργο θεωρείται η μελοποιημένη ποίηση, χρησιμοποιώντας ως στίχους ποιήματα βραβευμένων ποιητών ελληνικής και ξένης καταγωγής, όπως οι Γιάννης Ρίτσος (Βραβείο Ειρήνης Λένιν 1976), Γιώργος Σεφέρης (Νόμπελ 1963), Πάμπλο Νερούδα (Νόμπελ 1971), Οδυσσέας Ελύτης (Νόμπελ 1979).

Τα παιδικά τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη

Ένας απο τους πιο ιδιαίτερους δίσκους του γνωστού μουσικοσυνθέτη είναι αυτός που περιλαμβάνει παιδικά τραγούδια που έγραψε ο ίδιος, τα περισσότερα μάλιστα πριν καν ενηλικιωθεί. Ο δίσκος του «Μίκης Θεοδωράκης, 40 τραγούδια για παιδάκια και παιδιά» κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1994 και περιλαμβάνει τραγούδια που, όπως ανέφερε στο σημείωμά του, γράφτηκαν «μέσα στην παγωνιά της Ιστορίας – στην δοκιμασία του ’40 – στην πρώτη μου εφηβεία».

Οι μελωδίες αυτές αποτελούν τις πρώτες απόπειρες του καλλιτέχνη να μελοποιήσει ποιήματα και στίχους από τον Βασίλη Ρώτα και τον Κωστή Παλαμά, μέχρι τον Διονύσιο Σολωμό και την Αντιγόνη Μεταξά. Ήταν τα πρώτα τραγούδια του μαθητή Μίκη που γράφηκαν από το 1937 μέχρι και το 1945. Το πρώτο, μάλιστα, του ήταν το αρ.10 «Tο καραβάκι» που έγραψε στην Πάτρα σε ηλικία μόλις 12 ετών.

Τα τραγούδια του δίσκου τραγουδούν η Παιδική Χορωδία & Ορχήστρα του Δημοτικού Ωδείου Λάρισας, ενώ την ευθύνη της ενορχήστρωσης και της διεύθυνσης χορωδίας, είχε ο Δημήτρης Καρβούνης.

Ο διεθνούς φήμης μουσικοσυνθέτης με το μοναδικό ταλέντο και την τεράστια πορεία «έφυγε»,  μέσα όμως από τα τραγούδια, τις μελωδίες και τους αγώνες του θα μείνει για πάντα ζωντανός στις μνήμες τις δικές μας και των επόμενων γενεών.

^{Πηγή πληροφοριών: wikipedia.org / mikisguide.org}

mothersblog.gr

Πώς θα πείσετε το παιδί να μην αφήνει το χέρι σας στον περίπατο

Τα περισσότερα νήπια δεν ενθουσιάζονται στην ιδέα να κρατάνε το χέρι της μαμάς ή του μπαμπά σε ολόκληρη τη διαδρομή προς το πάρκο

Ανυπομονούσατε για τη στιγμή που το παιδί σας θα κάνει τα πρώτα του βήματα, ίσως όμως δεν είχατε συνυπολογίσει ότι από εκείνη την ημέρα και μετά η ζωή σας θα μοιάζει με προπόνηση για Μαραθώνιο. Και αν το κυνηγητό στο σπίτι και την παιδική χαρά είναι κουραστικό, όταν ο μικρός σας προσπαθεί να μεταφέρει το παιχνίδι στη μέση του δρόμου η κατάσταση αποκτά γρήγορα ατμόσφαιρα θρίλερ.

Τα περισσότερα νήπια δεν ενθουσιάζονται στην ιδέα να κρατάνε το χέρι της μαμάς ή του μπαμπά σε ολόκληρη τη διαδρομή προς το πάρκο, πράγμα φυσιολογικό αφού ανταποκρίνεται στην ανάγκη τους να ανακαλύψουν τον κόσμο και στην αδυναμία τους να αντιληφθούν τον κίνδυνο. Γι’ αυτό ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία του ρόλου σας ως γονείς είναι να τα προστατεύετε από… τον εαυτό τους. Πώς όμως θα πείσετε τη δίχρονη κόρη σας ότι το να τρέχει μόνη της προς τα αυτοκίνητα δεν είναι και η καλύτερη ιδέα;

Εξηγήστε τους τι πρέπει να κάνουν
Ο γιος σας δεν είναι ακόμη σε θέση να καταλάβει γιατί είναι σημαντικό να μην απομακρύνεται από δίπλα σας, όμως αντιλαμβάνεται πολύ καλά την ίδια την οδηγία αν τη διατυπώσετε με απλά λόγια. Πείτε του ότι πρέπει οπωσδήποτε να κρατάει το χέρι σας μέχρι να φτάσετε στον παιδικό σταθμό και επαναλάβετέ το όσες φορές χρειαστεί μέχρι – επιτέλους – να βρεθείτε στον προορισμό σας.

Να είστε συγκεκριμένοι
Τα νήπια δεν μπορούν ακόμη να αποκωδικοποιήσουν αφηρημένες εκφράσεις – ακόμη και εκείνες που δεν ακούγονται καθόλου αφηρημένες σε ενήλικα αυτιά. Αν πείτε στην κόρη σας μόνο τη λέξη: «Σταμάτησε!», είναι πολύ πιθανό να μην καταλάβει σε τι αναφέρεστε. Αντ’ αυτού ζητήστε της να σταθεί ακίνητη ή να σταματήσει να τρέχει. Όταν ξαναπιάσει το χέρι σας επαναλάβετε και πάλι τους κανόνες της βόλτας.

Δημιουργήστε ποινές
Αφού σιγουρευτείτε ότι το παιδί ξέρει τους κανόνες, εξηγήστε του ότι αν τους παραβεί και θέσει τον εαυτό του σε κίνδυνο, θα πρέπει να καθίσει στο καρότσι του ή να γυρίσετε σπίτι. Αν πράγματι το παιδί αφήσει το χέρι σας και αρχίσει να τρέχει, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να υποχωρήσετε στις διαμαρτυρίες του και να μην εφαρμόσετε αυτά που ορίσατε εξ αρχής. Όταν ηρεμήσει εξηγήστε του ότι πάνω από όλα πρέπει να το κρατήσετε ασφαλές και υποσχεθείτε του ότι την επομένη μέρα μπορείτε να ξαναδοκιμάσετε μια βόλτα στο πάρκο.

Φροντίστε να μη βαρεθεί
Μια αρκετά σίγουρη μέθοδος για να διατηρήσετε την ψυχική σας γαλήνη, είναι να μετατρέψετε τις διαδρομές σε παιχνίδι. Τραγουδήστε μαζί του, κάντε παρέλαση, χορέψτε ή ζητήστε του να αντιγράφει ακριβώς τις κινήσεις σας για να το κρατήσετε απασχολημένο. Πιθανότατα δεν θα καταλάβει καν πώς φτάσατε στην είσοδο της παιδικής χαράς.

Μην παίρνετε ρίσκα
Ξέρουμε ότι τα παιδιά συχνά δεν ανέχονται να μπουν στο καρότσι εκτός αν είναι έτοιμα να αποκοιμηθούν στα πόδια τους, όμως κάποιες φορές δεν είναι σοφό να τους προσφέρουμε την ανεξαρτησία που επιθυμούν. Τα πολυσύχναστα μέρη, όπως τα σούπερ μάρκετ ή ένας κεντρικός εμπορικός δρόμος κρύβουν πολλές παγίδες για ένα παιδί που δεν έχει μάθει ακόμη να εστιάζει την προσοχή του και να ελέγχει τις παρορμήσεις του.

Πηγή:imommy.gr

odelalis.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Αφγανιστάν – Ο δάσκαλος με το ποδήλατο που μετέφερε βιβλία στα παιδιά

«Φοβάμαι ότι το μέλλον θα είναι φριχτό, αν…»

Φοβάμαι, ότι οι Ταλιμπάν θα επεκτείνουν το δίκτυο των θρησκευτικών σχολείων και θα αναγκάσουν τα παιδιά να μελετούν μόνο τη θρησκεία, αναφέρει ο δάσκαλος.

Όταν το 2014 ο Σαμπέρ Χοσεϊνί (Saber Hosseini) ξεκίνησε να διανέμει βιβλία σε απομακρυσμένα χωριά της επαρχίας Μπαμιγιάν (Bamyan) του Αφγανιστάν με το ποδήλατό του είχε ένα και μόνο όραμα· ν’ αποκτήσουν όσο το δυνατόν περισσότερα παιδιά της ταλαιπωρημένης από πολέμους και ταραχές χώρας του πρόσβαση στη γνώση, που τόσο είχαν στερηθεί από την καταστροφή πολλών σχολείων και άλλων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Και κατ’ αυτόν τον τρόπο να έχουν ένα καλύτερο μέλλον.

Τα βιβλία στις περιοχές που έφτανε με το ποδήλατό του, το οποίο είχε μετατρέψει σε μια κινητή βιβλιοθήκη, ήταν «μάννα εξ ουρανού» για τα παιδιά, που λαχταρούσαν να τα πάρουν στα χέρια τους και να τα ξεφυλλίσουν, ανακαλύπτοντας τους κρυμμένους θησαυρούς τους.

Σιγά- σιγά η δράση του φωτισμένου δασκάλου από την Μπαμιγιάν επεκτάθηκε -και σε όγκο βιβλίων και γεωγραφικά- και λίγο πριν από την ανακατάληψη της χώρας από τους Ταλιμπάν είχε μετεξελιχθεί σ’ ένα ολόκληρο δίκτυο μικρών βιβλιοθηκών σε αρκετές περιοχές του Αφγανιστάν, με χιλιάδες τόμους διαθέσιμους για όσους διψούν για γνώση.

«Φοβάμαι…»

Σήμερα, ο Σαμπέρ Χοσεΐνι, ο οποίος ζει κι εργάζεται εδώ και κάποια χρόνια στη Σουηδία, μιλώντας στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, δεν κρύβει τον προβληματισμό του για το μέλλον όχι μόνο της δράσης που έχουν αναπτύξει με τους συνεργάτες του αλλά και για το μέλλον της εκπαίδευσης στην πατρίδα του. «Το έργο μας έχει καταστεί πολύ δύσκολο. Αυτή τη στιγμή, όλα τα κέντρα μας είναι κλειστά. Ακόμη κι αν υπάρξει ασφάλεια υπό τη νέα κυβέρνηση, το πρόβλημα θα συνεχιστεί αφού επιβάλλουν (σ.σ. οι Ταλιμπάν) πολλούς περιορισμούς σε ό,τι αφορά το υλικό. Για παράδειγμα, στο παρελθόν η άποψή τους ήταν, όπως και άλλων ανθρώπων, ότι τα παιδιά έχουν το δικαίωμα της πρόσβασης μόνο σε θρησκευτικού περιεχομένου βιβλία. Αυτό είναι τρομακτικό», τονίζει ο Σαμπέρ Χοσεϊνί.

«Ξεδιπλώνοντας» τους φόβους αλλά και τις ελπίδες του για το μέλλον της νέας γενιάς στην πατρίδα του, ο Αφγανός δάσκαλος λέει πως αυτό εξαρτάται από το εκπαιδευτικό σύστημα της νέας κυβέρνησης. «Εάν οι Ταλιμπάν σκέφτονται όπως στο παρελθόν, το μέλλον του Αφγανιστάν θα είναι φριχτό. Εάν έχουν αλλάξει, τότε είμαι αισιόδοξος για το μέλλον. Φοβάμαι, ωστόσο, ότι οι Ταλιμπάν θα επεκτείνουν το δίκτυο των θρησκευτικών σχολείων και θα αναγκάσουν τα παιδιά να μελετούν μόνο τη θρησκεία. Ελπίζω ότι κάτι τέτοιο δεν θα γίνει…», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Γιατί με ποδήλατο – Ο συμβολισμός

Στις φωτογραφίες από την εποχή που έκανε τις πρώτες διανομές βιβλίων στα απομακρυσμένα χωριά της επαρχίας απ’ όπου κατάγεται, αυτό που δεσπόζει είναι το ποδήλατό του με τη χαρακτηριστική επιγραφή: «Κινητή Βιβλιοθήκη». Πολλές φορές ρωτήθηκε γιατί χρησιμοποίησε το ποδήλατο για τη δράση του και πέραν της αυτονόητης -για την κατάσταση της χώρας- απάντηση ότι δεν υπήρχαν αρκετά χρήματα για αυτοκίνητο ή ότι αρκετά χωριά δεν έχουν οδικό δίκτυο ικανό να εξυπηρετήσει άλλο μέσο, εξηγούσε τον συμβολισμό πίσω απ’ αυτό. Οι Ταλιμπάν -έλεγε- είχαν χρησιμοποιήσει πολλές φορές στο παρελθόν το ποδήλατο ως μέσο για να φέρουν εις πέρας τις βομβιστικές τους επιθέσεις. Έτσι, ο ίδιος σκέφτηκε ν’ αντικαταστήσει την εικόνα που ήθελε το ποδήλατο στο μυαλό πολλών συμπατριωτών του ως όχημα βίας μ’ αυτή ενός οχήματος γνώσης και πολιτισμού. Και τα κατάφερε!

«Όταν αναπολώ εκείνες τις ημέρες είναι σαν ν’ ακούω τις φωνές των παιδιών. Σκεφτείτε πως έφτανα σ’ ένα χωριό με μια συλλογή βιβλίων μέσα σ’ ένα σύννεφο σκόνης. Το πρώτο παιδί που μ’ έβλεπε έτρεχε να επιστρέψει το παλιό του βιβλίο και να πάρει ένα νέο. Μόλις έφτανε το ένα παιδί κατέφταναν και τα υπόλοιπα, σχηματίζοντας έναν κύκλο γύρω από τα βιβλία. Η υποδοχή ήταν πολύ καλή τόσο από την πλευρά των παιδιών όσο και απ’ αυτή των γονιών τους», εξηγεί, τονίζοντας κάτι που ο ίδιος θεωρεί ιδιαίτερα σημαντικό, ότι δηλαδή με τον καιρό τα κορίτσια απέκτησαν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τα βιβλία απ’ ό,τι τ’ αγόρια.

Για να έχουν τα παιδιά ένα καλύτερο μέλλον

Τι ήταν, όμως, αυτό που τον ώθησε ώστε να γυρνάει με το ποδήλατό του, υπό δύσκολες πολλές φορές συνθήκες, στα απομακρυσμένα χωριά και να μοιράζει γνώση και χαμόγελα στα παιδιά; «Ξεκίνησα τη δράση αυτή για πολλούς λόγους. Κι εγώ ο ίδιος έχω υποφέρει πολύ στη ζωή μου. Ο μικρός μου αδελφός πέθανε από ένα απλό κρύωμα. Ή άκουγα κάθε μέρα πως συμπατριώτες μου πνίγονταν στη θάλασσα ή σκοτώνονταν στον εμφύλιο… Τότε αναλογίστηκα ποια είναι η αιτία γ’ αυτά τα προβλήματα. Γιατί να πεθαίνει ο αδελφός μου κι άλλα παιδιά από ένα απλό κρύωμα; Γιατί θα πρέπει ν’ ακούμε καθημερινά πως Αφγανοί πνίγονται στη θάλασσα; Και γιατί τόσοι άνθρωποι σκοτώνονται καθημερινά στη χώρα; Ύστερα απ’ όλα αυτά τα ερωτήματα, σκέφτηκα πως η απάντηση σχετίζεται με το βασικό πρόβλημα του αναλφαβητισμού. Και πως το «φάρμακο» θα ήταν μια κοινωνία με γνώση. Και τότε δεν θα σκοτώνονταν οι άνθρωποι σε εμφυλίους ή δεν θα πέθαιναν στα σύνορα και στη θάλασσα. Γι’ αυτό το ξεκίνησα όλο αυτό με την εκπαίδευση των παιδιών, για να έχουν ένα καλύτερο μέλλον», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Σαμπέρ Χοσεϊνί.

Σήμερα, ο Αφγανός δάσκαλος ζει στη Σουηδία καθώς, όπως εξηγεί, αφενός μεν η οικογένειά του είχε φύγει από το Αφγανιστάν πριν απ’ αυτόν, αφετέρου δε είχε έρθει αντιμέτωπος με διάφορους κινδύνους. Μάλιστα, σε παλαιότερη συνέντευξή του στον ξένο Τύπο είχε αποκαλύψει πως αρκετές φορές γινόταν αποδέκτης απειλών, ότι θα πρέπει να μοιράζει μόνο «ισλαμικά βιβλία» καθώς σε διαφορετική περίπτωση θα είχε συνέπειες.

Οι απειλές, ωστόσο, δεν στάθηκαν ικανές να τον αποτρέψουν ώστε μαζί με κάποιους άλλους ανθρώπους που μοιράζονται το ίδιο όραμα για τα παιδιά του Αφγανιστάν -αλλά και για την κοινωνία ολόκληρη- να στήσουν ένα ολόκληρο δίκτυο μικρών βιβλιοθηκών με περισσότερους από 100.000 τόμους. «Όπου υπάρχει μια τέτοια βιβλιοθήκη, υπήρχε δραστηριότητα έως και λίγες μέρες προτού επανακάμψουν οι Ταλιμπάν», εξηγεί κι εύχεται να συνεχίσουν τα παιδιά της πατρίδας του να έχουν πρόσβαση στη γνώση.

in.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

“Είμαι δυσλεκτικός”

Ένα βραβευμένο φιλμ που δείχνει την αγωνία των παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες

Το μικρού μήκους φιλμ που ακολουθεί δείχνει με έναν καθαρό τρόπο την αγωνία ενός παιδιού με δυσλεξία, το οποίο λόγω διαφορετικών εγκεφαλικών λειτουργιών που συμβαίνουν στο μυαλό του, αδυνατεί να παρακολουθήσει τα μαθήματα στην τάξη του όπως είναι δομημένα σήμερα και τα οποία απευθύνονται σε εντελώς διαφορετικό εγκεφαλικό σύστημα από το δικό του.

Ο Αϊνστάιν είχε εκφράσει την ανησυχία του για το εκπαιδευτικό μας σύστημα το οποίο απευθύνεται σε… “έναν τύπο εγκεφάλου”. Είχε πει χαρακτηριστικά:

“Ο καθένας είναι μεγαλοφυΐα, αλλά αν κρίνεις ένα ψάρι από την ικανότητά του να σκαρφαλώσει σ’ ένα δέντρο, θα περάσει όλη του τη ζωή πιστεύοντας πως είναι ηλίθιο”

To βίντεο που ακολουθεί δείχνει τη δυσκολία ενός παιδιού να παρακολουθήσει και να εκφραστεί μέσα από το τρέχον σύστημα. Αν και μπορεί να εκφράζει τον τρόπο που βίωσε τη δυσλεξία αυτό το παιδί και δεν είναι το ίδιο για όλα, ίδιες παραμένουν η αγωνία, η απελπισία και η απομόνωση. Κανένα παιδί, όσο χρονών κι αν είναι, δεν πρέπει να μείνει μόνο σε αυτό.

Το βίντεο περιέχει ελληνικούς υπότιτλους. Σε περίπτωση που δεν αναπαράγονται αυτόματα, θα χρειαστεί να τους ενεργοποιήσετε χειροκίνητα.

enallaktikidrasi.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Ο Happy σε Αποστολή»: Το παιχνίδι που δημιουργήθηκε για την παιδική κακοποίηση

Ο Happy είναι ο κεντρικός ήρωας του ψηφιακού παιχνιδιού περιπέτειας «Ο Happy σε Αποστολή», το οποίο δημιουργήθηκε για να βοηθήσει γονείς, επαγγελματίες και παιδιά να εντοπίσουν και να αναφέρουν περιστατικά παιδικής κακοποίησης.

Το όνομά του είναι Happy, είναι ένα νεαρό, χαμογελαστό αγόρι, το οποίο παρόλο που έρχεται αντιμέτωπο με καταστάσεις παιδικής κακομεταχείρισης, παραμένει ευτυχισμένο.

Ο Happy είναι ο κεντρικός ήρωας του ψηφιακού παιχνιδιού περιπέτειας "Ο Happy σε Αποστολή", το οποίο δημιουργήθηκε για να βοηθήσει γονείς, επαγγελματίες και παιδιά να εντοπίσουν και να αναφέρουν περιστατικά παιδικής κακοποίησης. Ο ήρωας κάνει στην καθημερινότητά του όλα όσα κάνουν τα παιδιά της ηλικίας του: πηγαίνει σχολείο, παίζει με τους φίλους του, κάνει μαθήματα γυμναστικής και θεατρικής αγωγής, πηγαίνει στην παιδική χαρά. Κατά τη διάρκεια των δραστηριοτήτων αυτών καλείται να διαχειριστεί διάφορα περιστατικά παιδικής κακοποίησης και κακομεταχείρισης.

Το παιχνίδι αναπτύχθηκε στο πλαίσιο του έργου "Co-Happiness: Happy and safe in the Community", το οποίο στοχεύει στην πρόληψη και την ευαισθητοποίηση γύρω από την παιδική κακοποίηση και κακομεταχείριση. Στο έργο αυτό οι εταίροι από έξι ευρωπαϊκές χώρες (Ολλανδία, Πορτογαλία, Φινλανδία, Ελλάδα, Ιταλία και Ρουμανία) συνεργάζονται για να αναπτύξουν καινοτόμες μεθοδολογίες και στρατηγικές για την καταπολέμηση και πρόληψη του φαινομένου. Εκ μέρους της Ελλάδας συμμετέχει το Κέντρο Κοινωνικής Δράσης και Καινοτομίας (ΚΜΟΠ).

Το παιχνίδι "Ο Happy σε Αποστολή" απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας έξι έως εννιά ετών και βασίζεται στις γνώσεις και τις εμπειρίες παιδιών, ούτως ώστε το περιεχόμενό του να γίνεται εύκολα κατανοητό και να διατηρείται στη μνήμη τους. Παίζεται από έναν/μία παίκτη/ρια και παρουσιάζει ποικίλες καταστάσεις, με τις οποίες έρχεται αντιμέτωπος ο κύριος χαρακτήρας στην προσπάθειά του να ολοκληρώσει το παιχνίδι. Το παιχνίδι περιγράφει την ημέρα του βασικού χαρακτήρα, ο οποίος καλείται να εκπληρώσει διάφορες καθημερινές μίνι αποστολές. Οι αποστολές εκτυλίσσονται σε τέσσερα διαφορετικά περιβάλλοντα: σπίτι, πόλη, σχολείο και χώροι εξωσχολικών δραστηριοτήτων. Στους χώρους αυτούς ο Happy εκτίθεται σε τέσσερις πιθανές μορφές κακοποίησης και κακομεταχείρισης: παραμέληση, συναισθηματική κακοποίηση, σεξουαλική κακοποίηση και σωματική κακομεταχείριση. Τα σενάρια έχουν σχεδιαστεί έτσι ώστε οι επαγγελματίες που επιβλέπουν το παιχνίδι των παιδιών να μπορούν να εντοπίζουν πιθανά σημάδια που ενδέχεται να αποκαλύψουν μία από τις παραπάνω μορφές κακοποίησης. Στο τέλος του παιχνιδιού, δίνονται πληροφορίες για την Εθνική Γραμμή SOS 1056 του Χαμόγελου του Παιδιού.

Στις αποστολές του ο Happy λαμβάνει συμβουλές από έναν βοηθό. Για την επιτυχή ολοκλήρωση κάθε αποστολής ο παίκτης κερδίζει ένα χρυσό αστέρι και για να ολοκληρώσει το παιχνίδι θα πρέπει να συγκεντρώσει όλα τα διαθέσιμα αστέρια.

"Ο Happy σε Αποστολή" είναι ένα εργαλείο για τον έγκαιρο εντοπισμό περιστατικών παιδικής κακοποίησης και κακομεταχείρισης. Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η συντονίστρια του έργου εκ μέρους του ΚΜΟΠ, Αφροδίτη Αζάρη, "η φιλοδοξία του έργου είναι να γίνεται έγκαιρος εντοπισμός περιστατικών και πρόληψη με δύο τρόπους, την ενημέρωση των εκπαιδευτικών για τις ενδείξεις περιστατικών κακοποίησης και την κατανόηση από το ίδιο το παιδί για το ποια είναι τα όρια, προκειμένου να το προτρέψει να εκφραστεί, να μιλήσει σε ένα έμπιστο άτομο και να ζητήσει βοήθεια".

Η κ. Αζάρη επισημαίνει ότι το παιχνίδι αποτελεί ομαδική δουλειά όλων των εταίρων που συμμετέχουν στο έργο, οι οποίοι ανέπτυξαν μαζί τα σενάρια του παιχνιδιού. Το κάθε σενάριο έλεγξαν ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί. "Έπρεπε το παιχνίδι να βγει με τέτοιο τρόπο, ώστε να περάσει το μήνυμα στο παιδί με ήπιο τρόπο. Το προτρέπει να εκφραστεί και να ζητήσει βοήθεια, το υποψιάζει για το τι είναι σωστό και τι όχι".

Το παιχνίδι είναι διαθέσιμο για το κοινό σε επτά γλώσσες: ελληνικά, αγγλικά, ολλανδικά, πορτογαλικά, φινλανδικά, ιταλικά και ρουμάνικα. Οι εταίροι αρχικά το παρουσίασαν σε εκπαιδευτές προκειμένου να λάβουν ανατροφοδότηση και να προχωρήσουν σε τυχόν βελτιώσεις και στη συνέχεια θα σταλεί σε σχολεία, εκπαιδευτικά κέντρα και ειδικούς που εργάζονται με παιδιά, ξεκινώντας από όσους συμμετέχουν στην πρωτοβουλία του ΚΜΟΠ κατά του σχολικού και διαδικτυακού εκφοβισμού "Live without bullying".

Πηγή : ΑΠΕ - ΜΠΕ

missbloom.gr