Wednesday, 3 August 2022

Ένα παιδί βιώνει κοινωνική απόρριψη επειδή...

Δυστυχώς δεν περιβάλλονται όλα τα παιδιά από αγάπη, καθώς κάποια βιώνουν κοινωνική απόρριψη από τον περίγυρό τους, χωρίς να ευθύνονται απαραίτητα. 
Το mother.gr συγκέντρωσε και καταγράφει τους κυριότερους λόγους που συμβαίνει κάτι τέτοιο:
Nino Chakvetadze
Ένα παιδί βιώνει κοινωνική απόρριψη επειδή...
είναι με ειδικές ανάγκες. 
Δυστυχώς αυτό είναι κάτι που μπορεί να βιώσει καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του, κάτι ιδιαίτερα σκληρό και δύσκολο στην ψυχολογική διαχείριση.

είναι παχύ, πολύ ψηλό ή πολύ κοντό για την ηλικία του ή φοράει γυαλιά. 
Μερίδα των παιδιών τα περιθωριοποιούν εξαιτίας αυτών των χαρακτηριστικών ή τα κοροϊδεύουν.

έχει κάποια εμφανή ατέλεια στην εξωτερική του εμφάνιση, πχ μεγάλη μύτη. 
Σε τέτοιες περιπτώσεις δεν τίθεται στο περιθώριο από τους συνομήλικούς του, όμως γίνεται αποδέκτης υποτιμητικών και χλευαστικών σχολίων, κάτι εξίσου άσχημο.

είναι πολύ επιθετικό και ενίοτε βίαιο. 
Σε κανέναν δεν είναι ευχάριστο να γίνεται αποδέκτης τέτοιων συμπεριφορών, οπότε τα παιδιά επιλέγουν να κάνουν παρέα με άλλα που είναι φιλήσυχα.

είναι εσωστρεφές και όχι ιδιαίτερα εκδηλωτικό. 
Εντάξει, κάνει παρέες και φιλίες, όμως δεν έχει την ίδια αποδοχή με ένα κοινωνικό παιδί.

φέρεται ανώριμα με βάση την ηλικία του, 
καθώς αυτό καταντάει ενοχλητικό για τα άλλα παιδάκια.

εκδηλώνει αρχηγικές τάσεις, 
χωρίς να του το ζητήσει κανείς και είναι συνεχώς επικριτικό με όλους, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως γνώστη των πάντων και πως μόνο εκείνο τα κάνει όλα σωστά.

mother.gr
govastileto
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Στη θάλασσα με το παιδί»: Όσα πρέπει να περιέχει η τσάντα παραλίας μιας μαμάς

Οι έμπειρες μαμάδες θα το ξέρουν ήδη: για να πετύχει το εγχείρημα «στη θάλασσα με το παιδί» χρειάζεται να σκεφτείς πολλές, μα πάρα πολλές παραμέτρους. 

Το να φτάσεις στο σημείο να προβλέπεις όλα τα απρόοπτα που συνήθως προκύπτουν με το μωρό/παιδί είναι τέχνη – και μάλιστα απ’ τις πιο δύσκολες. 
Όμως, με λίγη προσπάθεια και μερικά tips, όλα γίνονται πιο εύκολα!

Στο παρελθόν, έχω βρεθεί πολλές φορές στην δύσκολη και δυσάρεστη – και για μας και για το παιδί – θέση να έχω ξεχάσει κάτι απαραίτητο στο σπίτι ή να μην έχω σκεφτεί καν κάτι άλλο. 
Τώρα, στο δεύτερο παιδί, έχω πια πάρει το κολάι και ακόμη κι αν ο άντρας μου μού φωνάξει «σε 10 λεπτά φεύγουμε», δεν αγχώνομαι καθόλου.
Έχω πάντα έτοιμη την τσάντα παραλίας του Σπορτ Μπίλι.
Κακά τα ψέμματα. 
Για να πας στην θάλασσα με το παιδί, χρειάζεται να κάνεις μια μικρή μετακόμιση. Σε έναν ιδανικό κόσμο θα έπρεπε να έχει προβλεφθεί ένα μικρό βαλιτσάκι που με το που φτάνεις στην παραλία να το ανοίγεις και να γίνεται κουζίνα, μπάνιο και υπνοδωμάτιο ταυτόχρονα. 
Ευελπιστώντας στην ευρηματικότητα της επιστήμης ας αρκεστούμε προς το παρόν σε αυτά που έχουμε μέχρι σήμερα και είναι πάρα πολύ εύχρηστα.

Στο συγκεκριμένο άρθρο θα δούμε τα 8 πιο απαραίτητα πράγματα που πρέπει να έχει η τσάντα παραλίας μιας μαμάς, έτσι ώστε να αποφύγουμε τα απρόοπτα και η εξόρμηση στην παραλία να είναι ο δικός μας ποιοτικός χρόνος ως οικογένεια.


1. Αντιηλιακό

Ξεκάθαρα και αδιαπραγμάτευτα το νούμερο 1 must have προϊόν για την καλοκαιρινή μας τσάντα γενικότερα και όχι μόνο για την τσάντα παραλίας. 

Πολλοί γονείς κάνουν το λάθος και βάζουν αντιηλιακό στα παιδιά μόνο όταν πηγαίνουν για μπάνιο και όχι στις καθημερινές βόλτες ή στο πολύωρο παιχνίδι κάτω απ’ τον ήλιο – πράγμα που είναι λάθος.
...............

2. Καπέλα
Επίσης άκρως απαραίτητο. Καλού – κακού πάρτε περισσότερα καπέλα από ένα, γιατί έχω δει πολλά χαμένα καπέλα να αρμενίζουν στη θάλασσα γιατί τα πήρε ο αέρας καθώς τα μικρά δεν τα πολύ συμπαθούν και τα πετάνε από το κεφάλι τους σε ανύποπτο χρόνο. 
Επίσης, πάρτε καπέλα και για εσάς, γιατί έχω δει πολλές δόλιες μάνες να κυνηγούν τα παιδιά και τα καπέλα, σε όλο το μήκος της ακτής #oxi_ego_mia_fili.
 
3. Παιχνίδια

Μιλάμε για παιδιά! Σίγουρα θα χρειαστούν μερικά παιχνιδάκια, φτυαράκια και κουβαδάκια για την άμμο! Ο μεγάλος μου γιος παίρνει μαζί του και ένα βιβλίο (όπως κι εμείς)! Αν θέλετε την γνώμη μου, αποφύγετε τις μπάλες θαλάσσης γιατί εκτός απ’ τα καπέλα, θα κυνηγάτε κι αυτές!
 
4. Μωρομάντηλα

Τι λατρεμένη ανακάλυψη! 
Ώρες – ώρες μου έρχεται να τα πιάσω και να τα φιλήσω από ευγνωμοσύνη για όλες εκείνες τις φορές που είτε σε βόλτα είτε στο αμάξι είτε στην παραλία (για να μη σας πω και σε ουρά στην εφορία) με έχουν σώσει κυριολεκτικά κι εμένα και το παιδί! Δεν ξέρω για σας, αλλά το δικό μου παιδί αφού παίξει, κυλιστεί και σχεδόν φάει την άμμο, έρχεται κλαψουρίζοντας να μου πει να του βγάλω την άμμο από τα πόδια. 
Μωρομάντηλα, λοιπόν. Παντού, πάντα και πολλά.
 
5. Παγούρι και σνακ

Εντάξει. 
Το παγούρι με νερό ή και χυμό είναι δεδομένο. 
Είναι βέβαιο ότι τα παιδιά θα πεινάσουν ενώ παίζουν και κολυμπούν. 
Φροντίστε να έχετε μαζί σας κάτι ελαφρύ που χαρίζει ενέργεια: καλοκαιρινά φρούτα, μπάρες δημητριακών, μπισκότα, σπιτικά τυροπιτάκια κ.α. Καλό θα ήταν να αποφύγετε ό,τι μπορεί να αλλοιωθεί λόγω ήλιου και να τα κρατάτε όσο το δυνατόν πιο δροσερά. 
Επίσης, πάρτε κάτι και για σας. 
Άνθρωποι είστε, δεν θα ζηλέψετε;
 
6. Kit πρώτων βοηθειών

Αχρείαστο να ‘ναι, αλλά μια μυτερή πετρούλα από ‘δω, ένα τσίμπημα μέλισσας – τσούχτρας από ‘κει, καλό είναι να είμαστε προετοιμασμένες όπως είπαμε. 
Εκτός από τα απαραίτητα για μικροπληγές και τσιμπήματα, έχω πάντα μαζί μου και γαλάκτωμα σώματος για μωρά και παιδιά
...........
7. Μια δεύτερη αλλαξιά ρούχων
Η δεύτερη αλλαξιά είναι απαραίτητη διότι, όπως όλες ξέρουμε το παιδί λερώνεται κάθε ένα λεπτό. Εκτός αυτού, καλό είναι να έχουμε μια δεύτερη αλλαξιά σε περίπτωση που 5 λεπτά πριν φύγουμε το παιδί αποφασίσει να χαιρετίσει τη θάλασσα με μια τελευταία βουτιά. Ναι. Με τα ρούχα.

Extra tip: Αν το παιδί σας είναι ΠΟΛΥ μικρό, πάρτε μια μπλουζίτσα και για σας. Νομίζω καταλαβαίνετε τί εννοώ.
 
8. Πετσέτες. Πετσέτες. Πετσέτες

Δεν ξέρω αν το κάνουν μόνο τα δικά μου παιδιά, αλλά κάθε φορά που πάμε παραλία γυρνάμε σπίτι με ένα πλυντήριο μόνο για πετσέτες. Κάθε φορά που μπαινοβγαίνουν στη θάλασσα, θέλουν και νέα! 
Και σαν να μην έφτανε αυτό, έχω και τον άντρα μου που στρώνει ΟΛΟ το αμάξι – εκτός απ’ το παρμπρίζ – με πετσέτες!


Τέλος, να πούμε πως αν μιλάμε για μίνι μονοήμερη ή διήμερη απόδραση, καταλαβαίνετε πως θα πρέπει να προσθέσετε και μερικά ακόμη απαραίτητα όπως: σαμπουάν και αφρόλουτρο, χτένες, επιπλέον ρούχα, παπούτσια, είδη προσωπικής υγιεινής κλπ. 
Ωστόσο, η παραπάνω λίστα, είναι βασική. 
Την αναπροσαρμόζετε αφαιρώντας (για καθημερινές βόλτες) και προσθέτοντας (για τις αποδράσεις)!


Αν πάλι είστε από τους τυχερούς και μιλάμε για διακοπές 15 ημερών συν, τότε η λίστα διαμορφώνεται κάπως έτσι:


Καλό καλοκαίρι!

περισσότερα εδώ:  themamagers

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Maggie Doyne: Μητέρα 200 ορφανών!!

Η 23χρονη που αποφάσισε να αλλάξει τον κόσμο και το έκανε πράξη

Λίγοι την ξέρουν με το όνομά της. Οι περισσότεροι την γνωρίζουν ως τη μητέρα των 200 ορφανών και η ίδια αυτό το θεωρεί τη μεγαλύτερη κατάκτησή της. Ο λόγος για την 23χρονη Maggie Doyne, η οποία στα 18 της αποφάσισε να αφήσει πίσω της τα πάντα -σπουδές, οικογένεια, φίλους- για να γνωρίσει τον κόσμο, όχι μέσα από τις ειδήσεις, αλλά με οδηγό τα δικά της μάτια.

Πλέον, όλοι γνωρίζουν για το κορίτσι που βρέθηκε σε ένα χωριό των Ιμαλαϊων και αντικρίζοντας 200 ορφανά -συνέπεια του εμφυλίου πολέμου- αποφάσισε χωρίς δισταγμό να τα υιοθετήσει, παρακινώντας ανθρωπιστικές οργανώσεις και οργανισμούς για τα δικαιώματα των παιδιών να εμπλακούν με την υπόθεση και να βοηθήσουν ενεργά.

Όπως εξομολογείται, όλα άρχισαν όταν ο δρόμος της διασταυρώθηκε με αυτόν ενός παιδιού κουβαλούσε νερό για να ζήσει την οικογένειά του. Μέχρι τότε, γνώριζε ότι υπήρχαν 80 εκ. παιδιά στον κόσμο που υπέφεραν από πείνα, αρρώστιες και κακομεταχείριση, θύματα ενός πραγματικού ή κοινωνικού πολέμου.

Κοιτώντας τη μικρή στα μάτια, η 18χρονη τότε κοπέλα σκέφτηκε κάτι απλό: ότι από κάπου θα έπρεπε να ξεκινήσει κανείς για να σώσει τα παιδιά του κόσμου. Και την αρχή θα μπορούσε να την κάνει μ’ αυτό το κορίτσι.

«Τι θα γινόταν αν προσπαθούσα να γράψω αυτό το ένα κορίτσι σε σχολείο και να παρακολουθώ την πρόοδό της;», εξηγεί η Doyne, κάτι που φυσικά και έκανε. Και μετά βρήκε ένα κομμάτι γης στο οποίο σκέφτηκε ότι θα μπορούσε να χτίσει ένα ορφανοτροφείο στο Νεπάλ, με σχολείο και οτιδήποτε στοιχειώδες θα χρειάζονταν τα παιδιά που πρακτικά ζούσαν απροστάτευτα στο ύπαιθρο.

Τηλεφώνησε στους γονείς της και τους παρακάλεσε να της στείλουν τα 5.000 δολάρια των οικονομιών της για να υλοποιήσει μια ιδέα που σε άλλους ίσως φάνταζε απολύτως τρελή και ουτοπική. Και φυσικά, ο λόγος γίνεται για το χαρτζιλίκι που μάζευε από την ηλικία των 6 ετών, από τις δουλειές που έκανε από την ηλικία των 12, που με τις δωρεές και τις χορηγίες οργανισμών έκαναν το όνειρο της πραγματικότητα.

Σύντομα, αυτό το κομμάτι γης στο Νεπάλ ήταν δικό της και μέσα του βρισκόταν ένα ορφανοτροφείο έτοιμο να φιλοξενήσει -στην αρχή τουλάχιστον- 30 ορφανά.

Τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Η 23χρονη πια, παραδέχεται ότι όλο αυτό έγινε ο εθισμός της. Από 1 παιδί στα 10 κι από εκεί στα 30 και μετά το μήνυμά της να εξαπλώνεται, για τον μικρό ασφαλή παράδεισο που είχε καταφέρει να δημιουργήσει από μία και μοναδική ιδέα ότι μπορεί να κάνει τον κόσμο καλύτερο.

«Αν ό,τι είχες ήταν το σώμα, το μυαλό και μια ιδέα για να κάνεις τον κόσμο καλύτερο, δεν θα ήταν αυτό μια απόδειξη ότι μπορείς να κάνεις τα πάντα», αναρωτιέται. Το δικό της παράδειγμα έχει ήδη κάνει τον γύρο του κόσμου και το ορφανοτροφείο -το οποίο ήδη προσφέρει καταφύγιο σε περισσότερα από 200 παιδιά- θεωρείται η πλέον ανθρωπιστική start up που ξεκίνησε από τις οικονομίες μιας μαθήτριας…

lifo.gr themamagers.gr
dinfo.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Tuesday, 2 August 2022

Ακούστε το αρχαιότερο, παγκοσμίως γνωστό, τραγούδι

Επιτάφιος του Σείκιλου

Ύψιστη η θέση της μουσικής στην αρχαία ελληνική κοινωνία

Ο Σείκιλος έζησε στις Τράλλεις της Μικράς Ασίας κατά το 200 π.Χ.

Είναι γνωστός για το αρχαιότερο παγκοσμίως γνωστό τραγούδι, του οποίου σώζονται πλήρως και οι στίχοι και η μουσική.

Η μουσική στήλη

Ο Σείκιλος έγραψε το τραγούδι του μετά το 200 π.Χ. σε επιτύμβια κυλινδρική στήλη που έχει ύψος 40 εκατοστά και περιέχει στην κοινή ελληνική της ελληνιστικής εποχής ένα επίγραμμα δώδεκα λέξεων και ένα μέλος (τραγούδι) δεκαεφτά λέξεων μαζί με τη μουσική του.

Στην κορυφή της στήλης, το επίγραμμα αναφέρει τον άνθρωπο που το έγραψε, καθώς και το σκοπό για τον οποίο το έγραψε:

ΕΙΚΩΝ Η ΛΙΘΟΣ ΕΙΜΙ. ΤΙΘΗΣΙ ΜΕ ΣΕΙΚΙΛΟΣ ΕΝΘΑ ΜΝΗΜΗΣ ΑΘΑΝΑΤΟΥ ΣΗΜΑ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΝ

(Εγώ η πέτρα είμαι μια εικόνα. Με έβαλε εδώ ο Σείκιλος ως διαχρονικό σήμα αθάνατης μνήμης).

Στη μέση υπάρχουν οι στίχοι του τραγουδιού μαζί με τα σύμβολα της μελωδίας, η οποία είναι του λεγόμενου φρυγικού τύπου:

ΟΣΟΝ ΖΗΣ ΦΑΙΝΟΥ, ΜΗΔΕΝ ΟΛΩΣ ΣΥ ΛΥΠΟΥ. ΠΡΟΣ ΟΛΙΓΟΝ ΕΣΤΙ ΤΟ ΖΗΝ, ΤΟ ΤΕΛΟΣ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΑΠΑΙΤΕΙ

(Όσο ζεις λάμψε, καθόλου μη λυπάσαι. Για λίγο διαρκεί η ζωή, ο χρόνος καθορίζει το τέλος).

Ο «επιτάφιος» του Σείκιλου, σε αρχαιοελληνική μουσική σημειογραφία.

Στο κάτω μέρος της στήλης αναγράφεται η αφιέρωση ΣΕΙΚΙΛΟΣ ΕΥΤΕΡΠΗΙ (Ο Σείκιλος στην Ευτέρπη), αλλά δεν γίνεται κατανοητό εάν πρόκειται για τη σύζυγο, την ερωμένη, τη φίλη, την αδελφή ή την κόρη του, ή και απλώς την Μούσα της μουσικής.

Το μήνυμα αυτό αντιστοιχεί στο επικούρειο απόφθεγμα «όσο ζούμε πρέπει να χαιρόμαστε όπως οι θεοί» γιατί ο θάνατος είναι το τέλος και δεν υπάρχει συνέχεια. Εμφανώς επικούρεια είναι όλα τα αναφερόμενα συστατικά του μέλους: η ηδονή της ζωής, η αταραξία, καθώς και το τελικό όριο της ζωής, ο θάνατος.

Η επιτύμβια στήλη ανακαλύφθηκε το 1883 στην τουρκική πόλη Αϊδίνιο, όπως είναι το σύγχρονο όνομα των αρχαίων Τραλλέων.

Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής καταστροφής του 1922 η στήλη χάθηκε και πολλά χρόνια αργότερα ξαναβρέθηκε σε έναν κήπο τουρκικού σπιτιού.

Η ιδιοκτήτρια του σπιτιού είχε κόψει τη βάση της στήλης για να την χρησιμοποιήσει ως βάζο για λουλούδια. Σήμερα φυλάσσεται στο Εθνικό Μουσείο της Δανίας στην Κοπεγχάγη. Πιστά αντίγραφά του υπάρχουν σε διάφορα μουσεία.


 dinfo.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ένα σχολείο με λαχανόκηπο, θερμοκήπιο....

Το μοναδικό σχολείο στην Ελλάδα που έχει λαχανόκηπο, θερμοκήπιο, διαδραστικό πάρκο και κερδίζει διακρίσεις

Μεταξύ άλλων, οι μαθητές έφτιαξαν και τυποποίησαν με τον παραδοσιακό τρόπο πράσινες ελιές, βάζοντας μάλιστα τη δική τους ετικέτα στα βαζάκια

«Από ένα σποράκι έγινε φυτό… Αυτές είναι οι ντομάτες του σχολείου!», γράφει σε ανάρτησή του στο Facebook μαθητής του Δημοτικού Σχολείου Ολύνθου, «ποστάροντας» μια φωτογραφία με τη φρεσκομαζεμένη σοδειά του. Παράγουν τα σχολεία …ντομάτες (ή έστω φυτά); Κι, όμως, το συγκεκριμένο σχολείο, που βρίσκεται σ’ ένα κατ’ εξοχήν αγροτικό χωριό μεταξύ της Κασσάνδρας και της Σιθωνίας, στη Χαλκιδική, διαθέτει και λαχανόκηπο και θερμοκήπιο!

Στόχος είναι, όπως εξήγησε ο διευθυντής του σχολείου Βασίλης Μισαηλίδης, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού-Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων «Πρακτορείο 104,9 FM», η συστηματική ενασχόληση με δράσεις που αναπτύσσουν την εκτίμηση και τον σεβασμό για τη γη και το περιβάλλον. Απώτερο σκοπό έχουν, δε, να εμφυσήσουν στους μικρούς μαθητές μια γενικότερη οικολογική στάση ζωής, μέσω της βιωματικής καλλιέργειας φυτών, τα οποία διατίθενται προς καλλιέργεια τόσο στους μαθητές όσο και σε ιδρύματα και φορείς.

«Ήταν το 2011, όταν αρχίσαμε δειλά δειλά να κάνουμε φυτά από παραδοσιακές ποικιλίες αξιοποιώντας μέρος της τεράστιας αυλής (9,5 στρέμματα) που διαθέτει το σχολείο. Τότε στήθηκε το πρώτο θερμοκήπιο», ανέφερε ο κ. Μισαηλίδης, επισημαίνοντας πως με την πάροδο των ετών το σχολείο εντάχθηκε σε πολλά προγράμματα, τόσο εθνικά όσο και ευρωπαϊκά, επεκτείνοντας το φάσμα των δραστηριοτήτων του.

«Αν και ζούμε σε χωριά, τα παιδιά μας αποκτούν αστικές συνήθειες. Γι’ αυτό και με δεδομένο ότι οι περισσότεροι γονείς είναι αγρότες, θελήσαμε να ασχοληθούμε με τη βιολογική γεωργία και την παραγωγή διαφόρων φυτών. Εκεί ήταν και η έκπληξή μας, όταν διαπιστώσαμε ότι πολλοί μαθητές δεν γνώριζαν ότι η ντομάτα βγαίνει από ένα σποράκι!», σημείωσε ο κ. Μισαηλίδης, εξηγώντας πώς άνοιξε ο «κύκλος» για τη διατήρηση παραδοσιακών σπόρων.

«Τα παιδιά είναι κατενθουσιασμένα και μάλιστα πολλά απ’ αυτά παίρνουν φυτά από τα θερμοκήπιά μας και τα καλλιεργούν στους κήπους τους. Ασχολούνται με τη φύση κι αυτό που έχουμε καταφέρει είναι να τους κάνουμε να χαίρονται που έρχονται στο σχολείο», λέει ο διευθυντής του Δημοτικού Σχολείου Ολύνθου, το οποίο για δράσεις όπως αυτή -αλλά όχι μόνο- κέρδισε το αργυρό βραβείο για την «Καινοτομία στη Διδασκαλία», στο πλαίσιο των Education Leadres Awards 2020.

«Δεμένη» με τη φύση και τους καρπούς της είναι και μια άλλη δράση που ανέπτυξε το σχολείο σε συνεργασία με τους βιοκαλλιεργητές πράσινης ελιάς της περιοχής. Οι μαθητές έφτιαξαν και τυποποίησαν, με τον παραδοσιακό τρόπο, πράσινες ελιές, βάζοντας μάλιστα τη δική τους ετικέτα στα βαζάκια.

Πέραν, όμως, της ενασχόλησης με τη φύση, το σχολείο έχει αναπτύξει και άλλες σημαντικές καινοτόμες δράσεις, όπως το Διαδραστικό Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής σε μικρογραφία, το οποίο σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε με παιδαγωγικά κριτήρια, ακολουθώντας -και σε αυτή την περίπτωση- τη βιωματική μάθηση, με στοχευμένες δραστηριότητες που σχεδιάστηκαν αποκλειστικά γι’ αυτό. Στόχος είναι η δημιουργία της αυριανής γενιάς οδηγών που θα διαθέτουν την απαραίτητη κυκλοφοριακή αγωγή. «Έγινε με προδιαγραφές να υποστηρίζει την εκπαίδευση μαθητών παιδικής ηλικίας. Καταλαμβάνει έναν χώρο 500τ.μ. κι έχει γίνει με δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος», ανέφερε ο κ. Μισαηλίδης, εξηγώντας πως και άλλα σχολεία από τη Χαλκιδική και ευρύτερα την περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας έχουν παρακολουθήσει στο πάρκο αυτό ένα τετράωρο εκπαιδευτικό πρόγραμμα για την οδική ασφάλεια. Ένα τέτοιο πρόγραμμα παρακολούθησε, στα τέλη του περασμένου χρόνου, και η υφυπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη, η οποία επισκέφθηκε το Δημοτικό Σχολείο Ολύνθου, ενώ το Διαδραστικό Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής παρουσιάστηκε και στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Οδικής Ασφάλειας της Βουλής, στις αρχές Ιανουαρίου.

Σε απόλυτα αγαστή συνεργασία -όπως τονίζει ο κ. Μισαηλίδης- με τον δραστήριο σύλλογο γονέων και κηδεμόνων, την τοπική κοινωνία, την εκκλησία και όλους τους φορείς του τόπου, το Δημοτικό Σχολείο Ολύνθου καινοτομεί, υλοποιώντας κατ’ ουσία τις ιδέες των ίδιων των μαθητών. «Τα παιδιά έχουν καταπληκτικές ιδέες και αν είμαστε έτοιμοι να τις ακούσουμε και να τις υλοποιήσουμε, τότε μπορούμε να κάνουμε μικρά θαύματα», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Μισαηλίδης, προσκαλώντας όλους όσοι ενδιαφέρονται για μια διαφορετική εμπειρία εκπαίδευσης να επισκεφθούν την ιστοσελίδα του σχολείου olynthos-school.gr, ενώ μας …προκαλεί και σε μια παρτίδα σκάκι σ’ ένα από τα πολλά επιδαπέδια παιχνίδια που κοσμούν την αυλή του σχολείου.

Προχθές Τρίτη 20/4/21 επισκέφθηκα το δημοτικό σχολείο Ολύνθου κατόπιν ραντεβού, μιας κ μετά τη δημοσίευση στο facebook έγινε χαμός μιας κ ανακοινώθηκε απο τον δάσκαλο κ καθοδηγητή Κο Βασίλη Μισαηλίδη οτι το θερμοκήπιο στην αυλή του σχολείου είχε μεγάλη επιτυχία από την φυτοσπορά που κάνανε οι μικροί μπόμπιρες το χειμώνα κ έτσι θα μοίραζαν φυτά από το δικό τους φυτώριο παραδοσιακών σπορίων. Και ενώ στην πλειοψηφία τους οι Δάσκαλοι κ γενικά οι εκπαιδευτικοί νιώθουμε πολλές φορές ότι κάνουν αγγαρεία στα σχολεία, ο κύριος Βασίλης ακούραστος κ με αγάπη κ όρεξη καθοδηγεί τα μικρά μαθητούδια σε ωραίες ασχολίες κ περιπέτειες. Το σχολείο Ολυνθου είναι άλλωστε ξακουστό στο πανελλήνιο για ξεχωριστές δράσεις όπως το Διαδραστικο Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής και μας γεμίζουν υπερηφάνεια. Ο Δάσκαλος Λιαντίνης έλεγε σε μια από τις τελευταίες του ομιλίες θέλοντας να καταδείξει την παρακμή της εποχής μας σε όλους τους τομείς. Έλεγε λοιπόν ο Λιαντίνης “Πέθανε ο δάσκαλος… πέθανε ο ποιητής… πέθανε το βιβλίο… πέθανε ο έρωτας… πέθανε το σώμα…”… θα συμπλήρωνα λοιπόν με μια δόση “τόλμης” κ “θράσους” προς τον μέγα Λιαντίνη πως ΟΧΙ ευτυχώς δεν “πέθαναν” όλοι.
ΠΗΓΗ makthes

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki