Αλαζονεία...

Αν δεις άνθρωπο που έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του, να είσαι βέβαιος πως αυτή είναι η μόνη μεγάλη ιδέα που πέρασε ποτέ από το μυαλό του.

Ανώνυμος

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τον σκληρόκαρδο τον άνθρωπο κανένας δεν τον θέλει

Μαλάκωσε, βρε άνθρωπε. Μαλάκωσε.

Μαλάκωσε την ψυχή σου.
Μαλάκωσε, πριν να είναι αργά.

Μαλάκωσε εκούσια, από μόνος σου, γιατί αλλιώς θα το κάνει η ίδια η ζωή για σένα.

Τον σκληρόκαρδο τον άνθρωπο κανένας δεν τον θέλει. Τον εγωιστή. Τον ισχυρογνώμονα. Αυτόν που έχει πάντα δίκιο. Αυτόν, που δεν δέχεται μύγα στο σπαθί. Αυτόν που δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω.

Μαλάκωσε, βρε άνθρωπε.
Δες πόσος πόνος υπάρχει γύρω σου. Δες πόση ανάγκη. 

Δες πόσοι άνθρωποι υποφέρουν. Πόσοι παιδεύονται.

Τίποτα δεν σε συγκινεί; Έτσι, λίγο να ψελλίσεις ένα "Δόξα τω Θεώ". Ένα "Κύριε ελέησον".

Μαλάκωσε, βρε άνθρωπε. Μαλάκωσε όσο έχεις χρόνο.
Μαλάκωσε, γιατί όποιος στα λίγα στέκεται ανάξια, και στα μεγάλα, πάλι απών θα είναι…

e-psyxologos
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ελληνίδα γιαγιά: Χίλια κομμάτια θα γίνει, όταν τη χρειαστείς

Είναι εκείνη που εμπιστεύεσαι, που λατρεύει το παιδί σου, που θα γίνει χίλια κομμάτια όταν τη χρειαστείς. Είναι εκείνη που στην εποχή της οικονομικής κρίσης κράτησε όρθια τα σπίτια που δεν μπορούσαν να ανταπεξέλθουν χωρίς δουλειά και δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν άνθρωπο για το παιδί τους. Και συνεχίζει να συνδράμει καθοριστικά στη μικροοικονομία κάθε νοικοκυριού. Συνήθως μαγειρεύει «μαμαδίσια» αν είναι της παλιάς σχολής ή πρωτότυπα αν είναι της νέας σχολής. Και ασφαλώς κακομαθαίνει τα εγγόνια -και της επιτρέπεται- και τα γεμίζει χαρά. Είναι ίσως η πιο ζεστή νότα της ζωής του, είναι εκεί για να ομορφαίνει τα πάντα, είναι εκεί μόνο για τα καλά. Επί της ουσίας, τώρα, το τι σημαίνει γιαγιά και πόσο ενεργή θα είναι στη ζωή των εγγονιών της έχει να κάνει πρωτίστως με τη νοοτροπία μιας χώρας, την οικονομική κατάσταση, τις υποδομές για τα παιδιά (και άρα τον πολιτισμό της), την αλλαγή της κοινωνίας λόγω της αύξησης του προσδόκιμου ζωής.

Στην Ελλάδα, και όχι μόνο, η γιαγιά στην οποία ανατίθεται ο ρόλος του μεγαλώματος ενός παιδιού και της πιο εκτεταμένης παροχής βοήθειας είναι η μητέρα της μαμάς και όχι η πεθερά – για προφανείς λόγους· η μητέρα εμπιστεύεται τη δική της μητέρα. Η δεδομένη πολυπλοκότητα, όμως, της σχέσης μάνας – κόρης προκαλεί συχνά προβλήματα που αρκετές οικογένειες αναγκάζονται να υπομείνουν λόγω οικονομικής ανάγκης. Φροντίζοντας, ωστόσο, τα μικρά παιδιά, οι γιαγιάδες και οι παππούδες παίζουν σημαντικό ρόλο, παρέχοντας τη δυνατότητα στις μητέρες να εισέλθουν ή να παραμείνουν στην αγορά εργασίας. Και ευτυχώς. Διότι το Α και το Ω στη χώρα μας είναι το τι παροχές ΔΕΝ προσφέρει το κράτος για το μεγάλωμα ενός παιδιού.

Οι γιαγιάδες και οι παππούδες παρέχουν τη δυνατότητα στις μητέρες να εισέλθουν ή να παραμείνουν στην αγορά εργασίας. Και ευτυχώς. Διότι το Α και το Ω στη χώρα μας είναι το τι παροχές ΔΕΝ προσφέρει το κράτος για το μεγάλωμα ενός παιδιού.

Η συντριπτική πλειονότητα λέει πως «σχετικά με το μεγάλωμα του παιδιού μου, εάν χρειαζόταν να διαλέξω ανάμεσα στις συμβουλές της μητέρας μου και τις συμβουλές ενός ειδικού βιβλίου, θα ακολουθούσα τις συμβουλές της μητέρας μου»

Τα όρια – αυτά που φέρνουν γαλήνη
Τότε προς τι ο αλληλοσπαραγμός; Μήπως περισσότερο επιθυμούμε και ευχόμαστε να κυλήσουν όλα τέλεια με τη γιαγιά -οι περίφημοι ευσεβείς πόθοι δηλαδή- παρά μπορούμε να εκφράσουμε ξεκάθαρα αυτό που πραγματικά συμβαίνει; Ίσως. Παρά ταύτα και επειδή ο ρόλος της γιαγιάς είναι ένας υπέροχος ρόλος, γεμάτος αγάπη και καλή πρόθεση, οι γονείς πρέπει να τον απολαμβάνουν μαζί της και μαζί με το παιδί βάζοντας τα όριά τους. Όπως και σε κάθε σχέση, επαγγελματική ή προσωπική, που θέλουμε να κυλήσει ομαλά και να διαρκέσει στο χρόνο πρέπει να βάζουμε όρια, έτσι κι εδώ. Τα όρια που θέτουμε είναι σεβασμός στον εαυτό μας, σεβασμός στον άλλον και στην προκειμένη σεβασμός σε ένα παιδί.

Τι λένε οι αριθμοί σε 11 ευρωπαϊκές χώρες

• 11% των γιαγιάδων και παππούδων φροντίζουν καθημερινά ή σχεδόν καθημερινά τα εγγόνια τους, με υψηλότερα ποσοστά στην Ελλάδα και την Ιταλία (20%) και χαμηλότερα στη Σκανδιναβία και τις Κάτω Χώρες (2%). Για παράδειγμα, στην Ελλάδα και την Ιταλία τα εγγόνια βρίσκονται υπό τη φροντίδα τους περίπου 30 ώρες εβδομαδιαίως όταν λείπουν οι γονείς, ενώ περισσότερες από μία στις πέντε γιαγιάδες τα φροντίζει καθημερινά. Οι χώρες αυτές προσφέρουν μειωμένες δυνατότητες μερικής απασχόλησης στις μητέρες.
• 42% των γιαγιάδων στην Ελλάδα έχουν συνταξιοδοτηθεί, ενώ μόνο 5% είναι σε καθεστώς έμμισθης εργασίας. Σε όλες τις χώρες της Ευρώπης οι γιαγιάδες είναι φτωχότερες των παππούδων.
• 57% στη Σουηδία και 61% στην Ελλάδα: λόγω του μεγαλύτερου προσδόκιμου ζωής των γυναικών σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, υπάρχουν περισσότερες γιαγιάδες απ’ ό,τι παππούδες!
• +80% των μητέρων τόσο στο μαιευτήριο όσο και 3-8 μήνες αργότερα ανέφεραν ότι, αν χρειαζόταν να αφήσουν το παιδί τους στη φροντίδα κάποιου άλλου, θα προτιμούσαν τη μητέρα τους.

    Διαπιστώθηκε επίσης ότι οι μητέρες τις οποίες βοηθούσαν οι δικές τους μητέρες στη φροντίδα των παιδιών είχαν λιγότερο άγχος αποχωρισμού από το παιδί τους λόγω εργασίας. 

    Οι γυναίκες οι οποίες εξέφρασαν το μεγαλύτερο άγχος αποχωρισμού από τα παιδιά τους (ηλικίας 3-8 μηνών) ήταν όσες πίστευαν είτε πως η συμμετοχή της μητέρας τους στο μεγάλωμα του παιδιού θα είχε ως αποτέλεσμα αυτό να προσκολληθεί στη γιαγιά και έτσι να χάσουν την επιρροή τους, είτε ότι η μητέρα τους είχε αναχρονιστικές ιδέες και δεν ήθελαν να επηρεαστεί το παιδί από αυτές.

• 30 ώρες εβδομαδιαίως είναι ο αριθμός ωρών που οι γιαγιάδες ασχολούνταν με τη φροντίδα των εγγονιών. Οι λόγοι που υπαγόρευαν την εμπλοκή τους ήταν πρακτικοί (γειτνίαση κατοικίας), αν και το ένα τέταρτο των μητέρων ανέφεραν πως η απόφαση βασίστηκε στο γεγονός πως μοιράζονταν το ίδιο αξιακό σύστημα. Περίπου 15% των γιαγιάδων ανέφεραν είτε έλλειψη εμπλοκής είτε περίπου έξι ώρες την εβδομάδα ως μέγιστο αριθμό ωρών που αφιέρωναν σε babysitting.
• 42% των γιαγιάδων στην Ελλάδα έχει συνταξιοδοτηθεί, ενώ μόνο 5% είναι σε καθεστώς έμμισθης εργασίας.

Η γιαγιά έχει το δικαίωμα να κακομαθαίνει το παιδί διότι θέλει να γίνει γρήγορα αρεστή και πιο αγαπητή αφού είναι μαζί του λιγότερες ώρες απ’ ό,τι οι γονείς. Πόσο ανθρώπινο, πόσο δύσκολο, πόσο αναπόφευκτο. Εδώ οι ίδιοι οι γονείς πέφτουν στην παγίδα τού ποιος θα κερδίσει την εύνοια και τη συμπάθεια του παιδιού, δεν θα πέσουν οι γιαγιάδες; Ισχύει όμως το ίδιο από την άλλη μεριά: η μαμά φοβάται πως θα χάσει την πρωτοκαθεδρία στην καρδιά του παιδιού της αν η γιαγιά είναι συνεχώς μαζί του!
..........
«Δυο φορές μαμά»
    Νομίζω ότι αυτή η φράση ήταν η αρχή του… κακού, ήταν αυτές που προκαλούσαν τις περισσότερες μάχες στα σπίτια. Ο ρόλος της γιαγιάς μυθοποιήθηκε και σταδιακά απομυθοποιείται δημιουργώντας, ελπίζω, καλύτερες οικογενειακές ιστορίες.

Μέχρι πρότινος δεν υπήρχε σπίτι ή ζευγάρι που να μην έχει φέρει στο τραπέζι το θέμα «γιαγιά» και όλα όσα συμπαρασύρει η λέξη. Δεν ξέρω ποιος σκέφτηκε το «δυο φορές μαμά» και έδωσε στις γιαγιάδες το αναφαίρετο δικαίωμα της παρεμβατικότητας, της παντογνωσίας αλλά και της ευθιξίας. Όλα όσα θα εξοντώσουν ένα ζευγάρι στο ναρκοπέδιο της ανοδιοτελούς προσφοράς babysitting από γονείς και πεθερικά, όπου μια λέξη παραπάνω είναι ικανή να προκαλέσει οικογενειακές ρωγμές, πικρίες και συζυγικές αλληλοκατηγορίες περί αχαριστίας. Παρ’ όλα αυτά, στο βιβλίο αναφέρεται ότι η συντριπτική πλειονότητα λέει πως «σχετικά με το μεγάλωμα του παιδιού μου, εάν χρειαζόταν να διαλέξω ανάμεσα στις συμβουλές της μητέρας μου και τις συμβουλές ενός ειδικού βιβλίου, θα ακολουθούσα τις συμβουλές της μητέρας μου» και μόνο δύο στις δέκα θα επέλεγαν τις συμβουλές ενός βιβλίου. Επίσης, οι περισσότερες γυναίκες είπαν ότι «αν και η μητέρα μου έχει τις δικές της απόψεις για το μεγάλωμα των παιδιών, μπορεί να σεβαστεί τις δικές μου».

.................

ολόκληρο το άρθρο εδώ: marieclaire

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ρήγας Φεραίος: Δολοφονήθηκε δια στραγγαλισμού στις 12 Ιουνίου του 1798 στο Βελιγράδι.

Πρόδρομος και πρωτεργάτης του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, ο Αντώνιος Κυριαζής ή Κυρίτζης -όπως ήταν το πραγματικό όνομά του- γεννήθηκε το 1757 στο Βελεστίνο της Μαγνησίας.
Ο Ρήγας Βελεστινλής (Φεραίος) υπήρξε πρόδρομος και πρωτεργάτης του Νεοελληνικού Διαφωτισμού. Γεννήθηκε το 1757 στο Βελεστίνο της Μαγνησίας. Το θεωρούμενο ως πραγματικό του επώνυμο Αντώνιος Κυριαζής ή Κυρίτζης δεν επιβεβαιώνεται από τη σύγχρονη έρευνα. 

Ο ίδιος προτιμούσε να χρησιμοποιεί ως επώνυμο αυτό της γενέτειράς του, ενώ οι Έλληνες διανοούμενοι που ζούσαν στην εξορία τον αποκαλούσαν Φεραίο, επειδή στην αρχαιότητα η πόλη του ονομαζόταν Φεραί.

    Ο νεαρός Ρήγας εγκατέλειψε το Βελεστίνο πολύ νωρίς, αφού πρώτα πήρε τη βασική του μόρφωση. Το 1785 πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου συνέχισε τις σπουδές του κι εντάχθηκε στο περιβάλλον των Φαναριωτών, ενώ το 1788 εγκαταστάθηκε στη Βλαχία ως διοικητικός υπάλληλος.

    Στα χρόνια που ακολούθησαν διακρίθηκε ως λόγιος και συγγραφέας. Το 1790 και το 1796 ταξίδεψε στη Βιέννη για να τυπώσει τα βιβλία του, μεταξύ αυτών το «Σχολείο των ντελικάτων εραστών», το «Φυσικής Απάνθισμα», ο «Ηθικός Τρίποδας» και ο «Ανάχαρσις».

    Ως κορυφαίο έργο του, πάντως, θεωρείται η «Νέα Πολιτική Διοίκησις των κατοίκων της Ρούμελης, της Μικράς Ασίας, των Μεσογείων Νήσων και της Βλαχομπογδανίας» που περιείχε:

• τον Θούριο, γνωστό επαναστατικό άσμα
• μία επαναστατική προκήρυξη
• τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, σύμφωνα με τα πρότυπα των Γάλλων Διαφωτιστών
• το Σύνταγμα του Ρήγα

    Το πολιτικό όραμα του Ρήγα συνίστατο στη δημιουργία μιας πολυεθνικής βαλκανικής επικράτειας που θα ήταν απαλλαγμένη από τις αγκυλώσεις της οθωμανικής πολιτικής και στην οποία οι Έλληνες θα είχαν κυρίαρχη θέση. Για την πραγματοποίηση αυτού του στόχου προσπάθησε να εξεγείρει όλους τους υπόδουλους στους Οθωμανούς λαούς της Βαλκανικής εναντίον του κοινού τυράννου.

Επεδίωξε, μάλιστα, να συναντήσει τον Μεγάλο Ναπολέοντα για να ζητήσει τη βοήθειά του. Συνελήφθη, όμως, στις 8 Δεκεμβρίου του 1797 από τους Αυστριακούς στην Τεργέστη και παραδόθηκε στους Τούρκους, οι οποίοι τον σκότωσαν δια στραγγαλισμού στις 12 Ιουνίου του 1798 στο Βελιγράδι.

© SanSimera.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

12 ΙΟΥΝΙΟΥ: Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας - Ο καπιταλισμός στα … καλύτερά του

 

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, στις 12 Ιούνη, «εορτάστηκε» η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας. 

Την ίδια όμως μέρα, που θα γίνονται οι σχετικές καμπάνιες «ευαισθητοποίησης», εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο – ανάμεσά τους και από τη χώρα μας – θα δουλεύουν στα σύγχρονα σκλαβοπάζαρα. 

Σε ορυχεία και μεταλλεία, σε γεωργικές εργασίες, σε δίκτυα εκμετάλλευσης και πορνείας, στο εμπόριο, στη βιομηχανία και στη βιοτεχνία – σε όλους τους κλάδους παραγωγής (και μη), τα παιδιά είναι το πλέον εκμεταλλεύσιμο «υλικό».

Σύμφωνα με τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας – με πρωτοβουλία της οποίας καθιερώθηκε η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας – για το έτος 2012, σε ένα σύνολο 1,5 δισεκατομμυρίων παιδιών παγκοσμίως, τα 264 εκατομμύρια (16,7%) εργάζονταν σε διάφορες εργασίες, ενώ τα 168 εκατομμύρια (πάνω από 10%) δούλευαν παρανόμως. Περίπου 85 εκατομμύρια παιδιά δούλευαν σε επικίνδυνες και ανθυγιεινές εργασίες, όπως είναι ορυχεία, λατομεία και άλλους επικίνδυνους χώρους δουλειάς ή με επικίνδυνα υλικά, χημικά, εντομοκτόνα ή βαρύ μηχανικό εξοπλισμό. Από αυτά, τα 30 εκατομμύρια είναι κορίτσια και τα 37 εκατομμύρια είναι παιδιά από 5 έως 14 ετών. Ειδικότερα για αυτές τις ηλικίες (5 – 14 ετών) σημειώνεται ότι δουλεύουν συνολικά 144 εκατομμύρια παιδιά εκ των οποίων τα 121 εκατομμύρια εργάζονται παράνομα – δηλαδή, η συντριπτική τους πλειοψηφία. Η ΔΟΕ εντοπίζει πως η μεγαλύτερη πυκνότητα παιδικής εργασίας βρίσκεται στις περιοχές της Ασίας και του Ειρηνικού, της υποσαχάριας Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής.

Οι κολοσσοί της παιδικής εκμετάλλευσης

Τυχαίο; Κάθε άλλο – αν μάλιστα αναλογιστούμε πως οι μεγαλύτεροι πολυεθνικοί κολοσσοί έχουν μεταφέρει τις κύριες παραγωγικές τους δραστηριότητες στις χώρες του λεγόμενου Τρίτου κόσμου, προκειμένου να περιορίσουν το κόστος παραγωγής, κρατώντας μόνο τις έδρες τους στις λεγόμενες μητροπόλεις του καπιταλισμού. Κατά καιρούς έχουν δει το φως της δημοσιότητας δημοσιεύματα για την παιδική εκμετάλλευση από ορισμένες απ’ τις πλέον γνωστές πολυεθνικές εταιρείες. Τουλάχιστον 72 από τις 100 μεγαλύτερες εταιρείες του πλανήτη έχουν απολογηθεί τα τελευταία χρόνια για εκμετάλλευση των εργαζομένων τους, σύμφωνα με έρευνα της βρετανικής οργάνωσης Account Ability.

Παράδειγμα 1ο:

NIKE. Ένα γνωστό σκίτσο παρουσιάζει έναν νταή με μπλούζα της NIKE (αντί της Χρυσής Αυγής) να έχει μετατρέψει το σήμα της εταιρείας σε ρόπαλο και να χτυπάει κάτι παιδάκια φωνάζοντάς τους «Justdoit» – κατά το γνωστό διαφημιστικό μότο της εταιρείας. Στα τέλη του προηγούμενου αιώνα ξέσπασε μεγάλο σκάνδαλο αναφορικά με το γεγονός ότι σε εργοστάσια της εταιρείας στην Ασία δούλευαν παιδιά κάτω από άθλιες συνθήκες. 

Οι διαμαρτυρίες, οι φόβοι για μποϊκοτάζ καθώς και η μεγάλη δυσφήμιση της εταιρείας, την υποχρέωσαν σε μια γνωστή ντρίπλα: Έδωσε στη δημοσιότητα τις τοποθεσίες των 731 εργοστασίων της ανά τον κόσμο (που μέχρι τότε ήταν άγνωστα), καταδικάζοντας, παράλληλα, το γεγονός και ζητώντας «συγνώμη», προκειμένου να αποφύγει την κατακραυγή. Παρόλα αυτά κατά καιρούς νέα σκάνδαλα για εκμετάλλευση παιδικής εργασίας, που αφορούν την εταιρεία, βγαίνουν στη δημοσιότητα: Στο Πακιστάν οι μπάλες ποδοσφαίρου της εταιρείας ράβονται από παιδιά…

Παράδειγμα 2ο:

NESTLE. Στα αγροκτήματα παραγωγής κακάο στην Ακτή Ελεφαντοστού (όπου παράγεται το 43% της παγκόσμιας παραγωγής κόκκων κακάο) τα οποία συνεργάζονται με την NESTLE, όχι μόνο εργάζονται παιδιά, αλλά επιπλέον έχουν παρατηρηθεί περιστατικά κακοποίησης και σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Παιδιά από 4 έως 17 χρονών, χρησιμοποιούν μεγάλα μαχαίρια για να ξεφλουδίζουν τους κορμούς των δέντρων, κουβαλούν σακιά 30 κιλών, ενώ εκτίθενται σε επικίνδυνα χημικά χωρίς καμία προστασία. 

Η απάντηση της εταιρείας δια στόματος του εκτελεστικού της αντιπροέδρου, Χοσέ Λόπεζ, ήταν κυνική: 

«Η χρήση της παιδικής εργασίας στην αλυσίδα εφοδιασμού του κακάο, έρχεται σε αντίθεση με ό,τι πρεσβεύουμε (…) Καθίσταται σαφές ότι καμία εταιρεία προμήθειας κακάο από την Ακτή του Ελεφαντοστού δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι δεν θα συμβεί το φαινόμενο της παιδικής εργασίας, αλλά αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι η αντιμετώπισή της αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα για την εταιρεία μας». 

Περίπου 600.000 παιδιά εργάζονται στα αγροκτήματα κακάο στην Ακτή του Ελεφαντοστού σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία των Ηνωμένων Εθνών.

Παράδειγμα 3ο:

Apple. Το 2009 ξέσπασε νέο σκάνδαλο όταν ο πολυεθνικός κολοσσός της Apple αποδείχθηκε ότι χρησιμοποιεί παιδική εργασία σε εργοστάσιά της στην Κίνα. 

Η εταιρεία απασχολούσε 74 παιδιά έως 16 ετών.

Παράδειγμα 4ο: 

Ποιος ράβει τα ρούχα μας; Το 2006 η Εθνική Επιτροπή Εργασίας των ΗΠΑ εντόπισε ότι περίπου 200 παιδιά έντεκα ετών ή και μικρότερα ράβουν τα ρούχα για τις εταιρείες Hanes, Wal-Mart, JCPenney και Puma στο εργοστάσιο HarvestRich στο Μπαγκλαντές. Τα ίδια τα παιδιά κατήγγειλαν ότι κακοποιούνται, ενώ μερικές φορές καταρρέουν από την εξάντληση, καθώς είναι αναγκασμένα να δουλεύουν 12 έως 14 ώρες τη μέρα – κάποιες φορές και τα βράδια. Οι μισθοί τους είναι μόλις 6,5 σεντς την ώρα. Τα παιδιά σηκώνονται κάθε πρωί στις 5 π.μ. και για να βουρτσίσουν τα δόντια τους χρησιμοποιούν μόνο το δάχτυλό τους και στάχτη από τη φωτιά…

Στις ανεπτυγμένες χώρες

Όποιος, όμως, θεωρεί ότι το πρόβλημα της παιδικής εργασίας είναι κάτι που απασχολεί τις υπανάπτυκτες ή αναπτυσσόμενες χώρες, κάνει λάθος. 

Το φαινόμενο είναι εξίσου «διαδεδομένο» και σε ορισμένες απ’ τις ισχυρότερες οικονομίες του πλανήτη. 

— Μόνο στη Μεγάλη Βρετανία, περίπου το 25% των 11χρονων και περίπου το 66% των 14χρονων (σύμφωνα με στοιχεία προ κρίσης) εργάζονται παρακολουθώντας παράλληλα και τα σχολικά τους μαθήματα. Στο Νότιο Λονδίνο, στις εργατικές συνοικίες, το 40% των παιδιών εργάζονται.
Σύμφωνα με έρευνες εργατικών συνδικάτων τα κέρδη της εργοδοσίας από τη χρησιμοποίηση παιδιών στην εργασία ανέρχονται στα …600 εκατομμύρια λίρες (τιμές 1996). 

— Στη Γερμανία εργάζονται 600.000 παιδιά εκ των οποίων τα μισά είναι τουρκικής υπηκοότητας. 

— Εκτεταμένη είναι η παιδική εργασία και στις ΗΠΑ, όπου το φαινόμενο παρουσιάζει ιδιαίτερη αύξηση. Στις ΗΠΑ, μόνο στην πολιτεία της Καλιφόρνια, απασχολούνται μισό εκατομμύριο παιδιά από την Κεντρική Αμερική. Στις φυτείες, στα σύνορα με το Μεξικό, παιδιά μόλις 4 ετών, πληρώνονται 2 δολάρια για 12ωρη εργασία. 

— Σε Γαλλία, Γερμανία, Μ. Βρετανία και ΗΠΑ έχει υπολογιστεί ότι περίπου το 5% των παιδιών απασχολούνται σε βιομηχανίες, φάρμες και οικίες ως βοηθητικό και, αρκετές φορές, ως κύριο προσωπικό. Στη δε Γαλλία πολλές χιλιάδες παιδιά δεν φοιτούν σε κανένα σχολείο και, πολλά από αυτά, είναι αντικείμενο εκμετάλλευσης.

Στην Ελλάδα

Στη χώρα, επίσημα στατιστικά στοιχεία για την παιδική εργασία δεν υπάρχουν. Ωστόσο, σύμφωνα με ανακοίνωση της ΓΣΕΕ, οι ανήλικοι εργαζόμενοι στη χώρα μας φτάνουν τα 100.000 άτομα. 

Το πρόβλημα δεν περιορίζεται σε παιδιά που εγκαταλείπουν τα σχολεία για να βοηθήσουν τις οικογένειές τους. 

Αρκετές είναι οι περιπτώσεις μικρών παιδιών που αναγκάζονται να ασχοληθούν με μορφές εργασίας που θέτουν σε υψηλό κίνδυνο την ψυχική και σωματική τους υγεία. 

Ενδιαφέρον στοιχείο για την παιδική εργασία είναι και ο δείκτης μαθητικής διαρροής, που σχετίζεται με την παιδική εργασία. Σύμφωνα με έρευνα του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου το 1997, οι 7 στους 10 μαθητές εγκαταλείπουν το σχολείο και βρίσκουν διέξοδο σε βοηθητικές εργασίες. 

Όπως προκύπτει, αν και οι διαρροές (στην υποχρεωτική εκπαίδευση) έχουν μειωθεί στο 10% περίπου από την περασμένη δεκαετία, το πρόβλημα παραμένει οξύ σε ορεινούς νομούς της κεντρικής – δυτικής ηπειρωτικής Ελλάδας, στα νησιά, στη Θράκη, την Κεντρική Μακεδονία και ορισμένες περιοχές της Πελοποννήσου, όπου τα παιδιά εγκαταλείπουν την εκπαίδευση για να συνεισφέρουν στο οικογενειακό εισόδημα ή να εργαστούν στον τουριστικό ή αγροτικό τομέα. Όσον αφορά δε, τους λόγους, που τους οδηγούν στην εργασία είναι η φτώχεια και οι άνισες εκπαιδευτικές δυνατότητες κατά γεωγραφική περιοχή.

Στοιχεία αντλήθηκαν από:
— Την Έκθεση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας: Global child labour trends 2008 to 2012.
— Την ιστοσελίδα: http://paidikh-ergasia.weebly.com/
— Την εφημερίδα: «Εποχή»: http://www.epohi.gr/portal/koinonia/10723-2012-07-16-17-15-26
— Την ιστοσελίδα: http://www.law.harvard.edu/programs/lwp/NLC_childlabor.html
— Την ιστοσελίδα: http://www.iatrikathemata.gr/paidiergasia.htm
-
ΝΑΤΑΛΙ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ
imerodromos.gr
Το βρήκαμε στο: tvorini-gr