Όποιος θέλει να καταλάβει, καταλαβαίνει...

Μην προσπαθείς να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας.
Άνθρωπος που δεν θέλει να καταλάβει, δεν πρόκειται να το κάνει.
Είναι χειριστικές, τέτοιου είδους συμπεριφορές.

«Απόδειξέ μου», σου λέει.
«Απόδειξέ μου. Κάνε με να πειστώ».

Και προσπαθείς εσύ, μα όσο και αν προσπαθείς, τίποτα δεν πετυχαίνεις…
Με αυτόν τον τρόπο, ο άλλος σε κρατάει σε εγρήγορση, σε γεμίζει ενοχές και σε κάνει, άθελά σου, σκλάβο…

Να το θυμάσαι… 

Πριν το καταλάβεις καλά καλά, θα έχεις αρρωστήσει.

Όποιος θέλει να καταλάβει, καταλαβαίνει φίλε μου.
Όποιος θέλει να καταλάβει, καταλαβαίνει…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Αλάνθαστα σημάδια ότι είσαι Καλός Άνθρωπος / Signs That You Are A Good Person

Όχι, δεν είναι όλοι οι κακοί στη φυλακή, κατά τη γνωστή έκφραση.

Αν θέλεις να μάθεις αν είσαι πραγματικά καλός άνθρωπος, διάβασε παρακάτω.

 

youtube

Φέρεσαι καλά σε όλους. 

Κι όταν λέμε όλους, εννοούμε όλους: Ένας άνθρωπος που είναι ευγενικός στις κοινωνικές συναναστροφές του, αλλά απότομος με τη μαμά του, ή με τους πολύ δικούς του ανθρώπους, δεν είναι καλός άνθρωπος. 

Εννοείται πως εξίσου ισχύει και το αντίστροφο –αν είσαι υπέροχος με τους δικούς σου, αλλά αγενής πχ με τους σερβιτόρους, καλός δεν είσαι. 

Κάνεις εύκολα φίλους. 

Σημαντική υποσημείωση: Και τους κρατάς. Γιατί, για να κάνεις φίλους, αρκεί να είσαι συμπαθητικός. Για να διαρκέσουν αυτές οι φιλίες, όμως, δεν αρκεί. 

Μπαίνεις στη θέση του άλλου. 

Ή τουλάχιστον προσπαθείς. Δεν είναι εύκολο να θυμάσαι κάθε φορά ότι η δική σου οπτική/ γνώμη/ κοσμοθεωρία δεν είναι ούτε αυτονόητη ούτε η μία και μοναδική, πανανθρώπινη αλήθεια. Στα δύσκολα, όμως, φαίνονται οι καλοί άνθρωποι. 

Κάνεις πράγματα για την ευτυχία των άλλων. 

Ακόμα και αν αυτά τα πράγματα μερικές φορές σε ξεβολεύουν. Δεν είναι ανάγκη να μιλάμε για μεγαλεπήβολες πράξεις που θα τους αλλάξουν τη ζωή. 

Καμιά φορά, είναι τα μικρά και καθημερινά που μετράνε. 

Δεν ξεχνάς τους ανθρώπους σου. 

Παίρνεις συχνά τηλέφωνο τους γονείς σου, ενδιαφέρεσαι σε καθημερινή, ή σχεδόν καθημερινή, βάση για το τι κάνουν οι φίλοι σου, δεν εξαφανίζεσαι επειδή «πήζεις στη δουλειά» ή ακόμα χειρότερα επειδή ερωτεύτηκες. 

Δίνεις ευκαιρίες στους ανθρώπους. 

Δε μένεις στην πρώτη εντύπωση, και δεν βγάζεις ανθρώπους από τη ζωή σου στο πρώτο στραβοπάτημα. 

Προσπαθείς να καταλάβεις τα κίνητρα και τον τρόπο σκέψης του άλλου, και ξεκινάς από την παραδοχή ότι όλοι είναι εν δυνάμει φίλοι –χωρίς αυτό να σημαίνει πως θα γίνουν κιόλας. 

Δεν τσιγκουνεύεσαι να πεις μια καλή κουβέντα. 

Δεν μετράς τα κομπλιμέντα σου με το σταγονόμετρο, μη και «το πάρει πάνω του ο άλλος» και δεν υπάρχει άνθρωπος στη ζωή σου που να τον αγαπάς και να μην το ξέρει. 

Είσαι γενναιόδωρος. 

Αφήνεις πάντα tip στον ντελιβερά, μοιράζεσαι ό,τι έχεις με τους φίλους σου, δίνεις έστω ένα μικρό ποσό από το δώρο των Χριστουγέννων στις φιλανθρωπικές οργανώσεις, διαθέτεις έστω λίγο από τον χρόνο σου για να βοηθήσεις ανθρώπους που το έχουν ανάγκη. 

Θεωρείς αρκετά πράγματα προσωπική σου ευθύνη. 

Ναι, πιστεύεις ακράδαντα ότι είναι δικιά σου δουλειά να σώσεις τον πλανήτη χωρίζοντας τα σκουπίδια σου σε ανακυκλώσιμα και μη, και πετώντας τα στους αντίστοιχους κάδους. 

Επίσης δικιά σου δουλειά θεωρείς ότι είναι να βοηθήσεις τον καινούριο συνάδελφο που πήζει στη δουλειά, και ναι, δικό σου φταίξιμο (πιστεύεις ότι) είναι που κάποιος στεναχωρήθηκε με κάτι που είπες. 

Μπορεί μερικές φορές να το παρακάνεις, παίρνοντας σχεδόν τα πάντα προσωπικά, αλλά αν είχαμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε εσένα και κάποιον που αδιαφορεί για τους πάντες και τα πάντα, εσένα θα διαλέγαμε. 

Δεν θεωρείς τίποτα και (κυρίως) κανέναν δεδομένο. 

Χαμογελάς κάθε φορά που βλέπεις τους δικούς σου ανθρώπους, σκέφτεσαι αρκετές φορές μέσα στη μέρα «να, γι’ αυτό σε αγαπάω» κάθε φορά που κάποιος κάνει κάτι καλό/ αστείο/ χαριτωμένο (έστω και αν δεν το λες πάντα), νιώθεις ειλικρινή ευγνωμοσύνη για πράγματα όπως η θέρμανση στο σπίτι ή στη δουλειά, η έλλειψη κίνησης στο δρόμο ή το delivery το μεσημέρι.

Ηρώ Κουνάδη
iatronet.gr 

Οι Καλοί Άνθρωποι... σκέφτονται με την καρδιά, γι’ αυτό δεν μπορούν να αλλάξουν!
Οι καλοί άνθρωποι δεν γεννήθηκαν καλοί. Επέλεξαν να είναι. Elisbeth Kübler-Ross: Beautiful people do not just happen. 

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ψάχνω να βρω άνθρωπο...

Ψάχνω να βρω άνθρωπο. Άνθρωπο απλό.
Άνθρωπο που να ξέρει πώς να χαρεί με τη χαρά και πώς να σταθεί στη λύπη.

Άνθρωπο που να ξέρει να λέει, «σε ευχαριστώ», «σε αγαπώ», «συγγνώμη».
Άνθρωπο που να μπορεί να κλάψει μπροστά σου χωρίς να ντρέπεται και να μπορεί όμως και να γελά με τη ψυχή του.
Άνθρωπο που τα λεφτά να τα έχει εργαλείο και όχι αυτοσκοπό.
Άνθρωπο που τα «μπράβο» και τα «κατηγορώ» να μην τον επηρεάζουν.
Άνθρωπο που το «ναι» του να είναι «ναι», και το «όχι» του «όχι».

Τέτοιον άνθρωπο ψάχνω για να βρω. 

Τέτοιον ψάχνουμε όλοι μας.

Άνθρωπο που να έχει φόβο Θεού. 

Άνθρωπο που να μην πιστεύει, πως είναι θεός ο ίδιος.

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Είσαι Ευτυχισμένος Άνθρωπος;

Ένας ευτυχισμένος άνθρωπος δεν κάνει κακό στους άλλους.
Ένας ευτυχισμένος άνθρωπος δεν ζηλεύει. Δεν γκρινιάζει. Δεν καταπιέζει τους ανθρώπους, που είναι δίπλα του.

Ένας ευτυχισμένος άνθρωπος δεν κακολογεί. Δεν κατακρίνει.

Δεν κουτσομπολεύει. Έχει στη γλώσσα χαλινάρι.
Ένας ευτυχισμένος άνθρωπος κοιτάει μόνο τα δικά του λάθη

και δεν ασχολείται με τις ζωές των άλλων.
Ένας ευτυχισμένος άνθρωπος δεν φέρεται μίζερα. Τσιγγούνικα.

Δεν ασχολείται με μικρότητες, με «σου 'πα και μου 'πες».

Για πες τώρα…
Είσαι ευτυχισμένος;

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ηθική - Υπέρτατη Αξία και Βάση της Ατομικής και Κοινωνικής Ζωής

Η ηθική είναι το σύνολο των αξιωμάτων που αναφέρονται στην ιδέα του αγαθού και του ωφέλιμου στον άνθρωπο, που καθορίζει τους τρόπους δράσης για την πραγματοποίηση και την επικράτηση
στις ανθρώπινες σχέσεις.

Ηθικές δυνάμεις είναι οι αναφερόμενες στον ψυχικό κόσμο και το ηθικό περιεχόμενο του ανθρώπου, ηθικό δε είναι το σύνολο των
εσωτερικών δυνάμεων του ανθρώπου που τον οδηγούν σε αποφασιστική και θαρραλέα δράση.

Γενικά ηθική είναι το σύνολο των κανόνων συμπεριφοράς του ανθρώπου, αποτελεί δε έναν από τους σπουδαιότερους κλάδους της φιλοσοφίας και συνδέεται με πρακτικά ζητήματα των ανθρώπων στα οποία προσπαθεί να δώσει σαφείς απαντήσεις.

Εξετάζοντας τώρα διαχρονικά την έννοια παρατηρούμε ότι σύμφωνα με τον Επίκουρο, ηθικός είναι αυτός που έχει απαλλαγεί από τις πιεστικές ανάγκες της ζωής και έχει αποκτήσει την ψυχική του ειρήνη και ηρεμία.

Για τους Ρωμαίους η ευσέβεια και η υποταγή αποτελούσαν χαρακτηριστικά γνωρίσματα της ηθικής ζωής.

Τέλος ο Χριστιανισμός ταυτίζει την έννοια της ηθικής με την πίστη και την τήρηση των χριστιανικών εντολών.

Ανήθικος θεωρείται , ο αμαρτωλός, ο άπιστος, αυτός που παραβαίνει τις θεϊκές εντολές.

Σημειώνουμε δε ότι βασικές αρετές του χριστιανισμού θεωρούνται η αλληλοβοήθεια, η αλήθεια, ο σεβασμός και η αγάπη που μετουσιώνονται σε πράξεις και δε παραμένουν γράμμα κενό.

Επιπλέον, όπως έχει τονίσει ένας σημαντικός φιλόσοφος «Δεν
είναι ηθική αυτή που εγκωμιάζει τη δειλία, την περιφρόνηση, την αυτοταπείνωση, το ψέμα, τον εξευτελισμό, την υποταγή και γενικά όλες τις ιδιότητες του σκουληκιού»

Όπως έγινε αντιληπτό από τα παραπάνω η ηθική είναι κανόνας και μέτρο για τη συμβίωση και τη διαγωγή των ανθρώπων μέσα στην κοινωνία. Μέσα από τις ανθρώπινες σχέσεις αποδείχνεται η ηθικότητα του ανθρώπου. Τις σχέσεις αυτές πρέπει να τις χαρακτηρίζουν, ο αμοιβαίος σεβασμός και η εκτίμηση προς τους άλλους. Ο άνθρωπος στην περίπτωση αυτή θεωρείται φίλος, σύντροφος και αδελφός και όχι αντικείμενο εκμετάλλευσης και καταπίεσης.

Η τιμιότητα στις ανθρώπινες σχέσεις και η ειλικρίνεια, είναι χαρακτηριστικά γνωρίσματα της ηθικής προσωπικότητας που συνδυαζόμενα με την ηθική καθαρότητα, την απλότητα, το
φιλότιμο και την αλήθεια στην κοινωνική και ατομική ζωή αποτελούν τα θεμέλια για μια ανώτερη και ανθρωπινότερη ζωή.

Μέσα στους κόλπους της οικογένειας, ο ηθικός άνθρωπος χαρακτηρίζεται από αμοιβαίο σεβασμό προς τα υπόλοιπα μέλη της

και η φροντίδα του για την ανατροφή και τη σωστή αγωγή του παιδιού αποτελεί συνεχές και υπέρτατο χρέος του.

Ο ηθικός άνθρωπος δεν συγχωριέται σε καμιά περίπτωση να δείχνει αδιαφορία και απάθεια για ορισμένα φαινόμενα που υποσκάπτουν την ομαλή κοινωνική συμβίωση και προσβάλουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπου.

Τέτοια φαινόμενα είναι η ανοχή της αδικίας, του παρασιτισμού, της ατιμίας, της απληστίας που αποτελούν αληθινές πληγές της κοινωνίας. Σε αυτά προσθέτουμε και την υποκρισία που αποτελεί κατά την άποψή μας τη χειρότερη μορφή ανηθικότητας.

Δεν θα ήταν μάλιστα υπερβολή αν λέγαμε ότι ο αμοραλισμός πολλών πολιτικών ηγετών, η ανευθυνότητα και η διαφθορά πολλών λειτουργών της δικαιοσύνης, της εκπαίδευσης, της υγείας και της δημόσιας διοίκησης, η πολυθεσία, η αναξιοκρατία, τα διάφορα προνόμια και ο τσαρλατανισμός, αποτελούν τα "σημεία των καιρών" της σύγχρονης κοινωνίας.

Στο σημείο αυτό με έμφαση μπορούμε να υπογραμμίσουμε ότι ο ηθικά αδιάφορος άνθρωπος δεν κατορθώνει ποτέ να εκτελέσει το καθήκον γιατί οι απαιτήσεις του είναι ζωώδεις.

Αισθάνεται βέβαια πείνα, δίψα, ηδονή, λύπη αλλά νοιάζεται περισσότερο πως θα τραφεί ξέχωρα, πως θα διασκεδάσει εντονότερα και πως θα απολαύσει ερωτικά.

Ο ανήθικος άνθρωπος δεν προβληματίζεται ανθρωπιστικά και το μέγεθος της κατάπτωσής του φαίνεται από την ανεύθυνη θέση που παίρνει απέναντι στο εαυτό του, τη ζωή του και τον κόσμο.

Οι ορμές και τα πάθη του γίνονται ο νόμος και η μοίρα του βρίσκεται σε μια χαρακτηριστική αδυναμία να νικήσει την αντίσταση του ίδιου του εαυτού του, να δώσει βαθύτερο περιεχόμενο, ανώτερο σκοπό και ουσιαστικότερο νόημα στη ζωή του, καταπνίγοντας έτσι την εναγώνια φωνή του χρέους.

Επιπροσθέτως οι ηθικές αδυναμίες καθορίζονται από τη στάση που τηρούμε στη ζωή και τις δυσκολίες της και η ηθική ζωή δεν μπορεί να κρίνεται από τις κοινές και τυπικές της εκδηλώσεις αλλά από τις κορυφαίες στιγμές της.

Πιστεύουμε και υποστηρίζουμε ότι η ηθική ζωή του ανθρώπου κρίνεται από την ώρα του μεγάλου ΝΑΙ ή του μεγάλου ΟΧΙ, τότε που το καθετί, η έννοια του καθήκοντος, της συνέπειας, τα όνειρα, οι οραματισμοί και τα ιδανικά μπαίνουν στη ζυγαριά του ηρωισμού.

Το μέγεθος του ηθικού μεγαλείου του ανθρώπου φαίνεται την ώρα που αποφασίζει, αν σέβεται και τιμάει τον εαυτό του, αν είναι συνεπής μέχρι την τελευταία λέξη, αν δημιουργεί ουσιαστικά.

Η ηθική είναι η μεγάλη πράξη της ζωής που απαιτεί τόλμη και θάρρος για να εξασφαλίσει την καταξίωση του ανθρώπου και την αναφορά του τόσο από την οικογένειά του, όσο και από την κοινωνία, ως παράδειγμα προς μίμηση.

Συνοψίζοντας λοιπόν τα προαναφερθέντα, διαπιστώνουμε, ότι πράγματι στη σημερινή εποχή της θεοποίησης των υλικών αγαθών, περνούν μια πρωτοφανή κρίση οι ηθικές αξίες και ότι σήμερα, περισσότερο παρά ποτέ, επιβάλλεται ο αναβαπτισμός του ανθρώπου και η τόνωση του ηθικού του φρονήματος.

Ο άνθρωπος πρέπει να πάψει να στροβιλίζεται στην τρομερή δίνη των παθών του, να παραδίνεται στη θανατηφόρα αδράνεια, να είναι επιρρεπής στις υπερβολές και να μηδενίζει την υπόστασή του.

Οι αρετές της έμπρακτης αγάπης, της σωφροσύνης, της πραγματικής φιλίας, της γενναιότητας, της τιμιότητας και του ενδιαφέροντος για τα κοινά, πρέπει να επανατοποθετηθούν στα βάθρα τους και να συνειδητοποιήσει ο άνθρωπος ότι «την αρετήν των έργων είναι, μήτε λόγων πλείστων δεομένην, μήτε μαθημάτων», όπως τονίζει και ο Αντισθένης.

patrisnews

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Για να γνωρίσεις έναν άνθρωπο ..

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ελεύθερος είναι ο άνθρωπος που ποτέ δεν σταματά να μάχεται για την Ελευθερία του

Ελεύθερος είναι ο άνθρωπος που εμπιστεύεται και τον εμπιστεύονται. Γιατί όταν εμπιστευόμαστε είμαστε ήσυχοι και χαλαροί χωρίς άγχος και δεύτερες σκέψεις ενώ όταν μας εμπιστεύονται, δεν μας καταπιέζουν, δεν μας υποτιμούν, δεν θωρακίζουν την ελευθερία μας.

Ελεύθερος είναι ο άνθρωπος που σέβεται και τον σέβονται. Γιατί ο σεβασμός είναι μια ελεύθερη έκφραση ανθρώπου προς άνθρωπο. Γιατί όταν σεβόμαστε, σεβόμαστε τον άλλον για αυτό που είναι και του δίνουμε την ελευθερία να είναι ο εαυτός του ενώ όταν μας σέβονται τότε μόνο μπορούμε να πράττουμε και να δρούμε κατά βούληση.

Ελεύθερος είναι ο άνθρωπος που αγαπάει και τον αγαπούν. Γιατί όταν αγαπάμε, προσφέρουμε και δίνουμε τον εαυτό μας από επιλογή ενώ όταν μας αγαπούν εξελισσόμαστε και νοιώθουμε ότι ανήκουμε κάπου.

Ελεύθερος είναι ο άνθρωπος που αξιοποιεί κάθε στιγμή της ζωής του. Γιατί είναι ευτυχισμένος και δημιουργικός κάθε στιγμή είτε πρόκειται για ελεύθερο χρόνο είτε πρόκειται για στιγμές που εργάζεται ή δημιουργεί.

Ελεύθερος είναι ο άνθρωπος που εκτιμά τα καλά που έχει στη ζωή του. Γιατί μόνον έτσι μπορεί να χαίρεται με αυτά που έχει. 

Ελεύθερος είναι ο άνθρωπος που σκέφτεται ελεύθερα. Γιατί η σκέψη είναι ελεύθερη ακόμα και μέσα σε μια φυλακή.

Ελεύθερος είναι ο άνθρωπος που δημιουργεί και πράττει χωρίς να βλάπτει τον διπλανό του. Γιατί ποτέ αυτός ο άνθρωπος δεν θα κατακλύζεται από τύψεις ή ενοχές.

Ελεύθερος είναι ο άνθρωπος που ποτέ δεν σταματά να μάχεται για την ελευθερία του. Γιατί η ελευθερία αποτελεί ένα από τα υπέρτατα αγαθά. 

Ελεύθερος είναι ο άνθρωπος που διακατέχεται από αξίες και αρχές και μάχεται για αυτές. Γιατί μέσα από το παράδειγμα του μπορεί ο κόσμος να γίνει καλύτερος. Όταν νοιώθουμε ελεύθεροι, δρούμε ελεύθερα, πράττουμε, ελεύθερα, αγαπάμε ελεύθερα. Γιατί:

«Ευτυχισμένοι είναι οι ελεύθεροι και ελεύθεροι είναι οι γενναίοι» – Θουκυδίδης

Εμμανουέλα Ζώη, Κοινωνική Λειτουργός

enallaktikidrasi.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τον σκληρόκαρδο τον άνθρωπο κανένας δεν τον θέλει

Μαλάκωσε, βρε άνθρωπε. Μαλάκωσε.

Μαλάκωσε την ψυχή σου.
Μαλάκωσε, πριν να είναι αργά.

Μαλάκωσε εκούσια, από μόνος σου, γιατί αλλιώς θα το κάνει η ίδια η ζωή για σένα.

Τον σκληρόκαρδο τον άνθρωπο κανένας δεν τον θέλει. Τον εγωιστή. Τον ισχυρογνώμονα. Αυτόν που έχει πάντα δίκιο. Αυτόν, που δεν δέχεται μύγα στο σπαθί. Αυτόν που δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω.

Μαλάκωσε, βρε άνθρωπε.
Δες πόσος πόνος υπάρχει γύρω σου. Δες πόση ανάγκη. 

Δες πόσοι άνθρωποι υποφέρουν. Πόσοι παιδεύονται.

Τίποτα δεν σε συγκινεί; Έτσι, λίγο να ψελλίσεις ένα "Δόξα τω Θεώ". Ένα "Κύριε ελέησον".

Μαλάκωσε, βρε άνθρωπε. Μαλάκωσε όσο έχεις χρόνο.
Μαλάκωσε, γιατί όποιος στα λίγα στέκεται ανάξια, και στα μεγάλα, πάλι απών θα είναι…

e-psyxologos
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Αυτός είναι που τα κάνει όλα δύσκολα...

Αντί να κρίνεις, προσπάθησε να μπεις στη θέση του.

Αντί να φωνάξεις, προσπάθησε να μιλήσεις.
Αντί να φύγεις, προσπάθησε μια λύση να βρεθεί.
Αντί να πολεμήσεις το κακό με το κακό, δοκίμασε την αγάπη.
Αντί να κατηγορήσεις, άπλωσε το χέρι για βοήθεια.
Αντί να πιαστείς από το παραμικρό, άφησε να πέσει κάτι κάτω.
Αντί να παραιτηθείς προσπάθησε.
Αντί για το «εγώ», βάλε το «μαζί», το «όλοι».

Ένας βρωμοεγωισμός είναι που τα κάνει όλα δύσκολα.
Φτάνει.
Μην του κάνεις άλλο το χατίρι…

e-psyxologos.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η Ανάσταση κοινωνεί την αγάπη για τον άνθρωπο!

Ανάσταση για τον άνθρωπο σημαίνει νίκη της πίστης 

πάνω στην αμφιβολία.

Μεγάλη Εβδομάδα. Μέρες περισυλλογής και αναμέτρησης με τα βαθύτερα συναισθήματα μας, ώρες εξομολόγησης και κάθαρσης.

Προετοιμαζόμαστε για την Ανάσταση. Η εποχή να δοκιμάσουμε την πίστη μας, να αποδεχτούμε τις απώλειες μας, να χαϊδέψουμε τις πληγές μας καθώς η Ανάσταση σηματοδοτεί τη νίκη πάνω σε κάθε διαχωρισμό. Είναι η νίκη της ζωής πάνω στο θάνατο, της αφθαρσίας πάνω στη φθορά και της ελπίδας πάνω στην απελπισία.

Ανάσταση για τον άνθρωπο σημαίνει νίκη της πίστης πάνω στην αμφιβολία.

Νίκη της αγάπης και της σωτηρίας.

Εάν η Ανάσταση ισοδυναμεί με το φως και με τη νίκη πάνω στο σκοτάδι, τότε εμείς οι ίδιοι καλούμαστε να διώξουμε τα σκοτάδια από μέσα μας, προκειμένου να πλημμυρίσει η ψυχή μας με φως και να βιώσουμε την προσωπική μας Ανάσταση.

Να φωτίσουμε τη σκοτεινή μας πλευρά αυτή του ανταγωνιστικού και εξουσιαστικού εαυτού, που όταν βρίσκει πρόσφορο έδαφος, τολμά να αναδειχτεί και να διαπράξει κακό σε εμάς και τους άλλους. Συγχρόνως, καταστάσεις που μας πονάνε, τραύματα που δεν έχουν επουλωθεί, προβλήματα και σκέψεις που μας βασανίζουν, αποτελούν μερικά μόνο από τα μελανά αυτά κομμάτια στην ψυχή μας.

Δεν μπορούμε να βαδίσουμε στο δρόμο της καλοσύνης, αν δεν αναμετρηθούμε με τα σκοτάδια μας.

Παράλληλα, δεν μπορούμε να λύσουμε τα προβλήματα και να θεραπεύσουμε οποιαδήποτε τραύματα της ψυχής μας, εάν δε στρέψουμε την προσοχή και τη φροντίδα μέσα μας.

Τότε η Ανάσταση πλημμυρίζει με φως την καρδιά μας που επιτρέπει την Αναγέννηση του εαυτού μας.

Η Ανάσταση κοινωνεί την αγάπη για όλους τους ανθρώπους.

Μας διδάσκει την ανώτερη ιδέα και το λόγο του Κυρίου για την αγάπη προς τους άλλους και για το αγκάλιασμα των εχθρών μας.

Μας διδάσκει μια ζωή μακριά από εγωκεντρισμό και αλαζονεία, χωρίς αντιπαλότητα και διχόνοια, μας διδάσκει τη συγχώρεση.

Υπάρχει ένα αίσθημα εσωτερικής ειρήνης όταν εγκαταλείπουμε τον ανταγωνισμό, τη σύγκριση και την επίκριση. Δεν αισθανόμαστε την ανάγκη να αλλάξουμε τους άλλους και δεν αισθανόμαστε την ανάγκη να είμαστε διαφορετικοί από αυτό που είμαστε στην πραγματικότητα. Μπορούμε τότε να δούμε τη συνολική ομορφιά ενός άλλου ανθρώπου και να αισθανθούμε ότι μπορεί να δει και εκείνος την ομορφιά μέσα μας.

Τα μάτια της καρδιάς βλέπουν πίσω από κάθε τι που μας διαχωρίζει. Τότε επιτρέπουμε στο θαύμα της Ανάστασης να είναι νίκη σύνδεσης, αγάπης και ζωής! Να μας μεταμορφώσει και να μας σώσει!

Αυτό είναι Ανάσταση και Αναγέννηση ταυτόχρονα!

Βασιλική Χρονοπούλου

enallaktikidrasi.com

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ανθρώπους να μας ταρακουνήσουν…

Όλοι σου δίνουν συμβουλές για το πως να ζήσεις.

Ψυχολόγοι, life coaches, influencers, άνθρωποι του πνεύματος, των τεχνών και των γραμμάτων.

‘’Πέτυχε τους στόχους σου, ζήσε τη κάθε σου στιγμή, αγάπα, γέλα, δημιούργησε στιγμές, πρόσεξε τον εαυτό σου…’’

Καλά όλα αυτά.

Αλλά από μόνα τους δεν φτάνουνε. Δεν είναι αρκετά. Γιατί στο τέλος της ημέρας, πάντοτε, καταλήγεις ένας υγιής νεκρός. Ένας ευτυχισμένος πεθαμένος.

Χρειαζόμαστε ανθρώπους να μας μιλήσουν για τον θάνατο. Για την κοίμηση. Το πέρασμα. Χρειαζόμαστε ανθρώπους να μας μιλήσουν για την «προετοιμασία».

Ανθρώπους που δε θα μασήσουνε τα λόγια τους. Ανθρώπους που θα μας βοηθήσουνε να μυριστούμε, έστω κάτι λίγο, το νόημα της ζωής.

Χρειαζόμαστε ανθρώπους να μας ταρακουνήσουν…

Αυτό χρειαζόμαστε.

Για να έχει νόημα η ζωή, πρέπει να ξέρεις τι παίζει με τον θάνατο.

Για να έχει νόημα ο δρόμος, πρέπει να ξέρεις τι παίζει με τον προορισμό σου…

 

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος, Ψυχολόγος M.Sc.

e-psyxologos.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ποιος νοιάζεται για σένα;

Σου έχει συμβεί ποτέ, να νιώθεις λες και είσαι ο σκουπιδοτενεκές των πάντων;

Να έρχεται ο καθένας, όποτε του καπνίσει, και να ξεφορτώνει πάνω σου όλη του την μιζέρια, όλη του την γκρίνια, όλη την μαυρίλα που έχει από μέρες μαζεμένη;

Να απαιτεί να τον ακούσεις, αλλά να μην έχει χρόνο να σε ακούσει αυτός ποτέ;

Να σου ζητάει «εδώ και τώρα λύσεις», αλλά να μην δέχεται σαν απάντηση το «δεν ξέρω» από σένα;

Να πρέπει να είσαι πάντα διαθέσιμος και αν κάποια στιγμή, για κάποιο λόγο, δεν μπορείς να είσαι εκεί, να σε κατηγορεί πως κοιτάς μόνο τη πάρτη σου, πως δεν είσαι εντάξει;

Σου έχει συμβεί να νιώθεις πως είσαι μόνο για τα δύσκολα, και στις χαρές να είσαι ο πρώτος που ξεχνάνε;

Και σένα να σε τρώει το «γιατί»…

Αυτό το, «γιατί ρε συ, γιατί κάποιος να μην ρωτήσει πως είμαι εγώ; Να μην ρωτήσει πως περνάω; Πως τα βγάζω πέρα; Γιατί κάποιος, να μην νοιαστεί και για μένα..;».

Ένα μόνο έχω να σου πω.

Πως έχεις δίκιο…

Και πως όταν νιώθεις ότι σπας, σήκωνε στον ουρανό το βλέμμα.

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος, Ψυχολόγος M.Sc.

e-psyxologos.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ξεκουράσου

«Τι θα γίνει αύριο; Πώς θα τα βγάλω πέρα;

Δεν πάει το πράμα. Δεν προχωράει. Δεν έχω τίποτα. Πώς θα συνεχίσω;

Πώς θα μεγαλώσω τα παιδιά; Πώς θα τα σπουδάσω;

Και αν τύχει κάτι έκτακτο;

Και αν αύριο αρρωστήσω; Αν αρρωστήσει κάποιος από τους ανθρώπους τους δικούς μου;

Πώς θα τη παλέψω; Από που θα κρατηθώ;

Αν, λέω αν, κάποιος δικός μου, πεθάνει… Θεέ μου, ούτε να το σκέφτομαι δε θέλω. Δεν μπορώ. Δεν αντέχω στην ιδέα. Τι θα γίνει; Τι θα κάνω εγώ μετά;

Και όλα αυτά που πρέπει να γίνουν; Οι πληρωμές; Οι λογαριασμοί; Οι δουλειές; Οι υποχρεώσεις; Από που να πρωτοξεκινήσω; Τί χάος είναι αυτό;

Δεν μπορώ. Πνίγομαι. Δεν μου φτάνει ο αέρας. Δεν, δεν είμαι καλά…

Δεν έχει νόημα. Δεν…

Ζωή είναι αυτό; Δεν θέλω. Δεν μπορώ. Δεν μπορώ άλλο…»

Και κάπως έτσι, σε βρίσκει άλλο ένα βράδυ ξαπλωμένο στο κρεβάτι σου… Εκεί, λίγο πριν κοιμηθείς, κομμάτια από την κούραση, με το κεφάλι έτοιμο να σπάσει…

Γιατί;

Γιατί να το κάνεις αυτό στον εαυτό σου; Γιατί παιδεύεσαι με αυτόν τον τρόπο;

Δεν ήταν αρκετά τα βάσανα της σημερινής ημέρας; Δεν σου έφτασαν;

Κλείσε τα μάτια. Άστο. Κοιμήσου. Ξεκουράσου…

Ας ξημερώσει ο Θεός τη μέρα…

Απόψε ξεκουράσου.

Αύριο βλέπουμε. Έχει ο Θεός. Ας ξημερώσει και θα δούμε.

Καλό σου βράδυ…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος, Ψυχολόγος M.Sc.
e-psyxologos.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μην πανικοβάλλεσαι, είναι φυσιολογικό...

Ξέρεις.
Καμιά φορά εμείς οι άνθρωποι τα κάνουμε περίπλοκα…

Είναι φυσιολογικό να αγχωθείς.
Είναι φυσιολογικό να πέσεις.
Είναι φυσιολογικό να κλάψεις. Να ξεσπάσεις. 

Να θυμώσεις.
Είναι φυσιολογικό ακόμα και έτσι λίγο να θέλεις να αποσυρθείς.
Να μείνεις λίγο μόνος…

Μην πανικοβάλλεσαι σε κάθε αλλαγή που σου συμβαίνει.
Μην ψυχιατρικοποιείς τα πάντα.

Άνθρωπος είσαι.
Χαλαρά.

Θα μου φαινότανε παράλογο αν μέρα-νύχτα, μες στην τρελή χαρά θα ήσουν…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος, Ψυχολόγος M.Sc.
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Απέναντι στο Ανθρώπινο Πόνο

«Κρίμα. Κρίμα. Μακριά από εμάς».

Αυτό σκεφτόμαστε και συνεχίζουμε την επόμενη στιγμή ακάθεκτοι την ζωούλα μας.
Αυτή είναι η προσέγγισή μας, απέναντι στο απρόσμενο. 

Απέναντι στο κακό. Απέναντι στο ανθρώπινο πόνο.

Και θα πει κάποιος, «μα καλά, και τι να κάνω, μπορώ εγώ να κάνω κάτι;»

Ξέρεις…
Δεν έχει να κάνει με το αν μπορείς να κάνεις κάτι για τον άνθρωπο ο οποίος πονά. 

Έχει να κάνει με το πώς προσεγγίζεις την ίδια τη ζωή. Τη δική σου ζωή…

Μην έχεις στο μυαλό σου πως όλα αυτά είναι για τους άλλους. 

Μην νομίζεις πως οι άνθρωποι που βρέθηκαν μπροστά στον θάνατο, στην αρρώστια, στην απώλεια, στο οτιδήποτε κακό, είναι κάτι κατώτερο, είναι κάτι διαφορετικό από εσένα.

Άνθρωποι με ψυχή, με σάρκα και οστά, με έγνοιες, με προβληματισμούς, καλοί άνθρωποι, που δεν έφταιξαν σε τίποτα απολύτως είναι. 

Και αυτοί, όπως εσύ, δεν το προγραμμάτισαν, δεν το περίμεναν, δεν το ήθελαν, δεν το ζήτησαν.
Απλά τους ήρθε…

Για αυτό, αν δεν μπορείς να τους σταθείς, αν δεν μπορείς με κάποιον τρόπο τον πόνο τους με σεβασμό να ανακουφίσεις, τουλάχιστον αναθεώρησε.

Αναθεώρησε τον τρόπο με τον οποίο ζεις. 

Αναθεώρησε την στάση σου.

Αν θες. Πριν είναι αργά.
Δεν είναι τα άσχημα «μόνο για τους άλλους».

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος, Ψυχολόγος M.Sc.

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Το έχεις νιώσει ποτέ;

Το έχεις νιώσει ποτέ;

Αυτό το αίσθημα, το να είσαι στα χαμένα, ζαλισμένος. Να μην ξέρεις που πατάς και που βρίσκεσαι. Όχι εξ αιτίας κάποιου γεγονότος σοβαρού, ή κάποιας κατάστασης εκτός ελέγχου…

Κάτι μέρες που είσαι από το πρωί στο πόδι, και πριν καλά-καλά το καταλάβεις, έξω να έχει νυχτώσει. Και να κοιτάς τη μέρα σου, και να βλέπεις ότι τίποτα εξωφρενικό δεν έχεις κάνει πέραν από τα καθημερινά σου, και να αναρωτιέσαι πως πέρασε ξανά ο χρόνος, και να αναρωτιέσαι το γιατί, το γιατί όλα αυτά, το πιο το νόημα.

Και να είσαι έτσι, με τα πόδια σου πρησμένα, με το κεφάλι σου έτοιμο να σπάσει, και με πόνους σε όλο σου το σώμα, και να θέλεις μόνο να πας να κοιμηθείς, τίποτε άλλο. Να κοιμηθείς, να ξεκουραστείς, για να ξυπνήσεις την άλλη μέρα, και να ανταπεξέλθεις. Να ανταπεξέλθεις όμως σε τι; Πάλι στα ίδια, πάλι να τη βγάλεις καθαρή κουτσά στραβά, μέχρι το βράδυ, και να πέσεις ξανά για ύπνο.

Δεν ξέρω πως καλύτερα να σου περιγράψω την κατάσταση αυτή. Δεν ξέρω αν έχει κάποιο όνομα αυτό το αίσθημα.

Σου γράφω γιατί πιστεύω, πως δεν το νιώθω μόνον εγώ. Σου γράφω για να σου πω, πως δεν είσαι ο μόνος. Δεν ξέρω αν κάπως σε παρηγορεί, αλλά δεν είσαι ο μόνος που το νιώθει.

Σου γράφω για να σου πω ένα, άντεξε…Πως η Ανάσταση, μετά τη σταύρωση έρχεται πάντα.

Σου γράφω, ίσως, γιατί έχω και εγώ ανάγκη τα ακούσω…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος, Ψυχολόγος M.Sc. 

e-psyxologos.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Με τη ψυχή σου

Αν είναι να βοηθήσεις έναν άνθρωπο, κάντο με την ψυχή σου.

Αν είναι να συγχωρέσεις έναν άνθρωπο, κάντο με την ψυχή σου.

Αν είναι να γλεντήσεις, κάντο με τη ψυχή σου.

Αν είναι να γελάσεις, κάντο με τη ψυχή σου.

Αν πάλι είναι να κλάψεις, να πενθήσεις και αυτό κάντο με τη ψυχή σου, μέχρι τα μέσα σου όλα να καθαρίσουν από ότι έχεις μαζεμένο…

Γενικά, κοίτα ό,τι κάνεις, να το κάνεις με τη ψυχή σου.

Με όλη σου την ύπαρξη. Με όλο σου το είναι.

Τα «ναι μεν, αλλά», μόνο μιζέρια φέρνουν…

 

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος, Ψυχολόγος M.Sc.

e-psyxologos.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μάθε να μιλάς…

Αν συνεχίσεις έτσι, θα σκάσεις…

Καταπίνεις, καταπίνεις, καταπίνεις… Λόγια, συμπεριφορές, μούτρα, παραξενιές.  Μέχρι πότε;

Αφού δεν είσαι καλά. Δεν το βλέπεις; Έχεις ξεπεράσει τα όριά σου προ πολλού. Κάνεις κακό στον εαυτό σου.

Ξύπνα.

Μάθε να ανοίγεις το στόμα σου. Μάθε να μιλάς.

Και ας παρεξηγηθούν και κάποιοι. Δεν πειράζει. Θα τους περάσει.

Και ας χαλάσουν ζαχαρένιες. Τι να κάνουμε. Δεν γίνεται αλλιώς.

Και ας σου πουν πως άλλαξες. Πως δεν ήσουν έτσι εσύ. Έπρεπε όμως.

Ξέρεις…

Καμμιά φορά, όσο σκύβεις, τόσο σε πατάνε.

Καμμιά φορά, το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να σηκώσεις ανάστημα.

Καμμιά φορά, το μόνο που πρέπει να κάνεις, είναι να ξεκινήσεις να μιλάς.

 

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος, Ψυχολόγος M.Sc. 

e-psyxologos.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Άνθρωπος να γίνεις, όχι "Ελληναράς"

Τον φωνάζουν Αποστόλη αλλά τ όνομα του είναι Άστι με καταγωγή από την Αλβανία και ζει στην Ελλάδα τα τελευταία 30 χρόνια.

Όταν είδε την φωτιά να εισέρχεται στο Πευκί πήδηξε τον φράχτη με αυτοθυσία και μߴ ένα κλαρί ρίχτηκε πάνω της.

Όταν τον ρώτησαν γιατί το έκανε είπε: 

«Η Ελλάδα είναι η πατρίδα μου, ήθελα να σώσω τον τόπο μου από βαθιά υποχρέωση που με φιλοξενεί τόσα χρόνια.»

Εγώ μαζί σου έκλαψα Αποστόλη ή Άστι , είσαι γροθιά στον ρατσισμό και την ξενοφοβία.

 

Via Κίτσα Νταβέλη
vnegativa.blogspot.com 

Γι' αυτούς που σε πλήγωσαν

Φρόντιζε να μην κρατάς μέσα σου κακία για κανέναν. Δεν υπάρχει από αυτό, μεγαλύτερη σκλαβιά.

Θα περάσουν από τη ζωή σου άνθρωποι που θα σε πληγώσουν. Άνθρωποι που θα σε προδώσουν, άνθρωποι που θα σου κάνουνε κακό. Όπως και να πορεύεται κανείς, αυτό δεν μπορεί να το αποφύγει.

Και θα θυμώσεις μαζί τους. Και θα οργιστείς. Και θα αντιδράσεις. Και θα κλάψεις. Και θα ξεσπάσεις. Και είναι αυτό όλο φυσιολογικό.

Έρχεται όμως κάποια στιγμή -δεν μπορεί θα το έχεις νιώσει- που η αρχική η φούντωση, η ένταση, περνάει. Καταλαγιάζει. Και είναι το σημείο αυτό που πρέπει να αποφασίσεις.

Να αποφασίσεις, αν θα κρατήσεις κακία μέσα σου. Να αποφασίσεις αν θα κρατήσεις μέσα σου θυμό. Ή, να αποφασίσεις αν θα συγχωρήσεις, αν θα προχωρήσεις λέγοντας στον εαυτό σου πως ‘’ ό,τι έγινε έγινε’’, πως ‘’ο χρόνος πίσω δεν γυρνά’’.

‘’Μα δεν είναι εύκολο’’, ίσως να μου πεις.

Ναι. Δεν είναι. Υπάρχουν καταστάσεις, που ανθρώπινος νους, δεν τις χωρά. Πως λοιπόν, να μπορέσει κανείς να συγχωρέσει;

Ξέρεις…

Όσο θυμό, όση οργή και να κρατήσεις απέναντι σε όποιον σε πλήγωσε, μόνο εσύ παιδεύεσαι. Τίποτα δεν κερδίζεις. Τίποτα δεν αλλάζει. Ένα φορτίο παραπάνω, που άδικα, εσύ πάλι, μόνος κουβαλάς.

Φρόντιζε να μην κρατάς μέσα σου κακία για κανέναν.

Δεν υπάρχει από αυτό, μεγαλύτερη σκλαβιά.

Δεν υπάρχει από αυτό, μεγαλύτερη ελευθερία.

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος, Ψυχολόγος M.Sc.
e-psyxologos.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι