Η αγάπη της Μάνας - Mother's love

Στο ποτάμι.... :)

Στην Αφρική .... :)

Στην Ινδία .... :)

Στον ωκεανό.... :)

 Στο πάρκινγκ του Lidl.... :(

Ευχαριστούμε τη Σοφία

Μάνα, σε αγαπάμε!

Δαμήτηρ...

Γαία Μητέρα...

Μάνα Γη...

Προαιώνων αρχέτυπο,

ταυτόχρονο με την εμφάνιση του ανθρώπου.

Δαμήτηρ

ο πρώτος αποδέκτης λατρείας

τα πρώτα, πρωτόγονα ειδώλια

αφιερωμένα σε σένα.

Από τα σπλάχνα σου η ιστορία των ανθρώπων

Εσύ, η ίδια, η Ιστορία τους.
 

Οι δικοί σου καρποί ανθίζουν, Μάνα...

τα άνθη,

όλα τα υπόλοιπα άνθη

της Μάνας Γης,

γίνονται καρποί.

Μάνα,

σε αγαπάμε...

είσαι η γη μας,

τα βρεφικά μας όνειρα,

τα παιδικά μας ταξίδια...

Μάνα,

σε αγαπάμε...

ανάστησε η αγκαλιά σου τις αισθήσεις

και τα συναισθήματά μας,

το κούρνιαγμα στον κόρφο σου,

το προστατευτικό,

μας ανάθρεψε.

Μάνα,

σε αγαπάμε...

το χαμόγελο, και το βλέμμα

και η Αγάπη σου

μας γαλήνευαν

και βλαστήσαμε...

Μάνα,

σε αγαπάμε,

η φωνή σου, τα πρώτα τραγουδιστά

λογάκια μας

και η Αγάπη σου, το στήριγμά μας

το παντοτεινό.

ΜΑΝΑ,

ΣΕ ΑΓΑΠΑΜΕ

Βασιλική Π. Δεδούση

το χαμομηλάκι

Στη γιορτή σου, σήμερα, Μανούλα...

Στη γιορτή σου, σήμερα, Μανούλα,

μερικά λογάκια θέλω να σου πω 

και σε παρακαλώ προσεκτικά να τα ακούσεις.

- Ποτέ ποτέ να μην ξεχνάς ότι σε αγαπάω

πολύ, πάρα πολύ...

- να μην το ξεχνάς και όταν ακόμα κάνω φασαρία

και όταν σε κουράζω με τα καμώματά μου,

- να μην ξεχνάς, όταν με μαλώνεις,

τις ημέρες εκείνες και τους μήνες 

που ήμουνα μωράκι αδύναμο

και πόσο τρυφερά με κρατούσες

- να μην ξεχνάς ότι γέννησες έναν ΑΝΘΡΩΠΟ

διαφορετικό από σένα

- να μην ξεχνάς ότι έφερες στον κόσμο 

μια μοναδική και ανεπανάληπτη ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ,

ότι έχω το δικό μου κόσμο, τη δική μου ψυχολογία,

ότι δεν μπορώ να μπω στον κόσμο σου,

ότι ΕΣΥ πρέπει να μπεις με ΑΓΑΠΗ στον δικό μου

να τον καταλάβεις, 

μάλλον, να τον ξαναθυμηθείς...

το έχω ανάγκη αυτό, μεγάλη ανάγκη.

- να μην ξεχνάς ότι δεν είμαι στο σπίτι μας

για να το διακοσμώ, δεν είμαι για τον καναπέ εγώ.

- δεν είναι καλό, Μανούλα, όταν κάνω αταξίες,

να λες ότι μοιάζω του Μπαμπάκα ...

- δεν είναι καλό να με χτυπάς, να μου φωνάζεις δυνατά,

να λες ότι είμαι παλιόπαιδο, ότι δε με ανέχεσαι πια...

- φοβάμαι, Μανούλα, όταν τα κάνεις αυτά,

φοβάμαι ότι δεν με αγαπάς, και 

ότι θα με εγκαταλείψεις...

- να μην ξεχνάς, αν αποφάσισες να με φέρεις στον κόσμο

και μόνη σου να με μεγαλώσεις, ότι πρέπει να τιμήσεις

την επιλογή σου αυτή, 

ότι δε φταίω εγώ

που διπλά και τρίδιπλα κουράζεσαι.

- ΕΧΩ ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ ΜΑΝΟΥΛΑ

- ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ

Το παιδί σου

Βασιλική Π. Δεδούση

χαμομηλάκι

ΧΟΡΣΤ ΕΜΠΕΡΧΑΡΝΤ: Μέγας Κωνσταντίνος

Με την ευκαιρία της επετείου των εγκαινίων της Κωνσταντινούπολης, 11 Μαΐου του 330 μ.Χ,  παρουσιάζουμε την παρακάτω έκδοση:

ΧΟΡΣΤ ΕΜΠΕΡΧΑΡΝΤ:  Μέγας Κωνσταντίνος, Βιογραφία

Μετάφραση: Αλεξάνδρα Παύλου

Επιμέλεια σειράς: Τάκης Θεοδωρόπουλος, Ωκεανίδα, 2007, 608 σελ., ISBN 978-960-410-487-1

Horst-Eberhard Richter

Μέγας ή όχι; Ο γνωστός Γερμανός συγγραφέας Χορστ Έμπερχαρντ αποτολμά να βιογραφήσει μία από τις πλέον αμφιλεγόμενες ιστορικές προσωπικότητες, τον Μεγάλο Κωνσταντίνο. Σ’ ένα βιβλίο όπου η ιστορική έρευνα μπλέκεται αρμονικά με τη λογοτεχνική γραφή, ο αναγνώστης έχει την ευκαιρία να ξαναδιαβάσει το βίο του αυτοκράτορα και να διαλέξει, αν υποθέσουμε ότι αυτό είναι απαραίτητο, στρατόπεδο.

O Μέγας Κωνσταντίνος (285-337), ο μεγάλος αυτός γνωστός-άγνωστος της Ιστορίας, απασχόλησε σχεδόν όσο κανένας άλλος Ρωμαίος αυτοκράτορας τις επόμενες γενιές. Έως σήμερα θεωρείται από κάποιους πρότυπο «γνήσιου ηγεμόνα» κι από άλλους η αρχή του τέλους της ρωμαϊκής κοσμοκρατορίας. Ο διαπρεπής συγγραφέας Έμπερχαρντ Χορστ δίνει εδώ μια νέα ερμηνεία στην αμφιλεγόμενη αυτή μορφή τής ύστερης αρχαιότητας. Η αξιόπιστη, θεμελιωμένη σε ιστορικές πηγές εργασία του καθώς και η συναρπαστική, παραστατική αφήγηση καθιστούν αυτή τη μελέτη μια κλασική βιογραφία, ένα έργο αναφοράς στην ιστορική βιβλιογραφία.

Ο Έμπερχαρντ Χορστ γεννήθηκε το 1924 στο Ντίσελντορφ. Σήμερα ζει κοντά στο Μόναχο και ασχολείται αποκλειστικά με τη συγγραφή βιβλίων. Έχει γράψει πολλά έργα λογοτεχνικής κριτικής, πεζογραφήματα, βιογραφίες και δοκίμια, με προτίμηση στα θέματα που έχουν σχέση με την ιστορία του πολιτισμού. Είναι μέλος του ΡΕΝ και συνιδρυτής του Συλλόγου Γερμανών Συγγραφέων.

Αφήστε τα παιδιά σας να ζωγραφίζουν. Ένας τοίχος για ζωγράφισμα;

Ξυλομπογιές και μαρκαδόροι πεταμένοι εδώ και εκεί, μουντζουρωμένοι τοίχοι και αμέτρητα χρωματισμένα χαρτιά. Πριν βάλετε τις φωνές, σκεφτείτε πως η ζωγραφική είναι απαραίτητη για την υγιή ανάπτυξη του παιδιού σας αλλά και ένας τρόπος να σας εκφράσουν αυτά που θέλουν.

Για όλα τα παιδιά, το σχέδιο, ακόμα και το πιο μπερδεμένο, αποτελεί έναν αυθόρμητο τρόπο να εκφράσουν τον εαυτό τους. Ειδικά τα μικρότερα παιδιά που δεν έχουν ακόμα κατακτήσει τη ικανότητα της ομιλίας, εκφράζονται πιο ελεύθερα με το σώμα τους, τις χειρονομίες και το μολύβι. 

Τα σημάδια που με την πρώτη ματιά μοιάζουν με δυσανάγωνστες μουτζούρες, εκφράζουν με σαφήνεια όλα όσα θέλει να πει το παιδί κυρίως στη μαμά και τον μπαμπά. Κάθε γραμμή δηλώνει κάτι: αυτό επιβεβαιώνεται όταν ζητείται από τον μικρό «μουντζουροποιό» να περιγράψει τι έχει σχεδιάσει. «Αυτός είναι ο παππούς, αυτή είναι η γάτα, αυτή είναι η μαμά, αυτός είμαι εγώ». 

Και να σκεφτεί κανείς ότι ενώ στο φύλλο του χαρτιού μπορεί να υπάρχουν ακόμα και σαράντα τέτοια πανομοιότυπα σημάδια, το καθένα του διαθέτει στα μάτια του παιδιού μια διαφορετική εικόνα. Όλες αυτές οι γραμμές μαζί συνθέτουν μια ιστορία: την ιστορία των επιθυμιών του, των συναισθημάτων του, των φόβων του σε κάθε στάδιο της ανάπτυξης, τους βιολογικούς και ψυχολογικούς ρυθμούς του. Και η ιστορία αυτή προβάλλεται στο χαρτί. 

Με αυτό τον τρόπο ο δημιουργός του σχεδίου συνομιλεί με τον κόσμο των ενηλίκων: εναπόκειται στους μεγάλους να ανακαλύψουν και να ακολουθήσουν τον μίτο αυτής της γοητευτικής συνομιλίας. Με τη λογική και κυρίως με την αγάπη, μπορούμε πάντα να ερμηνεύουμε αυτά τα σημάδια, που ποτέ δεν είναι ασήμαντα. Όταν ένα παιδί σας δείχνει ένα φύλλο χαρτιού γεμάτο μουντζούρες, σας δείχνει ένα μέρος του κόσμου του, του εαυτού του. 

Ωστόσο από το παιδικό σχέδιο προκύπτουν και άλλα στοιχεία: όσο το παιδί εξασκείται να κρατά σωστά το μολύβι, επισπεύδει τον ισορροπημένο συντονισμό των κινήσεών του, συνηθίζει να οργανώνει σε έναν προκαθορισμένο χώρο ιδέες και παρορμήσεις, γι’ αυτό και δεν πρέπει να το μαλώνουμε ποτέ αν σχεδιάζει όπου βρει. Τα παιδιά που τους δόθηκε η δυνατότητα να σχεδιάζουν αποδεικνύονται αργότερα λιγότερο αδέξια στις κινήσεις τους και παρουσιάζουν μεγαλύτερη ευκολία στην έκφραση. Πράγματι, δεν είναι τυχαίο που οι ψυχολόγοι χρησιμοποιούν το σχέδιο κατεξοχήν ως μέσο για να ερευνήσουν τα προβλήματα που πιθανόν ανακύπτουν κατά την ανάπτυξη του παιδιού.

Ένας τοίχος για ζωγράφισμα;

Με αυτόν τον τίτλο θα νομίζετε οτι έχουν τρελαθεί τελείως. Όμως όχι δεν συμβαίνει αυτό. Μιας λοιπόν και τα παιδιά έχουν μια ιδιαίτερη τάση να ζωγραφίζουν εκεί που δεν πρέπει θα κάνετε το όνειρο τους πραγματικότητα χωρίς να κάνετε τα νεύρα σας κουρέλια, με την βοήθεια ενός μαυροπίνακα. 

Στα καταστήματα με χρώματα θα μπορέσετε να βρείτε μπογιά για μαυροπίνακα. Έτσι μπορείτε είτε στην κουζίνα είτε σε ένα τοίχο του δωματίου του παιδιού να δημιουργήσετε ένα μεγάλο ξύλινο πλαίσιο και να βάψετε τον τοίχο μέσα με αυτήν μπογιά. 

Το αποτέλεσμα θα σας εκπλήξει και εσάς τους ίδιους και θα ξετρελάνει τα παιδιά που πλέον θα απολαμβάνουν την σκαναδαλιά του «βάφω τον τοίχο» ανενόχλητα!!! Σημαντική λεπτομέρεια να βρείτε κιμωλίες που δεν βγάζουν σκόνη για μηδενική ακαταστασία.

πηγή: tellawoman.gr

Δημοσιεύθηκε από την αριάδνη