Παιδική κακοποίηση: Παιδική εργασία

Όταν Άγγελοι κλαίνε το χάραμα,
είναι που ξυπνούν παιδιά για τη δουλειά,
εκατομμύρια εκατόν εβδομήντα πέντε
παιδιά - εργάτες,
σκλάβοι - παιδιά, εκατομμύρια τέσσερα,
και εμείς αδιαφορούμε.

Όταν Άγγελοι κλαίν' την αυγή
είναι που παιδιά δε θα παίξουν και σήμερα,
δε θα πάνε σκολειό,
δε θα γελάσουν αμέριμνα.

Πέτρες θα σπάσουν,
χαλιά θα υφάνουν,
καφέ θα μαζέψουν,
μπάλες και ό,τι άλλο
θα κατασκευάσουν,
παιδιά - εργάτες,
παιδάκια - σκλάβοι του Σήμερα,
όνειδος και απέραντη αισχύνη μας.

Β.Δ.

hamomilaki

. Σειρά:
Παιδική Κακοποίηση: Οπτικοακουστική ενημέρωση
.
Το βίντεο αποτελεί μέρος της σειράς που ετοίμασε το Χαμομηλάκι για την Παιδική Κακοποίηση. Παρακαλούμε προωθήστε το βίντεο για την ενημέρωση όλων μας και την προστασία των παιδιών μας.

Πρώτη δημοσίευση, Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2009

.1.0 Σωματική Κακοποίηση
2.1 Σεξουαλική Κακοποίηση
2.2 Σεξουαλική Κακοποίηση (Πρόληψη)
2.3 Ο Κανόνας του εσώρουχου»
3.0 Συναισθηματική Κακοποίηση
4.0 Συναισθηματική Σεξουαλική
5.0 Παιδική εργασία

Αρτιμελείς στο σώμα, ανάπηροι στην ψυχή…

ΟΙ «ΑΡΤΙΜΕΛΕΙΣ»

Αρτιμελείς στο σώμα,
ανάπηροι στην ψυχή…

για σας τα λόγια αυτά
για όσους τολμήσατε, τολμάτε και θα τολμήσετε
- η αμαρτία πάντα είναι περίσσια -
να απλώσετε τα βρώμικα χέρια σας

και να αγγίξετε,
να ψαχουλέψετε,
να χτυπήσετε,
βίαια να χτυπήσετε,
με τα αρτιμελή, βρώμικά σας χέρια
κορμάκια ανυπεράσπιστα
δαχτυλάκια εύθραυστα…

Και εισχωρήσατε και εισχωρείτε και θα εισχωρείτε
- η αμαρτία πάντα είναι περίσσια -
φέρνοντας πόνο αβάσταχτο σε κορμάκια
και σε ψυχούλες αθώες…

Για σας τα λόγια αυτά,
που χωρίς αιδώ και ντροπή καμιά
κομπάζετε για την «αρτιμέλειά» σας
και συνάμα αποφράδες ημέρες
δαιμονικά για τα παιδιά
υφαίνετε…

ΘΥΜΑΤΑ ΕΙΣΤΕ
Εσείς
Ανάπηροι ολοκληρωτικά
Μισάνθρωποι και άθλιοι
Ικανοί μόνο να μαγαρίζετε,
να επιχειρείτε να μαγαρίσετε,
αλλά...
- περίσσια και η χάρη -

Οι καρποί σας, 
ο όλεθρος για σας....
Εχθρός σας η ΑΓΑΠΗ
Σας πολέμησε σας πολεμάει και θα σας πολεμάει.
Εχθρός σας ανίκητος...
- περίσσια η ΑΓΑΠΗ -.

Κουράγιο λουλουδάκια όλου του κόσμου
Κουράγιο
Σύμμαχός σας η ΑΓΑΠΗ
Το ακούτε μικρά μου;;;
Ανίκητη η ΑΓΑΠΗ
Θα διώξει τους εφιάλτες των νεκροζώντανων
Η ΑΓΑΠΗ η ΑΝΙΚΗΤΗ

Βασιλική Δεδούση

Με λένε Αγάπη

Με λένε Αγάπη,

των ψυχών ευφροσύνη γλυκόγελη.

Γαλήνια λίμνη, ατάραχη 
και πάνωθέ της το Φως

στα πέρατ’ απλώνεται,

δροσίζει ψυχές,

ευφραίνει καρδιές,

των ανθρώπων τον πόνο γλυκαίνει.

Η καρδιά μιας γυναίκας 
γεμάτη απ’ αγάπη σαν είναι,

γιατρικό, χωρίς φειδώ δοσμένο,

αχρέωστα σ’ όλους και σ’ όλα,

είναι πανάκεια χαρισμένη, ανάργυρη!!

Στο πέρασμά μου τα δεινά υποχωρούν.

Ο τόπος μου; Το σύμπαν ολάκερο

κι αγαπημένη κατοικιά, οι καρδιές των ανθρώπων

οι ολάνοιχτες!

Δεν είμαι εδώ, εκεί, αλλού.

Είμαι παντού.

Παντού θα μέ 'βρεις,

όπου είν’ όλα φωτεινά και καλά.

Ούτε μετριέμαι, ούτε ζυγιάζομαι.

Μ’ έχεις ή δε μ’ έχεις,

είμαι ή δεν είμαι.

Το πολύ και το λίγο, το σχετικό και το μέτριο

δεν ταιριάζουν σε μένα.

Αμέριστη!

Δεν υπάρχει ζυγάρι να βαστάξει δικό μου κομμάτι

μήτε βρέθηκε αντίβαρο της δικής μου αξίας.

Ανθρώπων βάσανα;

Μοναξιάς σκοτάδι και θρήνος βουβός;

Κάλεσέ με και θα 'ρθω.

Στη δικιά μου την ήρεμη δύναμη

τα δεινά υποχωρούν.

Το μαύρο το μίσος, εχθρός μαχητός,

στο λευκογάλανο φως μου διαλύεται.

Στο πέρασμά μου τα δεινά υποχωρούν.

Αγάπη! Πεμπτουσία της ύπαρξης.

Αγάπη! Δεσμός συνεκτικός, ακατάλυτος κι άφθαρτος!

Αγάπη! Της ουσίας απάντων των όντων,

η Ουσία.

Βασιλική Π. Δεδούση

από το έργο Προμηθεύς Πυρφόρος

Σύνειμί τινι - (Το συντακτικό... αλλιώς)

Λέξεις τρεις,

πλούτος αμύθητος νοημάτων

Σύνειμί τινι

.

ΣΥΝ:

το θετικό, το επιπλέον

αυτό που προστίθεται

και προσθέτει.

Προστιθέμενο, ενώνεται,

τελειώνει και τελειούται.

Η ερωτικότερη των προθέσεων.

τρία γράμματα που κάνουν τη διαφορά.

Μετουσιώνουν,

τον άνθρωπο σε συνάνθρωπο,

την ομιλία σε συνομιλία…

την κίνηση σε συγκίνηση…

τον πόνο σε συμπόνια

Από το τρέφομαι

γεννούν το σύντροφο

από το πάσχω,

το συμπάσχω, τη συμπάθεια.

Από το πλέω

το συμπλέω…

ΕΙΜΙ:

η ουσία των όντων

όλων των όντων που μπορούν να δηλώσουν:

ειμί, υπάρχω, υφίσταμαι.

Από αυτό,

το ΟΝ το υπέρτατο

το αιώνιο και άφθαρτο

«τό κινούν ακίνητον…»

Από αυτό,

η ουσία,

η αληθινή φύση των πάντων.

Σειρά της δοτικής

(της πτώσης του «διδόναι και δίδοσθαι»)

να συμπληρώσει, να συγκρατήσει,

να συνδέσει, να συγκροτήσει…

ΣΥΝΕΙΜΙ ΤΙΝΙ

Δεν είμαι, έτσι απλά, με κάποιον.

Για να είμαι «σύν τινι»

θα πρέπει

να δοθώ

και να λάβω.

Αυτή είναι η ουσία της συνουσίας.

Αυτός που είναι μαζί σου,

Δεν είναι κατ’ ανάγκη σύντροφός σου.

Ο σύντροφος «συν - τρέφεται» σοι

με τους ίδιους πόθους

τις ίδιες ελπίδες.

Δεν τρέφεται από τις σάρκες σου.

Δεν απομυζά την ελευθερία σου.

Tα ηδονικά εδέσματα,

που η ζωή απλώνει μπροστά σας

απολαμβάνει να μοιράζεται μαζί σου

και συμπάσχει «σοι»

στα αντίξοα.

Οι συνόντες τω Σωκράτη

Δεν ήσαν όσοι τυχαία τον συναντούσαν.

Ήσαν οι μαθητές του,

οι λάτρεις,

οι κοινωνοί,

οι μέτοχοι του πνεύματός του.

Προσοχή:

Η «από» (το πλην) και το «α» το στερητικό

μας την έχουν στημένη

Για να αφαιρέσουν

Να απομονώσουν

Να απομακρύνουν

Να αποξενώσουν

Βασιλική Δεδούση

28.6.2003

Όταν Άγγελοι κλαίνε...

Όταν Άγγελοι κλαίνε το χάραμα,

είναι που ξυπνούν παιδιά για τη δουλειά,

(σκλάβοι - παιδιά, εκατομμύρια δέκα)

κι εμείς αδιαφορούμε....

Όταν Άγγελοι κλαίνε την αυγή,

είναι που παιδιά δε θα παίξουν και σήμερα,

δε θα πάνε σχολειό,

δε θα γελάσουν αμέριμνα
κι εμείς αδιαφορούμε....

Πέτρες θα σπάσουν,

χαλιά θα υφάνουν,

καφέ θα μαζέψουν,

μπάλες και ό,τι άλλο

θα κατασκευάσουν,

παιδάκια - σκλάβοι του 21ου αιώνα,
κι εμείς αδιαφορούμε....

Όνειδος και απέραντη αισχύνη μας.

Βασιλική Π. Δεδούση

hamomilaki.gr

Γρηγόριος Θεολόγος — «Ἑλλάς ἐµή, νεότης τε φίλη,... »

Ἑλλὰς ἐµή, νεότης τε φίλη, καὶ ὅσσα πεπάσµην,

καὶ δέµας, ὡς Χριστῷ εἴξατε προφρονέως.

Εἰ δ᾿ ἱερήα φίλον µε θεῶ θέτο µητέρος εὐχὴ

καὶ πατρὸς παλάµη, τὶς φθόνος; Ἀλλά, µάκαρ,

σοῖς µε, Χριστέ, χοροίσι δέχου, καὶ κῦδος ὀπάζοις

υἱέϊ Γρηγορίου σῷ λάτρι Γρηγορίῳ.

┿ ┿ ┿ ┿ ┿ ┿ ┿

Ελλάδα μου, νιότη μου εσύ κι αγάπη,
και σώμα μου κι όλα μου τ' αποχτήματα,
πως του Χριστού το δρόμο πρόθυμα ανοίξατε για μένα!

Και, αν της μάνας μου η ευχή, και του πατρός το χέρι

αγαπημένο μ' έκαναν του Ύψιστου ιερέα,
ποιος θα 'ναι ο ζηλόφθονος της τόση μου ευτυχίας;

Ευλογημένε μου Χριστέ, δέξου με στην αυλή Σου και χάρισε

δόξα λαμπρή στο λάτρη Σου Γρηγόριο, το γιο του Γρηγορίου.

απόδοση, Βασιλική Π. Δεδούση

«On Himself» by Gregory of Nazianzus 

O my Greece, my youth, and all I possess,

my body, how gladly you gave way to Christ!

Who would bear a grudge if my mother’s wishand
my father’s hand made me a priest, beloved of God? And may you,
blessed Christ, receive me in your choirs, and grant glory

to your servant Gregory, the son of Gregory.

Πηγή: Τα Τετράδια της Αμπάς

Απ’ τα σοκάκια στο ξέφωτο

Χωμένος και χαμένος στα σοκάκια πανάρχαιου κόσμου,

ο έπηλυς περιηγητής, ο περαστικός εντόπιος,

ή ο αδιάφορος περιπατητής,

πολιορκημένος από τη βοή των χρωμάτων,

από ήχους τωρινούς, και φωνές της Βαβέλ του τώρα,

απλώνει το λαίμαργο βλέμμα

σε πάγκους πλαστικούς μ' αραδιασμένα

ομοιώματα γύψινα της σοφίας, του πνεύματος,

της ανδρείας, της γενναιότητας.

Θλιβερά αντίγραφα ενός κόσμου του τότε…

Του πότε;

Αδιάφορο, παντελώς αδιάφορο….

Παζαρεύεις για ν’ αγοράσεις σε τιμή ευτελή

ιδέες ανεκτίμητες….

Κι ο πρόθυμος, πανούργος πωλητής,

ο διαβαστής των «θέλω», μέσα απ’ τ' αδηφάγο σου βλέμμα,

και μετρητής της τσέπης σου επιτήδειος,

θα σου πουλήσει,

θα σου πουλήσει γύψινα και φορεσιές κακέκτυπες,

σε τιμές ευτελείς

εκείνων των περίεργων κατοίκων του τότε…

του πότε;

Αδιάφορο, παντελώς αδιάφορο…

Θα τα σωρέψεις σε ράφια, για να ‘χεις να λες

κομπάζοντας

-έχοντας ακόμα στον ουρανίσκο σου κολλημένη

τη γεύση από τα λιπαρά τερψιλαρύγγια

της γωνιάς, εκεί στον πεζόδρομο με τα χάσκοντα πλακάκια-,

βρέθηκα εκεί, θα λες,

Εκεί.

Κι είδα κι έφαγα κι ήπια κι αγόρασα,

σε τιμή ευτελή,

σοφία, πνεύμα, ανδρεία και μια πρέζα

από ποιητές και φιλοσόφους του τότε…

Του πότε;

Αδιάφορο, παντελώς αδιάφορο…

Να, κοιτάξτε! Τη σοφία πάμφθηνα αγόρασα, την ψυχή τους….

Στο ξέφωτο, εκεί στην πλατεία,

σε πάγκους μικροπωλητών στριμωγμένοι

ή στα μαρμάρινα πεζούλια σκυφτοί,

φορτωμένοι τις έγνοιες και τις ζοφερές τους σκέψεις

ξαποσταίνουν για λίγα λεπτά,
έτσι χωρίς όνειρα,

μέχρι να πάρουν της πιστροφής το δρόμο

το ίδιο σκυφτοί, το ίδιο βαριά φορτωμένοι.

Αν σήκωνες εσύ, περιηγητή επήλυδα,

εντόπιε περαστικέ, ή περιπατητή αδιάφορε,

τα μάτια ψηλά,

κι αν το κορμί της ψυχής σου

ίσιωνες,

θα 'βλεπες πανωθέ σου και πέρα

τον Παρθενώνα,

καρφωμένο πάνω στο Άκρον του Άστεως,

ολόφωτο -μέρα και νύχτα-

δωρεάν να προσφέρει,

χωρίς καμιά φτηνή συναλλαγή,

όσα, αιώνες τώρα, αίρουν των ανθρώπων

τα βάρη

και δικές σου θα γίνονταν οι αλήθειες του τότε,
που αναβλύζουν αέναα από πηγές μαρμάρινες

κι αδιακρίτως διαχέονται

στου κόσμου τα πέρατα.

Β. Π. Δ.

hamomilaki

Κι από 'κείνη τη στιγμή, άρχισε ο κόσμος ν' αλλάζει...

Οι αμυγδαλιές άνθισαν

Στάθηκαν, λέει,
όλοι οι άνθρωποι,
μπροστά στην ανθισμένη μυγδαλιά
για λίγο, κι υποκλίθηκαν.

Ένα δάκρυ κύλισε
απ' όλων τα μάτια
και μια λιμνούλα
μες στη καρδιά τους γ ίνηκε .

Και από 'κείνη τη στιγμή
άρχισε ο κόσμος να αλλάζει,
να γίνεται καλύτερος...
γιατί το Όμορφο είναι το Καλό.

hamomilaki

«ΟΧΙ»

«ΟΧΙ»

Αξημέρωτα ήρθες,

μα, λάθος πόρτα χτύπησες.

Στην άκρια της Βαλκανικής

σ’ αυτόνε το βραχότοπο, οπού τον λένε Ελλάδα,

ετόλμησες αυθάδικα πόρτα λαού περήφανου

με χέρι θρασύ κι αλαζονικό να βροντήξεις.

Φασίστα, σύμμαχε του ναζισμού, υπερφίαλε,

απαίτησες «αυθωρεί»[1] παράδοση!!

Δεν ήξερες… δε ρώταγες;

Έπεσες πάνω στ’ ΟΧΙ ενός λαού,

που κίνησε, από την κάθε τη γωνιά,

–πρώτη φορά ποτάμια ανάποδα πορεύονταν

και στα βουνά ανεβαίναν–

και θα ‘ταν πιότερο πολλοί, αν άφηνε ο δικτάτορας[2]

τα ΟΧΙ των Μακρονησιών να παν να πολεμήσουν.

Ενός λαού, που περγελώντας σε, για το μέτωπο τράβηξε

με το ΟΧΙ τυπωμένο στο δικό του μέτωπο.

Έκανε τ’ ΟΧΙ άρβυλα, θανατερή ξιφολόγχη.

Γένηκε η πείνα του οργή, η δίψα του αντρεία,

και φαλάγγι σε πήρε.

Κατακόκκινα αποτυπώματα πάνω στο παγωμένο χιόνι

το ΟΧΙ σχημάτιζαν,

σάρκες από ποδάρια μισοσαπισμένα σταθερά βάδιζαν

και στο κατόπι σε πήραν.

Έβγαλε η ψυχή τα δικά της ποδάρια,

τη δική της κραυγή:

ΟΧΙ.

Τέλος Οκτώβρη με μέσα Δεκέμβρη

το ΟΧΙ  επέλασε, νίκησε, σε ευτέλισε.

Δεν επέρασε καιρός, κανά δυο μήνες μόνο,

μέχρι ο Δεκέμβρης να μεσιάσει,

και τα μεγάλα σου λόγια, οι απίστευτες φανφάρες σου,

«Χαλύβδινο Σύμφωνο»[3], «Άξονας»[4], «Mare Nostrum»[5],

-λόγια, φράσεις μισότρελων κι ανόητων-

κουρέλια και της ιστορίας των ανθρώπων

βρυκόλακες γένηκαν.

Με τη φύση τα ‘βαλες, θλιβερό ανθρωπάριο:
«Αι τραχείαι οροσειραί της Πίνδου

και αι λασπώδεις χαράδραι της»[6]
Μάλιστα….

Πρόσμενες να ‘ρθει η Άνοιξη [7] για να ξανατολμήσεις,

μην κι η ντροπή σου ξεχαστεί·

μα σ’ ένα ύψωμα[8] πάλι το ΟΧΙ των Τιτάνων,

γερά ριζωμένο στις βελανιδιές ανάμεσα,

έγινε τείχος άπαρτο και πάνω του τσακίστηκες.

Θέλατε το Imperium Romanun, θέλατε το τρίτο ράιχ[9]

παντού ν’ απλωθεί, τα πάντα να πνίξει.

Το δικό σας το τέλος[10] αν γνωρίζατε….

Ε, σείς, του κόσμου οι μακελάρηδες[11],

κρεμασμένος ανάποδα ο ένας,

–η Νέμεση κρατεί το σκοινί–

ο άλλος, που σμήνη γυπάνθρωπων,

δαιμόνων μαυρόψυχων, στο έμπα τ’ Απρίλη,

καταπάνω στο ΟΧΙ μας έστειλε,

κάπου χωμένο, άφαντο, πτώμα καμένο, τρισάθλιο....  

Εκατομμύρια εξήντα ψυχές, τα «επιτεύγματά» σας.

Χώρια η δυστυχία που σπείρατε, άθλιοι,

να συνοδεύει τη ζωή και τα όνειρα

αδίκως, ακόμα, πασχόντων….

Βασιλική Π. Δεδούση

---

1. Το επίσημο ιταλικό τελεσίγραφο. … Η Ιταλική Κυβέρνησις ζητεί από την Ελληνικήν Κυβέρνησιν όπως δώση αυθωρεί εις τας στρατιωτικάς αρχάς τας αναγκαίας διαταγάς ίνα η κατοχή αυτή δυνηθή να πραγματοποιηθή κατά ειρηνικόν τρόπον. Εάν τα ιταλικά στρατεύματα ήθελον συναντήση αντίστασιν, η αντίστασις αυτή θα καμφθή δια των όπλων και η Ελληνική Κυβέρνησις θα έφερε τας ευθύνας, αι οποίαι ήθελον προκύψη εκ τούτου. Αθήναι τη 28η Οκτωβρίου 1940/ΧΙΧ
2. Ο αριθμός των πολιτικών εξορίστων αυξήθηκε πολύ την περίοδο της δικτατορίας τουΜεταξά.
3. Τα επτά άρθρα του Χαλύβδινου Συμφώνου όπως αυτά δόθηκαν στη δημοσιότητα
4. Δυνάμεις του Άξονα
5. Mare nostrum
6. Στις 18 Νοεμβρίου 1940 ο Μουσολίνι εκφώνησε ένα δημόσιο λόγο στον οποίο ανάμεσα στα υπόλοιπα παράλογα και ανερμάτιστα, κατηγορούσε την Ελλάδα σαν υπεύθυνη για την εισβολή των Ιταλών, ενώ απέδωσε την αποτυχία των Ιταλών να καταλάβουν την Ελλάδα στην φύση του εδάφους της Πίνδου. Η ομιλία.
7. Η ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΙΤΑΛΩΝ
8. ΥΨΩΜΑ 731: Πώς ανακόπηκε η Εαρινή Επίθεση των Ιταλών στην Αλβανία, Ύψωμα 731, ο λόφος:  Ευριπίδης Χρυσάφης, ο 29χρονος Θεσσαλονικιός
9. Ναζιστική Γερμανία, γνωστή και ως Τρίτο Ράιχ, είναι το όνομα που συνήθως χρησιμοποιείται για να δηλώσει την κατάσταση της Γερμανίας τη περίοδο 1933-1945, κάτω από την ολοκληρωτική δικτατορία του Αδόλφου Χίτλερ και τη ναζιστικής ομάδας του.
10. Οι τελευταίες ώρες του Χίτλερ και του Μουσολίνι
11. Τα θύματατου Β' Παγκοσμίου Πολέμου, Οι απώλειες του πολέμου