Η Ωραία κοιμωμένη

Η Φωτογραφία της Ημέρας

.

Το κοριτσάκι ενός ζητιάνου κοιμάται πάνω σε ένα κομμάτι χαρτί δίπλα στα σχέδια που έχει φτιάξει το ίδιο με κιμωλία, σε σιδηροδρομικό σταθμό στη Βομβάη, Ινδία, 7 Δεκεμβρίου 2012.

Φωτογραφία:  Danish Siddiqui / Reuters
Αναρτήθηκε από: teleytaiothranio

Ο «Φοίβος» και ο «Σπίθας» στο πλευρό των ΑμεΑ

Ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα βοήθειας ατόμων με ειδικές ανάγκες με τη βοήθεια σκυλιών, υλοποιεί το μη κερδοσκοπικό σωματείο φίλων ΑμεΑ «Δράση Για Το Κάτι Άλλο», που λειτουργεί στην Κάτω Τούμπα, της Θεσσαλονίκης.

Στα αγγλικά η ειδική αυτή θεραπεία ονομάζεται «dog therapy». Οι τετράποδοι φίλοι του ανθρώπου βοηθούν στη συναισθηματική στήριξη και ενθάρρυνση για σωματική και ψυχική διέγερση άτομα με ειδικές ανάγκες.
Στο πρόγραμμα δύο ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά, ο Φοίβος και ο Σπίθας, τα οποία ανήκουν σε μέλος του σωματείου, μια μητέρα ενός ατόμου με ειδικές ανάγκες, η οποία έχει βιώσει τις θεραπευτικές ιδιότητες των ζώων στο παιδί της.

«Τα περισσότερα ΑμεΑ έχουν συνηθίσει να τα φροντίζουν αλλά με τα σκυλιά μπαίνουν για πρώτη φορά στο ρόλο του φροντιστή και αναλαμβάνουν, έστω και για λίγα λεπτά, την ευθύνη του ζώου. Επιπλέον, αισθάνονται θετικά γιατί τα σκυλιά, όπως βέβαια και όλα τα ζώα, δεν σε κρίνουν» εξηγεί, μιλώντας στο ΑΜΠΕ, ο πρόεδρος του Σωματείου Αριστείδης Παπαπουλίδης.

Ο Σπίθας έχει κλέψει τις καρδιές όλων των παιδιών του Σωματείου και κάθε φορά που τους επισκέπτεται- δύο φορές την εβδομάδα -συναγωνίζονται για τα περισσότερα χάδια. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Φώτη, ο οποίος είχε τρία χρόνια να μιλήσει. Όμως ο «Σπίθας», τα ανέτρεψε όλα και τον έκανε να ψελλίσει, για πρώτη φορά, τις πρώτες του λέξεις ύστερα από χρόνια, ηθελημένη αφωνία συνεπεία της νοητικής του αναπηρίας.
Όπως υπογραμμίζει από την πλευρά της η κ. Στογιάννη, η θεραπεία με σκυλιά είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στο εξωτερικό καθώς μελέτες έχουν δείξει ότι οι σκύλοι βοηθούν, εκτός από τα άτομα που χρειάζονται θεραπεία, το προσωπικό των χώρων που επισκέπτονται καθώς και τις οικογένειες των ατόμων που κάνουν θεραπεία.
Το σωματείο φίλων ΑμεΑ δραστηριοποιείται στην παροχή απογευματινής απασχόλησης και ψυχαγωγίας σε άτομα με ειδικές ανάγκες, σε έναν κατάλληλα διαμορφωμένο χώρο, στην οδό Βιθυνίας 30, στην Κάτω Τούμπα.

diadromi.gr

Θα δούμε το μέλλον όπως το παιδί που ήμασταν κάποτε;

Πόσες φορές γέλασες με την καρδιά σου τη χρονιά που φεύγει; Θα χαμογελάσεις λιγότερες ή περισσότερες την επόμενη;  
Τι ήταν αυτό που σε έκανε να νιώσεις ευτυχισμένος, έστω και για λίγα δευτερόλεπτα;

Ζήτησες συγνώμη για κάποιο λάθος σου;  
Είπες ευχαριστώ στο Δημιουργό της Ζωής;  
Κράτησες σε ένα δοχείο τα δάκρυά σου για να γίνουν δροσοσταλίδες;
Σκέφτηκες ποτέ αν υπάρχουν άνθρωποι που γεννήθηκαν όχι μόνο για να ζούνε; Αλλά και για να αγαπάνε;  
Βοήθησες αληθινά κάποιον άγνωστο συνάνθρωπό σου ή ένα ζώο;  
Πέρασες έναν τυφλό απέναντι;  
Αγκάλιασες με στοργή έναν ηλικιωμένο;  
Χάιδεψες ένα αδέσποτο σκυλάκι;  
Πότισες ένα λουλούδι για να μη μαραθεί;
Πέταξες πίσω τη μπάλα που έπεσε στο δρόμο από τα παιδάκια που έπαιζαν στην αυλή του σχολείου;  
Προσπάθησες να αγγίξεις νοερά τον πορτοκαλί δίσκο του ήλιου όταν βουτούσε στη θάλασσα;  
Έδωσες κάποιο όνομα στο πιο φωτεινό αστέρι που αντίκρισες;
Κατάλαβες ότι το μικρό μυαλό έχει μόνο επιθυμίες; Ενώ το μεγάλο μόνο στόχους; 
Ποιος ανακάλυψε το φιλί; Ποιος έφτιαξε τον πρώτο χιονάνθρωπο; 
Γιατί το αίμα της ψυχής δεν έχει χρώμα;  
Τι είναι χειρότερο: να μην αποκτήσεις ποτέ φτερά ή να αποκτήσεις και να στα κόψουν;
Γιατί δεν παρασκεύασε κανείς μέχρι σήμερα το φίλτρο κατά του πολέμου;  
Με πόση ταχύτητα μπορεί να τρέξει ένα όχημα αν του βάλουμε αντί για καύσιμο το γέλιο ενός μωρού;  
Είναι το «αν» του Κίπλινγκ ό,τι πιο δυνατό γράφτηκε ποτέ στον κόσμο;  
Κράτησες κάποιο από τα κόμικς των παιδικών σου χρόνων;  
Γιατί σταματάει ο χρόνος όταν θυμάσαι τη μορφή της γιαγιάς που σου διάβαζε παραμύθια δίπλα στη θερμάστρα;  
Αναρωτιέσαι αν υπάρχει κάποιο αόρατο χρώμα στο ουράνιο τόξο μετά τη βροχή;  
Πού βρίσκεται η καρδιά της ψυχής μας; Αν υπάρχει όγδοη νότα στη μουσική γιατί δεν μπορούμε να την ακούσουμε; Μήπως ο ήχος της σιωπής είναι πιο δυνατός από τις κραυγές;  

Υπάρχει περίπτωση ο Θεός να μην ακούει όλες τις προσευχές;  
Προσέχεις πάντα τι εύχεσαι και τι επιθυμείς; 
Ποια φωτογραφία της ζωής σου θα έσωζες από μία φωτιά;  
Ποιο θα ήταν το μοναδικό πρόσωπο που θα έπαιρνες στη δική σου Κιβωτό; Θα φοβόμασταν λιγότερο αν δεν είχαμε σκιά;
Αν μπορούσες να δώσεις φωνή σε ένα άγαλμα ποιο θα ήταν αυτό; Υπάρχει εισιτήριο με προορισμό τον παράδεισο; 
Ποια ήταν η τελευταία φορά που χορεύοντας φτερούγισες μαζί με τους αγγέλους;  
Συνειδητοποιείς πόσο μικρά μυρμήγκια είμαστε στην απεραντοσύνη της φύσης;
Θα έδινες δέκα χρόνια από τη ζωή σου αν ήταν να σωθούν δέκα παιδάκια από πείνα, δίψα ή πόλεμο;
Έζησες, έστω και μία φορά, τον εφιάλτη της αγωνίας έξω από το χειρουργείο του νοσοκομείου;  
Φοβήθηκες όταν κατάλαβες πόση δύναμη έχει ο έρωτας;  
Θα ήθελες να μη φύγει ποτέ από το στόμα σου η γεύση του παγωτού από εκείνο το καλοκαιρινό μεσημέρι;  
Τι θα έγραφε το μήνυμα στο μπουκάλι που θα έριχνες στον ωκεανό;  
Το δικαίωμα στη δουλειά είναι ό,τι πιο ιερό υπάρχει στη Γη;  
Πώς γίνεται να ξαναδιαβάζουμε τα βιβλία που μας συνάρπασαν αν και ξέρουμε το τέλος τους;  
Γιατί δεν ήρθε ποτέ στο όνειρό σου ο άνθρωπος που ταξίδεψε στα μέρη της απέραντης γαλήνης;  
Τι τίτλο θα έβαζες στο τραγούδι της ζωής σου;  
Υπάρχει μελωδία στα χρώματα; Όταν μπήκες στη χρονομηχανή σε ποια στάση της ζωής σου κατέβηκες; Ή μήπως ταξιδεύεις ακόμη;
Γιατί η κλεψύδρα της ψυχής των παιδιών είναι γεμάτη με την άμμο της αθωότητας;  
Γιατί δεν αναγνωρίζεται το επάγγελμα του δημιουργού αναμνήσεων; Ποια μάγισσα ορίζει τι είναι ευχή και τι κατάρα; Μήπως είναι το ίδιο καμιά φορά;

Αυτές ήταν οι τελευταίες μου σκέψεις για το 2012. Κάποιες από τις εκατοντάδες ερωτήσεις που έκανα για τους ανθρώπους την Άγια Νύχτα. Χωρίς να περιμένω απάντηση.
Μακάρι το 2013 να είναι το πουργατόριο της βασανισμένης ψυχής μας. Μακάρι να μπορέσουμε να ξαναδούμε το μέλλον με το βλέμμα της αθωότητας του παιδιού που ήμασταν κάποτε…

από aixmi

2012: Hamayun Anwar, Wakar Ahmed: Υπέρτατη πράξη αυτοθυσίας

Hamayun Anwar, 18 ετών και Wakar Ahmed, 32 ετών,  

βρήκαν τραγικό θάνατο στην προσπάθειά τους 

να απεγκλωβίσουν ένα ηλικιωμένο ζευγάρι 

από τις ράγες του τρένου

Το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών απονεμήθηκε, μετά θάνατον, στους δύο Πακιστανούς Hamayun Anwar, 18 ετών και Wakar Ahmed, 32 ετών, για υπέρτατη πράξη αυτοθυσίας, καθώς βρήκαν τραγικό θάνατο στην προσπάθειά τους να απεγκλωβίσουν ένα ηλικιωμένο ζευγάρι από τις ράγες του τρένου.

Το περιστατικό σημειώθηκε στις 6 Απριλίου όταν το Ι.Χ. αυτοκίνητο, στο οποίο επέβαινε το ηλικιωμένο ζευγάρι, συγκρούστηκε με τρένο στο Κρυονέρι. Οι Πακιστανοί προσπάθησαν να σώσουν τους επιβάτες του αυτοκινήτου, αλλά δεν τα κατάφεραν και «θυσιάστηκαν» μαζί τους.
Σημειώνεται πως το βράδυ της Παρασκευής, σε μια πανηγυρική συνεδρία, η Ακαδημία Αθηνών βράβευσε τα έργα επιστήμης, πολιτισμού και κοινωνικής προσφοράς για το 2012. 
Δείτε αναλυτικά εδώ τη λίστα βραβείων και επαίνων για το 2012
από tvxs

Όσα κάνουν τα μωρά και σας φέρνουν σε δύσκολη θέση

Ο πρώτος χρόνος του μωρού είναι μαγευτικός: Τα ροζ μαγουλάκια του, το λαιμουδάκι του που μοσχοβολάει, οι μικροί ήχοι που βγάζει… κάνεις δε μπορεί να του αντισταθεί. Τα μωρά, βέβαια, έχουν και μία λιγότερο «λαχταριστή» πλευρά. 

Είναι ικανά να βγάλουν τρομακτικά δυνατές κραυγές, να εκλύσουν απίθανες ποσότητες υγρών από τον οργανισμό τους, ενώ τα δάχτυλά τους συχνά είναι δυνατά σαν τανάλιες. Χώρια, οι οσμές που σας κάνουν να αναρωτιέστε αν ήταν το μωρό ή κάποιος ασβός εισέβαλε στο σπίτι σας.
.

Το μυστικό για να περάσει πιο εύκολα για όλους ο πρώτος χρόνος του μωρού είναι να ξέρετε τι πρέπει να κάνετε όταν το μικρό σας αγγελάκι κάνει όλα αυτά τα τρομακτικά πράγματα μπροστά σε κοινό. Δείτε πώς το διαχειρίστηκαν κάποιοι γονείς και τι συμβουλεύουν:

Το πρόβλημα: Ουρλιάζει για να φύγει από την αγκαλιά της γιαγιάς του
Η λύση: Αυτό δεν είναι πραγματικό πρόβλημα αλλά έτοιμη λύση στο να σταματήσει η μητέρα ή η πεθερά σας να φορά αυτό το απαίσιο άρωμα. Μπορείτε να της πείτε κάτι όπως «ωχ, έτσι έκανε και της προάλλες με την κ. τάδε που φορά το ίδιο άρωμα με εσένα. Μάλλον αυτό είναι που το ενοχλεί. Δεν δοκιμάζεις ένα πιο απαλό άρωμα;». Μέχρι να βρει νέο άρωμα το μωρό σας θα γλυτώσει από πολλές ώρες κλάματος.

Το πρόβλημα: Δεν δείχνει τα κόλπα που του μάθατε
Η λύση: Θέλετε να δείξετε σε όλους όλα αυτά τα φοβερά και μοναδικά πράγματα που μπορεί να κάνει το μωρό σας, όμως αυτό αρνείται να συνεργαστεί. Παίρνει τότε εκείνη την αστεία «φάτσα» και εσείς βρίσκετε την ευκαιρία να πείτε «κάνε την αστεία φάτσα!» για να δείξετε ότι το κάνει επειδή σας καταλαβαίνει . «Κάνε την αστεία φάτσα», του λέτε, όμως εκείνο συνεχίζει να σας κοιτάζει αποσβολωμένο. Το καλύτερο που έχετε να κάνετε τότε είναι να ζητήσετε από τους φίλους σας να σας χαστουκίσουν για να συνέλθετε και στην συνέχεια να βάλετε τον εαυτό σας τιμωρία για να σκεφτείτε με ποιους τρόπους βλάπτετε το μέλλον αυτού του μωρού.

Το πρόβλημα: Δεν είστε τόσο περιποιημένοι (ούτε εσείς ούτε το μωρό) όσο συνήθως όταν συναντιέστε με την οικογένεια του πρώην σας στο εμπορικό
Η λύση: Ατυχία, πράγματι, να είστε και εσείς και το μωρό σας άπλυτοι, αχτένιστοι, πρόχειρα ντυμένοι και να πέσετε πάνω στον πρώην σας και την οικογένειά του. «Γιώργο;», λέτε εσείς. Τότε ο Γιώργος απαντά «Αυτή είναι η γυναίκα μου η Καίτη, και τα παιδιά μου ο Μιχάλης και ο Αλέξης και έχουμε έρθει να ψωνίσουμε ρούχα εγκυμοσύνης!». Η Καίτη λάμποντας λέει «έρχεται το τρίτο!». Εσείς θέλετε να πείτε «συγχαρητήρια!» κι όμως αυτό που βγαίνει από το στόμα σας είναι «εγώ ακόμα δεν έχω χάσει τα κιλά από το πρώτο…». Το καλύτερο που έχετε να κάνετε σε αυτές τις περιπτώσεις είναι να σκεφτείτε αυτόματα πως ο Γιώργος και Καίτη δεν θα ξέρουν από πού να πρωτοκάνουν οικονομία με τόσα έξοδα, ενώ εσείς έχετε μόνο να πληρώσετε για το παγωτό που τρώει το πιτσιρίκι σας, και να χαμογελάσετε πλατιά!

Το πρόβλημα: Το μωρό σας κάνει εμετό πάνω στον ολόλευκο καναπέ της φίλης σας που δεν έχει παιδιά (και δεν θέλει να αποκτήσει)
Η λύση: Θυμάστε πώς ήταν πριν κάνετε παιδιά; Σίγουρα είχε συμβεί και σε εσάς τότε να θέλετε να πνίξετε κάποιο μωρό επειδή π.χ. έκανε εμετό πάνω σας, λίγο πριν το ρομαντικό ραντεβού. Τι είχατε πει τότε; «Δεν πειράζει! Γι’αυτό υπάρχουν τα καθαριστήρια!». Αν η φίλη σας δεν πει κάτι αντίστοιχο όταν το μωρό σας της κάνει τον καναπέ μαντάρα… διαγράψτε την από φίλη σας.

Το πρόβλημα: Έκανε κακά και δεν έχετε πάνες μαζί
Η λύση: Ας πάμε λίγο πίσω, στις σκέψεις σας καθώς ετοιμάζατε την τσάντα πριν φύγετε από το σπίτι. Είπατε «θα λείπουμε όλη την ημέρα –τι θα χρειαστούμε; Το αρκουδάκι, τις πιπίλες, το μπιμπερό, την σαλιάρα, ένα ακόμα φορμάκι, κουβερτάκι, τα παυσίπονά μου… τι άλλο; Τι ξεχνάω; Το κινητό μου!!!». Και από την πολλή χαρά σας που θυμηθήκατε το κινητό σας ξεχάσατε το σπουδαιότερο. Αυτό χωρίς το οποίο το μωρό σας δεν αντέχει παρά μερικά δευτερόλεπτα. Τώρα θα βράσετε και οι δύο στα ζουμιά σας. Αν είστε σε εξωτερικό χώρο πιθανώς να την γλυτώσετε και να μην κατασπαράξει κανένα ζώο το μωρό σας μόλις το μυρίσει. Αν είστε σε ξένο σπίτι ενημερώστε την ομήγυρη, βάλτε αντί για πάνα μερικές πετσέτες στο μωρό και βγείτε να ψάξετε για πάνα. Εν ανάγκη, ζητήστε από την οικοδέσποινα μερικές σερβιέτες για να βάλετε στο μωρό προσωρινά, μέχρι να βρείτε πάνες.

Το πρόβλημα: Τραβάει την αλυσίδα από τον λαιμό του συμπαθητικού κυρίου, μαζί με τρίχες από το στήθος του
Η λύση: Μπορεί να πρόκειται για κάποιον γείτονα ή για τον φίλο του πατέρα σας, τον κυρ-Γιάννη που φορά ακόμα την βαφτιστική του καδένα, πάνω από το δασύτριχό του στήθος. Και είναι αστείο το πώς, άνδρες που δείχνουν τόσο αρρενωποί με όλες αυτές τις τρίχες, ουρλιάζουν σαν κοριτσάκια όταν ένα μωρό τις τραβά. Το καλύτερο που έχετε να κάνετε στην περίπτωση αυτή είναι να τον αγκαλιάσετε και να του πείτε πως δεν πειράζει αν θέλει να κλάψει στον ώμο σας. Έπειτα, δώστε του μία δωροεπιταγή από το ινστιτούτου αισθητικής της γειτονιάς για να πάει για αποτρίχωση.
 
Το πρόβλημα: Δεν λέει να καθίσει στο καθισματάκι του αυτοκινήτου, την στιγμή που άλλοι περιμένουν για την θέση σας
Η λύση: Όλοι έχουμε διαβάσει κατά καιρούς ιστορίες για γονείς που έσφαξαν τα παιδιά τους και μετά τα έψησαν και τα έφαγαν. Μην φτάσετε μέχρι εκεί! Καταρχήν, θυμηθείτε τις αναπνοές που είχατε μάθει πριν γεννήσετε –σκοπός τους δεν ήταν να σας βοηθήσουν με τις διαστολές, αλλά να σας δώσουν κουράγιο για τα επόμενα 18 χρόνια. Έπειτα, κοιτάξτε γύρω σας! Υπάρχουν μάρτυρες! Σταματήστε! Το μωρό σας χρειάζεται εκτός φυλακής. Πάρτε, λοιπόν, το μωρό αγκαλιά και περπατήστε μαζί του ψιθυρίζοντας «η μανούλα δεν προσπαθούσε να σε διπλώσει στα δύο… έπαιζε ένα παιχνίδι… που λέγεται μπες στο ρημάδι το αμάξι!». Και συνεχίστε με τις αναπνοές.

Το πρόβλημα: Κλάματα, κακά, ανάγκη για φαγητό και κατάσταση πανικού στο ταξίδι
Η λύση: Στην πραγματικότητα υπάρχει ένα μόνο πράγμα για να κάνετε όταν το μωρό παθαίνει υστερία στο ταξίδι (είτε στο αεροπλάνο, είτε στο λεωφορείο, είτε στο αυτοκίνητο) και όχι, αυτό δεν είναι το να προσποιηθείτε ότι δεν είναι δικό σας μωρό, ούτε το να το κλείσετε στο ντουλαπάκι των αποσκευών. Αυτό που μπορείτε να κάνετε είναι να αγνοήσετε τα μισητά βλέμματα των γύρω σας, να βγάλετε έξω το στήθος σας και να θηλάσετε το μωρό σας μπροστά σε όλους. Το πιθανότερο είναι ότι έτσι θα είναι όλοι χαρούμενοι.

Το πρόβλημα: Πετάει φαγητά και κουτάλια στους συνδαιτυμόνες σας στο εστιατόριο
Η λύση: Το καλό είναι ότι το συγκεκριμένο πρόβλημα είναι κάπως αστείο –στους περισσότερους αρέσει να βλέπουν ένα μωρό που κάνει ζημιές («είδες που πέταξε το κουτάλι στην γιαγιά;»). Την επόμενη φορά, βέβαια, που θα πετάξει το ραβιόλι με κιμά στην ολόλευκη μεταξωτή μπλούζα της θείας σας, το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι κεράσετε εσείς το γεύμα. Επίσης, ίσως θα πρέπει να αποφύγετε να ξαναπάτε στο συγκεκριμένο εστιατόριο για αρκετό καιρό –ίσως και για πάντα.

Το πρόβλημα: Κλαίει στο σινεμά
Η λύση: Ξέρετε γιατί το μωρό σας κλαίει στο σινεμά; Γιατί το φέρατε στο σινεμά! «Αυτή είναι η πρώτη φορά που ξυπνάει! Άλλες φορές δεν έχει βγάλει τον παραμικρό ήχο. Τι να έκανα; Ήθελα να την δω αυτή την ταινία και δεν είχα πού να την αφήσω!», θα δικαιολογηθείτε. Εντάξει, όλοι κάνουμε ανόητα λάθη –ίσως όχι τόσο ανόητα όσο το να πάρουμε μαζί το μωρό μας στο σινεμά, αλλά κάποια στιγμή όλοι σταματάμε να σκεφτόμαστε. Κάντε, λοιπόν, την χάρη στους γύρω σας και αποχωρήστε αμέσως (και ατάκτως) από την κινηματογραφική αίθουσα. Επίσης, βάλτε συνδρομητική τηλεόραση και απολαύστε όσες ταινίες θέλετε στο σπίτι σας!

από Έλενα Μπούλια 

Πηγή: Babble