Saturday, 4 April 2015

Ψάχνοντας την ευτυχία σε όλα τα λάθος μέρη
Looking for Happiness in All the Wrong Places

Τα χρήματα δεν μπορούν να αγοράσουν την ευτυχία αλλά τι είναι αυτό που μπορεί να κάνει τους πλούσιους ανθρώπους ευτυχισμένους;
 
Πολλές έρευνες μέχρι σήμερα, έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι που επικεντρώνονται στα υλικά αγαθά, είναι λιγότερο ικανοποιημένοι με το επίπεδο της ζωής τους, τις διαπροσωπικές τους σχέσεις και τον συνολικό χρόνο που ξοδεύουν στην καθημερινότητά τους.
Με τα συγκεκριμένα δεδομένα, ομάδα ερευνητών επιχείρησε πρόσφατα να ανακαλύψει εάν υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να ισορροπήσει τη σχέση ανάμεσα στην “υλική” και την “προσωπική” ευτυχία.

Η Coco Chanel έλεγε πως “υπάρχουν άνθρωποι που έχουν λεφτά και υπάρχουν άνθρωποι που είναι πλούσιοι”.
Ίσως εννοούσε πως η διαφορά των ανθρώπων που έχουν λεφτά και εκείνων που είναι πλούσιοι έγκειται στο γεγονός πως οι δεύτεροι έχουν βρει τα “πλούτη” σε άλλους τομείς της ζωής οι οποίοι δεν σχετίζονται με το χρήμα. Όλοι γνωρίζουμε λοιπόν πως τα λεφτά δεν μπορούν να αγοράσουν την ευτυχία και αυτή είναι η κεντρική θέση που ώθησε πρόσφατα τους ερευνητές να εντοπίσουν τι είναι αυτό που μπορεί να φέρει τους πλούσιους πιο κοντά στην ευδαιμονία και όχι μόνο στα αποκτήματα τους.
 
Το κλειδί βάσει των επιστημόνων της μελέτης που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό, The Journal of Positive Psychology, είναι η ευγνωμοσύνη. Όταν εκτιμά κανείς σε υλικό επίπεδο όσα έχει αποκτήσει, έχει περισσότερες πιθανότητες να νιώσει ικανοποιημένος από τη ζωή. Ο επικεφαλής της έρευνας, James A. Roberts του πανεπιστημίου Baylor, θέλησε να ελέγξει τη θεωρία που υποστηρίζει ότι το να νιώθει ένας πλούσιος ευγνώμων για όλα όσα έχει αποκτήσει, είναι ένα θετικό συναίσθημα από το οποίο απορρέει σημαντικό όφελος.
Η συγκεκριμένη θεωρία επιχειρήθηκε να επαληθευτεί από την ανάλυση των αποτελεσμάτων ενός ειδικού ερωτηματολογίου που εστάλη σε 249 φοιτητές πανεπιστημίου. Τα περισσότερα αποτελέσματα ήταν αναμενόμενα, “Οι άνθρωποι που αναζητούν την ευτυχία μέσω των υλικών αγαθών, τείνουν να νιώθουν χειρότερα και αυτό σχετίζεται με τις αρνητικές εκτιμήσεις που κάνουν, όταν ρωτώνται εάν είναι ικανοποιημένοι από τη ζωή”.
Εκείνο το οποίο διαπιστώθηκε παράλληλα, είναι πως η ευγνωμοσύνη γεφυρώνει στην ουσία, το χάσμα ανάμεσα στο χρήμα και την προσωπική ικανοποίηση και ευτυχία. Η ομάδα των επιστημόνων που εξέτασαν τα αποτελέσματα, παρατήρησε πως, “Όσοι ένιωθαν πολλή ευγνωμοσύνη, παρατηρήθηκε πως δεν είχαν επηρεαστεί πολύ αρνητικά από τον υλισμό”. Η αρνητική και η θετική επιρροή του χρήματος αλλά και ο βαθμός ευγνωμοσύνης των πλουσίων για όλα αυτά τα αποκτήματα, φαίνεται πως είναι το “βασικό κλειδί που ξεκλειδώνει και ενώνει το παζλ  στη σχέση ανάμεσα στην υλική υπερκατανάλωση και το ανικανοποίητο αίσθημα από αυτή τη ζωή”.
Η έρευνα με μια συνοπτική πρόταση, δείχνει πως το να είσαι πλούσιος, δεν ανοίγει τον δρόμο προς την ευτυχία. Για να ευτυχήσεις ή έστω να νιώσεις ικανοποίηση από τον παροντικό τρόπο ζωής, πρέπει να νιώθεις επίσης ευγνωμοσύνη για όλα όσα έχεις αποκτήσει μέχρι σήμερα. Τα χρήματα λοιπόν δεν είναι ικανά να αγοράσουν ηθικές έννοιες. Έχουν μικρή αξία ακόμη και αν το παραβλέπουμε όταν παρατηρούμε πως δεν χρησιμοποιούνται για την προσωπική ολοκλήρωση ή για κάποιον σκοπό που θα εξυπηρετεί το κοινό καλό.
“Τα χρήματα δεν μπορούν να αγοράσουν την αγάπη”, θα σας απαντούσαν οι Beatles, όπως και όλες τις παραπλήσιες έννοιες. Για την ακρίβεια, τα χρήματα δεν μπορούν να αγοράσουν τίποτα που δεν είναι εξαγοράσιμο. Όταν ένας χρήστης του Quora ρώτησε “Ποια πράγματα δεν αγοράζονται με λεφτά”, οι απαντήσεις που πήρε, συνδέονται με πράγματα για τα οποία θα έπρεπε να νιώθουμε ευγνωμοσύνη όταν τα έχουμε.

Τα λεφτά δεν αγοράζουν τον χρόνο που χρειαζόμαστε για να αφιερώνουμε στις οικογένειες μας, δεν συνεπάγονται αληθινό σεβασμό, καλή φήμη, υγεία. “Τα καλύτερα πράγματα στη ζωή δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με το χρήμα. Το δυστυχές είναι πως όταν αρχίζουμε να χάνουμε έννοιες όπως η αθωότητα, δεν μπορούμε να τις φέρουμε πίσω όσα χρήματα κι αν έχουμε”.
Κατά πόσο, ένας πλούσιος άνθρωπος θα πειστεί από την παραπάνω μελέτη που κάνει επιτακτική την ανάγκη της ευγνωμοσύνης όταν επιθυμεί να έρθει πιο κοντά στον ευμετάβλητο όρο της ευτυχίας;
 
Τα χρήματα μπορούν πράγματι να αγοράσουν την ευτυχία όταν δίνονται για να βελτιωθεί η ζωή κάποιων ανθρώπων που υποφέρουν ή για να εκπαιδευτεί ένα παιδί σε κάποιο απομακρυσμένο σημείο του πλανήτη ή για οτιδήποτε άλλο μπορείτε να σκεφτείτε. Μέρος αυτού που ορίζουμε ως “ευγνωμοσύνη” είναι και αυτό.
________

Δίκτυο Αλληλεγγύης Λέρου - Ρούχα, παπουτσάκια, κάλτσες για τα προσφυγάκια από τη Συρία

Συλλογή ρούχων για την Λέρο

Οι ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ Ν. ΨΥΧΙΚΟΥ- ΦΙΛΟΘΕΗΣ - ΨΥΧΙΚΟΥ,
μαζεύουμε ρούχα για την Λέρο.
Υπάρχει συνεχής ροή προσφύγων, περίπου 150 άτομα την εβδομάδα στο νησί, που τα έχουν μεγάλη ανάγκη. Η συγκέντρωση των ρούχων θα γίνεται καθημερινά εκτός Σαββάτου και Κυριακής στα γραφεία μας, Παρίτση και Πλαστήρα στο Ν Ψυχικό στις ώρες 7μμ-9μμ.
Κάνουμε έκκληση στους συνδημότες μας (και σε όλους μας) να συνεισφέρουν ό,τι μπορούν.
 
 
Οι πρόσφυγες καθάρισαν το κέντρο φιλοξενίας, πριν φύγουν
 
«Οι 75 άνθρωποι που έμειναν για πρώτη φορά στο κτίριο της Περιφέρειας έφυγαν. Η αυτοοργάνωσή τους για την καθαριότητά του μας άφησε κατάπληκτους.
Χθες το κτίριο έμεινε κενό, ενώ 145 άνθρωποι με αρκετές γυναίκες και παιδιά διανυκτέρευσαν στις αποθήκες και το προαύλιο του Λιμεναρχείου και της Αστυνομίας .
Ο λόγος; Η έλλειψη αρκετού προσωπικού για τη φύλαξή του και η καθυστέρηση της επίσημης παράδοσής του. Το ξημέρωμα μας ξύπνησαν τα μπουμπουνητά και η καταιγίδα. Και πώς να ξανακοιμηθείς με τη σκέψη στους ανθρώπους που γλίτωσαν απ΄τον πόλεμο και πολεμούν με την αναλγησία αφημένοι στο κρύο και την υγρασία; Δεν αρκούν οι καλές προθέσεις αν δε συνδυαστούν με ταχύτητα αποφάσεων».
περισσότερα εδώ

Οι Λαζαρίνες και τα Λαζαράκια - Lazarakia Recipe

Σάββατο του Λαζάρου σήμερα, κι εδώ στα χωριά μας στο Πήλιο, τα κοριτσάκια με τα ανθοστολισμένα καλαθάκια τους, οι λεγόμενες Λαζαρίνες, βγαίνουν στις γειτονιές να τραγουδήσουν το Λάζαρο, να τραγουδήσουν την  Ανάσταση και τον ερχομό της άνοιξης, ενώ αρκετοί νοικοκυραίοι, πέρα από το καθιερωμένο πλέον χαρτζιλίκι που θα τους φιλέψουν, θα γεμίσουν τ' αδειανά τους λουλουδάτα καλαθάκια με λευκά αυγά για να τα βάψουν οι μανάδες τους τη μεγάλη Πέμπτη.

Lazarakia Recipe
Λαζαρίνες του Πηλίου κι άλλα έθιμα λαζαρικά...
Λαζαράκια ή λαζάρηδες ή λαζαρούδια
φτιάχνουμε το Σάββατο του Λαζάρου
 
"αν Λάζαρο δεν πλάσεις, ψωμί δεν θα χορτάσεις"
Τα Λαζαράκια, τα νηστίσιμα ψωμάκια σε σχήμα ανθρώπου που φτιάχνανε παλιά οι νοικοκυρές (αλλά ακόμα και σήμερα κυρίως στα νησιά μας) και φιλεύαν τα παιδιά, ας παραθέσω μία συνταγή (από τις διάφορες παραλλαγές που υπάρχουν) για αυτά για όποιον ενδιαφέρεται: 
η συνταγή εδώ

Friday, 3 April 2015

Ιστορικά: Τα «προσκυνοχάρτια» του Ιμπραήμ,
ο Νενέκος και ο Κολοκοτρώνης

Στις αρχές του 1827 η Πελοπόννησος εξακολουθούσε να υφίσταται λεηλασίες και καταστροφές από τα στρατεύματα του Ιμπραήμ. Πολλές φορές οι Αιγύπτιοι επέστρεφαν για δεύτερη φορά στο σημείο από το οποίο είχαν περάσει λίγες ημέρες νωρίτερα, ολοκληρώνοντας την καταστροφή.

Οι περισσότερες εστίες αντίστασης είχαν εξουδετερωθεί. Παρόλα αυτά, οι Αιγύπτιοι δέχονταν συνεχείς επιθέσεις ελληνικών τμημάτων στρατιωτών και χωρικών, οι οποίοι, καθώς δεν μπορούσαν να δώσουν μετωπική μάχη, πλευροκοπούσαν τις εχθρικές φάλαγγες ή τις κτυπούσαν από τα νώτα προκαλώντας σε αυτές μεγάλες απώλειες.

Οι Πελοποννήσιοι συνέχιζαν τη συγκινητική τους αντίσταση εξαντλημένοι, πεινασμένοι και άοπλοι οι περισσότεροι, παρόλο που ο Ιμπραήμ εφήρμοσε τη μέθοδο του προσκυνήματος σε μεγάλη κλίμακα, ιδιαίτερα μετά την επιστροφή του από το Μεσολόγγι. Προσκύνημα ονομαζόταν στα χρόνια της Τουρκοκρατίας η δήλωση υποταγής μεμονωμένων ατόμων η ολόκληρων ομάδων ή και περιοχών προς τον κατακτητή, εναντίον του οποίου είχαν εξεγερθεί. Οι Τούρκοι έδιναν στους προσκυνημένους ειδικό πιστοποιητικό, γνωστό ως «ράι μπουγιουρντί» ή «προσκυνοχάρτι». Με αυτόν τον τρόπο οι επαναστατημένοι επανέρχονταν στην κατάσταση του υπάκουου υπηκόου. Ο Κολοκοτρώνης ανέφερε στα απομνημονεύματά του ότι όσοι οπλαρχηγοί προσκυνούσαν, κυρίως λόγω των υψηλών χρηματικών αμοιβών που τους υποσχέθηκε ο Ιμπραήμ, ήταν πρώην μισθοφόροι στην υπηρεσία των προκρίτων του Μοριά.
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης απέτρεψε το προσκύνημα του Μοριά λαμβάνοντας σκληρά μέτρα.
Ένας από τους πιο σημαντικούς οπλαρχηγούς που άλλαξε στρατόπεδο ήταν ο Δημήτριος Νενέκος από το χωριό Ζουμπάτα της Αχαϊας. Ήταν αρβανίτικης καταγωγής, όπως και οι περισσότεροι κάτοικοι του χωριού του και των γύρω χωριών. Το παράδειγμα του οπλαρχηγού Νενέκου που είχε πολεμήσει γενναία τον Ιμπραήμ, αλλά τελικά τον προσκύνησε, ακολούθησαν σύντομα οι συγχωριανοί του και έπειτα πολλοί από τους Αρβανίτες των γειτονικών περιοχών. Οι περισσότεροι όμως αναγκάσθηκαν να προσκυνήσουν εξαιτίας της τρομοκρατίας που ασκούσαν οι άνθρωποι του Νενέκου. Για τους Τούρκους είχε ιδιαίτερη σημασία ότι ο Νενέκος, πριν προσχωρήσει στο δικό τους στρατόπεδο, είχε φήμη γενναίου πολεμιστή και έχαιρε γενικής εκτίμησης. Αυτό το κύρος του εκμεταλλεύθηκαν οι εχθροί και τον περιέβαλαν με μεγάλη εμπιστοσύνη και αίγλη, απονέμοντάς του με φιρμάνι τον τίτλο του μπέη. Πιστοί συνεργάτες του Νενέκου γίνονταν και όσοι από τους κατοίκους, χάρη σ’ αυτόν, ελευθερώνονταν από την τουρκική αιχμαλωσία. Δεν έλειψαν φυσικά και εκείνοι που, εξαιτίας προσωπικών διαφορών με τους συμπατριώτες τους, πρόδιδαν εκείνους που δεν είχαν δεχθεί να υποταχθούν ξανά στον σουλτάνο. Σ’ αυτές τις πράξεις ωθούντο και από την επιθυμία αρπαγής της κινητής τους περιουσίας, των ζώων και των εφοδίων, τα οποία μεταπωλούσαν στον τουρκικό πληθυσμό της Πάτρας.

Έτσι, οι βίαια και από φόβο προσκυνημένοι πολλαπλασίαζαν το κακό και έδιναν μια θλιβερή εικόνα προδοσίας που εκτεινόταν από την Ηλεία ως την Πάτρα, τη Βοστίτσα και τα Καλάβρυτα. Τότε ο Κολοκοτρώνης προσέφερε την τελευταία μεγάλη υπηρεσία στην πατρίδα. Υπό αυτές τις αντίξοες συνθήκες, ο Γέρος στην κυριολεξία «ξαναζωντάνεψε» την «ετοιμοθάνατη» Επανάσταση. Με το σύνθημα «φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους» απάντησε με μια χωρίς προηγούμενο τρομοκρατία στην τρομοκρατία του Ιμπραήμ. Μεταχειριζόμενος σκληρά μέτρα, απέτρεψε τον λαό της Πελοποννήσου από το προσκύνημα. Όσα χωριά αρνούντο να επανέλθουν στο...

«Δομήνικος Θεοτοκόπουλος ο Κρης εποίη»
Ο El Greco «ψηφιακός» στην Εθνική Γλυπτοθήκη


Ένα πρωτότυπο αφιέρωμα στον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο οργανώνει η Εθνική Πινακοθήκη μεταφέροντας στην Αθήνα τα πιο σημαντικά μνημειακά έργα του από το Τολέδο και το Εσκοριάλ σε ψηφιακή μορφή. Στο περσινό έτος Ελ Γκρέκο δεν είχαμε την ευκαιρία να θαυμάσουμε από κοντά τα αριστουργήματα του μεγάλου Κρητικού ζωγράφου, αφού το κόστος της μεταφοράς τους ήταν απαγορευτικό.
Ωστόσο, η υπερσύγχρονη τεχνολογία φέρνει κοντά μας κορυφαία έργα του, που δεν μπορούν να ταξιδέψουν είτε και λόγω μεγέθους είτε γιατί βρίσκονται σε ναούς και θρησκευτικά ιδρύματα της Ισπανίας.
Μια τεράστια οθόνη, διαστάσεων 4 χ 6 μ., που επιτρέπει να τα θαυμάσουμε στις φυσικές τους διαστάσεις, έχει στηθεί στην Εθνική Γλυπτοθήκη στο Γουδί. Τα φώτα χαμηλώνουν και στην οθόνη προβάλλει το αγαπημένο Τολέδο του Θεοτοκόπουλου όπως είναι σήμερα, όμως με τον ουρανό που ο ίδιος είχε ζωγραφίσει.
Το αφιέρωμα αρχίζει με τον περίφημο «Διαμερισμό των ιματίων του Χριστού» (Σκευοφυλάκιο Καθεδρικού Ναού, Τολέδο), συνεχίζεται με την «Ανάληψη της Θεοτόκου» (Άγιος Δομήνικος ο Παλαιός, Τολέδο/Ινστιτούτο Τέχνης Σικάγο) και «Το Μαρτύριο του Άγιου Μαυρικίου» (Εσκοριάλ).

   
Καθηλώνει η φημισμένη «Ταφή του κόμη Οργκάθ» (Άγιος Θωμάς, Τολέδο) όπου ο ίδιος ο Ελ Γκρέκο εμφανίζεται στη σύνθεση κοιτώντας κατάματα τον θεατή, μαζί με τον μικρό γιο του Χόρχε Μανουέλ. Βλέπουμε και έργα που δεν είναι εύκολα προσιτά στο κοινό, όπως «Ο Άγιος Ιωσήφ με τον Χριστό» από ένα ιδιωτικό μνημείο, το Παρεκκλήσιο Αγίου Ιωσήφ στο Τολέδο.
Η προβολή κρατάει μιάμιση ώρα και προσφέρει μια μοναδική οπτικοακουστική εμπειρία με αφήγηση της Μαρίνας Λαμπράκη-Πλάκα (αναλύει τα έργα και τα τοποθετεί στο καλλιτεχνικό, ιστορικό, κοινωνικό και ιδεολογικό τους πλαίσιο) και μουσική επένδυση του Βαγγέλη Παπαθανασίου μαζί με λειτουργική ισπανική μουσική της εποχής. Ο φακός εστιάζει στα υπέροχα μακριά δάχτυλα που ζωγραφίζει ο Θεοτοκόπουλος, στις πτυχώσεις των ρούχων, στα βλέμματα που εκφράζουν πλήθος συναισθημάτων, αλλά και στην υπογραφή του, με ελληνικά γράμματα: «Δομήνικος Θεοτοκόπουλος εποίη».

«Η εξελιγμένη τεχνολογία μάς ταξιδεύει στο modus operandi των έργων και μας επιτρέπει να απολαύσουμε το αόρατο πινέλο που τα δημιούργησε», τόνισε η διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης σε χθεσινή παρουσίαση του δύσκολου εγχειρήματος -δύο χρόνια χρειάστηκαν για να γίνει η ιδέα πραγματικότητα. «Η υψηλή ανάλυση κάνει σχεδόν αόρατα τα πίξελ ακόμη κι από κοντά, σε σημείο η εικόνα να πλησιάζει τον πραγματικό πίνακα» είπε ο Μάκης Φάρος, υπεύθυνος του ψηφιακού σχεδιασμού.
«Μια έκθεση μέσα στην έκθεση», σύμφωνα με τον Γιώργο Παρμενίδη που συνεργάστηκε στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό, καθώς οι επισκέπτες μπορούν να δουν και τους αυθεντικούς πίνακες του Θεοτοκόπουλου, όπως «Η συναυλία των Αγγέλων» που η Εθνική Πινακοθήκη έχει στην κατοχή της.
Αν περάσετε και από το κεντρικό κτίριό της, απέναντι από το «Χίλτον», όπου συνεχίζονται τα έργα επέκτασης, θα δείτε έναν «τοίχο» μήκους 70 μ. και ύψους 2,60 με εκτυπώσεις των πιο σημαντικών έργων του Θεοτοκόπουλου. Σε αυτόν είναι αφιερωμένο το ημερολόγιο του μουσείου για το 2015 και ένα επετειακό λεύκωμα σε 500 αριθμημένα αντίτυπα με 12 μνημειακά έργα του.
Info: Πληροφορίες για το ωράριο λειτουργίας και τις προβολές στο τηλ. 210 7235857
efsyn

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki