Wednesday, 2 November 2016

Η ζωή είναι σαν το καρδιογράφημα...
Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας

η ευθεία γραμμή ποτέ δε συνεπάγεται με κάτι «καλό», 
τουλάχιστον απ’ όσο ξέρω!
Ζωή σαν καρδιογράφημα

Δε θα το άντεχες, ούτε εσύ, ούτε εγώ. Κανείς δε θα το άντεχε. Ζωή χωρίς στροφές, δρόμος δίχως ανηφόρες, παζλ με κομμάτια λειψά. Δε θα το άντεχε κανένας, ακούς; 
Όλα φλατ, μια ζωή φλατ, κομμένη και ραμμένη στα μέτρα μας, σχέσεις φλατ, στην τρίχα, μην πονέσει κανείς, μην πληγωθεί, δουλειές να αγγίζουν την τελειότητα με άψογες εργασιακές συνθήκες και διασυνδέσεις, φιλίες που ποτέ δε σπάνε, καρδιές που ποτέ δε ραγίζουν.
Δεν είναι έτσι η ζωή και το ξέρεις.

Δεν είναι έτσι η ζωή και καταβάθος όσο κι αν σε πονάει ώρες ώρες, σου αρέσει. Σου αρέσει φίλε μου, γιατί μόνο έτσι αισθάνεσαι πραγματικά ζωντανός. Στον πόνο. Και την ένταση. Και το πάθος. Τέρμα τα γκάζια λοιπόν; Όχι όχι… κανείς δε μίλησε για διακυμάνσεις απιστεύτου, ούτε ένας δε σε ώθησε στα άκρα, κανένας απολύτως δε σε «έριξε» στα βαριά. Μόνο ο εαυτός σου.
Εσύ, που τόσες φορές στα δύσκολα έπεσες στα γόνατα κι ευλαβικά άρχισες προσευχές, που υγροί πράσινοι τοίχοι νοσοκομείων σε αποκαρδίωσαν και βρέθηκες να ζητάς απελπισμένα οξυγόνο, που τόσες κι άλλες τόσες βγήκες εκτός εαυτού και κατηγόρησες θεούς και δαίμονες όταν φαντάσματα ξυπνούσαν μέσα σου, την ίδια στιγμή που τα δάκρυα σου έκαιγαν το πρόσωπο και το μόνο που ήθελες ήταν να «ζήσεις», που έμαθες να λες «σ’ αγαπώ» και να το εννοείς, που έζησες τα πρώτα βήματα του παιδιού σου και άντεξες ένα κάρο λόγια ανεπιθύμητα, χιλιοειπωμένα, ψεύτικα.
Εσύ που ακόμα κι απ’ αυτά τα λόγια σκλήρυνες, χωρίς να κάνεις πέτρα την καρδιά σου και οπλίστηκες με θάρρος, υπομονή και δύναμη κι έφαγες τόση διπροσωπία κι απανωτά πισώπλατα χτυπήματα. Εσύ τώρα ζητάς φλατ καταστάσεις;
Δεν είναι δυνατόν να αποζητάς κάτι τέτοιο. Δεν το βίωσες ποτέ. Δε ξέρεις καν τι είναι. Ούτε εγώ. Υποθέτω όμως πως είναι κάτι βαρετό. Άγευστο, άοσμο, ανέραστο. Θες κάποια στιγμή να «ηρεμήσεις» λες, ίσως κουράστηκες πολύ, ίσως αισθάνεσαι πως δεν έχεις άλλες δυνάμεις και έχεις την ανάγκη λίγο να καλμάρεις, όμως αλήθεια πρόσεχε τι εύχεσαι, γιατί αν εύχεσαι μια ζωή στην εν τέλεια, οφείλω να σου πω πως μάλλον είσαι ήδη πεθαμένος.
Η ζωή είναι σαν το καρδιογράφημα. Η ευθεία γραμμή ποτέ δε συνεπάγεται με κάτι «καλό», τουλάχιστον απ’ όσο ξέρω! Μια πάνω, μια κάτω, μια στο πολύ και μια στο λίγο, γιατί αλλιώς δεν έχει νοστιμάδα. Να τη ζεις, μπορείς; Απλά, ή και έντονα; 
Ο καθένας έχει τον τρόπο του άλλωστε…
Η ζωή είναι για να τη ζούμε φίλοι μου. Για αύριο δε ξέρουμε τίποτα, μόνο το χτες γνωρίζουμε κι αυτό με αμφιβολία. Το παρόν, είναι δώρο και το παράπονο ανθρώπινο. Για όλα όσα πέρασαν και χάθηκαν, για όλα όσα ποτέ δε ζήσαμε, για το «γαμώτο» ενός ανεκπλήρωτου έρωτα, για μιαν εκδίκηση που δεν πήραμε ποτέ. Δεν πειράζει. Κρατήσαμε τους εαυτούς μας και το πιο ουσιαστικό μας «εγώ» και με αυτό πορευόμαστε. Με αυτό και τις ιδέες μας. Και τους ανθρώπους μας. Την οικογένειά μας. Τους φίλους μας.
Μην τα υποτιμάτε όλα αυτά σε κάθε «στραβή» και να θυμάστε πάντα πως είστε πραγματικά ευτυχισμένοι. Στον επόμενο λαβύρινθο, σκεφτείτε το σύντροφό σας, ή τον υπέροχο πατέρα σας, το κατοικίδιό σας, ή μια αδερφική σας φίλη. Να είστε ευγνώμονες για όλα αυτά. Μόνο έτσι αισθάνεστε ζωντανοί. Και είστε!

Πηγές με δωρεάν ελληνικά ηλεκτρονικά βιβλία

Free Greek e-books – PDF
Λίστα ιστοσελίδων που διαθέτουν δωρεάν ελληνικά ηλεκτρονικά βιβλία (free Greek eBooks) με δυνατότητα online ανάγνωσης ή και download.
  • 24grammata.gr – http://www.24grammata.com/?page_id=6279 – Ηλεκτρονικά Βιβλία (free ebooks). 2500 Ηλεκτρονικά Βιβλία (free ebooks) με την εγγύηση του 24grammata.com (αυστηρή επιλογή).
  • Constantine P. Cavafy – http://users.hol.gr/~barbanis/cavafy/ – Καβάφης
  • eBooks4Greeks – http://www.ebooks4greeks.gr ~ Δωρεάν βιβλία online ~ Free ebooks download. Διαβάστε online ή κατεβάστε δωρεάν βιβλία (free ebooks). Ψηφιακά βιβλία σε Pdf και epub | Greek e books in pdf και epub for free download
  • free-ebooks.gr – http://www.free-ebooks.gr/gre/ebooks/index – Κατεβάστε δωρεάν ηλεκτρονικά βιβλία σε pdf, epub | Δωρεάν βιβλία Free Ebooks. Η μεγαλύτερη δωρεάν ηλεκτρονική βιβλιοθήκη όλων των εποχών! Κατεβάστε με ένα κλικ χιλιάδες δωρεάν βιβλία free ebooks οργανωμένα σε κατηγορίες.
  • Gutenberg – http://www.gutenberg.org/browse/languages/el – Browse By Language: Greek
  • H Εκπαιδευτική βιβλιοθήκη του Τάσου Ανθουλιά – www.helidoni.info/ba1.html
  • multipedia.net – Ψηφιακά αναγνωστικά ελληνικής λογοτεχνίας.
  • occupygr.com – http://occupygr.com/download-e-books – Λογοτεχνία - Πολιτικά κείμενα και διάφορα άλλα σε μορφή .Pdf
  • OPENBOOK http://www.openbook.gr – δωρεάν βιβλία free greek ebooks pdf epub. Ανοικτή Βιβλιοθήκη με ελληνικά ηλεκτρονικά δωρεάν βιβλία που διανέμονται ελεύθερα και νόμιμα (δωρεάν ebooks) | Ψηφιακή βιβλιοθήκη | Λογοτεχνικά περιοδικά και ιστολόγια | Ψηφιακά βιβλία.
  • taexeiola – http://taexeiola.blogspot.gr – ΨΗΦΙΑΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ – Σχολικά βιβλία – Βοηθήματα – Λυσάρια, Ψηφιακό σχολείο – Δωρεάν ηλεκτρονικά βοηθήματα, λυσάρια, σχολικά βιβλία δημοτικού, γυμνασίου, λυκείου, εκπαιδευτικό υλικό, βιντεομαθήματα.
  • Ανέμη – http://anemi.lib.uoc.gr/?lang=el – Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Νεοελληνικών Σπουδών. Πλούσια συλλογή βιβλιογραφικών πληροφοριών, ψηφιοποιημένων βιβλίων και άρθρων με έμφαση στο Νεοελληνικό πολιτισμό. 2.000.000 ψηφιοποιημένες σελίδες σπάνιων βιβλίων και νεότερων εκδόσεων, των οποίων οι συγγραφείς επέτρεψαν την ψηφιοποίηση και ελεύθερη διάθεση στο διαδίκτυο, διατίθενται ελεύθερα στον επισκέπτη της.
  • Βορειοδυτικές Εκδόσεις – http://voreiodytikes.blogspot.gr/p/e-books.html. Τα e-books όλων των βιβλίων των βορειοδυτικών εκδόσεων θα διατίθενται δωρεάν σε μορφές pdf και epub, χωρίς κανένα απολύτως κλείδωμα, ώστε να μπορείτε να τα κατεβάσετε στον υπολογιστή, στον ηλεκτρονικό αναγνώστη και το smartphone σας.
  • Εκδόσεις Σαΐτα – http://pinterest.com/saitapub/ebook-covers/
  • Εκδόσεις Αρχίγραμμα – http://arxigramma.wordpress.com/
  • Ιστορικό Αρχείο Ελληνικής Νεολαίας – http://www.iaen.gr. Το Ιστορικό Αρχείο Ελληνικής Νεολαίας είναι ένα ερευνητικό και εκδοτικό πρόγραμμα της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς, που λειτούργησε στο δικό της πλαίσιο κατά τα έτη 1983-1989 και, από το 1994, ως φιλοξενούμενο πρόγραμμα στο Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, με χρηματοδότηση της ΓΓΝΓ. Διευθύνεται από Επιτροπή.
  • Μικρός Απόπλους – http://www.mikrosapoplous.gr – Πλήρη αρχαία ελληνικά κείμενα για downloading ή/και browsing, Ποιήματα
  • Σαραντάκος – http://www.sarantakos.com – Greek Literarure and Language Pages – Νεοελληνικά λογοτεχνικά κείμενα στο Δίκτυο
  • Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού – http://www.snhell.gr – Νέα Ελληνική Λογοτεχνία και Πολιτισμός. H ηλεκτρονική έκδοση του Σπουδαστηρίου Νέου Ελληνισμού περιλαμβάνει ευρύ πολιτισμικό υλικό στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
  • Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Λεβαδείας – http://ebooks.liblivadia.gr/liblivadia
Πηγή: Ερανιστής

300 εκατομμύρια παιδιά αναπνέουν τοξικό αέρα | 300 million children breathing toxic air

Έκθεση της Unicef: 
Περίπου 300 εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο, δηλαδή ένα στα επτά, ζουν σε μια περιοχή όπου η ατμοσφαιρική ρύπανση ξεπερνά έως και κατά έξι φορές τα διεθνή όρια.
Κάτι που συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στην παιδική θνησιμότητα, όπως αναφέρει σε έκθεσή της που δημοσιεύθηκε σήμερα η Unicef.
Η νέα αυτή έρευνα της Unicef δημοσιεύθηκε μία εβδομάδα πριν από την έναρξη της διάσκεψης του ΟΗΕ για το Κλίμα, η οποία θα πραγματοποιηθεί στο Μαρακές του Μαρόκου από τις 7 ως τις 18 Νοεμβρίου.
Η Unicef θα εκμεταλλευτεί την ευκαιρία αυτή για να κάνει έκκληση στους ηγέτες σε όλο τον κόσμο ώστε να δράσουν άμεσα για τη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στις χώρες τους.
«Η ατμοσφαιρική ρύπανση συμβάλλει σημαντικά στη θνησιμότητα περίπου 600.000 παιδιών μικρότερων των πέντε ετών ετησίως και απειλεί τη ζωή και το μέλλον εκατομμυρίων άλλων», κατήγγειλε ο Άντονι Λέικ γενικός διευθυντής της Unicef.
«Οι ατμοσφαιρικοί ρύποι όχι μόνο βλάπτουν τα πνευμόνια των παιδιών, αλλά επίσης μπορούν να περάσουν το προστατευτικό κάλυμμα του εγκεφάλου και να επηρεάσουν ανεπιστρεπτί την εγκεφαλική τους ανάπτυξη, θέτοντας σε κίνδυνο το μέλλον τους», πρόσθεσε ο Λέικ, υπογραμμίζοντας ότι «καμία κοινωνία δεν μπορεί να αγνοήσει τη μόλυνση».
.............
η συνέχεια στο Πρασινούλι

Tuesday, 1 November 2016

Οι μπότες του Γερμανού…

Είκοσι περίπου χρόνια μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, η διεθνής κοινότητα βράζει και πάλι. Η Ευρώπη απειλείται από τον ολοκληρωτισμό και 
ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος είναι στα σκαριά. 
Η Ελλάδα έχει τη δική της θέση –μικρή στην έκταση, μεγάλη στην ψυχή–, βροντοφωνάζει «ΟΧΙ» στον Ιταλό κατακτητή και πολεμά με τον καλύτερο σύμμαχο, την Υπεραγία Θεοτόκο. 
Παιδιά στην Κατοχή (φωτ.: περ. Life)
Η Ελλάδα νικά στο αλβανικό μέτωπο και δίνει παράδειγμα θάρρους σε όλη την Ευρώπη. Όμως στις 6 Απριλίου τελικά οι Γερμανοί καταλαμβάνουν την πατρίδα μας και ξεκινά μια ζοφερή περίοδος.
Η κατοχή τριπλή: Βούλγαροι, Ιταλοί και Γερμανοί μοιράζονται τα άγια χώματα και επιχειρούν να κάμψουν το φρόνημα των Ελλήνων.
Και μέσα σε όλα αυτά ξεχωρίζουν οι προσωπικές ιστορίες, η ανάγκη για έκφραση του πόνου της πατρίδας, αλλά και ένας δεύτερος πόνος των ξεριζωμένων Ελλήνων, πως άφησαν μια πονεμένη πατρίδα για να έρθουν να βρουν άλλη μια, χιλιόπαθη κι αυτή, γωνιά να τους υποδεχτεί. Ανατρέχοντας αυτές τις μέρες στα γεγονότα του 1940, θυμάμαι τη διήγηση ενός απλού ανθρώπου από τον τόπο μου, την Αριδαία, ο οποίος με τα ποντιακά του λόγια αναμοχλεύει μνήμες από την κατοχική περίοδο.

Ο Θεόφιλος Μιχαηλίδης,
ένας καλλίφωνος με καταγωγή από την Άτρα του Πόντου, μιλά για τα δύσκολα παιδικά του χρόνια κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής: 

«Με την Κατοχή δεν είχαμε και να φάμε. Εδώ με τους Γερμανούς υποφέρανε, όλη η δική μας η γενιά ήταν πολύ φτωχή. Τότε σχολείο όλοι δεν πηγαίναμε, τελειώναμε δεκατέσσερα χρονών το Δημοτικό. Εγώ τότε και λούστρο έκανα στους Γερμανούς και τσιγάρα πουλούσα και γλυκά σε κασελάκι. Και μια φορά στο σχολείο βάφω το ένα παπούτσι από έναν Γερμανό, το άλλο το βάφει άλλο παιδάκι. Τις μπότες του Γερμανού…
»Το δικό μου γυάλιζε το παπούτσι πιο καλά, του άλλου του παιδιού δεν γυάλισε. Ο Γερμανός κοπανάει μια κλοτσιά στην κασέλα του παιδιού κι αυτή έσπασε. Άρχισε να κλαίει το παιδί και εγώ είχα έναν φόβο τώρα μήπως με κάνει και εμένα έτσι για το άλλο.
»Μου λέει “Gut” και μου κάνει νόημα να περιμένω, πάει μέσα στο σχολείο και βγάζει μια φραντζόλα άσπρη κι ένα ψωμί άσπρο και είχε ακόμη διάφορα φαγητά και μου λέει πάρ’ τα. Τα πήρα εγώ, την κασέλα στον ώμο και δρόμο, λέω εγώ μην το μετανιώσει και με φωνάξει πάλι πίσω. Τότε τα πήγα σπίτι. Φτώχεια τότε, η μάνα μου τρελάθηκε· ψωμί άσπρο πού; Εμείς όλο μπομπότα τρώγαμε. Και εκείνο δεν το βρίσκαμε».


Ο Θεόφιλος, ένα μικρό παιδί που στο σπίτι του βιώνει τον εκπατρισμό, ακούγοντας για τη χαμένη Άτρα, την πατρίδα στον Πόντο, πολεμώντας με τη φτώχεια και τον πόνο της προσφυγιάς, πρέπει να παλέψει και με τη σκληρότητα της Κατοχής και του πολέμου. Η πείνα, η φτώχεια αναγκάζει αυτές τις ψυχούλες να γίνουν ενήλικες πριν από την ώρα τους και να επιβιώνουν σε σκληρές συνθήκες.

Ο πόνος τους γίνεται τραγούδι και η εκφραστικότητα του ποντιακού λαού ξεχύνεται και πάλι μέσα από τα δίστιχα αυτής της εποχής.
Ο Θεόφιλος μας τραγουδά: 
«Και με το να είμαι ορφανός και με το να κ’ έχω μάνα , και εσέν απές λαλεύω σεν και με τη πουλί το γάλα. Και ανάθεμά σε Γερμανέ, εκεί σα αεροπλάνα, οψώνς ατά σον ουρανό και τρως τα παλληκάρε».
Η φωνή του ηλικιωμένου τρέμει, τα μάτια δακρύζουν και ο νους γυρνά το χρόνο πίσω. 
Ανάθεμά σε Γερμανέ, που σκοτώνεις τα παλληκάρια… Έτσι είναι ο πόλεμος, παρά φύσιν, φεύγουν οι νέοι και μένουν οι γηραιοί, ορφανεύουν τα παιδιά και οι γονείς μένουν χωρίς βλαστάρια. 
Θυσία τα παλληκάρια στο βωμό της πατρίδας, θυσία στο βωμό της ελευθερίας, πόνος και περηφάνια μαζί. Με αυτόν τον τρόπο γράφτηκε η ιστορία της πατρίδας μας, έτσι εκφράστηκε μέσα από τα δίστιχα και τα τραγούδια των Ελλήνων.

Ας γίνει η θυσία των παλικαριών οδοδείκτης για διεκδίκηση της ειρήνης και της ελευθερίας για να μην ξανακουστεί «ανάθεμά σε» σε κανέναν δυνάστη που τρώει τα νιάτα της Ελλάδας.

Προκοπίδου Μαρία,

εκπαιδευτικός και συγγραφέας του βιβλίου 
Η Άτρα του Πόντου, εκδ. Ινφογνώμων, 2014.

Monday, 31 October 2016

«Δεν χρειάζεται να συμπαθείτε το παιδί μου,
αλλά πρέπει να το σέβεστε…»

Μπορεί να σας φανεί παρατραβηγμένο, 
αλλά υπάρχει λόγος που τα λέω όλα αυτά.
.
Όλοι μας έχουμε παιδιά στις ζωές μας με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο. 
Όμως σας προκαλώ να δείξετε και να διδάξετε στα παιδιά σας ή στα παιδιά που βρίσκονται στην ζωή σας, την ιστορία του παιδιού μου.
Το να ξέρεις το παρελθόν του παιδιού μου ίσως να άλλαζε τα πράγματα. Ακόμη και τα καλύτερα παιδιά έχουν στιγμές ανασφάλειας και αδυναμίας.
Το να διδάξεις σε κάποιον κάτι είναι θετικό. 
Μερικές φορές βοηθά ακόμη και στην ανάπτυξη των παιδιών που έχεις απέναντί σου. Απλά μερικές φορές όλοι μας χρειαζόμαστε μια υπενθύμιση επειδή όλοι μπορεί να έχουμε τις δυσκολίες μας.
Το παιδί μου γεννήθηκε πρόωρο στις 26 εβδομάδες. Πέρασε τους 3 πρώτους μήνες της ζωής του παλεύοντας για την ζωή του με μεταγγίσεις αίματος και παροχή οξυγόνου. 
Δεν μπορούσε να μιλήσει μέχρι 3 ετών. Ακόμη και να περπατήσει άργησε. Δεν είχε βγάλει τα πρώτα του δοντάκια μέχρι τα πρώτα του γενέθλια.
Σε όλες τις φάσεις τις ζωής του βρισκόταν πίσω από τα άλλα παιδάκια. Όμως μας έδειχνε και μας δείχνει την αγάπη του όπως και εμείς.
Το χαμόγελό του σου δίνει ελπίδα να προχωρήσεις. Σε όλους δείχνει την αγάπη του μέχρι και σε αυτούς που τον βασάνισαν.
Όμως συγχωρεί. 
Συγχωρεί ειλικρινά και ξεχνάει επίσης.

Δεν έχει κάτι αρνητικό στο σώμα του, απλά είναι λίγο πιο μικροκαμωμένος. 
Δεν φταίει εκείνος που δεν μπορεί να ελέγξει την ποσότητα φαγητού που τρώει. 
Δεν μπορεί ούτε να συγχρονίσει τα χέρια του και το βλέμμα του. 
Τα σιδεράκια που φοράει είναι για να διορθώσουν τα δόντια του και το σαγόνι του που δεν είναι πλήρως ανεπτυγμένο.
Για αυτό μασά αργά το φαγητό πλέον.
Κλωτσάτε την καρέκλα του, τον λέτε χαζό, άσχημο και «χαζοσιδεράκια». 
Το να του λέτε να σταματήσει να μιλάει και να καθίσει κάτω δεν είναι λύση. 
Δεν είστε υποχρεωμένοι να τον συμπαθείτε αλλά είστε υποχρεωμένοι να τον σέβεστε.
Είναι πολεμιστής και θα συνεχίσει να πολεμάει σε όλη του την ζωή. 
Σας παρακαλώ μοιραστείτε την ιστορία του, διδάξτε την και ωριμάστε. 
Το πιο σημαντικό από όλα είναι να σέβεστε τους ανθρώπους γύρω σας, επειδή πολύ απλά δεν ξέρετε τι μπορεί να έχουν περάσει….

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki