«Μπορώ να έχω την προσοχή σου, σε παρακαλώ;»: Με αυτή τη φράση, σταμάτησα να φωνάζω στο παιδί μου

«Η φράση που με έκανε να σταματήσω να φωνάζω στο παιδί μου»

💥💥💥

Είναι χαρακτηριστικό της Ελληνίδας μάνας να είναι κάπως… φωνακλού. Και πώς να μην είσαι, δηλαδή, όταν λες κάτι στο παιδί 200 φορές και δεν σου δίνει καμία σημασία; 

Όπως φαίνεται, όμως, υπάρχει κι άλλος τρόπος για να μας ακούει. Αυτή η μαμά τον έμαθε από την ίδια της την κόρη και κάτι μας λέει, ότι πρέπει άμεσα να τον δοκιμάσουμε όλες.

«Πώς είμαι ως μαμά; Είμαι όπως κρίνω ότι πρέπει και καλύτερα να μη ρωτήσετε τη γνώμη των παιδιών μου. Επίσης, μερικές φορές φωνάζω. (Και άλλες φορές καταλήγω να πίνω ρόφημα βαλεριάνας, ίσως πιο συχνά από όσο θα έπρεπε…)
Πάντως ναι, είμαι μια μαμά που όταν νευριάζει φωνάζει επειδή τα παιδιά της δεν την ακούνε.
Τους τελευταίους μήνες έπιασα τον εαυτό μου να φωνάζει περισσότερο απ'ότι συνήθως, πέρα από το άτυπο όριο που λέει ότι είναι επιτρεπτό να φωνάζεις «τόσες» φορές ανά εβδομάδα, όταν είσαι γονιός. Τα καλά νέα είναι ότι τελευταία έκοψα αυτή την κακή συνήθεια και το χρωστάω σε μία φράση της κόρης μου που με καθήλωσε.

Οι φωνές είναι χαρακτηριστικό της οικογένειάς μας. Η μαμά μου φώναζε. Η γιαγιά μου φώναζε. Οι πρώτες μου αναμνήσεις είναι από τους παππούδες μου, να στέκονται όρθιοι στην κουζίνα και να φωνάζουν ο ένας στον άλλον για πράγματα που δεν απαιτούν φωνές –όπως, για παράδειγμα, για να φτιάξουν ένα σάντουιτς. (Σοβαρολογώ).
Είμαι, επίσης, 100% Αρμένισσα από καταγωγή, το οποίο σημαίνει ότι είμαι εξορισμού ένα φωνακλάδικο άτομο –μιλάμε δυνατά, γελάμε δυνατά, χρησιμοποιούμε τα χέρια μας και, έτσι απλά, τείνουμε να φωνάζουμε. Δεν αισθάνθηκα ποτέ απειλή από τις φωνές –τις θεωρούσα ένα από τα πολλά επίπεδα ομιλίας. Το να μου φωνάζουν με έκανε να ακούω, το να μου φωνάζουν με έκανε δυνατή. Μεγάλωσα θεωρώντας τις φωνές μέρος της ζωής και της επικοινωνίας. Το να φωνάζεις σε κάνει πιο επιβλητικό και αναγκάζει τους άλλους να σε ακούσουν. Προσωπικά φτάνω από το 0 στο 100 στο δευτερόλεπτο. Δεν μου είναι τίποτα!

Πρόσφατα έμαθα, ωστόσο, ότι μπορεί να κάνω λάθος.

Η κόρη μου είναι 5 χρονών. Είναι φανταστική (περήφανη μαμά!), αλλά είναι και όπως κάθε τυπικό 5χρονο που απολαμβάνει να έχει κάποια ανεξαρτησία και μπορεί να πατήσει τα λάθος κουμπιά σου, έτσι για να σε τσιτώσει. Είναι πολύ καλό κορίτσι, ωστόσο είχαμε μία εξαιρετικά δυσάρεστη περίοδο, πριν μερικούς μήνες, αναφορικά με τις φωνές μου. Με αγνοούσε ενώ της έλεγα να φορέσει τα παπούτσια της, και έτσι φώναζα. Απομακρυνόταν ενώ εγώ της ζητούσα να έρθει να με βοηθήσει με κάτι στην κουζίνα, και έτσι φώναζα. 

Φώναζα χωρίς να σκέφτομαι τίποτε άλλο, πέρα από το ότι «χρειάζεται να φωνάξω προκειμένου να σταματήσει αυτή τη νέα αυθάδη συμπεριφορά.»

Σχεδόν κάθε φορά που φώναζα, έβαζε τα κλάματα και μου έλεγε «Γιατί μου φωνάζεις;» και μετά θύμωνα ακόμα περισσότερο και φώναζα πιο δυνατά, λέγοντάς της ότι όσο δεν με ακούει με αναγκάζει να φωνάζω. Ο φαύλος κύκλος μας συνεχιζόταν: Εγώ νευρίαζα περισσότερο, εκείνη ένιωθε όλο και περισσότερο να της επιτίθεμαι. Και μετά έπεσε στα χέρια μου το βιβλίο της συναδέλφου μου Katie Hurley «The Happy Kid Handbook» και μου άνοιξε τα μάτια.

Καθώς το ξεφύλλιζα, έμαθα ότι η κόρη μου έχει έναν χαρακτήρα κυριαρχικό και εσωστρεφή (με μικρές αναλαμπές εξωστρέφειας). Τι; Αποκλείεται. Εγώ είμαι τρομερά εξωστρεφής… και, φυσικά, η κόρη μου είναι ίδια μ’εμένα σε όλα! (Πόσο γελοίο μου φαίνεται τώρα που το γράφω! Κι όμως, πραγματικά έτσι ένιωθα). 

Σύμφωνα με τους ψυχολόγους, οι εσωστρεφείς άνθρωποι μπορούν εύκολα να χαθούν στις δικές τους σκέψεις και πραγματικά να μην σε ακούν όταν τους μιλάς. Έτσι, αποφάσισα να δώσω στην κόρη μου το πλεονέκτημα της αμφιβολίας και να τεστάρω τη θεωρία αυτή με την πρώτη ευκαιρία.
Το κορίτσι μου, λοιπόν, έπαιζε στο πάτωμα με τα Lego της και ήταν ώρα να μπει για μπάνιο. «Ώρα για μπάνιο», της είπα. Τίποτα. «Είναι ώρα για μπάνιο». Ήμουν αόρατη. Λίγο πιο δυνατά «Είναι ώρα για μπάνιο». (Υπάρχω;). Στο σημείο αυτό κανονικά θα φώναζα «ΕΙΝΑΙ ΩΡΑ ΓΙΑ ΜΠΑΝΙΟ ΣΗΚΩ ΤΩΡΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΣΟΥ ΠΑΙΡΝΩ ΟΛΑ ΣΟΥ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ!». Αλλά δεν το έκανα (όσο δύσκολο κι αν μου ήταν). Αντίθετα, έσκυψα κάτω, δίπλα της, και της είπα αυστηρά «Σου μιλάω. Τι πρέπει να κάνω για να με ακούσεις;».
Με κοίταξε και η απάντησή της ήταν τόσο απλή: «Πες μου απλά, “Μπορώ να έχω την προσοχή σου, σε παρακαλώ;”». Σχεδόν γέλασα, υποθέτοντας ότι με κοροϊδεύει. Όμως ήταν εντελώς σοβαρή. Λες και θα έπιανε στους αιώνες των αιώνων αυτή η φράση. Όμως συμφώνησα να δοκιμάσω τον δικό της τρόπο, σκεπτόμενη πως όταν δεν θα έπιανε θα επέστρεφα στις γνωστές φωνές μου.
Προς έκπληξή μου, όμως, έπιασε.
«Μπορώ να έχω την προσοχή σου, παρακαλώ;», της λέω και αποδεικνύεται η πιο μαγική φράση που ακούστηκε ποτέ στο σπίτι μας. Όταν δεν με ακούει, παίρνω μια βαθιά ανάσα αυτοσυγκράτησης πριν ανοίξω το στόμα μου για να ουρλιάξω, λέω τη φράση, και εκείνη σταματά αυτό που κάνει και με κοιτάζει. Εγώ έχω σταματήσει να φωνάζω τόσο συχνά, εκείνη με ακούει περισσότερο και είμαστε και οι δύο πιο χαρούμενες σε καθημερινή βάση.
Ελπίζω μόνο να κρατήσει (έχω ήδη δύο εβδομάδες που το εφαρμόζω).»

Πηγή: mom.me
από Έλενα Μπούλια
mama365.gr

Όταν βλέπετε παιδάκια ιδιαίτερα ή όμορφα δεν χρειάζεται να τους το λέτε με τόσο εμφατικό τρόπο.

Ευτυχώς που δεν γεννήθηκα όμορφη
Όλα τα παιδιά με τον τρόπο τους είναι όμορφα.

👧👦👧👦

"Ευτυχώς που δεν γεννήθηκα όμορφη…”. 

Η ιστορία της Αθηνάς στο βιβλίο του Κώστα Καρακάση όπου προβάλλεται ο δυνατός χαρακτήρας και η επιβλητική προσωπικότητα της που καταφέρνει να κυριαρχήσει στους γύρω της όχι εξαιτίας της ασυναγώνιστης ομορφιάς και του εξαίρετου κάλλους της, αλλά λόγω της εσωτερικής της καλλιέργειας και του ανώτερου ήθους της. Αυτό θα ήθελα και εγώ για την κόρη μου, έντονη προσωπικότητα, δυνατός χαρακτήρας και ήθος. 

Πόσες φορές δεν έχετε θαυμάσει μια γυναίκα που «γεμίζει» το χώρο με την αύρα της αποτέλεσμα της προσωπικότητας της και όχι με την εμφάνιση της;

Η κόρη μου, λοιπόν, θα ήθελα να γίνει μια από αυτές της γυναίκες. Θα με ρωτήσετε και ποιό το πρόβλημα. 

Το πρόβλημα ότι είναι “ιδιατέρως” όμορφη όχι με την κλασσική έννοια, αλλά με αυτή την περίεργη, διαφορετική ομορφιά που σε ένα μικρό κοριτσάκι τραβάει τα βλέμματα και συνοδεύεται απο επιφωνήματα θαυμασμού. Φταίει το κόκκινο μαλλί της και τα έντονα καυκάσια χαρακτηριστικά. Βλέπετε η καταγωγή της είναι στην κυριολεξία από τον Καύκασο. 

Χαρακτηριστικά που αμφιβάλλω εάν θα διατηρηθούν στην ενήλικη ζωή της. Και τότε; Τότε ο θαυμασμός και τα βλέμματα θα αντικατασταθούν από αδιαφορία και όλο αυτό φοβάμαι ότι θα την επηρρεάσει.

Όπως χαρακτηριστικά εξηγεί η αναπτυξιολόγος δρ. Rebecca Chicot, πολλές φορές τόσο οι γονείς όσο και οι συγγενείς ή φίλοι θα πουν στο παιδί «πόσο όμορφη ή πόσο όμορφος είσαι!». Όλα τα παιδιά με τον τρόπο τους είναι όμορφα! Αν, όμως το μήνυμα που λαμβάνει το παιδί είναι ότι η εμφάνιση είναι το σημαντικότερο ατού του και αυτή είναι που αξίζει τον περισσότερο θαυμασμό των άλλων, τότε το μήνυμα δεν είναι θετικό.

Αντίθετα, συνεχίζει η ίδια, είναι προτιμότερο να επαινείτε το παιδί επειδή ολοκλήρωσε ένα παζλ ή επειδή εκφράζει ανησυχίες για τον κόσμο και το περιβάλλον. Αυτός είναι υγιέστερος τρόπος να του τονώσετε την αυτοπεποίθηση.

«Τα παιδιά είναι όμορφα, αστεία, έξυπνα… δεν είναι περίεργο που μας ξετρελαίνουν!», λέει η δρ. Chicot. «Σκοπός μας, όμως, είναι να βρούμε ένα μέτρο στον θαυμασμό μας και αυτός να γίνεται πιο συγκεκριμένα, π.χ. για την καλή συμπεριφορά του παιδιού ή για το γεγονός ότι ολοκλήρωσε κάποιο έργο».

Πρόσφατη έρευνα που πραγματοποιήθηκε στη Μ. Βρετανία και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Telegraph έδειξε ότι ένα στα τέσσερα παιδιά ηλικίας από 10 έως 15 ετών είναι δυσαρεστημένα από την εμφάνισή τους, ενώ το 72% των κοριτσιών πιστεύει ότι δίνεται υπερβολική σημασία στην εμφάνιση των celebrities. 

Όπως λένε οι επιστήμονες, «δεν είναι ότι η εμφάνιση δεν έχει καμία σημασία. Όταν, για παράδειγμα, πας σε μία συνέντευξη για δουλειά θα ντυθείς έξυπνα και θα προσπαθήσεις να δείχνεις άψογος, αλλά δεν είναι αυτό στο οποίο θα δώσεις έμφαση εκείνη τη στιγμή».

Αυτή είναι και η ανησυχία μου. Η απογοήτευση, η δυσαρέσκεια, η ματαιοδοξία, η αναζήτηση του επιφανειακού, του υπερφίαλου. 

Φυσικά η ανατροφή και η παιδεία παίζουν το ρόλο τους. Και στα παιδιά χρειάζεται να λέμε ότι είναι και όμορφα και έξυπνα και ικανά και μπράβο να τους λέμε και συγχαρητήρια να τους δίνουμε! Αλλά! 

Σας παρακαλώ και εσάς όλους εκεί έξω όταν βλέπετε παιδάκια ιδιαίτερα ή όμορφα δεν χρειάζεται να τους το λέτε με τόσο εμφατικό τρόπο. Φανταστείτε όταν το παιδάκι κάθε λίγα βήματα ακούει λόγια θαυμασμού για την εμφάνισή του. Όσο και να το “δουλεύει” η μητέρα του αναπόφευκτα θα επηρεαστεί και οι συνέπειες, δυστυχώς, είναι απρόβλεπτες!

jenny.gr

Με μάτια μόνο για το μωρό της!

Μα δεν είναι υπέροχη;

Η Kate κρατάει το μωρό της αγκαλιά και το προσέχει και το αγαπάει!

Ακριβώς όπως κάνει η μαμά της με το καινούριο της αδελφάκι!

Ο μικρός αδελφός της Kate, απολαμβάνει την αγκαλιά της μαμάς του και ονειρεύεται!
Η μαμά φοράει το μωράκι της σε sling και φροντίζει και τα τρία της παιδιά με αγάπη αλλά και με άνεση και ευκολία!

πηγή...

«ΡΕΥΜΑΖΗΝ»: Συστάθηκε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Ασθενών, Γονέων, Κηδεμόνων και Φίλων Παιδιών με Ρευματικά Νοσήματα

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την Ομοσπονδία, μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της «ΡΕΥΜΑΖΗΝ» στο Facebook: https://www.facebook.com/ReuMAzin/?fref=ts ή να επικοινωνήσετε στο email: reumazein@gmail.com

👉👈👉👈👉👈

Η σύσταση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Ασθενών, Γονέων, Κηδεμόνων και Φίλων Παιδιών με Ρευματικά Νοσήματα «ΡΕΥΜΑΖΗΝ» έρχεται να καλύψει μία ανάγκη ετών για τη δημιουργία ενός ενιαίου οργάνου που θα συγκεντρώνει και θα εκπροσωπεί τη «φωνή» των Ελλήνων ρευματοπαθών απέναντι στην Πολιτεία.

.................
Οι στόχοι
Ειδικότερα, η πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων των Παιδιών με Χρόνιες Ρευματοπάθειες, και Πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής κ. Ελίνα Ρέπα, προχώρησε στην παράθεση των πρωταρχικών στόχων της Ομοσπονδίας ως εξής:
1. Η συνένωση των Συλλόγων ασθενών με ρευματοπάθειες της χώρας σε ενιαίο νομικό πρόσωπο και ο συντονισμός της δράσης των μελών της.
2. Η υποβολή προτάσεων για νομοθετικές αλλαγές που θα βελτιώσουν το επίπεδο του τομέα της υγείας στη χώρα υλοποιώντας αποφάσεις που λαμβάνονται από τα Όργανά της.
3. Η προάσπιση με κάθε νόμιμο μέσο των ηθικών, κοινωνικών, νομικών και υλικών συμφερόντων των ασθενών και των οικογενειών τους.
4. Η μέριμνα για την ψήφιση νομοθετικών ρυθμίσεων για την προαγωγή της υγείας, την περαιτέρω ανάπτυξη ενός ικανοποιητικού δικτύου υπηρεσιών για την υγεία για όλη τη χώρα που θα συμπεριλαμβάνει και την εκπαίδευση, κατάρτιση, επαγγελματική απασχόληση, συνταξιοδότηση, ασφάλιση και αξιοπρεπή διαβίωση.
5. Η συνεργασία με γιατρούς και επαγγελματίες του χώρου της υγείας, νομικούς, κοινωνιολόγους και άλλους κοινωνικούς επιστήμονες, οι οποίοι επιθυμούν να συνεισφέρουν εθελοντικά για την πραγμάτωση των σκοπών της «ΡΕΥΜΑΖΗΝ».

Οι διεκδικήσεις
Στη συνέχεα, η πρόεδρος του Συλλόγου Ρευματοπαθών Κρήτης, κ. Κατερίνα Κουτσογιάννη, κατέθεσε το πλαίσιο διεκδικήσεων της Ομοσπονδίας:
1. Την επέκταση του ποσοστού συμμετοχής 10% σε όλα τα φάρμακα που αφορούν την βασική θεραπεία των ρευματικών νοσημάτων (πέρα των ανοσοκατασταλτικών για τις φλεγμονώδεις αρθρίτιδες που ήδη ισχύει), καθώς και για τις πιο συχνές συννοσηρότητες. Όπως ανέφερε η κυρία Κουτσογιάννη, η επέκταση αυτή κρίνεται απαραίτητη επειδή η χρονιότητα των ρευματοπαθειών σε συνδυασμό με τη συχνή παρουσία άλλων συνοδών νοσημάτων, οδηγούν τους ασθενείς να υποβάλλονται παράλληλα σε επιπρόσθετες θεραπείες και να υφίστανται δυσβάστακτη οικονομική επιβάρυνση.
2. Τη λειτουργία περισσότερων κέντρων διάθεσης των φαρμάκων που υπάγονται στις διατάξεις του Ν. 3816/2010 και την απλούστευση των γραφειοκρατικών διαδικασιών, καθώς και λειτουργία επιτροπών για έγκριση φαρμάκων εκτός ένδειξης σε περισσότερες πόλεις στην περιφέρεια. Τα μέτρα αυτά κρίνονται απαραίτητα δεδομένου ότι τα φάρμακα που υπάγονται στις διατάξεις του Ν. 3816/2010 χορηγούνται αποκλειστικά από τα φαρμακεία του ΕΟΠΠΥ, ο αριθμός των οποίων, έχει μειωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια σε ολόκληρη τη χώρα.
3. Τη λήψη μέτρων για τη διευκόλυνση των ασθενών που υποβάλλονται σε ενδονοσοκομειακές θεραπείες και διαμένουν σε μεγάλη απόσταση από Κρατικά Νοσοκομεία, καθώς και την αξιοποίηση των ιδιωτικών δομών, όπου υπάρχει ανάγκη.
4. Την ίδρυση περισσότερων οργανωμένων ρευματολογικών κλινικών, όπου θα παρέχεται ολοκληρωμένη φροντίδα των ρευματοπαθών από εξειδικευμένους επαγγελματίες υγείας. Ο σχετικά μικρός αριθμός των κλινικών αυτών σε συνδυασμό με τις σημαντικές ελλείψεις τους σε εξειδικευμένο προσωπικό, έχουν ως αποτέλεσμα την πολύμηνη αναμονή των ασθενών για την πραγματοποίηση μιας ιατρικής επίσκεψης, με όποιες συνέπειες αυτό συνεπάγεται για την υγεία τους.
5. Την επανένταξη της ειδικότητας του ρευματολόγου στο ΠΕΔΥ για την αποσυμφόρηση των νοσοκομείων, ώστε να παρέχεται τριτοβάθμια φροντίδα στους ρευματοπαθείς που τη χρειάζονται. Η τροποποίηση αυτή κρίνεται απαραίτητη τόσο για την οικονομική ελάφρυνση των ασθενών, όσο και για την αποσυμφόρηση των νοσοκομείων.
6. Τη δημιουργία μητρώων ασθενών με ρευματικά νοσήματα (registries), η οποία θα συμβάλλει σημαντικά στον υπολογισμό του κόστους θεραπείας των νοσημάτων αυτών.
7. Τη δημιουργία εξειδικευμένων κέντρων αποκατάστασης, φυσικοθεραπείας και εργοθεραπείας, σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα, όπου κρίνεται απαραίτητο.
8. Την εκπαίδευση των γενικών ιατρών και των ιατρών της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας στη ρευματολογία, ώστε να είναι σε...

Ιγμορίτιδα στα παιδιά: Pediatric Sinusitis

Συχνά αναφέρεται ο όρος ιγμορίτιδα, οταν εμφανίζεται ρινική απόφραξη με συνοδό πονοκέφαλο. Αρκετές φορές χρησιμοποιείται ο όρος ιγμορίτιδα λανθασμένα, ενώ φλεγμαίνει άλλος παραρρίνιος κόλπος στο πρόσωπο, π.χ οι ηθμοειδείς κυψέλες. 

Pediatric Sinusitis

Ας μιλήσουμε αναλυτικότερα και να καταλάβουμε τι είναι ακριβώς η ιγμορίτιδα στα παιδιά.

Οι παραρρίνιοι κόλποι είναι αεροφόρες κοιλότητες που βρίσκονται στο πρόσωπο. Συνολικά είναι οκτώ (4 δεξιά και 4 αριστερά). Υπό φυσιολογικές συνθήκες κάθε κόλπος περιέχει αέρα και επικοινωνεί με την ρινική κοιλότητα με ένα σύνολο στομίων. Οι παραρρίνιοι κόλποι βρίσκονται τοποθετημένοι ανά δύο σε σχέση με τη μέση γραμμή του προσώπου. 

Είναι λοιπόν:
οι γναθιαίοι κόλποι (ιγμόρειο άντρο)
οι ηθμοειδείς κυψέλες
οι μετωπιαίοι και
οι σφηνοειδείς κόλποι
Όλοι λοιπόν αυτοί οι κόλποι παροχετεύουν-αερίζονται απο την ρινική κοιλότητα.
Αναλόγως λοιπόν ποιός από τους κόλπος μολύνεται, έχουμε την συνοδό φλεγμονή:
ιγμορίτιδα
μετωπιαία κολπίτιδα
ηθμοεδίτιδα
σφηνοειδίτιδα

Η ρινοκολπίτιδα (όρος που αφέρεται όταν δεν διευκρινίζουμε ποιος συγκεκριμένα κόλπος φλεγμαίνει), είναι ένα συχνό πρόβλημα της παιδικής ηλικίας που συχνά παραβλέπεται. 

Πρόκειται για μια πολυπαραγοντική νόσο και είναι από τις συχνότερες φλεγμονές. Προκαλείται κατά κανόνα ρινογενώς ως επακόλουθο λοιμώξεων των ανώτερων αεροφόρων οδών, ειδικότερα μετά από φλεγμονη της ρινός (μύτη).
Στο νεόγεννητο υπάρχουν οι γναθιαίοι κόλποι (ή ιγμόρεια, 2 συνολικά, ένας δεξιά και ένας αριστερά). Ο σφηνοειδής κόλπος είναι επίσης παρών στο νεογέννητο. 

Οι μετωπιαίοι κόλποι και οι ηθμοειδείς κυψέλες, εμφανίζονται μετά την γέννηση και αναπτύσσονται με την πάροδο της ηλικίας του παιδιού.
Προδιαθεσικοί παράγοντες για την ανάπτυξη της ρινοκολπίτιδας είναι η ρινική συμφόρηση, η υπερτροφία των ρινικών κογχών , η ύπαρξη ρινικών πολυπόδων, η υπερπλασία αδενοειδών εκβλαστήσεων «κρεατάκια», καθώς και κάθε επίμονη φλεγμονή της ρινοφαρυγγικής περιοχής, που έχουν ως αποτέλεσμα τον ελλειπή αερισμό των παραρρίνιων κόλπων και την ανάπτυξη της λοίμωξης.
Η κλινική εικόνα μπορεί να επιμένει μέχρι και 4 εβδομάδες και χαρακτηρίζεται από χαμηλό συνήθως πυρετό, πόνο ή ευαισθησία τοπικά, μερικές φορές οίδημα πάνω από την περιοχή των κόλπων και κεφαλαλγία, στοματική αναπνοή και ρινική απόφραξη, ενώ προέχουν τα συμπτώματα του βήχα που είναι συνήθως ξηρός, εντονότερος κατά την νύχτα. 

Η φλεγμονή μπορεί να επεκταθεί τόσο προς το μέσο ους (οξεια μέση ωτιτιδα), τους βρόγχους (βρογχίτιδα) όσο και στις αμυγδαλές (αμυγδαλίτιδα).
Τα 3 κοινά κλινικά χαρακτηριστικά που πρέπει να μας αφυπνίζουν για την πιθανότητα της ρινοκολπίτιδας είναι:
1. Σημεία και συμπτώματα που επιμένουν για περισσότερες από 10ημέρες (ρινική έκκριση, βήχας που επιδεινώνεται με την κατάκλιση)
2. Ένα κρυολόγημα που φαίνεται πιο σοβαρό από ο,τι συνήθως (υψηλός πυρετός, παχύρευστες πυώδεις εκκρίσεις, οίδημα και άλγος περιοφθαλμικά)
3. Ένα κρυολόγημα που μετά από μερική ύφεση, επιδεινώνεται με ή χωρίς πυρετό

Η κλινική εξέταση της μύτης (πρόσθια ρινοσκόπηση) αποτελεί το πρώτο διαγνωστικό βήμα. 

Ο ρινικός και φαρυγγικός βλεννογόνος παρουσιάζεται ερυθηματώδης με κιτρινωπή έως πρασινόχρωμη πυώδη ρινόρροια. Υπάρχουν περιπτώσεις που ίσως χρειαστεί μια πιο λεπτομερής ενδοσκόπηση της μύτης με χρήση εύκαμπτου ενδοσκοπίου (πρόκειται για ένα εύκαμπτο ενδοσκόπιο που εισάγεται από την μύτη, είναι γρήγορη εξέταση, λίγο ενοχλητική για τα μικρά παιδιά, αλλά μπορεί να μας βοηθήσει αποτελεσματικά στην διάγνωση και θεραπεία της ρινοκολπίτιδας).

Η καλλιέργεια από τις εκκρίσεις δεν είναι απαραίτητη σε παιδιά (υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις).Το ίδιο ισχύει και για την απεικόνιση, (ακτινογραφία), δεν είναι απαραίτητη για την επιβεβαίωση της διάγνωσης της ρινοκολπίτιδας στα παιδιά. 

Η αξονική τομογραφία είναι η απεικονιστική μέθοδος εκλογής, αλλά ΠΡΟΣΟΧΗ!! Ειναι λίγες οι περιπτώσεις που απαιτείται (σε επιπλοκές της νόσου και σε περιπτώσεις που επιδεινώνεται η κλινική εικόνα παρά την θεραπευτική αγωγή).
Ως χρόνια ρινοκολπίτιδα, θεωρείται εκείνη που παρά την θεραπευτική αντιμετώπιση επιμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα >2 μήνες. 

Πρέπει να αναφέρουμε πως σε περίπτωση εμμένουσας ρινοκολπίτιδας, πρέπει να ελεγχθούν υποκείμενα νοσήματα στα παιδιά, όπως αλλεργική ρινίτιδα, ανοσολογική ανεπάρκεια κ.α.
Η επέκταση της φλεγμονής της ρινοκολπίτιδας στις γύρω συνήθως ανατομικές περιοχές, μπορεί να προκαλέσει ένα σύνολο σοβαρών επιπλοκών (ευτυχώς όχι πολύ συχνά και πρέπει να βρισκόμαστε πάντα σε εγρήγορση).
Η θεραπεία της ρινοκολπίτιδας, περιλαμβάνει την αντιβιοτική αγωγή, τις συχνές ρινικές πλύσεις που ελαττώνουν τις ρινικές εκκρίσεις και το οίδημα του βλεννογόνου και τα ρινικά αποσυμφορητικά (τοπικά κορτικοστεροειδή, που μειώνουν τις ρινικές εκκρίσεις και τον βήχα).
Υπάρχει μεγάλος αριθμός μελετών που δείχνουν ότι τα τοπικά κορτικοστεροειδή (ρινικά spray) είναι δραστικά και ασφαλή σε παιδιά με ρινίτιδα.
Τονίζουμε λοιπόν πως η φλεγμονή στη ρινοκολπίτιδα, ξεκινά από την ρινική περιοχή (μύτη), οπότε θα πρέπει να κρατάμε πάντα καθαρή τη μύτη του παιδιού μας, με συχνές ρινοπλύσεις με φυσιολογικό ορό, όπως και να γνωρίζουμε ότι τα συχνά μπάνια των παιδιών μας, το καλοκαίρι στη θάλασσα , αποτελούν σημαντικό βοηθό για την αποφυγή συχνών φλεγμονών στους παραρρίνιους κόλπους (ρινοκολπίτιδων).

Σεφερλής Φωκίων
Ω.Ρ.Λ-Χειρουργός Κεφαλής & Τραχήλου, ενηλίκων και παίδων
Λ. Κουντουριώτου 158
Ρέθυμνο-Κρήτη

www.fokionseferlis.gr