Εἱρμός Α' Ὠδῆς τοῦ Κανόνος τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου.
🌹
«Ὡς
ἐμψύχῳ Θεοῦ κιβωτῷ
ψαυέτω μηδαμῶς χεὶρ ἀμυήτων·
χείλη δὲ πιστῶν τὴ
Θεοτόκῳ ἀσιγήτως
φωνὴν τοῦ ἀγγέλου ἀναμέλποντα,
ἐν ἀγαλλιάσει βοάτω·
Ὄντως ἀνωτέρα πάντων ὑπάρχεις,
Παρθένε ἁγνή».
🌹
Μεταγραφή από τον Φώτη Κόντογλου
«Ἐσένα πού εἶσαι ζωντανὴ κιβωτός τοῦ
Θεοῦ,
ἂς μή σέ ἀγγίζει ὁλότελα χέρι ἄπιστο,
ἀλλά χείλια πιστά ἂς
ψάλλουνε δίχως νά σωπάσουνε
τή φωνὴ τοῦ ἀγγέλου κι
ἂς κράζουνε:
«Ἀληθινά, εἶσαι ἀνώτερη ἀπ' ὅλα
Παρθένε ἁγνή».
Δικό μας είναι το Ρόδον το Αμάραντον
Στα πέλαγα ταξιδεύουνε λογής-λογής καράβια και καΐκια πώχουνε γραμμένο
απάνω στο μάγουλο τους το γλυκύτατο τ' όνομα της.
Ω! Αληθινά δική μας
είναι η Παναγία, δικό μας είναι το Ρόδον το Αμάραντον! Ποιος θα μπορούσε
να την υμνήσει όπως την υμνολογήσανε οι υμνωδοί της Εκκλησίας μας;
Αρχαγγελικές σάλπιγγες θαρρείς πώς ακούγονται παντού, με ύψος και με
σεμνότητα, μ' ένα κάλλος πνευματικό που βρίσκεται μονάχα στην Ορθοδοξία.
Στον Εσπερινό της παραμονής ψέλνουνε τούτα τα τροπάρια που γεμίζουνε
την ψυχή μας με κάποιον αγιασμένον ενθουσιασμό:
«Ω
του παραδόξου θαύματος! Η πηγή της ζωής εν μνημείω τίθεται, και κλίμαξ
προς ουρανόν ο τάφος γίνεται. Ευφραίνου, Γεσθημανή, της Θεοτόκου το
άγιον τέμενος. Βοήσωμεν οι πιστοί, τον Γαβριήλ κεκτημένοι ταξίαρχον
Κεχαριτωμένη χαίρε, μετά σου ο Κύριος, ο παρέχων τω κοσμώ δια σου το
μέγα έλεος.»
[...] τι να πει κανείς, ή τι να πρωτοπεί και πώς να το πει, χωρίς τον
κίνδυνο μην είναι λίγο ή λειψό ή άπρεπα ειπωμένο· γιατί ο Σίμων Kαράς
δεν είναι βουνό να τ' ανεβείς και να το περπατήσεις, μήτε πέλαγος να το
διαβείς και να το περιπλεύσεις, μήτε στοιχειό μήτε άνθρωπος σαν κι εμάς
να πας κοντά και ν' αναμετρηθείς μαζί του, να τον γνωρίσεις απ' την καλή
και να το μολογήσεις. O Σίμων Kαράς είν' άλλος άνθρωπος· αλλοιώς ψηλός
κι αλλοιώς πλατύς κι αλλοιώς καλός κι ωραίος'!»
♪♫ Ρόδον το αμάραντον, ήχος τέταρτος σε μέλος Βαλασίου ιερέως
και νομοφύλακος (έζησε στο β' μισό του 17ου αιώνα).
Ψάλλουν Σίμων Καράς - βυζαντινός χορός «Τρόπος» ♪♫