Κέντρο βρεφών «Η Μητέρα»

86 παιδιά περιμένουν τους γονείς τους.

Αγγελική Κουγιάννου
Φτάνοντας στη Λεωφόρο Δημοκρατίας στο Ίλιον, στον αριθμό 65, βρίσκει κανείς τη μεγάλη σιδερένια καγκελόπορτα ανοιχτή.
Μπροστά του ανοίγεται μια μεγάλη έκταση με μεγάλα πέτρινα κτίρια. Κεντρικά βρίσκεται το κτίριο με τα γραφείο και στα δεξιά τα σπιτάκια με τα παιδιά σε αναμονή.
Σήμερα στο Κέντρο Βρεφών «Η Μητέρα» φιλοξενούνται 86 παιδιά, από 45 ημερών μέχρι 5 ετών.
Το επισκέφθηκα ένα μεσημέρι, στο πλαίσιο της έρευνας της HuffPost Greece για τις υιοθεσίες στην Ελλάδα.
Με συνοδεύει στην ξενάγηση η κοινωνική λειτουργός, κ. Βασιλική Μπαρούχου. Εργάζεται στο Μητέρα από το 1986. Τα κτίρια, αν και παλιά, είναι προσεγμένα. «Παλαιότερα που είχαμε περισσότερο προσωπικό ήταν πιο προσεγμένο. Να βλέπατε τους κήπους μας», μου λέει. «Τώρα, όποιος φεύγει δεν αντικαθίσταται».
Η πρώτη στάση είναι στην παιδική στέγη. 

Είναι ο παιδικός σταθμός του ιδρύματος όπου απασχολούνται τα μεγαλύτερα παιδιά. Όταν λέμε μεγαλύτερα, εννοούμε από 2 ετών και πάνω. Στο σύνολό τους είναι περί τα 30 παιδιά. Υπάρχουν και κάποια που πηγαίνουν παιδικό σταθμό έξω. «Αυτό γίνεται όπου χρειάζεται για λόγους κοινωνικοποίησης».
Τα παιδιά είχαν μόλις τελειώσει το μεσημεριανό τους (κοτόπουλο με πουρέ είχε το μενού) και είχαν επιστρέψει στα δωμάτια για τον μεσημεριανό τους ύπνο. 

Τα μικρά τραπεζάκια φαγητού, τα παιχνίδια, οι ζωγραφιές, δεν θύμιζαν και πολύ εικόνα ιδρύματος όπως τα έχουμε οι περισσότεροι στο μυαλό τους.
Στη συνέχεια μεταφερόμαστε στο τμήμα βρεφών. Εκεί βρίσκονται 8 μωράκια σήμερα. Τα οποία φροντίζει μια εργαζόμενη στη βάρδια.
Η Αγάπη είναι 11 μηνών. Όση ώρα είμαστε εκεί, με κοιτά στα μάτια. Τα μάτια της (μόνο τα μάτια της) χαμογελούν και μου φαίνεται ότι το βλέμμα της κρύβει μια προσμονή. «Όταν έρχονται καινούργιοι άνθρωποι τα περισσότερα παιδιά φαντάζονται ότι έχουν έρθει γι' αυτά», μου λέει η κ. Μπαρούχου
Πρέπει να κάνουμε ησυχία γιατί τα περισσότερα κοιμούνται. Όχι όλα όμως.
Ένα αγοράκι παίζει ήσυχα με τα παιχνίδια που έχει στην κούνια του. Κάποια όταν αντιληφθούν την παρουσία μας αρχίζουν να κλαίνε. «Όπως όλα τα παιδιά, έχουν και αυτά αυτόν τον τρόπο να αναζητήσουν το χάδι», μου εξηγεί η κ. Μπαρούχου. Το κάθε μωράκι έχει τον δικό του χώρο.
Σε άλλο κτίριο βρίσκονται τα λεγόμενα «περίπτερα». Το κάθε περίπτερο έχει ένα όνομα δωρητή. Μεταξύ τους τα λένε και το κίτρινο ή το ροζ δωμάτιο, ανάλογα το χρώμα τους.
Συνολικά στο Μητέρα υπάρχουν 6 τέτοια δωμάτια που ουσιαστικά είναι μεγάλοι χώροι με κρεβατάκια και παιχνίδια στη μέση. Εκεί βρίσκονται τα μεγαλύτερα παιδάκια. Από 4 περίπου μηνών μέχρι 4 ετών. Εκεί γίνεται και η προσαρμογή με τους γονείς. Οι υποψήφιοι γονείς, αφού έχουν περάσει όλη τη διαδικασία της αξιολόγησης και της αναμονής, γνωρίζονται με το παιδί που έχει επιλεγεί να τους δοθεί. Περνούν χρόνο με το παιδί και αποφασίζουν αν θα προχωρήσουν. Αν πουν όχι, παραμένουν στη λίστα για τα επόμενα παιδιά που θα είναι διαθέσιμα, μου εξηγεί η κ. Μπαρούχου.
Την ώρα που πηγαίνω έχει βάρδια η Βαρβάρα. Είναι βρεφοκόμος, αλλά ουσιαστικά είναι η «προσωρινή μαμά» για τα παιδιά αυτά. Εκτός από την καθημερινή τους φροντίδα, είναι και εκείνη που θα βοηθήσει το παιδί να έρθει κοντά με τους υποψήφιους γονείς.

«Αν κάποιο παιδί μείνει καιρό εδώ, πόσο δύσκολος είναι ο αποχαιρετισμός;» ρωτάω σχεδόν αυθόρμητα την «προσωρινή μαμά». «Είναι δύσκολος» μου απαντάει. «Αλλά ξέρουμε εκ των προτέρων ότι αυτό είναι για το καλό του παιδιού». 

Ο χρόνος που μένει ένα παιδάκι στο ίδρυμα ποικίλει. Τα παιδιά που μένουν λιγότερο είναι εκείνα που ο γονιός συνεργάζεται και φεύγει με συναίνεση, μου είχε πει η κ. Σοφία Κωνσταντέλλια, Πρόεδρος Κέντρου Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφέρειας Αττικής. Αυτά μπορεί να φύγουν και στους 5 μήνες. 

«Είχαμε όμως και ένα παιδί που έμεινε εδώ 7 χρόνια», μου λέει η κ. Μπαρούχου. Ήταν ένα αγοράκι που λόγω μιας δυσμορφίας που είχε στο μάτι του, απορριπτόταν συνέχεια από τους υποψήφιους γονείς. Παρά την ηλικία του, δεν μεταφέρθηκε σε μια από τις παιδοπόλεις που πάνε τα μεγαλύτερα παιδιά. «Δεν θέλαμε να το αφήσουμε να φύγει. Θέλαμε οπωσδήποτε να του βρούμε οικογένεια». Και τελικά βρέθηκε μια υπέροχη οικογένεια και τώρα ο μικρός είναι μαζί τους.

Αυτή τη στιγμή στο Μητέρα γίνονται 2 προσαρμογές. 

Που σημαίνει ότι εάν όλα πάνε καλά, 2 παιδάκια θα αποκτήσουν άμεσα μια νέα οικογένεια. Ο χρόνος που θα συμβεί αυτό για τα υπόλοιπα, παραμένει άγνωστος
Ούτε στο κίτρινο δωμάτιο κοιμούνται όλα τα παιδιά. Μα γιατί κανένα παιδί δεν συμπαθεί τον μεσημεριανό ύπνο;
Σε μια από τις κούνιες είναι ξύπνια η Αγάπη. «Τα ονόματα τους τα έχουμε δώσει εμείς. Τα περισσότερα παιδιά είναι αβάπτιστα» μου εξηγεί η Βαρβάρα.

Πιο κάτω είναι η προσομοίωση σπιτιού: ένας χώρος ειδικά διαμορφωμένος έτσι ώστε να θυμίζει κανονικό σπίτι, ο οποίος χρησιμοποιείται επίσης για τις προσαρμογές. Αυτή τη στιγμή στο Μητέρα γίνονται 2 προσαρμογές. Που σημαίνει ότι εάν όλα πάνε καλά, 2 παιδάκια θα αποκτήσουν άμεσα μια νέα οικογένεια. 

Ο χρόνος που θα συμβεί αυτό για τα υπόλοιπα, παραμένει άγνωστος…

Το τμήμα βρεφών του «Μητέρα». 

Εκεί βρίσκονται 8 μωράκια σήμερα

Το κάθε μωρό έχει το δικό του δωμάτιο

Πράσινοι, κίτρινοι, ροζ τοίχοι δίνουν χρώμα στη ζωή αυτών των παιδιών. 

Στα παράθυρα παπουτσάκια από δωρεές

Στον παιδικό σταθμό

«Περίπτερα» ονομάζονται τα μεγάλα δωμάτια που φιλοξενούν τα παιδιά από 4 μηνών και πάνω. 

Συνολικά είναι 6 και έχουν τα ονόματα δωρητών

Οι εργαζόμενοι μεταξύ τους τα λένε και «το κίτρινο» ή «το ροζ δωμάτιο», ανάλογα το χρώμα τους

Στον παιδικό σταθμό απασχολούνται καθημερινά τα μεγαλύτερα παιδιά, από 2 ετών και πάνω

Ο χώρος φαγητού είναι χωρισμένος ανάλογα με τις ηλικίες των παιδιών. 

Τα μεγαλύτερα παιδιά έχουν τον δικό τους ξεχωριστό χώρο

Σε όποιο παιδί φεύγει, το ίδρυμα ετοιμάζει ένα φάκελο με όλες τις ζωγραφιές που έκανε το διάστημα της παραμονής του εκεί

Η προσομοίωση σπιτιού χρησιμοποιείται για το στάδιο της προσαρμογής των παιδιών με τους νέους γονείς
Μπαίνοντας στο κεντρικό κτίριο, στην αίθουσα αναμονής, οι δωρητές τιμώνται με μια επιγραφή
HuffPost Greece 

Το βρήκαμε στην Ιδεοπηγή

Πώς να βελτιώσετε τον γραφικό χαρακτήρα του παιδιού / Tips for improving kids handwriting

Σας έχει τύχει να ανοίγετε το τετράδιο του παιδιού και να φρίττετε από το θέαμα των άνισων, κακο-σχηματισμένων, δυσανάγνωστων γραμμάτων του; 

Δεν μπορείτε να το εξαναγκάσετε σε ασκήσεις καλλιγραφίας, μπορείτε όμως, κάνοντας κάποια από τα παρακάτω, να το βοηθήσετε να βελτιώσει τον γραφικό του χαρακτήρα, όσο είναι ακόμη νωρίς.

Tips for improving kids handwriting

Κρατάει σωστά το μολύβι;
Πριν απ' όλα, βεβαιωθείτε ότι το παιδί κρατάει σωστά το μολύβι -δηλαδή με τον αντίχειρα, τον δείκτη και τον μέσο. 

Το λάθος κράτημα του μολυβιού μπορεί να είναι ο λόγος που το παιδί κακοσχηματίζει τα γράμματα, γι' αυτό -όσο ακόμα είναι μικρό και δεν θα νιώσει καταπίεση- προσπαθήστε να το βοηθήσετε να μάθει πώς να το πιάνει σωστά, με κάποιον από τους παρακάτω τρόπους:
Προτιμήστε μολύβια με κοντό μήκος, για να μάθει να τοποθετεί τα δάχτυλά του στο σωστό ύψος του μολυβιού -δηλαδή κοντά στη μύτη.

Η μέθοδος «Pinch & Flip» (ή, ελληνιστί, «Πιάνω και γυρίζω»). 

Δείτε αναλυτικά στο βίντεο:

Μπαλάκι στη χούφτα. 
Δώστε στο παιδί να κρατήσει με τον παράμεσο και το μικρό μία μικρή μπάλα, για να συνηθίσει το χέρι του τη σωστή θέση.

Ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημα;
Αφού σιγουρευτείτε ότι το παιδί κρατάει το μολύβι με τον σωστό τρόπο, πρέπει να εντοπίσετε τι ακριβώς δεν είναι «ωραίο» στα γράμματά του. 

Αν, για παράδειγμα, ο τρόπος που σχηματίζει το κάπα δεν είναι του γούστου σας, τότε πρέπει μάλλον ν' αφήσετε το παιδί στην ησυχία του. 

Η μεγαλύτερη σημασία πρέπει να δοθεί:
-στον ορθό και ξεκάθαρο σχηματισμό των γραμμάτων
-στο μέγεθος των γραμμάτων και την αναλογία πεζών-κεφαλαίων
-στα διαστήματα ανάμεσα στις λέξεις
-στην κλίση των γραμμάτων
Αφού εντοπίσετε ποια περίπτωση είναι αυτή του παιδιού σας, μπορείτε να προχωρήσετε στον αντίστοιχο τρόπο βελτίωσης.

Χρησιμοποιήστε τις γραμμές του τετραδίου
Τόσο για την σωστή αναλογία μικρών και κεφαλαίων, όσο και για να μάθει το παιδί να γράφει ίσια, η εξάσκηση σε τετράδιο ή σελίδες με γραμμές είναι πολύ βοηθητική. Εξηγήστε ότι τα πεζά γράμματα πρέπει να έχουν περίπου το μισό ύψος απ' τα κεφαλαία και ζητήστε απ' το παιδί να μη ξεφεύγει απ' τη γραμμή του τετραδίου.
Κατεβάστε ταχύτητα
Μια απ' τις πιο συνηθισμένες αιτίες κακού γραφικού χαρακτήρα είναι το γρήγορο γράψιμο. Προσπαθήστε, λοιπόν, να του εξηγήσετε ότι δεν χρειάζεται να βιάζεται και παρακινήστε το να γράφει πιο αργά.
Και μειώστε την πίεση
Κάποια παιδιά έχουν την τάση να πιέζουν πολύ δυνατά το μολύβι στο χαρτί όσο γράφουν. Αυτό, κάνει την -όποια- καλλιγραφία δυσκολότερη, γι' αυτό προτείνετέ του να κρατήσει πιο χαλαρά το μολύβι και να πιέζει τη μύτη του τόσο, όσο χρειάζεται για να γράψει.

Τα πάντα είναι καμβάς
Για να βελτιώσετε το σχήμα των γραμμάτων του παιδιού, θα πρέπει να το ενθαρρύνετε να τα σχηματίσει ξανά και ξανά. 

Ωστόσο, αν έπρεπε να στοιχηματίσουμε, θα λέγαμε ότι 99 στα 100 παιδιά θα βαριούνταν θανάσιμα να γράψουν ατέλειωτα α, β, γ και λοιπά σε ένα τετράδιο.
Προκειμένου η διαδικασία να γίνει πιο διασκεδαστική, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το κάθε τι ως καμβά. 

Από έναν παιδικό μαυροπίνακα με κιμωλία, μέχρι τον θολό από υδρατμούς καθρέφτη ή την άμμο το καλοκαίρι. Είτε το παιδί κάνει εξάσκηση με το μολύβι του, είτε με ένα κλαρί ή το δάχτυλό του, η βελτίωση είναι σίγουρη.

Επενδύστε στην πρωτότυπη γραφική ύλη
Τα πολύχρωμα στυλό, οι χρωματιστές γόμες και τα ωραία τετράδια δίνουν ένα έξτρα κίνητρο στην εξάσκηση. Επενδύστε, λοιπόν, ένα μικρό ποσό στο τοπικό βιβλιοχαρτοπωλείο και το κεφάλαιό σας θα αποδώσει καρπούς.

Παζλ, ζωγραφιές και παιχνίδια μπορούν να βοηθήσουν
Τα παιχνίδια που βελτιώνουν τις κινητικές του ικανότητες, θα βοηθήσουν το παιδί να αναπτύξει τις απαιτούμενες δεξιότητες για το γράψιμο -τον έλεγχο και τον συντονισμό κινήσεων, τον τρόπο και την πίεση που ασκεί στο μολύβι όταν το πιάνει. Τα παζλ, η ζωγραφική, το παιχνίδι με τουβλάκια, ακόμη και η χρήση μαχαιροπίρουνου μπορεί να βοηθήσουν σημαντικά.

Για να εξασκηθεί στο γράψιμο, θα χρειαστεί να... γράψει κάτι. 

Μία ιδέα είναι να του ζητήσετε απλώς να αντιγράψει κάτι απ' το βιβλίο της Γλώσσας ή από ένα αγαπημένο του παραμύθι. 

Αν, ωστόσο, προτιμάτε μια μέθοδο πιο δημιουργική και διασκεδαστική απ' την αντιγραφή, μπορείτε να δοκιμάσετε να του ζητήσετε να γράψει για εξάσκηση τα εξής:
* τα ονόματα της οικογένειάς του δίπλα σε εύκολα σκίτσα που απεικονίζουν το κάθε πρόσωπο
* τα ονόματα των συμμαθητών του πάνω σ' ένα σχεδιάγραμμα της τάξης του
* λέξεις που θα φτιάξει το ίδιο με τη φαντασία του για φανταστικά πλάσματα ή τόπους
* λέξεις που θα σκεφτεί με τη μορφή brain storming, δηλαδή αφού θέσετε εσείς ένα θέμα/επικεφαλίδα
* τα ονόματα των αγαπημένων του ηρώων

πηγή

Γεωργίου Βερίτη, «Μάνα γλυκύτατη»

Θέ μου, να κάμω σε Σένα θερμή προσευχή!
Θέ μου, η αγάπη Σου ας είν΄ πιο βαθιά, πιο γλυκιά για τη Μάνα!
Μέσα της κάμε ν΄ απλώνεται πάντα η δική Σου γαλήνη,
και στις πληγές της καρδιάς της η χάρη Σου βάλσαμο ας γίνη.

Μάνα γλυκύτατη, Μάνα ουρανόσταλτη, ατίμητη Μάνα!
δε σε θαμπώνουν απάτες εσένα κι΄ ονείρατα πλάνα.
Πάνω στο χρέος ακοίμητη εσύ, νύχτα - μέρα σκυμμένη,
τ΄άπειρο ακούς μέσ΄τα χάη μια - μια τις στιγμές να σημαίνη.
Τόσο η ψυχή σου είν΄απλή, που μιλά με τ΄αμίλητα πλάσματα,
κι ούτε γελιέσαι ποτέ μ΄όσα φτιάνει το ψέμα φαντάσματα.
Μάνα, η στοργή σου μεγάλη κι΄απέραντη όσο η πλάση!
Ποιός θα μπορέση ως βαθιά την καρδιά σου ποτέ να διαβάση;

Μάνα, η στοργή σου πασίχαρη σαν τις αχτίδες του ήλιου,
μέσ΄στη χαρά του χρυσού προσκαλεί μαγικού σου βασίλειου.
Πώς με βελούδινα δάχτυλ΄αγγίζεις τους πόνους μας και τους γλυκαίνεις

Μάνα γλυκύτατη, όλα τα βάσανα συ τ΄απαλαίνεις!
Πάνω απ΄το λίκνο μας σκύβοντας, άγγελε - ώ τη χαρά σου!
τα μεταξένια σου απλώνεις φτερά, τα μεγάλα φτερά σου.
΄Ω το γλυκό, τρυφερό σου, μανούλα, κι΄ολόθερμο φίλημα,
στου βρεφικού μας ονείρου τ΄αθώο κι΄απλό παραμίλημα!
΄Ω, πώς πονάς όταν βλέπεις εμάς στο κρεββάτι του πόνου,
και στους δικούς μας κινδύνους, καλή, πόσα φίδια σε ζώνουν!
Πόσες φορές σου τρυπάμε, φτωχή, την καρδιά με μαχαίρι,
και πόσες άλλες σηκώσαμε απάνω σου βέβηλο χέρι!
Πόσες φορές σ΄ανεβάσαμε απάνω σε ξύλον οδύνης,
δίχως εσύ και μια λέξη πικρή παραπόνου ν΄αφήνεις!
Κ΄ ώ, πόσες άλλες φορές στου φρικτού Γολγοθά μας τα σκότη
μόνη σου κλαις, σ΄ένα θρήνο βουβό, τη χαμένη μας νιότη!
Όλα μας τα 'μαθες, Μάνα γλυκύτατη, ατίμητη Μάνα,
και με της Πίστης μας τ΄άγιο μας έθρεψες κ΄άφθαρτο μάννα.
Ένα κομμάτι χρυσάφι μας έκρυψες μέσα βαθιά μας,
να μπουμπουκιάσουν οι ανθοί λαχταράς του καλού στην καρδιά μας.

Μάνα! πού βρήκες την τόση στοργή, την αγάπη την τόση;
Μέσ΄στην ψυχή σου απ΄το χέρι του Πλάστη μας έχει φυτρώσει!
Μάνα, που πήρες απ΄ όλα τα πλάσματ΄ ανώτερο θρόνο,
άφθαρτη μένει κι΄ ανέγγιχτ' η δόξα σου μέσα στο χρόνο.
Μεσ΄στην αγκάλη σου, ώ θαύμα! κρατάς το Θεό μας, Μητέρα,
κι΄ είσαι απ΄τη γη κι΄απ΄τους κόσμους των άστρων, εσύ, 

ΠΛΑΤΥΤΕΡΑ!!!

(Άπαντα ΠΟΙΗΜΑΤΑ, Εκδόσεις ΔΑΜΑΣΚΟΣ, Αθήναι, 1968)
Λογοτεχνικό περιβόλι!

Μητέρα, Μάνα, Μανούλα, Μαμά ...

Αναγνωστικό της Β' Δημοτικού (1948) - Ποίημα «Η Μάνα»

Ξεφυλλίζοντας ένα πολύ παλιό Αναγνωστικό της Β' Δημοτικού (1948) ονομαζόμενο «Κρινολούλουδα», βρήκα αυτό το γλυκό ποιηματάκι με τίτλο «Η Μάνα».

Το βιβλίο αυτό είναι ένα από τα πιο παλιά αναγνωστικά δημοτικού που έχουν εκδοθεί ποτέ.
Σκέφτηκα λοιπόν, να το μοιραστώ μαζί σας γλυκές μανούλες και μη!

 

Η Μάνα

Σ’ αυτό τον κόσμο το μεγάλο

Σαν τη μανούλα μου τι άλλο;

Ξυπνώ κι ως να τη δω μπροστά μου

Τικ-τακ, τικ-τακ, χτυπά η καρδιά μου.

Σαν έρθει, αμέσως ησυχάζω,

Πετιέμαι ορθή, την αγκαλιάζω.

 

Το κρύο νερό πως με ζεσταίνει,

Όταν το χέρι της με πλένει!

Και τι απαλά που με χτενίζει,

Με ντύνει και με συγυρίζει!

Ποτέ δεν είδα να θυμώνει,

Πάντα μ’ αγάπη με μαλώνει.

Το γάλα που μου φέρνει πίνω,

Μα και στο γάτο λίγο δίνω.

Σα φτάνει η ώρα του σχολειού μου,

Φωνάζω χαίρε του σπιτιού μου.

Διαβάζω, λέω το μάθημά μου,

Με είν’ η μανούλα μακριά μου.

Κι όλο η καρδιά τικ τακ μου κάνει,

Το μεσημέρι ως να σημάνει.

 

mommywiki

Δεν πειράζει αν τα παιδιά είναι ντροπαλά. Σταματήστε να τα βασανίζετε! - Stop Torturing Shy Kids

Συχνά μπερδεύουμε το ντροπαλό παιδί με το «κακό» παιδί που δεν έχει τρόπους, γιατί πολύ απλά δεν θέλει να μας μιλήσει.
Ξεχνάμε, όμως, ότι τα παιδιά είναι άνθρωποι με όρια, τα οποία πρέπει να σεβόμαστε -κάποιες φορές περισσότερο κι από τα όρια των ενηλίκων.

Δεν κατανοούμε ότι, πιέζοντάς τα να κάνουν φίλους και να είναι πάντα πρόσχαρα στους δικούς μας φίλους, τους ζητάμε να αλλάξουν τον χαρακτήρα τους.

Stop Torturing Shy Kids

Η Toni Hammer δημοσίευσε ένα σχετικό άρθρο και εμείς δεν έχουμε παρά να συμφωνήσουμε με όλα όσα γράφει.

Τα συνεσταλμένα παιδιά είναι ευλογία και μόνο όταν το θελήσουν εκείνα, θα σταματήσουν να είναι ντροπαλά -τους χρωστάμε ως γονείς να τους δώσουμε αυτή την επιλογή.
«Όταν τα παιδιά μου αισθάνονται άνετα με κάποιον φίλο μας, τους αρέσει να “δείχνονται”. Τους αρέσει να προσπαθούν να κερδίσουν την προσοχή του. Χορεύουν, τραγουδάνε, βγάζουν έξω όλα τους τα παιχνίδια και προσπαθούν αν τους εξηγήσουν πώς ακριβώς λειτουργούν. Γελάνε και είναι αξιολάτρευτα. Μου αρέσει να βλέπω τα παιδιά μου χαρούμενα μπροστά στους φίλους μας.
Όμως, τα παιδιά μου δεν αρχίζουν πάντα έτσι με τους καινούριους ανθρώπους που γνωρίζουν.
Δεν τους χαιρετάνε με ενθουσιασμό ούτε τους αγκαλιάζουν. Σε γενικές γραμμές, είναι ντροπαλά την πρώτη φορά που γνωρίζουν κάποιον -κάτι πολύ λογικό όταν συναναστρέφεσαι για πρώτη φορά κάποιον ξένο.

Ωστόσο, υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, ξένοι, φίλοι, συγγενείς που πιστεύουν ότι πρέπει να βασανίσουν τα παιδιά που είναι πιο συγκρατημένα.

Είναι παλιοί φίλοι που έχω να δω χρόνια. Όταν συναντιόμαστε στο σούπερ μάρκετ, χαμογελάνε στα παιδιά μου, τα ρωτάνε τα ονόματά τους, την ηλικία τους και μετά το παίρνουν προσωπικά όταν εκείνα προτιμούν να γαντζωθούν από τα πόδια μου από το να τους απαντήσουν.
Οι φίλοι μου θα πουν πράγματα του τύπου: “ Δεν με συμπαθείς;” ή “Είμαι τόσο τρομαχτικός;” (αυτό πραγματικά θα τρομάξει τα παιδιά).
Μπορεί, επίσης να τα εμπλουτίζουν με φράσεις όπως “Είσαι ντροπαλός;”, αλλά ο τρόπος που λένε το "ντροπαλός" είναι σαν να ρωτάνε, αν τα παιδιά μου έχουν κακούς τρόπους αντί για το προφανές -ότι είναι ντροπαλά.
Δεν πειράζει αν τα παιδιά είναι ντροπαλά. Εγώ πιστεύω, μάλιστα, ότι αυτό είναι και υγιές.

Έχετε ακούσει για τον κίνδυνο του αγνώστου;
Προτιμώ τα παιδιά μου να φοβούνται κάποιον που δεν έχουν ξαναδεί ποτέ ή που δεν του έχουν ξαναμιλήσει από το να πουν “Ναι, θα μπω στο αυτοκίνητό σου, αφού θα μου δώσεις καραμέλες!”.

Κάποια παιδιά θέλουν περισσότερο χρόνο να συνηθίσουν τους ανθρώπους που μόλις γνωρίζουν και εύχομαι να το καταλάβουν όλοι αυτό.

Όταν κάποιος που τα παιδιά μου δεν έχουν γνωρίσει ποτέ, τους ζητά να τον αγκαλιάσουν και δεν σταματά να επιμένει παρά το ότι βλέπει ότι εκείνα δεν θέλουν, μεταμορφώνομαι σε… μαμά αρκούδα.
Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να απαιτεί την στοργή των παιδιών μου.
Αν η κόρη μου δεν θέλει να κάτσει δίπλα σου στον καναπέ, δεν είναι υποχρεωμένη να το κάνει.
Δεν πρέπει να κάνουν τίποτα που δεν θέλουν ή που δεν αισθάνονται άνετα- γι’ αυτό και όλοι πρέπει να σταματήσουν να ζητάνε απ’ τα παιδιά, πράγματα που εκείνα δεν θέλουν να δώσουν.

Αν ένα ντροπαλό παιδί είναι δίπλα σας, να σέβεστε τα όριά του.
Μην το πιέζετε.
Μην το κάνετε να νιώσει άβολα ή αμήχανα.
Μην δίνετε σημασία μόνο σε εσάς.
Δεν θα έχετε πρόβλημα αν ένα 4χρονο παιδί δεν σας αγκαλιάσει.
Δεν πειράζει αν ένα 3χρονο παιδί φύγει χωρίς να σας πει αντίο.
Δεν φταίτε εσείς. Ούτε εκείνα φταίνε!

Το να είσαι ντροπαλός δεν είναι ελάττωμα. Είναι απλώς ένα χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς μας.

Με κάθε ειλικρίνεια, θα πρέπει να απολαμβάνετε τον χρόνο που περνάτε με τα ντροπαλά παιδιά γιατί (τουλάχιστον στο δικό μου σπίτι), όταν ένα παιδί σε συμπαθεί, θα ασχολείται συνέχεια μαζί σου, από την ώρα που θα έρθεις μέχρι την ώρα που φύγεις.»

από Μαρία Κωνσταντοπούλου