Το παιδάκι σας νιώθει μοναξιά; / Loneliness in Young Children

Κάποια παιδιά είναι χαμηλών τόνων ή ντροπαλά από τη φύση τους ή απλά ορισμένες φορές νιώθουν μοναξιά. 

Loneliness in Young Children

Το mother.gr προτείνει τρόπους για να δώσετε λύση στο συναισθηματικό κενό του παιδιού σας:

Εμπνεύστε το να μοιραστεί μαζί σας τις σκέψεις του για να αντιληφθείτε τους λόγους που νιώθει μοναξιά. 

Μπορεί να διαπιστώσετε ότι έχετε ευθύνη σε αυτό, ότι κάποιες φορές απολαμβάνει να είναι απομονωμένο ή οτιδήποτε άλλο. Όπως και να έχει, μια συζήτηση μαζί του θα σας κάνει σοφότερους.

Συζητήστε μαζί του τα οφέλη της φιλίας, χωρίς να προσπαθήσετε να το πείσετε ότι πρέπει να κινητοποιηθεί άμεσα. 

Το ζητούμενο σε πρώτη φάση είναι να ενημερωθεί και όχι να γίνει άμεσα αυτό που θεωρείτε εσείς σωστό.

Ακόμα κι αν είναι εκ φύσεως μοναχικό, φροντίστε να το φέρνετε σε επαφή με άλλα παιδάκια έτσι ώστε να βρει έστω 1-2 με τα οποία περνάει καλά και θα επιζητεί στο μέλλον την παρέα τους. Μην το πιέσετε όμως, αλλά αφήστε το να κάνει μόνο του τις επιλογές.

Εντοπίστε ποιες δραστηριότητες του αρέσουν και γράψτε το σε κάποια ομάδα (ποδοσφαιρική, θεατρική κτλ). Και μόνο το γεγονός ότι θα ενταχθεί σε κάποιο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο θα κάνει το παιδί να μη νιώθει μόνο

Το Ντροπαλό μου Παιδί...

Ας μην παραβλέπουμε ότι ο χαρακτήρας κάθε παιδιού -είτε είναι λίγο είτε πολύ ή καθόλου ντροπαλό- είναι μοναδικός, με τα δικά του, εντελώς δικά του χαρακτηριστικά. Αυτό είναι άλλωστε που το κάνει αξιολάτρευτο.

Τα περισσότερα παιδιά έχουν κάποιες στιγμές που νιώθουν ντροπή. Είναι μια πλευρά της ιδιοσυγκρασίας τους που δεν πρέπει να τη μεγαλοποιούμε ούτε και να την παραβλέπουμε. Άλλωστε, υπάρχουν πολλοί τρόποι για να τα βοηθήσουμε.

Shy Kid

    Πόσες φορές δεν έχετε παρατηρήσει πιτσιρίκια να κρύβονται πίσω από το φουστάνι της μαμάς τους όταν πρέπει να χαιρετήσουν έναν άγνωστο, να γίνονται κατακόκκινα όταν πάνε να τα φιλήσουν, να χαμηλώνουν το βλέμμα, να είναι διστακτικά σε συγκεντρώσεις σε σπίτια που δεν έχουν ξαναπάει, να αρνούνται να μιλήσουν σε παιδάκια που δεν γνωρίζουν, να αισθάνονται άβολα να πουν το ποίημά τους στη γιορτή του παιδικού σταθμού; 

    «Η ντροπαλότητα είναι ένα σταθερό και έμφυτο χαρακτηριστικό της ιδιοσυγκρασίας των ανθρώπων», αναφέρει η κ. Δώρα Σκαλή, ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια. 

    «Μάλιστα, σε έρευνα που έγινε στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, όπου παρακολούθησαν τη συμπεριφορά συνεσταλμένων παιδιών από την ηλικία των 21 μηνών έως τα 7,5 χρόνια τους, τα ευρήματα έδειξαν ότι το 75% των ντροπαλών νηπίων συνέχισε να δείχνει συνεσταλμένη συμπεριφορά και στα 7 τους χρόνια, ενώ 25% είχαν γίνει κοινωνικά, αυθόρμητα, ομιλητικά, καθώς όλα αυτά τα χρόνια οι γονείς τους τα ενθάρρυναν πολύ στο να έχουν επαφές με άλλα παιδιά και τα βοήθησαν να βρουν τρόπους για να αντεπεξέρχονται σε νέες ή όχι τόσο οικείες καταστάσεις».

Μεγαλώνοντας ένα ντροπαλό παιδί
    «Αρκετές φορές οι γονείς έχουν μια ιδεατή εικόνα, ένα πρότυπο στο μυαλό τους για το πώς θέλουν να είναι το παιδί τους, κι όταν αυτό αποκλίνει ή δεν το πλησιάζει καν, αρχίζουν χωρίς να το συνειδητοποιούν να δυσανασχετούν και να το επικρίνουν», συνεχίζει η ψυχολόγος. 

    Κι όμως, δεδομένου πως σωστό και λάθος δεν υπάρχει όσον αφορά την προσωπικότητα ενός παιδιού, καλό θα ήταν να αποδεχτούν ότι η ιδιοσυγκρασία του παιδιού τους είναι αυτή και να το βοηθήσουν να γίνει λίγο πιο κοινωνικό με πολύ απλές τακτικές, αρχίζοντας από το να το ρωτήσουν με ειλικρινή περιέργεια γιατί φέρεται έτσι. Πάρτε, για παράδειγμα, ένα πιτσιρίκι που ενώ όλο το μεσημέρι περίμενε με χαρά να πάει στο πάρτι του συμμαθητή του, όταν φτάνει μπροστά στην πόρτα αρχίζει να κρύβεται πίσω από τη φούστα σας. Το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να το ρωτήσετε: 

«Γιατί αφού ήθελες να πας στο πάρτι του φίλου σου και διαλέξαμε μαζί το δώρο δεν του το προσέφερες εσύ, αλλά κρύφτηκες πίσω από εμένα;» Συζητήστε μαζί του το θέμα -αντί να αποφεύγετε να το θίξετε- για να τονώσετε την αυτοπεποίθησή του (καθώς ...

Τα ντροπαλά παιδιά

Σας θυμίζει κάτι;

Παιδιά που φαίνονται ντροπαλά, όταν είναι με άλλα παιδιά. 

Έχουν νευρικότητα ή φοβούνται και δεν μιλούν πολύ. 

Συνήθως παίζουν μόνα τους στα διαλείμματα.

Παιδιά που βλέπουν από μακριά τι κάνουν τα άλλα παιδιά αλλά δεν συμμετέχουν. 

Στα διαλείμματα παίζουν μόνα τους.

Παιδιά πολύ ήσυχα. 

Δεν έχουν πολλά να πουν στα άλλα παιδιά.

Μιλάμε λοιπόν για τα παιδιά που ενδεχομένως να εξελιχθούν σε συναισθηματικά αγχωμένους και μοναχικούς έφηβους. Είναι παιδιά που δεν συναναστρέφονται με συνομήλικους λόγω της ντροπαλότητάς τους. Αυτή τα κρατάει πίσω. Νοιώθουν έξω από τα νερά τους και στρέφονται στον εαυτό τους. Ακόμα και μεταξύ οικείων προσώπων, συχνά καταλήγουν να παίζουν μόνα τους ή σιωπηρά να βλέπουν τους άλλους να περνάνε καλά χωρίς να συμμετέχουν.

Ο φαύλος κύκλος όμως της ντροπαλότητας μπορεί να σπάσει.

Πολλά παιδιά παγιδεύονται σε αυτό τον φαύλο κύκλο που τους εμποδίζει να συνδεθούν με τα άλλα παιδιά. 

Λόγω της άβολης αίσθησης σε κοινωνικές συνευρέσεις, αποφεύγουν να συναναστραφούν με συνομήλικους. 

Αυτό σημαίνει ότι μιλούν και παίζουν πολύ λιγότερο με άλλους, κι έτσι έχουν λιγότερες ευκαιρίες να αναπτύξουν κοινωνικές δεξιότητες όπως να κάνουν συζητήσεις, να λύνουν διαφωνίες, να ακούν τον άλλον αφού μιλήσουν ή να ανακαλύψουν ευχάριστα πράγματα και δραστηριότητες να κάνουν μαζί. 

Η σχετική απουσία κοινωνικών δεξιοτήτων συμβάλλει στο να αισθάνονται άβολα και να θέλουν να αποφύγουν κοινωνικές καταστάσεις.

Κρατούν τον εαυτό τους απομονωμένο επειδή είναι πολύ απασχολημένοι με την δυσάρεστο συναίσθημα που βιώνουν. 

Για παράδειγμα περνούν το διάλειμμα διαβάζοντας και σιωπηρά κοιτούν τα άλλα παιδιά από απόσταση. Δυστυχώς το μήνυμα που στέλνουν στα άλλα παιδιά όταν φέρονται έτσι είναι ότι δεν θέλουν να είναι φίλοι. Εκείνα εν συνεχεία, αντιδρούν αρνητικά σε αυτή την ακατάδεκτη συμπεριφορά.

Συγκριτικά με τα παιδιά που δεν απομονώνονται από τα άλλα παιδιά, τα ντροπαλά είναι πιο πιθανό να εισπράττουν άμεσα την δυσαρέσκεια από τους συνομήλικους τους και τα ντροπαλά αγόρια κρίνονται πιο αυστηρά από ότι τα κορίτσια.

Υπάρχουν βέβαια διάφοροι τύποι ντροπαλών παιδιών με διαφορετικές συνήθειες στις κοινωνικές σχέσεις. 

Όλα αυτά τα παιδιά έχουν εμφανίσει τις ντροπαλές συμπεριφορές που αναφέραμε ήδη, αλλά εμφανίζουν και κάτι επιπλέον στην εικόνα τους το οποίο έχει σχέση με το πώς τους φέρονται τα άλλα παιδιά.

Τα συγκαταβατικά ντροπαλά παιδιά ενώ δεν ξεκινούν μια συζήτηση ή παιχνίδι, ανταποκρίνονται θετικά όταν τους πλησιάσει κάποιο άλλο παιδί. 

Είναι γενικά αποδεκτά από άλλα παιδιά και έχουν το ίδιο πολλούς φίλους με τα πιο κοινωνικά παιδιά. Τα άλλα παιδιά τα θεωρούν περισσότερο ευχάριστα και έξυπνα από τον μέσο όρο. 

Παρά την τάση τους να μένουν στην άκρη τους, η δεκτικότητά τους σε κινήσεις των άλλων παιδιών και πιθανώς οι θετικές σχέσεις στη οικογένεια τους τους επιτρέπουν να αναπτύξουν αρκετά καλές κοινωνικές δεξιότητες για να συναναστρέφονται με τους συνομήλικους.

Τα ανώριμα ντροπαλά παιδιά τα οποία αποστρέφονται τις κοινωνικές καταστάσεις αλλά όταν προσπαθούν να πλησιάσουν τους άλλους το κάνουν με τρόπο παιδικό ή ενοχλητικό.

Για παράδειγμα, παιδιά που μόλις βγουν από κάποιο παιχνίδι επειδή έχασαν, επανειλημμένα ενοχλούν τα άλλα παιδιά ζητώντας να παίξουν άλλο παιχνίδι, παρ` όλο που οι υπόλοιποι ακόμα παίζουν το πρώτο. 

Συνήθως τα παραγκωνίζονται από τους συνομήλικους τους και πολλές φορές προκαλούν δυσαρέσκεια γιατί αμφιταλαντεύονται μεταξύ της απόσυρσης και της αναζήτησης προσοχής με τρόπο ενοχλητικό και εκνευριστικό. Έχουν λιγότερους φίλους από τον μέσο όρο.

Τα επιθετικά ντροπαλά παιδιά. Ακούγεται αντιφατικό για ένα παιδί να είναι επιθετικό και ντροπαλό την ίδια στιγμή. Αλλά υπάρχουν και είναι αυτά που συνήθως κλείνονται στον εαυτό τους και όταν συναναστραφούν με συνομήλικους, το κάνουν με θυμό και εχθρικότητα. 

Συγκριτικά με τα πιο κοινωνικά παιδιά και άλλα ντροπαλά παιδιά, αυτά τα παιδιά έχουν την μεγαλύτερη δυσκολία στις σχέσεις με συνομήλικους. 

Έχουν πολλές πιθανότητες να απορριφθούν, να αποκλειστούν, ή να δεχθούν εκφοβισμό – εν μέρει λόγω της δυσάρεστης συμπεριφοράς τους και λόγω των ελάχιστων φίλων που θα μπορούσαν να τους προστατεύσουν ή να τους υποστηρίξουν.

mothersblog

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πώς μπορώ να βοηθήσω το ντροπαλό παιδί μου να κοινωνικοποιηθεί;

Μήπως το νήπιό σας δυσκολεύεται λίγο με τις κοινωνικές επαφές; 

Δεν είναι καθόλου σπάνιο ένα νήπιο να είναι κάπως πιο ντροπαλό από τους συνομήλικούς του. Για την ακρίβεια, είναι πολύ συνηθισμένο και απολύτως φυσιολογικό. Τα νήπια δεν έχουν προλάβει ακόμη να αναπτύξουν τις κοινωνικές δεξιότητές τους – και, φυσικά, δεν έχουν αναπτύξει ακόμη μηχανισμούς μέσω των οποίων να μπορούν να κρύψουν την αμηχανία τους.

Για τα περισσότερα πιτσιρίκια δεν πρόκειται παρά για μια παροδική φάση, από την οποία θα βγουν μεγαλώνοντας. Περίπου ένα στα πέντε θα παραμείνει εσωστρεφές – όμως ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, αυτό δεν σημαίνει ότι θα συνεχίσει να κρύβεται πίσω από τα πόδια σας και να μην λέει το όνομά του μέχρι να γίνει 30 ετών. Πάντως, είτε η συμπεριφορά του οφείλεται στο στάδιο ανάπτυξης στο οποίο βρίσκεται, είτε είναι κομμάτι του χαρακτήρα του, υπάρχουν τρόποι να το βοηθήσετε να απολαύσει περισσότερο τις κοινωνικές επαφές του. 

 

Τι μπορείτε να κάνετε για να το βοηθήσετε

Μην βάζετε ταμπέλες

Μην ξαναπείτε ποτέ μπροστά του ότι είναι «ντροπαλό». Τα παιδιά είναι εξαιρετικά εύπλαστα και πολύ συχνά εσωτερικεύουν τους χαρακτηρισμούς που τους αποδίδουμε. Έτσι, είναι πιθανό να αναγνωρίσει το συγκεκριμένο επίθετο ως κομμάτι της ταυτότητάς του και να μην καταφέρει να το ξεπεράσει. Επιπλέον, αν είναι λίγο… πονηρό, δεν αποκλείεται να αρχίσει να το χρησιμοποιεί ως δικαιολογία.
 

Μην δείχνετε δυσαρέσκεια

Αν αντιμετωπίσετε την εσωστρέφειά του ως ελάττωμα, το πιθανότερο είναι να το κάνετε να κλειστεί ακόμη περισσότερο στον εαυτό του. Ουσιαστικά, μέσα στα ήδη υπάρχοντα άγχη του, θα προσθέσετε ένα ακόμη χειρότερο: Ότι δεν είναι αρκετά καλό για εσάς. Αντίστοιχα, αποφύγετε τις συγκρίσεις του με άλλα, πιο εξωστρεφή πιτσιρίκια.
 

Κάντε το σωστό προξενιό

Ένας ήπιος τρόπος να το βοηθήσετε να κοινωνικοποιηθεί, είναι κανονίζοντας ραντεβού για παιχνίδι με ένα ή δύο άλλα παιδάκια. Φροντίστε οι… υποψήφιοι φίλοι του να μην είναι υπερβολικά φωνακλάδες ή επιθετικοί. Αν η πρώτη απόπειρα δεν πετύχει, μην το βάλετε κάτω. Μια από τις παραμέτρους με τις οποίες αξίζει να πειραματιστείτε είναι η ηλικία. Κάποια ντροπαλά νήπια λειτουργούν καλύτερα όταν παίζουν με λίγο μικρότερα παιδάκια, καθώς δεν αισθάνονται να απειλούνται. Αντιθέτως, ορισμένα άλλα προτιμούν τους λίγο μεγαλύτερους φίλους, επειδή σε αυτή την περίπτωση αρκεί να ακολουθήσουν το παράδειγμα ή τις οδηγίες τους.
 

Εξασκηθείτε μαζί 
Δημιουργήστε σενάρια και ζητήστε του να βρει τις κατάλληλες λύσεις. Για παράδειγμα, ενώ παίζετε με τις κούκλες ή τις φιγούρες του, πείτε του ότι το ένα παιχνίδι θα ήθελε να παίξει με τα υπόλοιπα, όμως δεν ξέρει πώς να τους το πει. Έπειτα, ρωτήστε το τι θα μπορούσε να κάνει για να πετύχει τον στόχο του.
 

Προετοιμάστε το κατάλληλα

Μην το εντάσσετε σε πολυσύχναστα μέρη χωρίς να το προειδοποιείτε. Περιγράψτε του τι πρόκειται να συναντήσει στην περίσταση στην οποία πηγαίνετε. Φυσικά, φροντίστε να του μεταδώσετε ενθουσιασμό για όλα τα υπέροχα πράγματα που θα κάνετε εκεί. Όμως προσοχή: Μην το παρακάνετε με τις πληροφορίες που θα μοιραστείτε, καθώς ενδέχεται να το αγχώσετε ακόμη περισσότερο. 
 

Πηγαίνετε πρώτοι

Μήπως έχετε την τάση να κάνετε… είσοδο; Όταν φτάνετε σε ένα πάρτι ή μια εκδήλωση μετά την ώρα έναρξης, το μικρό σας αντικρίζει ένα μεγάλο – και κατά τη γνώμη του απειλητικό – πλήθος. Αντιθέτως, αν είστε εκεί από νωρίς, όχι μόνο δεν θα βρείτε μπροστά σας αμέτρητα άλλα πιτσιρίκια, αλλά θα του δώσετε και την ευκαιρία να εξοικειωθεί με τον χώρο. Έτσι, όταν φτάσουν και οι υπόλοιποι είναι πιο πιθανό να διατηρήσει την ψυχραιμία του. 
 

Σπάστε τον πάγο

Βλέπετε ότι θέλει να πάει να παίξει με τα υπόλοιπα πιτσιρίκια αλλά διστάζει; Αναλάβετε εσείς την πρώτη κίνηση εκ μέρους του. Ίσως αρκεί να του δείξετε πώς να το κάνει, για παράδειγμα λέγοντάς του να δείξει στα άλλα παιδάκια το παιχνίδι του. Αν εξακολουθεί να δυσκολεύεται, πηγαίνετε μαζί του μπροστά τους και μιλήστε εσείς στα υπόλοιπα παιδιά. Μόλις δείτε ότι έχει χαλαρώσει, αποσυρθείτε και αφήστε το να ενσωματωθεί στην ομάδα. 
 

Υπάρχει περίπτωση να είναι ανησυχητικό;

Αν το μικρούλι σας έχει ξεπεράσει την ηλικία των τριών ετών και η ντροπή δημιουργεί προβλήματα στην καθημερινότητά του, καλό είναι να ζητήσετε τη γνώμη της παιδιάτρου. Ανησυχητικές ενδείξεις είναι το να μισεί τα πάρτι και τα ραντεβού για παιχνίδι, να μην απομακρύνεται ποτέ από δίπλα σας όταν πηγαίνετε στην παιδική χαρά και να μην συμμετέχει σε ομαδικές δραστηριότητες στον παιδικό σταθμό. 
 
imommy.gr

Δεν πειράζει αν τα παιδιά είναι ντροπαλά. Σταματήστε να τα βασανίζετε! - Stop Torturing Shy Kids

Συχνά μπερδεύουμε το ντροπαλό παιδί με το «κακό» παιδί που δεν έχει τρόπους, γιατί πολύ απλά δεν θέλει να μας μιλήσει.
Ξεχνάμε, όμως, ότι τα παιδιά είναι άνθρωποι με όρια, τα οποία πρέπει να σεβόμαστε -κάποιες φορές περισσότερο κι από τα όρια των ενηλίκων.

Δεν κατανοούμε ότι, πιέζοντάς τα να κάνουν φίλους και να είναι πάντα πρόσχαρα στους δικούς μας φίλους, τους ζητάμε να αλλάξουν τον χαρακτήρα τους.

Stop Torturing Shy Kids

Η Toni Hammer δημοσίευσε ένα σχετικό άρθρο και εμείς δεν έχουμε παρά να συμφωνήσουμε με όλα όσα γράφει.

Τα συνεσταλμένα παιδιά είναι ευλογία και μόνο όταν το θελήσουν εκείνα, θα σταματήσουν να είναι ντροπαλά -τους χρωστάμε ως γονείς να τους δώσουμε αυτή την επιλογή.
«Όταν τα παιδιά μου αισθάνονται άνετα με κάποιον φίλο μας, τους αρέσει να “δείχνονται”. Τους αρέσει να προσπαθούν να κερδίσουν την προσοχή του. Χορεύουν, τραγουδάνε, βγάζουν έξω όλα τους τα παιχνίδια και προσπαθούν αν τους εξηγήσουν πώς ακριβώς λειτουργούν. Γελάνε και είναι αξιολάτρευτα. Μου αρέσει να βλέπω τα παιδιά μου χαρούμενα μπροστά στους φίλους μας.
Όμως, τα παιδιά μου δεν αρχίζουν πάντα έτσι με τους καινούριους ανθρώπους που γνωρίζουν.
Δεν τους χαιρετάνε με ενθουσιασμό ούτε τους αγκαλιάζουν. Σε γενικές γραμμές, είναι ντροπαλά την πρώτη φορά που γνωρίζουν κάποιον -κάτι πολύ λογικό όταν συναναστρέφεσαι για πρώτη φορά κάποιον ξένο.

Ωστόσο, υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, ξένοι, φίλοι, συγγενείς που πιστεύουν ότι πρέπει να βασανίσουν τα παιδιά που είναι πιο συγκρατημένα.

Είναι παλιοί φίλοι που έχω να δω χρόνια. Όταν συναντιόμαστε στο σούπερ μάρκετ, χαμογελάνε στα παιδιά μου, τα ρωτάνε τα ονόματά τους, την ηλικία τους και μετά το παίρνουν προσωπικά όταν εκείνα προτιμούν να γαντζωθούν από τα πόδια μου από το να τους απαντήσουν.
Οι φίλοι μου θα πουν πράγματα του τύπου: “ Δεν με συμπαθείς;” ή “Είμαι τόσο τρομαχτικός;” (αυτό πραγματικά θα τρομάξει τα παιδιά).
Μπορεί, επίσης να τα εμπλουτίζουν με φράσεις όπως “Είσαι ντροπαλός;”, αλλά ο τρόπος που λένε το "ντροπαλός" είναι σαν να ρωτάνε, αν τα παιδιά μου έχουν κακούς τρόπους αντί για το προφανές -ότι είναι ντροπαλά.
Δεν πειράζει αν τα παιδιά είναι ντροπαλά. Εγώ πιστεύω, μάλιστα, ότι αυτό είναι και υγιές.

Έχετε ακούσει για τον κίνδυνο του αγνώστου;
Προτιμώ τα παιδιά μου να φοβούνται κάποιον που δεν έχουν ξαναδεί ποτέ ή που δεν του έχουν ξαναμιλήσει από το να πουν “Ναι, θα μπω στο αυτοκίνητό σου, αφού θα μου δώσεις καραμέλες!”.

Κάποια παιδιά θέλουν περισσότερο χρόνο να συνηθίσουν τους ανθρώπους που μόλις γνωρίζουν και εύχομαι να το καταλάβουν όλοι αυτό.

Όταν κάποιος που τα παιδιά μου δεν έχουν γνωρίσει ποτέ, τους ζητά να τον αγκαλιάσουν και δεν σταματά να επιμένει παρά το ότι βλέπει ότι εκείνα δεν θέλουν, μεταμορφώνομαι σε… μαμά αρκούδα.
Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να απαιτεί την στοργή των παιδιών μου.
Αν η κόρη μου δεν θέλει να κάτσει δίπλα σου στον καναπέ, δεν είναι υποχρεωμένη να το κάνει.
Δεν πρέπει να κάνουν τίποτα που δεν θέλουν ή που δεν αισθάνονται άνετα- γι’ αυτό και όλοι πρέπει να σταματήσουν να ζητάνε απ’ τα παιδιά, πράγματα που εκείνα δεν θέλουν να δώσουν.

Αν ένα ντροπαλό παιδί είναι δίπλα σας, να σέβεστε τα όριά του.
Μην το πιέζετε.
Μην το κάνετε να νιώσει άβολα ή αμήχανα.
Μην δίνετε σημασία μόνο σε εσάς.
Δεν θα έχετε πρόβλημα αν ένα 4χρονο παιδί δεν σας αγκαλιάσει.
Δεν πειράζει αν ένα 3χρονο παιδί φύγει χωρίς να σας πει αντίο.
Δεν φταίτε εσείς. Ούτε εκείνα φταίνε!

Το να είσαι ντροπαλός δεν είναι ελάττωμα. Είναι απλώς ένα χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς μας.

Με κάθε ειλικρίνεια, θα πρέπει να απολαμβάνετε τον χρόνο που περνάτε με τα ντροπαλά παιδιά γιατί (τουλάχιστον στο δικό μου σπίτι), όταν ένα παιδί σε συμπαθεί, θα ασχολείται συνέχεια μαζί σου, από την ώρα που θα έρθεις μέχρι την ώρα που φύγεις.»

από Μαρία Κωνσταντοπούλου

«Δεν ντρέπεσαι που κάνεις σαν μωρό;» Το τοξικό αποτέλεσμα της ντροπής

Όταν προκαλούμε ντροπή στα παιδιά 

Το τοξικό αποτέλεσμα…

«Δεν ντρέπεσαι που κάνεις σαν μωρό;», 

«Μην συμπεριφέρεσαι σαν χαζό», 

«Είσαι τόσο άτακτος, τόσο ανώριμος, τόσο ανεύθυνος, τόσο… τόσο…τόσο…». 

Φράσεις που χρησιμοποιούνται σαν ένα αποτελεσματικό εργαλείο για να αλλάξει μια συμπεριφορά, ή μήπως έχουν καταστρεπτικές συνέπειες στη ψυχοσύνθεση των παιδιών;
Στην πραγματικότητα, όταν οι γονείς χρησιμοποιούν σχόλια που προκαλούν ντροπή στα παιδιά ή υποτιμητικά συναισθήματα, μπορούν να δουν τη συμπεριφορά των παιδιών στιγμιαία να αλλάζει με σκοπό να τους ευχαριστήσουν. 

Αυτό ωστόσο συμβαίνει με ένα βαρύ τίμημα. 

Τα αρνητικά συναισθήματα εσωτερικεύονται, δημιουργούν αρνητική εικόνα του εαυτού και το χειρότερο, εσωτερικές πληγές που μπορεί να μη γιατρευτούν ποτέ!
Μπορεί το αίσθημα της ντροπής να έχει ένα γρήγορο και συχνά αποτελεσματικό τρόπο επίδρασης στη συμπεριφορά, κρύβει όμως μία παγίδα. Εστιάζει στη συμπεριφορά και όχι στο άτομο πίσω από αυτήν. 

Χρησιμοποιείται για να κερδίσουμε τη γρήγορη συμμόρφωση του παιδιού και όχι για να κατανοήσουμε, να διδάξουμε, να καθοδηγήσουμε την καλύτερη συμπεριφορά – κάτι που σαφέστατα χρειάζεται περισσότερο χρόνο και προσπάθεια.

Το τοξικό αποτέλεσμα της ντροπής…
Τα λόγια, οι λέξεις, οι φράσεις που χρησιμοποιούν οι γονείς όταν απευθύνονται στα παιδιά έχουν τεράστια επίδραση στην εικόνα που δημιουργούν για τον εαυτό τους από τα πρώτα χρόνια κιόλας της ζωής τους. 

Με άλλα λόγια, βλέπουν τον εαυτό τους όπως τους βλέπουν οι γονείς και τα κοντινά τους πρόσωπα.
Όταν τα παιδιά ακούν συνέχεια πόσο “κακά”, “χαζά”, “ανώριμα” είναι και μάλιστα συχνά μπροστά σε άλλους, εσωτερικεύουν το μήνυμα και δημιουργούν την ανάλογη αντίληψη για τον εαυτό τους η οποία θα καθορίσει και τη συμπεριφορά τους στο παρόν και στο μέλλον. 

Έτσι, ένα παιδί που έχει πιστέψει πως είναι κακό, θα έχει και κακή συμπεριφορά. Αυτό με τη σειρά του μπορεί να κάνει τον γονιό να θελήσει να προκαλέσει ακόμη περισσότερη ντροπή για να ελέγξει τη συμπεριφορά του παιδιού. Επομένως, η ντροπή δεν μειώνει επί της ουσίας τη συμπεριφορά που θέλουν να αλλάξουν οι γονείς, αλλά το ίδιο το παιδί.
Έρευνες δείχνουν πως τα άτομα που έχουν νιώσει ντροπή και υποτίμηση από τους γονείς, είναι πιο πιθανό να είναι επιθετικά και συχνά επιδεικνύουν αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές. Επίσης, το καλά εδραιωμένο συναίσθημα της ντροπής προκαλεί παραίτηση από σχέσεις, απομόνωση, άγχος, φόβο, κατάθλιψη, και προκειμένου να αντισταθμιστεί, συχνά το άτομο εμφανίζει εκφοβιστική και υποτιμητική συμπεριφορά προς άλλους, τελειομανία σε ακραίο βαθμό, ακόμη και τάση σε ψυχικές ασθένειες.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς;
Αρχικά οι γονείς είναι σημαντικό να αντιληφθούν πως όταν ντροπιάζουν ή υποτιμούν τα παιδιά, στην πραγματικότητα πράττουν λεκτική κακοποίηση με ανυπολόγιστες συνέπειες στον συναισθηματικό τους κόσμο. Πρέπει να θυμούνται πως ακόμα και αν δουν μια προσωρινή συμμόρφωση, κερδίζουν μια μάχη αλλά χάνουν τον πόλεμο.
Ο ρόλος του γονιού είναι να παρέχει ασφάλεια, αποδοχή, κατανόηση και να συμπεριφέρεται με σεβασμό. 

Να καθοδηγεί και να διδάσκει με το παράδειγμά του έτσι ώστε το παιδί να μαθαίνει μέσα από αυτό τι πρέπει να βελτιώσει. 

Όταν συμβαίνει αυτό, τότε το παιδί θα εξελιχθεί σε έναν υγιή συναισθηματικά ενήλικα, που θα σέβεται τόσο τον εαυτό του όσο και τους άλλους γύρω του.
Ο χρυσός και απλός κανόνας που πρέπει να τηρείται απέναντι στα παιδιά, είναι να τους συμπεριφερόμαστε όπως θα θέλαμε οι άλλοι να συμπεριφέρονται σε εμάς!

Parentshelp 

Όταν ρωτούν κάτι το παιδάκι σας, μην απαντάτε για λογαριασμό του και γενικά, μην το «καπελώνετε»

- Πώς σε λένε μικρέ; 

Μη πετάγεστε, αφήστε το να απαντήσει μόνο του

********

Πόσο «χώρο» δίνετε στο παιδί σας;
Μήπως ασυνείδητα μπλοκάρετε την έκφραση του παιδιού σας και την δυνατότητα να αναπτύξει δεξιότητες; 

Το να είσαι γονιός δεν είναι εύκολη δουλειά και χρειάζεται ωριμότητα κι υπομονή σε κάποια σημεία.

Ποιος απαντάει τελικά;
Πολύ συχνά παρατηρώ γύρω μου ότι γονείς, παππούδες, γιαγιάδες και άνθρωποι που έχουν υπό την φροντίδα τους ένα παιδί, σπεύδουν να απαντήσουν για λογαριασμό του. 

Όταν ένας ενήλικας απευθύνει μια ερώτηση σε ένα παιδί κοιτάζει προς το μέρος του και σκύβει κοντά του, άρα για το παιδί είναι ξεκάθαρο ότι η ερώτηση απευθύνεται σ’ εκείνο. 

Πολλά παιδιά, τα περισσότερα, δεν απαντούν άμεσα ή ντρέπονται και χρειάζονται λίγο χρόνο για να νιώσουν ασφάλεια, κοιτώντας τους γονείς τους για να πάρουν την επιβεβαίωση ότι είναι σωστό να απαντήσουν. 

Πολλοί γονείς, πριν δώσουν χρόνο στο παιδί -ούτε μερικά δευτερόλεπτα- απαντούν για εκείνο. Σε αυτή τη περίπτωση είτε το παιδί χρειάζεται χρόνο για να σκεφτεί, είτε για να πάρει θάρρος να απαντήσει, αυτομάτως ο γονιός έχει μπλοκάρει την δυνατότητα του παιδιού να μιλήσει για τον εαυτό του.

Έτσι, το παιδί μαθαίνει ότι οι άλλοι απαντούν για εκείνο και δεν καλλιεργεί τη γνώμη του, οικειοποιώντας, στο μυαλό του, την απάντηση του γονιού ως δική του, ακόμα κι αν αυτή δεν το εκφράζει. 

Μην απαντάτε για τα παιδιά. 

Δώστε τους το βήμα και ενδυναμώστε την δική τους αυτοπεποίθηση, ώστε να εκφράζουν αργότερα επιθυμίες, απόψεις αλλά και παράπονα χωρίς δισταγμό και αυτό-αμφισβήτηση στο περιβάλλον τους.

Υπάρχουν επιλογές;
Σε ένα κόσμο άπειρων επιλογών, (ποικιλία παιχνιδιών, τροφών, δραστηριοτήτων) σίγουρα ακόμα κι ένας ενήλικας θα δυσκολευόταν να καταλάβει τι από όλα επιθυμεί. 

Τα παιδιά δυσκολεύονται πολύ με τις πολλαπλές επιλογές και έχουν ανάγκη από καθοδήγηση και βοήθεια, όχι όμως «καπέλωμα».

Ο γονιός παίζει σημαντικό ρόλο στο να κατευθύνει το παιδί του σε μία επιλογή που ο ίδιος γνωρίζει ότι θα του αρέσει. 

Επειδή όμως μέσα από όλες τις καταστάσεις περνάμε μηνύματα για την ζωή στα παιδιά, καλό είναι σε κάθε περίπτωση να δίνουμε στο παιδί να κατανοεί ότι κάποιες φορές πραγματικά η «επιλογή» είναι μονόδρομος, αλλά να του μαθαίνουμε επίσης ότι στη ζωή μπορούμε και αρκετές φορές να επιλέξουμε. 

Αυτό σημαίνει ότι περιορίζουμε τις επιλογές βάσει αυτών που πιστεύουμε ότι θα αρέσουν στο παιδί μας για να το διευκολύνουμε, αλλά παράλληλα δίνουμε 2-3 επιλογές για να του ενισχύσουμε την προσωπικότητα και να νιώσει ότι διαλέγει εκείνο κι όχι εμείς για αυτό.

Τι θα παίξουμε σήμερα;
Το παιχνίδι είναι από τα πιο δυνατά μέσα έκφρασης και φαντασίας του παιδιού. Ένας γονιός μπορεί να κατανοήσει πολλά μέσα από το παιχνίδι που «στήνει» το παιδί ή μέσα από τις ζωγραφιές του, για τον ψυχισμό του. 

Όταν παίζετε με τα παιδιά σας ή ζωγραφίζετε μαζί, μην παίρνετε τον πρώτο ρόλο. Αφήστε το παιδί να φτιάξει την δική του ιστορία, αφήστε το να διαλέξει τα δικά του χρώματα, το δικό του ρεαλιστικό ή και μη ρεαλιστικό σκηνικό. Κάντε ένα βήμα πίσω και γίνετε ο δεύτερος παίκτης. 

Φυσικά το να δείξετε κάποιες δεξιότητες στο παιδί σας σε μια δημιουργική απασχόληση είναι θεμιτό, όμως το να δημιουργήσετε εσείς για εκείνο έρχεται πάλι να μπλοκάρει την έκφραση του και να ενστερνιστεί τη δική σας προσωπικότητα, που αργότερα σαν ενήλικας θα παλέψει για να κατανοήσει αν τελικά του ανήκει πραγματικά.

Δώστε τη δυνατότητα ελευθερίας στα παιδιά σας σε συνδυασμό με μία βάση ασφάλειας. Γίνετε το στήριγμα του στην μάθηση και την αυτοπεποίθηση του αλλά μην το επισκιάζετε πιστεύοντας ότι με αυτό τον τρόπο το βοηθάτε. 

Όπως όλοι οι ενήλικες γνωρίζουμε πολύ καλά, η προσωπική εμπειρία είναι ανεκτίμητη και δε μπορεί να συγκριθεί με κανέναν άλλον τρόπο μάθησης.

lifemade

"Δεν καλούν το παιδί μου στα παιδικά πάρτι"

Όταν το παιδί πηγαίνει στο σχολείο, κοινωνικοποιείται και αποκτάει φίλους, αρχίζουν και τα παιδικά πάρτι. Στην αρχή, στο νηπιαγωγείο μπορεί τα πάρτι να είναι μικρά σε αριθμό παιδιών λόγω ηλικίας, μεγαλώνοντας όμως τα πάρτι μεγαλώνουν και σε αριθμό καλεσμένων. 

Τι γίνεται όμως, όταν το παιδί μας δεν λαμβάνει την πρόσκληση για παιδικά πάρτι; Κι όταν μάλιστα σ΄αυτό το πάρτι, θα πάνε και φίλοι του; Εκεί τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο δύσκολα...

Μπορεί το παιδί να είναι ντροπαλό ή να μην κάνει παρέα με το ή τα παιδάκια που κάνουν το πάρτι. Και εξαιτίας της οικονομικής κρίσης ο γονιός επιλέγει τους πιο κοντινούς φίλους του παιδιού, για την ημέρα του πάρτι για να μην κάνει επιπλέον έξοδα. 

Σ΄αυτή την περίπτωση οι καλοί τρόποι επιβάλλουν βέβαια, να μην μοιράσει αυτό το παιδί προσκλήσεις στο σχολείο, ώστε να μην δημιουργηθεί πρόβλημα με τα άλλα παιδάκια. Μάλιστα κάποια σχολεία το επιβάλλουν αυτό. Αν σας συμβαίνει κάτι τέτοιο, ζητήστε από τη δασκάλα ευγενικά να κάνει κάτι αντίστοιχο. 

Πριν από αυτό όμως, συζητήστε με την δασκάλα:

Πώς συμπεριφέρεται το παιδί σας στην τάξη, στο διάλειμμα, παίζει με τα υπόλοιπα παιδάκια ή προτιμά να κάθεται μόνο του; 

Μήπως δημιουργεί φασαρίες ή μπλέκεται σε καβγάδες; 

Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο, το πρώτο που πρέπει να κάνετε είναι να δείτε πώς είναι η κατάσταση στο σπίτι σας. Γιατί τα παιδιά είναι ο καθρέφτης του σπιτιού τους. 

Γίνονται καβγάδες στο σπίτι σας; 

Μήπως έχει πρόσφατα αποκτήσει ένα καινούργιο αδελφάκι και δεν ξέρει πώς να διαχειριστεί τη νέα κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στο σπίτι; 

Εσείς πώς φέρεστε στο παιδί; 

Μήπως είστε αρκετά απαιτητική ώστε να το αγχώνετε; 

Σας εμπιστεύεται; 

Όλα αυτά θέλουν κουβέντα και μια ώριμη παρατήρηση του περιβάλλοντός στο οποίο ζει και μεγαλώνει το παιδί. 

Αν συμβαίνει κάτι από τα παραπάνω, εσείς πρέπει με αγάπη και υπομονή να ηρεμήσετε το παιδί σας. Και να του αφιερώσετε χρόνο γι αληθινή κουβέντα, παιχνίδι κι αγκαλιά.

Μπορεί το παιδί να είναι προσκολημένο σε ένα άλλο παιδάκι. Μόνο σ΄ένα και να κάνουν παρέα μόνο οι δυο τους. Έτσι απομονώνονται από τα υπόλοιπα παιδιά και δεν θεωρούνται μέρος της παρέας τους. Αν συμβαίνει αυτό, αφήστε το να διαχειριστεί όπως θέλει τις κοινωνικές του σχέσεις.

Αν το παιδί είναι ντροπαλό και δεν κάνει εύκολα παρέες, σε μικρή ηλικία, περίπου μέχρι τα 7 μπορείτε κι εσείς να βοηθήσετε λίγο. 

Τηλεφωνήστε σε μαμάδες και οργανώστε ένα απόγευμα ένα καφέ στο σπίτι σας να γνωριστείτε εσείς και να παίξουν τα παιδιά. Ή οργανώστε μια επίσκεψη σε ένα θέατρο. Βοηθήστε κι εσείς με την εμπειρία σας το παιδί να κοινωνικοποιηθεί.

Και τώρα ερχόμαστε σ΄εσάς. 

Πώς είστε με τις άλλες μαμάδες; 

Πηγαίνετε σε άλλα πάρτι, μιλάτε μαζί τους, είστε ευχάριστη ή κάθεστε όταν συναντιέστε και παίζετε με το κινητό σας; 

Μήπως εξαφανίζεστε τελείως επικαλούμενη μια δουλειά που πρέπει να τακτοποιήσετε; 

Να θυμάστε πως οι μαμάδες αποζητούν την παρέα με άλλες μαμάδες, αρκεί να ταιριάζουν ή έστω να περνούν κι αυτές καλά. Αν φυσικά νιώθετε πως δεν "κολλάτε" μαζί τους, δεν υπάρχει λόγος να καταπιέζεστε, αλλά σίγουρα θα πρέπει λίγο να προσπαθήσετε, για χάρη του παιδιού σας.

Τέλος, υπάρχουν και γυναίκες που τις προσκλήσεις στα παιδικά πάρτι τις κάνουν με τα δικά τους προσωπικά κριτήρια που είναι άσχετα από τις προτιμήσεις του παιδιού τους. 

Μπορεί να είναι από την ίδια γειτονιά, ή να ταιριάζουν τα επαγγέλματά τους, δεν θα ψάξουμε τα κριτήρια. 

Σ΄αυτή την περίπτωση δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα, εκτός από το να είστε ευγενική και φιλική κάθε φορά που συναντιέστε και να καλέσετε μια δυο φορές το παιδί στο σπίτι σας για παιχνίδι. Οι καλοί τρόποι επιβάλλουν ν΄ανταποδώσει... Οπότε ο σκοπός σας θα έχει επιτευχθεί.

Πάντως αν το παιδί μάθει για το ή τα πάρτι, έχει να κάνει με την ηλικία του το τι θα του πείτε. Η αλήθεια είναι πάντα το καλύτερο, όπως "δεν κάνετε πολλή παρέα μ΄αυτό το παιδάκι γι αυτό δεν μας κάλεσε, όμως εμείς θα πάμε σινεμά κι έπειτα να παίξουμε στην παιδική χαρά", όμως αν το παιδί είναι κάτω από 6 ετών, κι αναλόγως της ωριμότητάς του, μπορείτε να πείτε πως έχετε κανονίσει κάτι άλλο για την ημέρα εκείνη, ώστε να μην θεωρήσει πως δεν πάει επειδή δεν προσκλήθηκε αλλά ίσως επειδή εσείς δεν μπορούσατε.

yolife

Η κοινωνική φοβία στο παιδί Social Phobia in Children and Adolescents

Όπως και πολλοί ενήλικοι έτσι και πολλά παιδιά έχουν να αντιμετωπίσουν ένα ψυχολογικό πρόβλημα που λέγεται κοινωνική φοβία. Πρόκειται για μια εκδήλωση άγχους σε μέρη που το παιδί νιώθει πως θα εκτεθεί, θα νιώσει αμηχανία, ντροπή, ότι οι φίλοι του θα το μειώσουν ή θα το κάνουν ρεζίλι.

Social Phobia in Children and Adolescents

Η σκέψη και μόνο ότι θα πάει στο σχολείο και ο δάσκαλος θα το ρωτήσει για το μάθημα, η επίσκεψη σε ένα φίλο του, η συμμετοχή σε εξωσχολικές δραστηριότητες και η πρόσκληση σε ένα πάρτι του προκαλεί ταραχή και στενοχώρια.

Η χαμηλή αυτοεκτίμηση βρίσκεται συχνά στο επίκεντρο του προβλήματος και κάποιο παιδί με κοινωνική φοβία η καθημερινή ζωή του είναι επώδυνη και χρειάζεται ψυχολογική υποστήριξη.

Πως να βοηθάς το παιδί να ξεπεράσει τους κοινωνικούς του φόβους

Ο ψυχολόγος είναι ο καταλληλότερος σύμβουλος για τους γονείς, όταν το πρόβλημα παρεμβαίνει στην ποιότητα της ζωής του παιδιού. 

Οι γονείς μπορείτε από την πλευρά σας να ενισχύσετε την κοινωνικοποίηση και την αυτοπεποίθηση του παιδιού με τους εξής τρόπους:

* Να αναρωτηθείτε μέσα σας γιατί μπορεί να φοβάται και να μην έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του. Μιλήστε μαζί του καθημερινά και εκμαιεύστε τα συναισθήματά του. Η ζωγραφική εδώ ως μέσο έκφρασης μπορεί να κάνει θαύματα!

* Ωθήστε το παιδί να συμμετέχει σε δραστηριότητες εκτός σχολείου που του είναι αρεστές, ώστε να χτίσει κοινωνικές δεξιότητες.

* Να κάνετε μαζί του παιχνίδι ρόλων, όπου το παιδί θα εξασκηθεί μέσω της φαντασίας του στο να αντιμετωπίζει τις καταστάσεις που αποφεύγει.

* Να του θυμίζετε ότι για καθετί που φοβάται υπάρχει πάντα ο λογικός αντίλογος – η εκλογίκευση των φόβων αποτελεί ισχυρό αγχολυτικό.

* Μιλήστε μαζί του για τα ψυχικά οφέλη της εγγύτητας με τα άλλα παιδιά στη ζωή του.

* Να επαινείτε το παιδί όταν υπερβαίνει τον φόβο του και καταφέρνει να κάνει κάτι που του είναι κοινωνικά δύσκολο.

news935

Πως θα τονώσουμε την κοινωνικότητα του παιδιού μας; Helping your child to be sociable

Υπάρχει πιθανότητα ένα παιδάκι που συνηθίζει να κρύβεται πίσω από τη φούστα της μαμάς του να εξελιχθεί μεγαλώνοντας σε... ψυχή της παρέας;

Helping your child to be sociable

Πολλοί γονείς ανησυχούν όταν βλέπουν το παιδί τους να προτιμάει την αγκαλιά της μαμάς από την παρέα με τα άλλα παιδάκια, όμως οι ειδικοί έχουν άλλη γνώμη! 
Κάθε παιδί έχει τον δικό του τρόπο προσέγγισης των άλλων ανθρώπων και ορίζει διαφορετικά την κοινωνικοποίηση, μας λένε. 

Κι αυτό είναι κάτι απολύτως φυσιολογικό που πρέπει να σεβαστούμε. Υπάρχουν πεντάχρονα που μπαίνουν στο παιδικό πάρτι και αμέσως να γίνονται το κέντρο της προσοχής κι άλλα που χρειάζονται αρκετό χρόνο «προθέρμανσης» πριν μπουν στον «αγώνα».

Δεν υπάρχει σωστός ή λάθος τρόπος, ούτε μια συγκεκριμένη συνταγή που να οδηγεί στην επιτυχία. Το μόνο βέβαιο είναι ότι εξαναγκάζοντας ή, κυριολεκτικά, σπρώχνοντας το παιδί να πάει να παίξει με τα άλλα ή φορτώνοντας τον ελεύθερο χρόνο του με δραστηριότητες που θα το βοηθήσουν να συγχρωτιστεί με άλλα παιδιά δεν θα το κάνουν πιο κοινωνικό. 
Αντίθετα, οι κοινωνικές δεξιότητες στα πιο δειλά παιδιά πρέπει να χτίζονται σιγά σιγά.

Να μερικές ιδέες για να τονώσετε την κοινωνικότητά του χωρίς να το τρομάξετε ή να το καταπιέσετε:

- Καλέστε ένα μόνο παιδάκι σε χώρο όπου το παιδί σας νιώθει ασφάλεια (ιδανικά στο σπίτι σας).
- Δώστε του όσο χρόνο χρειαστεί. Εάν θέλει να παίξει μόνο του σε μια γωνιά, αφήστε το να το κάνει.
- Μην ξεχνάτε ότι ακόμα δεν έχει μάθει να μοιράζεται, γι’ αυτό είναι φυσιολογικό για εκείνο να αντιδρά όταν κάποιος παίρνει το παιχνίδι του, όπως θα κάνατε κι εσείς εάν κάποιος άρπαζε την τσάντα από τον ώμο σας.
- Είναι προτιμότερο να ορίσετε εσείς τους κανόνες του παιχνιδιού ή και να τα βάλετε να παίζουν δίπλα δίπλα, τα καθένα με το παιχνίδι του –και μείνετε κάπου κοντά για να προλάβετε τους καυγάδες, που είναι αναπόφευκτο ότι θα προκύψουν.
- Κυρίως, μην αγχώνεστε. Το παιδί σας θα νιώθει πολύ μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση εάν βλέπει ότι εσείς είστε ψύχραιμη. Άλλωστε, εκείνο που έχει σημασία στη φιλία είναι η ποιότητα και όχι η ποσότητα και να είστε σίγουρη ότι σιγά σιγά θα διαλέξει τους ανθρώπους που θα βάλει στην παρέα και την καρδιά του.

5 ενδιαφέροντα πράγματα που δεν ξέρατε για τη φιλία
- Η ηλικία που το παιδί αρχίζει να αποκαλεί «φίλους» τους συνομηλίκους με τους οποίους παίζουν μαζί είναι γύρω στα 3 χρόνια.
- Το 1997 ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών ανακήρυξαν τον Γουίνι, τον διάσημο αρκούδο του Ντίσνεϊ, ως τον διεθνή Πρεσβευτή της Φιλίας.
- Πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι οι άνθρωποι που έχουν πολλούς φίλους έχουν περισσότερες πιθανότητες να κερδίζουν περισσότερα χρήματα.
- Σύμφωνα με τους ανθρωπολόγους, κάθε άνθρωπος στη ζωή του θα κάνει κατά μέσο όρο 150 φίλους. Από αυτούς μόνο οι πέντε θα είναι οι αληθινά «κολλητοί» του.
- Έρευνες δείχνουν ότι η φιλία είναι πολύ σημαντική για τη σωματική μας υγεία και οι άνθρωποι που έχουν καλούς φίλους συνήθως ζουν περισσότερο από όσους δεν έχουν.

mamamia

Πώς θα βοηθήσετε το παιδάκι σας, αν είναι ντροπαλό

Αν στην παραλία το παιδί σας κρύβεται στην αγκαλιά σας κάθε φορά που ένα άλλο παιδάκι του ζητά να παίξει με τα κουβαδάκια του ή αν στην παιδική χαρά προτιμά μόνο την κούνια, γιατί διστάζει να στριμωχτεί με τα αλλά παιδάκια στην τσουλήθρα και τα τούνελ, τότε μάλλον αυτό το καλοκαίρι πρέπει να βοηθήσετε το μικρό σας να βγει από το καβούκι του.

Παιχνίδια με θάρρος για ντροπαλά παιδάκια

 8 Ways to Help the Shy Child

Πολλά παιδιά είναι από τη φύση τους πιο συνεσταλμένα και αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, όμως μπορείτε να ενθαρρύνετε το παιδί σας να γίνει λίγο πιο κοινωνικό:

• Αποφύγετε τους χαρακτηρισμούς: Σταματήστε να λέτε στον κόσμο «ντρέπεται, γι’ αυτό δε μιλάει» ή «είναι λόγο ντροπαλός/η», γιατί το παιδί ακούει και νιώθει άσχημα.

• Μην το πιέζετε: Μην επιμένετε να πει το όνομα του στην ευγενική κυρία της διπλανής ξαπλώστρας ή στο σερβιτόρο στην ταβέρνα. Αργότερα, όταν είστε μόνοι σας, πείτε του ότι είναι ωραίο να είμαστε ευγενικοί και να χαιρετάμε ή να λέμε το όνομα μας, κλπ.

• Κάντε εσείς την αρχή: Συνήθως ένα ντροπαλό παιδί θέλει πολύ να παίξει με άλλα παιδάκια, αλλά διστάζει. Προσκαλέστε εσείς το διπλανό παιδάκι να παίξει με το δικό σας ή ζητήστε του να σας πει το όνομα του κλπ. Μετά θα σας ακολουθήσει και το δικό σας παιδί.

• Δώστε του πρωτοβουλίες: Αφήστε το να παραγγείλει αυτό το φαγητό του στο εστιατόριο ή να διαλέξει σε ποια παιδική χαρά θα πάτε και ενθαρρύνετέ το να μιλά και να μη διστάζει να λέει τη γνώμη του.

• Επαινέστε τις προσπάθειές του: Κάθε φορά που το παιδάκι σας κάνει έστω κι ένα μικρό βήμα έξω από το καβούκι του, επαινέστε το και πείτε του πόσο σημαντικό είναι που κατάφερε να ξεπεράσει την ντροπή του.

mother

Παιχνίδια με θάρρος για ντροπαλά παιδάκια

Πώς θα βοηθήσετε ένα ντροπαλό παιδί να υπερασπιστεί τον εαυτό του σε μια συνάθροιση για παιχνίδι

8 Ways to Help the Shy Child

Το παιχνίδι με άλλα παιδιά είναι μια ευκαιρία κοινωνικοποίησης με όλες τις δυσκολίες και τα προβλήματα που ανακύπτουν.

Με λίγη ενθάρρυνση και πρακτική εξάσκηση, όμως, το μικρό σας, που είναι περισσότερο ντροπαλό και δεν διακρίνεται από την ικανότητά του να διεκδικεί, θα καταφέρει να τα βγάλει πέρα σε μια συνάθροιση για παιχνίδι. 

Ας δούμε πώς να το βοηθήσετε για να κάνει μόνο του τα πρώτα του θαρραλέα βηματάκια.  

Δώστε στο μικρό σας μια ευκαιρία να σταθεί στα πόδια του. Μπορεί να είναι δύσκολο να αντισταθείτε να πάρετε το παιχνίδι από το παιδάκι που το άρπαξε και να το επιστρέψετε στο δικό σας, αλλά συγκρατηθείτε. Παρατηρήστε πώς θα αντιδράσει και μην είστε διαρκώς δίπλα του καθώς το μικρό σας χρειάζεται να μάθει να λύνει μόνο του τα μικρά καθημερινά προβλήματα. 
Και αν κάνει ένα πρώτο βήμα τότε θα αποκτήσει την απαραίτητη αυτοπεποίθηση για να συνεχίσει.

Δώστε το παρόν αν δεν αντιδρά ή αν οι προσπάθειές του δεν έχουν αποτέλεσμα.

Όταν είναι ξεκάθαρο ότι οι προσπάθειές του να λύσει το πρόβλημα ή να διαχειριστεί την κατάσταση πέφτουν στο κενό, είναι ώρα να εμπλακείτε στο παιχνίδι, χωρίς εντάσεις και χωρίς υπερβολές. Πείτε, για παράδειγμα, «είναι η σειρά του να παίξει με τη μπάλα».

Διδάξτε του πώς να αντιδρά.

Ένα ντροπαλό παιδί πιθανόν να αρχίσει να διαχειρίζεται μια κατάσταση μόνο του αν του δείξει κάποιος τον τρόπο. Για παράδειγμα πείτε στο μικρό σας (λειτουργεί καλύτερα σε μεγαλύτερα παιδιά) τι να απαντάει σε κάποιον που του αρπάζει το παιχνίδι («σε παρακαλώ δώσε μου πίσω την μπάλα»).

Γίνετε το παράδειγμα καλής συμπεριφοράς.

Επειδή είστε το πρότυπο για το μικρό σας, συμπεριφερθείτε όπως θα θέλατε και εκείνο να συμπεριφέρεται. Αντί λόγου χάρη να σπρώχνετε ή να πιέζετε το μικρό σας να παίξει επειδή είναι η σειρά του, πείτε κάτι του τύπου «είναι η σειρά μου» ή «δεν είναι η δική σου σειρά», ώστε να του στείλετε το μήνυμα να χρησιμοποιεί τις λέξεις και όχι το σώμα του για να διορθώσει μια κατάσταση.  

Βάλτε και τις άλλες μαμάδες στο κόλπο.

Προτείνετε στη μαμά ή στις μαμάδες των άλλων παιδιών να εμπλακούν περισσότερο ενεργά ώστε να μάθουν στα μικρά τους τι είναι σωστό και τι όχι σε μια συνάθροιση για παιχνίδι ώστε να αντιμετωπίζετε κάθε φορά λιγότερα προβλήματα.

Κάντε μπόλικη εξάσκηση.

Το παιχνίδι ρόλων θα δώσει το παράδειγμα στο ντροπαλό παιδί σας για το πώς θα αντιδράσει την επόμενη φορά που θα δημιουργηθεί πρόβλημα στη συνάθροιση για παιχνίδι. Όταν είστε οι δύο σας, για παράδειγμα, πάρτε του το αρκουδάκι και πείτε πως αν το θέλει πίσω θα πρέπει να το πει. Στη συνέχεια αλλάξτε ρόλους.

 

happyparenting

Ντροπαλά παιδιά… θορυβημένοι γονείς!

Αναγνωρίστε ότι έχετε ένα παιδί το οποίο είναι ευαίσθητο, ήσυχο, ζεστό, με βαθιά συναισθήματα. 
Ο κόσμος θα ήταν φτωχότερος χωρίς αυτά τα συναισθήματα και αυτές τις ιδιότητες.
.
Πολλά παιδιά χαρακτηρίζονται ως ντροπαλά. Αν κατανοήσουμε όμως τι σημαίνει πραγματικά «ντροπαλότητα» μπορεί να δούμε ότι αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό της προσωπικότητας του παιδιού και όχι ένα ελάττωμα.
.
Τα παιδιά μπορεί να είναι ντροπαλά με διαφορετικούς τρόπους και για διαφορετικούς λόγους. Το να καταλάβουμε το γιατί το δικό μας παιδί προσωπικά είναι ντροπαλό, είναι μια καλή αρχή για να το βοηθήσουμε να ξεπεράσει σε κάποιες καταστάσεις την ατολμία του χωρίς όμως να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε τη δική του μοναδική προσωπικότητα. Κάντε κάποιες ερωτήσεις στον εαυτό σας. Πότε δείχνει το παιδί να είναι ντροπαλό;
• Σε πάρτι;
• Όταν συναντά καινούριους ανθρώπους;
• Όταν το επαινείται μπροστά σε άλλους;
• Μήπως ντρέπεται να φάει μπροστά σε κόσμο;
• Όταν τηλεφωνεί;
• Μήπως όταν χρειάζεται να κάνει κάποια παρουσίαση στο σχολείο (ένα ποίημα, ή σε μία εργασία;)
Τι να κάνετε
• Κάντε αυτά τα πράγματα που θα θέλατε να κάνει το παιδί σας! (Μιλήστε με άλλους ανθρώπους, πηγαίνετε πρώτοι στον μπουφέ, ζητήστε βοήθεια από έναν υπάλληλο στο σούπερ μάρκετ, αφήστε μηνύματα σε τηλεφωνητές κ.ά. Όλα αυτά κάντε τα μπροστά στο παιδί, χωρίς όμως να του εξηγείτε ή να του κάνετε κήρυγμα.
• Να είστε φιλικοί. Χαμογελάστε, καλημερίστε τους γείτονες ή τους άλλους γονείς στο σχολείο.
• Επαινέστε όταν κάνουν κάτι που σας αρέσει. Για παράδειγμα, πείτε: «Μου άρεσε πολύ όταν πήγες και ζήτησες βοήθεια από τη φίλη σου ή Σε θαύμασα όταν μίλησες πρώτος στις κούνιες».
• Κανονίστε συγκεντρώσεις και πάρτι όσο το δυνατόν νωρίτερα για το παιδί σας.
• Αναγνωρίστε τα θετικά του κομμάτια και δείτε σε ποιον τομέα τα καταφέρνει καλά. Είναι καλό στα καλλιτεχνικά; Μήπως στον αθλητισμό; Μήπως του αρέσουν τα μαθηματικά; Το διάβασμα; Μήπως είναι καλό στην οργάνωση; Ή μήπως του αρέσει να βοηθά ζώα και ανθρώπους; Βρείτε τον τομέα του παιδιού σας και φέρτε σε επαφή με άλλα παιδιά που έχουν παρόμοια ενδιαφέροντα.
• Δείξτε του ότι εκτιμάτε τη γνώμη του. Ρωτήστε το για παράδειγμα: «Πού θα σου άρεσε να βάλουμε αυτή τη γλάστρα»; Ακόμα και αν το μέρος που διάλεξε δεν σας αρέσει, τοποθετήστε τη γλάστρα εκεί που σας υπέδειξε.
Τι να μην κάνετε
• Μη φέρνετε το παιδί σας σε δύσκολη θέση δημόσια ή ιδιωτικά εξαιτίας της ντροπαλότητάς του.
• Μην κρίνετε το παιδί σας.
• Μην του βάζετε ταμπέλες.
• Μην το ειρωνεύεστε αν κάνει λάθη.
• Μην κάνετε τα πράγματα που μπορεί να κάνει για τον εαυτό του. Για παράδειγμα, αν σε ένα πάρτι θέλει να πάτε εσείς να του βάλετε τούρτα πείτε για π.χ. «Μόλις έκατσα και η αλήθεια είναι ότι είμαι λίγο κουρασμένη. Αν θες πήγαινε βάλε μόνος σου/μόνη σου».
Βοηθήστε το παιδί να καταλάβει ότι η ζωή είναι μια συνεχομένη διαδικασία που προϋποθέτει το κουράγιο να περνάμε μέσα από τον φόβο. Και αυτή είναι μια μάχη που δίνουμε είτε είμαστε ενήλικες είτε είμαστε παιδιά.
Τέλος, αναγνωρίστε ότι έχετε ένα παιδί το οποίο είναι ευαίσθητο, ήσυχο, ζεστό, με βαθιά συναισθήματα. Ο κόσμος θα ήταν φτωχότερος χωρίς αυτά τα συναισθήματα και αυτές τις ιδιότητες.
πηγή: infokids