Tuesday, 16 January 2018

Πώς να μεγαλώσετε ένα αγόρι
που δεν θα παρενοχλεί τα κορίτσια

..................
Όπως χαρακτηριστικά γράφει η ψυχολόγος κ. Αθανασιάδου Μαρία «Είναι πολλά τα περιστατικά ενηλίκων ανδρών, που ασκούν λεκτική, σωματική και σεξουαλική κακοποίηση εις βάρος των γυναικών. Εργοδότες που χρησιμοποιούν την θέση τους και παρενοχλούν ερωτικά τις υφισταμένες τους, σύντροφοι που σηκώνουν χέρι στις γυναίκες τους, επειδή δεν μπορούν να ελέγξουν το συναίσθημα του θυμού, σεξουαλικά διεστραμμένοι άντρες που επιλέγουν τον βιασμό για να ικανοποιήσουν τις αρρωστημένες τους επιθυμίες. 
Και αυτά είναι μόνο ακραίες αντιδράσεις. 
Στην καθημερινότητα συναντάμε γύρω μας ανθρώπους, που μέσα από την συμπεριφορά τους αναδεικνύουν συνεχώς την έλλειψη σεβασμού που υπάρχει ως προς το γυναικείο φύλο και την πλήρη υποτίμηση αυτού.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι οι συγκεκριμένοι ενήλικες άντρες ήταν κάποτε παιδιά. Μεγάλωσαν σε ένα οικογενειακό περιβάλλον, στο οποίο προφανώς δεν υπήρξαν ούτε παραδείγματα ανάλογου σεβασμού, ούτε κατάλληλα μαθήματα εκ μέρους των γονέων. 
Δεν γίνεται ένα αγόρι 5 ετών να βλέπει τον πατέρα του να βρίζει υποτιμητικά την μητέρα του και να αντιμετωπίζει τις γυναίκες, γενικότερα, ως εργαλεία σεξουαλικής ηδονής και αυτό το παιδί να γίνει αργότερα ένας άντρας που θα εκτιμήσει την σύντροφο του πέρα από το ωραίο σώμα της και την δυνατότητα να γίνει αυτή σάκος του μποξ στα νεύρα του».

Πως μπορούμε να μάθουμε, λοιπόν, τα αγόρια μας να σέβονται τις γυναίκες;
Η κ. Αθανασιάδου δίνει συγκεκριμένες συμβουλές για αυτό το μάθημα ζωής που κάθε γονιός οφείλει να δώσει:

Τι μηνύματα θέλω να περάσω στο παιδί μου για να εξασφαλίσω την προοπτική ενός άντρα, που θα αντιμετωπίζει το γυναικείο φύλο με εκτίμηση;


1) Θέλω το αγόρι μου να παρακολουθεί ένα υγιές πρότυπο ανδρός μέσα στο σπίτι: 
Μπαμπάς, παππούς, θείος, φίλος, κ.ο.κ. Άντρες που είναι σημαντικά πρόσωπα οικογενείας, τα οποία να αποτελούν καλά παραδείγματα για τα αγόρια μας. Η στάση τους απέναντι στην γυναίκα να ενέχει εκτίμηση και αναγνώριση.

2) Θέλω το αγόρι μου να καταλάβει, ότι με το να έχει σωματικό εκτόπισμα και δύναμη, αυτό δεν το καθιστά ελεύθερο να το χρησιμοποιεί ως εργαλείο υποταγής των αδυνάτων: 
Είναι καλό τα αγόρια να μάθουν πως και οι λέξεις έχουν δύναμη και όταν αυτές χρησιμοποιούνται κατάλληλα, τότε έχουν και θεραπευτική αξία. Μπορούν να βάζουν στην θέση τους τον οποιονδήποτε με επιχειρήματα και όταν αδικούνται να υπερασπίζονται τον εαυτό τους χωρίς να επιδιώκουν την καθήλωση του άλλου.

3) Θέλω το αγόρι μου να μην αξιολογεί μία γυναίκα μόνο μέσα από την εμφάνιση της, αλλά να κοιτάει και τον εσωτερικό της κόσμο, την προσωπικότητα της:
 
Πέρα από ένα καλλίγραμμο σώμα και ένα όμορφο παρουσιαστικό, επιθυμώ να μάθω στο αγόρι μου την σημαντικότητα των αξιών, όπως είναι η ειλικρίνεια, η ευγένεια, η δημιουργικότητα, η εξυπνάδα, η καλοσύνη, κ.ο.κ.

4) Θέλω το αγόρι μου να μάθει να είναι ευγνώμων και να λέει ευχαριστώ ακόμα και για μικρά πράγματα: 
Είναι πολύ σημαντικό να εκτιμά το αγόρι την όποια προσφορά της γυναίκας και να μην την υποτιμά, ακόμα κι αν εκείνη δεν εργάζεται ή δεν διαθέτει ένα ανεβασμένο μορφωτικό ή κοινωνικο-οικονομικό status. Και μία νοικοκυρά εργάζεται και αυτό που παρέχει στο σπίτι της είναι πολύτιμο και καθόλου αυτονόητο. Όλοι οι άνθρωποι έχουν την προσωπική τους αξία. Αυτή δεν περιορίζεται στο χρήμα ή σε μία εντυπωσιακή εμφάνιση.

5) Θέλω το αγόρι μου να μάθει να ακούει σε μία συζήτηση και να εκφράζει τα συναισθήματα του: 
Αυτό είναι κάτι, που θα τον βοηθήσει στην επικοινωνία, θα αποκτήσει ενσυναίσθηση και σεβασμό στην διαφορετική άποψη. Να μην απειλείται, όταν υπάρχει διαφωνία και ο στόχος του πάντα να είναι η εύρεση μίας κοινής πορείας και όχι η διάλυση.

6) Θέλω το αγόρι μου να μην φοβάται να έχει ευαισθησίες:
 
Η ευαισθησία θα το κάνει να έρχεται σε επαφή με τα συναισθήματα της γυναίκας, δεν θα είναι σκληρός και άκαμπτος, θα μπορεί να καλλιεργεί μέσα του την ανάγκη της κατανόησης και της συμπόνοιας, αλλά πάντα με οριοθέτηση και με την κατάλληλη προστασία και του ίδιου του εαυτού του.

7) Θέλω το αγόρι μου να μπορεί να είναι μέλος μίας ομάδας: 
Που αυτό τι σημαίνει; Ότι θα μάθει να μην κοιτάει μόνο την πάρτη του, αλλά και τις ανάγκες και τις επιθυμίες των άλλων. Θα μάθει πως δεν περιστρέφεται ο κόσμος γύρω από αυτόν.

8) Θέλω το αγόρι μου να μάθει, ότι μόνο δύναμη δηλώνει για τον άντρα να φροντίζει την γυναίκα του: 
Η φροντίδα προς την γυναίκα δεν ταυτίζεται με αδυναμία ή με έλλειψη αρρενωπότητας. Ο άντρας που μπαίνει στα παπούτσια μίας γυναίκας, για να σκεφθεί τι της αρέσει, τι την ευχαριστεί, είναι αρκετά έξυπνος. Και το κυριότερο που θέλω να μάθει το αγόρι μου είναι πως τις πιο πολλές φορές αρκεί μία ζεστή και μεγάλη αγκαλιά για να νιώσει η γυναίκα γλυκά προς το πρόσωπο του.

9) Θέλω το αγόρι μου να μάθει να βοηθά στις δουλειές του σπιτιού: 
Το νοικοκυριό δεν είναι κληρονομική υποχρέωση μόνο μίας γυναίκας. Το να αναλαμβάνει κάποιες δουλειές μέσα στο σπίτι δηλώνει στοργή, τρυφερότητα και κατανόηση στον πολλαπλό ρόλο που έχει εκείνη μέσα σε μία οικογένεια.

10) Θέλω το αγόρι μου να μάθει να αγαπάει την δέσμευση και να την καλλιεργεί: 
Αυτό μπορεί να σημαίνει πως δεν υπάρχει λόγος να φοβάται την απώλεια της ελευθερίας του στα πλαίσια μίας σχέσης. Το να είναι πιστός δηλώνει σεβασμό απέναντι στον εαυτό του και φυσικά απέναντι στην γυναίκα με την οποία σχετίζεται. Η σχέση δεν συνεπάγεται τον εγκλωβισμό και την στέρηση του όποιου δικαιώματος έχουμε ως άνθρωποι. Ίσα ίσα είναι καλό να ενισχύει ένα αγόρι την προσωπική εξέλιξη μίας γυναίκας σε κάθε επίπεδο και αυτό να ισχύει και αντιστρόφως.

infokids.gr

Σταματήστε να πιέζετε τα παιδιά να φάνε περισσότερο

Παιδίατρος συμβουλεύει μαμάδες και γιαγιάδες για την διατροφή των νηπίων

O παιδίατρος Αντώνιος Δαρζέντας με μια ανάρτησή του στο Facebook θέλησε να αναδείξει το ζήτημα της σωστής σίτισης των παιδιών μόλις συμπληρώσουν το πρώτο έτος ζωής τους κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στο πώς οι γονείς τα ταΐζουν υπερβολικά με αποτέλεσμα η χώρα να κατέχει τα θλιβερά πρωτεία στην παιδική παχυσαρκία στην Ευρώπη.
Η τελευταία μπουκιά δεν είναι η δύναμη τους, 
είναι η μελλοντική παχυσαρκία τους.
Δείτε αναλυτικά την ανάρτηση του παιδιάτρου:
Είναι πάντως εντυπωσιακό πως μόλις αναλάβουν τη σίτιση του βρέφους οι γιαγιάδες, τα παιδιά αμέσως μέσα σε δύο μήνες ανεβαίνουν μια καμπύλη στη στατιστική του βάρους. 

Μετά το χρόνο, όταν αρκετές μητέρες ξεκινούν μετά την άδεια μητρότητας να εργάζονται, εξ ανάγκης πολλά νήπια τα κρατούν οι γιαγιάδες. 
Αμέσως στην πρώτη επίσκεψη μετά από αυτό, διαπιστώνω τόσο εντυπωσιακή αύξηση του βάρους που κατευθείαν χωρίς να μου πει κάτι ο γονιός καταλαβαίνω ότι το παιδί άρχισε να το φυλάει η γιαγιά. Όταν μάλιστα τους λέω "άρχισε να το φυλάει η γιαγιά ε;" με κοιτούν όλοι έκθαμβοι για τις μαντικές μου ιδιότητες.

Προσοχή λοιπόν γιατί η παχυσαρκία εγκαθίσταται κυρίως σε αυτή την ηλικία από την οποία μετά με δυσκολία απαλλάσσεσαι.

Μερικές απλές συμβουλές λοιπόν προς γιαγιάδες και μαμάδες για τα παιδιά μετά το έτος.

  1. Σταματήστε να πιέζετε τα μωρά να φάνε περισσότερο. Η τελευταία μπουκιά δεν είναι η δύναμη τους, είναι η μελλοντική παχυσαρκία τους.
  2. Σταματήστε να πολτοποιείτε πια τα φαγητά τους. Έτσι τα βοηθάτε να φάνε πολύ μεγαλύτερες ποσότητες.
  3. Σταματήστε να δίνετε αν δεν φάνε, σνακ ή λιχουδιές με την αιτιολογία «μα το παιδί δεν έφαγε, νηστικό θα μείνει;»
  4. Σταματήστε να τα κυνηγάτε και να τα ταΐζετε όρθια.
  5. Σεβαστείτε την φυσιολογική ανορεξία του όταν το παιδί είναι άρρωστο και δεν τρώει. Η πίεση να φάει σε εκείνη την περίοδο είναι άχρηστη και επιβλαβής. Αφενός η ασθένεια βάζει τον οργανισμό σε καταβολική φάση, αφετέρου πιέζοντας το, το εκπαιδεύετε να υπερβαίνει την όρεξη του.
  6. Βάλτε καλά στο μυαλό σας ότι μετά το έτος τα παιδιά πρέπει να παίρνουν 2 με 2,5 κιλά το χρόνο, δηλαδή περίπου 150 με 200 γραμμάρια το μήνα και όχι ένα κιλό το μήνα, όπως έπαιρναν ως νεογνά.
  7. Ο Παιδίατρος σας με την παρακολούθηση της ανάπτυξης του παιδιού είναι αρμόδιος να σας πει αν το παιδί αναπτύσσεται σωστά και όχι η γιαγιά ή η γειτόνισσα που έχει μεγαλώσει τέσσερα.
Έχουμε τα πιο παχύσαρκα παιδιά στον κόσμο. 

Ας προσέξουμε, όσο είναι νωρίς, γιατί μετά δύσκολα αναστρέφεται το φαινόμενο.

Monday, 15 January 2018

Δεν γίνεται ένα παιδί ενός έτους να είναι χειριστικό
The Manipulation Myth

Εδώ και αρκετά χρόνια επικρατεί η άποψη ότι τα παιδιά είναι χειριστικά από κούνια και για να μην μας “πάρουν τον αέρα”, πρέπει από βρέφη να τους βάζουμε όρια, να μην τα παίρνουμε αγκαλιά γιατί θα μάθουν στα χέρια και θα γίνουν κακομαθημένα. 

Αργότερα ως νήπια, αν εκδηλώσουν μια κρίση θυμού, βιαζόμαστε να πούμε ότι προσπαθούν να μας χειριστούν και να μας “εξουσιάσουν”. 
Πόσο εύκολο είναι να δεχτούμε ότι ΔΕΝ υπάρχουν χειριστικά παιδιά, αλλά παιδιά που εκφράζουν ανεκπλήρωτες ανάγκες με τρόπο που μόνο τα ίδια ξέρουν;
Αν το προσεγγίσουμε με την βοήθεια των νευροεπιστημών, θα δούμε ότι η δομή του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνη για τις εκτελεστικές λειτουργίες, όπως είναι η λήψη αποφάσεων, η επίλυση προβλημάτων κλπ. ενεργοποιείται πολύ μετά τη γέννηση του βρέφους. 
Παρ' ότι ο ευαίσθητος στην αφή σωματοαισθητικός φλοιός είναι ενεργός πριν από τη γέννηση, η εμφάνιση άλλης δραστηριότητας στον συγκεκριμένο φλοιό, ο οποίος τελικά ελέγχει την εκούσια κίνηση, τον συλλογισμό και την αντίληψη, αρχίζει δύο ή τρεις μήνες ύστερα από αυτήν.
Οι πρόσθιοι λοβοί αρχίζουν να ενεργοποιούνται ανάμεσα στους έξι μήνες και το ένα έτος, πυροδοτώντας την ανάπτυξη των συναισθημάτων, των δεσμών, του σχεδιασμού, της εν ενεργεία μνήμης και της προσοχής. 
Μια αίσθηση του εαυτού του αρχίζει να αναπτύσσει το παιδί καθώς τα κυκλώματα του βρεγματικού και του μετωπιαίου λοβού αρχίζουν να γίνονται πιο ολοκληρωμένα, γύρω στους 18 μήνες, ενώ μια αίσθηση ότι οι άλλοι άνθρωποι έχουν το δικό τους, ξεχωριστό πνεύμα, αναπτύσσεται στην ηλικία των τριών ως τεσσάρων ετών.
Από τα παραπάνω καταλαβαίνουμε ότι ένα παιδί 1 έτους δεν μπορεί να είναι χειριστικό.

Πολλοί δυστυχώς γονείς καταφεύγουν στο να προσπαθούν να επιβληθούν στα παιδιά τους. 
Ο φαύλος κύκλος της εξουσίας και της επιβολής ορίων, μας κάνει να χάνουμε τον έλεγχο και να ματαιωνόμαστε ως γονείς. Όσο συνεχίζουμε και στηρίζουμε αυτόν τον φαύλο κύκλο εξουσίας, τόσο θα νιώθουμε ότι χάνουμε το παιχνίδι. Και θα προσπαθούμε να επιβληθούμε περισσότερο! 
Τα παιδιά μας, σε όποια ηλικία και να είναι, το μόνο που έχουν ανάγκη, είναι γονείς που να μπορούν να αποκωδικοποιούν την συμπεριφορά τους και να λεκτικοποιούν τις ανάγκες τους. 
Όταν ένα 2χρονο παιδί αλλάζει συμπεριφορά ή είναι “άτακτο”, δε σημαίνει ότι είναι κακομαθημένο. 
Αλλά ότι προσπαθεί να μας επικοινωνήσει μία ανάγκη του. Συνεπώς δεν έχει νόημα να του βάλουμε όρια, αλλά να δούμε τι είναι αυτό που αντιμετωπίζει. 
Και πώς μπορούμε να το βοηθήσουμε. Η εξουσία είναι η εύκολη λύση! Είναι όμως βοηθητική μακροπρόθεσμα ή αντίθετα όταν φτάσουν στην εφηβεία θα γίνει η έκρηξη;

Τις περισσότερες φορές, η αντιδραστική συμπεριφορά που εκδηλώνουν τα παιδιά είναι ο καθρέπτης του οικογενειακού κλίματος. 
Καθώς συντονίζονται με το οικογενειακό συναίσθημα. Όταν επικρατεί ένταση στην οικογένεια (πχ. καβγάδες μεταξύ των γονέων, η ένταση της δουλειάς να μεταφέρεται και σπίτι και να ξεσπάμε με το παραμικρό στα παιδιά), εκείνα το εισπράττουν. 
Δεν ξέρουν πώς να το εξωτερικεύσουν και γι’ αυτό η συμπεριφορά τους αλλάζει. Στην ουσία αγχώνονται, καθώς βλέπουν ότι οι ανάγκες τους για στοργή, αγάπη και σημασία δεν καλύπτονται. Και το διεκδικούν με τρόπο γνώριμο για τα ίδια. 

Είναι πολύ σημαντικό να δούμε πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τους εαυτούς μας ως γονείς να γίνουμε καλύτεροι, δρώντας με συνέπεια. Κι αν δεν αλλάξει η συμπεριφορά των παιδιών μας, τότε να δούμε τι άλλο θα μπορούσαμε να κάνουμε.

Μαρίνα Κρητικού
Ψυχολόγος Υγείας – Οικογενειακη/ Συστημική Σύμβουλος
themamagers

Γράμμα σε σένα αγαπημένε/η μου που βρίσκεσαι δίπλα από το παιδί σου στο παιδοογκολογικό...

12/01/2018 
Αγαπημένε μου φίλε/η
Ξέρω ότι το τελευταίο πράγμα που έχεις όρεξη να κάνεις αυτές τις ώρες, είναι να διαβάζεις γράμματα.
Ξέρω, ακόμα, ότι είσαι κουρασμένος και ξενυχτισμένος με την απελπισία να βρίσκει απάνω σου πρόσφορο έδαφος.
Ξέρω ότι οι στιγμές που κατάφερες να κλείσεις τα μάτια σου καθισμένος σε μια καρέκλα όλο το βράδυ δίπλα από το κρεβάτι του παιδιού σου, για ακόμα ένα βράδυ από  τα τόσα πολλά που βρίσκεσαι εκεί, είναι μετρημένες.
Τις περισσότερες στιγμές, το ξέρω αγαπημένε/η μου, έχεις τα μάτια σου ανοικτά και καρφωμένα πάνω στο παιδάκι σου που κοιμάται.
Κάθε ανάσα του, κάθε αυθόρμητο άγγιγμα απάνω σου, κάθε λεξούλα που θα ψελλίσει  στον ύπνο του, για σένα είναι υπερπολύτιμα και δεν θέλεις να τα χάσεις.
Και λίγο πριν από το κάθε ξημέρωμα, όταν από την κούραση πλέον τα μάτια σου κλείσουν, η σκέψη σου στο παιδί σου τρέχει.
Και ευχόσουν όλο αυτό να είναι ένα κακό όνειρο.
Ένας εφιάλτης που θα ξεχαστεί με το πρώτο φως του ήλιου
Ξέρω αγαπημένε μου φίλε/η ότι παρακαλείς μέρα νύχτα να σήκωνες εσύ τον σταυρό του σπλάχνου σου και να ένιωθες στο πολλαπλάσιο τον κάθε του πόνο…
Εύχεσαι κάθε μέρα με όλη την δύναμη της ψυχής σου να γινόταν να βρεθεί ένας τρόπος να μπορούσαν οι γιατροί να  χορηγούσαν σε σένα  όλα εκείνα τα φάρμακα που κάνουν το παιδί σου αδύνατο και ευάλωτο.
Που του προκαλούν πόνους, αναγούλες, χλομιάζουν το προσωπάκι του και κάνουν τα μαλλάκια του να πέφτουν.
Ξέρω ότι παρακαλείς να βρισκόταν ένας τρόπος όλο αυτό να γινόταν να το υποστείς εσύ και όχι το σπλάχνο σου.
Παρακαλείς να γινόταν να τρυπούσαν εσένα οι νοσοκόμες κάθε βράδυ και όχι το παιδάκι σου.
Βλέπεις ... ξέρω ότι σου έλειψαν τα ψέματα και οι υποσχέσεις που δίνεις κάθε βράδυ στο μωράκι σου ότι αυτή την φορά δεν θα πονέσει…
 Ξέρεις ότι και πάλι  θα πονέσει και σε σκοτώνει που αναγκάζεσαι να του πεις ψέματα..
 Πρέπει όμως... Και αυτό κάνεις κάθε βράδυ δεχόμενος μια μαχαιριά  στην καρδιά κάθε φορά που σε κοιτά με παράπονο στα μάτια και σε ρωτά γιατί το επέτρεψες...
Και ξέρω ότι εκεί οι αντοχές σου εξατμίζονται και πας να λυγίσεις ενώ δεν σου επιτρέπεται να λυγίσεις...
Και εκεί κατορθώνεις αγαπημένε/η μου το ακατόρθωτο. Να μην λυγάς, να στέκεσαι στα πόδια σου και να χαμογελάς, μαζεύοντας από το πάτωμα το κάθε σκόρπιο κομμάτι της ψυχής σου.
Και ας διερωτώνται, όσοι δεν ξέρουν, που βρίσκεις την δύναμη. Που βρίσκεις την δύναμη να χαμογελάς να λες ιστορίες να παίζεις με το μωρό σου και να μην λυγάς.
Να μην λυγάς…
Οι μόνοι που σε καταλαβαίνουν είναι οι άλλοι γονείς που σας έφερε μαζί η μοίρα στον θάλαμο του παιδοογκολογικού. Με αυτούς αγαπημένε/η μου ξέρω ότι δεν χρειάζεται να λες πολλά. Μιλάτε με τις σιωπές σας. Μιλάτε με τα μάτια σας.
Με το πάρετε ο ένας τον άλλο μια αγκαλιά και σκουπίζοντας προσεκτικά τα μάτια σας πριν ξαναμπείτε στο δωμάτιο του παιδιού σας..
Εκεί που μπαίνετε, πάντα, χαμογελώντας.
Διότι δεν γίνεται διαφορετικά. Και ξέρω ότι όλο αυτό σου είναι εξαιρετικά δύσκολο αλλά δεν έχεις επιλογή.
Μακάρι να είχες.
Όλα αυτά τα ξέρω αγαπημένε/η μου αλλά αν σου γράφω αυτό το γράμμα είναι για να σου πω κάποια πράγματα  που εσύ ίσως δεν ξέρεις και θέλω να τα μάθεις.
Είναι πολύ σημαντικό να τα μάθεις πίστεψε με.
Διότι όταν τα μάθεις, ίσως, καταλάβεις  από που παίρνεις αυτή την δύναμη που σε κάνει να μην λυγάς.
Άκου λοιπόν αγαπημένε/η μου.
Εκεί έξω από τον δεύτερο όροφο του παιδοογκολογικού υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι που δεν ξέρεις καν ούτε συνάντησες καμία φορά στη ζωή σου που σε έχουν συνέχεια στο μυαλό τους και προσεύχονται κάθε βράδυ για το παιδί σου και για σένα.
Εκεί έξω, λοιπόν,  υπάρχουν άνθρωποι που χωρίς να έχουν δει έστω και μια φορά το μωρό σου, το έχουν ήδη υιοθετήσει και παρακαλούν με τόση αγάπη  τον θεό να το βοηθήσει λες και είναι δικό τους.
Μάθε, λοιπόν, αγαπημένε/η μου, ότι δεν είσαι μόνος όταν κάθεσαι όλες εκείνες τις αμέτρητες και σκληρές  ώρες πάνω σε εκείνη την καρέκλα δίπλα από το παιδί σου. Χιλιάδες άνθρωποι είναι εκεί δίπλα σου και μοιράζονται μαζί σου ένα κομμάτι από την ψυχή τους.
Όταν το παιδάκι σου πονά, χιλιάδες άνθρωποι μικροί και μεγάλοι που εσύ δεν συνάντησες ποτέ εύχονται να είναι δικός τους ο πόνος.
Μάθε λοιπόν αγαπημένε/η μου, ότι όλες αυτές οι χιλιάδες των καλών ανθρώπων εκεί έξω δεν θα σε αφήσουν ποτέ μόνο σου.
Και αυτό επέτρεψε μου να το ξέρω καλά.
Και τώρα που το ξέρεις και σύ ίσως έχεις πλέον συνειδητοποιήσει από πού αντλείς όλη αυτή την δύναμη την οποία δεν ήξερες ποτέ ότι είχες,  πριν το αγγελούδι σου περάσει την πόρτα του παιδοογκολογικού.
Λουκάς.



2011: Ο  Λουκάς Φουρλάς γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1969, και σπούδασε στη Θεσσαλονίκη. Εργάστηκε ως πολιτικός συντάκτης και παρουσιαστής του Κεντρικού Δελτίου Ειδήσεων και ενημερωτικών εκπομπών για επτά χρόνια στο Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου.  Συνεργάστηκε ως αρθρογράφος με τις εφημερίδες “Ο Φιλελεύθερος”, “Νέος Τύπος” και “Αλήθεια”. Σήμερα εργάζεται ως αρχισυντάκτης στο τμήμα Ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού MEGA ONE (κανάλι του Αρχαγγέλου). Είναι παντρεμένος με την Ηλέκτρα Φωτιάδου. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο “Μια θάλασσα και έναν καιρό...” από τις εκδόσεις ΠΑΡΓΑ.

22.08.2017: Ο δημοσιογράφος Λουκάς Φουρλάς και η γνωστή ηθοποιός Ηλέκτρα Φωτιάδου οδήγησαν σήμερα την κόρη τους στην τελευταία της κατοικία μετά από άνιση μάχη με τον καρκίνο…

12.11.2017: ο Λουκάς Φουρλάς αποφάσισε να αποχωρήσει από το κανάλι του Αρχαγγέλου και να ασχοληθεί με κάτι εκτός τηλεόρασης.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο παρουσιαστής υπέβαλε την παραίτησή του και άφησε πίσω του την πολύχρονη καριέρα του στη δημοσιογραφία και το πόστο του κεντρικού παρουσιαστή ειδήσων, προκειμένου να αναλάβει τη θέση του εκπροσώπου Τύπου της Βουλής.


19.12.2017: Ο Λουκάς Φουρλάς, συγκίνησε αποκαλύπτοντας πού χάρισε τα χρήματα από τις εισφορές στην κηδεία της κόρης τους, Άρτεμις. «Η ιστορία αφορά ένα παιδάκι από το Νεπάλ το οποίο κάνει θεραπεία στη Γερμανία και χρειάζονται πάρα πολλά χρήματα για την παρουσία της οικογένειας στη χώρα. Θεωρήσαμε, μαζί με την σύζυγό μου Ηλέκτρα, ότι το ελάχιστο που θα μπορούσαμε να κάνουμε ήταν να χαρίσουμε όλα τα χρήματα που έδωσε απλόχερα ο κόσμος εις μνήμη του μωρού μας, για τη θεραπεία του συγκεκριμένου παιδιού», είπε ο Λουκάς Φουρλάς και τα χρήματα δόθηκαν στο συγκεκριμένο αγοράκι από το Νεπάλ, που νοσηλευόταν το ίδιο διάστημα με την κορούλα του ζευγαριού στη Παιδοογκολογική Κλινική του Μακάρειου Νοσοκομείου.

23/12/2017: Ο γνωστός δημοσιογράφος/παρουσιαστής και πλέον εκπρόσωπος Τύπου της Βουλής Λουκάς Φουρλάς, βούτηξε το πρωί του Σαββάτου δυο ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα στα νερά της Λεμεσού μαζί με μέλη των ΟΥΚ. Η κίνηση αυτή είχε ιερό σκοπό αφού οι βουτιές έγιναν για χάρη των παιδιών με λευχαιμία. Τα έσοδα από τη συγκινητική αυτή ενέργεια που έλαβε χώρα στο Μόλο της Λεμεσού θα δοθούν για το Ίδρυμα «Ελπίδα» Κύπρου.

Sunday, 14 January 2018

«Ice Boy»

Μια έντονη διαμάχη σχετικά με την παιδική φτώχεια έχει πυροδοτήσει η φωτογραφία ενός 8χρονου μαθητή από την Κίνα, που έφτασε στο σχολείο έχοντας χέρια πρησμένα από το κρύο και με πάγο στα μαλλιά και τα φρύδια του. 
Η εικόνα του «Ice Boy», όπως αναφέρονται πλέον σε αυτό οι χρήστες στο ίντερνετ και τα social media, έγινε viral μόλις κυκλοφόρησε. 
Ταυτόχρονα όμως έγινε και αφορμή για μια μεγάλη συζήτηση γύρω από το αν επαρκούν οι ενέργειες σχετικά με την καταπολέμηση της φτώχειας, ειδικά στις άπορες οικογένειες της Κίνας που ζουν στην ύπαιθρο. 
Ο «μικρός Wang» και η καθημερινή του οδύσσεια για φτάσει στο σχολείο του στην περιοχή Γιουνάν, υπό δύσκολες καιρικές συνθήκες, συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους. 
 Σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων China News Service, το αγόρι περπατά καθημερινά 4.5 χιλιόμετρα για να φτάσει στο σχολείο, κάτι που του παίρνει περίπου μία ώρα. Την ημέρα που τραβήχτηκε η φωτογραφία η θερμοκρασία ήταν -9 βαθμοί Κελσίου. 

Στην εικόνα ο 8χρονος, που τα μάγουλά του έχουν γίνει κόκκινα από το πολύ κρύο και πάγος έχει σταθεί στα μαλλιά και τα φρύδια του, δείχνει να φορά ένα πολύ λεπτό μπουφάν ενώ πίσω του οι συμμαθητές τους φαίνονται να γελούν μαζί του. 
Μια δεύτερη φωτογραφία δείχνει τα βρώμικα και πρησμένα χέρια του αγοριού, δίπλα σε μια σχολική εργασία, στην οποία δεν έχει σχεδόν κανένα λάθος, κάτι που σημαίνει πως είναι ενδεχομένως ένας πολύ καλός μαθητής. 
Τις φωτογραφίες τράβηξε ο δάσκαλος του Wang στις 8 Ιανουαρίου και στη συνέχεια τις έστειλε στον διευθυντή και με μερικούς άλλους φορείς. 
Ωστόσο πολύ σύντομα έγιναν αντιληπτές από τα τοπικά και μετά τα εθνικά μέσα ενημέρωσης, με αποτέλεσμα σε λίγο διάστημα να γίνουν viral και να αναπαραχθούν από χιλιάδες ανθρώπους. 

Η τραγική εικόνα του μικρού αγοριού προκάλεσε την οργή μιας μεγάλης μερίδας ατόμων, που επιτέθηκαν στην κυβέρνηση για τις απαράδεκτες συνθήκες, ενώ πολλοί ήταν εκείνοι που ζήτησαν περισσότερα στοιχεία για τον Wang ώστε να του στείλουν χρήματα και ρούχα. 
Δημοσιογράφοι του Pear Video επισκέφθηκαν τον 8χρονο για να δουν πώς ζει και ανακάλυψαν πως μένει σε ένα σπίτι φτιαγμένο από λάσπη και ξύλα, το οποίο είναι σχεδόν ερείπιο. Επίσης διαπίστωσαν πως πρόκειται για ένα ακόμη «εγκαταλελειμμένο παιδί» όπως δεκάδες ακόμη εκατομμύρια παιδιά στη Κίνα που βλέπουν σπάνια τους γονείς τους, οι οποίοι μετακόμισαν σε μεγαλουπόλεις για να βρουν δουλειές και να στηρίξουν οικονομικά τις οικογένειές τους. 

Ο Wang ζει με την γιαγιά και την αδερφή του και βλέπει σπανίως τον πατέρα του, που έχει μεταναστεύσει για δουλειά και καταφέρνει να επιστρέψει σπίτι μόλις κάθε τέσσερις ή πέντε μήνες. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του παιδιού, η μητέρα του τον εγκατέλειψε όταν ήταν ακόμη πολύ μικρός σε ηλικία. 
Η ιστορία του Wang προκάλεσε κατακραυγή στα κινεζικά μέσα ενημέρωσης, πυροδοτώντας έντονες πιέσεις σχετικά με τα όσα πρέπει να γίνουν άμεσα για όλα αυτά τα παιδιά. 
Το κρατικό CCTV μετέδωσε πως ήδη ντόπιες εταιρίες δώρισαν 100.000 γουάν (περίπου 12.800 ευρώ) στο σχολείο του 8χρονου, ώστε κάθε παιδί να μπορεί να έχει καλύτερη ένδυση αλλά και προκειμένου να βελτιωθεί το σύστημα θέρμανσης στις αίθουσες. 

Με πληροφορίες από BBC
lifo

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki