Tuesday, 23 January 2018

Τώρα που βραδιάζει, ώρα για ανασκόπηση...
Retrospection (Instr.) - Giannis Kotsirakis

με γλυκιά μουσική!!

Περπατάει το παιδί σας στις μύτες των ποδιών του;

Έχετε αναρωτηθεί γιατί κάποια παιδιά περπατάνε στις μύτες των ποδιών τους; 
Μήπως το παιδάκι σας περπατά στις μύτες χαριτωμένα, όπως οι μπαλαρίνες;

Δυσκολεύεται να ισορροπήσει καλά και συχνά πέφτει; 
Περπατά κανονικά μόνο όταν του το ζητήσετε αλλά όταν ξεχαστεί ξανά περπατά στις μύτες όπως συνηθίζει; 
Τότε σίγουρα το παρακάτω άρθρο θα σας βοηθήσει να λύσετε όλες σας τις απορίες.
Ιδιοπαθής βάδιση στις μύτες των ποδιών είναι όταν ένα παιδί αδυνατεί να πατήσει τη φτέρνα του στο έδαφος. Αυτό συνήθως συμβαίνει στις μικρές ηλικίες όπου το παιδί κρατά στον αέρα τη φτέρνα του και δεν αφήνει το πέλμα του να πατήσει ολόκληρο στο έδαφος.
Τι πρέπει οι γονείς να κάνουν; Πρόκειται για κάτι σοβαρό;
Η ιδιοπαθής βάδιση στις μύτες των ποδιών ή οι ιδιοπαθείς δακτυλοβάμονες, όπως λέγονται, είναι μία κατάσταση αγνώστου αιτιολογίας. Συχνά, μετά τα πρώτα αυτόνομα βήματα του παιδιού, οι γονείς παρατηρούν ότι περπατά στις μύτες των ποδιών και όχι με ολόκληρο το πέλμα. Αν και η βάδιση στις μύτες δεν συνδέεται πάντα με νευρολογικές, ορθοπεδικές ή ψυχιατρικές διαταραχές, ωστόσο, εάν το πρότυπο αυτό επιμένει, είναι καλό οι γονείς να ζητήσουν ιατρική βοήθεια.
Πόσο διαρκεί; Θα το σταματήσει κάποια στιγμή από μόνο του;
Το παιδί μπορεί να βαδίζει στις μύτες των ποδιών μέχρι την προ-εφηβεία ή και ακόμη την εφηβεία αν δεν επέμβουν οι γονείς.
Τι συμβαίνει  στα πόδια και τα δάχτυλα όταν ένα παιδί περπατά μακροχρόνια στις «μύτες»;
Το παιδί μπορεί φαινομενικά να βαδίσει με τις φτέρνες να ακουμπάνε στο έδαφος, ωστόσο μπορεί να δημιουργηθεί στο πέλμα του κάποια μυοσκελετική αλλοίωση. Η μακροχρόνια βάδιση στις μύτες των ποδιών δείχνει να ευνοεί τη δημιουργία βλαισοπλατυποδίας, βλαισού μεγάλου δάκτυλου ή στροφή της κνήμης προς τα έξω.
Τι μπορεί να συμβεί σε ένα παιδί όταν περπατά στις μύτες των ποδιών του;
Τα παιδιά που περπατάνε στις μύτες των ποδιών τους:
  • Κουράζονται εύκολα μετά από λίγη ώρα περπάτημα ή στις δραστηριότητες τους.
  • Συχνά νιώθουν πόνο σε διάφορες αρθρώσεις του σώματος τους, όπως γόνατα, ποδοκνημικές ή ακόμη και στην πλάτη.
Πώς μπορεί ένας γονιός να αντιμετωπίσει το πρόβλημα;
Η διαδικασία θεραπείας στους ιδιοπαθείς δακτυλοβάμονες είναι κυρίως συντηρητική και περιλαμβάνει:
  • Φυσικοθεραπεία με εφαρμογή συγκεκριμένων τεχνικών (μέθοδος bobath, βάδιση με μερική στήριξη βάρους/lite gait training) από παιδιατρικό φυσιοθεραπευτή, ώστε μέσω του παιχνιδιού το παιδί να εμπεδώσει το φυσιολογικό πρότυπο βάδισης και να βελτιωθεί λειτουργικά, αφού η βάδισή του θα είναι αποτελεσματική και λιγότερο κοπιώδης.
  • Συμβουλευτική γονέων από παιδιατρικό φυσιοθεραπευτή, ώστε οι γονείς μέσα από την εκτέλεση βασικών ασκήσεων στο σπίτι, να εμπλακούν στη θεραπεία για μια πιο ολοκληρωμένη παρέμβαση και επιτυχία των προσδοκιών τους.
  • Νάρθηκες στην περίπτωση όπου η παρέμβαση δεν είναι έγκαιρη και η κλινική εικόνα του παιδιού δυσχεραίνει.
* Όσοι γονείς έχετε παιδάκια που περπατούν στις μύτες των ποδιών τους μην το αμελήσετε θεωρώντας το χαριτωμένο. Πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφθείτε έναν ειδικό γιατρό ώστε να σας συμβουλέψει κατάλληλα και να αποφύγετε διαδικασίες που ίσως δυσχεράνουν το παιδί σας.
mothersblog.gr

Monday, 22 January 2018

Το παιδί περπατάει μόνο στις μύτες των ποδιών

Έχω μία κορούλα 2,5 ετών η οποία περπατάει και τρέχει στις μύτες των ποδιών. Όταν της λέμε να περπατάει κανονικά, πατάει για λίγο αλλά όλο το πέλμα μονοκόμματο. 
Είναι φυσιολογικό και δραστήριο παιδί, λέει σχεδόν τα πάντα και συνεννοούμαστε άνετα. 
Έχει ύψος 96 εκ. και βάρος 13.7. Επίσης τρώει αρκετά φαγητά ακόμη αλεσμένα αν και τρώει πολύ μικρές ποσότητες γενικά. 
Πρέπει να ανησυχώ για τα ποδαράκια της;
-----------------
Η κατάσταση κατά την οποία τα παιδάκια περπατάνε με τις μύτες των ποδιών χαρακτηρίζεται ως βάδιση σε ιπποποδία. 
Τα παιδιά γύρω στην ηλικία των 2 ετών αρχίζουν να αναπτύσσουν μορφές βάδισης ανάλογες με αυτές των ενηλίκων, όμως είναι ξεκάθαρο ότι το ώριμο βάδισμα εγκαθίσταται στην ηλικία των 3 ετών.
Αυτό σημαίνει δηλαδή ότι η αρχική φάση της βάδισης που είναι η επαφή της πτέρνας στο έδαφος, γνωστή και ως heel strike, πρέπει φυσιολογικά να εμφανισθεί στην ηλικία των 3 ετών.

Αν δεν συμβεί κάτι τέτοιο είναι επιτακτικό σε πρώτη φάση να αποκλεισθούν νοσήματα που μπορούν να προκαλέσουν μια τέτοια κατάσταση όπως τα νευρομυικά. 
Σε περίπτωση όμως όπου μετά από έναν πολύ καλό έλεγχο αποκλεισθούν τέτοιου είδους νοσήματα, τότε θεωρούμε ότι το παιδί παρουσιάζει το λεγόμενο idiopathic tip toe walking που είναι μία ξεχωριστή κλινική οντότητα.

Συνεπώς η συγκεκριμένη βάδιση του παιδιού σας, εφόσον η μέχρι τώρα παιδιατρική, νευρολογική και ορθοπεδική εκτίμηση δεν έχουν αναδείξει κάποιο παθολογικό εύρημα, πρέπει να τύχει μίας προσεκτικής κλινικής εκτίμησης στην ηλικία των 3 ετών, αν μέχρι τότε υφίσταται.

Δημήτρης Πετράτος, Επιμελητής Ορθοπαιδικός, Ευρωκλινική Παίδων
mama365.gr

Grooming: Καμπάνια Ευαισθητοποίησης για τη Διαδικτυακή Αποπλάνηση Ανηλίκων

Η νέα καμπάνια της Childline #ListenToYourSelfie έχει στόχο να βοηθήσει τους νέους να καταλάβουν τον κίνδυνο της διαδικτυακής αποπλάνησης (Grooming).

Η καμπάνια δημιουργήθηκε λόγω του αυξανόμενου αριθμού παιδιών που επικοινώνησαν με την Childline για να καταγγείλουν σεξουαλική κακοποίηση στο διαδίκτυο.

Σύμφωνα με τα νέα στοιχεία της Childline:
Ο αριθμός των συμβουλευτικών ωρών για διαδικτυακή σεξουαλική κακοποίηση αυξήθηκε κατά 24% των τελευταίο χρόνο αγγίζοντας τις 3,716
Τα περισσότερα από τα παιδιά ήταν ηλικίας 12-15 ετών και σχεδόν τα δύο τρίτα ήταν κορίτσια
.............
Για την καμπάνια ευαισθητοποίησης το Childline δημοσίευσε το παρακάτω video:

Δείτε και αυτό:

Sunday, 21 January 2018

Το ΟΧΙ, στην σωματική επαφή, είναι δικαίωμα

Λάθος μηνύματα που παίρνει το παιδί από μια αγκαλιά
Μια ζεστή αγκαλιά είναι απόδειξη αγάπης, σου δίνει ζεστασιά και ασφάλεια. Όλοι μας έχουμε ανάγκη από πολλές αγκαλιές μέσα στην ημέρα για να μπορούμε να λειτουργούμε σωστά.  
Όταν όμως είσαι παιδί, η αγκαλιά που προσδοκάς δεν είναι η οποιαδήποτε. 
Είναι της μαμάς, του μπαμπά, της γιαγιάς, των ανθρώπων που ξέρεις και αγαπάς.
Η αγκαλιά ενός ξένου, κάποιου που δεν εμπιστεύεσαι, που δεν σου μεταδίδει ασφάλεια, αυτή δεν τη θες. Την απωθείς. 
Και να γιατί δεν πρέπει να πιέζουμε ποτέ το παιδί μας να δέχεται τους εναγκαλισμούς σώνει και καλά:
Γιατί το παιδί:
  1. Νιώθει πίεση, ανασφάλεια, αμηχανία. Και αυτά δεν είναι συναισθήματα που περιμένουμε φυσιολογικά από μια αγκαλιά.
  2. Πιστεύει λανθασμένα ότι το σώμα του δεν του ανήκει αλλά πρέπει να το μοιράζεται ακόμα και με όσους δεν θέλει.
  3. Καταλαβαίνει, επίσης λανθασμένα, ότι οποιοσδήποτε δικαιούται να το αγγίζει.
  4. Θεωρεί ότι οι γνωστοί των γονιών του και οι συγγενείς είναι πάντα «οι δικοί μας άνθρωποι», άκακοι και ακίνδυνοι. Κάποιοι είναι, κάποιοι όμως όχι.
  5. Δεν μπορεί να ξεχωρίσει πότε κάποιος είναι επικίνδυνος ή όχι.
  6. Μαθαίνει ότι ο μόνος τρόπος για να δείξεις την αγάπη ή την συμπάθειά σου είναι να αγκαλιάσεις τον άλλον. Κι όμως, μπορείς να το κάνεις με χίλιους δυο τρόπους χωρίς να υποβληθείς σε αγγίγματα που πιθανόν δεν σου αρέσουν.
allyou.gr  

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki