Πώς επηρεάζουν οι ναρκισσιστές γονείς τα παιδιά τους;

Γιατί έχει σημασία αν ένας γονέας είναι ναρκισσιστής; 

Πώς μπορεί να πληγώσει αυτό ένα παιδί; 

Μπορεί να κάνετε αυτές τις ερωτήσεις, αν έχετε την κηδεμονία του παιδιού σας από κοινού με έναν/μία πρώην με ναρκισσιστικές τάσεις

• αν έχετε μεγαλώσει με έναν ναρκισσιστή γονέα

• αν βρίσκεστε σε σχέση με έναν ναρκισσιστή ή είστε ένας επαγγελματίας που εργάζεται σε μια περίπτωση που εμπλέκει ναρκισσιστή γονέα. 

Με βάση την έρευνα και την κλινική μου εμπειρία, θέλω εδώ να σας παρέχω ορισμένες πληροφορίες σχετικά με το πώς αυτή η διαταραχή μπορεί να επιδράσει στα παιδιά.

Αρχικά, επιτρέψτε μου να εξηγήσω ότι η διαταραχή ναρκισσιστικής προσωπικότητας παρερμηνεύεται και παρεξηγείται όταν χρησιμοποιείται, για να χαρακτηρίσει κάποιον που είναι απλά αλαζόνας, υπερόπτης και εγωιστής. 

Αν και αυτά τα χαρακτηριστικά είναι ενοχλητικά και καθόλου ευχάριστα, ο ναρκισσισμός αποτελεί μια βαθύτερη, πιο καταστροφική διαταραχή με ολέθριες επιδράσεις σε ανθρώπους, σχέσεις και στο ίδιο το άτομο.

Η αντιμετώπισή της είναι μια δύσκολη υπόθεση

• πολλοί πιστεύουν ότι είναι αθεράπευτη. 

Οι ακρογωνιαίοι λίθοι της διαταραχής είναι η έλλειψη ενσυναίσθησης και η ανικανότητα σύνδεσης με τον συναισθηματικό κόσμο των άλλων.

Πώς, λοιπόν, οι ναρκισσιστές γονείς επηρεάζουν τα παιδιά τους;
- Το παιδί δεν θα νιώθει ότι ακούγεται ή ότι γίνεται αντιληπτό.
- Τα συναισθήματα και η πραγματικότητα του παιδιού δεν θα γίνονται αντιληπτά.
- Θα το μεταχειρίζονται σαν ένα αξεσουάρ, παρά σαν ένα άτομο.
- Το παιδί θα αποκτά αξία σύμφωνα με αυτό που κάνει (συνήθως για τον γονέα) παρά για το τι είναι ως άνθρωπος.
- Το παιδί δεν θα μάθει να αναγνωρίζει ή να εμπιστεύεται τα ίδια του τα συναισθήματα και θα μεγαλώσει με μια «παραλυτική» αυτοαμφισβήτηση.
- Το παιδί θα διδαχθεί ότι ο τρόπος που φαίνεται είναι σημαντικότερος από το πώς νιώθει.
- Το παιδί θα φοβάται να είναι αληθινό και, αντιθέτως, θα διδαχθεί ότι η εικόνα είναι σημαντικότερη από την αυθεντικότητα.
- Το παιδί θα διδαχθεί να κρατά μυστικά, για να προστατέψει τον γονέα και την οικογένεια.
- Το παιδί δεν θα ενθαρρύνεται να αναπτύξει τη δική του αίσθηση εαυτού.
- Θα νιώθει συναισθηματικά άδειο.
- Θα μάθει να μην εμπιστεύεται τους άλλους.
- Θα νιώθει ότι χειραγωγείται, ότι το εκμεταλλεύονται και ότι το χρησιμοποιούν.
- Το παιδί θα είναι αυτό που θα στέκεται στο γονέα, παρά το αντίθετο.
- Η συναισθηματική ανάπτυξη του ατόμου θα καθυστερήσει.
- Το παιδί θα νιώσει ότι επικρίνεται αυστηρά, παρά ότι γίνεται αποδεκτό και ότι αγαπιέται.
– Θα μεγαλώσει, έχοντας μια μόνιμη σύγχυση για το πώς θα βρει την αγάπη, την αποδοχή και την προσοχή.
– Θα μεγαλώσει νιώθοντας ότι δεν θα είναι ποτέ «αρκετά καλό».
- Δεν θα έχει κάποιον πρότυπο για υγιείς συναισθηματικές συνδέσεις.
- Το παιδί δεν θα μάθει τα απαραίτητα όρια για τις σχέσεις.
- Δεν θα μάθει πώς να φροντίζει τον εαυτό του, αλλά αντίθετα, θα αναπτύσσει εύκολα το χαρακτηριστικό της εξάρτησης (θα φροντίζει τους άλλους, παραμελώντας τον εαυτό του).
- Το παιδί θα δυσκολευτεί να αποσυνδεθεί από τον γονέα, καθώς μεγαλώνει.
- Θα διδαχθεί να αναζητά την εξωτερική επιβεβαίωση, παρά την εσωτερική.
- Θα λαμβάνει ανάμεικτα μηνύματα όπως «κατάφερε τα καλύτερα, ώστε να με κάνεις περήφανο/η ως γονέα, αλλά όχι τόσο καλά που να με επισκιάζεις».
- Το παιδί, αν επισκιάσει τον γονέα, θα νιώσει τη ζήλεια από εκείνον/η.
- Δεν θα διδαχθεί να επαινεί τον εαυτό του, όταν το αξίζει.
- Το παιδί τελικά θα υποφέρει από κάποιο βαθμό μετατραυματικού στρες, κατάθλιψης και/ή άγχους στην ενήλικη ζωή του.
- Θα μεγαλώσει πιστεύοντας ότι είναι ανάξιο για αγάπη, επειδή θα σκέφτεται ότι αν δεν το αγαπούν οι ίδιοι οι γονείς του, τότε ποιος άλλος θα το κάνει;
- Συχνά ντροπιάζεται ή ταπεινώνεται από έναν ναρκισσιστή γονέα και έτσι μεγαλώνει με έλλειψη αυτοεκτίμησης.
- Το παιδί συχνά γίνεται είτε εξαιρετικά επιτυχημένο, είτε αυτό- σαμποτέρ, είτε και τα δύο.
- Το παιδί θα χρειαστεί θεραπεία για τα τραύματά του και θα χρειαστεί να αυτό- αναθρέψει τον εαυτό του στην ενήλικη ζωή.

Η ανατροφή από έναν ναρκισσιστή γονέα είναι συναισθηματικά και ψυχολογικά κακοποιητική και προκαλεί μακροχρόνια, αρνητικά αποτελέσματα στα παιδιά. 

Συχνά δεν γίνονται αντιληπτοί από τους επαγγελματίες, επειδή οι ναρκισσιστές μπορεί να είναι γοητευτικοί στην παρουσία, επιδεικνύοντας μια εικόνα, έτσι ακριβώς όπως θέλουν να γίνουν αντιληπτοί. Πίσω από τις κλειστές πόρτες, τα παιδιά νιώθουν την ασφυξία και τον αγώνα με την μοναξιά και τον πόνο.

Ο ναρκισσιστής δεν παίρνει την ευθύνη για τα λάθη ή τη συμπεριφορά του, οπότε το παιδί πιστεύει ότι εκείνο είναι που φταίει. Έχοντας εργαστεί ως επαγγελματίας ψυχικής υγείας με εκατοντάδες παιδιά, αλλά και με ενήλικα παιδιά ναρκισσιστών γονέων, βλέπω τα παραπάνω συμπτώματα να επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά. Ο τρόπος ζωής διαφέρει, όπως και οι ιστορίες, αλλά όλες έχουν τα ίδια συναισθηματικά βάρη. Και χρειάζεται σοβαρή θεραπευτική δουλειά για να νιώσουν καλύτερα και να αναρρώσουν.

Αν είστε ο άλλος γονέας ή μέλος μιας εκτεταμένης οικογένειας και προσπαθείτε να αποτρέψετε τις επιδράσεις ενός ναρκισσιστή γονέα, έχετε διπλό καθήκον ως ο υπεύθυνος της ιστορίας. 

Η καλύτερη προσέγγιση είναι εσείς να μεγαλώσετε το παιδί σας με ενσυναίσθηση- ως αντίθεση στον ναρκισσισμό. 

Αν είστε επαγγελματίας που εργάζεται σε μια περίπτωση, η οποία εμπλέκει ναρκισσιστή, βοηθήστε τα παιδιά πρώτα να κατανοήσουν πραγματικά τη δυναμική αυτής της διαταραχής. 

Μην ελαχιστοποιείτε τη σημασία της. 

Βεβαιωθείτε ότι τα παιδιά κάνουν ψυχοθεραπεία και μαθαίνουν δεξιότητες αποδοχής του εαυτού τους, αλλά και όσες άλλες χρειάζονται για να αντιμετωπίσουν τους ναρκισσιστές γονείς τους. Τα παιδιά είναι η προτεραιότητα.

Άρθρο της Karyl McBride, θεραπεύτρια ζεύγους και οικογένειας

enallaktikidrasi
Το Χαμομηλάκι

Εμβολιασμός - Αντεμβολιαστές: Δυόμισι εκατομμύρια παιδιά το χρόνο θα ζούσαν, εάν είχαν πρόσβαση στα εμβόλια.

Δεν πρέπει να χάνονται ζωές από ασθένειες που μπορούν να προληφθούν με εμβολιασμούς

Πέντε εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο πεθαίνουν κάθε χρόνο και τα δυόμισι εκατομμύρια από αυτά θα μπορούσαν να ζουν εάν είχαν πρόσβαση στα εμβόλια.  Στη χώρα μας πριν από πέντε δεκαετίες νοσούσαν 22.000 άνθρωποι ενώ έμεναν ανάπηροι και πέθαιναν 250, αλλά η κατάσταση αυτή άλλαξε προς το καλύτερο χάρη στα εμβόλια. 

Τα παραπάνω επισημάνθηκαν στη διάρκεια συνέντευξης τύπου για την ανακοίνωση των ανοιχτών εκδηλώσεων #κίνημα_ζωής, #emvoliaZO, #emvoliaZOUME, που διοργανώνει 6-12 Μαΐου ο Ιατρικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης για δεύτερη χρονιάτονίζοντας ότι σήμερα στην Ελλάδα δεν πρέπει να χάνονται ζωές από ασθένειες που αντιμετωπίζονται με εμβολιασμούς και πρόληψη. 
Φέτος, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων, ο ΙΣΘ θα πηγαίνει στα σχολεία για να ενημερώσει τους μαθητές για τα εμβόλια και τους εμβολιασμούς. 
Επίσης, φέτος, έχει ανανεωθεί η ειδική εφαρμογή «εμβολιάΖΩ» για Android και iOS, η οποία δημιουργήθηκε πέρσι και με την οποία ο ΙΣΘ στόχευσε με τρόπο σαφή και κατανοητό να ενημερώσει τους χρήστες για τα οφέλη του εμβολιασμού και να καταρρίψει τους μύθους γύρω από τα εμβόλια.

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων την Κυριακή 6 Μαΐου, στη Νέα Παραλία της Θεσσαλονίκης, στο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξανδρου, θα πραγματοποιηθεί ενημέρωση του κοινού για την ασφάλεια των εμβολιασμών, ενώ, την επόμενη Κυριακή, αντίστοιχη εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Mediterranean Cosmos. 
Επίσης, την Τετάρτη 9 Μαΐου, στις 20.30, στα γραφεία του ΙΣΘ (Αριστοτέλους 4) θα πραγματοποιηθεί ενημερωτική εκδήλωση σχετικά με τα εμβόλια με ομιλητή τον παδίατρο-λοιμωξιολόγο καθηγητή Παιδιατρικής στο ΑΠΘ, Εμμανουήλ Ροϊλίδη.

«Οι εμβολιασμοί έσωσαν εδώ και δεκαετίες εκατομμύρια ζωές ενώ άλλες τόσες αναπηρίες αποφεύχθησαν. Η επιστήμη εξαφάνισε ασθένειες και επιδημίες ενώ την ίδια στιγμή προστάτευσε τον άνθρωπο από πόνους και ταλαιπωρίες. Ενδεικτικά, το Κέντρο Ελέγχου Νοσημάτων των ΗΠΑ έχει υπολογίσει, ότι ο εμβολιασμός των παιδιών που γεννήθηκαν μεταξύ 1994 και 2013 πρόλαβε 322.000.000 νοσήσεις και απέτρεψε 732.000 θανάτους. 
Ο Ιατρικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης βγαίνει και φέτος στους δρόμους και στις πλατείες, διοργανώνει πάλι ανοιχτές εκδηλώσεις ενημέρωσης και δηλώνει ότι η θωράκιση της κοινωνίας από την ασθένεια λέγεται πρόληψη. Αυτή σώζει ζωές» ανέφερε ο πρόεδρος του ΙΣΘ, Αθανάσιος Εξαδάκτυλος.

«Από τις λίγες βεβαιότητες των καιρών μας, είναι ο καθοριστικός ρόλος των εμβολίων στη ζωή και στην ποιότητα της. Δοκιμάστηκαν στην πράξη και βελτίωσαν την υγεία και την κοινωνία, παρά τις προσπάθειες αμφισβήτησης από ορισμένους, οι οποίοι βρίσκονται μακριά από την επιστημονική κοινότητα. 
Η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα διαβεβαιώνει ότι εμβολιασμός ήταν και είναι το πρώτιστο μέσο προαγωγής της δημόσιας υγείας κι αυτό δεν πρέπει να το αγνοούμε. 
Η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα με ευθύνη διαβεβαιώνει ότι κάθε εμβόλιο είναι ασφαλές. Πριν πάρει άδεια κυκλοφορίας, δοκιμάζεται για την ασφάλειά του και χρέος όλων μας είναι να προστατεύσουμε τον καθένα χωριστά και ταυτόχρονα τη δημόσια υγεία από παραπληροφόρηση και ιδεοληψίες» επισήμανε από την πλευρά του ο Γενικός Γραμματέας ΙΣΘ, Νίκος Νίτσας. Παράλληλα, ανέφερε, ότι ο ΙΣΘ είναι από τους πρώτους φορείς σε όλη τη χώρα – που πριν από ένα χρόνο – έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου ώστε να προληφθούν τα κρούσματα ιλαράς, σημειώνοντας ότι καταγράφηκαν περισσότερα από 2.600 μέσα σε λίγους μήνες, ορισμένα από τα οποία οδήγησαν στο θάνατο.

«Συνηθίζουμε να σκεφτόμαστε τα παιδιά, όταν μιλάμε για τους εμβολιασμούς. Υπάρχουν όμως και άλλες ηλικίες στις οποίες κανείς πρέπει να εμβολιάζεται. 
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η γρίπη, από την οποία έχασαν στη χώρα μας τη ζωή τους πάνω από 300 συνάνθρωποί μας μόνο τα τελευταία 3 χρόνια, πολλοί από τους οποίους θα ζούσαν ανάμεσά μας αν είχαν εμβολιαστεί. 
Ο εμβολιασμός για τον τέτανο πρέπει να γίνεται σε όλους κάθε 10 χρόνια, ενώ υπάρχουν εμβολιασμοί για ειδικές ομάδες του πληθυσμού, όπως ηλικιωμένοι, άτομα με χρόνια προβλήματα υγείας, καπνιστές ή εργαζόμενοι σε συγκεκριμένα επαγγέλματα. Ρωτήστε το γιατρό για τα εμβόλια που πρέπει να κάνετε εσείς και τα παιδιά σας» ανάφερε οπαιδίατρος, μέλος στο ΔΣ του ΙΣΘ Νίκος Καρανταγλής, ο οποίος παράλληλα έδωσε απαντήσεις σχετικά με τους εμβολιασμούς.

Ερώτηση: 
Γιατί πρέπει να εμβολιάσω το παιδί μου;
Απάντηση: 
Τα εμβόλια προστατεύουν το παιδί σας από σοβαρές ασθένειες γιατί ενεργοποιούν το αμυντικό του σύστημα ώστε να παράγει ουσίες (αντισώματα) που καταπολεμούν μικρόβια και ιούς. Επιπλέον, όμως, προστατεύουν και ανθρώπους που για διάφορους λόγους δε μπορούν να εμβολιαστούν (νεογνά, παιδιά με καρκίνο ή ανοσοανεπάρκειες) αποτελώντας με αυτό τον τρόπο πράξη ευθύνης και αγάπης προς τους γύρω μας

Ερώτηση: 
Δεν γνωρίζω κανέναν που να έχει κολλήσει τις ασθένειες για τις οποίες συστήνεται εμβολιασμός. Γιατί χρειάζεται το παιδί μου να κάνει αυτά τα εμβόλια;
Απάντηση: 
Αρκετές από τις ασθένειες που προλαμβάνουν τα εμβόλια είναι ιδιαίτερα σπάνιες πια. Αν όμως τα παιδιά σταματούσαν να εμβολιάζονται, τα λίγα κρούσματα που υπάρχουν σήμερα στη χώρα μας θα μπορούσαν πολύ γρήγορα να αυξηθούν σε δεκάδες χιλιάδες. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της ιλαράς που από πέρισυ βρίσκεται σε μεγάλη έξαρση στην Ελλάδα.

Ερώτηση: 
Είναι τα εμβόλια ασφαλή;
Απάντηση: 
Ναι. Τα εμβόλια είναι ιδιαίτερα ασφαλή. Εκατομμύρια παιδιά εμβολιάζονται με ασφάλεια κάθε χρόνο. Οι πιο κοινές ανεπιθύμητες παρενέργειες είναι συνήθως πολύ ήπιες, όπως πυρετός, πόνος και πρήξιμο στο σημείο της ένεσης, και περνάνε εντός 1-2 ημερών. Σοβαρές παρενέργειες, όπως οι αλλεργικές αντιδράσεις, είναι πολύ σπάνιες και οι γιατροί είναι πλήρως εκπαιδευμένοι για να τις αντιμετωπίσουν.

Ερώτηση: 
Γνωρίζουμε αν τα εμβόλια προκαλούν προβλήματα σε βάθος χρόνου;
Απάντηση: 
Υπάρχει εκτενής και πολυετής εμπειρία με τα εμβόλια και δεν έχουμε κανένα λόγο να πιστεύουμε ότι τα εμβόλια μπορεί να προκαλούν προβλήματα μακροπρόθεσμα.

Ερώτηση: 
Ποιοι είναι οι κίνδυνοι και ποια τα οφέλη των εμβολίων;
Απάντηση: 
Τα εμβόλια προστατεύουν από νοσήματα τα οποία παλαιότερα προκαλούσαν το θάνατο ή την αναπηρία πολλών βρεφών, παιδιών και ενηλίκων. Χωρίς εμβολιασμό, το παιδί σας κινδυνεύει να αρρωστήσει σοβαρά από επικίνδυνα νοσήματα. Δυστυχώς ακόμα κα στις μέρες μας περίπου 2,5 εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν στον κόσμο επειδή δεν έχουν πρόσβαση σε εμβόλια!!! Τα οφέλη των εμβολίων στην προστασία από σοβαρές ασθένειες υπερτερούν αναμφίβολα σε σχέση με το μικρό κίνδυνο σπάνιων αντιδράσεων κατά τον εμβολιασμό.

ert
ΠΗΓΗ ΑΠΕ
Το Χαμομηλάκι

«Έχασα το παιδί μου σε δημόσιο χώρο ... »

Αληθινή ιστορία: 

«Έχασα το παιδί μου σε δημόσιο χώρο και να τι συνέβη»

Οι παιδότοποι, τα εμπορικά κέντρα, οι παρελάσεις και γενικά οι βόλτες σε εξωτερικούς χώρους με πολύ κόσμο και μακριά από το σπίτι, μπορεί να δημιουργήσουν μεγάλο άγχος στους γονείς, ειδικά με τα λίγο μεγαλύτερα παιδιά που δεν περιορίζονται πια σε ένα καρότσι.

Άνθρωποι, παιδιά, κόσμος, φωνές! Ο φόβος του να χάσουν το παιδί τους μεγαλώνει και είναι ένας από τους χειρότερους…

Μία μαμά μοιράζεται το πώς ένιωσε όταν έχασε το παιδί της σε ένα μεγάλο πάρκο με water sports.

«Πριν λίγο καιρό, η οικογένειά μου και εγώ πήγαμε για ένα διήμερο σε ένα ανοιχτό πάρκο με νεροτσουλήθρες και water sports. Αφήσαμε τα πράγματά μας στο ξενοδοχείο που υπήρχε στον χώρο, φορέσαμε τα μαγιό μας και κατεβήκαμε αμέσως στην πισίνα.

Πριν συνεχίσω, αφήστε με να διευκρινίσω κάτι: Συνήθως, είμαι πολύ χαλαρή μαμά. Αλλά εκείνη την ημέρα δεν ξέρω τι με είχε “πιάσει”. Ένα άσχημο προαίσθημα με κυρίευσε για εκείνο το πάρκο. Ήταν γεμάτο με παιδιά που έτρεχαν βρεγμένα γύρω γύρω, γονείς που φώναζαν και κρατούσαν αγκαλιά τα μωράκια τους, αλλά και τις μπύρες τους. Δεν το άφησα να χαλάσει το κέφι μας…

Καθίσαμε, λοιπόν, στις ξαπλώστρες και καμαρώναμε τα παιδιά μας που έκαναν τσουλήθρα και βουτιές στην πισίνα. Η ώρα για το μεσημεριανό έφτανε και έτσι πήρα την κόρη μου να αλλάξουμε στα αποδυτήρια. Ο σύζυγός μου, υπέθετα, ήταν μαζί με τον γιο μου. Υπέθετα λανθασμένα…

Όταν η κόρη μου κι εγώ βγήκαμε από τα αποδυτήρια είδα το σύζυγό μου και την αδερφή του μέσα στο άγχος. “Τι συμβαίνει”, ρώτησα. “Νομίσαμε, ότι ο μικρός ήταν μαζί σου”, απάντησαν και κρύος ιδρώτας με έλουσε. Κανείς δεν ήξερε πού ήταν και ο σύζυγός μου έφυγε για να τον ψάξει.

Άφησα την κόρη μου με την κουνιάδα μου και ξεκίνησα και εγώ το ψάξιμο. Η ώρα περνούσε και δεν μπορούσα να βρω κανέναν από τους δύο. Τριγυρνούσα γύρω από την πισίνα, τις τσουλήθρες, τα παιχνίδια με τα ρούχα μου, ενώ όλοι ήταν με τα μαγιό και βρεγμένοι. Η ένταση μέσα μου όλο και μεγάλωνε και τα νεύρα μου “χτυπούσαν κόκκινο”. Άρχισα να τρέμω, μέχρι που τον είδα στη ρεσεψιόν με τον μπαμπά του. Τον αγκάλιασα αμέσως και τον φίλησα. Ήταν και εκείνος σοκαρισμένος, αλλά ήταν καλά.

Τι είχε γίνει;

Όταν δεν μπορούσε να μας βρει, ξεκίνησε για το δωμάτιο μόνος του. Χτύπησε την πόρτα, αλλά κανείς δεν άνοιξε. Ευτυχώς, μία κυρία (ένας άγγελος, για εμένα) τον βρήκε και τον πήγε στη ρεσεψιόν.

Η περιπέτειά μας αυτή θα μπορούσε να έχει τα πιο τρομακτικά αποτελέσματα. Το μυαλό μου έφτιαξε τα πιο άσχημα σενάρια και κατέρρευσα. Ήταν ασφαλής, επειδή σταθήκαμε τόσο μα τόσο τυχεροί.

Τελικά, το ένστικτό μου ως μαμά αποδείχθηκε σωστό για εκείνο το πάρκο. Ήταν σαν να ήξερα, ότι κάτι θα συμβεί. 

Πήρα ένα πολύ σκληρό μάθημα εκείνη την ημέρα και πλέον διπλοτσεκάρω τα πάντα. 

Ναι, μου αρέσει να είμαι άνετη και χαλαρή ως μαμά, αλλά όχι σε βάρος των παιδιών μου. Η στιγμή που κατάλαβα, ότι ο γιος μου δεν ήταν δίπλα μας ήταν η πιο τρομακτική της ζωής μου και δεν θέλω να την ξαναζήσω σε καμία περίπτωση!».

infokids

Το Χαμομηλάκι

Παιδί και ναυτία στο αυτοκίνητο

Η ναυτία στο αυτοκίνητο είναι ένας τύπος ασθένειας της κίνησης, που συμβαίνει όταν ο εγκέφαλος λαμβάνει αντικρουόμενες πληροφορίες από το εσωτερικό αυτί (λαβύρινθος), τα μάτια και τα νεύρα στα άκρα.

Φανταστείτε ένα μικρό παιδί που κάθεται χαμηλά στο πίσω κάθισμα χωρίς να μπορεί να δει έξω από το παράθυρο, ή ένα μεγαλύτερο παιδί που διαβάζει ένα βιβλίο, ή παίζει στο κινητό του μέσα στο αυτοκίνητο, καθώς αυτό κινείται. 

Το εσωτερικό αυτί του παιδιού θα αισθανθεί την κίνηση, αλλά τα μάτια και οι αρθρώσεις του δεν θα την «επιβεβαιώνουν». Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι στομαχική αδιαθεσία, κρύος ιδρώτας, κόπωση, απώλεια όρεξης και τάση προς εμετό.

Δεν είναι ξεκάθαρο το γιατί η ναυτία στο αυτοκίνητο επηρεάζει κάποια παιδιά περισσότερο από άλλα. 

Αν και το πρόβλημα δεν φαίνεται να επηρεάζει τα περισσότερα βρέφη και νήπια, τα παιδιά ηλικίας 2-12 ετών είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα.

Τι μπορείτε να κάνετε για να αποτρέψετε την παιδική ναυτία στο αυτοκίνητο

Μειώστε την αισθητηριακή πρόσληψη πληροφοριών: 

Ενθαρρύνετε το παιδί να κοιτάζει έξω από το αυτοκίνητο, αντί να εστιάζει σε βιβλία, παιχνίδια, ή στο κινητό του τηλέφωνο. Εάν το παιδί σας αποκοιμηθεί στο ταξίδι, τότε θα έχει λιγότερη ναυτία.

Προετοιμάστε προσεκτικά τα γεύματα ΠΡΙΝ το ταξίδι: 

Μην δίνετε στο παιδί σας πικάντικα, ή λιπαρά τρόφιμα, ή γενικώς ένα μεγάλο γεύμα αμέσως πριν ή κατά τη διάρκεια του ταξιδιού με αυτοκίνητο. 

Εάν ο χρόνος ταξιδιού είναι μικρός, παραλείψτε το φαγητό εντελώς. Αν το ταξίδι είναι μεγάλο, ή αν το παιδί σας χρειάζεται να φάει, δώστε του ένα μικρό, «ήπιο σνακ», όπως κράκερ και ένα μικρό χυμό ΠΡΙΝ αναχωρήσετε.

Καλός εξαερισμός: 

Ο επαρκής εξαερισμός στην καμπίνα των επιβατών μπορεί να αποτρέψει την ναυτία στο αυτοκίνητο. Προσπαθήστε να διατηρήσετε τον αέρα καθαρό από οσμές.

Αποσπάστε του την προσοχή: 

Εάν το παιδί σας είναι επιρρεπές στη ναυτία στο αυτοκίνητο, προσπαθήστε να του αποσπάσετε την προσοχή κατά τη διάρκεια των ταξιδιών, μιλώντας του, ακούγοντας μαζί του μουσική και τραγουδώντας μαζί.

Χρησιμοποιήστε φάρμακα (πάντα με την συμβουλή ενός παιδιάτρου): 

Εάν το παιδί σας είναι ηλικίας μεγαλύτερης των 2 ετών και σχεδιάζετε ένα μακρύ ταξίδι με αυτοκίνητο, ρωτήστε τον γιατρό του παιδιού σας για κάποιο φάρμακο χωρίς ιατρική συνταγή για την πρόληψη της ναυτίας. Η δραμαμίνη και η διφαινυδραμίνη είναι οι συνήθεις επιλογές. Διαβάστε προσεκτικά την ετικέτα του προϊόντος για να προσδιορίσετε τη σωστή δόση και να είστε προετοιμασμένοι για πιθανές παρενέργειες, όπως η υπνηλία.

Γενικά

Εάν το παιδί σας αρχίσει να έχει ναυτία στο αυτοκίνητο, σταματήστε το συντομότερο δυνατόν και αφήστε το να βγει και να περπατήσει. Επίσης, μπορεί να ξαπλώσει ανάσκελα για λίγα λεπτά με κλειστά μάτια. Βάλτε του ένα δροσερό πανί στο μέτωπο, αν χρειάζεται.

Εάν αυτές οι συμβουλές δεν φαίνεται να βοηθούν, καλέστε τον γιατρό του παιδιού σας σχετικά με άλλες επιλογές.

iatropedia.gr

thestival

Το Χαμομηλάκι

Λάθη μας στη διατροφή των παιδιών

Διατροφή και παιδί: Τα παιδιά τρώνε ό,τι και τα... καρτούν!

Το να είσαι γονιός σίγουρα δεν είναι εύκολη υπόθεση. 
Μερικές φορές, στην προσπάθεια μας να προσφέρουμε το καλύτερο που μπορούμε στα παιδιά μας, ίσως να χρησιμοποιούμε κάποιες λανθασμένες πρακτικές, που στο τέλος μπορεί να επιφέρουν τα αντίθετα αποτελέσματα.

Υποχρεώνεις το παιδί να αδειάσει το πιάτο του
Τα υγιή παιδιά από τη μέρα που γεννιούνται έχουν την ικανότητα να ξέρουν ακριβώς πότε και πόσο χρειάζεται να φάνε. 

Με το να το πιέζεις να αδειάσει το πιάτο του, επεμβαίνεις σε αυτό το βιολογικό μηχανισμό του. 

Αυτό που θα πρέπει να κάνεις είναι να του μάθεις να λειτουργεί με βάση τη πείνα του και τον κορεσμό του (δηλαδή πότε νιώθει χορτάτο). 

Μελέτες έχουν δείξει ότι τα παιδιά όλων των ηλικιών τρώνε περισσότερο όταν τους σερβίρονται μεγαλύτερες μερίδες.
Tι να κάνεις; 

Μην ενθαρρύνεις το παιδί "να αδειάζει" το πιάτο του. Βάλε στο παιδί μικρές προς μέτριες μερίδες (με εξαίρεση τα λαχανικά) και άφησε το παιδί να αποφασίσει μόνο του πόσο θα φάει.

Χρησιμοποιείς τα γλυκά ως επιβράβευση
Γνωρίζεις ότι το να πείσεις το παιδί να φάει όσπρια ή λαχανικά είναι πολλές φορές κουραστικό ή ακόμη και ακατόρθωτο. 

Έτσι, καταλήγεις στην εύκολη και γρήγορη λύση για την επίλυση του προβλήματος ακολουθώντας την μέθοδο της «εξαγοράς».
Δυστυχώς όμως, αυτή η τακτική μαθαίνει στα παιδιά ότι οι φακές ή το μπρόκολο αποτελούν υποχρέωση ενώ το γλυκό είναι βραβείο.
Τι να κάνεις; 

Προσπάθησε να συνδυάσεις τα όσπρια και τα λαχανικά μαζί με άλλα αγαπημένα τους φαγητά ξεκινώντας με μικρές ποσότητες.

Απαγορεύεις εντελώς τα γλυκά
Αυτή είναι μια ακραία και λανθασμένη τακτική. Δεν υπάρχει «απαγορεύεται» στον υγιή άνθρωπο, πόσο μάλλον στο υγιές παιδί. Εξάλλου, οι απαγορεύσεις φέρνουν συχνά αντίθετα αποτέλεσμα.
Τι να κάνεις;

Επέτρεψε στο παιδί να φάει μία σοκολάτα στην θέση του σνακ, 1-2 φορές την εβδομάδα, όχι όμως στη θέση του πρωινού ή κάποιου κύριου γεύματος. Επίλεξε γλυκά που περιέχουν γάλα και φρούτα.

Κενές θερμίδες
Σήμερα τα παιδιά λαμβάνουν ένα μεγάλο ποσοστό της ημερήσιας ενεργειακής τους πρόσληψης από ροφήματα που περιέχουν ζάχαρη, όπως αναψυκτικά, ενεργειακά ροφήματα, φρουτοποτά καθώς και φρουτοχυμούς. 

Το κακό είναι ότι τα πλείστα από αυτά τα ποτά προσφέρουν μόνο άδειες θερμίδες, δηλαδή δίνουν θερμίδες χωρίς να προσφέρουν άλλα πολύτιμα θρεπτικά συστατικά. Επιπλέον τα ροφήματα αυτά, δεν έχουν τους ίδιους μηχανισμούς που επιφέρουν τον κορεσμό όπως η στερεά τροφή. Με λίγα λόγια τα παιδιά παίρνουν άδειες θερμίδες, δεν χορταίνουν και η συχνή κατανάλωση τους μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση βάρους.
Τι να κάνεις;

Απόφυγε την αγορά των ροφημάτων που αναφέρθηκαν πιο πάνω, ώστε να μην τα αναζητούν και να μην τα βλέπουν στο ψυγείο ή σε ντουλάπια και αντί αυτού πρόσφερε στο παιδί πιο υγιεινά και θρεπτικά ροφήματα όπως γάλα, φρέσκο χυμό, νερό ή υγιεινά σπιτικά smoothies.

Τip διαιτολόγου: 

Τα παιδιά από την παιδική ηλικία υιοθετούν πολλές διατροφικές συνήθειες που ακολουθούν μέχρι την ενήλικη ζωή, που σημαίνει πως είναι πολύ σημαντικό οι γονείς να βοηθούν τα παιδιά να υιοθετούν υγιεινές συνήθειες διατροφής και τρόπου ζωής.

Δήμητρα Σκαπούλλαρου
Κλινική Διαιτολόγος - Διατροφολόγος,MSc
Change Eat - Clinical Dietitians & Associates

changeeat

Το Χαμομηλάκι