«Είσαι ο πρώτος άνθρωπος που μου μιλάει μετά από ένα μήνα, νόμιζα ότι ήμουν αόρατος»,

μου είπε.

Από τον Moico Weegee

30.09.2014

ΚΑΤΕΒΑΙΝΑ ΕΝΑΝ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΣ της χώρας που γέννησε τη δημοκρατία, τη φιλοσοφία, τη σκέψη και άλλα πολλά καλά για το υπόλοιπο άστρο στο οποίο κατοικούμε. 

Σε ένα φανάρι, ένας μεγάλος σε ηλικία άνθρωπος, ρακένδυτος και εμφανώς άστεγος, έχασε την ισορροπία του και έπεσε μεταξύ πεζοδρομίου και ασφαλτου (ο τόνος δικός σας). 

Τρία αυτοκίνητα και δύο μηχανές μπροστά μου, κανείς δεν κουνήθηκε. Προς στιγμή πέρασε η εικόνα τους μπροστά μου, στο αποκορύφωμα του θείου δράματος με λαμπάδες, να περιμένουν να καταβροχθίσουν με το Χριστός Ανέστη… 

..............

ΝΑΙ, μύριζε! ΝΑΙ, ήταν άστεγος! ΝΑΙ, αν τον συναντούσες το πρωί πηγαίνοντας στη δουλειά σου (που να λες πάλι καλά που υπάρχει και να ανάψεις κανένα κεράκι στην εκκλησία), δεν θα έριχνες δεύτερο βλέμμα.

ΤΟΝ ΕΠΙΑΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΡΑΤΣΟ ΚΑΙ ΣΗΚΩΘΗΚΕ με αίματα στο στόμα. 

Τον ρώτησα αν έσπασε κανένα δόντι και γέλασε λέγοντάς μου «πέντε έχω όλα κι όλα». Είχε ανοίξει η μύτη του και έβγαλα από τη μηχανή χαρτομάντιλα. 

Μου λέει «Να είσαι καλά άνθρωπε», με γέλιο. 

Τον ρωτάω «εσύ είσαι καλά ρε άνθρωπε;». 

Η απάντησή του μαχαίρι «αφού ζω και είμαι έτσι, είναι δυνατόν να είμαι καλά; Αγόρι μου, έχω καρκίνο στο τελικό στάδιο και δεν έχω δύναμη. Περπατάω τη γραμμή του θανάτου» ( εκεί μου ήρθε λίγο στο μυαλό το I walked the line).

https://www.youtube.com/watch?v=Lq0fUa0vW_E

ΤΟΥ ΛΕΩ ΚΙ ΕΓΩ ΧΑΠΑΤΟΣ «υπάρχει μια γραμμή για άστεγους, να ξεκουραστείς, να σε περιθάλψουν, να νιώσεις λίγο ανακούφιση». 

Πάλι γέλασε… «Αγόρι μου, είμαι 62 χρονών, δουλεύω από τα 15 μου. 

Στα 24 έκανα δική μου δουλειά, πριν από εφτά χρόνια τα έχασα όλα! Και όταν λέω όλα, εννοώ ΟΛΑ. Τη γυναίκα μου, γιατί καθυστέρησε η σειρά της για μια εξέταση στο @@ΤΕΒΕ. 

................

Δεν έχω ασφάλεια, δεν έχω σπίτι και δεν έχω κανέναν που να αγαπάω, πέραν από αυτόν τον κερατά (και μου δείχνει απέναντι μια άδεια νησίδα), τον θάνατο, τη λύτρωση».

ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΕΛΕΓΞΩ, ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ άρχισαν να τρέχουν, η φάτσα μου ανέκφραστη. Γυρνάει και μου λέει «είδες πόσο χάλια είναι η ατμόσφαιρα, πολλή σκόνη! Εσύ όμως είσαι όαση, είσαι ο πρώτος άνθρωπος που μου μιλάει μετά από ένα μήνα, νόμιζα ότι ήμουν αόρατος. Σε ευχαριστώ γιατί ξέρω ότι υπάρχω και έτσι οι περίεργες σκέψεις που με τριγυρνούσαν σταμάτησαν. Νόμιζα ότι είχα κάνει σε κανέναν κακό και το πλήρωνα σαν φάντασμα!

ΠΗΡΕ ΕΝΑ ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΟ ΜΠΑΣΤΟΥΝΙ ΠΟΥ ΕΙΧΕ και γύρισε και με κοίταξε με το βλέμμα του βασιλιά, αυτού που τα έχει όλα ή αυτού που δεν έχει τίποτα να χάσει. Έκανα να του δώσω ό,τι είχα στις τσέπες μου και μου απάντησε «πιες έναν καφέ για μένα και αν τύχει και ακούσεις τι έγινα, ξέχασέ το. Να είσαι πάντα έτσι…».
......

περισσότερα εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ο κύριος Κανείς

Ποιος πήρε το παιδί της διπλανής; 

Ποιος πήρε το ψωμί της ορφανής;
Κανείς κανείς κανείς.
Κανείς κανείς κανείς.
Ποιος διώχνει τα καράβια, να μου πεις.
Κανείς κανείς κανείς.

Ναι, κάποιοι φταίνε, κάποιος φταίει.
Εύκολο είναι να το βρεις:
ή Γύφτοι θα ’ναι ή Εβραίοι
ή ο κύριος Κανείς.

https://www.youtube.com/watch?v=M_FA1PpIdow

Ποιος κάνει το καλό;
Εσύ εγώ αυτός.
Ποιος ανθίζει το περβόλι;
Α, όλοι όλοι όλοι.

Ποιος κλέβει την δεκάρα της τυφλής;
Κανείς κανείς κανείς.

Ναι, μα κάποιοι φταίνε, κάποιος φταίει.
Εύκολο είναι να το βρεις:
Γύφτοι θα ’ναι ή Εβραίοι
ή ο κύριος Κανείς.

Ποιος έκαψε το σπίτι της φτωχής;
Κανείς κανείς κανείς.
Ποιος φταίει που αλήτεψε η γης;
Κανείς κανείς κανείς.
Ποιος διώχνει τα καράβια, να μου πεις.
Κανείς κανείς κανείς.

Ναι, μα δεν μπορεί, κάποιοι φταίνε, κάποιος φταίει.
Αλλά εύκολο είναι να το βρεις:
Γύφτοι θα ’ναι ή Εβραίοι
ή ο κύριος Κανείς.

Στίχοι: Σώτια Τσώτου
Μουσική: Κώστας Χατζής
Πρώτη εκτέλεση: Κώστας Χατζής

Ομολόγησε ο απαγωγέας των δύο 11χρονων αγοριών στη Λάρνακα

Στο ενδεχόμενο να είχε συνεργό ο απαγωγέας των δύο 11χρονων αγοριών, στη Λάρνακα, επικεντρώνονται οι έρευνες της Αστυνομίας. Κι αυτό, διότι θεωρούν δύσκολο να οργάνωσε και να εκτέλεσε το σχέδιο απαγωγής ολομόναχος.

Τα παιδιά εντοπίστηκαν στο διαμέρισμα του δράστη, στη Λάρνακα, σε κατάσταση νάρκωσης. 

Σύμφωνα με τη Cyprus Times ανακρινόμενος ο 35χρονος παραδέχτηκε τη διάπραξη των αδικημάτων και ανέφερε ότι χορήγησε συγκεκριμένη ηρεμιστική ουσία στους δύο μαθητές. 

Την ίδια ώρα, Αστυνομικοί κάνουν φύλλο και φτερό τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές του 35χρονου Ελληνοκύπριου, ο οποίος -σύμφωνα με τον υπουργό Δικαιοσύνης- δεν έχει απασχολήσει στο παρελθόν τις αρχές.

Μετά από πληροφορία που έδωσε πολίτης έφτασε η αστυνομία στον εντοπισμό των δύο 11χρονων παιδιών και τη σύλληψη του ανθρώπου που τους απήγαγε.

Ο πολίτης, ακούγοντας την περιγραφή του δράστη από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, ενημέρωσε τον αδελφό του, ο οποίος πήγε στην πολυκατοικία. Αφού συζήτησαν, τότε τηλεφώνησαν στην αστυνομία.

madata

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Maycon Salustiano Silva: Πυροβόλησε και σκότωσε το 6 μηνών μωρό του, επειδή η γυναίκα του αρνήθηκε να κάνει σεξ μαζί του

Father 'shoots dead his six-month-old baby after wife refused 

to have sex with him'

Ο Μακόν Σαλουστριάνο Σίλβα, 25 ετών πυροβόλησε εν ψυχρώ το 6 μηνών μωρό του, τον Μισέλ, για να εκδικηθεί τη γυναίκα του η οποία αρνήθηκε να κάνει σεξ μαζί του. 

Ο ίδιος ισχυρίστηκε στην αστυνομία ότι βρισκόταν υπό την επήρεια χασίς και ήταν και μεθυσμένος.

Το περιστατικό συνέβη στη Λουιζιάνα της Βραζιλίας. Το άτυχο μωράκι πέθανε δυο ώρες αργότερα στο νοσοκομείο. Η αστυνομία πίσω από τον καναπέ βρήκε το όπλο του εγκλήματος και συνέλαβε τον 25χρονο δολοφόνο.

Σύμφωνα με τις αρχές το βράδυ της Τετάρτης ο Σίλβα ήθελε να κάνει σεξ με τη γυναίκα του, η οποία κουρασμένη κοιμόταν. Όταν εκείνη αρνήθηκε να ενδώσει, οργισμένος ο δολοφόνος πήρε ένα όπλο και πυροβόλησε το 6 μηνών μωράκι. 

Οι γείτονες που άκουσαν στη μιαμιση το βράδυ τα ουρλιαχτά της γυναίκας, ειδοποίησαν την αστυνομία.

Η 20χρονη Τζένιφερ Σίλβα, μητέρα του μωρού, παραμένει σε κατάσταση σοκ.

topontiki

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Θα σας μιλήσω για την συνείδησή μου Η οποία τα βράδια με συγχύζει»

Θα σας μιλήσω για την συνείδησή μου

Η οποία τα βράδια με συγχύζει

Χθες το βράδυ με τάραξε πάλι

Μετά από τόση κούραση που είχα

Μόλις έγειρα να πάρω τον ύπνο του δικαίου

Να τη αυτή ήρθε

Της λέω: Ο,τι έχεις να μου πεις

Πες το μου σε δυο λεπτά γιατί έχω να κοιμηθώ

άλλωστε τι να μου πεις;

Όλος ο κόσμος ξέρει ότι 

εγώ είμαι ένα ανθρωπάκι

Ανθρωπάκι είμαι, ανθρωπάκι

Αφού δεν πειράζω κανέναν

Μόνο την δουλειά μου κοιτάω

Αλλά μόλις είπα έτσι αυτή γέλασε

Γέλασε έτσι ειρωνικά

Μου λέει: το πιστεύεις αυτό που λες;

Λέω, βεβαίως το πιστεύω

Λέει, έμαθα ότι στην δουλειά σου

είσαι μέγας και τρανός

Λέω, δεν βαριέσαι, το κατά δύναμη

Εκεί βγάζουμε πέντε δεκάρες

Λέει, τα χιλιάρικα εσύ τα λες δεκάρες;

Λέω, γιατί εσύ είσαι η εφορία;

Όχι μου λέει, αλλά απλώς σου θυμίζω

που έλεγες κάποτε ότι το άτιμο το χρήμα

Δεν το θέλω δεν το υπολογίζω

Δεν το κάνω δεν το φτιάχνω

Κάτι τέτοια που έλεγες

Ε, καλά, μπορεί να έλεγα

Αλλά τώρα σε παρακαλώ

να μ’ αφήσεις ήσυχο γιατί θέλω να κοιμηθώ

Λέει, πριν σ’ αφήσω

Θα σου κάνω δύο ερωτήσεις

Λέω, ωραία ακούω την πρώτη

Λέει, είσαι καλός Χριστιανός;

Λέω, είμαι καλός είμαι

Λέει, έχεις και πλούσια τα ελέη

ναι έχω έχω έχω

έχεις λέει, και γκαρνταρόμπα

λέω, έχω

λέει, ο Χριστός που είπε ο έχων δύο χιτώνες...

λέω, μην το παιδεύεις ξέρω που το πας

αλλά ο Χριστός μίλησε για χιτώνες

δεν μίλησε για κοστούμια

Λέει, έχεις φάει;

Λέω, βεβαίως έχω φάει

Όλοι εμείς οι άνθρωποι

πρώτα τρώμε και μετά κοιμόμαστε

Βέβαια μπορεί να είναι κάποιος ο οποίος είναι αδιάθετος

Ή οι κυρίες που κάνουν δίαιτα για να είναι πιο σέξι

Μου λέει δεν ντρέπεσαι;

Λέω, να ντραπώ που θέλουν οι κυρίες 

να 'ναι πιο σέξι;

Λέει, δεν ξέρεις ότι πεινάνε εκατομμύρια στον κόσμο;

Ωραία άμα πεινάνε να δουλέψουνε να φάνε

Λέει, δεν ξέρεις ότι πεθαίνουνε χιλιάδες τη μέρα

γιατί δεν έχουν ούτε το `να ούτε τ’ άλλο.

Λέω, ωραία και τι θέλεις να κάνω δηλαδή

Να ταΐσω αυτά τα εκατομμύρια;

Ας ενδιαφερθούν τα κράτη

Το κάθε κράτος

Αλλά θα μου πεις, ένα κράτος

θα κοιτάξει πρώτα αυτούς του ψωμολίμηδες;

Όχι ένα κράτος θα κοιτάξει πρώτα την άμυνά του

Τανκς, αεροπλάνα, πλοία, σφαίρες και τέτοια

Γιατί, απ’ τους αρχαίους καιρούς

τα κράτη εξασφαλίζουν πρώτα τους εχθρούς

Και μετά τους φίλους.

Και λέει, ποιος είναι ο πολιτισμός σας;

Να σκοτώνει ο ένας τον άλλον;

Γιατί όταν έχεις όπλο κάτι πρέπει να το κάνεις...

Έτσι με βασανίζει τα βραδάκια η συνείδησή μου

Μου κάνει τέτοια παιγνιδάκια

Αλλά συνείδηση στον κόσμο

Έχουν μόνο τ’ ανθρωπάκια

Πού να πάνε να την βρούνε

Την συνείδηση τα κράτη;

Δεν τα λέει μόνο σε μένα 

Όταν πάω να κοιμηθώ

Τα λέει και σε εκείνον και σ’ αυτήν

Μα σηκώνουμε τους ώμους

Και της λέμε δεν βαριέσαι;

Μήπως θα σώσω εγώ αυτόν τον κόσμο;

Ένα μόνο που μας νοιάζει

Είν’ το πορτοφόλι 

Τη συνείδησή μας στ’ άλλα

ήσυχη την έχουμε όλοι

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι