Sunday, 4 August 2019

Patrice Evra: «Έκλεβα ρούχα και φαγητό όταν ήμουν παιδί»

I stole food, clothes, videogames. I’d sit outside stores asking for money.”

Ο Πατρίς Εβρά υπήρξε ένα από τα καλύτερα αριστερά μπακ της εποχής του και πριν δύο μέρες ανακοίνωσε την απόσυρση του από την ενεργό δράση.
Ο Γάλλος πρώην πλέον ποδοσφαιριστής με άρθρο του που δημοσίευσε στο «The Players Tribune» προχώρησε σε σημαντικές αποκαλύψεις για την παιδική του ζωή καθώς, όπως τόνισε, έφτασε ακόμα και στο σημείο να κλέβει φαγητό και ρούχα για να επιβιώσει.

«Μεγάλωσα στο Les Ulis, ένα χωριό στα περίχωρα του Παρισιού, μαζί με τους γονείς μου και μερικά από τα αδέρφια μου. Ο πατέρας μου ήταν πρεσβευτής και έτσι φύγαμε από τη Σενεγάλη, όπου γεννήθηκα, για τις Βρυξέλλες, πριν εγκατασταθούμε στη Γαλλία. Όταν ήμουν 10 ετών, ο πατέρας μου χώρισε τη μητέρα μου.

Μοιραζόμουν ένα στρώμα με δύο αδέρφια μου. Όταν υπήρχε φαγητό, έπρεπε να τρέξεις για να πάρεις το μερίδιό σου. 
Μερικά από τα αδέρφια μου βρήκαν δουλειά, αλλά έφυγαν και πήγαν να ζήσουν άλλου, εκεί που εργάζονταν. 
Τότε μείναμε , η μητέρα μου, η μικρότερη αδερφή μου και εγώ. Έπρεπε να βγω στους δρόμους.
Όταν μεγαλώνεις σε μια περιοχή επικίνδυνη, που γίνονται φόνοι, δεν έχει σημασία ποιος είσαι, κάνεις ό,τι μπορείς για να επιβιώσεις. Πολέμησα πολύ.
Έκλεψα φαγητό, ρούχα, βιντεοπαιχνίδια. Καθόμουν έξω από τα καταστήματα ζητώντας χρήματα» δήλωσε χαρακτηριστικά ο παλαίμαχος άσος.

agones
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Saturday, 3 August 2019

Τα λάθη που δεν πρέπει να κάνουμε ως γονείς, επειδή ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω...

από Λίνα Σερέτη

Το να είναι κανείς γονιός δεν είναι μια απλή υπόθεση, αλλά μια πολυσύνθετη καθημερινή προσπάθεια να εξασφαλίσει στο παιδί του ένα ευτυχισμένο μέλλον ως συγκροτημένος και υγιής ενήλικας. 

Στην προσπάθεια όμως αυτή, δεν είναι λίγες οι φορές που κάνουμε λάθη τα οποία έρχονται και μας στοιχειώνουν χρόνια μετά, όταν παρατηρούμε ή βιώνουμε τις συνέπειές τους.

Μερικές τέτοιες περιπτώσεις, που οι γονείς αντιλαμβάνονται αργά ότι θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτικοί τον καιρό που έπρεπε, είναι όταν συνειδητοποιούν πως:

Δεν είχαν ουσιαστική επικοινωνία με το παιδί
Είναι μαγικές οι στιγμές που σηματοδοτούν την εξέλιξη στην ικανότητα ενός παιδιού να επικοινωνεί με τον κόσμο γύρω του και τους πρώτους ανθρώπους που νιώθει οικείους, τους γονείς του. 
Και αν η καθημερινότητα είναι αμείλικτη, καλό είναι να την αψηφούμε πού και πού και στις προτεραιότητές μας να βάζουμε λίγο περισσότερο χρόνο με τα παιδιά μας για να μην το μετανιώσουμε αργότερα.

Δεν αγκάλιασαν τα παιδιά τους όσο θα ήθελαν
Καθώς μεγαλώνουν τα παιδιά θέλουν να νιώθουν ότι οι γονείς είναι πάντα δίπλα τους έτοιμοι να τους προστατέψουν. 
Ο καλύτερος τρόπος να τους εμφυσήσουμε αυτό το αίσθημα ασφάλειας είναι με μια αγκαλιά μας. 
Αλλά και για εμάς, οι αγκαλιές στα παιδιά αποτελούν στιγμές γαλήνης και ευεξίας. 
Ας τις χορτάσουμε, λοιπόν, από νωρίς γιατί όταν θα μπουν στην εφηβεία... δεν θα είναι το καλύτερό τους.

Δεν έπαιξαν αρκετά δημιουργικά παιχνίδια μαζί τους
Τα παιδιά παίζουν. 
Αυτό είναι το μόνο που έχουν να κάνουν μέχρι το σχολείο να σοβαρέψει και είναι κρίμα να τα αφήνουμε να παίζουν μόνα τους με παιχνίδια που είναι αμφίβολο αν και κατά πόσο βοηθούν την εξέλιξή τους. 
Παίζοντας δημιουργικά παιχνίδια μαζί τους και δίνοντάς τους διαφορετικές προκλήσεις κάθε φορά, τους δίνουμε επιπλέον εφόδια ώστε να γίνουν οξυδερκείς, εφευρετικοί και δραστήριοι ενήλικες.

Ήταν πολύ αυστηροί
Πολλές φορές είτε από κούραση, είτε επειδή νομίζουμε ότι οφείλουμε να επιβληθούμε στα παιδιά μας με κάθε τρόπο, γινόμαστε κάτι παραπάνω από αυστηροί με δυσάρεστα αποτελέσματα. 
Αν δε θέλουμε να δημιουργήσουμε προβλήματα από το πουθενά και να υπονομεύσουμε το μέλλον των παιδιών μας, καλό είναι να ασχολούμαστε μαζί τους με περισσότερη υπομονή και επιείκεια, και να δείχνουμε εμπιστοσύνη στις αρετές τους αντί να τονίζουμε διαρκώς τις αδυναμίες τους.

Δεν άκουγαν την γνώμη τους
Συχνά, οι ανασφαλείς άνθρωποι έχουν μεγαλώσει σε σπίτια όπου η γνώμη τους δεν ακούστηκε ποτέ μέχρι να ενηλικιωθούν. 
Για να μην δούμε τα παιδιά μας να γίνονται ενήλικες χωρίς αυτοπεποίθηση ή ελεύθερη βούληση, ας δίνουμε καμιά φορά το βήμα και σ’ αυτά. 
Μπορεί να μην καταλαβαίνουν ακόμη τον κόσμο όπως εμείς, η καθαρή ματιά τους όμως, συχνά βρίσκει τον στόχο που εμείς έχουμε χάσει.

Ακολουθούσαν πολύ συχνά τις συμβουλές των άλλων
Δεν είναι απίθανο οι νέοι γονείς να νιώθουν ότι δεν ξέρουν αρκετά για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους όσο πιο σωστά γίνεται. 
Έτσι, πέφτουν εύκολα στην παγίδα να ακούν τις παραινέσεις των γύρω τους που θεωρούν τους εαυτούς τους αυθεντίες στην ανατροφή των παιδιών, απλώς και μόνο επειδή έχουν δικά τους. 
Όμως, για τα δικά μας παιδιά, εμείς πρέπει να αποφασίζουμε τι είναι καλύτερο και να μην παλινδρομούμε μεταξύ συμβουλών από διαφορετικές και αμφίβολης ποιότητας πηγές.

Δεν ήταν παρόντες στις πιο σημαντικές στιγμές για τα παιδιά
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή των παιδιών μας που, επειδή δεν είμαστε πια παιδιά, δεν αντιλαμβανόμαστε πόσο σημαντικές είναι γι’ αυτά. Έτσι, τις χάνουμε, πληγώνοντας τα και μένουμε να κυνηγάμε διαρκώς την ευκαιρία να επανορθώσουμε. 
Το καλύτερο, όμως, είναι να τις αναγνωρίζουμε πριν έρθουν και να είμαστε εκεί, κάνοντάς αυτές τις στιγμές ακόμη πιο σημαντικές με την παρουσία και το χαμόγελό μας.

Πηγή και φωτογραφίες: brightside.me
mama365
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Eric Cantona: «Είμαι παιδί μεταναστών…» - What Is the Meaning of Life?

Ο Έρικ Καντονά ξετυλίγει το νήμα της ζωής του μέσα από τους μετανάστες γονείς του!

«Προέρχομαι από μια οικογένεια μεταναστών, επαναστατών, στρατιωτών και εργατών». Δεν είχαμε πολλά όταν ήμουν παιδί, αλλά για μένα, η αλήθεια της ζωής είναι ότι βρίσκαμε την έκσταση στις μικρές στιγμές. 

Μπορεί ένα μικρό πικ-νικ με την οικογένειά μας. Τρία ζευγάρια κάλτσες γυρισμένα σε μορφή μπάλας και δεμένα με ένα κορδόνι. 
Παίζαμε ποδόσφαιρο κάτω από τον ήλιο και μετά ξαπλώναμε στο χορτάρι. Εντυπωσιαζόμασταν με τα πάντα και με το τίποτα. Όταν αποσύρθηκα από το ποδόσφαιρο στα 30 μου, ξέρετε τι έκανα; 
Έκανα κάτι πολύ σημαντικό για μένα. Πήγα να ζήσω στην πόλη που έπρεπε να εγκαταλείψουν οι παππούδες μου το 1939. Πήγα να ζήσω στη Βαρκελώνη». 
Τα παραπάνω λόγια ανήκουν στον Έρικ Καντονά. Τον γάλο ποδοσφαιριστή που έπαιξε ποδόσφαιρο όπως ακριβώς ζει. Αντισυμβατικά.

This is the life of immigrants. You go where you must. You do what you must. So they went. They made a life for themselves.

Αντισυμβατική ζωή

Ο Καντονά σε γράμμα που δημοσιεύτηκε στο «The Players’ Tribune» μίλησε για την ιστορία της οικογένεια του. 
«Πρέπει να πάμε πίσω στο 1939, κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφύλιου. Ο παππούς (από την πλευρά της μητέρας μου) ήταν από τη Βαρκελώνη και πολέμησε κατά του δικτάτορα Φράνκο μέχρι τέλους. 
Στο τέλος του πολέμου, ήταν καταζητούμενος και είχε μόνο λίγα λεπτά για να αποδράσει πριν καταλάβει την πόλη ο στρατός των φασιστών. Έπρεπε να περάσει τα Πυρηναία όρη με τα πόδια για να φτάσει στη Γαλλία και δεν είχε χρόνο για κανονικούς αποχαιρετισμούς. 
Αυτό ήταν το τέλος. Ζωή ή θάνατος. 

Έτσι, λίγο πριν φύγει, πήγε και βρήκε το κορίτσι του, και τη ρώτησε: «Είσαι έτοιμη να με ακολουθήσεις;» Ήταν 28 ετών. 
Εκείνη, 18. Έπρεπε να αφήσει πίσω την οικογένεια, τους φίλους της, τα πάντα. Αλλά του είπε: «Ναι, φυσικά!». Αυτή ήταν η γιαγιά μου.

Έζησαν στα στρατόπεδα προσφύγων στη γαλλική ακτογραμμή. Εκεί υπήρχαν πάνω από 100.000 Ισπανοί πρόσφυγες. 
Μπορείτε να φανταστείτε τι θα τους συνέβαινε αν δεν τους δέχονταν οι Γάλλοι; Αλλά όχι, έδειξαν συμπόνια. Η ανθρωπότητα πρέπει να δείχνει πάντα συμπόνια σε αυτούς που υποφέρουν. Οι παππούδες μου δεν είχαν τίποτα όταν έφτασαν. Έπρεπε να αρχίσουν τις ζωές τους από την αρχή. Αλλά μετά από λίγο καιρό, δόθηκε η ευκαιρία στους πρόσφυγες να δουλέψουν στην κατασκευή ενός φράγματος στο Saint-Etienne-Cantales.
Αυτή είναι η ζωή του πρόσφυγα. Πας εκεί που πρέπει και κάνεις αυτό που πρέπει. Και έτσι πήγαν. Και έφτιαξαν τη ζωή τους. 
Η μητέρα μου γεννήθηκε εκεί μετά από λίγα χρόνια και τελικά η οικογένεια μετακόμισε στη Μασσαλία. Αυτή η ιστορία τρέχει στο αίμα μου. Με διαμόρφωσε σαν άνθρωπο. Αλλά υπήρχε στο μυαλό μου μόνο σαν όνειρο. Δεν υπήρχαν φωτογραφίες αυτής της μάχης, μόνο ιστορίες. Δεν υπήρχε κάτι που μπορούσες να αγγίξεις, να δεις, από εκείνη την εποχή. 
Αλλά το 2007, η διάσημη «Μεξικάνικη Βαλίτσα» του φωτογράφου Robert Capa βρέθηκε σε ένα σπίτι στο Μέξικο Σίτι. Μέσα στα παλιά κουτιά, υπήρχαν 4.500 αρνητικά από τον Ισπανικό Εμφύλιο, τα οποία αγνοούνταν για πάνω από 60 χρόνια. Κανείς δεν ξέρει πώς βρέθηκαν στο Μεξικό. 
Ήμουν πολύ περίεργος, κι έτσι όταν έγινε μια έκθεση αυτών των φωτογραφιών στη Νέα Υόρκη, πήγα με τη γυναίκα μου. Οι περισσότερες φωτογραφίες ήταν απλά μικροσκοπικά αρνητικά. Χιλιάδες από αυτά. Έπρεπε να τα δεις κάτω από μεγεθυντικό φακό. Αλλά μερικές φωτογραφίες στη μέση της έκθεσης ήταν τεράστιες. Σχεδόν τρία μέτρα. Οι άνθρωποι στις φωτογραφίες ήταν στο πραγματικό τους μέγεθος, ήταν λες και θα τους έπιανες αν άπλωνες το χέρι σου. Και τότε είδα τον παππού μου.

Η άλλη μισή οικογένεια…

Όμως, αυτή είναι η μισή ιστορία μας. Υπάρχει άλλη μια φωτογραφία που καθορίζει τη ζωή μου. Οι παππούδες του πατέρα μου ήταν επίσης πρόσφυγες. Ήρθαν στη Γαλλία από τη Σαρδηνία για να γλιτώσουν από τη φτώχεια το 1911. 
Τρία χρόνια μετά, ο προπάππους μου κλήθηκε να υπηρετήσει στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και εισέπνευσε τόσα αέρια που πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του καπνίζοντας ευκάλυπτο για να μπορέσει να αναπνεύσει καλύτερα. 
Ο γιος του, ο παππούς μου, πολέμησε με τους Γάλλους στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και όταν επέστρεψε από τον πόλεμο, δούλεψε ως οικοδόμος. Αποταμίευσε αρκετά λεφτά ώστε να αγοράσει ένα κομμάτι γης στο λόφο της Μασσαλίας όταν ο πατέρας μου ήταν έφηβος. Το οικόπεδο είχε μια μικρή σπηλιά. Έπρεπε να ζήσουν κάπου όσο ο παππούς μου έχτιζε το σπίτι, άρα τι έκαναν; Απλό. Ζούσαν μέσα στη σπηλιά για δύο χρόνια. Το μόνο που είχαν για να ζεστάνουν τη σπηλιά ήταν ένας φούρνος.

Μοιάζει με αυτές τις ιστορίες που λένε οι οικογένειες «για τα παλιά χρόνια», αλλά υπάρχει μια φωτογραφία από το χειμώνα του 1956 με τους παππούδες και τον πατέρα μου στη σπηλιά, σκεπασμένους με κουβέρτες για να ζεσταθούν. 
Ο παππούς μου έχτισε το σπίτι σιγά – σιγά και στο τέλος έχτισε κι ένα σπίτι για τους γονείς μου. Αυτό είναι το σπίτι στο οποίο μεγάλωσα. Αυτό κληρονόμησα. Αυτό είναι το αίμα μου. Μια από τις πρώτες μου αναμνήσεις είναι να κουβαλάω δέκα σακιά με άμμο μέχρι το σπίτι πάνω στον λόφο, που φτιαχνόταν ακόμα. Μόνο μετά από αυτό, με άφηναν να παίξω ποδόσφαιρο…
Αυτή είναι η οικογένειά μου. Αυτή είναι η ιστορία μου. Έχω ζήσει σε όλο τον κόσμο… 
Όταν με ρωτούν γιατί έπαιξα ποδόσφαιρο με αυτόν τον τρόπο, αυτή είναι η απάντηση. Το ποδόσφαιρο δίνει νόημα στη ζωή, ναι, αλλά και η ζωή δίνει νόημα στο ποδόσφαιρο. Σχεδόν ποτέ δεν λέω αυτές τις προσωπικές ιστορίες, ειδικά αυτή για το νονό του πατέρα μου. Είναι πολύ δύσκολο. Όταν μιλάω γι’ αυτό, είναι λες και μου μιλάνε οι άγγελοι».

Μάκης Διόγος
epohi.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Friday, 2 August 2019

Οι γεύσεις του Καλοκαιριού - Ανακαλύψτε τις μαζί με το παιδί σας!

Το καλοκαίρι αποτελεί για όλα τα παιδιά ένα ατελείωτο παιχνίδι. 
Ο ελεύθερος χρόνος γεμίζει με ήλιο, αλμύρα, χαμόγελα και … πολλά μπάνια και παγωτά! 

Το παιδί λαμβάνει πληροφορίες από το περιβάλλον μέσα από τις πέντε αισθήσεις: όραση, αφή, όσφρηση, γεύση και ακοή. 
Οι περισσότεροι γονείς θεωρούν σημαντικό να μαθαίνουν στα παιδιά τους τα χρώματα και τα σχήματα, αλλά και οι γεύσεις είναι κάτι το οποίο πρέπει να διδαχθούν, καθώς μαθαίνουν στο παιδί να εκφράζεται, ενώ διευρύνει και το διαιτολόγιό του.
Επίσης, το καλοκαίρι είναι μία καλή ευκαιρία για την ενίσχυση των οικογενειακών γευμάτων. 
Τα τακτικά οικογενειακά γεύματα, εκτός από τα πολλαπλά οφέλη στη διατροφική συμπεριφορά των παιδιών ενισχύουν τη συζήτηση και τα επικοινωνιακά στοιχεία μεταξύ των μελών και κατ’ αυτόν τον τρόπο ενισχύεται ο δεσμός της οικογένειας. 
Τέλος, το καλοκαίρι προσφέρεται για τη μύηση των παιδιών σε νέες γεύσεις.
Προτεινόμενα παιχνίδια και δραστηριότητες με γεύση

Εξηγήστε πώς λειτουργούν οι αισθήσεις. 
Μιλήστε στο παιδί σας για την αίσθηση της όσφρησης και πώς συνδυάζεται με την γεύση. 
Οι ευχάριστες μυρωδιές μας δίνουν την εντύπωση ότι το φαγητό θα είναι νόστιμο. 
Όταν είμαστε, λοιπόν, άρρωστοι και δυσκολευόμαστε να χρησιμοποιήσουμε την όσφρησή μας, το φαγητό μας φαίνεται άνοστο.

Στη συνέχεια, μιλήστε του για την αίσθηση της όρασης. 
Ζητήστε του να κλείσει τα μάτια και τη μύτη και δώστε του να φάει κάτι. Ρωτήστε το να σας πει τι έφαγε. 
Μετά, με ανοιχτά μάτια και μύτη, δώστε του να το ξαναφάει. Ρωτήστε, αν του άρεσε το ίδιο.

Εξηγήστε του ότι η όψη ενός φαγητού, η μυρωδιά, αλλά κυρίως η γεύση μας προειδοποιούν, όταν η τροφή έχει χαλάσει και πρέπει να την αποφεύγουμε.

Ρωτήστε το παιδί σας ποιο είναι το αγαπημένο του φαγητό και ποιο είναι εκείνο που του αρέσει λιγότερο με βάση τη γεύση και για ποιους λόγους. 
Δημιουργήστε έναν πίνακα και ζητήστε του να σημειώσει τις απαντήσεις. Για παράδειγμα, καρπούζι: μου αρέσει πολύ / μου αρέσει / δεν μου αρέσει.
Δείξτε του ποιες γεύσεις ταιριάζουν μεταξύ τους και ποιες όχι. Τοποθετήστε μπροστά του τρεις φέτες ψωμί και βάλτε στη μία μερέντα, στην άλλη χυμό λεμονιού και στην τρίτη χυμό ντομάτας. Ρωτήστε το ποιος συνδυασμός νομίζει ότι ταιριάζει καλύτερα.

Δοκιμάστε νέες γεύσεις μαζί. 
Υπάρχουν πολλά φαγητά που μπορεί να μην έχει δοκιμάσει ακόμα. Δοκιμάστε κάτι καινούργιο και ζητήστε του τι νέα υλικά θα ήθελε να προσθέσετε π.χ. στην πίτσα ή σε φαγητά που πιθανόν να μην του αρέσουν, όπως τα φασολάκια. 
Προσθέτοντας υλικά που του αρέσουν θα τα δοκιμάσει πιο εύκολα.

Επιμείνετε.
 
Ένα παιδί πρέπει να δοκιμάσει κάτι δέκα έως 15 φορές πριν το αγαπήσει. Αν και αυτό ακούγεται τρομακτικό σε πολλούς γονείς που δυσκολεύονται να πείσουν τα παιδιά τους να δοκιμάσουν κάτι καινούργιο, γίνεται ευκολότερο όσο περνάει ο καιρός.

Μειώστε τα σνακ και τα (πάρα πολλά) υγρά. 
Πολλά από τα παιδιά που αντιδρούν στη δοκιμή νέων τροφών τρώνε σνακ ή πίνουν υγρά όλη την ημέρα. 
Όταν οι οικογένειες ακολουθούν τρία γεύματα και ένα έως τρία σνακ σε συνδυασμό με κανονικές ποσότητες γάλακτος ή χυμού σε σχετικά σταθερή συχνότητα, τα παιδιά είναι πιο δεκτικά στο να δοκιμάσουν κάτι νέο, επειδή είναι πραγματικά πεινασμένα.

Προσκαλέστε έναν «περιπετειώδη» φίλο. 
Κανείς δεν μπορεί να επηρεάσει τόσο ένα παιδί όσο οι φίλοι του και μερικές φορές το μόνο που χρειάζεται είναι να δει έναν φίλο να αρπάζει ένα κομμάτι μπρόκολο για να το φάει και εκείνο με την ίδια όρεξη. 
Φυσικά, μια δοκιμή μάλλον δεν είναι αρκετή, αλλά είναι μια πρώτη νίκη.

Μείνετε ήρεμοι. 
Μερικά παιδιά που αποφεύγουν να δοκιμάζουν νέες τροφές απολαμβάνουν την προσοχή που συγκεντρώνουν. 
 Όσο πιο ανέκφραστοι είστε τόσο πιο πιθανό είναι να συνεχίσει να τρώει (πχ. δώστε στο παιδί ένα κομμάτι, αλλά μην το παρακολουθείτε αν θα το φάει).

Δώστε μια εναλλακτική λύση στο «δεν μου αρέσει». 
Αντισταθείτε στον πειρασμό να ρωτήσετε τα παιδιά σας, αν τους αρέσει αυτό που δοκίμασαν. Ζητήστε τους να περιγράψουν τι έφαγαν, περιγράφοντας τη γεύση, την υφή, το άρωμα, την εμφάνιση ή τη θερμοκρασία.

Είναι όντως το παιδί μου «δύσκολο»; 
Ίσως τα παιδιά σας δεν είναι τόσο «δύσκολα» όσο νομίζετε. Καταγράψτε όλα τα τρόφιμα που τρώει το παιδί σας. 
Τα παιδιά που πράγματι αντιμετωπίζουν δυσκολίες με το φαγητό είναι εκείνα που δέχονται να φάνε κάτω από 20 τροφές και είναι ευαίσθητα στην υφή, τη θερμοκρασία, ή το χρώμα της τροφής. Σε αυτήν την περίπτωση συμβουλευτείτε τον παιδίατρό σας.

Αν το παιδί μεγαλώνει χωρίς το φόβο για τη δοκιμή νέων φαγητών, καταλήγει στο να δοκιμάζει ακόμα περισσότερες τροφές. 
Μην επαναπαύεστε επειδή είναι καλοκαίρι. 
Η σωστή και ισορροπημένη διατροφή είναι το κλειδί για την ομαλή λειτουργία του οργανισμού και δεν πρέπει να πηγαίνει ποτέ διακοπές!

Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού και καλή ξεκούραση!

Αθανασία Τζιμαρά
Λογοθεραπεύτρια στο Κέντρο Ημέρας για παιδιά, εφήβους και ενήλικες, Ν. Φωκίδας

fokidanews
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Σαλμονέλα: Συμπτώματα που μπερδεύουν και πότε να πάτε το παιδί άμεσα στο γιατρό

Σαλμονέλα: Πότε πρέπει να πάτε στο γιατρό εσείς και το παιδί;

Τι είναι η σαλμονέλα;

Η σαλμονέλα είναι επικίνδυνη ομάδα βακτηρίων τα οποία ενδέχεται να μολύνουν οποιοδήποτε τρόφιμο, εντοπίζονται όμως κυρίως στα ζωικά προϊόντα. Τα εν λόγω βακτήρια, μπορούν να προκαλέσουν τροφική δηλητηρίαση.

Πώς παθαίνει κανείς σαλμονέλα;

Η σαλμονέλωση αποτελεί μία από τις πιο κοινές τροφιμογενείς ασθένειες. Η τροφική δηλητηρίαση συμβαίνει όταν καταναλώνεται τροφή ή νερό που έχει μολυνθεί με μικρόβια, τοξίνες ή άλλες χημικές ουσίες.

Ποια είναι τα σημάδια και τα συμπτώματα της σαλμονέλας (σαλμονέλωσης);

Συνήθως προκαλεί:
  • ναυτία
  • εμετό
  • διάρροια (κάποιες φορές με αίμα)
  • πυρετό
  • πονοκέφαλο
  • πονόκοιλο
Επειδή πολλές διαφορετικές ιώσεις μπορεί να προκαλέσουν τα παραπάνω συμπτώματα, οι περισσότεροι γιατροί κάνουν περαιτέρω εξετάσεις για να κάνουν ακριβή διάγνωση.

Πώς μπορεί να πάθει κανείς σαλμονέλα;

Υπάρχουν πάνω από 2.500 διαφορετικά στελέχη της σαλμονέλας. Τα μικρόβια της σαλμονέλας (βακτήρια) μπορεί να βρεθούν στο έντερο πολλών ζώων, συμπεριλαμβανομένων των άγριων ζώων, των ζώων αγροκτήματος και των κατοικίδιων. Τα πουλερικά (κοτόπουλο, γαλοπούλα κ.λπ.) είναι ιδιαίτερα πιθανό να φέρουν το μικρόβιο της σαλμονέλας. Η σαλμονέλα μπορεί να μολύνει το κρέας, τα αυγά, το γάλα και άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα που προέρχονται από αυτά τα ζώα.
Η σαλμονέλα μπορεί να εξαπλωθεί στους ανθρώπους μέσα από τις ζωικές τροφές. Για παράδειγμα αν καταναλωθούν ωμά αυγά, γάλα ή γαλακτοκομικά που είναι μολυσμένα με σαλμονέλα ή τροφές που δεν έχουν μαγειρευτεί σε αρκετά μεγάλη θερμοκρασία. Η υψηλή θερμοκρασία ειναι εκείνη που σκοτώνει τα βακτήρια της σαλμονέλας στο κρέας.

Είναι η σαλμονέλωση (σαλμονέλα) μεταδοτική;

Ναι! Οι άνθρωποι με σαλμονέλωση μπορούν να εξαπλώσουν τα βακτήρια αρκετές ημέρες ή ακόμη και αρκετές εβδομάδες μετά την μόλυνση, ακόμη και αν τα συμπτώματά τους έχουν εξαφανιστεί ή έχουν υποβληθεί σε θεραπεία με αντιβιοτικά.

Ποιοι διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αν κολλήσουν σαλμονέλα;

Τα συμπτώματα της σαλμονέλας δεν εκδηλώνονται σε όλους. Τα παιδιά και ειδικότερα τα βρέφη, τείνουν να αρρωστήσουν περισσότερο. Περίπου 50.000 περιστατικά σημειώνονται στις Ηνωμένες Πολιτείες κάθε χρόνο και το ένα τρίτο αυτών είναι παιδιά 4 ετών ή και μικρότερα.

Θεραπεία σαλμονέλας στα παιδιά

Αν το παιδί σας έχει μολυνθεί και έχει γερό ανοσοποιητικό σύστημα, ο γιατρός σας ίσως αφήσει τη μόλυνση να περάσει χωρίς να δώσει κάποια φαρμακευτική αγωγή. Αλλά αν κάποιο παιδί έχει πυρετό, πονοκέφαλο ή διάρροια με αίμα, θα πρέπει να ενημερώσετε άμεσα τον γιατρό.
Εάν το παιδί σας είναι μολυσμένο και έχει πυρετό, μπορεί ο γιατρός να σας προτείνει να του δώσετε ακεταμινοφαίνη ή παρακεταμόλη για να μειώσετε τη θερμοκρασία και του πόνους στην κοιλιά. Όπως και σε οποιεσδήποτε άλλες λοιμώξεις που προκαλούν διάρροια, είναι σημαντικό να δίνετε στο παιδί σας πολλά υγρά για να αποφύγετε την αφυδάτωση.

Πόσο διαρκεί η σαλμονέλα;

Συνήθως χρειάζονται 6 με 72 ώρες για να εκδηλωθούν τα πρώτα συμπτώματα της σαλμονέλας και διαρκεί από 4 έως 7 ημέρες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων.

Μπορεί να προληφθεί η σαλμονέλα;

Το καλό πλύσιμο των χεριών, είναι ένας τρόπος να αποφύγετε τη μόλυνση της σαλμονέλας. Μάθετε στα παιδιά σας να πλένουν πολύ καλά τα χέρια τους και αρκετά συχνά. Να μην ξεχνούν επίσης να πλένουν τα χέρια τους όταν επισκέπτονται την τουαλέτα και πριν κάτσουν στο τραπέζι να φάνε.
Ορίστε μερικοί τρόποι για να προστατέψετε την οικογένειά σας από σαλμονέλα:
  • Μαγειρέψτε πολύ καλά τα φαγητά που περιέχουν κρέας.
  • Χρησιμοποιήστε τα αυγά με προσοχή. Πάντα να τα μαγειρεύετε αρκετά καλά και μην δίνετε ωμά αυγά στα παιδιά σας.
  • Αποφύγετε τα φαγητά που περιέχουν ωμά συστατικά: όπως παγωτά, μους σοκολάτας, ωμή ζύμη, ο,τιδήποτε περιέχει ωμά αβγά.
  • Καθαρίστε σχολαστικά τους πάγκους της κουζίνας σας
  • Μην μαγειρεύετε για τους άλλους αν είστε άρρωστη, ειδικά αν έχετε εμετούς ή διάρροια.
  • Πάντα να βάζετε στο ψυγείο το μαγειρεμένο φαγητό: Αφότου μαγειρέψετε το φαγητό μπορεί να μείνει 2 ώρες εκτός ψυγείου (1 ώρα τις ζεστές ημέρες). Πάντα να διατηρείτε το ψυγείο σας στους 4.4°C.
πηγή: kidshealth.org
mothersblog.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki