Ο καθρέφτης

Καθόταν στο περβάζι του παραθύρου και το κενό βλέμμα της ήταν κολλημένο στη μολυβένια θάλασσα. Έδειχνε εντελώς ατημέλητη με τις ξεβαμμένες φόρμες, τα μαλλιά πιασμένα άτσαλα και τα κατακόκκινα μάτια της πρησμένα. 
Οι ερυθρές χαρακιές στα ασθενικά της χέρια φαίνονταν ξεκάθαρα αν και έτειναν να αναρρώσουν.

Σίγουρα είναι από κείνες τις κοπελίτσες που στο πρώτο χαστούκι απ' τον έρωτα καταφεύγουν στην εύκολη λύση να την «κοπανήσουν» απ' τη ζωή. Και τι άλλο θα μπορούσε να 'χει ζήσει μια πιτσιρίκα κοντά 24 χρονών; Τι προβλήματα θα μπορούσε να 'χει μια τόσο εμφανίσιμη κοπέλα; Μαύρα πλούσια, σγουρά μαλλιά που όταν τ' άφηνε ξέπλεκα ήταν αξιοζήλευτα, πράσινα, αμυγδαλωτά μάτια και ένα δέρμα ίδιο με σοκολάτα γάλακτος. Κι είναι ν' απορείς πώς μια κοπέλα που τα 'χει όλα φτάνει στο σημείο να πληγώσει έτσι τον ίδιο της τον εαυτό.

Πάψε! Σταμάτα! Σταμάτα να σκέφτεσαι πια! Σταμάτα να -το- σκέφτεσαι πια.

Πρέπει να βρεις τη δύναμη μέσα σου.

Πρέπει να βρεις τον τρόπο να σηκωθείς.

Να ζήσεις.

Να θέλεις να ζήσεις.

Πρέπει!

Έγινε, συνέβη, τελείωσε.

Πρέπει να πας παρακάτω.

Η ζωή συνεχίζεται, έτσι δεν σου ΄πε η Μαρία;

Ναι δεν της είπες όλη την αλήθεια.

Ναι δεν μπορούσες...

Ναι δε θα καταλάβαινε.

Όποιος δεν το 'χει ζήσει δεν καταλαβαίνει.

Να ζεις τέτοιον έρωτα και μετά...

Πάψε σου είπα!

***************************************

Αν με ρωτήσεις τώρα να σου πω πως τα κατάφερα δεν ξέρω να σου απαντήσω. Ένιωθα νεκρή. Δεν ένιωθα, δεν ζούσα. Άκουγα μια συνεχόμενη βουή απ' τις σκέψεις που με κατέκλυζαν και έκλαιγα. Κι όταν σταματούσα να κλαίω απλά ανέπνεα. Επειδή έπρεπε.

Σηκώθηκα εκείνο το πρωινό, πέταξα όλα μου τα ρούχα στα σκουπίδια και μπήκα στο μπάνιο. Το νερό με έκαιγε και έτριβα το δέρμα μου με μένος, λες και ήταν ο πάπυρος που είχαν γραφτεί οι αναμνήσεις και θα κατάφερνα να τις σβήσω. Φόρεσα την χαρούμενη μάσκα μου, εκείνη που τους έπειθε όλους και βγήκα από το σπίτι.

Έπρεπε με κάθε τρόπο να κρύψω το κενό, την τρύπα που ένιωθα μέσα μου. Δεν ήξερα ως τότε ότι μπορεί ένας άνθρωπος να ζει χωρίς να νιώθει. Ούτε χαρά, ούτε λύπη, ούτε πόνο, τίποτα. Δε φανταζόμουν ότι μπορεί να κλειδώσει το μέσα σου. Η μάσκα μου ήταν εκείνη που είχαν μάθει να βλέπουν οι άνθρωποι γύρω μου, η όμορφη κοπέλα που πρέπει να 'ναι χαμογελαστή.

Έπρεπε οπωσδήποτε να πιάσω δουλειά. Όχι μονάχα για να ζήσω, μα για να κάνω το μυαλό μου να σωπάσει. Είδα ένα μικρό μαγαζάκι με χάντρες που 'χε ένα χαρτί κολλημένο στη βιτρίνα. Μπήκα μέσα το δίχως άλλο και είπα πως έχω ανάγκη να δουλέψω. Μια κυρία που καθόταν στον πάγκο μου 'δειξε κάποια σχέδια για κολιέδες και σκουλαρίκια σε μια αφίσα και μου πε ότι θέλει 20 τεμάχια την εβδομάδα. Έδινε ψίχουλα από λεφτά, αλλά ποσώς που με ένοιαζε. Πήρα 5 σακουλάκια με πολύχρωμες χαντρίτσες, σχοινί και σύρμα, δυο τρία απαραίτητα εργαλεία κι επέστρεψα σπίτι.

Δούλευα ασταμάτητα ως το άλλο πρωί. Είχα ανάγκη να απασχολώ τα χέρια μου και να μην ακούω το μυαλό μου. Την επόμενη μέρα της τα πήγα όλα έτοιμα και έφτιαξα και δύο δικά μου σχέδια. Η κυρία έδειχνε ενθουσιασμένη, ίσως και να πίστευε ότι δε θα ξαναγυρνούσα. Μου 'δωσε τις διπλάσιες σακούλες και περισσότερα χρώματα από χάντρες. Ήθελα μόνο να δουλεύω. 
Σταματούσα μονάχα αν μάτωνα κανα δάχτυλο, μα δεν πονούσε. Τίποτα δεν πονούσε εκτός απ' τις αναμνήσεις.

**************************************

Η Ζέινα είχε έρθει στην Ελλάδα από Αλγερία με τον τριτοξάδερφό της το Σίαρ. Με το Σίαρ είχαν μεγαλώσει μαζί, ίδια γειτονιά, ίδιο σχολείο, ίδια παιχνίδια. Μεγαλώνοντας είχε κάποια μπλεξίματα, μα ήταν σαν όλα τα αγόρια της ηλικίας του. Τα περισσότερα, μάλιστα, δεν τα πίστευε η Ζέινα, δεν έδινε καν σημασία. Η αλήθεια είναι ότι γύρω στα 17 είχε τσιμπηθεί μαζί του αλλά αυτός δεν της έδινε ιδιαίτερη σημασία. Ήταν όμορφο αγόρι, ψηλό, γεροδεμένο, με ηλιοκαμμένο δέρμα και σκουρόχρωμα μαλλιά και κάτι πελώρια, αφοπλιστικά μάτια.

Ένα βράδυ ο πατέρας της της ανακοίνωσε ότι σε δύο εβδομάδες θα έφευγε με το Σίαρ για Γερμανία. Είχαν πολλά προβλήματα και έτσι αυτή τουλάχιστον θα γλίτωνε. Έχασε τη γη κάτω απ' τα πόδια της, μα δεν μπορούσε να αντιμιλήσει στον πατέρα της. Η μόνη της παρηγοριά ήταν ότι θα ταξίδευε μαζί με τον Σίαρ και ίσως έτσι να την πρόσεχε, ίσως ακόμα και να την ερωτευόταν.

Το ταξίδι τους κράτησε κοντά δυο μήνες, με κακουχίες, βρωμιά, κρύο. Αλλάξαν κάθε λογής μέσο στο δρόμο και ήταν τόσες οι φορές που απελπιζόταν, μα κάθε φορά κάτι έκανε ο Σίαρ κι έπαιρνε κουράγιο. Την πρώτη φορά την κοίταζε επίμονα, όταν κάθονταν στην καρότσα ενός αγροτικού κι ένιωθε την καρδιά της να βροντοχτυπά. Κι ύστερα όταν ταξίδευαν με ένα φορτηγό και κάποιος άλλος ταξιδιώτης την κοίταζε περίεργα, του πέταξε δυο απειλές ανάκατες με βρισιές και την άρπαξε απ' το χέρι για να αλλάξουν θέση. Στην τελευταία τους μεταφορά μ' ένα καΐκι σχεδόν την κρατούσε αγκαλιά, μη τυχόν του γλιστρήσει και τη χάσει κατά μεσής του πελάγου.

Ήταν ένα παγωμένο, βροχερό βράδυ Νοεμβρίου και είχαν καταλήξει σ' ένα υγρό κοντέινερ με ξύλινα παραπετάσματα βόρεια του Έβρου.

«Αύριο φεύγεις για Αθήνα.» Της δήλωσε απότομα.

«Τι εννοείς φεύγω; Μόνη;»

«Ναι μόνη. Εγώ έχω να τακτοποιήσω κάτι δουλειές εδώ.»

«Και τι θα κάνω μόνη στην Αθήνα;»

«Σε περιμένει ο Μοχάμαντ να σε βάλει στη δουλειά.»

«Τι δουλειά;»

«Θα δεις.»

Ένιωθε ότι θα σπάσει η καρδιά της. Νόμιζε ότι κάτι είχε αρχίσει να νιώθει κι αυτός και τώρα την έδιωχνε στην άλλη άκρη της Ελλάδας, ενώ ήταν να πάνε Γερμανία; Και τι σόι δουλειά θα 'ταν αυτή; Πώς θα πήγαινε κάπου χωρίς αυτόν; Αυτός ήταν η μόνη της παρηγοριά, ο προστάτης της, το αποκούμπι της. Ίσως, να ήταν λίγο απότομος και ολιγόλογος μα ένιωθε ότι ήταν ο -ένας- γι' αυτήν. Μάζεψε ότι κουράγιο είχε κι αποφάσισε να του τα ομολογήσει όλα.

«Δεν πάω πουθενά χωρίς εσένα γιατί      »

«ΣΚΑΣΕ» ο ήχος απ' το χαστούκι σχεδόν σκέπασε τη φωνή του.

Σωριάστηκε στο πάτωμα και έμεινε να τον κοιτάζει έντρομη.

«Γδύσου!»

«Τι;» Ψέλλισε.

«Είπα γδύσου. Πρέπει να σε δοκιμάσω για τη δουλειά.»

Στο μυαλό της σκάγαν σαν βόμβες όλες οι φήμες που είχε ακούσει για ναρκωτικά, για διακίνηση ανθρώπων, γυναικών κι ένα ειρωνικό γέλιο ακουγόταν στη διαπασών. Δεν μπορούσε να κουνηθεί, είχε μουδιάσει, νόμιζε ότι τρελαίνεται.

Τη βούτηξε από τους ώμους και την πέταξε μπρούμυτα σαν να 'ταν κάτι άψυχο. Άρπαξε τα μαλλιά της και της χτύπησε με δύναμη το κεφάλι στο έδαφος για να μην αντισταθεί. Της έσκισε το εσώρουχο. Το αίμα που έτρεχε από το κεφάλι της απλωνόταν στο πάτωμα.

«Χάλια μ' έκανες μωρή @@@@ με τα αίματα.»

Αυτή ήταν η τελευταία φράση που θυμάται από κείνον πριν σβήσουν όλα.

Ξύπνησε στο αναρρωτήριο ενός νοσοκομείου. Κάθε φορά πεταγόταν με ουρλιαχτά απ' τον ίδιο εφιάλτη και αποκοιμιόταν με ενέσεις. Μάταια προσπαθούσε να τους εξηγήσει με τα λίγα Αγγλικά της τι είχε συμβεί. Ύστερα από καμιά βδομάδα της είπαν ότι είναι καλύτερα και θα γυρίσει στον καταυλισμό.

Το ίδιο βράδυ έσπασε το ποτήρι της και χαρακώθηκε με όλη της τη δύναμη. Ήθελε να σταματήσει να πονάει, να νιώθει, να θυμάται, να σκέφτεται.
Έτρεμε στην ιδέα ότι θα τον ξανάβλεπε. Δεν άντεχε να σκεφτεί ότι θα την έστελνε Αθήνα. Χίλιες φορές να πέθαινε μια και καλή παρά να πέθαινε ξανά και ξανά όσες φορές θα τη βίαζαν.

Ευτυχώς την πρόλαβαν στο παρά πέντε. 
Την επόμενη κιόλας έφεραν μεταφραστή για να καταλάβουν τι είχες συμβεί. Μόλις τους είπε όλη την ιστορία όλες οι διαδικασίες έτρεξαν πολύ γρήγορα. Οι οργανώσεις έδειχναν ιδιαίτερο ενδιαφέρον στις κακοποιημένες γυναίκες. Μέσα σε δυο βδομάδες τη μετέφεραν σε ένα μικρό στούντιο στη Θεσσαλονίκη.

                             *************************************

Κοιτάχτηκα στον καθρέφτη μετά από έξι μήνες ατελείωτης δουλειάς. Σχεδόν έβλεπα τα χρώματα απ' τις χάντρες να λαμπυρίζουν στις κόρες των ματιών μου. Με έβλεπα. Μετά από τόσο καιρό ίσως με έβλεπα ξανά για πρώτη φορά.

«ΜΠΟΡΕΙΣ!»

«Το ξέρω ότι μπορείς.»

«Είσαι πιο δυνατή απ' όσο νομίζουν.»

Τελικά η ζωή σίγουρα δεν σου φέρνει αυτό που σου αξίζει...

Σου φέρνει, όμως, όσα μπορείς να αντέξεις.

πηγη
mygdalia
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Παρθένα. Πανέμορφη. 12 ετών. Τιμή $12.500»

Το σκληρό πρόσωπο του ISIS

Επειδή πολλοί στην Ελλάδα μιλάνε για «λαθροεισβολείς» και για «εισβολή» λες όλοι αυτοί που ρισκάρουν την ζωή τους για ένα καλύτερο αύριο, το κάνουν για πλάκα. Είναι και αυτοί θύματα του ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΥ, όπως τα θύματα του Bataclan, ή της Νίκαιας, ή Charlie Hebdo. 
Η διαφήμιση στην εφαρμογή Telegram είναι τόσο τρομακτική που παγώνει την ψυχή!
Ένα κορίτσι προς πώληση είναι «Παρθένα. Πανέμορφη. 12 χρονών… Η τιμή της έφτασε τα $12.500 και θα πωληθεί σύντομα.»

Η διαφήμιση στα αραβικά εμφανίστηκε σε μια κρυπτογραφημένη συνομιλία στο διαδίκτυο μαζί με διαφημίσεις για γατάκια, όπλα και απλές συσκευές.
Δόθηκε στο Associated Press από ακτιβιστή από μειονοτική κοινότητα Yazidi, των οποίων οι γυναίκες και τα παιδιά κρατούνται ως σεξουαλικοί δούλοι από τους εξτρεμιστές ισλαμοφασίστες.
Ενώ το ISIS χάνει έδαφος στον πόλεμο, προσπαθεί να κρατήσει για κέρδος τις περίπου 3.000 γυναίκες και κορίτσια που κρατούνται ως σκλάβοι σεξ.
Σε μια συγχώνευση των αρχαίων βαρβαρικών πρακτικών και της σύγχρονης τεχνολογίας, το ISIS πωλεί τις γυναίκες μέσω κινητής τηλεφωνίας σε εφαρμογές smartphone και κοινόχρηστες βάσεις δεδομένων που περιέχουν τις φωτογραφίες τους και τα ονόματα των «ιδιοκτητών» τους για να αποτρέψουν τη διαφυγή τους μέσω σημείων ελέγχου ISIS.
Οι μαχητές δολοφονούν τους λαθρεμπόρους που διασώζουν τους αιχμαλώτους, γιατί τους τελειώνουν τα χρήματα για να αγοράζουν γυναίκες από την απώλεια εδαφών και η τελευταία πηγή κέρδους τους είναι τα σκλαβοπάζαρα .
Οι χιλιάδες γυναίκες και παιδιά της Yazidi κρατήθηκαν αιχμάλωτοι τον Αύγουστο του 2014, όταν οι μαχητές των ΗΠΑ υπερίσχυαν τα χωριά τους στο βόρειο Ιράκ με στόχο την εξάλειψη της κουρδικής μειονότητας λόγω της αρχαίας παγανιστικής πίστης της
Από τότε, οι λαθρέμποροι των Αραβικών και Κούρδων κατάφεραν να ελευθερώνουν κατά μέσο όρο 134 άτομα το μήνα. Ωστόσο, μέχρι τον Μάιο, μείωσε τους αριθμούς σε μόλις 39 τις τελευταίες έξι εβδομάδες
Ο Mirza Danai, ιδρυτής του γερμανο-ιρακινού οργανισμού βοήθειας Luftbrucke Irak, δήλωσε τους τελευταίους δύο ή τρεις μήνες, η διαφυγή έχει γίνει πιο δύσκολη και επικίνδυνη.
«Καταγράφουν κάθε σκλάβο, κάθε άνθρωπο κάτω από τον ιδιοκτήτη του και, επομένως, αν δραπετεύσει, σε κάθε έλεγχο του ISIS/Daesh ή σημείο ελέγχου ή δύναμη ασφαλείας – ξέρουν ότι αυτό το κορίτσι … έχει δραπετεύσει από αυτόν τον ιδιοκτήτη»
Το Associated Press (AP) έχει πληροφορίες 48 πυροβολισμών στο κεφάλι των αιχμαλώτων, που είτε προσπαθούσαν να διαφύγουν, είτε προσπαθούσαν σώσουν κάποιο κορίτσι
Η Lamiya Aji Bashar προσπάθησε να φύγει τέσσερις φορές πριν τελικά δραπετεύσει τον Μάρτιο, αγωνιζόμενη σε ελεγχόμενο έδαφος από ισλαμιστές μαχητές να την καταδιώκουν. Μια νάρκη εξερράγη, σκοτώνοντας τις συντρόφους της, την 8χρονη Άλμας και την Κάθριν, 20 ετών. Δεν έμαθε ποτέ τα τελευταία τους ονόματα.
Η έκρηξη άφησε το Lamiya τυφλό στο δεξί του μάτι, το πρόσωπό του ξεφλούδισε από λειωμένο δέρμα. Κρύφτηκε από τον άντρα που την έσωσε από την παράνομη διακίνηση, και θεωρεί τον εαυτό της τυχερό.

«Εγώ τελικά κατάφερα, χάρη στον Θεό, κατάφερα να ξεφύγω από αυτούς τους άπιστους», δήλωσε η 18χρονος στο AP από ένα κρεβάτι στο σπίτι του θείου της στη βόρεια ιρακινή πόλη Baadre. «Ακόμη και αν είχα χάσει και τα δύο μάτια, θα το άξιζε, γιατί τα επέζησα».

***

Οι σουνίτες εξτρεμιστές θεωρούν τους Γιάζιντες υπανθρώπινους. Η θρησκεία Yazidi συνδυάζει στοιχεία του Ισλάμ, του Χριστιανισμού και του Ζωροαστρισμού, μιας αρχαίας περσικής θρησκείας. Ο προπολεμικός πληθυσμός τους στο Ιράκ εκτιμήθηκε γύρω στις 500.000. Ο αριθμός τους σήμερα είναι άγνωστος.
Η Nadia Mourad,  δραπετης, εμφανίστηκε ενώπιον του Κογκρέσου των ΗΠΑ και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για να ζητήσει διεθνή βοήθεια.
«Η Daesh είναι περήφανη για το τι έχει κάνει για τους Yazidis», είπε στο Κοινοβούλιο. «Χρησιμοποιούνται ως ανθρώπινες ασπίδες. Δεν τους επιτρέπεται να ξεφύγουν ή να φύγουν. Πιθανόν θα δολοφονηθούν. Πού είναι ο κόσμος σε όλα αυτά; Πού είναι η ανθρωπότητα;»
Η IS βασίζεται σε κρυπτογραφημένες εφαρμογές για να πουλήσει τις γυναίκες και τα κορίτσια, σύμφωνα με ακτιβιστή που τεκμηριώνει τις συναλλαγές και ζήτησε να μην ονομάζεται από φόβο για την ασφάλειά του.
Ο ακτιβιστής έδειξε AP τις διαπραγματεύσεις για τους αιχμαλώτους σε κρυπτογραφημένες συνομιλίες καθώς αυτές συνέβαιναν σε πραγματικό χρόνο.
Οι δημοσιεύσεις εμφανίζονται κυρίως στο Telegram και στο Facebook και το WhatsApp σε μικρότερο βαθμό, είπε.
Και το Facebook που ανήκει στο WhatsApp και το Telegram χρησιμοποιούν κρυπτογράφηση από άκρο σε άκρο για την προστασία της ιδιωτικής ζωής των χρηστών. Και οι δύο δήλωσαν ότι θεωρούν ότι η προστασία ιδιωτικών συνομιλιών και δεδομένων είναι πρωταρχικής σημασίας και ότι οι ίδιοι δεν έχουν πρόσβαση στο περιεχόμενο των χρηστών.
«Το τηλεγράφημα είναι εξαιρετικά δημοφιλές στη Μέση Ανατολή, μεταξύ άλλων περιοχών», δήλωσε ο εκπρόσωπος της Telegram Markus Ra. «Αυτό, δυστυχώς, περιλαμβάνει τα πιο περιθωριακά στοιχεία και τις ευρύτερες νομοθετικές μαζικές μάζες». Προσθέτει ότι η εταιρεία έχει δεσμευτεί να αποτρέψει την κατάχρηση της υπηρεσίας και ότι απομακρύνει συστηματικά τα δημόσια κανάλια που χρησιμοποιεί η IS.
Εκτός από την απόσπαση του 12χρονου σε ομάδα με εκατοντάδες μέλη, το AP είδε μια διαφήμιση στο WhatsApp για μια μητέρα με 3χρονο και 7μηνο μωρό, με τιμή $ 3.700. «Θέλει ο ιδιοκτήτης της να την πουλήσει», διαβάστε την απόσπαση, ακολουθούμενη από μια φωτογραφία.
«Έχουμε μηδενική ανοχή για αυτόν τον τύπο συμπεριφοράς και απενεργοποιούμε τους λογαριασμούς, όταν μας παρέχονται ενδείξεις δραστηριότητας που παραβιάζουν τους όρους μας. Ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους να χρησιμοποιούν τα εργαλεία αναφοράς μας αν αντιμετωπίζουν αυτό το είδος συμπεριφοράς », δήλωσε ο Matt Steinfeld, εκπρόσωπος της WhatsApp.
Όπως και η Βίβλος, μερικά αποσπάσματα του Κορανίου αποκλείουν σιωπηρά τη σκλαβιά, η οποία ήταν ευρέως διαδεδομένη όταν εμφανίστηκε το ιερό βιβλίο. Επιτρέπει επίσης στους άνδρες να κάνουν σεξ με τις δύο γυναίκες τους και «εκείνες που κατέχουν με τα δεξιό τους χέρια», που έχουν ληφθεί από διερμηνείς για να αναφερθούν σε θηλυκά σκλάβους.
Τον 19ο και τον 20ό αιώνα, οι περισσότεροι Μουσουλμάνοι μελετητές υποστήριξαν την απαγόρευση της δουλείας, αναφέροντας τους Κορανικούς στίχους που λένε ότι η απελευθέρωσή τους είναι μια ευλογία. Κάποιοι σκληροπυρηνικοί, ωστόσο, συνέχισαν να επιμένουν ότι κάτω από τη Σαρία θα πρέπει να επιτρέπεται η σεξουαλική δουλεία, αν και η ισλαμική κρατική ομάδα είναι η πρώτη στη σύγχρονη εποχή για να την φέρει σε οργανωμένη πρακτική.
Στις εικόνες που ελήφθησαν από το ΑΡ, πολλές από τις γυναίκες και τα κορίτσια είναι ντυμένες με φτερά, μερικά σε βαριά μακιγιάζ. Όλοι κοιτάζουν άμεσα την κάμερα, στέκονται μπροστά σε πολυθρόνιες καρέκλες ή κουρτίνες σε μαρκαδόρο σε κάτι που μοιάζει με μια σαθρή αίθουσα χορού. Μερικοί είναι μόλις έξω από το δημοτικό σχολείο. Κανείς δεν φαίνεται μεγαλύτερο από 30 ετών.
Ένας από αυτούς είναι ο Nazdar Murat, ο οποίος ήταν περίπου 16 ετών όταν απήχθη πριν από δύο χρόνια – μια από τις περισσότερες από δύο δωδεκάδες νεαρές γυναίκες που αφαιρέθηκαν από τους εξτρεμιστές σε μια μέρα τον Αύγουστο του 2014. Ο πατέρας και οι θείοι της ήταν μεταξύ περίπου 40 ανθρώπων που σκοτώθηκαν όταν ανέλαβε την περιοχή Sinjar, την καρδιά της πατρίδας Yazidi.
Μέσα σε μια άψογη σκηνή σε στρατόπεδο εκτοπισμένων έξω από τη βόρεια πόλη του Νταχούκ, η μητέρα του Nazdar είπε ότι η κόρη της κατόρθωσε να καλέσει μία φορά, πριν από έξι μήνες.
«Μιλήσαμε για λίγα δευτερόλεπτα. Είπε ότι ήταν στο Μοσούλ «, δήλωσε ο Μουράτ, αναφερόμενος στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ιράκ. «Κάθε φορά που κάποιος επανέρχεται, τους ρωτάμε τι συνέβη σε αυτήν και κανείς δεν την αναγνωρίζει. Μερικοί άνθρωποι μου είπαν ότι αυτοκτόνησε. »
Η οικογένεια διατηρεί το αρχείο της χαμένης Yazidis σε ένα κινητό τηλέφωνο. Το δείχνουν σε εκείνους που έχουν ξεφύγει από το χαλιφάτο, για να μάθουν αν κάποιος την έχει δει, και σε άλλες οικογένειες που αναζητούν ένα νήμα ελπίδας ότι θα δουν ξανά τους αγνοούμενους συγγενείς τους.
Προσπάθησε να δραπετεύσει δύο φορές, αλλά πιάστηκε, ξυλοκοπήθηκε και βιάστηκε επανειλημμένα. Μετά από ένα μήνα, είπε, πωλήθηκε σε έναν άλλο εξτρεμιστικό ΙΣ στο Μοσούλ. Αφού πέρασε δύο μήνες μαζί του, πωλήθηκε και πάλι, αυτή τη φορά σε έναν κατασκευαστή βομβών IS, ο οποίος δήλωσε ότι η Lamiya την αναγκάστηκε να τον βοηθήσει να κατασκευάσει γιλέκα αυτοκτονίας και βόμβες αυτοκινήτων.
«Προσπάθησα να αποδράσω από αυτόν», είπε. «Και με κατέλαβε επίσης, και με χτύπησε.»
Όταν ο βόμβος βαριέται με την ίδια, μεταφέρθηκε σε έναν γιατρό IS στο Hawija, μια μικρή ιρακινή πόλη ελεγχόμενη από το IS. Είπε ότι ο γιατρός, ο οποίος ήταν επικεφαλής του νοσοκομείου της πόλης, την κακοποίησε επίσης.
Από εκεί, μετά από περισσότερο από ένα χρόνο, κατάφερε να επικοινωνήσει με τους συγγενείς της μυστικά.
Ο θείος της είπε ότι η οικογένεια πλήρωσε τοπικούς λαθρεμπόρους 800 δολάρια για να οργανώσει τη διαφυγή του Lamiya. Θα επανενωθεί με τα αδέλφια της στη Γερμανία, αλλά παρά τα πάντα, η καρδιά της παραμένει στο Ιράκ.
«Είχαμε ένα ωραίο σπίτι με μια μεγάλη φάρμα … πήγαινα στο σχολείο», είπε. «Ήταν όμορφη.»

This is the face of the ISIS sex slave market

 

Αυτά τα παιδιά είναι λαθρο-εισβολείς;

Πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Θέλω να δικαστούν οι γονείς μου, επειδή με έφεραν στον κόσμο»

Λίβανος, αίθουσα δικαστηρίου. Ο Ζάιν, ένας 12χρονος πρόσφυγας από τη Συρία, παρουσιάζεται ενώπιον του δικαστή, ο οποίος τον ρωτάει γιατί θέλει να μηνύσει τους ίδιους του τους γονείς. «Επειδή με έφεραν στον κόσμο!», απαντάει o μικρός, κάνοντας έτσι την δική του επανάσταση απέναντι στους γονείς του για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσής τους, για την παντελή αδυναμία τους να του παρέχουν ελάχιστη φροντίδα, βοήθεια και προστασία. Αντιμέτωπος με αδιανόητες δυσκολίες και εμπόδια, ο μικρός Ζάιν θα ξεκινήσει ένα απίστευτο, γεμάτο δυσκολίες ταξίδι για να αναζητήσει την δική του ταυτότητα, μέσα στον αμείλικτο κόσμο που έχουν φτιάξει γι’ αυτόν οι μεγάλοι.

Πρόκειται για την συγκλονιστική λιβανέζικη ταινία Καπερναούμ της Ναντίν Λαμπακί. Είναι η ιστορία του μικρού Ζάιν, που καταδικάζει τους γονείς του γιατί πούλησαν και σκότωσαν την αδελφή του, και όλη την κοινωνία για όλα τα παιδιά που εξαθλιωμένα προσπαθούν να επιβιώσουν σε ένα κόσμο θύτη και φονιά των μικρών ψυχών.

«οὐαί ... 23 καὶ σὺ Καπερναούμ, ἡ ἕως τοῦ οὐρανοῦ ὑψωθεῖσα, ἕως ᾅδου καταβιβασθήσῃ· ὅτι εἰ ἐν Σοδόμοις ἐγενήθησαν αἱ δυνάμεις αἱ γενόμεναι ἐν σοί, ἔμειναν ἂν μέχρι τῆς σήμερον. 24 πλὴν λέγω ὑμῖν ὅτι γῇ Σοδόμων ἀνεκτότερον ἔσται ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως ἢ σοί.» Ματθ. ΙΑ' 

Η Καπερναούμ σήμερα

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Δουλέμποροι καταδίκασαν σε θάνατο διαβητικό παιδί πετώντας την ινσουλίνη

Ρώμη, Ιταλία

Την τελευταία του πνοή άφησε δεκάχρονο διαβητικό κορίτσι από τη Συρία επάνω στο δουλεμπορικό σκάφος που ήλπιζε ότι θα την μεταφέρει στην ασφάλεια της Ευρώπης.

* Gli scafisti le gettano l’insulina: bambina siriana diabetica muore in mare    

* Italy arrests 3 from boat where diabetic Syrian girl died after her insulin tossed overboard

 

Όχι γιατί το πλοιάριο βυθίστηκε στα νερά της Μεσογείου που έχουν μετατραπεί σε απέραντο νεκροταφείο για χιλιάδες μετανάστες, αλλά γιατί οι δουλέμποροι, πριν αποπλεύσουν, πέταξαν στη θάλασσα την ένεση ινσουλίνης της μικρής καταδικάζοντάς στην σε θάνατο.
Το πλοιάριο στο οποίο επέβαιναν 335 μετανάστες έφθασε την περασμένη Τετάρτη στο λιμάνι Αουγκούστα της Σικελίας. Ταξίδευαν επί μία εβδομάδα έχοντας αποπλεύσει από λιμάνι κοντά στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.
Η αστυνομία της Σικελίας συνέλαβε το Σάββατο τρεις δουλέμπορους αιγυπτιακής καταγωγής που είχαν το έλεγχο του πλοίου κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, όπως μετέδωσε το ιταλικό πρακτορείο Ansa.
Σε βάρος τους δεν ασκήθηκαν κατηγορίες για ανθρωποκτονία, καθώς όπως επιβεβαίωσαν και οι ίδιοι οι γονείς της μικρής δεν ήταν οι συλληφθέντες, αλλά οι δουλέμποροι στην Αίγυπτο που πέταξαν από το πλοίο την ένεση ινσουλίνης.

news

Η «Καλύβα του Μπαρμπα-Θωμά» και η συγγραφέας της

Kατεβάστε ολόκληρο το τεύχος σε μορφή pdf.

Συμπίεση RAR

Η Χάριετ Μπίτσερ-Στόου

   

Μπορεί ένα βιβλίο να δουλέψει αποφασιστικότερα για την κατάργηση της δουλείας απ' ό,τι όλη η καλή θέληση του κόσμου;
Αν μιλάμε για τη μνημειώδη «Καλύβα του Μπαρμπα-Θωμά», μπορεί και παραμπορεί!Γιατί το βιβλίο που αποτύπωσε παραστατικά τα δεινά της ανθρώπινης δουλείας και την οδύσσεια των βασανισμένων σκλάβων θα γινόταν εμβληματικό για τη ρητορεία υπέρ της κατάργησης της σκλαβιάς, με το κοινό του Βορρά να το αγκαλιάζει ολόψυχα και τους Νότιους να το αναθεματίζουν.
Ο «Μπαρμπα-Θωμάς» θα έκανε μάλιστα τόσους και τόσους ανθρώπους που έβλεπαν με αποτροπιασμό την κακομεταχείριση των δούλων να νιώσουν την ανάγκη να δραστηριοποιηθούν για την απελευθέρωσή τους.

 

Κι όταν λίγα χρόνια αργότερα θα ξεσπούσε ο αμερικανικός εμφύλιος Βορρά-Νότου, οι αναγνώστες του πονήματος της Μπίτσερ-Στόου ήξεραν πια από πρώτο χέρι γιατί πολεμούν υπέρ της άρσης της δουλείας.
Όλα ξεκίνησαν βέβαια όταν μια γυναίκα ταγμένη στον δίκαιο αγώνα της ελεύθερης ζωής αποφάσισε να συγκινήσει το αμερικανικό κοινό...

Πρώτα χρόνια
Η Χάριετ Ελίζαμπεθ Μπίτσερ γεννιέται στις 14 Ιουνίου 1811 στο Κονέκτικατ των ΗΠΑ ως ένα από τα 13 παιδιά της οικογένειας του θρησκευτικού λειτουργού Λάιμαν Μπίτσερ και της συζύγου του, η οποία πέθανε ωστόσο όταν η Χάριετ ήταν ακόμα παιδί. Η μικρή προοδευτική κοινότητα όπου μεγάλωσε η Μπίτσερ ήταν μάλιστα από τις πιο «πολιτισμένες» της περιοχής, με την ίδια να αναθρέφεται μέσα σε ένα περιβάλλον ανθρώπων του πνεύματος και διανοουμένων: οι 7 αδερφοί της θα γίνονταν ιερείς, ενώ η αδελφή της Ισαβέλα ήταν μια από τις ηγετικές μορφές του φεμινιστικού κινήματος. Τη μεγαλύτερη επίδραση στη Χάριετ θα ασκούσε ωστόσο η μεγαλύτερη αδελφή της Κάθριν, που ήταν συγγραφέας και δασκάλα και θα διαμόρφωνε με την επιρροή της τις κοινωνικές στάσεις της μικρής.

Η Χάριετ γράφεται στο σχολείο που «έτρεχε» η αδελφή της Κάθριν, λαμβάνοντας τη βασική εκπαίδευση που προοριζόταν συνήθως για τα αγόρια. Σε ηλικία 21 ετών, μετακομίζει με τον πατέρα της στο Σινσινάτι του Οχάιο, με τον ίδιο να λειτουργεί στην τοπική εκκλησία.

Ο Λάιμαν Μπίτσερ ήταν ισχυρός πολέμιος του αποτρόπαιου θεσμού της δουλείας και είχε διατυπώσει δημόσια την αντίθεσή του κατά το κύμα ταραχών υπέρ της κατάργησης της δουλείας που έπληξαν το Σινσινάτι το 1836. Οι απόψεις του και ο τρόπος που μεγάλωσε τα παιδιά του θα είχαν μεγάλη επίδραση στην πολιτική τους σκέψη, με τη Χάριετ να βρίσκει κι άλλους ομοϊδεάτες στην τοπική λογοτεχνική ένωση της πόλης. Εκεί γνωρίζει τον δάσκαλο σεμιναριακών μαθημάτων Κάλβιν Έλις Στόου, με τον οποίο ερωτεύεται κεραυνοβόλα.

Το ζευγάρι παντρεύεται στις 6 Ιανουαρίου 1836 και μετακομίζει λίγο αργότερα σε μια εξοχική κατοικία στο Μέιν, όπου θα αποκτήσει τελικά 7 παιδιά...

Η «Καλύβα του Μπαρμπα-Θωμά»

Η Χάριετ δεν μοιραζόταν με τον σύζυγό της μόνο κοινά λογοτεχνικά ενδιαφέροντα, αλλά και την ίδια απέχθεια για τη δουλεία. Από την αρχή σχεδόν του κοινού συζυγικού τους βίου, κρύβουν πρόθυμα στο σπίτι τους φυγάδες σκλάβους και τους βοηθούν στο δράμα τους με όποιον τρόπο μπορούν.

Το 1850 ωστόσο το Κογκρέσο περνά τροπολογία που απαγόρευε κάθε βοήθεια στους φυγάδες δούλους, με άλλες διατάξεις του νόμου να προκαλούν ανατριχίλα τόσο στους λευκούς πολέμιους της δουλείας όσο και στις κοινότητες των Αφρο-Αμερικανών του Βορρά. Η Στόου αποφασίζει ότι είναι ώρα να δράσει και ο καλύτερος τρόπος να το κάνει είναι μέσω της λογοτεχνίας: η αναπαράσταση της δουλείας σε λογοτεχνικό πλαίσιο γίνεται το όχημα του αγώνα της, βασίζοντας τη δουλειά της στη ζωή του Josiah Henson αλλά και στις δικές της μνήμες και παρατηρήσεις.

Τον Ιούνιο του 1851 λοιπόν δημοσιεύει το πρώτο κεφάλαιο του μυθιστορήματος που θα γινόταν κατόπιν γνωστό ως «Καλύβα του Μπαρμπα-Θωμά» στην εφημερίδα της Ουάσιγκτον «National Era» (τα κεφάλαια εκδίδονταν εβδομαδιαία από τις 5 Ιουνίου 1851 μέχρι την 1η Απριλίου 1852), που είχε ήδη εγκαινιάσει μια μεγάλη καμπάνια υπέρ της κατάργησης της δουλείας.

Στην επιστολή που έστειλε στον εκδότη της εφημερίδας ενημερώνοντάς τον για την πρόθεσή της, δηλώνει: «Νιώθω πλέον ότι ο καιρός έχει...

FREE ΤΗΕ SLAVES: «Η ζωή ενός σύγχρονου σκλάβου αξίζει...

λιγότερο από ένα μπουκάλι ακριβό κρασί»

    Η εκπρόσωπος της οργάνωσης "FREE ΤΗΕ SLAVES", Σάρα ντ' Αμπρόζιο «Το πρόβλημα είναι παγκόσμιο και παγκόσμια πρέπει να είναι η συντονισμένη αντίδραση. Το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης έχουν οι κυβερνήσεις και ο ΟΗΕ».

Η ζωή ενός σύγχρονου σκλάβου αξίζει λιγότερο από ένα μπουκάλι ακριβό κρασί» λέει στην «Ε» η Σάρα Ντ' Αμπρόζιο, εκπρόσωπος της αμερικανικής Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης Free the Slaves, που εργάζεται για την αντιμετώπιση του φαινομένου της δουλείας, καλώντας τη διεθνή κοινότητα να δει κατάματα και κυρίως να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τη ζοφερή πραγματικότητα: 

    «Σήμερα υπάρχουν περισσότεροι σκλάβοι από ποτέ άλλοτε στην Ιστορία. Είναι καθήκον και υποχρέωση όλων μας να τους βοηθήσουμε να σπάσουν τα δεσμά τους».

Τα στοιχεία που δημοσιοποίησε για τους σύγχρονους σκλάβους, ύστερα από μελέτες αρχείων των Ηνωμένων Εθνών και της Παγκόσμιας Τράπεζας, σοκάρουν... γιατί οι περισσότεροι πολίτες σήμερα έχουν την αίσθηση ότι το φαινόμενο της δουλείας ανήκει σε άλλους αιώνες...

    Αυτή η εντύπωση επικρατεί, γιατί η δουλεία έχει καταργηθεί εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα και πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι όταν μία πρακτική τίθεται εκτός νόμου εξαφανίζεται. Κάθε άλλο. Και πρέπει να κατανοήσουμε ότι σκλάβοι είναι οι άνθρωποι που εξαναγκάζονται να δουλεύουν χωρίς αμοιβή, υπό την άσκηση σωματικής ή ψυχολογικής βίας. 

    Σύμφωνα με αυτόν τον ορισμό, σήμερα υπάρχουν περισσότεροι σκλάβοι από ποτέ, περίπου 27 εκατομμύρια, και σχεδόν το 1/3, δηλαδή περίπου 9 εκατ., είναι παιδιά. Ζουν στην πλειονότητά τους κυρίως στις αναπτυσσόμενες χώρες, αλλά και ανάμεσά μας.

Παιδιά-σκλάβοι

    «Εμείς απλώς δίνουμε και πάλι τα στοιχεία. Σχεδόν 9 εκατ. παιδιά εργάζονται ως καθαριστές, μάγειρες, κηπουροί ή έχουν τη φροντίδα άλλων παιδιών και ηλικιωμένων, χωρίς αμοιβή, υπό απειλές για τη ζωή τους. Πίσω από τις κλειστές πόρτες των εργοδοτών τους, τα παιδιά υποφέρουν και οι κοινωνίες δεν βλέπουν τι εργασία προσφέρουν. Σύμφωνα με τα στοιχεία, η πλειονότητα των εργαζόμενων παιδιών -περίπου 6,5 εκατομμύρια- είναι ηλικίας 5 έως 14 ετών, εκ των οποίων περισσότερο από το 71% είναι κορίτσια. Οι ανήλικοι εργαζόμενοι απομονώνονται από τις οικογένειές τους και εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τους εργοδότες τους. Η φύση της "εργασιακής" σχέσης καθιστά τα παιδιά ευάλωτα σε φυσική, ψυχολογική και σεξουαλική βία».

- Υποστηρίζετε ότι η ζωή των σύγχρονων σκλάβων κοστίζει σήμερα όσο ένα ακριβό μπουκάλι κρασί...

    «Ναι, το 2009 μία "μέση" τιμή για έναν σκλάβο ήταν περίπου 90 δολάρια. Σήμερα ένας σκλάβος κοστίζει περίπου 140 δολάρια, ενώ άνθρωποι και παιδιά που γίνονται σκλάβοι λόγω χρεών "κοστίζουν" μόλις 60 δολάρια. Σκεφτείτε ότι εάν κάνουμε αναγωγή, με σημερινές αξίες, η τιμή ενός σκλάβου το 1809 ήταν 40.000 δολάρια. Με μαθηματικούς όρους η τιμή της ανθρώπινης ζωής... σχεδόν μηδενίζεται μέσα σε 200 χρόνια. Αντιθέτως, υψηλές παραμένουν οι τιμές που οι σύγχρονοι δουλέμποροι λευκής σαρκός προσφέρουν για "σκλάβους του σεξ", που γίνονται θύματα εκμετάλλευσης των κυκλωμάτων καταναγκαστικής πορνείας.

- Γιατί η Ινδία έχει τη «μαύρη» πρωτιά στην εκμετάλλευση σύγχρονων σκλάβων;

«Ενα πλέγμα παραγόντων, η προσωπική/οικογενειακή εξαθλίωση, η κοινωνική απομόνωση, η αβάσταχτη φτώχεια, σε συνδυασμό με την κοινωνική διαφθορά, βρίσκονται στον πυρήνα του σύγχρονου δουλεμπορίου. Στην Ινδία όμως, όπως και σε άλλες περιοχές της Ασίας, οι οικογένειες κληρονομούν τα χρέη της προηγούμενης γενιάς τα οποία καλούνται να ξεχρεώσουν. Ετσι, οδηγούνται σε ακραίες επιλογές όπως η "πώληση" των παιδιών τους για να επιβιώσει η υπόλοιπη οικογένεια. Ακόμη και εάν δανειστούν από συμπατριώτες τους, στην περίπτωση που δεν μπορούν να αποπληρώσουν το δάνειο αναγκάζονται να εργάζονται στον/ ή για τον δανειστή τους και όλος τους ο μισθός χρησιμοποιείται για την αποπληρωμή. Στην Ινδία το 1976 ψηφίστηκε νόμος κατά της δουλείας, αλλά δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Σύμφωνα με τα στοιχεία μας, σήμερα ένας άνθρωπος παραμένει σκλάβος περίπου για έξι χρόνια. Επειτα από αυτό το διάστημα, είτε έχει κατορθώσει να αποπληρώσει τα χρέη του είτε δραπετεύει είτε πεθαίνει».

Προσφορά και ζήτηση...

- Πώς δραστηριοποιείστε και πώς μπορούν οι πολίτες να βοηθήσουν;

«Συνεργαζόμαστε με κυβερνήσεις και άλλες οργανώσεις σε τοπικό επίπεδο, με τις κοινότητες, για την εξάλειψη του φαινομένου μέσω πολλαπλών ...

880.000 άνθρωποι στην «πολιτισμένη» Ευρώπη ζουν υπό συνθήκες σκλαβιάς

Από διαπιστώσεις καλά πάμε...
Η Επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά του οργανωμένου εγκλήματος εκτιμά σε 880.000 όσους εργάζονται σε συνθήκες σκλαβιάς στην ευρωπαϊκή επικράτεια, το ένα τέταρτο εκ των οποίων θύματα (και) σεξουαλικής εκμετάλλευσης.

‘880,000 slaves in the EU’

Αυτό αναφέρεται σε έκθεση της επιτροπής CRIM του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, γνώση της οποίας επικαλείται το γερμανικό Spiegel. Η επιτροπή έχει ως αντικείμενο την έρευνα όχι μόνο του οργανωμένου εγκλήματος, αλλά και της διαφθοράς και του ξεπλύματος μαύρου χρήματος.
Σύμφωνα με την έκθεση, μόνο η εμπορία ανθρώπων αποφέρει στις εγκληματικές ομάδες έσοδα 25 δισ. ευρώ τον χρόνο. Μεταξύ 18 και 26 δισ. ευρώ υπολογίζονται τα «έσοδα» από παράνομη εμπορία οργάνων και άγριων ζώων.  
Ο αριθμός των ομάδων αυτών που δραστηριοποιούνται στην ΕΕ υπολογίζεται στις 3.600, σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό.

activistika

27 εκατομμύρια σκλαβωμένες ψυχές ... Lisa Kristine: Φωτογραφίες που μαρτυρούν τη σύγχρονη σκλαβιά

Ζήτω η «ανάπτυξη»!! 

Τα τελευταία δύο χρόνια, η φωτογράφος Λίσα Κριστίν έχει ταξιδέψει ανά τον κόσμο, καταγράφοντας την αβάσταχτα σκληρή πραγματικότητα της σύγχρονης σκλαβιάς. 

Μοιράζεται βασανιστικά όμορφες φωτογραφίες — εξορυκτές στο Κονγκό, τουβλάδες στο Νεπάλ — ρίχνοντας φως στη συμφορά των 27 εκατομμυρίων σκλαβωμένων ψυχών παγκοσμίως. 
(Γυρίστηκε στο TEDxMaui)
.

Η σοκολάτα, τα ΖΑΡΑ, τα μπουχάρα και όλα τα σκλαβοπάζαρα του πλανήτη!

Μήπως υπάρχουν περισσότεροι σκλάβοι στον κόσμο σήμερα από οποιαδήποτε άλλη στιγμή της ιστορίας;
.

Is There Slavery In Your Chocolate?

..........................................

Πολλοί πρότειναν να μποϋκοτάρουμε τις φράουλες. Σωστή αντίδραση.  

Είναι κάτι κι αυτό από το να κοιτάμε απλώς τα δελτία ειδήσεων και να σχολιάζουμε με τους διπλανούς μας .

Η αλήθεια, όμως, είναι ότι θάπρεπε να απέχουμε από πολλά καταναλωτικά προϊόντα, τα οποία παράγονται  με το αίμα όχι μόνο εργατών σκλάβων αλλά και παιδιών.

Στην Αφρική χρησιμοποιούνται παιδιά-σκλάβοι για τη συγκομιδή του κακάο και το εκπληκτικό είναι ότι πολλά αυτά δεν έχουν δοκιμάσει ποτέ σοκολάτα (και κάποια δε γνωρίζουν ούτε τη λέξη).
.

Τα ΖΑΡΑ, που τα «σηκώνουμε» στην κυριολεξία στην Ευρώπη, τώρα που δεν ψωνίζουμε πια επώνυμες ετικέτες, ράβονται σε παράνομα εργοστάσια στη Βραζιλία από ανθρώπους που δουλεύουν 18 ώρες την ημέρα.

Τα μπορντοροδοκόκκινα  χαλιά της κ. Μοιραράκη, κατασκευάζονται από σκλάβους παιδιά. 

Το 1997 περίπου 2,2 εκατομμύρια ανήλικοι εργάζονταν παράνομα σε εργοστάσια, φτιάχνοντας χαλιά και πατάκια στην Ινδία, στο Νεπάλ και το Πακιστάν.

Το περιοδικό  «΄Esquire» αναρωτιόταν πριν λίγο καιρό στο εξώφυλλό του αν υπάρχουν, όντως, περισσότεροι σκλάβοι στον κόσμο σήμερα από οποιαδήποτε άλλη στιγμή της ιστορίας;

.

Και μη μου πείτε ότι με τα Μνημόνια, τις ανατροπές στην αγορά εργασίας και τις μειώσεις μισθών, και εμείς οσονούπω σύγχρονοι σκλάβοι θα καταντήσουμε;

Όχι, δεν είναι το ίδιο!

aixmi

Ματωμένες... φράουλες στη Νέα Μανωλάδα

Έριξαν στο ψαχνό σε 200 εργάτες φράουλας 

που ζητούσαν τα δεδουλευμένα έξι μηνών

.

Τα γεγονότα αυτά φέρνουν στο μυαλό άλλες εποχές
όταν το δουλεμπόριο ανθούσε ...

Νέο αιματηρό επεισόδιο σημειώθηκε στη Νέα Μανωλάδα Ηλείας, όταν αλλοδαποί εργαζόμενοι που απασχολούνται στα χωράφια της περιοχής και μαζεύουν φράουλες κάτω από εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες πήγαν στους επιστάτες να ζητήσουν τα δεδουλευμένα τους.  
Ακολούθησαν αντιδικίες, ενώ τουλάχιστον ένας από τους επιστάτες άνοιξε πυρ εναντίον των εργατών τραυματίζοντας τουλάχιστον είκοσι από αυτούς.
Οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν ότι περίπου 200 αλλοδαποί εργάτες, υπήκοοι Μπαγκλαντές, πήγαν στους επιστάτες να ζητήσουν τα δεδουλευμένα έξι μηνών.
Τότε τα αίματα «άναψαν» και, όπως αναφέρει η αστυνομία, ένας από τους επιστάτες άρχισε να πυροβολεί με καραμπίνα «στο ψαχνό» τους αλλοδαπούς τραυματίζοντας είκοσι οκτώ από αυτούς, ενώ, τουλάχιστον τέσσερις έχουν τραυματιστεί σοβαρά.
Οι τραυματίες μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία και κέντρα υγείας της περιοχής, ο ιδιοκτήτης της φυτείας συνελήφθη, ενώ οι δράστες αναζητούνται.
Τα γεγονότα αυτά φέρνουν στο μυαλό άλλες εποχές όταν το δουλεμπόριο ανθούσε με τους πιστολάδες του εκάστοτε κοτζάμπαση να ρίχνουν στο ψαχνό εναντίον οποιουδήποτε «τολμούσε» να ζητήσει κάτι παραπάνω από το αυτονόητο, δηλαδή να πληρωθεί για τις υπηρεσίες του.

περισσότερα στην πηγή: iefimerida.gr

Ινδία: «Ανθρώπινο σαφάρι»

Με θύματα τους Jarawa

India orders crackdown on 'human safaris' in the Andaman Islands

άνθρωποι της φυλής Jarawa γίνονται
αντικείμενο διασκέδασης των τουριστών

Το "ανθρώπινο σαφάρι" στα νησιά Andaman συνεχίζεται μέχρι και σήμερα αν και πριν ακριβώς δέκα χρόνια το Ανώτατο Δικαστήριο της Ινδίας αποφάσισε την απαγόρευσή του. Πρόκειται για ένα "σαφάρι", που άνθρωποι της φυλής Jarawa γίνονται αντικείμενο διασκέδασης των τουριστών.

Η Observer είχε αποκαλύψει ότι οι τουρίστες, με τη βοήθεια των τουριστικών πρακτόρων και της αστυνομίας, εισέρχονταν στην περιοχή για να παρακολουθήσουν και να βιντεοσκοπήσουν τη φυλή, δελεάζοντας τους  Jarawa με μπισκότα και γλυκά. Οι τουρίστες ζητούσαν μάλιστα από τους ανθρώπους της φυλής  Jarawa να χορέψουν μπροστά τους .

Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ινδίας διατάξει το Μάιο του 2002 τη διοίκηση των Andaman να κλείσει το δρόμο ATR που πραγματοποιούταν το "ανθρώπινο σαφάρι" και τα αυτοκίνητα να χρησιμοποιούν  μια εναλλακτική διαδρομή, ωστόσο οι Αρχές δεν υλοποίησαν ποτέ αυτή την απόφαση. Το "ανθρώπινο σαφάρι" συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Ο διευθυντής της οργάνωσης Survival, Stephen Corry δήλωσε : "Οι αρχές θα μπορούσαν να λάβουν μέτρα για να ελέγξουν τη χρήση του δρόμου, αλλά αυτά τα μέτρα δεν είναι αρκετά. Το γεγονός ότι 250 οχήματα εισέρχονται στην περιοχή σε καθημερινή βάση δείχνει ότι ο μόνος τρόπος για να εξασφαλιστεί η ελευθερία της Jarawa είναι το οριστικό κλείσιμο του συγκεκριμένου δρόμου". Δείτε βίντεο ντοκουμέντα από το "ανθρώπινο σαφάρι" στα νησιά Andaman.

 

Πηγή

Σοκ από υπόθεση δουλεμπορίου στην Ηλεία

Απάνθρωπο δουλεμπόριο με θύματα Ρουμάνους εργάτες αποκαλύφθηκε στην Ηλεία, ύστερα από αιφνιδιαστική επιχείρηση του Τμήματος Καταπολέμησης Εμπορίας Ανθρώπων, της Δίωξης Οργανωμένου Εγκλήματος της Ασφάλειας Αττικής, στην περιοχή Κουρτέσι.

Φράουλες με αίμα... Μανωλάδος

Οι αστυνομικοί είχαν πληροφορίες ότι αλλοδαποί, υπήκοοι Ρουμανίας, κρατούνται παράνομα από Έλληνα και ομοεθνείς τους, σε περιοχή της Ηλείας, που τους εξαναγκάζουν να εργάζονται κάτω από άθλιες συνθήκες.
Κατόπιν αυτού, ομάδα αστυνομικών εντόπισε την περιοχή και διαπίστωσε ότι δέκα αλλοδαποί εργάζονταν κάτω από την επίβλεψη τριών «επιστατών», οι οποίοι και συνελήφθησαν.

Πρόκειται για έναν Έλληνα από την περιοχή, 32 ετών, και δύο Ρουμάνους, 32 και 30 ετών, οι οποίοι κατηγορούνται για εμπορία ανθρώπων και παράβαση του νόμου περί όπλων, ενώ αναζητούνται δύο ακόμη υπήκοοι Ρουμανίας.

Κοντά στο σημείο υπήρχαν παραπήγματα στα οποία υποχρέωναν τους εργάτες-δούλους να διαμένουν, όπου βρέθηκαν άλλοι 25 Ρουμάνοι.

Όπως έγινε γνωστό από την Αστυνομία, ο 30χρονος συλληφθείς Ρουμάνος είχε προσεγγίσει τους εργάτες πριν από δύο εβδομάδες στη Ρουμανία και, εκμεταλλευόμενος τη δεινή οικονομική τους κατάσταση, τους υποσχέθηκε νόμιμη εργασία σε αγροτικές καλλιέργειες στη χώρα μας, με αμοιβή 25 ευρώ την ημέρα και διαμονή σε δωμάτια.

Όταν έφτασαν στην Ελλάδα, ο 32χρονος Έλληνας τους εγκατέστησε σε αυτοσχέδια παραπήγματα και την επόμενη μέρα, αφού άρχισαν να εργάζονται στη συγκομιδή φράουλας, παραλάμβανε ο ίδιος την αμοιβή τους από τους ιδιοκτήτες των θερμοκηπίων, χωρίς να τους την αποδίδει.

Ταυτόχρονα, τους υποχρέωνε να εφοδιάζονται από τον ίδιο τα απαραίτητα για τη διατροφή τους, χρεώνοντάς τους μεγάλα ποσά, ενώ τους απαγόρευε να απομακρυνθούν από τα παραπήγματα.

Όταν κάποιος από τους εργάτες κουραζόταν, οι συλληφθέντες τον ξυλοκοπούσαν και ασκούσαν πάνω του έντονη ψυχολογική βία, ενώ πυροβολούσαν και με κυνηγετική καραμπίνα στον αέρα, για να συνεχίσουν όλοι να δουλεύουν μέχρι το βράδυ.

Κατά την έρευνα της αστυνομίας, βρέθηκαν και κατασχέθηκαν το κυνηγετικό όπλο, ένα κινητό τηλέφωνο, πλήθος χειρόγραφων σημειώσεων με ονόματα και αντίστοιχα ποσά, τέσσερις κάρτες αναλήψεων και 1.045 ευρώ.

Στους παθόντες, οι οποίοι βρίσκονται σε πολύ κακή ψυχολογική και σωματική κατάσταση, παρασχέθηκε βοήθεια και προστασία από το Τμήμα Καταπολέμησης Εμπορίας Ανθρώπων, σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη Ηλείας.

Οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα Πρωτοδικών Αμαλιάδας.
--------------------
inout

Πηγή της πηγής: ilatora.gr