Τα στοιχεία: 1) Κύρια αιτία της σεξουαλικής εκμετάλλευσης των παιδιών είναι η φτώχεια. 2) Η εμπορία του σεξ είναι μια αγορά δισεκατομμυρίων στην οποία υπολογίζεται ότι… εισέρχονται κατά προσέγγιση ένα εκατομμύριο παιδιά το χρόνο, κυρίως κορίτσια:
100.000 στις Φιλιππίνες,
244.000 – 325.000 στις Ηνωμένες Πολιτείες
400.000 στην Ινδία
100.000 στην Βραζιλία
100.000 στην Ταϊβάν
35.000 στη Δυτική Αφρική
200.000 στην Ταϊλάνδη
175.000 στη Ανατολική & Κεντρική Ευρώπη
3) Η UNICEF αναφέρει ότι δύο εκατομμύρια παιδιά ετησίως εξαναγκάζονται στην πορνεία. 4) Εκατομμύρια παιδιά κάθε χρόνο που προέρχονται από 127 χώρες του κόσμου πέφτουν θύματα του trafficking με σκοπό την εξώθησή τους στην πορνεία ή τη μαύρη εργασία σε 137 χώρες. 5) Σύμφωνα με στοιχεία αμερικανικών μη κυβερνητικών πηγών η ηλικία των θυμάτων κυμαίνεται μεταξύ 11 και 14 ετών, ενώ ο μέσος όρος ζωής των θυμάτων του trafficking στις ΗΠΑ είναι 7 έτη.
Το 80% των θυμάτων στις ΗΠΑ είναι γυναίκες και παιδιά που αγοράστηκαν, πουλήθηκαν και εγκλωβίστηκαν στην βιομηχανία του σεξ. 6) 5,5 εκατομμύρια παιδιά ήταν θύματα εμπορίας για σεξουαλική εκμετάλλευση ή μαύρη εργασία το 2015. 7) Σύμφωνα με εκτιμήσεις το 76% των σεξουαλικών συναλλαγών με ανήλικα κορίτσια αρχίζει μέσω του Ίντερνετ και τελικά αυτά τα παιδιά και οι έφηβοι καταλήγουν στο trafficking.
– Το συμπέρασμα: Η φτώχεια και η εξαθλίωση! Η βασική αιτία της σεξουαλικής εκμετάλλευσης των παιδιών, της εξώθησής τους στην πορνεία, παντού – και στην Ελλάδα – είναι φτώχεια. Που φέρνει την εξαθλίωση. Κι αυτή με την σειρά της τον εξαναγκασμό και την εκμετάλλευση. Είναι αυτή η φτώχεια, αυτή η εξαθλίωση κι αυτή η εκμετάλλευση για τις οποίες οι ταγοί μας, αυτοί που ποζάρουν σαν δακρυσμένοι κροκόδειλοι με το δράμα του παιδιού στον Κολωνό, δεν ξέρουν τίποτα…
Η φτώχεια, λοιπόν. Το ξέρουν οι πάντες. Εκτός από τα πολιτικά καθάρματα. *** Μπογιόπουλος Νίκος
Λίβανος, αίθουσα δικαστηρίου. Ο Ζάιν, ένας 12χρονος πρόσφυγας από τη
Συρία, παρουσιάζεται ενώπιον του δικαστή, ο οποίος τον ρωτάει γιατί
θέλει να μηνύσει τους ίδιους του τους γονείς. «Επειδή με έφεραν στον
κόσμο!», απαντάει o μικρός, κάνοντας έτσι την δική του επανάσταση
απέναντι στους γονείς του για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσής τους, για
την παντελή αδυναμία τους να του παρέχουν ελάχιστη φροντίδα, βοήθεια και
προστασία. Αντιμέτωπος με αδιανόητες δυσκολίες και εμπόδια, ο μικρός
Ζάιν θα ξεκινήσει ένα απίστευτο, γεμάτο δυσκολίες ταξίδι για να
αναζητήσει την δική του ταυτότητα, μέσα στον αμείλικτο κόσμο που έχουν
φτιάξει γι’ αυτόν οι μεγάλοι.
Πρόκειται για την συγκλονιστική λιβανέζικη ταινία Καπερναούμ της Ναντίν Λαμπακί. Είναι η ιστορία του μικρού Ζάιν, που καταδικάζει τους γονείς του γιατί πούλησαν και σκότωσαν την αδελφή του, και όλη την κοινωνία για όλα τα παιδιά που εξαθλιωμένα προσπαθούν να επιβιώσουν σε ένα κόσμο θύτη και φονιά των μικρών ψυχών.
Ούτε ένα πιάτο φαγητό δεν μπορούσε να εξασφαλίσει ένας 49χρονος που διέμενε
στην περιοχή της Ανδραβίδας και βρέθηκε νεκρός το απόγευμα της
Κυριακής.
Σύμφωνα με πληροφορίες του ilialive.gr, ο άτυχος άνδρας πέθανε από οξεία τροφική δηλητηρίαση.
Ο
49χρονος, βουλγαρικής καταγωγής, εντοπίστηκε το απόγευμα της Κυριακής
νεκρός σε μια καλύβα που διέμενε έξω από την πόλη της Ανδραβίδας, από
έναν Έλληνα που περνούσε από το σημείο. Σύμφωνα με πληροφορίες ο θάνατος
του 49χρονου εκτιμάται πως έχει επέλθει τουλάχιστον 48ώρες πριν.
Ο
χώρος της καλύβας ήταν σε κακή κατάσταση με υπολείμματα τροφής
μουχλιασμένα και εκατοντάδες έντομα τριγύρω.
Σύμφωνα με πληροφορίες ο
49χρονος αναζητούσε εργασία χωρίς όμως να καταφέρει να βρει, ούτε
περιστασιακά μεροκάματα. Έτσι προσπαθώντας να εξασφαλίσει ένα πιάτο
φαγητό, αναζητούσε υπολείμματα τροφών στα σκουπίδια και στους κάδους της
πόλης.
«Δεν θέλουμε γήπεδα, θέλουμε υγεία και εκπαίδευση».
Στην Copacabana σκοτώθηκαν τρία αγόρια από την τελευταία
επίθεση. Η αστυνομία στα τέλη Μάρτη κυνήγησε τον 26χρονο Douglas Rafel da silva,
έναν επαγγελματία χορευτή ο οποίος πήγε να δει τα παιδιά του και την γυναίκα του
στην φαβέλα στην Copacabana. Οι αστυνομικοί του επιτέθηκαν, αυτός έτρεξε να
κρυφτεί σε ένα σχολείο. Μόλις τον έπιασε η αστυνομία τον δολοφόνησε, αφήνοντας
το πτώμα του στο σχολείο
Κάτω από το "φανταχτερό" Μουντιάλ, που θα φιλοξενήσει σε
λίγο καιρό η Βραζιλία, κρύβεται πολλή βρωμιά. Οι σκηνές της χώρας της μπάλας και
της σάμπα, φεύγουν και στην θέση τους έρχονται οι δολοφονίες και το "καθάρισμα"
ολόκληρων περιοχών! Η υμνολογία της ανάπτυξης, θολώνει από τις μεγάλες πόλεις
που θυμίζουν την κόλαση, τους πραγματικούς στρατούς αλλά και τους στρατούς των
φτωχών.
Εδώ πλέον το όνομα της FIFA, είναι συνώνυμο της εξαθλίωσης,
της επέλασης των κολοσσών - εταιρειών, της άγριας καταστολής και του χάσματος
των αντιθέσεων. Σε ένα εγκαταλελειμμένο τρένο, κάποιοι έχουν ζωγραφίσει ένα
τεράστιο γκράφιτι: "Fuck Fifa".
Χιλιάδες Βραζιλιάνοι
διαδηλώνουν εδώ και μήνες με κύριο σύνθημα «Δεν θέλουμε γήπεδα, θέλουμε υγεία
και εκπαίδευση». Τον Iούνιο που μας πέρασε, οι δρόμοι των πόλεων της Βραζιλίας,
πλημμύρισαν από τουλάχιστον 1.000.000 διαδηλωτές. Κατά τη δέκατη μέρα των
κινητοποιήσεων, οι οποίες πήραν χαρακτήρα κοινωνικής εξέγερσης, υπήρξε ο πρώτος
νεκρός.
Όσο πλησιάζουμε στο εναρκτήριο λάκτισμα, οι μεραρχίες
αντιμετώπισης ταραχών της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας της Βραζιλίας καθαρίζουν
το τοπίο από τους ανεπιθύμητους φτωχοδιαβόλους της φαβέλας! Μάλιστα ο
ειδησεογραφικός ιστότοπος G1, επικαλούμενος αξιωματούχους των υπηρεσιών
ασφαλείας, η ειδική δύναμη εκπαιδεύεται από το 2011, αλλά η προετοιμασία της
επιταχύνθηκε μετά το κύμα διαδηλώσεων το οποίο σάρωσε τη Βραζιλία κατά την
διάρκεια του Κυπέλλου Συνομοσπονδιών, τον Ιούνιο του 2013.
«Για το Παγκόσμιο Κύπελλο εκπαιδεύουμε 10.000 άνδρες για το
πώς να ενεργούν κατά την διάρκεια ταραχών, και τώρα είμαστε σε θέση να
αναλάβουμε δράση και στις 12 πόλεις όπου θα φιλοξενηθούν αθλητικές συναντήσεις
ταυτόχρονα», δήλωσε ο συνταγματάρχης Αλεσάντρ Αουγκούστου Αραγκόν, επικεφαλής
της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας.
Οκτώ στους δέκα δεν έχουν χρήματα για βασικά τρόφιμα
Το 31% είναι αντιμέτωποι με τη φτώχεια
Σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου Μικρών Επιχειρήσεων της Γενικής
Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδος και της Μη
Κυβερνητικής Οργάνωσης ... Praksis, αποτυπώνεται με τον πλέον αδυσώπητο τρόπο η εξαθλίωση της πλειονότητας των ελληνικών νοικοκυριών. Σύμφωνα με τον Ελεύθερο Τύπο οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους:
Το 90% των Ελλήνων έχασε μεγάλος μέρος του εισοδήματός του
Το 31% είναι αντιμέτωποι με τη φτώχεια
Το 80% αναγκάστηκε να κάνει περικοπές σε βασικά είδη διατροφής
Το 50% δεν είναι σε θέση να καλύψει καθημερινές ανάγκες
Το 83% υποχρεώθηκε να κάνει περικοπές και στη θέρμανση του σπιτιού
Το 40% των πολιτών έχει μη εξυπηρετούμενα χρέη σε τράπεζες και ληξιπρόθεσμες οφειλές σε εφορίες
Ένας στους δύο Έλληνες αντιμετωπίζει τον κίνδυνο να βουλιάξει στα χρέη
και να μην μπορεί να ανταποκριθεί στις φορολογικές του υποχρεώσεις.
Ντρέπομαι! Στο σχολείο μας ήρθε προχτές μια κοπελιά κοινωνική λειτουργός. Όχι δεν
ήρθε ως εργαζόμενη αλλά ως ωφελούμενη!!! Δουλεύει για 427 ευρω,
8.00-4.00, μόλις απολυθεί δεν δικαιούται επίδομα ανεργίας, γιατί είπαμε
δεν είναι εργαζόμενη αλλά ωφελούμενη, δεν δικαιούται άδειες, δώρα,
αναρρωτικές, θα απολυθεί σε 5 μήνες και δεν δικαιούται να ξανακάνει τα
χαρτιά της για αυτό το πρόγραμμα.
περάστε «ωφελούμενοι»... Η εργασία σάς απελευθερώνει!!!
Το κράτος δηλαδή της παρέχει τη χαρά να πάρει 2.500 ευρώ μέσα σε δυο χρόνια!!! Σήμερα ήρθε και μια κυρία 50 χρονών, προσλήφθηκε με τους ίδιους όρους ως βοηθός καθαριότητας. Σήμερα με την καθαρίστρια του σχολείου κοιταχτήκαμε και με ρώτησε "τι γίνεται, Ντίνα;" "Ήρθε η απόλυσή σου Δήμητρα", της είπα. Βαρέθηκα να κλείνουμε τα μάτια στην πραγματικότητα.
Απέλυσαν τους σχολικούς φύλακες και πήραν επιστάτες ωφελούμενους!
Δε φταίνε οι άνθρωποι. Είναι χρόνια άνεργοι. Αλλά εμείς οι δάσκαλοι οφείλουμε να μην κάνουμε τους κινέζους. Χτύπησε την πόρτα μας και κανείς δε θα ξεφύγει! Οι διαθεσιμότητες που έρχονται θα οδηγούν σε απολύσεις και μετά σε προσλήψεις με τέτοιας μορφής εργασιακές σχέσεις. Να βγάλουμε λοιπόν, τον καναπέ από τα οπίσθια, να σπάσουμε την παγωμάρα και να βγούμε στο δρόμο. Γιατί το νέο μοντέλο απαιτεί να δουλεύουν όλοι από λίγο και με λίγα λεφτά. Για να μην πεθάνουν από την πείνα. Τρελαίνομαι λοιπόν, που διάβασα σήμερα δημοσίευση στελέχους παράταξης, ότι έχουν προσληφθεί χιλιάδες ΕΣΠΑ και γι' αυτό να μην τα κατηγορούμε.
Παρακαλώ, να πάει ΕΣΠΑ ως ωφελούμενος ο κύριος και όλοι όσοι σιωπούν για να δουν τι καλά που είναι!!!
ΑΣΤΕΓΟΙ: ΖΩΗ ΥΠΟ ΤΟ ΜΗΔΕΝ «Παντού ανακαλύπτουμε ανθρώπους μέσα στο κρύο» λέει ο αντιδήμαρχος Γ. Αποστολόπουλος και εξηγεί πόσο δύσκολη αποστολή είναι η επιχείρηση για την υποστήριξη των αστέγων
«Παντού ανακαλύπτουμε ανθρώπους μέσα στο κρύο»
Το πολικό ψύχος φέρνει για μία ακόμη φορά στην επιφάνεια τις δραματικές
συνθήκες με τις οποίες αναγκάζονται να ζουν χιλιάδες άνθρωποι που δεν
έχουν στέγη.
Στην γκρίζα και παγερή Αθήνα, τα περιστατικά
είναι εκατοντάδες και οι προσπάθειες αγωνιώδεις για να μη χαθούν
ανθρώπινες ζωές. Οι κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου Αθηναίων, εθελοντές,
οργανώσεις και φορείς καταβάλλουν το ανθρωπίνως δυνατό, για να βοηθήσουν
όσους πολίτες βρίσκονται στον δρόμο ώστε να διευκολύνουν τη ζωή τους,
τουλάχιστον τις ημέρες που οι θερμοκρασίες είναι πολύ χαμηλές.
Οι
οικονομικές συνθήκες εκτίναξαν τον αριθμό των αστέγων, ενώ οι καιρικές
έφεραν τις αρμόδιες υπηρεσίες αντιμέτωπες με ένα πρωτόγνωρο πρόβλημα.
«Δύσκολη αποστολή» χαρακτηρίζει ο αρμόδιος αντιδήμαρχος και πρόεδρος
του ιδρύματος Αστέγων, Γ. Αποστολόπουλος, την επιχείρηση του δήμου για
τη βοήθεια των αστέγων.
Η Μαντόνα των φτωχών. Μόνη, τυλιγμένη με ένα κασκόλ για να αντέξει το κρύο, περιμένει ένα πιάτο φαγητό...
«Προσπαθούμε πολύ για να αποφευχθεί ανθρώπινη τραγωδία, αλλά γνωρίζουμε
ότι είναι αδύνατο να πετύχει. Παντού ανακαλύπτουμε ανθρώπους άστεγους,
μέσα στο κρύο», τονίζει ο κ. Αποστολόπουλος και προσθέτει ότι η
μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετωπίζουν οι ομάδες εργασίας είναι να
πείσουν τους ανθρώπους που ζουν στον δρόμο να μεταφερθούν στους χώρους
φιλοξενίας.
«Πρόκειται για μετακινούμενο πληθυσμό, γεγονός που
καθιστά ακόμη πιο δύσκολη την αποστολή. Επίσης αρνούνται να δεχθούν
βοήθεια είτε γιατί είναι αγανακτισμένοι με την κατάσταση που τους
οδήγησε στον δρόμο είτε γιατί ντρέπονται» αναφέρει ο κ. Αποστολόπουλος,
διευκρινίζοντας ταυτόχρονα ότι οι υπάλληλοι του δήμου δεν μπορούν να
μεταφέρουν τους άστεγους σε κλειστούς χώρους, εάν αυτοί δεν το θέλουν.
«Μόνο με εισαγγελική παρέμβαση μπορούμε να τους πάρουμε» σημειώνει
ενδεικτικά.
Ασήμαντη συγκομιδή, βήματα απελπισμένα...
Παρά το γκράφιτι στον τοίχο, η κοινωνία δεν βλέπει τον εφιάλτη των αστέγων.
Χθες μόλις 40 άνθρωποι φιλοξενήθηκαν στο κλειστό γήπεδο στο Ρουφ,
επίσης 15 άτομα στην οδό Λένορμαν σε κτίριο του δήμου και από 4 άτομα
στις δύο λέσχες φιλίας στην Κυψέλη.
ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ
Τέσσερα καταφύγια
Τέσσερα σημεία του δήμου είναι ανοιχτά, ενώ ο κεντρικός χώρος υποδοχής
αστέγων στο Ρουφ από σήμερα θα δέχεται άστεγους επί 24ώρου βάσεως.
Παράλληλα γίνονται προσπάθειες ώστε να εγκατασταθεί στο γήπεδο
θέρμανση, κάτι που μέχρι σήμερα δεν υπήρχε, με αποτέλεσμα οι
θερμοκρασίες στον χώρο να είναι εξαιρετικά χαμηλές.
Ανθρώπινα ράκη με προτεταμένο το χέρι αναζητούν μια ελάχιστη υποστήριξη.
Ούτως ή άλλως, ελπίδα δεν θα τους δώσει κανείς
Το Κέντρο Υποδοχής του δήμου (ΚΥΑΔΑ) το οποίο είναι σε επιφυλακή επί
24ώρου βάσεως, οργανώνει τις δράσεις ανάλογα με τις αναφορές. Ομάδες
εργαζομένων και εθελοντών πηγαίνουν στα σημεία που έχουν εντοπιστεί
άστεγοι, με τρόφιμα και ρούχα, ενώ όπου χρειαστεί τους μεταφέρουν στους
κλειστούς χώρους φιλοξενίας, οι οποίοι είναι:
Πολιτιστικός Χώρος 4ης Δημοτικής Κοινότητας, Λένορμαν και Αλεξανδρείας.
Λέσχη Φιλίας Αγίου Μελετίου και Ξεναγόρα 6.
Λέσχη Φιλίας Κίου 5, Κυψέλη.
Κλειστό Γυμναστήριο Ρουφ, Πειραιώς και Εχελιδών 69.
Επίσης, οι πολίτες μπορούν να επικοινωνούν με το τηλεφωνικό κέντρο του
Κέντρου Υποδοχής και Αλληλεγγύης του Δήμου Αθηναίων στους αριθμούς: 210
5246515 και 210 5239465. Επίσης, καθ' όλη τη διάρκεια του 24ώρου στον
τετραψήφιο τηλεφωνικό αριθμό 1960.
Εικόνες εξαθλίωσης σε μια πόλη που κάποτε έσφυζε από ζωή
ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΚΑΡΙΜΑΛΗ
Οι δρόμοι της απόγνωσης
Παγωμένα βλέμματα στο πουθενά
«Δεν ξέρω. Δεν θέλω να βλέπω κανέναν. Δεν θέλω τη βοήθεια ενός κράτους που με οδήγησε στον δρόμο...»
Με βλέμμα «παγωμένο» περισσότερο και από το κορμί που ξεπαγιάζει στην
κρύα, από όλες τις απόψεις Αθήνα, κάθεται στο παγκάκι, μόνος και
σκεφτικός.
Η προσπάθεια να τον προσεγγίσουμε εξαιρετικά δύσκολη.
Επιφυλακτικός, φοβισμένος, θυμωμένος. «Τι σας οδήγησε εδώ;» τον ρωτήσαμε
διστακτικά και η απάντηση αποστομωτική: «Εσείς».
«Δεν θέλω τη βοήθεια ενός κράτους που με οδήγησε στον
δρόμο»
Κάθεται έξω ακριβώς από τη λέσχη φιλίας του δήμου Αθηναίων στην οδό
Κίου στην Κυψέλη. Δεν δείχνει πρόθυμος να μπει μέσα, αν και υπάρχει η
δυνατότητα. Η θερμοκρασία ιδιαίτερα χαμηλή, ωστόσο, ο ίδιος δεν έδειχνε
να ενοχλείται.
«Το βράδυ είναι χειρότερα» μας λέει. Τον ρωτάμε αν
θα επισκεφθεί κάποιον από τους χώρους του δήμου. «Δεν ξέρω. Δεν θέλω να
βλέπω κανέναν. Δεν θέλω τη βοήθεια ενός κράτους που με οδήγησε στον
δρόμο».
«Εσείς κουράγιο. Σε μένα δε χρειάζεται, ό,τι ήταν να πάθω το έχω
πάθει...»
Όταν ξεπαγιάζουν και οι καρδιές: «Εσείς κουράγιο. Σε μένα δε χρειάζεται, ό,τι ήταν να πάθω το έχω πάθει...».
Δεν θέλησε να μας πει το όνομά του και ποια ήταν η ζωή του κι όταν
φεύγοντας του είπαμε «κουράγιο» η απάντησή του ήταν και πάλι ορθή κοφτή:
«Εσείς κουράγιο. Σε μένα δε χρειάζεται, ό,τι ήταν να πάθω το έχω
πάθει...».
Μια απίστευτη τραγωδία που θυμίζει Μεσαίωνα διαδραματίστηκε στη χωματερή Άνω Λιοσίων, εκεί όπου άνθρωποι και σκουπίδια γίνονται ένα μπροστά στα θηριώδη μηχανήματα. Μία 17χρονη κοπέλα, οικονομική μετανάστρια, η οποία διένυε τον έβδομο μήνα της εγκυμοσύνης της, βρήκε τραγικό θάνατο, όταν την ώρα που έψαχνε στα σκουπίδια, συνεθλίβη από φορτηγό.
Ο πρόεδρος των εργαζομένων στη χωματερή Γιώργος Χάρδας, απηύθυνε έκκληση για πααρέμβαση της πολιτείας, ώστε να απομακρυνθούν οι 300 και πλέον οικονομικοί μετανάστες και αθίγγανοι που ζουν στη χωματερή, μεταξύ αυτών και μικρά παιδιά.Παράλληλα, τόνισε, ότι αυτό δεν είναι ούτε το πρώτο ούτε το τελευταίο δυστύχημα.
Συνταγή για το «υπέροχο γλύκισμα» “sathentrepomaste” Μη σας ξενίζει το όνομά του, όσο ξενικό και αν ακούγεται, μπορείτε να το παρασκευάσετε και στον τόπο μας.
Είναι δοκιμασμένη η συνταγή...
ΥΛΙΚΑ (ελάχιστα)
1. ένα ζευγάρι ανενημέρωτο εντελώς 2. ένα άθλιο υπόγειο 3. μπόλικη φτώχεια 4. αδιαφορία 5. μιζέρια
ΥΛΙΚΑ (που δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να χρησιμοποιήσετε) Αγάπη Κοινωνική ευαισθησία Κοινωνική πρόνοια Άδεια μικροπωλητή στον πατέρα
«ΕΚΤΕΛΕΣΗ»
Βάζουμε το ζευγάρι στο σκοτεινό υπόγειο και το αφήνουμε να αναπαραχθεί.
Όσο αναπαράγεται αδιαφορούμε παντελώς και το αφήνουμε να γεμίσει, έτσι τυχαία, χωρίς να έχουμε έγνοια καμιά, όλο το υπόγειο με απογόνους, (καμιά δεκαριά πάνω-κάτω) μέχρι να γίνει το αδιαχώρητο.
Το μόνο που κάνουμε είναι να τους εφοδιάζουμε με μπόλικη φτώχεια και μιζέρια.
Στη συνέχεια δεν δίνουμε, σε καμιά περίπτωση, άδεια μικροπωλητή στον πατέρα.
Όταν οι απόγονοι μεγαλώσουν αρκετά αφήνουμε το «γλύκισμα» σε υπερβολικά χαμηλές θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια του χειμώνα και εκτεθειμένο σε καύσωνες το καλοκαίρι, για να φουσκώσει.
Όταν αρχίζει να φουσκώνει, από οργή, θυμό, αγανάκτηση, του ρίχνουμε και άλλη αδιαφορία, μέχρι να είναι έτοιμο να εκραγεί.
Όταν κάμποσοι από τους απογόνους είναι έτοιμοι να πάρουν τους δρόμους, και ένας ειδικά (κατά προτίμηση ο δεκάχρονος) να πάρει πέτρες για να μας πετροβολήσει, και πάλι δεν πρέπει να ανησυχήσουμε.
Τον καταγγέλλουμε ως τρομοκράτη και το γλύκισμα sathentrepomaste είναι έτοιμο να «φαγωθεί»...
Posts
