Το “Σ’ αγαπώ” σε 60 Νοηματικές Γλώσσες!

    Η 23η Σεπτεμβρίου τιμάται ως Διεθνής Ημέρα των Νοηματικών Γλωσσών, με απόφαση της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ, που ελήφθη τον Δεκέμβριο του 2017.
    Η επιλογή της ημερομηνίας αυτής συμπίπτει με την ίδρυση της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Κωφών (WFD) στις 23 Σεπτεμβρίου 1951, στην Ρώμη. Η οργάνωση έχει ως έναν από τους κύριους στόχους της, τη διατήρηση των νοηματικών γλωσσών και του πολιτισμού των κωφών ως προϋπόθεση για την υλοποίηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους.
Πηγή
© SanSimera.gr

Άνθρωποι από χώρες σε κάθε σημείο του κόσμου, 

στέλνουν το μήνυμα τους λέγοντας «Σ’ αγαπω» 

σε 60 διαφορετικές Νοηματικές Γλώσσες!

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Κωφό μωράκι ακούει τη μαμά του για πρώτη φορά A cute deaf baby listens to his mom for the first time

Η Τσάρλι γεννήθηκε τον περασμένο Αύγουστο. Δυστυχώς, όμως, η μικρή γεννήθηκε εντελώς κωφή. 

Ωστόσο, οι γονείς της ήταν αποφασισμένοι να βρουν μια λύση και τελικά μπόρεσαν να πάρουν βοηθήματα ακοής για την κόρη τους. 

Η στιγμή που η μικρή ακούει την μητέρα της να της λέει «Γεια σου» για πρώτη είναι πραγματικά συγκινητική και κάνει το πρόσωπό της να ακτινοβολεί από ευτυχία. 

Η Κρίστι ήθελε να θυμούνται για πάντα αυτή την στιγμή και γι’ αυτό αποφάσισε να την καταγράψει.

Παρόλο που η Τσάρλι είναι ακόμα βρέφος, συγκινείται πολύ γρήγορα, όταν ακούει την φωνή της μαμάς της για πρώτη φορά. 

Την στιγμή που η Κρίστι της λέει «Σ’αγαπώ» η μικρή αρχίζει να κλαίει. 

«Επιτέλους, ζήσαμε αυτή την μαγική στιγμή που περίμενα από τότε που πήραμε τα βοηθήματα ακοής. Δεν περιμέναμε να ακούσει κάτι και γι’ αυτό δεν μπορώ να βρω λέξεις για να περιγράψω την μαγεία της στιγμής», έγραψε η Κρίστι στον λογαριασμό στο Instagram.

Δείτε το βίντεο που ακολουθεί.

baby

madata

«Μήνυμα ζωής»: Το τραγούδι των Κωφών-Βαρηκόων παιδιών στη νοηματική γλώσσα

Ο τραγουδοποιός Γιώργος Παράμερος είχε την ιδέα να ερμηνεύσει ένα τραγούδι παρέα με τα παιδιά του δημοτικού σχολείου Κωφών-Βαρηκόων.

Έτσι δημιουργήθηκε το συγκινητικό «Μήνυμα ζωής», όπως λέγεται το κομμάτι, που ραγίζει καρδιές με τα μηνύματα και την αισθαντικότητά του.

Η πρωτοβουλία ξεκίνησε από το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Κωφών – Βαρηκόων της Πάτρας και έγινε τραγούδι στη νοηματική και την ομιλούμενη γλώσσα, χάρη σε μία συνέργεια με το 26ο Δημοτικό Σχολείο Πάτρας.

Η ιδέα, οι στίχοι και η μουσική ανήκουν στον Γιώργο Παράμερο.

Το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Κωφών – Βαρηκόων είναι ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Κοινωνικών Φορέων «ΠΥΛΩΝΕΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ», η οποία ιδρύθηκε από τη ΓΕΦΥΡΑ Α.Ε. το 2010. 

Το τραγούδι έκανε «πρεμιέρα» το Σάββατο 13 Σεπτεμβρίου 2014, στο κάστρο Αντιρρίου, ανοίγοντας τη μεγάλη συναυλία αλληλεγγύης με τη Λαϊκή Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης». 

Η συναυλία αυτή διοργανώθηκε για την ενίσχυση δύο άλλων φορέων – μελών των «Πυλώνων» («ΑΛΚΥΟΝΗ» Ναυπάκτου & «ΙΡΙΣ» Ρίου) και αποτέλεσε την κεντρική εκδήλωση της δεκαετηρίδας της Γέφυρας Ρίου – Αντιρρίου «Χαρίλαος Τρικούπης». 

Από τότε το «Μήνυμα ζωής» έγινε επίσημα το τραγούδι των δέκα χρόνων της εθνικής μας Γέφυρας.

paidikigonia

Όλα τα παιδάκια έμαθαν νοηματική για να μιλούν με τον κωφό συμμαθητή τους

Ο Zedj ζει στη Βοσνία και συγκεκριμένα στο Σεράγεβο. Είναι μόλις 6 ετών και τον περασμένο Σεπτέμβριο ήρθε η ώρα να φοιτήσει στο Δημοτικό.

Μέσα σε τρεις μήνες έγιναν όλοι ξεφτέρια μαζί και ο Zedj,
και πλέον όλοι επικοινωνούν τέλεια!

Entire class learn sign language so they can communicate with deaf friend

Η μητέρα του από το καλοκαίρι φρόντισε να ρωτήσει εάν ο κωφός γιος της μπορούσε να παρακολουθήσει στο σχολείο και αξίζει να πούμε ότι στη Βοσνία τα παιδιά με ειδικές ανάγκες μπορούν να γραφτούν σε κανονικό σχολείο και να έχουν μαζί τους βοηθούς που θα τους διευκολύνουν στη μάθηση αλλά και στην κατανόηση.
Η δασκάλα Sanela Ljumanovic είπε ότι μπορεί, κι έτσι ο μικρούλης πήγε στο σχολείο.

Παρά την καλή θέληση όλων, οι δυσκολίες φάνηκαν από την αρχή. Το παιδί καθόταν μόνο του και δεν μπορούσε να επικοινωνήσει με κανέναν.

Όσο για τη νοηματική γλώσσα δεν την γνώριζε ούτε η δασκάλα, ούτε τα παιδιά ούτε καν ο μικρός. Η δασκάλα προσπάθησε να βρει τρόπους και κόλπα επικοινωνίας αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό.

Τότε τα παιδιά αποφάσισαν να δράσουν και ζήτησαν από τον διευθυντή να μάθουν τη νοηματική. Μέσα σε τρεις μήνες έγιναν όλοι ξεφτέρια μαζί και ο Zedj, και πλέον όλοι επικοινωνούν τέλεια!

Ο μικρός έγινε πλέον ένα κοινωνικό παιδί που δεν βλέπει την ώρα να πάει στο σχολείο, ενώ, όπως λέει η μαμά του, πριν δεν έδειχνε κανένα ενδιαφέρον να μάθει τη νοηματική, παρά τις προσπάθειές της!

ant1iwo

Μια έφηβος Βουλευτής ...

Βουλή των εφήβων

Εμείς δεν είμαστε κωφάλαλοι, αλλά απλώς κωφοί.Έχουμε λαλιά, μπορούμε να μιλήσουμε. Απλώς δεν ακούμε.

"ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Σας παρακαλώ να φροντίζετε να είστε μέσα στο χρονικό όριο που δικαιούστε να μιλήσετε.

Η Χρύσα Μαλλιότα, Έφηβος Βουλευτής Επικρατείας έχει το λόγο. (Χειροκροτήματα)

ΧΡΥΣΑ ΜΑΛΛΙΟTΑ (Επικρατείας - Λυκειακές Τάξεις Γυμνασίου Κωφών και Βαρηκόων Θεσσαλονίκης):
Καλημέρα, αξιότιμε Πρόεδρε της Βουλής, κύριε Υπουργέ, αγαπημένε κύριε Σαμαράκη, κυρίες και κύριοι, φίλοι Έφηβοι Βουλευτές.
Ευχαριστώ πολύ, που μου δίνεται η ευκαιρία αυτή, για να ακουστεί η φωνή όλων των κωφών της Ελλάδας.
Ήρθα εδώ, για να σας μιλήσω για τα προβλήματα, που αντιμετωπίζω στο σχολείο, το οποίο βρίσκεται στο Πανόραμα της Θεσσαλονίκης. Γι αυτό θα ήθελα πραγματικά να με ακούσετε με προσοχή.
Στο σχολείο μου υπάρχουν πολλοί καθηγητές, οι οποίοι δυστυχώς δεν ξέρουν να επικοινωνούν καλά μαζί μας, διότι δεν ξέρουν τη νοηματική, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να μας μεταδώσουν τις γνώσεις τους και να μας διδάξουν καλά. Έτσι, εμείς, τα κωφά παιδιά, αισθανόμαστε κατώτεροι από τους ακούοντες συνομηλίκους μας, διότι έχουμε πάρα πολλές γλωσσικές ελλείψεις.
Στο Δημοτικό, στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο έχουμε τα ίδια βιβλία με εσάς, αλλά να ξέρετε ότι ποτέ δεν μας διδάσκουν από τα βιβλία αυτά, αλλά με φωτοτυπίες και περιλήψεις των κειμένων.
Γι αυτό θα ήθελα και απευθύνομαι και στον Υπουργό Παιδείας που είναι εδώ να φροντίσετε για αυτό το θέμα, διότι όλοι εμείς έχουμε όνειρα, όπως όλοι οι έφηβοι.
Εγώ για παράδειγμα θέλω να πάω στο πανεπιστήμιο, πώς θα αντιμετωπίσω ισότιμα τους άλλους συμφοιτητές μου, όταν οι γνώσεις μου είναι ελλιπείς; Δεν μπορούμε να έχουμε την εκπαίδευσή μας μέσα από φωτοτυπίες ή από συντομευμένα κείμενα. Θέλουμε κανονικά βιβλία, που να είναι ειδικά για τους κωφούς.
Στο σχολείο μου έχουμε δύο-τρεις λογοθεραπευτές, αλλά κάνουν δέκα ή δεκαπέντε λεπτά σε κάθε έναν από εμάς λογοθεραπεία. Αυτό δεν μας φτάνει καθόλου. Χρειαζόμαστε περισσότερους λογοθεραπευτές, για να μπορέσουμε να μά θουμε την ομιλία. Εμείς δεν είμαστε κωφάλαλοι, αλλά απλώς κωφοί.
 Έχουμε λαλιά, μπορούμε να μιλήσουμε. Απλώς δεν ακούμε.
Εγώ ονειρεύομαι και πολλοί σαν εμένα που θέλουμε να πάμε στο πανεπιστήμιο. Αντιμετωπίζουμε τρομακτικές δυσκολίες ως προς το πώς θα το παρακολουθήσουμε.
Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει καμία μέριμνα για διερμηνείς στα πανεπιστήμια και πρέπει εμείς μόνοι μας οι κωφοί να πληρώνουμε τους διερμηνείς, κάτι που έχει ένα πολύ μεγάλο κό στος. Θα ήθελα λοιπόν η πολιτεία να μεριμνήσει και γι αυτό.
Χρειαζόμαστε ακόμα ψυχολόγους. Έχουμε πολλά προβλήματα και θέλουμε ανθρώπους, στους οποίους θα μπορούμε να μιλάμε. Στα σχολεία μας δεν έχουμε αρκετούς ψυχολόγους.
Επιπλέον, κάθε χρόνο έρχονται καινούργιοι καθηγητές, οι οποίοι αλλάζουν σχεδόν κάθε χρόνο.
Αυτό είναι μία μεγάλη καταστροφή, γιατί εμείς τους διδάσκουμε νοηματική, μα θαίνουν νοηματική και τον επόμενο χρόνο έρχονται καινούργιοι, που δεν ξέρουν και πρέπει πάλι από την αρχή να ξαναρχίσουμε."


Πηγή:Βουλή των εφήβων

Αναρτήθηκε από Spiros Xanthopoulos (ΝΟΗΜΑΤΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ)

Ένα κοριτσάκι ακούει με... τσιπάκι!! Τι είναι το κοχλιακό εμφύτευμα;

Ένα κοριτσάκι που γεννήθηκε κωφό μπορεί πλέον να μιλά χάρη σε μια επέμβαση στην οποία υπεβλήθη όταν ήταν μόλις εννέα μηνών.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΟΧΛΙΑΚΟ ΕΜΦΥΤΕΥΜΑ;

Η Αβα Πίαρσον ήταν από τους νεότερους

ασθενείς στη Βρετανία που έλαβαν κοχλιακό εμφύτευμα, δηλαδή ένα ειδικό τσιπάκι. Σήμερα σε ηλικία τριών ετών εμφανίζει γλωσσικές δεξιότητες πολύ πιο προχωρημένες σε σύγκριση με τους συνομηλίκους της.

Η μητέρα της, η 31χρονη Λόρεν που ζει στο Λονδίνο, ανέφερε ότι «ήταν εκπληκτικό να βλέπουμε το παιδί να αντιδρά στους ήχους. Η ακοή της βελτιώνεται καθημερινά και έχει ήδη γίνει... πολυλογού».

Η κυρία Πίαρσον και ο επίσης 31χρονος σύζυγός της Κρις αντιλήφθηκαν ότι το παιδί τους ήταν κωφό όταν δεν αντιδρούσε σε ακουστικά τεστ ρουτίνας στα οποία υπεβλήθη σε ηλικία τριών εβδομάδων. Αναζητώντας θεραπείες μέσω του Διαδικτύου για την περίπτωση του παιδιού τους κατέληξαν στο κοχλιακό εμφύτευμα.

Το κοχλιακό εμφύτευμα τοποθετείται στο έσω ους μέσω εγχείρισης και ενεργοποιείται με μια συσκευή την οποία ο ασθενής φοράει στο πίσω μέρος του αφτιού.

Το εμφύτευμα λειτουργεί όπως ένα τεχνητό έσω ους και αναλαμβάνει τα καθήκοντα του κοχλία. Μία εβδομάδα μετά την επέμβαση, το παιδί μπορούσε να χορέψει με τη μουσική που άκουγε ενώ έναν μήνα αργότερα είπε την πρώτη λέξη του, «μαμά».

από hiyma 

NEWSIT

Σχολείο Κωφών και Βαρήκοων στο Δήμο Πεύκης

Την παραχώρηση του 1ου Δημοτικού Σχολείου Πεύκης, στην οδό Πλάτωνος στο Σχολείο Κωφών και Βαρήκοων, αποφάσισε ομόφωνα το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης σε συνεδρίαση του.

Όπως τόνισε ο δήμαρχος Γιάννης Θεοδωρακόπουλος με τον τρόπο αυτό ο Δήμος Πεύκης θα δώσει λύση σε ένα πρόβλημα που δεν φρόντισαν να επιλύσουν οι αρμόδιοι, δηλώνοντας ευτυχής που η πόλη μπορεί να δεχτεί τα παιδιά αυτά.

Μετά δε από αίτημα και πολλών μελών του δημοτικού συμβουλίου, συμφωνήθηκε στην απόφαση να συμπεριλαμβάνει και το χρονικό διάστημα της παραχώρησης, το οποίο θα είναι δύο συν ένα χρόνια.

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑμεΑ

από i-diadromi 

Πες το με τα χέρια, μπορείς

σ' αγαπώ

ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΚΩΦΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ ΔΙΓΛΩΣΣΟ

ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΚΩΦΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ ΔΙΓΛΩΣΣΟ

François Grosjean
Πανεπιστήμιο της Neutchâtel - Ελβετία
 

Κάθε κωφό παιδί, όποιος και αν είναι ο βαθμός απώλειας της ακοής του, έχει το δικαίωμα να μεγαλώσει δίγλωσσο. Αν γνωρίζει και χρησιμοποιεί τη νοηματική και την ομιλούμενη γλώσσα (το γραπτό και, όταν είναι δυνατόν, τον προφορικό λόγο) το παιδί θα καταφέρει να αναπτύξει πλήρως τις γνωστικές, γλωσσικές και κοινωνικές του ικανότητες.
 

Σε τι είναι απαραίτητη η γλώσσα στο κωφό παιδί;
Το κωφό παιδί μέσω της γλώσσας πρέπει να πετύχει τα εξής :
1. Να επικοινωνήσει με τους γονείς και συγγενείς του όσο νωρίτερα γίνεται. Συνήθως, ένα παιδί που ακούει, αποκτά τη γλώσσα στα πρώτα χρόνια της ζωής του, εάν εκτίθεται σε αυτήν και μπορεί να την προσλάβει. Η χρήση της γλώσσας είναι ένα σημαντικό μέσο για τη θεμελίωση και ενίσχυση των κοινωνικών και προσωπικών δεσμών μεταξύ του παιδιού και των γονιών του. Ό,τι αποτελεί μία πραγματικότητα για το παιδί που ακούει, οφείλει να είναι πραγματικότητα και για το κωφό παιδί. Το κωφό παιδί πρέπει να είναι ικανό να επικοινωνεί με τους γονείς του με μία φυσιολογική γλώσσα, όσο πιο γρήγορα και πληρέστερα γίνεται. Μέσω της γλώσσας θεμελιώνεται ένα μεγάλο μέρος των συναισθηματικών δεσμών του παιδιού με τους γονείς του.
2. Να αναπτύξει τις γνωστικές του ικανότητες κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας. Μέσω της γλώσσας το παιδί αναπτύσσει τις γνωστικές του ικανότητες, πρωταρχικής σημασίας για την προσωπική του ανάπτυξη. Μεταξύ αυτών των ικανοτήτων συγκαταλέγονται τα διάφορα είδη λογικής, αφηρημένης σκέψης, απομνημόνευσης, κ.λπ. Η πλήρης απουσία μίας γλώσσας, η χρήση μίας μη φυσιολογικής γλώσσας ή η χρήση μίας γλώσσας που προσλαμβάνεται ή κατακτάται με φτωχό τρόπο είναι πιθανό να έχει αρνητικές επιπτώσεις στη γνωστική ανάπτυξη του παιδιού.
3. Να αποκτήσει γνώσεις για τον κόσμο. Το παιδί θα αποκτήσει γνώσεις για τον έξω κόσμο κυρίως με τη χρήση της γλώσσας. Επικοινωνώντας με τους γονείς και τους συγγενείς του, με άλλα παιδιά και με ενήλικες, το παιδί θα ανταλλάξει και θα επεξεργαστεί πληροφορίες για τον κόσμο που το περιτριγυρίζει. Αυτές οι γνώσεις θα αποτελέσουν τη βάση για τις δραστηριότητες που θα λάβουν χώρα στο σχολείο και θα διευκολύνουν την κατανόηση της γλώσσας. Δεν υπάρχει πραγματική κατανόηση της γλώσσας χωρίς την υποστήριξή της από αυτές τις γνώσεις.
4. Να επικοινωνεί πλήρως με το γύρω κόσμο. Το κωφό παιδί, όπως το παιδί που ακούει, πρέπει να είναι ικανό να επικοινωνεί με όσους αποτελούν μέρος της ζωής του (γονείς, αδέρφια, συνομήλικοι, δάσκαλοι, ενήλικες, κ.λπ.). Η επικοινωνία πρέπει να παρέχει ορισμένες πληροφορίες σε μία κατάλληλη γλώσσα και για το συνομιλητή και για την κατάσταση. Άλλοτε θα είναι η νοηματική, άλλοτε η ομιλούμενη (με κάποια από τις μορφές της) και άλλοτε και οι δύο γλώσσες εναλλάξ.
5. Να ανήκει πολιτισμικά σε δύο κόσμους. Χρησιμοποιώντας τη γλώσσα, το παιδί οφείλει να μετατραπεί σιγά-σιγά σε ένα μέλος του κόσμου των ακουόντων και του κόσμου των κωφών. Θα πρέπει να ταυτίζεται, τουλάχιστον εν μέρει, με τον κόσμο των ακουόντων, που συνήθως είναι ο κόσμος των γονιών και συγγενών του (οι γονείς του 90% των κωφών παιδιών είναι ακούοντες). Από την άλλη, το παιδί θα πρέπει, το συντομότερο δυνατό, να έρθει σε επαφή με τον κόσμο των κωφών, με τον άλλον του κόσμο δηλαδή. Πρέπει να αισθάνεται άνετα στους δύο κόσμους και να είναι ικανό να ταυτίζεται, όσο γίνεται, με τον καθένα από αυτούς.
 

Η διγλωσσία είναι ο μοναδικός τρόπος να ικανοποιηθούν αυτές οι ανάγκες
Διγλωσσία σημαίνει γνώση και τακτική χρήση δύο ή περισσότερων γλωσσών. Η διγλωσσία, ομιλούμενη γλώσσα/νοηματική γλώσσα, είναι ο μόνος τρόπος μέσω του οποίου μπορεί το παιδί να ικανοποιήσει τις ανάγκες του, δηλαδή να επικοινωνεί με τους γονείς του από μικρή ηλικία, να αναπτύσσει τις γνωστικές ικανότητές του, να αποκτά γνώσεις για τον έξω κόσμο, να επικοινωνεί πλήρως με τον κοινωνικό περίγυρο και να γίνει μέλος και του κόσμου των κωφών και του κόσμου των ακουόντων.
 

Τι είδος διγλωσσία;
Η διγλωσσία του κωφού παιδιού συνεπάγεται τη νοηματική γλώσσα, που χρησιμοποιεί η κοινότητα των κωφών, και την ομιλούμενη γλώσσα που χρησιμοποιεί η πλειοψηφία των ακουόντων. Την τελευταία την αποκτούν στην γραπτή της μορφή και, όταν είναι δυνατόν, και στην προφορική. Οι δύο γλώσσες θα παίζουν διαφορετικούς ρόλους σε κάθε παιδί. Σε ορισμένα παιδιά θα κυριαρχεί η νοηματική, σε κάποια άλλα η ομιλούμενη, και σε άλλα θα υπάρχει ισορροπία μεταξύ των δύο γλωσσών. Εξάλλου, εξ' αιτίας των διαφορετικών πιθανών βαθμών απώλειας της ακοής και της σύνθετης κατάστασης επαφής των δύο γλωσσών (τέσσερις γλωσσικοί τύποι, δύο συστήματα παραγωγής και δύο λήψης κ.λπ.) μπορούμε να βρούμε διάφορες μορφές διγλωσσίας, με άλλα λόγια, η πλειοψηφία των κωφών παιδιών θα αποκτήσει διάφορα επίπεδα διγλωσσίας και "διπολιτισμού"
 

Ποιος είναι ο ρόλος της νοηματικής γλώσσας;
Η νοηματική γλώσσα πρέπει να είναι η πρώτη (ή μία από τις πρώτες) γλώσσα των παιδιών που έχουν σοβαρή απώλεια της ακοής. Είναι μία φυσική γλώσσα, πλήρως εξελιγμένη, η οποία εξασφαλίζει μια πλήρη και ολοκληρωμένη επικοινωνία. Σε σύγκριση με την ομιλούμενη, η νοηματική γλώσσα δίνει στα κωφά παιδιά την ευκαιρία να επικοινωνούν πλήρως και από πολύ μικρή ηλικία με τους γονείς τους, με την προϋπόθεση ότι όλοι την έχουν μάθει έγκαιρα. Η νοηματική παίζει σημαντικό ρόλο στη γνωστική και κοινωνική εξέλιξη του παιδιού και διευκολύνει την απόκτηση γνώσεων γύρω από τον κόσμο που το περιβάλλει. Θα επιτρέψει στο παιδί να ενισχύσει την πολιτιστική του ταύτιση με τον κόσμο των κωφών (έναν από τους δύο κόσμους στους οποίους ανήκει) μόλις ξεκινήσει την επαφή του με αυτόν τον κόσμο. Επιπροσθέτως, η νοηματική θα του επιτρέψει να αποκτήσει και την ομιλούμενη γλώσσα, είτε γραπτά είτε προφορικά. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι μία πρώτη γλώσσα, νοηματική ή ομιλούμενη, αν αποκτηθεί με φυσιολογικό τρόπο, ενθαρρύνει σε μεγάλο βαθμό την απόκτηση και μίας δεύτερης. Τέλος, το γεγονός ότι το παιδί είναι ικανό να μεταχειρίζεται τη νοηματική διασφαλίζει ότι κατέχει μία τουλάχιστον γλώσσα. Παρ' όλες τις αξιοσημείωτες προσπάθειες των κωφών παιδιών και των επαγγελματιών που έχουν σχέση με αυτά και παρ' όλη την τεχνολογική υποστήριξη, είναι γεγονός ότι πολλά κωφά παιδιά αντιμετωπίζουν μεγάλες δυσκολίες στο να κατακτήσουν και να αναπαράγουν μία γλώσσα στην προφορική της μορφή. Το να περιμένουμε κάποια χρόνια για να πετύχουμε ένα ικανοποιητικό επίπεδο που ίσως δεν κατορθωθεί ποτέ και να αρνούμαστε σ' αυτήν την περίοδο την πρόσβαση του κωφού παιδιού σε μία γλώσσα που ικανοποιεί τις ανάγκες του (τη νοηματική) ισοδυναμεί με το να δεχτούμε το ρίσκο μίας καθυστέρησης στη γλωσσική, γνωστική, κοινωνική και προσωπική του εξέλιξη.
 

Ποιος είναι ο ρόλος της ομιλούμενης γλώσσας;
Το να είναι κανείς δίγλωσσος σημαίνει να γνωρίζει και να χρησιμοποιεί δύο ή περισσότερες γλώσσες. Η δεύτερη γλώσσα των κωφών παιδιών θα είναι η ομιλούμενη, αυτή που χρησιμοποιεί η κοινότητα των ακουόντων, στην οποία επίσης ανήκουν. Αυτή η γλώσσα, στην προφορική και/ή γραπτή μορφή της, είναι η γλώσσα των γονιών, αδελφών, συγγενών, μελλοντικών του φίλων ή υπαλλήλων κ.λπ. Όταν αυτοί που δρουν μαζί με το κωφό παιδί δε γνωρίζουν τη νοηματική γλώσσα, είναι σημαντικό να αποκατασταθεί η επικοινωνία μεταξύ τους, γεγονός όμως που μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την ομιλούμενη γλώσσα. Επιπλέον, η ομιλούμενη γλώσσα, κυρίως με την γραπτή της μορφή, θα αποτελέσει σημαντικό μέσο για την απόκτηση γνώσεων. Μεγάλο ποσοστό αυτών που γνωρίζουμε διαδίδεται μέσω της γραφής, τόσο στο σπίτι όσο και στο σχολείο. Άλλωστε, η επιτυχία του κωφού παιδιού στο σχολείο καθώς και οι μελλοντικές επαγγελματικές του επιτυχίες εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τη σωστή χρήση της ομιλούμενης γλώσσας γραπτά και, όταν είναι δυνατόν, προφορικά.
 

Συμπεράσματα
Αποτελεί καθήκον μας να επιτρέψουμε στο κωφό παιδί την απόκτηση δύο ή περισσότερων γλωσσών, της νοηματικής γλώσσας της κοινότητας των κωφών (σαν πρώτης γλώσσας, εάν η απώλεια ακοής είναι σοβαρή) και της ομιλούμενης γλώσσας της πλειοψηφίας των ακουόντων. Για αυτόν το σκοπό το παιδί θα πρέπει να έχει επαφή και με τις δύο γλωσσικές κοινότητες και θα πρέπει να νιώσει την ανάγκη να μάθει και να χρησιμοποιεί και τις δύο γλώσσες. Το να στηριζόμαστε σε μία γλώσσα,
την ομιλούμενη, βασιζόμενοι στις πρόσφατες τεχνολογικές εξελίξεις, είναι σαν να στοιχηματίζουμε το μέλλον του κωφού παιδιού. Αποτελεί μεγάλο ρίσκο για την προσωπική και γνωστική του ανάπτυξη καθώς και άρνηση της δυνατότητάς του να ταυτίζεται πολιτισμικά με τους δύο κόσμους στους οποίους ανήκει.
Η επαφή του με δύο γλώσσες από μικρή ηλικία, θα του προσφέρει πολύ περισσότερη βοήθεια από το να χρησιμοποιεί μόνο μία μόνο γλώσσα, όποιο κι αν είναι το μέλλον του και όποιος κι αν είναι ο κόσμος στον οποίο θα επιλέξει να ζει (ορισμένες φορές μόνο σε έναν από τους δύο). Κανείς δεν μετάνιωσε που έμαθε μερικές γλώσσες. Το αντίθετο συνέβη σε πολλούς που δε γνωρίζουν περισσότερες από μια γλώσσες, ιδιαίτερα αν κρίνεται η προσωπική τους ανάπτυξη. Το κωφό παιδί θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να μεγαλώσει δίγλωσσο και ευθύνη μας είναι να το βοηθήσουμε.

Περιμένοντας ο κόσμος ν' αλλάξει - John Mayer's song, ❛Waiting on the World to Change❜

It's hard to beat the system
When we're standing at a distance

Δύσκολα νικάμε το σύστημα

από απόσταση ασφαλείας...

Me and all my friends
We're all misunderstood
They say we stand for nothing and
There's no way we ever could

Now we see everything that's going wrong
With the world and those who lead it
We just feel like we don't have the means
To rise above and beat it

So we keep waiting
Waiting on the world to change
We keep on waiting
Waiting on the world to change

It's hard to beat the system
When we're standing at a distance
So we keep waiting
Waiting on the world to change

Now if we had the power
To bring our neighbors home from war
They would have never missed a Christmas
No more ribbons on their door
And when you trust your television
What you get is what you got
Cause when they own the information, oh
They can bend it all they want

That's why we're waiting
Waiting on the world to change
We keep on waiting
Waiting on the world to change

It's not that we don't care,
We just know that the fight ain't fair
So we keep on waiting
Waiting on the world to change

And we're still waiting
Waiting on the world to change
We keep on waiting waiting on the world to change
One day our generation
Is gonna rule the population
So we keep on waiting
Waiting on the world to change

We keep on waiting
Waiting on the world to change (more)

Τραγούδα με τα χέρια, μπορείς. Η γλώσσα του αρχιμουσικού είναι βουβή, μια γλώσσα κωφάλαλη...

Ο αεικίνητος Κάρλο Μαρία Τζουλίνι διευθύνει με εκφραστικότητα και πάθος την Αγορά της Λιμόζ από τις Εικόνες από μια Έκθεση του Μουσόρσκυ. Ελάχιστοι (ανα)γνωρίζουν πως οι υποδείξεις του μαέστρου ακολουθούν ένα τυπικό από κωδικοποιημένες κινήσεις που αντιστοιχούν σε συγκεκριμένες εντολές και παραινέσεις προς τους μουσικούς. 
Η γλώσσα του αρχιμουσικού είναι βουβή, την ώρα της συναυλίας κραυγάζει με τα χέρια να κρατήσει μια συνοχή στο έργο και να προσδώσει σε αυτό την προσωπική του άποψη. 
Ο γενικός κανόνας για τη διεύθυνση της ορχήστρας είναι ότι το δεξί χέρι συντονίζει το ρυθμό και τις εισόδους των οργάνων, το αριστερό μεταφέρει την προσωπική άποψη για την ερμηνεία. 
Έτσι, ο μαέστρος χρησιμοποιεί μια ιδιότυπη νοηματική γλώσσα, μια γλώσσα κωφάλαλη, για να αποδώσει το σύμπαν των ήχων.

Στον αντίποδα, αυτό το βίντεο με τα κωφάλαλα παιδιά που “τραγουδούν” σε μια μουσική παράσταση, ελάχιστα έως καθόλου απέχει από τον Τζουλίνι. 

Η ρυθμολογία και η φωνολογία του κομματιού που ερμηνεύουν εξιδανικεύονται από την νοηματική γλώσσα που χρησιμοποιούν σε συγχρωτισμό με την επαγγελματική ευσυνειδησία του μαέστρου. 

Τα παιδιά αυτά, αποδίδουν το τραγούδι σε διπλό ταμπλό: το εργαλείο της γλώσσας τους σε συνδυασμό με το “κρυμμένο” μουσικό αισθητήριο τους. Έτσι, τα κωφάλαλα παδιά επικοινωνούν με ένα απωλεσθέν γι αυτά ηχητικό σύμπαν εξελίσσοντας κι αναπτύσσοντας ένα “δάνειο” από τη βουβή γλώσσα του μαέστρου.

Και δεν ξέρω ποιος από τους δύο, ο μαέστρος ή ο κωφάλαλος, έχει την πιο δύσκολη δουλειά.

.

πηγή

«Επιδημία» τα προβλήματα ακοής σε παιδιά και εφήβους

Ο Μάικλ «εθίστηκε» στα ακουστικά κατά τα πρώτα χρόνια της εφηβείας του. Περπατούσε στους δρόμους του Μπρούκλιν ακούγοντας ακατάπαυστα την αγαπημένη του μουσική. Λίγο μετά τα 20 του, ανακάλυψε ότι τα αισθητήρια τριχοειδή κύτταρα στο εσωτερικό των αυτιών του είχαν καταστραφεί για πάντα και δεν μπορούσε να ακούσει τις υψηλές συχνότητες.

Όπως αναφέρει η εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς», το Ίδρυμα Ακοής Παίδων (CΗΙ) στις ΗΠΑ αναφέρει ότι η απώλεια της ακοής παιδιών, εφήβων και νεαρών ενηλίκων λαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις - και το ένα τρίτο της βλάβης οφείλεται στη δυνατή μουσική.

Σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Ακοολογίας, ήδη ένα στα οκτώ παιδιά και εφήβους πάσχει από απώλεια της ακοής λόγω μουσικής. Με άλλα λόγια, εκατομμύρια παιδιά στη Δύση (5 εκατ. υπολογίζονται μόνο στις ΗΠΑ) πάσχουν από μια αναπηρία που θα τα συνοδεύει στην υπόλοιπη ζωή τους, αλλά θα μπορούσαν να την έχουν αποφύγει.

Η Ακαδημία άρχισε μια μεγάλη ενημερωτική εκστρατεία για να πείσει τους νέους να χαμηλώσουν τη μουσική. Συχνά το πρόβλημα δεν ανιχνεύεται παρά μόνον όταν οι έφηβοι αναπτύξουν επίμονο «κουδούνισμα» των αυτιών ή όταν αρχίσουν να εκδηλώνουν προβλήματα μάθησης ή συμπεριφοράς στο σχολείο επειδή δεν μπορούν να καταλάβουν καλά τι τους λένε οι άλλοι.

Παρότι η ακοή των νεογέννητων ελέγχεται συστηματικά, δεν συνιστάται ανάλογος έλεγχος στα παιδιά σχολικής ηλικίας και τους εφήβους. Επιπλέον, ακόμα και όταν γίνεται ακοολογικός έλεγχος στα παιδιά, δεν δοκιμάζεται πάντοτε η ακουστική ικανότητα που αφορά τις υψηλές συχνότητες, σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα στην επιθεώρηση «Ρediatrics».

Θόρυβος παντού...

Η αλήθεια είναι ότι ζούμε σε πολύ ηχηρό κόσμο. Μικροί και μεγάλοι εκτίθενται σε θορύβους τους οποίους λίγο μπορούν να επηρεάσουν: μοτοσυκλέτες, αεροπλάνα, συναγερμοί, σειρήνες, μηχανήματα, φορτηγά, μεγάφωνα, συναυλίες. Παράλληλα στο σπίτι, τηλεοράσεις, DVD και παιχνίδια ηλεκτρονικών υπολογιστών συχνά ακούγονται τόσο δυνατά ώστε οι ένοικοι δεν ακούν το κουδούνι της πόρτας ή το τηλέφωνο.

Για όποιον θέλει να ξέρει αν εκτίθεται σε ανησυχητικά υψηλά επίπεδα ήχου ή όχι, υπάρχει ένα απλός γενικός κανόνας: κάθε φορά που αναγκάζεται να φωνάζει για να τον ακούσει ο διπλανός του, πιθανότατα εκτίθεται σε επικίνδυνα δυνατό ήχο.

Και σαν να μην έφτανε ο θόρυβος γύρω μας, δίνουμε στα παιδιά ιδιαίτερα θορυβώδη παιχνίδια και στους εφήβους ατομικά συστήματα ήχου τα οποία επιβαρύνουν την ακοή τους. Παιχνίδια εγκεκριμένα για την ασφάλειά τους από τις αρμόδιες υπηρεσίες ανά τον κόσμο, μπορεί να εκπέμπουν ήχους έως 138 ντεσιμπέλ- τόσα εκπέμπει όμως και ένα... τζετ την ώρα της απογείωσης!

Μία σειρά μελετών που διεξήχθησαν το 2002 στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς έδειξε ότι ακόμα και ο μέτριος ήχος του περιβάλλοντος μπορεί να επηρεάσει τη μάθηση των νηπίων, ενώ άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι οι μαθητές που φοιτούν σε σχολεία σε ιδιαίτερα θορυβώδεις γειτονιές έχουν χαμηλότερες επιδόσεις στα μαθήματα από ό,τι τα παιδιά που κάνουν μάθημα σε ήσυχες γειτονιές.

Κίνδυνοι από τα mp3 players

Η μείωση της ακοής λόγω του θορύβου μπορεί να συμβεί με δύο τρόπους: από τη σύντομη έκθεση σε πάρα πολύ δυνατό ήχο ή από τη συνεχή έκθεση σε μέτριου επιπέδου ήχους. Γι΄ αυτό τον λόγο προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία στους ειδικούς η συνεχής χρήση των mp3 από τους εφήβους, οι οποίοι προσπαθώντας να αποκλείσουν τους ήχους των δρόμων γυρνούν την ένταση στο μέγιστο.

Η μέγιστη ένταση ενός mp3 player όμως φτάνει περίπου σε 105 ντεσιμπέλ. Ο ήχος αυτός είναι 100 φορές εντονότερος από όσο ένας ήχος των 85 ντεσιμπέλ, που θεωρείται το όριο πάνω από το οποίο αρχίζουν οι βλάβες της ακοής (για κάθε αύξηση του ήχου κατά 10 ντεσιμπέλ πάνω από τα 85, η έντασή του δεκαπλασιάζεται).

Μη αναστρέψιμες βλάβες

Το Εθνικό Ίδρυμα Επαγγελματικής Ασφάλειας και Υγείας (ΝΙΟSΗ) των ΗΠΑ αναφέρει ότι ήχοι της τάξεως των 110 ντεσιμπέλ μπορεί να προκαλέσουν βλάβη στην ακοή έπειτα από 1 λεπτό και 29 δευτερόλεπτα έκθεσης.

Μάλιστα, αν εκτεθεί κάποιος σε ήχους τόσο δυνατούς ώστε να αισθανθεί πόνο, μόνο μία φορά αρκεί για να υποστεί μη αναστρέψιμες βλάβες.

Όταν υποστούν βλάβη, τα τριχοειδή κύτταρα του αυτιού δεν διορθώνονται ούτε αντικαθίστανται. Ο πάσχων μπορεί να δυσκολεύεται να ακούει τους υψηλής συχνότητας ήχους, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται ορισμένοι ήχοι που εκπέμπουμε όταν μιλάμε και οι φωνές των γυναικών και των παιδιών. Άλλη συνέπεια μπορεί να είναι το βουητό των αυτιών.

Τρόποι προστασίας από δυνατούς ήχους

Προτού οι γονείς αγοράσουν στο παιδί τους ένα παιχνίδια που εκπέμπει ήχους, καλό είναι να το ακούσουν για να διαπιστώσουν πόσο δυνατοί είναι. Αν ένα παιχνίδια έχει κουμπί για την ένταση, πρέπει να φροντίζουν να είναι γυρισμένο στο χαμηλότερο επίπεδο.

Καλό είναι επίσης να επιστρέφουν τα δώρα που εκπέμπουν δυνατούς ήχους, ή να εξουδετερώνουν τη λειτουργία του ήχου, ή να επιτρέπουν τη χρήση του μόνο σε υπαίθριους, ανοιχτούς χώρους.

Τα παιδιά και οι έφηβοι που παίζουν ηλεκτρονικά παιχνίδια πρέπει να μάθουν να έχουν την ένταση του ήχου χαμηλά, ενώ η μουσική στα mp3 players και τα iΡod πρέπει να διατηρείται στο μεσαίο επίπεδο της έντασης και ποτέ παραπάνω.

Όσον αφορά τον κινηματογράφο, τα μικρά παιδιά δεν πρέπει να εκτίθενται στους πολύ δυνατούς ήχους που εκπέμπουν οι ταινίες δράσης, ενώ γενικώς αν ο ήχος στην αίθουσα είναι πολύ δυνατός, οι γονείς πρέπει να ζητούν να χαμηλώνει.

Εξάλλου, αν ένας έφηβος συμμετέχει σε συγκρότημα μουσικής ή χρησιμοποιεί οποιοδήποτε εξοπλισμό εκπέμπει δυνατό ήχο (λ.χ. ηλεκτρικά εργαλεία), πρέπει να φοράει προστατευτικά ακοής.

Επιμέλεια: Ρούλα Τσουλέα
τα Νέα