Υποψιάζομαι ότι το παιδί μου παίρνει ναρκωτικά...

Έρχεται για κάποιους γονείς η τραγική στιγμή που αντιλαμβάνονται ότι κάτι δεν πάει καλά με το παιδί τους.
.

Η απότομη αλλαγή της συμπεριφοράς του, το κλείσιμο στον εαυτό του, μυστικές συναντήσεις ή παρέες που πρώτη φορά αντιλαμβάνεστε πως είχε το παιδί, μπορεί να σας οδηγήσουν σε υποψίες που φαντάζουν εφιάλτης. Και δεν αποκλείεται να είναι. Μπορεί το παιδί σας να έχει μπλέξει με ναρκωτικές ουσίες και αυτό πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα.
Ποιες είναι όμως οι πρώτες ενδείξεις και πώς μπορείτε να αντιμετωπίσετε μία τόσο δύσκολη κατάσταση; Πού πρέπει να απευθυνθείτε για να πάρετε τη βοήθεια που χρειάζεστε ώστε να αντιμετωπίσετε με σοβαρότητα και με σωστό τρόπο όλο αυτό; Το mothersblog.gr με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Κατά των Ναρκωτικών και της Παράνομης Διακίνησής τους, έχει να σας προτείνει διάφορους τρόπους ώστε να καταφέρετε να δώσετε μία και καλή λύση στο πρόβλημά σας απαντώντας στις παρακάτω ζωτικής σημασίας ερωτήσεις…

Ποιες είναι οι ενδείξεις ότι το παιδί έχει μπλέξει με ναρκωτικά;
Αν διαπιστώσετε αλλαγές στη διάθεσή του ή διαπιστώσετε ότι έχει απομονωθεί, τότε ίσως να έχει ήδη μπει στον δρόμο που τις περισσότερες φορές δεν έχει γυρισμό.
Οι βίαιες αντιδράσεις του όταν του λέτε κάτι ή η μόνιμη αντίδρασή του σε θέματα που αφορούν την οικογένεια είναι επίσης ένδειξη.
Αν δείχνει να μην έχει κανένα ενδιαφέρον και διαπιστώσετε ότι έχει ακόμα και τάσεις αυτοκτονίας, τότε το πιθανότερο είναι πως το παιδί παίρνει ναρκωτικές ουσίες
Τα πολλά ψέματα, οι δικαιολογίες και η ανάγκη του να ζει στον δικό του κόσμο, είναι επίσης μία ένδειξη.
Οι αδικαιολόγητες απουσίες που επαναλαμβάνονται συνεχώς θα πρέπει να σας κινήσουν το ενδιαφέρον
Τηλεφωνήματα από αγνώστους ή η διάθεση του παιδιού να ξεκόψει από παλιότερες μακροχρόνιες φιλίες μπορεί να είναι μία ακόμα ένδειξη.
Αν χάνονται πολύτιμα αντικείμενα από το σπίτι ή ακόμα και ρευστό σε χρήματα, τότε το παιδί μπορεί να τα αξιοποιεί θέλοντας να αγοράσει τη δόση του.
Η έλλειψη καθαριότητας, οι αδικαιολόγητοι εμετοί αλλά και η απώλεια βάρους όπως και τα κόκκινα μάτια πρέπει να σας ανησυχήσουν και να σας αφυπνίσουν.
Τέλος, αν το παιδί αντιμετωπίζει προβλήματα ύπνου για παράδειγμα κοιμάται πολύ ή δεν κοιμάται καθόλου τα βράδια, ίσως να αποτελεί μία σοβαρή ένδειξη για τον κακό δρόμο που έχει πάρει το παιδί.

Τι πρέπει να κάνω αν συμβαίνει κάτι τέτοιο;
Το μόνο σίγουρο είναι πως πρέπει να μείνετε κοντά στο παιδί σας, ό,τι και αν αυτό χρειαστεί, ακόμα και αν το ίδιο το παιδί αρνείται κατηγορηματικά να έρθει σε επαφή μαζί σας. Για να στραφεί ένα παιδί στον κόσμο των ναρκωτικών σημαίνει πως ...

Οι άνθρωποι του περιθωρίου και οι «τελειωμένοι»...

... θα μας σπρώξουν στον Παράδεισο!

Περπατούσα στην παραλία της Θεσσαλονίκης απόγευμα προς βράδυ, όταν ένας τοξικομανής με πλησίασε. Δε μου ζήτησε λεφτά, αλλά με ρώτησε αν μπορούσα να του αγοράσω μια ρόκα (καλαμπόκι), που έψηνε κάποιος πιο κάτω σε ένα μικρό πάγκο που είχε στήσει.
Τον ρώτησα αν ήθελε και κάτι άλλο. Μου είπε ότι ήθελε να πάω να του την αγοράσω εγώ, επειδή χρωστούσε στον καλαμποκά και ίσως να μη του έδινε! 

Πήγα και αφού του την έφερα, με ρώτησε αν μπορώ να κάτσω λίγο μαζί του ή αν ντρέπομαι! Του απάντησα ότι θα ντραπώ, αν δεν κάτσω.

Τότε μου είπε το εξής εκπληκτικό!
«Φίλε, μακριά από το Χριστό έτσι καταντάς!!! Όμως προσπαθώ εδώ και καιρό να κόψω τα ναρκωτικά για να μην Τον στεναχωρώ!!! Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω, αλλά επειδή μάλλον δε θα ζήσω πολύ, θέλω, όταν θα πάω μπροστά Του, να έχω να του δείξω τον αγώνα μου μήπως και με λυπηθεί!»

Ήμασταν κάπου κοντά στο ύψος του Ι. Ναού Κυρίλλου και Μεθοδίου.
Μου λέει, «πάω κάθε πρωί απέναντι και με κοιτούν όλοι καλά καλά επειδή νομίζουν ότι θέλω λεφτά. Όμως εγώ πηγαίνω μπροστά στην εικόνα για να ζητήσω βοήθεια να κόψω τα ναρκωτικά. Δεν ανάβω κερί επειδή δεν έχω λεφτά να πάρω!!!!! (ΦΙΛΟΤΙΜΟ). Και κάθε βράδυ πάλι πηγαίνω και λέω........... δεν τα κατάφερα συγγνώμη! Ή λέω ....... σήμερα κάπως το πάλεψα, ευχαριστώ»!!!

Έζησα στα λόγια αυτού του ανθρώπου στιγμές από τα συναξάρια!!!

Του έδωσα κάτι λεφτά και του είπα από αύριο να πηγαίνει στην εκκλησία και να παίρνει κερί αλλά να προσεύχεται και για τη δικιά μου ψυχή. Με διαβεβαίωσε ότι τα λεφτά δε θα τα χαλάσει και ότι θα τα δώσει όλα μαζεμένα εκεί για να μην μπαίνει στον πειρασμό και τα ξοδέψει, και κάθε μέρα θα παίρνει 2 κεριά.

Του λέω με λένε Νίκο. Μου είπε ότι δεν είναι δύσκολο να με θυμάται αφού κανείς δεν κάθεται μαζί του και έτσι δεν έχει φίλους και γνωστούς.

Δε ρώτησα πολλά γι αυτόν. Δεν ήθελα να νιώσει ότι παραβιάζω την παράξενη ζωή του με την αδιακρισία μου. Την ώρα που έφευγα, μου είπε ότι χάρηκε που έκατσα μαζί του και ότι του έκανε καλό η παρέα.
Ευχαριστώ για όλα παράξενε φίλε.

Νίκος Β.

isagiastriados
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οι ανήλικοι χρήστες ναρκωτικών, οι μύθοι και τα νέα δεδομένα

Οι γονείς θα πρέπει να αναπτύξουν και να μεταλαμπαδεύσουν αξίες στα παιδιά πριν από την εφηβεία

Πριν από μερικές μέρες ένας 27χρονος πα­ραδέχθηκε ότι προμήθευε με ναρκωτικά δύο ανήλικες αδερφές, 13 και 15 ετών, αλλά και άλλους δύο ανήλικους, περιστατικό το οποίο θορύβησε τις Αρχές αλλά και την κοινωνία ευ­ρύτερα.

Στην εποχή που ζούμε, μια εποχή ανασφα­λή, αμφιταλαντευόμενη και αμοραλιστική, η επιδημία των ναρκωτικών παίρνει συνεχώς ευρύτερες διαστάσεις. Και είναι γεγονός ότι η ανθρωπότητα ευρύτερα βιώνει μια δυναμική και προσαρμόσιμη αγορά ναρκωτικών, ανθε­κτική ακόμα και στους περιορισμούς της παν­δημίας. Ένα είναι σίγουρο: κανείς δεν μπορεί και δεν πρέπει να πει «δεν θα συμβεί στο σπίτι μου».

Το φαινόμενο των εξαρτήσεων είναι ένα ψυχοκοινωνικό, πολυδιάστατο και πολυπαρα­γοντικό πρόβλημα, που χρήζει αντιμετώπισης μέσα από ένα πλέγμα μέτρων στους τομείς της πρόληψης, της θεραπείας, της κοινωνικής επανένταξης και της καταστολής.

Η χρήση ναρκωτικών από ανήλικους στην Κύπρο δεν είναι καινούργιο φαινόμενο, ωστό­σο τα τελευταία χρόνια μερικά πράγματα έχουν αλλάξει, τόσο ως προς τη δεκτικότητα και την αποδοχή από τους γονείς των χρηστών, όσο και ως προς την κατάρριψη μερικών ταμπού που επικρατούσαν στην κυπριακή κοινωνία.

Σχετικά με αυτό το εξαιρετικά ευαίσθητο ζήτημα της χρήσης ναρκωτικών ουσιών από ανήλικους υπάρχουν μύθοι και πραγματι­κότητες. Υπάρχουν, από την άλλη, και πολλά ερωτήματα τα οποία θέλουν απαντήσεις. Για ποιο λόγο ένας ανήλικος, ένας έφηβος, μπο­ρεί να κάνει χρήση ναρκωτικών; Υπάρχουν συγκεκριμένα προφίλ ανήλικων οι οποίοι δο­κιμάζουν ναρκωτικά;

Πειραματισμός και αντίδραση

«Είναι κρίσιμο να ειπωθεί πως ένας σημαντικός λόγος για τον οποίο ένας ανή­λικος ξεκινά να κάνει χρήση ουσιών είναι ο πειραματισμός. Γενικότερα ο πειραματισμός σε πολλά πράγματα είναι αναμενόμενος, κυ­ρίως στην εφηβεία, ωστόσο υπάρχει και κάτι άλλο που λέγεται “κοινωνική ομοιότητα”», εξήγησε στη «Χαραυγή» η σχολική ψυχολό­γος, Ιφιγένεια Στυλιανού, υπογραμμίζοντας ότι σε αυτές τις κρίσιμες ηλικίες της εφηβεί­ας τα παιδιά έχουν την ανάγκη να μοιάζουν με τους φίλους και τους συνομήλικούς τους, ενώ πολλά παιδιά προσπαθούν να αντιγρά­ψουν μεγαλύτερους σε ηλικία επειδή, για τους δικούς τους λόγους, τους θαυμάζουν.

Μία άλλη σημαντική παράμετρος, είπε η κα Στυλιανού, είναι η ψευδαίσθηση της ανε­ξαρτησίας από τους γονείς, ότι δηλαδή κά­νουν κάτι στα κρυφά ή κάτι το οποίο απαγο­ρεύεται. «Αυτό τους δίνει πολλές φορές την αίσθηση ότι συμπεριφέρονται ως ενήλικες, διότι ακριβώς είναι κάτι το οποίο οι ίδιοι οι γονείς απαγορεύουν προφανώς».

«Λόγω του ότι η εφηβεία έχει το χαρα­κτηριστικό του δεσίματος με την παρέα, περισσότερο απ’ ό,τι με την οικογένεια, οι γονείς θα πρέπει να αναπτύξουν και να μεταλαμπαδεύσουν αξίες στα παιδιά, πριν από την εφηβεία», πρόσθεσε η ψυχολόγος, εξηγώντας παράλληλα πως στην πρώιμη παιδική ηλικία, τα παιδιά είναι πιο δεκτικά στις αξίες και στα όρια και εκεί θα πρέπει οι γονείς να στοχεύουν.

Η χρήση δεν έχει προφίλ

Υπάρχουν βέβαια, σημειώνει η κα Στυ­λιανού, ενδογενείς παράγοντες, μηχανισμοί οι οποίοι προστατεύουν έναν άνθρωπο από τέτοιες αποκλίνουσες συμπεριφορές. Η ικα­νότητα λογικής κρίσης είναι ένας τέτοιος μηχανισμός, ο οποίος ωστόσο δεν λειτουργεί σε όλα τα παιδιά και δεν έχει συγκεκριμένο προφίλ.

Επιπλέον, οι έφηβοι υποτιμούν τη γνώση των γονέων και μερικές φορές αυτό φέρνει την αντίδραση, η οποία παίρνει διάφορες μορφές, από πιθανή χρήση ναρκωτικών μέ­χρι παραβατική συμπεριφορά άλλης φύσεως.

«Είναι, όμως, σημαντικό το γεγονός ότι πλέον έχει καταρριφθεί σε μεγάλο βαθμό το ταμπού, κατά το οποίο τόσο οι γονείς όσο και οι ίδιοι οι ανήλικοι χρήστες δεν ζητούσαν βο­ήθεια», τόνισε η κα Στυλιανού.

Από όσα μοιράστηκε μαζί μας η κα Στυ­λιανού εξάγεται μεταξύ άλλων και το συμπέ­ρασμα ότι πρόκειται περί μύθου η παραβατι­κότητα και η χρήση ναρκωτικών από παιδιά διαλυμένων οικογενειών μόνο, ότι δηλαδή αυτό είναι «προνόμιο» αυτού του προφίλ ατόμων. Ανέφερε, συγκεκριμένα, ότι «χρήση ναρκωτικών μπορεί να κάνει ένα παιδί το οποίο δεν ζει σε υποστηρικτικό οικογενειακό περιβάλλον (χωρισμένοι γονείς, φτώχεια, βία, μη ύπαρξη ορίων κ.λπ.), αλλά και ένα άλλο το οποίο προέρχεται από εύπορη οικογένεια, στην οποία δεν υπάρχουν δυσκολίες και με υποστηρικτικό περιβάλλον».

Η χρήση δεν κάνει «διακρίσεις» στη βάση φύλου

Τα χαρακτηριστικά στη συμπεριφορά των εφήβων στα οποία έχουμε αναφερθεί (που οδηγούν ενδεχομένως στην αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ ή και στη χρήση ναρ­κωτικών) μπορούν να παρατηρηθούν σε όλα τα προφίλ των εφήβων.

«Ο οποιοσδήποτε έφηβος είναι “υποψή­φιος” κατά κάποιο τρόπο στο να παρουσιά­σει μη υγιή συμπεριφορά, όπως για παρά­δειγμα η χρήση ναρκωτικών.

Σε ό,τι αφορά το φύλο, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται ότι δεν είναι σταθερά περισσότερα τα αγόρια που κάνουν χρήση ναρκωτικών, αφού και τα κορίτσια πλέον καταφεύγουν στη χρήση», τόνισε η κα Στυ­λιανού.

Σχετικά με το ηλικιακό κομμάτι της χρή­σης ναρκωτικών, παρατηρείται ότι γενικά η ηλικία κατά την οποία οι νεαροί δοκιμάζουν ναρκωτικές ουσίες έχει πέσει τα τελευταία χρόνια, κάτι που σημαίνει ότι ολοένα και περισσότεροι ανήλικοι πειραματίζονται με τις ουσίες.

Για το θέμα αυτό αναφέρθηκε και ο υπο­διοικητής της Υπηρεσίας Καταπολέμησης Ναρκωτικών (Υ.ΚΑ.Ν.), Στέλιος Σεργίδης, ο οποίος αναφέρθηκε στα στατιστικά στοιχεία για το 2022, μέχρι τις 31/3, λέγοντας ότι «17 ανήλικοι έκαναν χρήση ουσιών, ωστό­σο είναι ένα στατιστικό το οποίο χρήζει πε­ραιτέρω επεξεργασίας».

Αναδυόμενη χρήση crystal

Κατά την τελευταία δεκαετία οι ουσίες με τις οποίες πειραματίζονται, τόσο ανήλικοι, όσο και ενήλικες, έχουν κάπως διαφορο­ποιηθεί. Όσον αφορά τα «νέα» ναρκωτικά, σημειώνεται ότι υπάρχει αναδυόμενη χρήση της ουσίας crystal, εξήγησε ο υποδιοικητής της Υ.ΚΑ.Ν. «Το συγκεκριμένο δεν είναι νέο, ωστόσο τα τελευταία χρόνια η χρήση του έχει αυξηθεί κατά πολύ. Στην πλειοψηφία τους οι ανήλικοι κάνουν χρήση μαριχουάνας, ενώ μερικοί πειραματίζονται με την κοκαΐνη και μερικές φορές με τη μεθαμφεταμίνη. Να υπογραμμίσω ότι οι ανήλικοι χρήστες στη συντριπτική τους πλειοψηφία δεν είναι εξαρ­τημένοι, παρά μόνο πειραματίζονται, χωρίς να σημαίνει ότι αυτό δεν προκαλεί διάφορα προβλήματα».

Ένας άλλος μύθος, ευρέως διαδεδομένος, είναι αυτός περί προμήθειας ναρκωτικών στα σχολεία. Ότι δηλαδή επιτήδειοι καραδοκούν έξω από σχολικές μονάδες για να προμηθεύ­σουν με ναρκωτικά τα παιδιά. Όπως είπε ο κ. Σεργίδης, η πρώτη επαφή με τη χρήση γίνε­ται μέσω φίλων στην παρέα και είναι μύθος το ότι διάφοροι έμποροι πηγαίνουν στα σχο­λεία με σκοπό να βρουν νέα πελατεία.

«Είναι επίσης μύθος και πρέπει να το έχουμε υπόψιν ότι δεν υπάρχει μία συγκε­κριμένη κατηγορία ανηλίκων, η οποία κάνει χρήση, αλλά μπορεί να τύχει σε κάθε σπίτι, να “χτυπήσει” την κάθε πόρτα. Και αυτό, επίσης, είναι ένας μύθος», είπε καταληκτικά.

Του Κυριάκου Λοΐζου

dialogos.com.cy

Πίσω από τα ναρκωτικά βρίσκεται συνήθως μια δυσλειτουργική οικογένεια

Ναρκωτικά: Στις ημέρες μας ένα από τα πιο επώδυνα αγκάθια της δυτικής κοινωνίας, φυλακίζοντας στα δίχτυά τους τα νεότερα και σίγουρα πιο ευάλωτα μέλη – τους εφήβους.

Ποια είναι αυτά τα χαρακτηριστικά;

1. Η οικογένεια λειτουργεί με ελάχιστους και ασαφείς κανόνες και όρια.
2. Η επικοινωνία ανάμεσα στα μέλη της είναι στερεοτυπική και δύσκαμπτη. (Τα μέλη της δεν συζητάνε δημιουργικά μεταξύ τους, δεν αλληλοστηρίζονται).
3. Συχνά διαπιστώνεται η ύπαρξη ενδοοικογενειακών συγκρούσεων, χωρισμών, έλλειψη συζυγικής συμμαχίας, σωματική και λεκτική βία.
4. Χρήση ψυχοτρόπων ουσιών και αλκοόλ.
5. Σχέσεις εξάρτησης με τυχερά παιχνίδια ( τζόγος ).
6. Ο πατέρας είναι συνήθως απών, συναισθηματικά αδιάφορος και αναποτελεσματικός και συχνά χειραγωγείται από την μητέρα.
7. Η μητέρα είναι υπερλειτουργική – είναι υπερπροστατευτική (ελέγχει τα πάντα – τα προσωπικά αντικείμενα του εφήβου, τη συμπεριφορά του κ.λπ.). συμπεριφέρεται στον έφηβο σαν να είναι παιδί που χρειάζεται προστασία και καθοδήγηση.
8. Παρατηρούνται παθολογικές συμμαχίες μεταξύ γονιών και παιδιών ( συνήθως του αντίθετου φύλου – μητέρα/γιος – πατέρα/κόρη).
9. Ο υποψήφιος έφηβος τοξικομανής είναι συνήθως άτομο με κλονισμένη αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση.

Φαίνεται πως, τελικά, κανείς δεν γίνεται τυχαία τοξικομανής, έστω και αν ισχυρίζεται ότι στράφηκε στις ουσίες από περιέργεια. Πίσω από αυτή την κίνηση βρίσκεται η προσωπική του κρίση ως άτομο και η κρίση της οικογένειας του, που (δυσλειτουργεί ως καθρέφτης της κοινωνίας.

Κάνοντας χρήση ουσιών, ο έφηβος προσπαθεί να σταματήσει τη ροή του χρόνου, που τον ωθεί να κάνει βήματα προς τα εμπρός, να απελευθερωθεί, να ενηλικιωθεί. Όμως με αυτό τον τρόπο εγκλωβίζεται και άλλο μέσα στις ανασφάλειες και τις φοβίες του και γίνεται όλο και πιο ευάλωτος και ανίκανος να αυτονομηθεί.

Η ουσία έρχεται να καλύψει την αίσθηση της αδυναμίας του και να του δώσει την ψευδαίσθηση της παντοδυναμίας της, την απόκτηση ενός ανύπαρκτου κοινωνικού status. Με αυτό τον τρόπο νομίζει πως έχει αποκτήσει το πλαίσιο που του λείπει για να ζήσει ως ενήλικας.

Υιοθετώντας την τοξικομανία ως τρόπο ζωής, ο έφηβος δεσμεύει τους δικούς του διανοητικούς και συναισθηματικούς πόρους. Είναι το ζωντανό παράδειγμα μιας μορφής κοινωνικής αλλοτρίωσης. είναι η έκφραση μιας βαθιάς κοινωνικής και οικονομικής κρίσης που διαπερνά την οικογένεια, αφήνοντας συντρίμμια ψυχής στο πέρασμα της.

πηγή

sxeseis-kai-sunaisthimata.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η ωμή πραγματικότητα της σεξουαλικής κακοποίησης

Η σεξουαλική κακοποίηση είναι ο εξαναγκασμός ενός ατόμου σε ερωτική πράξη χωρίς την θέλησή του, αλλά και οποιαδήποτε λεκτική ή σωματική συμπεριφορά σεξουαλικού χαρακτήρα που προσβάλλει το άτομο.

Θεωρίες για τη σεξουαλική επιθετικότητα

Ποικίλες θεωρίες έχουν αναπτυχθεί για τη σεξουαλική επιθετικότητα με σκοπό να εξηγήσουν το αιτιολογικό της υπόβαθρο.

Η ψυχοδυναμική άποψη, αναφέρεται σε αισθήματα φόβου μαζί με μη αναγνωρισμένες ομοφυλοφιλικές τάσεις, που αλληλεπιδρούν με την επιθετικότητα και κατευθύνονται στο θύμα.

Παράλληλα, οι συμπεριφορικές απόψεις εστιάζουν στο μοντέλο της συναισθηματικής ενίσχυσης και στην σύνδεση επιθετικότητας και σεξουαλικής διέγερσης.

Ακόμη, οι φεμινιστικές απόψεις υποστηρίζουν ότι η σεξουαλική βία πρόκειται για μια ψευδοσεξουαλική πράξη που παρακινείται από την κοινωνική κυριαρχία των ανδρών ενώ επισημαίνουν πως ο φόβος για ενδεχόμενο βιασμό δομεί έναν μηχανισμό κοινωνικού ελέγχου.

Τέλος, οι κοινωνιοβιολογικές απόψεις τονίζουν τον ρόλο της τεστοστερόνης που συνδράμει στην ανάγκη των αρσενικών για έλεγχο και κυριαρχικότητα. 

Πόσοι έφηβοι βιώνουν σεξουαλική κακοποίηση;

Τα ποσοστά βιασμού είναι υψηλότερα στους εφήβους με περίπου έναν στους πέντε να δηλώνουν ότι έχουν βιώσει κάποια μορφή ακούσιας σεξουαλικής επαφής.  

Αναφέρονται οι περισσότερες επιθέσεις στην αστυνομία;

Τα επεισόδια βιασμού σπάνια αναφέρονται στις υπηρεσίες επιβολής του νόμου και συνολικά μόνο το 30% όλων των σεξουαλικών επιθέσεων καταγράφεται στην αστυνομία. Ο φόβος, η ντροπή, η σύγχυση και η ενοχή είναι κάποιοι από τους λόγους που τα σεξουαλικά θύματα μπορεί και να μην αποκαλύψουν την κατάστασή τους.

Πόσοι έφηβοι-θύματα σεξουαλικής κακοποίησης είναι άνδρες; 

Στην πραγματικότητα, οι έφηβες γυναίκες-θύματα σεξουαλικής κακοποίησης υπερβαίνουν τους άνδρες. Ωστόσο, οι άνδρες-θύματα είναι λιγότερο πιθανό να αναφέρουν την σεξουαλική κακοποίηση σε σχέση με τις γυναίκες-θύματα και έτσι τα ποσοστά της σεξουαλικής βίας εναντίον των ανδρών είναι μεγαλύτερα από αυτά που έχουν καταγραφεί.

Ποιο το ποσοστό σεξουαλικών επιθέσεων σε εφήβους που διαπράττεται από άτομα γνωστά στο θύμα; Που λαμβάνουν χώρα οι περισσότερες κακοποιήσεις; 

Πάνω από το 75% των σεξουαλικών κακοποιήσεων εκτελούνται από συγγενείς ή γνωστούς του θύματος. Κατά συνέπεια, το 80% των περιπτώσεων σεξουαλικής βίας λαμβάνει χώρα σε σπίτια ή οχήματα και πιο σπάνια σε δάση, πάρκα ή στο δρόμο.

Τι πιστεύουν οι έφηβοι για τη βίαιη σεξουαλική επαφή;

Σχετικά με τις νεαρές γυναίκες, το 1/3 πιστεύει ότι η βίαιη επαφή είναι αποδεκτή όταν υπάρχει μακροχρόνια σχέση και όταν η γυναίκα «προκαλεί» τον άνδρα ενώ πάνω από το 50% των νεαρών ανδρών πιστεύει ότι η βίαιη επαφή είναι θεμιτή αν η γυναίκα αλλάζει συνέχεια γνώμη και αν ο άνδρας ξοδεύει πολλά χρήματα για την κοπέλα του.

Πώς ένας ιατρός θα καταλάβει ότι ο έφηβος έχει υπάρξει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης;

Ένα κορίτσι μπορεί να προσέλθει σε ένα ιατρικό κέντρο για τεστ κυήσεως ή για εξέταση σχετικά με τα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα και κατ’ επέκταση ο ιατρός θα πρέπει να ερευνήσει προσεκτικά την πρώιμη έναρξη σεξουαλικής ζωής.

Παράλληλα, σωματικά συμπτώματα όπως το χρόνιο κοιλιακό άλγος, τα χρόνια γαστρεντερικά συμπτώματα, οι κεφαλαλγίες καθώς και ψυχολογικά συμπτώματα όπως η χρήση ουσιών, οι διατροφικές διαταραχές, η κατάθλιψη είναι ενδεικτικά παραδείγματα πιθανής προηγούμενης σεξουαλικής κακοποίησης.

Ποια είναι τα φάρμακα του «βιασμού κατά το ραντεβού»; 

Η φλουνιτραζεπάμη (Rohypnol) και το γ-υδροξυβουτυρικό (GHB) είναι παράνομες ουσίες που έχουν συνδεθεί με τα αυξημένα επίπεδα βιασμών κατά το ραντεβού και την πρώτη γνωριμία.

Οι επιδράσεις τους στον οργανισμό είναι η καταστολή, η μυϊκή χαλάρωση και η αμνησία. Οι ουσίες αυτές είναι ουσιαστικά άχρωμες και άοσμες και μπορούν να προστεθούν στο ποτό του θύματος χωρίς να μπορούν να ανιχνευθούν σε μια τυπική εξέταση ούρων για ουσίες.

Αν υποψιάζεστε την χρήση τους τότε πολλά εργαστήρια μετά από σχετική ενημέρωση μπορούν να επιτελέσουν ειδική εξέταση για αυτές τις ουσίες.

Ποιο είναι το σύνδρομο «αυτού που επέζησε του βιασμού»; 

Αυτό το σύνδρομο, γνωστό και σαν σύνδρομο «τραύματος από βιασμό», περιλαμβάνει αλλαγές στην διάθεση και αισθήματα φόβου, δυσπιστίας και ενοχής κατά τις εβδομάδες μετά την κακοποίηση. Αυτές οι αντιδράσεις ακολουθούνται από μια φάση προσαρμογής που έχει διάρκεια από μήνες μέχρι έτη ώσπου και τελικά θα αναρρώσει το θύμα.

Ποια μέτρα θα πρέπει να λαμβάνονται κατά την διάρκεια εκτίμησης του εφήβου-θύματος κακοποίησης;

Η εκτίμηση θα πρέπει να πραγματοποιηθεί σε ένα ήσυχο, ιδιωτικό δωμάτιο και να δίνεται  η δυνατότητα παρουσίας μέλους της οικογένειας κατά τη διάρκεια της εκτίμησης εάν τα θύματα το επιθυμούν. Επίσης, μεγάλης σημασίας είναι και η συγκατάθεση του ασθενή πριν ξεκινήσει η κλινική του εκτίμηση.

Ποιοι είναι οι αρχικοί στόχοι της εκτίμησης μια σεξουαλικής κακοποίησης;

Οι στόχοι αφορούν την εκτίμηση και αντιμετώπιση τυχόν τραυματικών κακώσεων και σεξουαλικών μεταδιδόμενων νοσημάτων, η συλλογή αποδεικτικών στοιχείων, η προφύλαξη έναντι της κύησης και η εξασφάλιση ιατρικής, κοινωνικής και ψυχολογικής παρακολούθησης.

Τι είναι η «συλλογή αποδεικτικών στοιχείων βιασμού»; 

Η συλλογή αυτή μπορεί να διενεργηθεί σε τμήματα επειγόντων και σε άλλα σημεία παροχής φροντίδας που προσέρχονται τα θύματα. Αν η κακοποίηση έλαβε χώρα πριν 72 ώρες και ο ασθενής δεν έχει κάνει μπάνιο, μπορούν να συλλεχθούν στοιχεία που θα είναι χρήσιμα εάν το θύμα κινήσει διαδικασία αγωγής εναντίον του θύτη.

Τι είδους αποδείξεις περιλαμβάνονται στη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων βιασμού; 

Πιθανές αποδείξεις είναι τα εσώρουχα ή άλλος ρουχισμός του θύματος που μπορούν να βοηθήσουν στην εξακρίβωση του δράστη, η συλλογή δείγματος από το σάλιο, το σπέρμα ή το αίμα του δράστη που ανευρίσκονται στο δέρμα ή στα γεννητικά όργανα του θύματος, τα ξύσματα κάτω από τα νύχια των δακτύλων του θύματος ή από την ηβική τρίχωση και το αίμα για εξέταση HIV και σύφιλη.

Ποια είναι τα σημαντικότερα στοιχεία του ιστορικού κατά την εκτίμηση σεξουαλικής κακοποίησης; 

Τα σημαντικότερα στοιχεία σχετίζονται με την χρήση βίας, αλκοόλ και προφυλακτικού, τις σεξουαλικές πράξεις που εκτελέστηκαν, την εκσπερμάτιση, την προηγούμενη εκούσια σεξουαλική επαφή με τον δράστη, τις ενέργειες μετά από την κακοποίηση και την τελευταία έμμηνο ρύση.

Τι θα πρέπει να καταγράφεται από την κλινική εξέταση;

Η περιγραφή των τραυμάτων των γεννητικών οργάνων, οι κακώσεις εκτός των γεννητικών οργάνων και η παρουσία σπέρματος κατά την μικροσκοπική εκτίμηση των εκκρίσεων του κόλπου ή του ορθού είναι ιδιαιτέρως σημαντικές σε κλινικό επίπεδο.

Ποιες εργαστηριακές εξετάσεις θα πρέπει να εκτελούνται λόγω της σεξουαλικής κακοποίησης;

Τα θύματα θα πρέπει να ελέγχονται για γονοκοκκική και χλαμυδιακή λοίμωξη, να εκτελείται μικροσκοπική εξέταση για τριχομονάδωση και ορολογικές εξετάσεις για σύφιλη, ηπατίτιδα B και HIV ενώ ένα τεστ κυήσεως μπορεί να εκτιμήσει την παρουσία προϋπάρχουσας εγκυμοσύνης.

Ποια είναι η κατάλληλη προφυλακτική αντιβιοτική αγωγή για το θύμα σεξουαλικής κακοποίησης;

Για να αντιμετωπιστεί η γονοκοκκική, χλαμυδιακή και τριχομοναδική λοίμωξη μπορούν να ληφθούν η κεφτριαξόνη, η αζιθρομυκίνη και η μετρονιδαζόλη ενώ για να αποφευχθούν ενδεχόμενα γαστρεντερικά προβλήματα μπορούν οι ουσίες να ληφθούν σε διαφορετικά χρονικά διαστήματα.

Θα πρέπει να χορηγηθεί προφύλαξη στο θύμα της σεξουαλικής κακοποίησης;

Αρχικά, αναφορικά με την προφύλαξη έναντι του HIV το θύμα χρειάζεται να κατανοήσει τους κινδύνους και τα οφέλη της αντι-ρετροϊικής θεραπείας και την σημασία της συμμόρφωσης και της στενής παρακολούθησης.

Επιπρόσθετα, σχετικά με τον ιό της ηπατίτιδας B (HBV) οι έφηβες που δεν έχουν εμβολιαστεί θα πρέπει να λάβουν την πρώτη δόση του εμβολίου με τις επόμενες δόσεις να ακολουθούν σε 1-2 μήνες και σε 4-6 μήνες μετά την πρώτη δόση.

Τέλος, αν ο ασθενής προσέλθει σε 72-120 ώρες από την στιγμή της σεξουαλικής κακοποίησης και συμπεριλαμβάνεται κολπική διείσδυση τότε η προφύλαξη για ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη χρειάζεται να χορηγηθεί.

Πότε θα πρέπει να προγραμματιστούν οι εξετάσεις του θύματος;

Αναφορικά με την ανίχνευση σεξουαλικών μεταδιδόμενων νοσημάτων είναι αναγκαίο να πραγματοποιηθεί η ειδική εξέταση εφόσον το θύμα δεν έλαβε προφυλακτική αντιβιοτική αγωγή ενώ αν δεν υπάρχει εμμηνορρυσία θα πρέπει να εκτελείται τεστ κυήσεως.

Ακόμη, η εξέταση για σύφιλη θα πρέπει να λαμβάνει χώρα 4-6 εβδομάδες και η εξέταση για HIV 3-6 μήνες μετά την κακοποίηση. Φυσικά, η ψυχολογική κατάσταση του θύματος θα πρέπει να εκτιμάται και αν χρειαστεί να γίνει παραπομπή σε αντίστοιχες υπηρεσίες.

Πώς θα πρέπει να ερωτηθούν οι έφηβοι για το ιστορικό σεξουαλικής κακοποίησης;

Η ερώτηση θα πρέπει να είναι άμεση σχετικά με αυτό το θέμα, κατ’ ιδίαν και κατά την διάρκεια εξετάσεων ρουτίνας ή όταν παρουσιάζουν ανησυχίες και μη συγκεκριμένα ή χρόνια συμπτώματα. Βέβαια, και τα στοιχεία της μη λεκτικής επικοινωνίας χρήζουν προσοχής και μπορεί να υποδηλώσουν την ανάγκη βαθύτερης διερεύνησης.

Τι συμβουλές μπορεί να δώσει ένας ιατρός σε έναν έφηβο ώστε να μην καταστεί θύμα σεξουαλικής κακοποίησης;

Κάποιες ενδεχόμενες συμβουλές θα μπορούσαν να είναι οι παρακάτω:

• Εσύ θα πάρεις την απόφαση για το σώμα σου και κανένας άλλος
• Έχεις το δικαίωμα να πεις «όχι» ή «σταμάτα» αν δεν το θες ανά πάσα στιγμή
• Μπορείς να αλλάξεις γνώμη για το εάν θέλεις να κάνεις σεξ με κάποιον
• Να αποφεύγεις την χρήση του αλκοόλ, των ναρκωτικών και να μην βρίσκεσαι με κάποιον που δεν ξέρεις καλά σε απομονωμένο μέρος
• Ακόμα και αν έχεις δεσμό για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορείς να βάλεις όρια στην σεξουαλική συνεύρεση με τον σύντροφό σου και ο ίδιος οφείλει να τα σεβαστεί
• Φύγε όταν αισθανθείς ανασφάλεια ή ανησυχία

Βιβλιογραφία

• Δουζένης, Α. & Λύκουρας, Λ. (2008). Ψυχιατροδικαστική. Αθήνα: Ιατρικές Εκδόσεις Π.Χ. Πασχαλίδης.
• Χρούσος, Γ. Π. & Τσιτσίκα, Α. Κ. (2005). Secrets εφηβικής ιατρικής. Αθήνα: Ιατρικές Εκδόσεις Π.Χ. Πασχαλίδης.

 Αρθρογράφος: Βασιλική Θεοφανοπούλου

 

psychology.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Βρίθουν τα λύματα της Αττικής από ψυχοφάρμακα, αντικαταθλιπτικά, αλκοόλ, κοκαΐνη...

Μεγάλη αύξηση ψυχοφαρμάκων και αντικαταθλιπτικών καθώς επίσης αλκοόλ, κοκαΐνης και άλλων ναρκωτικών ουσιών, παρουσιάζεται στα λύματα της Αττικής, όπως αποκάλυψε ο καθηγητής Αναλυτικής Χημείας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Νίκος Θωμαΐδης σε συνεντεύξεις του. 

 «Υπάρχει αύξηση του ιικού φορτίου στα λύματα της Αττικής, θα φανεί στα κρούσματα αυτής της εβδομάδας, ωστόσο υπάρχει και το μείζον πρόβλημα της ψυχικής υγείας. Ακροβατούμε σε τρεις πόλους: δημόσια υγεία, ψυχική υγεία, οικονομική δραστηριότητα», πρόσθεσε ο καθηγητής. 

Τόνισε μάλιστα ότι τον Μάρτιο καταγράφεται πρωτοφανής αύξηση των αντικαταθλιπτικών κατά 57%. 

...........................

Διαβάστε όλο το άρθρο: mixanitouxronou
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Την ξέρετε την «Ιθάκη»; Ξεχάστε την... 😞

Με σχέδιο νόμου περικόπτεται από το ΚΕΘΕΑ η θεραπευτική και επιστημονική του εμβέλεια, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά σε ανακοίνωση του Συλλόγου Εργαζομένων. 

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, «ενάμιση περίπου χρόνο μετά, μια επιτροπή, ορισμένη από το νέο ΔΣ, επιχειρεί να ολοκληρώσει το πραξικόπημα, καταρτίζοντας σχέδιο νόμου που μετατρέπει το ΚΕΘΕΑ σε γραφειοκρατικό μόρφωμα […] υπονομεύει την αποτελεσματικότητά του και υποβαθμίζει τον ρόλο των εργαζομένων. 

Παρακάτω η ανακοίνωση του Συλλόγου Εργαζομένων του ΚΕΘΕΑ: 

Το 2019 η κυβέρνηση αντικατέστησε πραξικοπηματικά, με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, το εκλεγμένο και άμισθο Διοικητικό του Συμβούλιο με ένα κομματικά διορισμένο. Ενάμιση περίπου χρόνο μετά, μια επιτροπή, ορισμένη από το νέο ΔΣ, επιχειρεί να ολοκληρώσει το πραξικόπημα, καταρτίζοντας σχέδιο νόμου που μετατρέπει το ΚΕΘΕΑ σε γραφειοκρατικό μόρφωμα, περικόπτει ανεξήγητα τη θεραπευτική και επιστημονική του εμβέλεια, υπονομεύει την αποτελεσματικότητά του και υποβαθμίζει τον ρόλο των εργαζομένων. 

Το μόνο που μένει είναι να αλλάξει και το όνομα: 

• Συρρικνώνει θεραπευτικά και επιστημονικά το ΚΕΘΕΑ, μειώνοντας κατά το ένα τρίτο τις μονάδες πρώτης γραμμής μέσω συγχωνεύσεων ενώ ενισχύει τη γραφειοκρατία και τον συγκεντρωτισμό, διογκώνοντας τις κεντρικές και διοικητικές του υπηρεσίες. 

• Εξαφανίζει τις Θεραπευτικές Κοινότητες, και καταργεί τις επωνυμίες των προγραμμάτων απεξάρτησης που είναι η ταυτότητα του ΚΕΘΕΑ την ώρα που ο οργανισμός προεδρεύει στην Ευρωπαϊκή και αντιπροεδρεύει στην Παγκόσμια Ομοσπονδία Θεραπευτικών Κοινοτήτων. 

• Δεν παρέχει καμία αιτιολόγηση ή τεκμηρίωση για τη σκοπιμότητα, τα κριτήρια και τη στόχευση των αλλαγών και πώς αυτές υπηρετούν τη Δημόσια Υγεία. Μετατρέπει το ΔΣ του ΚΕΘΕΑ από άμισθο σε έμμισθο, σφραγίζοντας τη μετάβαση από ένα αιρετό συμβούλιο εθελοντών σε ένα κομματικά ελεγχόμενο συμβούλιο το οποίο θα επιβαρύνει οικονομικά τον οργανισμό, σε αντίθεση με τις δηλώσεις σε όλους τους τόνους που θυμόμαστε την περίοδο της ΠΝΠ. 

• Καταργεί όλα τα συλλογικά όργανα που είχε το ΚΕΘΕΑ, εκτός από τη Γενική του Συνέλευση την οποία διατηρεί σε διακοσμητικό ρόλο και συγκεντρώνει όλες τις εξουσίες στο διορισμένο από την εκάστοτε κυβέρνηση ΔΣ, ενάντια στις διακηρύξεις της κυβέρνησης και του ίδιου του ΔΣ. 

• Καταρτίζει έναν κανονισμό εργασίας με πειθαρχικό και τιμωρητικό χαρακτήρα καταργώντας τις ισχύουσες συλλογικές συμβάσεις εργασίας και τις ελεύθερες διαπραγματεύσεις. Το σχέδιο νόμου ...

..............

περισσότερα εδώ: parallaximag
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η δική μου Ιθάκη...

Ήταν ένα παιδί σκληρό. Σκληρό πρόσωπο, σκληρά μάτια. Σκληρά και άδεια. Δεν ήξερε τι ήθελε, πως το ήθελε, γιατί το ήθελε. Ήξερε μόνο πως ήταν θυμωμένος. Με εσένα, με εμένα, με τον κόσμο όλο. Ήταν καταστροφικός. Ήθελε όλα να τα διαλύσει, μα πιο πολύ από όλα... ήθελε να διαλύσει τον εαυτό του. Και τον διέλυε με κάθε ευκαιρία. Τα χέρια του ήταν τρύπια από τις βελόνες. Τρύπιο και το μυαλό του. Έπινε για χρόνια. Κάποτε το σώμα ήταν δυνατό, μα τώρα το σώμα κατέρρεε.
Με αυτό το σώμα είχε οργώσει βουνά, είχε αθληθεί, είχε φτάσει ψηλά και τώρα αυτό το σώμα ήταν κουφάρι.  Κουφάρι μέσα στο οποίο κατοικούσε ένα κουρασμένο μυαλό, μια μπερδεμένη ύπαρξη, μια ταλαιπωρημένη ψυχή...
Τα μαλλιά του άπλυτα, αξύριστος για μέρες, με ρούχα που μύριζαν. Ζούσε στο δρόμο για μήνες, διωγμένος από δυο γονείς που αγωνιούσαν κάθε λεπτό για εκείνον μα εκείνος ένιωθε να τους μισεί. Η πίεση τους τον διέλυε, μα και του έσωσε την ζωή.  Δεν άντεχε άλλο το δρόμο, το κρύο, την αστυνομία, τα κρατητήρια, την ξεφτίλα. Ήθελε να αλλάξει, δεν ήξερε, πως, δεν ήξερε γιατί, μα ένιωθε πως έπρεπε.

Εικαστική παρέμβαση "To παγκάκι" από το ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ

Έφτασε στην Ιθάκη, την Θεραπευτική Κοινότητα κι όχι το νησί. Ένα σπίτι μεγάλο και φωτεινό, μα αδιάφορο στα μάτια του. Δεν ήξερε τότε πόσο πολύ θα το αγαπούμε κάποτε αυτό το "σπίτι"...
Ήταν μια ημέρα κρύα, με το σκληρό του πρόσωπο πετρωμένο, άγριος και απροσπέλαστος σαν τοίχος. Τα χέρια του γεμάτα τατουάζ σκληρά και φοβερά να δείχνουν πόσο επικίνδυνος ήταν...πόσο επικίνδυνος είχε την ανάγκη να φαίνεται.
Δεν μιλούσε για ημέρες. Δεν επικοινωνούσε. Ήθελε να φύγει. Το σώμα του διαλύονταν κάθε μέρα. Άρχισε να βγάζει στερητικά. Άγρια. Τα σωθικά του έκαιγαν. Αν μπορούσε να φύγει θα έφευγε, μα δεν τον κρατούσαν τα πόδια του. Έμεινε καρφωμένος σε ένα κρεββάτι να πονά μέχρι το μεδούλι. Τύλιξαν ένα σεντόνι στο ξύλο του κρεβατιού γιατί από τον πόνο χτυπούσε τα πόδια του εκεί κι είχαν γεμίσει αίματα. Μέρες, νύχτες, εκεί σε εκείνο το κρεββάτι. Το κεφάλι του γύριζε, έβλεπε εικόνες παραμιλούσε. Οι μπερδεμένες ουσίες που έπαιρνε τον είχαν κάνει τρελό. Το μυαλό του σούπα. Ξερνούσε ασταμάτητα σε έναν κουβά δίπλα του κι έβγαζε χολή γιατί είχε να φάει μέρες. Κάθε μέρα έλεγε..."αύριο θα φύγω" και κάθε μέρα έμενε για να φύγει την επόμενη.

Όταν σηκώθηκε από το κρεββάτι άρχισε να σέρνει το κορμί του σαν γέρος δεξιά κι αριστερά. Όπου τον πήγαιναν. Άρχισε να τρώει λίγο ψωμί και την άλλη μέρα λίγο περισσότερο και λίγο περισσότερο.
Οι μέρες περνούσαν κι όσο το σώμα δυνάμωνε, άρχισε το χειρότερο. Άρχισε να "δουλεύει" το μυαλό. Του έπαιζε παιχνίδια, τον κορόιδευε, τον μπέρδευε. Το σώμα δεν τη χρειαζόταν πια, μα το μυαλό του ήθελε να τον προδώσει. Ήθελε να πιει. Το ήθελε σαν κολασμένος.
Συνέχεια, κάθε στιγμή σκεφτόταν εκείνη την παλιά πρόθυμη ερωμένη. Εκείνη που θα τον έκανε να ξεχάσει τα πάντα. Το βουνό μπροστά του, τις δυσκολίες που έρχονταν, τα πρέπει, τα χαμένα χρόνια που έπρεπε να καλύψει, την οικογένεια, τους φίλους, μια ζωή που του ήταν πια ξένη...όλα γύρω του μια θηλιά, ένας βρόγχος  που έκλεινε σιγά σιγά και τον έπνιγε. Αγωνιώδης κάθε του ανάσα, κάθε του βήμα, κάθε του πρωινό ξύπνημα. Σκεφτόταν "αύριο θα φύγω" και κοιμόταν ευτυχισμένος. Ευτυχισμένος με τη σκέψη της, γιατί στην γωνία ήταν εκείνη. Πάντα εκεί. Τον περίμενε σαγηνευτική, πανέμορφη, γεμάτη υποσχέσεις...όμορφη σαν ψέμα... Η ηρωίνη του. Την ήθελε και τη φοβόταν.

Η κάθε μέρα ήταν το κέρδος του. Η κάθε στιγμή ήταν το κέρδος του. Το κάθε λεπτό, το κάθε δευτερόλεπτο που δεν έφευγε, που δεν την πίστευε, που δεν έτρεχε να την κυνηγήσει, ήταν το κέρδος του. Είχε αρχίσει σιγά και σταδιακά να νικάει, να έχει τον έλεγχο, να πιστεύει πως ίσως και να μην είναι ακατόρθωτο...

Η προσπάθεια ήταν μεγάλη και σκληρή. "Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία" και το να ξεφύγεις από την εσωτερική σου φυλακή θέλει κότσια. Θέλει να αντιμετωπίσεις μια πραγματικότητα που είχες  απαρνηθεί για χρόνια. Θέλει να ασχοληθείς με όλα αυτά που πρόδωσες. Θέλει να κάνεις τον κόσμο να σε ξαναγαπήσει. Θέλει να σταθείς απέναντι σε κάθε φόβο και να πεις "εδώ είμαι". Θέλει να σταθείς στον καθρέφτη και να πεις "αυτό είμαι" και το  "αυτό", να μην το μισείς πια...Θέλει κότσια να παλεύεις με τον εαυτό σου. Θέλει κότσια να μην του γυρίσεις την πλάτη και τον απαρνηθείς.
"Μόνο τότε θα μπορείς να είσαι ελεύθερος"...έτσι του είπαν και το πίστεψε. Τους πίστεψε, εμπιστεύτηκε κάθε τους λέξη  κι εκεί που ήταν παραιτημένος, βουλιαγμένος σε κατάβαθα σκοτεινά νερά, άρχισε να κουνά το πόδια του. Άρχισε να τα χτυπά δυνατά.  Άρχισε να προσπαθεί απεγνωσμένα να φτάσει στην επιφάνεια και να πάρει αέρα, να γεμίσει τα πνευμόνια του με ζωή!
Τι μαγεία ο αγώνας εκείνος. Τι προσπάθεια, τι πίστη. Δεν μπορείς παρά να σταθείς εκεί δίπλα και να θαυμάζεις αυτή την προσπάθεια. Να νιώθεις σεβασμό σαν ένας άνθρωπος γυρίζει από το θάνατο. Σεβασμό!

Πέρασαν κοντά έξι μήνες, με την σκέψη "αύριο θα φύγω"...Δεν έφυγε! Αντίθετα ο καθημερινός αγώνας τον δυνάμωσε. Πονούσε βαθιά, μα άντεχε. Ήταν ακόμη θυμωμένος μα μπορούσε πια να το διαχειριστεί. Εναντιωνόταν στο κάθε τι μα τίποτε δεν ήταν ικανό να τον κάνει να φύγει. Είχε αναπτύξει  δεσμούς. Είχε φίλους, είχε σχέσεις κι αγαπούσε...αγαπούσε κάτι με όλη του την δύναμη. Αγαπούσε την πίστη που εκείνο "το σπίτι" του έχωσε στο μυαλό. Την πίστη πως μπορούσε να τα καταφέρει. Πως μπορούσε να την νικήσει. Πως ήταν πιο δυνατός.
 Έγινε ξανά κάτι από αυτό που θυμόταν. Κάτι από τον παλιό του εαυτό, πριν γίνει φάντασμα. Ένιωθε πως μπορούσε να τα καταφέρει όλα. Πως μπορούσε να τα αντέξει όλα, πως μπορούσε πια να αρχίσει να κάνει όνειρα  ξανά...πως είχε δικαίωμα να διεκδικήσει την ζωή. Ένιωθε πως είχε γυρίσει από τον κόσμο των σκιών...κι ήταν τώρα αυτός όμορφος σαν ψέμα. Αληθινός, καθαρός.

Άρχισε να προσπαθεί να ξανάρθει σε επαφή με την οικογένεια του. Ο πατέρας ήταν ο δύσκολος στόχος. Πληγωμένος, ντροπιασμένος. Σκληρός κι αμετακίνητος. Ίδιος με το γιο του. Άρχισαν να μιλάνε στο τηλέφωνο. Λέξεις γεμάτες απόσταση και χωρίς ίχνος συναισθήματος...μα μιλούσαν και πάλι μετά από χρόνια σιωπής.

Αύγουστος. Μια ομάδα της Κοινότητας θα ανέβαινε στον Όλυμπο. Δήλωσε συμμετοχή. Θα ανέβαινε κι εκείνος.

Κι εκεί, μετά από μια αξέχαστη προσπάθεια δύο ημερών, έφτασε στο Μύτικα. Πάτησε εκεί στην πιο ψηλή κορφή της Ελλάδας αυτός που λίγους μήνες πριν φλέρταρε με το θάνατο. Το σώμα του είχε καταφέρει το ακατόρθωτο, το μυαλό του καθαρό, με μια διαύγεια που τον έκανε να βλέπει  μέσα του τόσο βαθιά που σχεδόν τον τρόμαζε. Στάθηκαν εκεί αγκαλιασμένοι στην κορφή του βουνού κι έκαναν "Κραυγή". Φώναξε το όνομα του δυνατά, τα πνευμόνια του γέμισαν με οξυγόνο κι ύστερα το όνομα του βγήκε με ένταση πρωτόγνωρη. Το βουνό πήρε τη φωνή του... Ήταν καθαρός. Ήταν ευτυχισμένος.

Έτσι ευτυχισμένος βγήκε σε εκείνη την φωτογραφία, αγκαλιά με τους φίλους του. Συνοδοιπόρους στην πιο σκληρή ανάβαση της ζωής του. Φεύγοντας, έβαλε στην τσέπη του μια μικρή πέτρα από την κορυφή.

Μέρες μετά σε μια συνάντηση είδε την οικογένεια του. Ο πατέρας, ο σκληρός και αμετακίνητος εκείνος άνθρωπος, που είχε μάθει να κρύβει καλά τα συναισθήματα του σηκώθηκε μπροστά σε όλους και είπε κοιτάζοντας το γιο του, πως λίγες μέρες πριν έλαβε ένα γράμμα. Ένα γράμμα δίχως λόγια μα με μια μικρή πέτρα μέσα και μια φωτογραφία που έδειχνε το γιο του στην κορφή του Μύτικα .
Κι εκεί μπροστά σε όλους ο άλλοτε σκληρός πατέρας λύγισε, ψιθυρίζοντας τα λόγια:  "Το παιδί μου που το είχα για πεθαμένο, σαν το αγέρωχο αετόπουλο στην κορφή του Ολύμπου".

Πέρασαν χρόνια πολλά. Γνώρισα πολλές σκιές που έγιναν αγέρωχα αετόπουλα και τελικά αυτό είναι για εμένα η Ιθάκη. Τα λόγια εκείνου του πατέρα, που δεν τα ξέχασα ποτέ.
Ενός γονιού που έζησε σχεδόν το θάνατο του παιδιού του και που τελικά η αλλαγή του ενός άγγιξε και τον άλλον. Γιατί η αλλαγή συμπαρασύρει.
Αυτό θυμάμαι, αυτό κρατάω...το "αγέρωχο αετόπουλο", που πετάει ελεύθερο εκεί έξω και νιώθω περήφανη για εκείνον κάθε στιγμή. Όπως και για όλα τα άλλα περήφανα πλάσματα που μαζί τους περπάτησα σε δρόμους σκληρούς και δύσκολους μα γεμάτους με κρυμμένους θησαυρούς.

Πριν λίγες ημέρες η Ιθάκη έκλεισε 30 χρόνια ζωής. 30 ολόκληρα χρόνια...και είναι αστείο το ότι τώρα κινδυνεύει περισσότερο από ποτέ. Στην Ελλάδα της κρίσης...δεν έχουν θέση τα αγέρωχα αετόπουλα, παρά μόνο τα φαντάσματα που ζουν στις σκιές.

Όμως εγώ ξέρω. Το έχω δει να συμβαίνει. Έχω δει ανθρώπους να δείχνουν "αρετή και τόλμη" για να βγουν από την προσωπική τους φυλακή κερδίζοντας  πίσω την ελευθερία τους. Κι άλλο στη ζωή δεν υπάρχει πιο πολύτιμο από  αυτό. Την ελευθερία!

Χρόνια πολλά Ιθάκη. Είσαι η αγάπη μου και η πίστη μου πως οι άνθρωποι μπορούν κι αξίζουν να είναι ελεύθεροι!
                                                                                                
Αφιερωμένο εξαιρετικά σε εσάς, φίλοι, συνοδοιπόροι, συνεργάτες, συνάδελφοι και προπάντων σε εκείνα. Τα μεγάλα και πολύτιμα θαύματα που είδα και άγγιξα. Ευχαριστώ Ιθάκη... κράτα την Πίστη ζωντανή!
                                                                                                 Κατερίνα, Δευτέρα, 9 Δεκεμβρίου 2013, KaPa.



ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ
Συμβουλευτικό KέντροΕυριπίδου 16
546 34 Θεσσαλονίκη
τηλ. 2310 212030, 2310 212031
φαξ. 2310 215999

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Πλέον έχω ζωή… Αισθάνομαι, μυρίζω, γεύομαι»

Ο Χρήστος μιλά για την περίοδο χρήσης ναρκωτικών και την «καθαρή» ζωή εδώ και οκτώ χρόνια

Μπήκε από έφηβος στα μονοπάτια των ναρκωτικών. Η παρέα, το μπλέξιμο, το τσιγαριλίκι και… το ένα έφερε το άλλο. Η ηρωίνη ήρθε στη ζωή του 42χρονου πλέον Χρήστου, βάζοντάς τον σε μια ανοιχτή φυλακή. Τίποτα δεν υπήρχε στο μυαλό του παρά μόνο η δόση του. Η ζωή… στο περιθώριο. » Αισθανόμουν να μπαίνω όλο και πιο βαθιά σε μια μαυρίλα, σ’ ένα βούρκο κι έβλεπα πάνω μου μία άσπρη τρύπα και ήθελα να βγω, δεν μπορούσα άλλο, είχα αγανακτήσει», λέει ο Χρήστος στη «ΜΑΓΝΗΣΙΑ» μετά από οκτώ χρόνια … καθαρός. «Πλέον ζω. Αισθάνομαι, μυρίζω, γεύομαι»…

Το ξεκίνημα Τον Χρήστο τον συναντήσαμε στον ΟΚΑΝΑ του Βόλου. Θέλησε να μας μιλήσει για την μεγάλη περιπέτειά του, το παραστράτημα όπως είπε σε κάποια στιγμή της συζήτησης, χωρίς όμως να φανεί το πρόσωπό του. Όχι γιατί ντρέπεται για όσα του έφερε η ζωή, αλλά γιατί εδώ και οκτώ χρόνια έχει γυρίσει νέα , καθαρή σελίδα. «Ξεκίνησα με χασίς από την εφηβεία μου, μέσα από τη παρέα και πήγα στα πιο σκληρά. Υπήρξα χρήστης όλων των ουσιών που υπάρχουν κι όχι απλά για δοκιμή. Ξεκίνησα από το χασίς, έκσταση, σπιντ, κοκαΐνη μέχρι που έφτασα στην ηρωίνη, που ήταν το χειρότερο. Μετά από λίγο διάστημα δεν με ενδιέφερε τίποτα άλλο»… «Μου κάλυπταν ένα εσωτερικό κενό. Έχει διαφορά η ουσία. Όταν έπαιρνα τα γρήγορα ναρκωτικά πήγαινα σε πάρτι, σε αντίθεση με την ηρωίνη που στην αρχή σε κάνει να αισθάνεσαι βασιλιάς, αλλά μετά είναι τύραννος». 

Το σκοτεινότερο σημείο της ζωή του…η χρήση ηρωίνης
Ο 42 ετών πλέον Χρήστος, χαρακτηρίζει την περίοδο χρήσης ηρωίνης ως το σκοτεινότερο σημείο της ζωής του, μια ανοιχτή φυλακή, που δεν μπορούσε να βγει από αυτή.
«Μέχρι την ηρωίνη ήταν όλα «καλά» . Τα ναρκωτικά είναι μία ανοιχτή φυλακή. Αυτό το κατάλαβα όταν έπεσα στην ηρωίνη, που δεν μπορούσα να φύγω από την πόλη μου. Όπου και να πήγαινα έπρεπε να είχα μαζί μου τη δόση μου. Ή να ήξερα ότι κάποιος θα με προμηθεύσει εκεί που θα πήγαινα. Δεν ήμουν ελεύθερος. Τώρα είμαι δυνατός, είμαι στα πόδια μου, εργάζομαι. Τότε έπεφτα να κοιμηθώ και ήδη είχα έτοιμη την «ψιλή» για το πρωί που θα ξυπνήσω. Κάθε φορά που έκλεινα τον διακόπτη, έλεγα να ξυπνήσω και να είμαι καλά. Αισθανόμουν να μπαίνω όλο και πιο βαθιά σε μια μαυρίλα, σ’ ένα βούρκο κι έβλεπα πάνω μου μία άσπρη τρύπα και ήθελα να βγω, δεν μπορούσα άλλο, είχα αγανακτήσει», θυμάται ο ίδιος.

«Η προσπάθειά μου πέτυχε όταν την έκανα για μένα»
Ο ίδιος προσπάθησε να κόψει τη χρήση κυρίως για την οικογένειά του και για τη δουλειά του. Έχοντας αυτές τις αφορμές, η προσπάθειά του έπεφτε στο κενό.
» Όλες οι προσπάθειες για να κόψω τα ναρκωτικά ήταν για τους άλλους και ήταν αποτυχημένες. Προσπάθησα να κόψω για τη δουλειά μου, μετά για την οικογένεια κι όλες ήταν αποτυχημένες. Πέτυχα, όταν κουράστηκα απ’ όλα αυτά και είπα θέλω να κόψω για μένα».
Εδώ και οκτώ χρόνια είναι καθαρός. Εργάζεται στο εξωτερικό και επαναπατρίστηκε λόγω του κορωνοϊού. Η ζωή πλέον είναι διαφορετική χωρίς τα ναρκωτικά. «Είμαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου. Βλέπω, αισθάνομαι, μυρίζω, έχω γεύση. Αποφάσισα να γυρίσω σελίδα. Δεν με ενδιαφέρει τι θα πει ο κόσμος για μένα και το παρελθόν μου. Δεν με ενδιαφέρουν οι κριτικές. Εγώ είμαι περήφανος για την πορεία μου, μέσα από το παραστράτημα έμαθα πολλά. Με δίδαξε πολύ, αρκεί να φτάσεις στο σημείο που λες …τέλος».

Στήριγμά του η οικογένεια
Μέσα στο σκοτάδι των ναρκωτικών ο Χρήστος αναζητούσε βοήθεια. Όταν συνειδητοποίησε πως θέλει να κόψει τα ναρκωτικά, μίλησε στους γονείς του. Προέρχεται όπως είπε από μια κλασσική, ελληνική οικογένεια, που πίστευε ότι δεν τους αφορά το θέμα.
«Μέχρι που το πρόβλημα χτύπησε τη δική μας πόρτα. Η μητέρα μου με είχε δει από την κλειδαρότρυπα να κάνω χρήση κι όταν το είπε στον πατέρα μου δεν το πίστεψε. Ο πατέρας μου είναι παλαιών αρχών, αυστηρός, ανατολίτης θα έλεγα. Στο πρόβλημά μου λύγισε. Πρώτη φορά τον είδα κι έκλαψε. Μίλησα ξεκάθαρα στους γονείς μου «Είμαι χρήστης, έχω πρόβλημα, θέλω να κόψω και δεν μπορώ, θέλω βοήθεια». Ήταν και είναι δίπλα μου. Πήγαμε στο πρόγραμμα στη Θεσσαλονίκη, μετά υποτροπίασα κι απευθύνθηκα στον ΟΚΑΝΑ του Βόλου, όπου τελείωσε το πρόγραμμα. Η οικογένειά μου, οι γονείς, τα αδέρφια μου με στήριξαν πολύ. Κι αυτό με βοήθησε».

«Μείνετε μακριά απ’ όλα»
Πρόθυμος ο Χρήστος να μοιραστεί τις δύσκολες στιγμές του, που λίγοι το κάνουν, δεν σταματά εδώ και απευθυνόμενος τόσο στους νέους που θέλουν ή σκέφτονται να «πειραματιστούν» αλλά και σε όσους είναι βαθιά μέσα στο πρόβλημα δίνει το δικό του μήνυμα.
«Μακριά απ’ όλα! Συμπεριλαμβανομένου και του αλκοόλ, γιατί είναι πιο δύσκολο από άλλες ουσίες γιατί το βρίσκεις παντού. Δεν χρειάζεται τα κενά που έχουμε μέσα μας να τα αναπληρώνουμε με ουσίες. Κι αυτοί που είναι πιο βαθιά στο … λούκι, που είναι ακόμη στη χρήση της ηρωίνης, τους λέω ότι δεν είναι τίποτα αδύνατο, αρκεί να πιστέψει κανείς στον εαυτό του. Αρκεί να το θες. Μακριά απ’ όλες τις ουσίες. Και το αλκοόλ μπορεί να ενεργήσει πολύ ύπουλα και να σε οδηγήσει στη χρήση ουσιών».

Συνέντευξη στη Δήμητρα Παλαιοδημοπούλου
magnesianews.gr

Δεν μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια στην μοναξιά

«Αγαπητά μου παιδιά,

Υπάρχουν παγκόσμιες ημέρες που η θύμησή τους μας γεμίζει στενοχώρια και θυμό. Όμως είναι αναγκαίο να τις θυμόμαστε και όχι να τις αγνοούμε.

Μία τέτοια είναι και η σημερινή ημέρα, η οποία είναι εδώ για να μας θυμίζει το έλλειμμα της αγάπης που ζουν για αιώνες οι βιομηχανοποιημένες κοινωνίες μας.

Κοινωνίες που αποτίναξαν την αξία του ανθρώπινου προσώπου, για να βάλουν στο βάθρο των αξιών την ύλη. Κοινωνίες που αγνόησαν τη σημασία του θεσμού της οικογένειας και της προόδου της, για να ενδιαφερθούν μόνο για τους δείκτες κέρδους της οικονομίας.

Ό,τι και αν συμβεί όμως δεν μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια στη μοναξιά, την αποξένωση και την αποσύνθεση των αξιών της εποχής μας, έχουμε χρέος όλες οι πνευματικές δυνάμεις της πατρίδας μας να αγκαλιάσουμε όσους πάσχουν, με τη θεραπευτική φροντίδα της αγάπης και της συμπόνιας.

Να μην αφήσουμε κανέναν μόνο στον αγώνα του για ζωή και δημιουργία, όλα όσα όμορφα ζούμε εμείς να τα μεταλαμπαδεύσουμε σε εκείνους που τα έχουν ανάγκη.

Στέλνουμε λοιπόν σήμερα το μήνυμα της Χριστιανικής ελπίδας σε εκείνους που βαδίζουν με γενναιότητα το δρόμο της απεξάρτησης και τις οικογένειές τους και τους θυμίζουμε πως η εμπιστοσύνη στον Αναστημένο Χριστό έχει τη δύναμη να φωτίσει το σκοτάδι και του πιο βαθύ και σκοτεινού Άδη».

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος ΙερώνυμοςΜήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών


Πηγή