Παιδική εκμετάλλευση (17ος - 19ος αιώνας) - Οι μικροί καπνοδοχοκαθαριστές: Oliver Twist

Από τον 17ο μέχρι το 19ο αιώνα στην Αγγλία το μέγεθος ενός σπιτιού, και επομένως ο πλούτος κάθε οικογένειας, φαινόταν από τον αριθμό των καπνοδόχων που διέθετε. 

Oliver Twist is a novel created
by Charles Dickens (1812 - 1870)

Επιπλέον, με τεκμήριο τον συγκεκριμένο αριθμό, κάθε οικογένεια πλήρωνε τον ανάλογο φόρο, που λεγόταν «εισφορά εστίας». Η ανάγκη του συχνού καθαρισμού, όμως, των καπνοδόχων, έφερε στο προσκήνιο μία από τις μελανότερες σελίδες παιδικής εκμετάλλευσης στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Οι καπνοδόχοι είναι πολύ πιθανό να πάρουν φωτιά όταν παραμεληθούν και αφεθούν ακαθάριστες για μεγάλο διάστημα ή όταν τα κατάλοιπα της καύσης τις αποφράξουν. Τον 17ο αιώνα, όμως, δεν υπήρχε κανένα αυτόματο σύστημα χημικού ή μηχανικού καθαρισμού, οπότε ως μόνη λύση προωθήθηκε η απόξεση των καταλοίπων με ειδικά μεταλλικά εργαλεία.  

Το πρόβλημα που προέκυψε ήταν ότι οι καπνοδόχοι ήταν πολύ στενές και οι ενήλικες δεν μπορούσαν να μπουν στο εσωτερικό τους, οπότε η ιδέα δεν άργησε να πέσει στο τραπέζι: θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν μικρά παιδιά! 

Έτσι, οι εταιρείες καθαρισμού άρχισαν να προμηθεύονται μικρά παιδιά από διάφορες πηγές, όπως είναι τα άστεγα των δρόμων, τα ορφανοτροφεία και οι φτωχές οικογένειες. Πρέπει να τονιστεί ότι, εκείνα τα χρόνια, δεν υπήρχε νόμος που να απαγορεύει το εμπόριο ανθρώπων ή την εκμετάλλευση των παιδιών.

Οι επιτήδειοι της εποχής, είτε απήγαγαν τα παιδιά από τους δρόμους, είτε τα αγόραζαν από τα ιδρύματα ή τους ίδιους τους γονείς τους, με σκοπό να αναλάβουν να τα «εκπαιδεύσουν» και να τους δώσουν δουλειά. Οι ιδιοκτήτες των εταιρειών καθαρισμού των καπνοδόχων αγόραζαν με ένα μικρό ποσό αυτά τα παιδιά, με μόνη υποχρέωση να τους παρέχουν ρούχα, τροφή και εργασία. Στο Λονδίνο, μάλιστα, την πρωτεύουσα της Αγγλίας, υπήρχε και η Ένωση Εταιρειών Καθαρισμού Καπνοδόχων με 1.000 περίπου μέλη, που διέθετε τους δικούς της κανόνες, όπως για παράδειγμα ότι τα παιδιά δεν θα πρέπει να εργάζονται την Κυριακή, αλλά να πηγαίνουν στο σχολείο και να διαβάζουν τη Βίβλο. Οι συνθήκες εργασίας τους, όμως, στην πράξη ήταν σκληρές και απάνθρωπες και δεν ακολουθούσαν κανένα κανόνα λογικής ή συναισθήματος. Τα παιδιά πολύ συχνά στοιβάζονταν και κοιμούνταν σε άθλια κελάρια και αποθήκες, ενώ το πλύσιμο και το καθάρισμα από την κάπνα αποτελούσαν περιττή πολυτέλεια.
 

Οι μικροί καπνοδοχοκαθαριστές, ηλικίας συνήθως μεταξύ 5 και 10 ετών, εργάζονταν χωρίς κατάλληλα προστατευτικά ρούχα ή οποιοδήποτε άλλο μέτρο προστασίας, με αποτέλεσμα πολλές φορές να παθαίνουν ασφυξία από τη σκόνη ή να σκοτώνονται πέφτοντας από μεγάλο ύψος. Επίσης, δεν ήταν σπάνιες οι περιπτώσεις που τα παιδιά ''σφήνωναν'' και έβρισκαν τραγικό θάνατο στις στενές και διακλαδιζόμενες καπνοδόχους, καίγονταν στα ζεστά τοιχώματα, ή καταπλακώνονταν όταν αυτές γκρεμίζονταν λόγω της παλαιότητας και της πρόχειρης κατασκευής τους. Πρέπει να σημειωθεί ότι η διάμετρος των καπνοδόχων σε ορισμένα σημεία ήταν τόσο μικρή, ακόμη και μικρότερη των 25 πόντων, ώστε μόλις και μετά βίας μπορούσε να περάσει μέσα από αυτές ένα εξάχρονο αδύνατο παιδάκι.
 

Οι «ιδιοκτήτες», μάλιστα, αυτών των παιδιών τους έδιναν πολύ λίγο φαγητό για να μην παχύνουν και δεν μπορούν να διασχίσουν τις στενές καπνοδόχους!

Τα τοιχώματα των καπνοδόχων καλύπτονταν από ένα στρώμα αιθάλης (κάπνας) μερικών εκατοστών, που έπρεπε να απομακρυνθεί με συρμάτινες βούρτσες ή σπάτουλες. Οι καπνοδόχοι της εποχής πολύ συχνά είχαν δεκάδες μέτρα μήκος και διακλαδίζονταν σε διάφορες κατευθύνσεις, ώστε να φτάσουν σε κάποιο ψηλό σημείο, ψηλότερα από όλα τα γειτονικά κτίρια, για να μην ενοχλεί ο καπνός τους γείτονες. Κατά το καθάρισμα η σκόνη ήταν αποπνικτική και σε συνδυασμό με την έλλειψη οξυγόνου στις πολυδαίδαλες στοές, οδηγούσε πολλές φορές στη λιποθυμία τους μικρούς καπνοδοχοκαθαριστές. Για να ειδοποιούν, μάλιστα, τον υπεύθυνο της εταιρείας ότι είναι ζωντανά και δουλεύουν, ήταν αναγκασμένα κάθε λίγα λεπτά να χτυπούν το τοίχωμα της καπνοδόχου με ένα μεταλλικό αντικείμενο. Όταν, όμως, τα παιδιά έπεφταν αναίσθητα από την κάπνα και την έλλειψη οξυγόνου, ή όταν σφήνωναν σε κάποια γωνία και δεν μπορούσαν να κινηθούν, οι άνθρωποι της εταιρείας έκαναν την απεχθέστερη πράξη: άναβαν το τζάκι, ώστε με τον καυτό αέρα και τον πυκνό καπνό να ''ξυπνήσει'' το παιδί και να συνεχίσει να δουλεύει. Στις περισσότερες, βέβαια, περιπτώσεις τα παιδιά έβρισκαν τραγικό θάνατο, ενώ μετά από αυτό, κάποιος άλλος δύστυχος 6χρονος ή 7χρονος θα έπρεπε να μπει μέσα, με ένα αναμμένο κερί στο στόμα για να φωτίζει το χώρο, να τραβήξει έξω το άψυχο σώμα του συναδέλφου του και μετά να ολοκληρώσει το καθάρισμα της καπνοδόχου!

Το λεπτό δέρμα των παιδιών συχνά γδέρνονταν, τρυπούσε και με το πέρασμα του χρόνου γινόταν σκληρό σαν λάστιχο, αφού

12 ΙΟΥΝΙΟΥ: Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας - Ο καπιταλισμός στα … καλύτερά του

 

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, στις 12 Ιούνη, «εορτάστηκε» η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας. 

Την ίδια όμως μέρα, που θα γίνονται οι σχετικές καμπάνιες «ευαισθητοποίησης», εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο – ανάμεσά τους και από τη χώρα μας – θα δουλεύουν στα σύγχρονα σκλαβοπάζαρα. 

Σε ορυχεία και μεταλλεία, σε γεωργικές εργασίες, σε δίκτυα εκμετάλλευσης και πορνείας, στο εμπόριο, στη βιομηχανία και στη βιοτεχνία – σε όλους τους κλάδους παραγωγής (και μη), τα παιδιά είναι το πλέον εκμεταλλεύσιμο «υλικό».

Σύμφωνα με τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας – με πρωτοβουλία της οποίας καθιερώθηκε η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας – για το έτος 2012, σε ένα σύνολο 1,5 δισεκατομμυρίων παιδιών παγκοσμίως, τα 264 εκατομμύρια (16,7%) εργάζονταν σε διάφορες εργασίες, ενώ τα 168 εκατομμύρια (πάνω από 10%) δούλευαν παρανόμως. Περίπου 85 εκατομμύρια παιδιά δούλευαν σε επικίνδυνες και ανθυγιεινές εργασίες, όπως είναι ορυχεία, λατομεία και άλλους επικίνδυνους χώρους δουλειάς ή με επικίνδυνα υλικά, χημικά, εντομοκτόνα ή βαρύ μηχανικό εξοπλισμό. Από αυτά, τα 30 εκατομμύρια είναι κορίτσια και τα 37 εκατομμύρια είναι παιδιά από 5 έως 14 ετών. Ειδικότερα για αυτές τις ηλικίες (5 – 14 ετών) σημειώνεται ότι δουλεύουν συνολικά 144 εκατομμύρια παιδιά εκ των οποίων τα 121 εκατομμύρια εργάζονται παράνομα – δηλαδή, η συντριπτική τους πλειοψηφία. Η ΔΟΕ εντοπίζει πως η μεγαλύτερη πυκνότητα παιδικής εργασίας βρίσκεται στις περιοχές της Ασίας και του Ειρηνικού, της υποσαχάριας Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής.

Οι κολοσσοί της παιδικής εκμετάλλευσης

Τυχαίο; Κάθε άλλο – αν μάλιστα αναλογιστούμε πως οι μεγαλύτεροι πολυεθνικοί κολοσσοί έχουν μεταφέρει τις κύριες παραγωγικές τους δραστηριότητες στις χώρες του λεγόμενου Τρίτου κόσμου, προκειμένου να περιορίσουν το κόστος παραγωγής, κρατώντας μόνο τις έδρες τους στις λεγόμενες μητροπόλεις του καπιταλισμού. Κατά καιρούς έχουν δει το φως της δημοσιότητας δημοσιεύματα για την παιδική εκμετάλλευση από ορισμένες απ’ τις πλέον γνωστές πολυεθνικές εταιρείες. Τουλάχιστον 72 από τις 100 μεγαλύτερες εταιρείες του πλανήτη έχουν απολογηθεί τα τελευταία χρόνια για εκμετάλλευση των εργαζομένων τους, σύμφωνα με έρευνα της βρετανικής οργάνωσης Account Ability.

Παράδειγμα 1ο:

NIKE. Ένα γνωστό σκίτσο παρουσιάζει έναν νταή με μπλούζα της NIKE (αντί της Χρυσής Αυγής) να έχει μετατρέψει το σήμα της εταιρείας σε ρόπαλο και να χτυπάει κάτι παιδάκια φωνάζοντάς τους «Justdoit» – κατά το γνωστό διαφημιστικό μότο της εταιρείας. Στα τέλη του προηγούμενου αιώνα ξέσπασε μεγάλο σκάνδαλο αναφορικά με το γεγονός ότι σε εργοστάσια της εταιρείας στην Ασία δούλευαν παιδιά κάτω από άθλιες συνθήκες. 

Οι διαμαρτυρίες, οι φόβοι για μποϊκοτάζ καθώς και η μεγάλη δυσφήμιση της εταιρείας, την υποχρέωσαν σε μια γνωστή ντρίπλα: Έδωσε στη δημοσιότητα τις τοποθεσίες των 731 εργοστασίων της ανά τον κόσμο (που μέχρι τότε ήταν άγνωστα), καταδικάζοντας, παράλληλα, το γεγονός και ζητώντας «συγνώμη», προκειμένου να αποφύγει την κατακραυγή. Παρόλα αυτά κατά καιρούς νέα σκάνδαλα για εκμετάλλευση παιδικής εργασίας, που αφορούν την εταιρεία, βγαίνουν στη δημοσιότητα: Στο Πακιστάν οι μπάλες ποδοσφαίρου της εταιρείας ράβονται από παιδιά…

Παράδειγμα 2ο:

NESTLE. Στα αγροκτήματα παραγωγής κακάο στην Ακτή Ελεφαντοστού (όπου παράγεται το 43% της παγκόσμιας παραγωγής κόκκων κακάο) τα οποία συνεργάζονται με την NESTLE, όχι μόνο εργάζονται παιδιά, αλλά επιπλέον έχουν παρατηρηθεί περιστατικά κακοποίησης και σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Παιδιά από 4 έως 17 χρονών, χρησιμοποιούν μεγάλα μαχαίρια για να ξεφλουδίζουν τους κορμούς των δέντρων, κουβαλούν σακιά 30 κιλών, ενώ εκτίθενται σε επικίνδυνα χημικά χωρίς καμία προστασία. 

Η απάντηση της εταιρείας δια στόματος του εκτελεστικού της αντιπροέδρου, Χοσέ Λόπεζ, ήταν κυνική: 

«Η χρήση της παιδικής εργασίας στην αλυσίδα εφοδιασμού του κακάο, έρχεται σε αντίθεση με ό,τι πρεσβεύουμε (…) Καθίσταται σαφές ότι καμία εταιρεία προμήθειας κακάο από την Ακτή του Ελεφαντοστού δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι δεν θα συμβεί το φαινόμενο της παιδικής εργασίας, αλλά αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι η αντιμετώπισή της αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα για την εταιρεία μας». 

Περίπου 600.000 παιδιά εργάζονται στα αγροκτήματα κακάο στην Ακτή του Ελεφαντοστού σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία των Ηνωμένων Εθνών.

Παράδειγμα 3ο:

Apple. Το 2009 ξέσπασε νέο σκάνδαλο όταν ο πολυεθνικός κολοσσός της Apple αποδείχθηκε ότι χρησιμοποιεί παιδική εργασία σε εργοστάσιά της στην Κίνα. 

Η εταιρεία απασχολούσε 74 παιδιά έως 16 ετών.

Παράδειγμα 4ο: 

Ποιος ράβει τα ρούχα μας; Το 2006 η Εθνική Επιτροπή Εργασίας των ΗΠΑ εντόπισε ότι περίπου 200 παιδιά έντεκα ετών ή και μικρότερα ράβουν τα ρούχα για τις εταιρείες Hanes, Wal-Mart, JCPenney και Puma στο εργοστάσιο HarvestRich στο Μπαγκλαντές. Τα ίδια τα παιδιά κατήγγειλαν ότι κακοποιούνται, ενώ μερικές φορές καταρρέουν από την εξάντληση, καθώς είναι αναγκασμένα να δουλεύουν 12 έως 14 ώρες τη μέρα – κάποιες φορές και τα βράδια. Οι μισθοί τους είναι μόλις 6,5 σεντς την ώρα. Τα παιδιά σηκώνονται κάθε πρωί στις 5 π.μ. και για να βουρτσίσουν τα δόντια τους χρησιμοποιούν μόνο το δάχτυλό τους και στάχτη από τη φωτιά…

Στις ανεπτυγμένες χώρες

Όποιος, όμως, θεωρεί ότι το πρόβλημα της παιδικής εργασίας είναι κάτι που απασχολεί τις υπανάπτυκτες ή αναπτυσσόμενες χώρες, κάνει λάθος. 

Το φαινόμενο είναι εξίσου «διαδεδομένο» και σε ορισμένες απ’ τις ισχυρότερες οικονομίες του πλανήτη. 

— Μόνο στη Μεγάλη Βρετανία, περίπου το 25% των 11χρονων και περίπου το 66% των 14χρονων (σύμφωνα με στοιχεία προ κρίσης) εργάζονται παρακολουθώντας παράλληλα και τα σχολικά τους μαθήματα. Στο Νότιο Λονδίνο, στις εργατικές συνοικίες, το 40% των παιδιών εργάζονται.
Σύμφωνα με έρευνες εργατικών συνδικάτων τα κέρδη της εργοδοσίας από τη χρησιμοποίηση παιδιών στην εργασία ανέρχονται στα …600 εκατομμύρια λίρες (τιμές 1996). 

— Στη Γερμανία εργάζονται 600.000 παιδιά εκ των οποίων τα μισά είναι τουρκικής υπηκοότητας. 

— Εκτεταμένη είναι η παιδική εργασία και στις ΗΠΑ, όπου το φαινόμενο παρουσιάζει ιδιαίτερη αύξηση. Στις ΗΠΑ, μόνο στην πολιτεία της Καλιφόρνια, απασχολούνται μισό εκατομμύριο παιδιά από την Κεντρική Αμερική. Στις φυτείες, στα σύνορα με το Μεξικό, παιδιά μόλις 4 ετών, πληρώνονται 2 δολάρια για 12ωρη εργασία. 

— Σε Γαλλία, Γερμανία, Μ. Βρετανία και ΗΠΑ έχει υπολογιστεί ότι περίπου το 5% των παιδιών απασχολούνται σε βιομηχανίες, φάρμες και οικίες ως βοηθητικό και, αρκετές φορές, ως κύριο προσωπικό. Στη δε Γαλλία πολλές χιλιάδες παιδιά δεν φοιτούν σε κανένα σχολείο και, πολλά από αυτά, είναι αντικείμενο εκμετάλλευσης.

Στην Ελλάδα

Στη χώρα, επίσημα στατιστικά στοιχεία για την παιδική εργασία δεν υπάρχουν. Ωστόσο, σύμφωνα με ανακοίνωση της ΓΣΕΕ, οι ανήλικοι εργαζόμενοι στη χώρα μας φτάνουν τα 100.000 άτομα. 

Το πρόβλημα δεν περιορίζεται σε παιδιά που εγκαταλείπουν τα σχολεία για να βοηθήσουν τις οικογένειές τους. 

Αρκετές είναι οι περιπτώσεις μικρών παιδιών που αναγκάζονται να ασχοληθούν με μορφές εργασίας που θέτουν σε υψηλό κίνδυνο την ψυχική και σωματική τους υγεία. 

Ενδιαφέρον στοιχείο για την παιδική εργασία είναι και ο δείκτης μαθητικής διαρροής, που σχετίζεται με την παιδική εργασία. Σύμφωνα με έρευνα του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου το 1997, οι 7 στους 10 μαθητές εγκαταλείπουν το σχολείο και βρίσκουν διέξοδο σε βοηθητικές εργασίες. 

Όπως προκύπτει, αν και οι διαρροές (στην υποχρεωτική εκπαίδευση) έχουν μειωθεί στο 10% περίπου από την περασμένη δεκαετία, το πρόβλημα παραμένει οξύ σε ορεινούς νομούς της κεντρικής – δυτικής ηπειρωτικής Ελλάδας, στα νησιά, στη Θράκη, την Κεντρική Μακεδονία και ορισμένες περιοχές της Πελοποννήσου, όπου τα παιδιά εγκαταλείπουν την εκπαίδευση για να συνεισφέρουν στο οικογενειακό εισόδημα ή να εργαστούν στον τουριστικό ή αγροτικό τομέα. Όσον αφορά δε, τους λόγους, που τους οδηγούν στην εργασία είναι η φτώχεια και οι άνισες εκπαιδευτικές δυνατότητες κατά γεωγραφική περιοχή.

Στοιχεία αντλήθηκαν από:
— Την Έκθεση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας: Global child labour trends 2008 to 2012.
— Την ιστοσελίδα: http://paidikh-ergasia.weebly.com/
— Την εφημερίδα: «Εποχή»: http://www.epohi.gr/portal/koinonia/10723-2012-07-16-17-15-26
— Την ιστοσελίδα: http://www.law.harvard.edu/programs/lwp/NLC_childlabor.html
— Την ιστοσελίδα: http://www.iatrikathemata.gr/paidiergasia.htm
-
ΝΑΤΑΛΙ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ
imerodromos.gr
Το βρήκαμε στο: tvorini-gr

Η Nestlé χρησιμοποιεί παιδιά- σκλάβους για την συγκομιδή του κακάο στην Ακτή Ελεφαντοστού της Αφρικής.

Μήνυση στη Nestlé για εκμετάλλευση παιδιών – σκλάβων στις φυτείες κακάο 

Η Ακτή Ελεφαντοστού παράγει το 40% της παγκόσμιας παραγωγής του κακάο. Δυστυχώς, τις περισσότερες φορές καταναλώνουμε εν αγνοία μας ένα προϊόν απλήρωτης παιδικής εργασίας.

Nestle is being sued for allegedly using child slaves on cocoa farms

Η μεγαλύτερη βιομηχανία τροφίμων στον κόσμο, η Nestlé μηνύεται με την κατηγορία ότι χρησιμοποιεί παιδιά-σκλάβους για την συγκομιδή του κακάο στην Ακτή Ελεφαντοστού της Αφρικής. Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ απέρριψε την έφεση της Nestle και δύο άλλων εταιρειών, τον Δεκέμβριο του 2014 σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters.

Τρία παιδιά-μάρτυρες κατέθεσαν αγωγή το 2005 καθώς είχαν πέσει θύματα εμπορίας. Τα μετέφεραν από το Μάλι στην Ακτή Ελεφαντοστού και τα ανάγκαζαν να δουλεύουν στην συγκομιδή του κακάου χωρίς αμοιβή. Στην κατάθεσή τους, αναφέρουν ότι δούλευαν για 14 ώρες την ημέρα και ότι υπέστησαν σωματική κακοποίηση και βασανίστηρια. Τα κρατούσαν κλειδωμένα σε δωμάτια όταν δεν εργάζονταν και τα τάιζαν με υπολείμματα φαγητών. Ένας ενάγων μάλιστα, αναφέρει ότι όποιο παιδί προσπαθούσε να ξεφύγει του προκαλούσαν βάναυσους τραυματισμούς στα πόδια.

Το 2010, η Nestlé έβαλε φρένο σε νομοσχέδιο του Κογκρέσου των ΗΠΑ σχετικά με την παραγωγή προϊόντων με κακάο. 

Το νομοσχέδιο όριζε ότι όλα τα προϊόντα αυτά έπρεπε να φέρουν ειδική σήμανση που εγγυάται ότι δεν προέρχονται από παιδική εργασία.

Επιμέλεια: Τόνια Γκόρου – www.enallaktikos.gr

Θέλεις να εκμεταλλευτείς τον κόσμο; Είναι πανεύκολο. Χρησιμοποιείς παιδιά!

#irunmarathon: Η νέα εποχή των τζάμπα social διαφημίσεων

Νομίζω πως όλοι θα συμφωνήσουμε στα εξής: Αν θέλεις να (απειλήσεις, εκμεταλλευτείς) ευαισθητοποιήσεις τον κόσμο για κάτι, χρησιμοποιείς παιδιά. 

Αν θες να διαφημίσεις κάτι που να κάνει αίσθηση, χρησιμοποιείς παιδιά. 

Αν θες να δημιουργήσεις φοβικό κλίμα στην κοινωνία, το κάνεις επικαλούμενος τα παιδιά. 

Το μόνο βέβαιο πάντως είναι πως η χρήση των παιδιών φέρνει έσοδα και αποτελέσματα.

Και αυτό που ίσως δεν ξέρουμε οι περισσότεροι, μα το γνωρίζει καλά το "αόρατο χέρι της αγοράς" είναι πως η φιλανθρωπία επίσης αποφέρει κέρδη.
Και πόσο μάλλον αν στην φιλανθρωπία εμπλέκεις και παιδιά. Bonus!

Όπα, όπα, όχι αυτά τα παιδιά, πάρτες πίσω αυτές τις φώτο

Μια άλλη αλήθεια (εκτός αυτής των πιο πάνω φωτογραφιών που είναι από τα παιδιά που δεν φέρνουν κέρδη), είναι πως όταν βλέπετε οι εταιρείες κάθε είδους να έχουν ανακαλύψει το διαδίκτυο και την δυναμική του για την προώθηση και την προπαγάνδα τους, τα πράγματα είναι δυσοίωνα όσον αφορά τις μελλοντικές ελευθερίες του διαδικτύου, καθώς θα έρθει η ώρα που οι εταιρείες θα το θεωρήσουν απόλυτα δικό τους κτήμα.

Λίγες ημέρες πριν, τον Οκτώβρη του 2015, ένας βουλευτής και πρώην δημοσιογράφος, εμφανώς τεχνολογικά αναλφάβητος, αλλά έχοντας αντιληφθεί την δυναμική που έχει το διαδίκτυο και τα social-media, ζητούσε να επιβληθεί φορολόγηση στο Facebook στην ελλάδα. 

Το μόνο βέβαιο πάντως είναι ότι άπαντες έχουν αντιληφθεί πως το διαδίκτυο και τα social-media έχουν μια δυναμική που αν συνδυαστεί σωστά, μπορεί να αποβεί κερδοφόρα. Προσθέστε τώρα και τα παιδιά σε αυτό (όχι τα πιο πάνω, μα τα άλλα, τα λευκά) και μπορείτε να έχετε ένα φοβερό αποτέλεσμα.

Για παράδειγμα, με έναν συνδυασμό των δυο παραπάνω (παιδιών και social-media), θα μπορούσες να κάνεις μια χάρμα διαφήμιση πολλών χιλιάδων ευρώ, ξοδεύοντας μόνο τόσα όσα παίρνει ένας συνταξιούχος τον μήνα! Λαμπρό; Επιχειρηματικότατο; Gamato;

Κάπως έτσι λοιπόν, σκέφτηκε και η Εθνική Τράπεζα (το "εθνική" κατ' όνομα μόνο βέβαια, όπως και κάθε τι "εθνικό" άλλωστε) η οποία ξεκίνησε μια καμπάνια με την ονομασία#irunmarathon που, όπως λέει, πρόκειται για έναν μαραθώνιο ώστε να μαζευτούν χρήματα που θα τα διαθέσει (η τράπεζα) στο Κέντρο Ειδικής Φροντίδας Παιδιών του Ναυτικού Νοσοκομείου Πειραιά.
Πιο συγκεκριμένα - λέει - πως θα δώσει 0,5 ευρώ για κάθε tweet και share που έχει αυτό το hashtag:

Ωραία, θα πουν αρκετοί, είναι κάτι για καλό σκοπό, άρα πού το πρόβλημα;
Εκτός του "προβλήματος" με τις πιο πάνω εικόνες που φανερώνει την απροκάλυπτη υποκρισία, υπάρχει και κάτι άλλο:

Η ΕΤΕ λέει ψέματα και με αυτόν τον τρόπο κατάφερε να κάνει σχεδόν τζάμπα μια διαφήμιση που, υπό άλλες συνθήκες, θα χρειαζόταν να ξοδέψει αρκετές χιλιάδες ευρώ.

Και γιατί λέει ψέματα;

............

διαβάστε τη συνέχεια εδώ

Αντζελες Σίτι: Η πόλη των παιδιών του σεξοτουρισμού

Το γεγονός ότι είναι παράνομες οι αμβλώσεις, δεν δικαιολογεί με κανέναν τρόπο τον σεξοτουρισμό στον οποίο επιδίδονται οι ανώμαλοι του «πολιτισμένου» κόσμου

«ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ» ΝΤΡΟΠΗΣ ΣΤΙΣ ΦΙΛΙΠΠΙΝΕΣ   

Παγκόσμιο κέντρο σεξοτουρισμού, όπου η άμβλωση είναι παράνομη, το Άντζελες Σίτι στις Φιλιππίνες έχει μετατραπεί στην πόλη των παιδιών του σεξοτουρισμού.

Πέρυσι η UNICEF και το περιοδικό GEO απένειμαν το βραβείο της φωτογραφίας της χρονιάς στους Iνσα Χάγκεμαν και Στέφαν Φίνγκερ για το έργο τους «Wanna have love?! - Επιπτώσεις του σεξοτουρισμού» που απεικονίζει τη ζωή των παιδιών του σεξοτουρισμού στις Φιλιππίνες

Περίπου 10.000 παιδιά, τα οποία δεν έχουν αναγνωριστεί από τον Αμερικανικό, Ευρωπαίο ή Αυστραλό πατέρα τους, ζουν στο Άντζελες Σίτι με το στίγμα των παιδιών ιεροδούλων.
Μάλιστα η διαφορετική εμφάνιση των παιδιών του σεξοτουρισμού, η πιο λευκή επιδερμίδα, τα ανοιχτόχρωμα μαλλιά ή μάτια τους, τα κάνουν να ξεχωρίζουν από τα άλλα παιδιά που παίζουν στους δρόμους της πόλης των Φιλιππίνων, και ζουν αποκλεισμένα ακούγοντας μια σειρά από υποτιμητικά παρατσούκλια. Πολλές είναι οι μητέρες που επιχειρούν να εντοπίσουν τον πατέρα του παιδιού τους, τις περισσότερες φορές χωρίς επιτυχία.
Oρισμένες καταφεύγουν ακόμα και στο Facebook για να τον βρουν και να του ζητήσουν με γραπτό μήνυμα να αναγνωρίσει το παιδί. Πολλοί από αυτούς έχουν ήδη οικογένεια και αρνούνται οποιαδήποτε σχέση μαζί του.

Γενετικές εξετάσεις
Επίσης, σε εργαστήριο γενετικών εξετάσεων στο Άντζελες Σίτι κατατίθενται περίπου 10 αιτήματα για τεστ πατρότητας την εβδομάδα από γυναίκες που φτάνουν με μία τρίχα από τα μαλλιά ή δείγμα σπέρματος του άντρα που υποψιάζονται ότι τις άφησε εγκύους.
Λίγα είναι τα παιδιά σεξοτουριστών που γνωρίζουν το όνομα του πατέρα τους και προσπαθούν επί χρόνια να τον αναζητήσουν μέσω Διαδικτύου. Τα περισσότερα δεν ξέρουν από πού να αρχίσουν το ψάξιμο ή εγκαταλείπουν σύντομα την προσπάθεια αναζήτησης.
Και με την άμβλωση να είναι απαγορευμένη και μάλιστα να τιμωρείται με έως έξι χρόνια κάθειρξη, ανθεί στη χώρα η βιομηχανία των παράνομων αμβλώσεων.
Περισσότερες από μισό εκατομμύριο γυναίκες κάθε χρόνο στη χώρα αποφασίζουν να «ρίξουν» το έμβρυό τους με μεθόδους που είναι άκρως επικίνδυνες: είτε λαμβάνουν δυνατά φάρμακα, είτε καταφεύγουν σε μαία για να αφαιρέσει το έμβρυο, είτε ζητούν από τον φίλο τους να τις χτυπήσει στην κοιλιά μέχρι αυτό να πεθάνει.
Στη συνέχεια καταφεύγουν σε κάποιο νοσοκομείο και οι γιατροί ειδοποιούν την αστυνομία, η οποία κάνει την ανάκριση στο κρεβάτι της ασθενούς.
Ο σεξοτουρισμός είναι σημαντική βιομηχανία για τις Φιλιππίνες και ιδιαίτερα για το Αντζελες Σίτι, καθώς αποφέρει στη χώρα περίπου 400 εκατομμύρια δολάρια ετησίως. Στη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ ο σεξοτουρισμός άνθησε στη χώρα από στρατιώτες στην αμερικανική βάση Clark Air Base έξω από το Αντζελες Σίτι, με αποτέλεσμα εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά Αμερικανών να ζουν σήμερα στις Φιλιππίνες.

Υπηκοότητα
Μάλιστα το 1982 οι ΗΠΑ θέσπισαν νόμο για τη χορήγηση υπηκοότητας των ΗΠΑ σε παιδιά Αμερικανών που στη διάρκεια του πολέμου γεννήθηκαν στο Βιετνάμ, στην Ταϊλάνδη, στο Λάος, στην Καμπότζη ή τη Νότια Κορέα, όμως αποκλείστηκαν τα παιδιά στις Φιλιππίνες, με την αιτιολογία ότι ήταν καρποί πορνείας και ότι γεννήθηκαν σε καιρό ειρήνης.
Αργότερα τη δεκαετία του '90 τη βιομηχανία άρχισαν να τροφοδοτούν σεξοτουρίστες από την Ευρώπη, τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα.

ΕΡΗ ΠΑΝΣΕΛΗΝΑ
ethnos.gr

Αντικείμενο προπαγάνδας ένα μικρό παιδί με καρκίνο! «Save an Angel Patras»

Πώς έχει η ιστορία με το Σωματείο

«Save an Angel Patras»

 

Μια κίνηση γεμάτη ανθρωπιά σε καιρούς δύσκολους, που κατόρθωσε να ενώσει όλους τους Ροδίτες, σε έναν σκοπό, την παροχή συνδρομής σε ένα παιδί που περνά τον δικό του Γολγοθά με την επάρατο και που για λόγους ουσιαστικούς και όχι συμβολικούς πήρε το όνομα του, φέρεται να έχει λοξοδρομήσει της αποστολής της, με αποτέλεσμα την άμεση αντίδραση της μητέρας του.

Την 17η Ιουνίου στην Πάτρα πραγματοποιήθηκε η πρώτη συνάντηση του νεοσύστατου φιλανθρωπικού σωματείου  “Save an Angel  Patras” που έχει ως σκοπό του, τόσο την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με τις νεοπλασματικές ασθένειες (καρκίνο) κατά την παιδική ηλικία, όσο και την ψυχολογική και υλική ενίσχυση οικογενειών και όσων έχουν την επιμέλεια παιδιών που πάσχουν από καρκίνο.

Ο νεοσύστατος σύλλογος χρησιμοποίησε το όνομα του μικρού Άγγελου, εν αγνοία των γονέων του. Η μητέρα του εξανίσταται με αναρτήσεις στην προσωπική της σελίδα στο Facebook, ενώ διαμαρτύρεται γιατί χωρίς την συγκατάθεσή της χρησιμοποιείται συμβολικά το παιδί της, αλλά και γιατί στην διαμαρτυρία της έγινε αποδέκτης πικρόχολου σχολίου!
«Ολα ξεκίνησαν πριν από 3 χρόνια στο νησί της Ρόδου όταν ένα μικρό αγόρι, ο Αγγελος, διαγνώστηκε με καρκίνο και ο θέραποντας ιατρός του έκρινε αναγκαία τη μεταφορά του σε κλινική της Αγγλίας. Οι γονείς του μικρού Αγγελου απευθύνθηκαν σε φίλους και αυτοί διοργάνωσαν ένα μουσικό μαραθώνιο με στόχο την οικονομική ενίσχυση της οικογένειας. Η βραδιά ονομάστηκε Save an angel και η ανταπόκριση του κόσμου ήταν εξαιρετικά θερμή.
Ιδιαίτερα συγκινημένοι οι γονείς του μικρού Αγγελου, που είδαν χιλιάδες κόσμου να ανταποκρίνεται στο κάλεσμά τους, προκειμένου να βοηθήσει το παιδί τους να καταφέρει ξανά να χαμογελά και να έχει μια φυσιολογική ζωή μακριά από νοσοκομεία και γιατρούς, αποφάσισαν να ιδρύσουν ένα σωματείο που ως σκοπό θα έχει την στήριξη παιδιών με καρκίνο», αναφέρεται στη σελίδα του σωματείου  “Save an Angel  Patras”.
Η μητέρα διαμαρτυρήθηκε:
«Είναι καλό να γίνονται προσπάθειες και να δημιουργούνται σύλλογοι για την οικονομική ενίσχυση και όχι μόνο, των οικογενειών που βιώνουν τον παιδικό καρκίνο και συγχαρητήρια για τις προσπάθειές σας.
Όμως αν είναι δυνατόν, ενώ το παιδί μου μέρα με τη μέρα χάνει την μάχη με την ζωή, να χρησιμοποιείται το όνομά του για την επέκταση του συλλόγου!
Η πραγματικότητα είναι ότι ο Άγγελος χάνεται… προσπαθήστε να μπείτε στην θέση μας και στην θέση κάθε γονιού, που βιώνει την απώλεια του παιδιού του για να μπορέσετε να καταλάβετε στο ελάχιστο τι περνάμε!
Θα μπορούσατε ηθικά και μόνο να μας ρωτήσετε ή έστω να μας ενημερώσετε για την αναφορά του ονόματός του! Με κάθε σεβασμό στο πρόσωπό του!!!
Στο άρθρο αναφέρεστε επίσης ότι ...

....................

περισσότερα εδώ

«Ένας κόσμος ανάποδα» του Eduardo Galeano - Οι μαθητές - Η Φτώχεια (αποσπάσματα)

"Μέρα με τη μέρα, τα παιδιά στερούνται το δικαίωμα να είναι παιδιά. Η πραγματικότητα, που περιγελά αυτό το δικαίωμα, επιβάλλει τα διδάγματά της στην καθημερινή ζωή.
Η κοινωνία μεταχειρίζεται τα παιδιά των πλουσίων σαν να είναι χρήμα, ώστε κι εκείνα σιγά σιγά να συνηθίζουν να δρουν σαν το χρήμα.

Η κοινωνία μεταχειρίζεται τα παιδιά των φτωχών σαν να είναι σκουπίδια, ώστε να τα μετατρέψει σιγά σιγά σε σκουπίδια.
Και τα παιδιά της μεσαίας τάξης, τα παιδιά που δεν είναι ούτε πλούσια ούτε φτωχά, η κοινωνία τα κρατάει δεμένα στο πόδι της τηλεόρασης, ώστε από πολύ νωρίς να αποδεχτούν, σαν κάτι το αναπότρεπτο, μια ζωή φυλακισμένη.
Πολλή μαγεία και πολλή τύχη έχουν στη ζωή τους τα παιδιά που εξακολουθούν να παραμένουν παιδιά"...

Μουσική: "In The RED" by The MOLOTOV

Φτώχεια
Φτωχοί: λέγονται φτωχοί αυτοί που δεν έχουν χρόνο για να χάνουν το χρόνο τους.

Φτωχοί: λέγονται φτωχοί αυτοί που δεν έχουν ησυχία, ούτε μπορούν να την αγοράσουν.

Φτωχοί: λέγονται φτωχοί αυτοί που τα πόδια τους έχουν ξεχάσει να περπατούν, όπως τα φτερά από τις κότες που έχουν ξεχάσει να πετούν.

Φτωχοί: λέγονται φτωχοί αυτοί που τρώνε σκουπίδια και τα πληρώνουν σαν να ήταν φαγητό.

...................................

Φτωχοί: λέγονται φτωχοί αυτοί των οποίων η ελευθερία περιορίζεται στην επιλογή του καναλιού που θα δουν στην τηλεόραση.

Φτωχοί: λέγονται φτωχοί αυτοί που παθιάζονται δραματικά με τις μηχανές.

Φτωχοί: λέγονται φτωχοί αυτοί που βρίσκονται πάντα με πολλούς και είναι πάντα μόνοι.

Φτωχοί: λέγονται φτωχοί αυτοί που δεν το ξέρουν ότι είναι φτωχοί.

 Eduardo Galeano: ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΑΝΑΠΟΔΑ   (όλα τα μαθήματα)

19 και 20 Νοεμβρίου - Το Κακοποιημένο Παιδί και τα Δικαιώματά του

Ο μήνας Νοέμβριος αφιερώνει δύο συνεχείς ημέρες στο παιδί, την 19η Νοεμβρίου ως διεθνή ημέρα κατά της κακοποίησης των παιδιών και την 20ηΝοεμβρίου ως παγκόσμια ημέρα για τα δικαιώματα του παιδιού. Δεν χρειάζεται και πολύ σκέψη για να καταλάβει κανείς ότι αυτά τα δύο θέματα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους. 

Του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki)*

Στη σύγχρονη και πολιτισμένη κοινωνία μας, όπου όλα είναι θεσπισμένα, πολύς λόγος γίνεται συνεχώς για τα δικαιώματα του παιδιού∙ τηλεοπτικά σποτάκια και σχολικά προγράμματα μας βομβαρδίζουν για να μας ευαισθητοποιήσουν κατά της βίας και της κακοποίησης της οποίας κατά κύριο λόγο θύματα είναι τα παιδιά, αφού αυτά αποτελούν το πιο ευάλωτο κομμάτι όχι μόνο της οικογένειας, αλλά και της κοινωνίας ολόκληρης.

Αλήθεια ποιος από μας δεν έγινε μάρτυρας της εκμετάλλευσης των παιδιών στα φανάρια ή στις γωνιές των δρόμων που ζητιανεύουν για ελάχιστα χρήματα ή ακόμα χειρότερα ποιος από εμάς δεν συνάντησε έναν ενήλικα ‘‘γονέα’’ να κρατά στο κρύο ή στο λιοπύρι το ανήλικο ‘‘παιδί του’’, πολλές φορές ευρισκόμενο και σε βρεφική ηλικία, προκειμένου να προκαλέσει την φιλάνθρωπα και χριστιανικά αισθήματά μας;

Αλήθεια μήπως δεν είμαστε εμείς οι ίδιοι που, ικανοποιημένοι από την υποκριτική προσφορά των λίγων λεπτών του ευρώ σε κάποιο παιδάκι, κωφεύουμε στην κραυγή του για βοήθεια; Ποιος άλλος από αυτήν την ευαισθητοποιημένη κοινωνία κάνει πώς αγνοεί την βία και οχυρώνεται στο καβούκι του όταν δίπλα του κακοποιείται ένα παιδί; 

Παιδική εργασία και μάλιστα μη αμειβόμενη, παιδική πορνογραφία και παιδοφιλία- συμπεριλαμβανομένων και των γάμων ανήλικων κοριτσιών σε χώρες με κουλτούρα πολύ διαφορετική από την ευρωπαϊκή, παιδική εκμετάλλευση, αναλφαβητισμός, ακρωτηριασμοί, παιδιά θύματα βίας και ξυλοδαρμού τιμωρούνται από τους νόμους καταδικάζονται από τους θεσμούς και τις διεθνείς συμβάσεις και επιτρέπονται δυστυχώς από την υποκρισία του κοινωνικού συνόλου και την αδυναμία των κοινωνικών υπηρεσιών να παρέμβουν δυναμικά και αποφασιστικά.

Επιπλέον η οικονομική κρίση, επέτεινε την όλη κατάσταση. Ολοένα και περισσότερα παιδιά, κυρίως οικονομικών μεταναστών που έχουν περάσει λαθραία τα σύνορα και για τους οποίους δεν υπάρχουν στοιχεία απογραφής, αλλά και γηγενών κοινωνικών ομάδων, απέχουν από τα μαθήματά τους προκειμένου να επαιτήσουν ή να εργαστούν χωρίς κοινωνική ασφάλιση και κάτω από άθλιες οικονομικές, κοινωνικές και υγειονομικές συνθήκες. Κοντολογίς, έχουμε μερίδιο ευθύνης.

Αγαπητοί αναγνώστες, ο μήνας Νοέμβριος αφιερώνει δύο συνεχείς ημέρες στο παιδί, την 19η Νοεμβρίου ως διεθνή ημέρα κατά της κακοποίησης των παιδιών και την 20ηΝοεμβρίου ως παγκόσμια ημέρα για τα δικαιώματα του παιδιού. Δεν χρειάζεται και πολύ σκέψη για να καταλάβει κανείς ότι αυτά τα δύο θέματα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους. 

Όσοι αξιώθηκαν, με οποιονδήποτε τρόπο, να γίνουν γονείς, αλλά και όσοι διαθέτουν λίγο περισσότερη ευαισθησία και έχουν ξεφύγει από τα στενά όρια του ατομικισμού ξέρουν πολύ καλά ότι όλα τα παιδιά, ανεξαρτήτως φυλής, φύλου, χρώματος, θρησκείας, δεξιοτήτων, είναι παιδιά μας και έχουν ανάγκη εκτός από την προστασία μας, πράγμα αυτονόητο νομίζω, από την αγάπη και τον σεβασμό μας αφού δεν παύουν παρά την μικρή τους ηλικία να είναι ανθρώπινα πλάσματα που διαθέτουν αξιοπρέπεια και συναισθήματα, ίσως και περισσότερα από τα δικά μας, αφού η σκληρότητα της καθημερινότητας δεν έχει καταφέρει να διαπεράσει και να διαποτίσει πλήρως την παιδική τους αθωότητα και ευαισθησία.

Η ανθρώπινη ζωή που διαμορφώνεται από την πρώτη ώρα, όταν ακόμη μεγαλώνει μέσα στο σώμα της μητέρας, όταν δεν είναι καν αντιληπτή ούτε από την επιστήμη ούτε από το μητρικό ένστικτο είναι ίσως το μεγαλύτερο μυστήριο και μεγαλύτερη ευλογία που έχει δοθεί στον άνθρωπο, είναι η συνέχεια της ζωής μας στο διηνεκές με την μεταφορά των κυττάρων μας σε μία νέα δημιουργία κι ωστόσο τόσο δική μας που η εκμετάλλευση της από τον οποιοδήποτε μοιάζει με ιεροσυλία απέναντι στην οποία τόσο η κοινωνία όσο και ο καθένας προσωπικά πρέπει να δημιουργήσει ένα αρραγές και ανυπόκριτο μέτωπο για να μη σβήσει ποτέ το χαμόγελο από τα παιδικά χείλη τους, για να συνεχίσει να έχει μέλλον η κοινωνία και η ανθρωπότητα.

*Χρήστος Α. Κατσαρός (Chris Sintiki)
Αρθρογράφος - Διεθνής αναλυτής
gnomikilkis

Τα «παιδιά καναρίνια» των αμερικανικών ανθρακωρυχείων

Tα παιδιά που ζούσαν μέσα στα τούνελ και πέθαιναν
για να ξεχρεώσουν οι οικογένειές τους!

 

Ο μικρός ανθρακωρύχος, ήταν ένα μικρό αγόρι σουηδικής ή φινλανδικής καταγωγής που εργαζόταν επί δέκα ώρες καθημερινά σε ένα ορυχείο με αυτή τη φόρμα και τον εξοπλισμό εργασίας, χωμένο στα λαγούμια του ορυχείου με μοναδικό φως αυτό που έβγαζε το σπαρματσέτο στο κεφάλι του.
Προσελήφθη ως μαθητευόμενος στην εταιρεία προκειμένου ο πατέρας του να αποπληρώσει τα χρέη του. Ο άτυχος μικρός εργάστηκε και πέθανε στα ορυχεία του Κολοράντο.

Πριν η νομοθεσία απαγορεύσει την παιδική εργασία μετά από σκληρούς αγώνες των εργατικών σωματείων, τα παιδιά, ακόμα και ηλικίας πέντε ετών, εργάζονταν στα ορυχεία και τα προτιμούσαν σε πόστα καθαρισμού και απομάκρυνσης χωμάτων, λόγω του μικρού τους μεγέθους.

 

Οι συνθήκες μέσα στα τούνελ ήταν εξαιρετικά επικίνδυνες και τα παιδιά κινδύνευαν από την πτώση λίθων και τις αναθυμιάσεις.

Παιδιά πειραματόζωα σε ρόλο «καναρινιού»

Το σοκαριστικό όμως της υπόθεσης είναι ότι τα παιδιά χρησιμοποιούνταν στο ρόλο του «καναρινιού».
Οι ανθρακωρύχοι χρησιμοποιούσαν κάποτε τα καναρίνια για να ελέγχουν την ποιότητα του αέρα στα ορυχεία.
Τα καναρίνια είναι πολύ ευαίσθητα στο μονοξείδιο του άνθρακα.

Τα πουλιά κελαηδούσαν και έκαναν θόρυβο καθ´όλη την διάρκεια της ημέρας. Αν όμως τα επίπεδα του μονοξειδίου του άνθρακα ανέβαιναν πολύ ψηλά, τα καναρίνια είχαν πρόβλημα να αναπνεύσουν και πέθαιναν.Μόλις τα καναρίνια έπαυαν να κελαηδούν ήταν ένδειξη πως υπήρχαν επικίνδυνες αναθυμιάσεις και οι ανθρακωρύχοι έπρεπε να εγκαταλείψουν το ορυχείο για μα μην παγιδευτούν.

Το ρόλο των καναρινιών αναλάμβαναν πολλές φορές τα παιδιά, αφού ήταν αναλώσιμα και δεν κόστιζαν όσο ένας ενήλικας ανθρακωρύχος.



Ανθρακωρυχείο στην Πενσυλβάνια. 
Η τεκμηρίωση της φωτογραφίας 
αποκαλύπτει την ταυτότητα σε δύο από τα παιδιά. 
Τα ονόμα τα τους James Leonard και Stanley Rasmus

 

 

Εκτός από τα ορυχεία, τα παιδιά εργάζονταν ως καπνοδοχοκαθαριστές επειδή λόγω μεγέθους χωρούσαν στις καπνοδόχους.
Πολλά έπεφταν από ύψος και έχαναν τη ζωή τους.

Οι περισσότερες από τις φωτογραφίες ελήφθησαν από τον φωτορεπόρτερ Lewis Hine μεταξύ 1908 και 1913, στα ανθρακωρυχεία της Πενσυλβάνιας και της Δυτικής Βιρτζίνια. Αποτελούν ένα αδιάψευστο ντοκουμέντο για την εκμετάλλευση των παιδιών. Οι νόμοι για την προστασία τους τα επόμενα χρόνια έγιναν αυστηρότεροι και η παιδική εργασία απαγορεύτηκε, χωρίς όμως να έχει εξαλειφθεί μέχρι σήμερα.

 ipaideia

«Προστασία των ανηλίκων κατά τη μετάδοση τηλεοπτικών προγραμμάτων»

Ενόψει της νέας τηλεοπτικής σεζόν, οι δύο Ανεξάρτητες Αρχές, το ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ,... φορέας ελέγχου επί των ραδιοτηλεοπτικών μέσων, και ο ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ στο πλαίσιο της αρμοδιότητάς του ως ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ και φορέας προάσπισης και προαγωγής των δικαιωμάτων του παιδιού, εντείνουν την συνεργασία τους στον ευαίσθητο τομέα της προστασίας των ανηλίκων.

ολόκληρο το κείμενο εδώ

Σήμερα ημέρα Τρίτη 14 Οκτωβρίου 2014 και ώρα 11:00 το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης συνήλθε σε συνεδρίαση, στην οποία παρέστησαν ο Πρόεδρος του Ε.Σ.Ρ. Ιωάννης Λασκαρίδης, η Αντιπρόεδρος Ορσαλία (Λίνα) Αλεξίου, και τα µέλη Εύη Δεμίρη, Γιάννης Παπακώστας, Κωνσταντίνος Αποστολάς και Γεώργιος Στεφανάκης.

Σκοπός της συνεργασίας αυτής είναι ο συντονισμός παράλληλων ενεργειών και πρωτοβουλιών. Σε ένα διαρκώς μεταλλασσόμενο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο, στο οποίο τα παιδιά συμμετέχουν, απεικονίζονται ή είναι απλά θεατές, είναι αναγκαίο να προστατεύονται τα δικαιώματά τους, ιδίως της προσωπικότητας και της ιδιωτικής τους ζωής αλλά και να αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά οι κάθε είδος προκλήσεις και παραβιάσεις εις βάρος τους.

Οι δύο Ανεξάρτητες Αρχές με την έκδοση ξεχωριστών κειμένων, εκτιμούν ότι επιβάλλεται να υπομνησθούν οι υποχρεώσεις, ιδίως των τηλεοπτικών σταθμών, για την προστασία της παιδικής ηλικίας και της νεότητας.

Ο Συνήγορος του Πολίτη στο πλαίσιο της αποστολής του ως Συνήγορος του Παιδιού, τονίζει ότι, με βάση την ισχύουσα νομοθεσία και τη δεοντολογία που πηγάζει από αυτήν:

1. Τα Μ.Μ.Ε. οφείλουν να σέβονται τα δικαιώματα των ανηλίκων θυτών, θυμάτων ή μαρτύρων εγκληματικών πράξεων και των παιδιών που έχουν βρεθεί σε δύσκολη κατάσταση:
Απαγορεύεται ρητά η παρουσίασή τους μέσω εικόνας, ονόματος ή άλλου τρόπου που καθιστά σαφή την ταυτότητά τους, καθώς και η συμμετοχή τους σε εκπομπές. Επί πλέον, απαγορεύεται να λαμβάνονται συνεντεύξεις με ανηλίκους κάτω των 14 ετών των παραπάνω κατηγοριών, για δε τους ανηλίκους άνω των 14 ετών η παρουσίαση αυτή επιτρέπεται «μόνο εφόσον είναι αναγκαία για την ενημέρωση του κοινού και δεν προκαλεί βλάβη στην προσωπικότητά τους και σε κάθε περίπτωση μόνο ύστερα από γραπτή άδεια αυτών που ασκούν τη γονική τους μέριμνα». Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται να επιδεικνύεται σε εκπομπές, παρουσιάσεις και συνεντεύξεις με παιδιά που ζουν σε ιδρύματα, ώστε να προστατεύεται η εικόνα και η ιδιωτική τους σφαίρα, αλλά και να αποφεύγεται η ανάκληση τυχόν δυσάρεστων βιωμάτων τους.

2. Τα παιδιά-θεατές πρέπει να προστατεύονται από ακατάλληλο για την ηλικία τους οπτικοακουστικό υλικό:
Σε μεσημεριανές και απογευματινές ώρες, υπάρχουν πολύ συχνά εκπομπές που χαρακτηρίζονται ως κατάλληλες, όμως έχουν περιεχόμενο και εικόνες που βλάπτουν τον ψυχισμό των παιδιών. Σε ώρες μεγάλης τηλεθέασης για τον παιδικό πληθυσμό πρέπει να αποφεύγεται η προβολή εκπομπών που περιλαμβάνουν ορολογία, εικόνες ή σκηνές που εξοικειώνουν τα παιδιά με ανοίκειες για την ηλικία τους συμπεριφορές. Ιδιαίτερα σημαντικός είναι ο ρόλος των γονέων, που χρειάζεται να είναι παρόντες και να ενθαρρύνουν την κριτική σκέψη των παιδιών, καθιστώντας τα ενεργητικούς δέκτες των τηλεοπτικών ερεθισμάτων, αλλά και αποτρέποντας την διαρκή και άκριτη παρακολούθηση τηλεοπτικών εκπομπών, όπως και προγραμμάτων ακατάλληλων για την ηλικία τους.

3. Η συμμετοχή των παιδιών σε ψυχαγωγικές εκπομπές, reality και talent shows, διαγωνισμούς, κλπ, είναι προβληματική.
Ο προβληματισμός αυτός είναι έντονος, όταν τα παιδιά, ιδίως στην ευαίσθητη ηλικία πριν την συμπλήρωση των 12 χρόνων, καλούνται να συμμετέχουν σε τηλεοπτικά προγράμματα και διαγωνισμούς που απευθύνονται κατά κύριο λόγο σε ενήλικες. Γίνονται έτσι συχνά «αναλώσιμες εικόνες προς τέρψιν ενηλίκων» και μπαίνουν στη διαδικασία διαγωνισμών, κρίσεων, επιτροπών, συνεντεύξεων, κλπ, μιμούμενα πρότυπα και συμπεριφορές ενηλίκων, προκειμένου να κερδίζουν τις εντυπώσεις. Η χρήση των παιδιών προς συγκίνηση του ενήλικου κοινού και αύξηση της τηλεθέασης και του κέρδους που αυτή αποφέρει, μπορεί να συνιστά μια μορφή εκμετάλλευσης και να επιτρέπει στρέβλωση της εικόνας της παιδικότητας και αλλοίωση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της ηλικίας αυτής, όπως ο αυθορμητισμός και το παιγνίδι, καθώς τα παιδιά καλούνται συχνά να συμμετέχουν σε δραστηριότητες που προβάλλουν τη σεξουαλικότητά τους και απαιτούν την πρόωρη ωρίμανσή τους.

Η νομοθεσία εξαρτά τη συμμετοχή των παιδιών από τη γονική συναίνεση αλλά και από την επίδραση που αυτή μπορεί να έχει στην σωματική, πνευματική ή ηθική ανάπτυξη των παιδιών.
Στις εκπομπές αυτές, παρόλο που συνήθως υπάρχει η συναίνεση των γονέων, συχνά υφίσταται ένα σοβαρότατο ζήτημα δεοντολογίας, καθώς το κίνητρο της δημοσιότητας και της ενδεχόμενης νίκης σε ένα διαγωνισμό ωθεί πολλούς γονείς να μη λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τις ενδεχόμενες συνέπειες. Σύμφωνα με έρευνες και μελέτες διεθνώς, τέτοιες εκπομπές μπορεί να προκαλούν ψυχική και σωματική εξάντληση, διαταραχή του συνήθους ρυθμού ζωής των παιδιών και της ψυχικής τους ισορροπίας, παρενόχληση και εμπαιγμό από το περιβάλλον τους, λόγω της αναγνωρισιμότητας που αυτά αποκτούν, στρες από τη διαδικασία κρίσεων και βαθμολογιών και δημόσια έκθεση των παιδιών χωρίς την κατάλληλη στήριξή τους.

Παράλληλα με τον προβλεπόμενο έλεγχο για τη σήμανση των τηλεοπτικών εκπομπών, θα πρέπει να λαμβάνει χώρα και έλεγχος από ειδικούς επιστήμονες για τους ενδεχόμενους κινδύνους ως προς την σωματική, πνευματική και ηθική ανάπτυξη των συμμετεχόντων ανηλίκων. Σε κάθε περίπτωση οι γονείς, που σύμφωνα με τον νόμο έχουν την ευθύνη συμμετοχής των παιδιών στις εκπομπές, θα πρέπει να έχουν ιδιαίτερη επίγνωση των πιθανών δυσάρεστων συνεπειών που προαναφέρθηκαν.

4. Η ανηλικότητα θα πρέπει να είναι σεβαστή σε διαφημίσεις που απευθύνονται σε παιδιά ή στις οποίες συμμετέχουν παιδιά:
Ο Συνήγορος προβληματίζεται για το περιεχόμενο διαφημίσεων προϊόντων που απευθύνονται (και) σε παιδιά, ενώ ενέχουν πιθανούς κινδύνους για τη σωματική και ψυχική υγεία τους. Επίσης προβληματίζεται για τη συμμετοχή των παιδιών σε διαφημίσεις, ορισμένες φορές μάλιστα σε πρότυπα ρόλων που πρόδηλα έρχονται σε σύγκρουση με την παιδική ηλικία. Τα ζητήματα που αναδεικνύονται από τις διαφημίσεις αυτές είναι αφενός η χρησιμοποίηση των παιδιών σε ρόλους και συμπεριφορές ενηλίκων που δεν ταιριάζουν στην παιδική ηλικία, και για τον λόγο αυτό θα μπορούσαν να συνιστούν προσβολή της παιδικής ηλικίας, αφετέρου η έμμεση προτροπή στα παιδιά να χρησιμοποιούν προϊόντα που βάσει της αρχής της προφύλαξης, θα πρέπει να αποφεύγονται.

5. Τέλος, επισημαίνεται ο υποστηρικτικός και προληπτικός ρόλος των ενηλίκων, τόσο των γονέων, όσο και των επαγγελματιών (δημοσιογράφων, διαφημιστών, παραγωγών τηλεοπτικών εκπομπών, αλλά και εκπαιδευτικών, συμβούλων, κλπ.).
Η εκπαίδευση όλων στην αναγνώριση και στον σεβασμό των δικαιωμάτων των παιδιών είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την εξασφάλιση της προστασίας των παιδιών, ως συμμετεχόντων σε τηλεοπτικές εκπομπές και διαφημίσεις και ως καταναλωτών, θεατών και δεκτών ενημέρωσης και πληροφοριών. Για τον λόγο αυτό ο Συνήγορος έχει επανειλημμένα δηλώσει την επιθυμία του να συνεργαστεί με όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς και παράγοντες για την επίτευξη αυτού του στόχου.

ploumistos

Συνήγορος του Πολίτη κατά παιδικών talent show: Εκμετάλλευση για την τηλεθέαση και το κέρδος

Τα παιδιά γίνονται «αναλώσιµες εικόνες προς τέρψιν ενηλίκων» - Σόου παιδικής εξουθένωσης

 

Καμπανάκι του Συνήγορου του Πολίτη για τη συμμετοχή παιδιών σε ριάλιτι και τάλεντ σόου. Κίνδυνος ψυχικής και σωματικής εξάντλησης, καθώς και στρέβλωσης της εικόνας της παιδικότητας

 

 

Με βάση την ισχύουσα νομοθεσία και δεοντολογία, η συμμετοχή των παιδιών σε ψυχαγωγικές εκπομπές, ριάλιτι και talent show, διαγωνισμούς κλπ, είναι προβληματική, σύμφωνα με τον Συνήγορο του Παιδιού. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν τα παιδιά, πριν καν συμπληρώσουν τα 12 χρόνια τους, καλούνται να συμμετέχουν σε τηλεοπτικά προγράμματα και διαγωνισμούς που απευθύνονται κατά κύριο λόγο σε ενήλικες.

4news

 

Όπως αναφέρει η ανεξάρτητη Αρχή, τα παιδιά γίνονται συχνά «αναλώσιµες εικόνες προς τέρψιν ενηλίκων» και µπαίνουν στη διαδικασία διαγωνισµών, κρίσεων, επιτροπών, συνεντεύξεων κλπ, µιµούµενα πρότυπα και συµπεριφορές ενηλίκων, προκειµένου να κερδίζουν τις εντυπώσεις.

«Η χρήση των παιδιών προς συγκίνηση του ενήλικου κοινού και αύξηση της τηλεθέασης και του κέρδους που αποφέρει, µπορεί να συνιστά µορφή εκµετάλλευσης και να επιτρέπει στρέβλωση της εικόνας της παιδικότητας και αλλοίωση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών αυτής της ηλικίας, όπως ο αυθορµητισµός και το παιχνίδι, καθώς τα παιδιά καλούνται συχνά να συµµετέχουν σε δραστηριότητες που προβάλλουν τη σεξουαλικότητά τους και απαιτούν την πρόωρη ωρίµανσή τους», συμπληρώνει.
 

Ζήτημα δεοντολογίας

Ο συνήγορος εκτιμά ότι σε αυτές τις εκπομπές, παρόλο που συνήθως υπάρχει η συναίνεση των γονέων, συχνά υφίσταται σοβαρό ζήτημα δεοντολογίας, καθώς το κίνητρο της δημοσιότητας και της ενδεχόμενης νίκης σε διαγωνισμό ωθεί πολλούς γονείς να μην λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τις ενδεχόμενες συνέπειες.
 

Γίνεται επίσης αναφορά σε έρευνες και μελέτες διεθνώς, σύμφωνα με τις οποίες τέτοιες εκπομπές μπορεί να προκαλέσουν ψυχική και σωματική εξάντληση, διαταραχή του συνήθους ρυθμού ζωής των παιδιών και της ψυχικής τους ισορροπίας, παρενόχληση και εμπαιγμό από το περιβάλλον τους, λόγω της αναγνωρισιμότητας που αυτά αποκτούν, στρες από τη διαδικασία κρίσεων και βαθμολογιών και δημόσια έκθεση των παιδιών, χωρίς την κατάλληλη στήριξή τους.

Η Αρχή καλεί τους γονείς σε κάθε περίπτωση να έχουν ιδιαίτερη επίγνωση των πιθανών δυσάρεστων συνεπειών που προαναφέρθηκαν.

Έλεγε ότι το παιδί της πάσχει από καρκίνο και έφαγε τα λεφτά από δωρεές

Σοκ προκαλεί το γεγονός πως μια μητέρα ισχυριζόταν για αρκετό διάστημα πως η κόρη της πάσχει από καρκίνο, με απώτερο σκοπό να μαζεύει χρήματα από εράνους και δωρεές.

Εμφανίστηκε με την 5χρονη Riley
να έχει δύο σωληνάκια στα ρουθούνια της
και ξυρισμένο το κεφαλάκι της.

mom faked child’s terminal cancer so she could collect donations

 

Η εν λόγω απάτη έχει επαναληφθεί στο παρελθόν, όμως κάθε φορά που επαναλαμβάνεται, προκαλεί σοκ στο άκουσμα της είδησης.

Ειδικότερα, η Leatha Slauson είπε στους φίλους και την οικογένειά της- συμπεριλαμβανομένου του συζύγου της – ότι η 5χρονη κόρη της, Riley, πάσχει από μία θανατηφόρα ασθένεια. Στο μεταξύ έβλεπε να μπαίνουν χιλιάδες δολάρια στο λογαριασμό της, ως υποστήριξη στη μικρή «ασθενή».

Σύμφωνα με έρευνα της αστυνομίας, η μητέρα χρησιμοποίησε τα χρήματα για να πάει με την κόρη της διακοπές στην Disneyland. Το θέμα όμως είναι πως η 5χρονη δεν είχε καμία θανατηφόρα ασθένεια…

Η Leatha Slauson φέρεται να είπε ψέματα στο σύζυγό της και την τοπική κοινωνία, σχετικά με τον αγώνα της 5χρονης Riley κατά της ασθένειας που την ταλαιπωρούσε, με απώτερο σκοπό να μαζεύει χρήματα από δωρεές. Μάλιστα, η… μητέρα από την Αϊόβα, έφτασε στο σημείο να ξυρίσει το κεφαλάκι της κόρης της, στο «βωμό» των δωρεών.

Η εισαγγελέας, που ερευνά την υπόθεση, ωστόσο, είπε πως η Slauson παραδέχθηκε πως «όλα ήταν στην ουσία, ένα τέχνασμα».
Η 30χρονη μητέρα έχει χάσει την επιμέλεια του παιδιού, αφού οι αρμόδιοι υπεύθυνοι της Πρόνοιας θεώρησαν πως στα χέρια της η 5χρονη κινδυνεύει, ενώ σε καμία περίπτωση δεν πάσχει από κάποια θανατηφόρα ασθένεια.

Η μητέρα φέρεται να συγκέντρωσε χρήματα από μεμονωμένους δωρητές και οργανώσεις για τη Riley, υποστηρίζοντας ότι η μικρή είχε καρκίνο του παχέος εντέρου. «Ο καρκίνος εξαπλώνεται πολύ γρήγορα», δήλωσε η μητέρα κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξής της τον περασμένο Απρίλιο. «Έχει εξαπλωθεί στο ήπαρ και η τελευταία μαγνητική τομογραφία έδειξε ότι αν εξαπλωθεί στους λεμφαδένες της θα σταματήσει τη χημειοθεραπεία».

Σε άλλη εκδήλωση ευαισθητοποίησης του κοινού η μητέρα εμφανίστηκε με την 5χρονη Riley να έχει δύο σωληνάκια στα ρουθούνια της.

Η ιστορία άρχισε να αποκαλύπτεται όταν οι αρμόδιοι υπεύθυνοι από την Πρόνοια πήγαν στο σχολείο για να δουν τις συνθήκες φροντίδας της Riley. Οι ιατρικές εξετάσεις που ζήτησαν να δουν αποδείχθηκαν ψεύτικες και έπειτα το σχολείο ειδοποίησε την αστυνομία.
Η Riley και τα τέσσερα αδέρφια της βρίσκονται τώρα κάτω από τη φροντίδα του πατέρα τους, ο οποίος δεν συμμετείχε στην απάτη, σύμφωνα με την αστυνομία.

olympia