Showing posts with label Αγάπη γονέων. Show all posts
Showing posts with label Αγάπη γονέων. Show all posts

Monday, 11 December 2023

Ανόητες ερωτήσεις... 😒

Δύο είναι κατά τη γνώμη μου οι πιο ανούσιες ερωτήσεις στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Η πρώτη, λοιπόν, από αυτές τις δύο ερωτήσεις απευθύνεται στα παιδιά.

1η ερώτηση: 
"Ποιον αγαπάς περισσότερο, τη μαμά ή τον μπαμπά;"
    Η συγκεκριμένη ερώτηση γίνεται συνήθως από κάτι μακρινές θειές, αφού σε ρωτήσουν πρώτα πώς τα πας στο σχολείο. 
Προφανώς επειδή δεν μπορούν να βρουν κάτι πιο ευφάνταστο να ρωτήσουν.
Δηλαδή εντάξει! Βάζεις ένα παιδάκι να διαλέξει ανάμεσα στους γονείς του. Και συνήθως μπροστά τους. Πιο awkward πεθαίνεις! 
Θυμάμαι πολλές φορές τον εαυτό μου ως παιδί σε αυτή τη δύσκολη θέση. 
Και παρόλο που δεν θυμάμαι καν τι απαντούσα, το άβολο συναίσθημα, όμως, το θυμάμαι ακόμα...

2η ερώτηση: 
Απευθύνεται στους γονείς (όχι που θα τη γλιτώναμε!)
"Έχεις αδυναμία σε κάποιο από τα παιδιά σου;"
    Χμ, καταρχάς ΤΙ ΣΕ ΝΟΙΑΖΕΙ; Δεύτερον, όχι δεν έχω. Ή μάλλον έχω.
Έχω αδυναμία σε ένα από τα δύο. Απλά κάθε φορά σε άλλο.
Σήμερα έχω στη Νικόλ, επειδή πήρε κακό βαθμό στο σχολείο και είναι λυπημένη.
Χθες είχα στη Στέλλα, γιατί έπεσε και χτύπησε κι έκλαιγε με μαύρο δάκρυ.
Προχθές είχα πάλι στη Νικόλ επειδή έχασε το αγαπημένο της βραχιόλι, που της είχε χαρίσει η καλύτερη της φίλη.
Και παραπροχθές είχα πάλι στη Στέλλα, γιατί είδε εφιάλτη.
Κάποιες φορές τα συναισθήματα μου είναι όντως πιο έντονα για μία από τις κόρες μου. Όχι όμως επειδή έχω σε κάποια αδυναμία. 
Απλά επειδή νιώθω πως εκείνη τη δεδομένη στιγμή μία από τις δύο με έχει περισσότερο ανάγκη.
Καμία διαφορά όμως στην καρδιά μου, καμία αδυναμία...
Δεν νομίζω καν πως υπάρχει κάτι τέτοιο.
Και αλήθεια, την επόμενη φορά βρες κάτι πιο έξυπνο να με ρωτήσεις. Πλιζ.
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Sunday, 10 July 2022

Μια μοναδική Αγάπη!!

Το μωρό σας, καθώς μεγαλώνει, θα έχει μια και μοναδική αγάπη... εσάς! 

Θα είστε για εκείνο ολόκληρος ο κόσμος του και θα θέλει να σας εκφράσει την αγάπη του με κάθε δυνατό τρόπο. Τα πρώτα του χαμόγελα, οι πρώτες του λεξούλες, όλα θα έχουν για προορισμό εσάς.
Ο τρόπος με τον οποίο θα σας αγκαλιάζει, η απόλυτη χαρά και ηρεμία που θα νιώθει κάθε φορά που θα σας βλέπει, είναι όλα εκφράσεις των έντονων συναισθημάτων που τρέφει για εσάς. 
Η αγάπη αυτή θα περάσει από πολλά στάδια αλλά πάντοτε θα στέκει ως σημείο αναφοράς στη ζωή του και θα αποτελεί μια ξεχωριστή πηγή δύναμης. 
Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να είστε κοντά του όποτε σας χρειάζεται και να του εκφράζετε και εσείς με τη σειρά σας την αγάπη που νιώθετε.

Αγάπη σημαίνει επαφή...
Για ένα μωρό το σ' αγαπώ είναι μια αόριστη έννοια, δεν του προσφέρει κάτι αν δεν συνοδεύεται από αυτά που το ίδιο εκτιμά. Το μωρό καταλαβαίνει την αγάπη μόνο μέσα από τις αισθήσεις του, με το άγγιγμά σας, με τη φωνή και το γέλιο σας. 
Για να είστε σίγουροι ότι το μωρό σας νιώθει πόσο πολύ το αγαπάτε θα πρέπει να το παίρνετε αγκαλιά, να το χαϊδεύετε, να του τραγουδάτε και να βρίσκεστε κοντά του όσο περισσότερο μπορείτε. 
Δώστε μια ξεχωριστή αίσθηση σε κάθε κοινή σας δραστηριότητα, από το μπάνιο του μέχρι το άλλαγμα της πάνας, ώστε το μωρό να δέχεται όσα περισσότερα τρυφερά αγγίγματα και χάδια είναι δυνατό. 
Μη διστάζετε να αφιερώνετε κάποιες στιγμές αποκλειστικά και μόνο στο να του λέτε γλυκόλογα και να το χαϊδολογάτε.

Η αγάπη προσφέρει πολλά...
Το πόσο σημαντικό είναι για την αρμονική ανάπτυξη ενός μωρού να νιώθει ότι το αγαπούν είναι δύσκολο να περιγραφεί.  
Η αίσθηση ότι οι γονείς του το αγαπούν στηρίζει το παιδί τόσο συναισθηματικά, ψυχολογικά όσο και σωματικά. 
Κυριολεκτικά το μωρό «ανθίζει» μέσα σε ένα περιβάλλον στο οποίο η αγάπη γι' αυτό κυριαρχεί. Μέσα από αυτήν την αγάπη το μωρό αποκτά την αυτοπεποίθηση και την εμπιστοσύνη στον εαυτό του που του είναι απαραίτητη για να προχωρήσει στα απαιτητικά βήματα της ανάπτυξης.  
Μέσα από την αγάπη σας και με σκοπό να σας εντυπωσιάσει θα βρει το κουράγιο για να σταθεί στα πόδια του. Μόνο και μόνο γιατί το αγαπάτε θα κατορθώσει να πει «μαμά» και «μπαμπά».

Αγάπη χωρίς όρους...
Το μωρό σας προσφέρει την αγάπη του χωρίς όρους και προϋποθέσεις, σας λατρεύει απλά και μόνο γιατί είστε εσείς. Δε σας ζητά να κάνετε κάτι για να σας αγαπά, δε σας ζητά να αλλάξετε κάτι, ούτε καν να προσπαθήσετε, σας αγαπά ακριβώς γι' αυτό που είστε. Με την ίδια λογική θα πρέπει και εσείς να είστε προσεκτικοί σε αυτά που λέτε στο παιδί σας καθώς θα μεγαλώνει.  
Φράσεις όπως «αν δεν κάνεις αυτό που σου λέω, δε θα σε αγαπώ», είναι επιζήμιες για τον ψυχισμό ενός παιδιού. Για εσάς μπορεί να είναι απλά ένα σχήμα λόγου, μια έκφραση χωρίς ουσιαστικό νόημα. Για το παιδί όμως είναι ένα σοβαρό πλήγμα, δεν μπορεί να καταλάβει γιατί ξαφνικά κινδυνεύει να χάσει την αγάπη σας.  
Φροντίστε να διαβεβαιώνετε συχνά το παιδί σας για την αγάπη που νιώθετε και μη χρησιμοποιείτε ποτέ την «αγάπη» για να το πείσετε να σας υπακούσει. Επιλέξτε άλλους τρόπους για να περάσετε αυτό που θέλετε χωρίς να δημιουργείτε χωρίς λόγο ανασφάλειες και αβεβαιότητες στο παιδί σας.

Αγάπη σημαίνει αποδοχή...
Το μωρό σας πολύ γρήγορα θα αρχίσει να μεγαλώνει και να εκδηλώνει τη δική του ξεχωριστή προσωπικότητα. Θα έχει και αυτό όπως όλοι οι άνθρωποι στιγμές που θα είναι αξιολάτρευτο και άλλες στιγμές που θα είναι δύσθυμο και νευρικό. Θα περάσει και αυτό τα απαραίτητα στάδια μέχρι να αποκτήσει συναίσθηση ότι αποτελεί μια αυτόνομη οντότητα και να απαιτήσει πλέον δυναμικά την ανεξαρτησία του. Όχι, αυτό δε θα συμβεί στα χρόνια της εφηβείας, αλλά στα τρία με τέσσερα χρόνια του.  
Από πολύ νωρίς λοιπόν θα σταθεί απέναντί σας και θα σας πει τα πρώτα του όχι.  
Τότε είναι που θα πρέπει απλά να δεχτείτε ότι το μωρό σας μεγαλώνει και ότι μέσα σε αυτή τη διαδικασία υπάρχουν στιγμές και ίσως ολόκληρες περίοδοι που το παιδί σας δε θα είναι απόλυτα ευχάριστο.  
Θα πρέπει επομένως να αποδεχτείτε το μικρό σας και για τις αξιαγάπητες στιγμές του αλλά και για τις στιγμές που σας εκνευρίζει και ίσως σας απογοητεύει.

Αγάπη σημαίνει εμπιστοσύνη...
Ένα από τα σημαντικότερα πράγματα που πρέπει να επιτύχετε ως γονιός είναι να κερδίσετε και να διατηρήσετε την εμπιστοσύνη του παιδιού σας.  
Μπορείτε να ξεκινήσετε από πολύ νωρίς την προσπάθεια να θεμελιώσετε μια συνεχή και ειλικρινή επικοινωνία με το παιδί σας. 
Ο αντικειμενικός σας σκοπός είναι να διασφαλίσετε ότι το παιδί θα έρχεται χωρίς φόβο και χωρίς δισταγμούς να σας εκμυστηρεύεται κάθε του ανησυχία και προβληματισμό. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορείτε να είστε πραγματικά παρόντες σε κάθε περίοδο της ζωής του παιδιού. Η αλήθεια είναι ότι θα πρέπει να τηρήσετε με σταθερότητα μια καλή αντίδραση κάθε φορά που το παιδί σας αποκαλύπτει κάτι που έκανε ή κάτι που το ανησυχεί. Γιατί αν έρθει να σας πει κάτι και εσείς αντιδράσετε με έντονο τρόπο, θα το τρομάξετε και θα διακόψετε διαπαντός την αίσθηση εμπιστοσύνης και την άνεση που έχει απέναντί σας.  
Μείνετε ψύχραιμοι αν ακούσετε για ένα σπασμένο βάζο, γιατί μόνο έτσι στο μέλλον θα είστε σίγουροι ότι το παιδί δε θα διστάσει να σας μιλήσει για προβλήματα άλλα, πιο σοβαρά.
Η αγάπη δεν είναι πάντα εύκολη...
Μπορεί η αγάπη που νιώθετε για το παιδί σας να είναι πηγαία και να εκδηλώνετε χωρίς καμία προσπάθεια. Δε συμβαίνει όμως το ίδιο και για την αγάπη που νιώθετε για το σύζυγό σας.
 
Υπάρχουν στιγμές που το ζευγάρι περνάει κάποιες δυσκολίες, υπάρχουν στιγμές που η αγάπη λιγοστεύει και η ένταση περισσεύει.  
Είναι σίγουρα δύσκολο για ένα ζευγάρι να κινείται πάντα μέσα σε ένα πνεύμα στοργής και ηρεμίας, αλλά δεν παύει να είναι γεγονός ότι ένα παιδί πληγώνεται σε μεγάλο βαθμό όταν οι γονείς του τσακώνονται. 
Για το λόγο αυτό είναι σημαντικό κάθε φορά που έχετε κάποιο πρόβλημα μεταξύ σας να το συζητάτε και να προσπαθείτε να το επιλύσετε όσο γίνεται πιο γρήγορα. Αν είναι δυνατό αυτές οι συζητήσεις μπορούν να γίνονται έξω από το σπίτι, μακριά από το παιδί που δύσκολα ξεχνά την ένταση και την πίκρα ενός καβγά.

Monday, 27 June 2022

Ένα ταξίδι γεμάτο αγάπη, προκλήσεις και… αρνητικά σχόλια

Της Μαρίας Μπότη

Μητέρα. Μία λέξη που κρύβει μέσα της αστείρευτη αγάπη, απεριόριστη φροντίδα και έντονα συναισθήματα. Μία λέξη που «ξεχειλίζει» τρυφερότητα και «μοιράζει» χαμόγελα.
    Είναι εκείνο το καθοριστικό στάδιο στη ζωή μιας γυναίκας που αποκτά –είτε βιολογικά είτε όχι– ένα παιδί και αυτομάτως κατακτά ίσως και τον πιο όμορφο τίτλο της ζωής της: «Μητέρα».
Πώς συμβαδίζει, όμως, ο ρόλος της γυναίκας με τον ρόλο της μητέρας;
    Η μητρότητα είναι πραγματικά μια μοναδική εμπειρία με έντονες συναισθηματικά στιγμές, όμορφες και άσχημες, εύκολες και δύσκολες. Πέρα όμως από την ευτυχία και την συγκίνηση, υπάρχει και η κούραση, η εξάντληση και τα προβλήματα. Κανείς δεν λέει ότι η μητρότητα είναι εύκολη, κρύβει προκλήσεις, συγκινήσεις, δυσκολίες. Υπάρχουν στιγμές που η γυναίκα εξωτερικεύει πτυχές του εαυτού της που «γεννήθηκαν» μαζί με το παιδί. Ανακαλύπτει κρυφά στοιχεία του χαρακτήρα της που δεν γνώριζε, αλλάζουν οι προτεραιότητές της και ανατρέπεται η φιλοσοφία σκέψης της.
    Αποτελεί ένα καθοριστικό στάδιο στη ζωή κάθε γυναίκας, καθώς βρίσκεται απέναντι στο πιο όμορφο θαύμα της φύσης, τις πιο αγνές ψυχές˙ τα παιδιά. Προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην παλιά και τη νέα ζωή και να απολαύσει στο έπακρο αυτή την εμπειρία.

Ωστόσο, «γκρίζα σύννεφα» εμφανίζονται όταν η ίδια αποφασίζει να επιστρέψει στην καθημερινότητά της –φυσικά με αρκετές αλλαγές– αντιμετωπίζοντας τις «φωνές της κοινωνίας» που σιγοψιθυρίζουν, σχολιάζοντας την απόφασή της και καταλογίζοντάς της πολλές φορές αδιαφορία προς το παιδί.

    Πολλές γυναίκες βυθίζονται σε μία «θάλασσα» ενοχών όταν επιλέγουν ή αναγκάζονται να αποχωριστούν για κάποιο διάστημα – μικρό ή μεγάλο – το μωρό τους, πιστεύοντας ότι δεν είναι «καλές μητέρες». Δεν απολαμβάνουν την υπόλοιπη ζωή τους και ξεχνούν τις προσωπικές τους ασχολίες και ενδιαφέροντα. Ακόμα και εάν αποφασίσουν να απολαύσουν λίγο προσωπικό χρόνο χωρίς το παιδί, βρίσκονται αντιμέτωπες με ένα «κύμα» αντιδράσεων άμεσων και έμμεσων, ιδιαίτερα εάν η στιγμή αναρτηθεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
    Καθώς, το διαδίκτυο και τα social media αποτελούν πλέον ένα μεγάλο κομμάτι της καθημερινότητας πολλών ανθρώπων, τα σχόλια και οι επικρίσεις πολλαπλασιάζονται κάτω από τέτοιου είδους αναρτήσεις. Όσο μεγαλύτερη είναι η επιρροή μιας γυναίκας στους διαδικτυακούς φίλους της (influencer), τόσο περισσότερο προετοιμασμένη πρέπει να είναι – δυστυχώς – να υποστεί την αρνητική κριτική όταν κοινοποιήσει φωτογραφίες μακριά από την οικογένειά της. Μία ανέμελη στιγμή που βρίσκεται αναρτημένη στο feed της, πολλές φορές γίνεται η αφορμή για να παγιδευτεί σε ένα «βουνό» αρνητικών σχολίων. 

Ποιο είναι στην πραγματικότητα το πρόβλημα;
    Ένα από τα βασικά προβλήματα είναι ότι οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης έχουν δώσει στους χρήστες τη δυνατότητα να εκφράζουν οποιαδήποτε άποψη ή γνώμη, έχοντας ως επιλογή να παραμείνει ανώνυμη. Εύκολα μπορεί να σχολιάσει καθένας μία ανέμελη φωτογραφία, ωστόσο χωρίς να ξέρει το background. Το πρόβλημα έγκειται, επίσης, στις αναχρονιστικές αντιλήψεις της κοινωνίας για τους φυλετικούς ρόλους.
 Πολλές γυναίκες φοβούνται να ξεφύγουν από την άποψη ότι «ο ρόλος τους είναι να μεγαλώνουν παιδιά» και εγκλωβίζονται. Συχνά αποκόβονται από φίλους και γνωστούς, σταματούν τη δουλειά, τις βόλτες και δεν απολαμβάνουν προσωπικό χρόνο. Βλέπουν την μητρότητα σαν ένα εμπόδιο να συνεχίσουν τις προηγούμενες ασχολίες τους και φυσικά η κριτική που λαμβάνουν τις αποθαρρύνει.

Αυτό όμως δεν ισχύει στον ίδιο βαθμό για έναν πατέρα, ο οποίος λίγες φορές θα κατηγορηθεί ότι «άφησε» τα παιδιά και ότι δεν ενδιαφέρεται για εκείνα. Ωστόσο, εν έτη 2022 γίνεται λόγος για ισότητα φύλων και ατομική ελευθερία την στιγμή που μία μητέρα που βρίσκεται μακριά από το παιδί της «επιβιώνει» μέσα στην αρνητική κριτική, ενώ ο πατέρας «ανέγγιχτος» μπορεί να απολαύσει τη στιγμή. Είναι λες και η «καταλληλόλητα» της μητέρας σταματάει όταν απομακρυνθεί από το σπίτι, παύει η ανησυχία της για το παιδί και αδιαφορεί για εκείνο.
...........
η συνέχεια εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Sunday, 6 June 2021

Για πάντα στο τελευταίο βαγόνι...

Κάθε χρόνο οι γονείς του Μαρτίν τον πήγαιναν με το τρένο στο χωριό στη γιαγιά του για τις καλοκαιρινές διακοπές, και επέστρεφε με το ίδιο τρένο τέλος καλοκαιριού.
Μια μέρα το αγόρι είπε στους γονείς του:
Είμαι ήδη μεγάλος. Μπορώ να πάω μόνος στο σπίτι της γιαγιάς μου;

Μετά από μια σύντομη συζήτηση οι γονείς δέχτηκαν.
Στέκονται περιμένοντας το τρένο να αναχωρήσει, αποχαιρετούν το γιο τους δίνοντας του μερικές συμβουλές έξω από το παράθυρο, ενώ ο Μαρτίν τους επανέλαβε:
Το ξέρω! Μου τα έχετε πει περισσότερες από χίλιες φορές.

Το τρένο κοντεύει να φύγει και ο μπαμπάς του ψιθύρισε στο αυτί του:

Γιε μου, αν νιώθεις άσχημα ή ανασφαλής, αυτό είναι για σένα!
Και του έβαλε κάτι στην τσέπη του.

Τώρα ο Μαρτίν είναι μόνος καθισμένος στο τρένο όπως ήθελε, χωρίς τους γονείς του για πρώτη φορά.

Θαύμαζε το τοπίο από το παράθυρο, γύρω του ξένοι άνθρωποι σπρώχνουν και κάνουν πολύ θόρυβο, κάθε στάση μπαίνουν και βγαίνουν από το βαγόνι.

Ο ελεγκτής του τρένου κάνει κάποια σχόλια σχετικά με το γεγονός ότι το παιδί ο Μαρτίν είναι μόνος.

Ένας άλλος τον κοίταζε με λυπημένα μάτια.
Ο Μαρτίν αισθάνεται τώρα άσχημα κάθε λεπτό που περνά.
Και τώρα φοβάται.
Έσκυψε το κεφάλι του με δάκρυα… νιώθει φοβισμένος και μόνος.
Τότε θυμήθηκε τον μπαμπά του που του έβαλε κάτι στην τσέπη του, τρέμει, ψάχνει για αυτό που του έβαλε ο πατέρας του.
Βρήκε ένα κομμάτι χαρτί που έγραφε:
Γιε μου, είμαι στο τελευταίο βαγόνι!
Αυτή είναι η ζωή, πρέπει να αφήσουμε τα παιδιά μας να φύγουν πρέπει, να τα εμπιστευτούμε.

Αλλά πρέπει πάντα να είμαστε στο τελευταίο βαγόνι, βλέποντας, αν φοβούνται ή αν βρουν εμπόδια και δεν ξέρουν τι να κάνουν.
Πρέπει να είμαστε κοντά τους όσο ζούμε... τα παιδιά πάντα χρειάζονται τους γονείς τους.

Για πάντα στο τελευταίο βαγόνι…


Σωτήρης Καλκατζάκος
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki