Τι σημαίνει να μεγαλώνεις αγόρια

Δεν είναι εύκολο να μεγαλώνεις παιδιά. Είτε είναι αγόρια, είτε κορίτσια οι αγωνίες και τα άγχη θα βρίσκονται πάντα εκεί -όπως και οι τρυφερές, συγκινητικές στιγμές ή οι στιγμές χαράς και γέλιου και ενθουσιασμού. 

Αν είστε αγορομάνα, τότε αυτό το κείμενο είναι για εσάς. 

Τι πραγματικά σημαίνει να μεγαλώνεις αγόρια και πώς είναι η ζωή ενός γονιού που μεγαλώνει αγόρια;

-Να μεγαλώνεις αγόρια, σημαίνει ότι το πάτωμα του σπιτιού σου καλύπτεται από αυτοκινητάκια, μινιατούρες πειρατών, άπειρα lego και μικρά δεινοσαυράκια! 

Τα οποία συνήθως είναι αναγκασμένη να μαζέψεις (αφού πατήσεις με το γυμνό σου πόδι και βρίσεις μέσα απ' τα δόντια σου), γιατί τα αγόρια -μέχρι τουλάχιστον να «πειθαρχηθούν» έχουν μια τάση προς την ακαταστασία...
-Να μεγαλώνεις αγόρια σημαίνει ότι ξεχνάς τι σημαίνει ησυχία και ηρεμία. Δεν είναι λίγα και τα κορίτσια που είναι υπερκινητικά και πολύ δραστήρια, όμως τα αγόρια είναι αναμφίβολα πρωταθλητές στην ενέργεια και τις σκανταλιές. 

Σε ένα παιδικό πάρτι, μπορείς να δεις τα κοριτσάκια να παίζουν χαριτωμένα πετώντας μια μπάλα η μία στην άλλη και, στην άλλη πλευρά του χώρου, δεν μπορείς να μην δεις τα αγόρια να έχουν γίνει ένα κουβάρι παίζοντας πόλεμο/ ιππότες ή απλά ποδόσφαιρο. 

Οι μαμάδες που έχουν περισσότερα από ένα αγόρια ξέρουν καλά ότι οι μέρες τις ηρεμίας τους έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.
-Να μεγαλώνεις αγόρια σημαίνει ότι το σπίτι σου δεν θα είναι ξανά καθαρό. Γενικώς τα παιδιά αποτελούν εγγύηση αντί-καθαριότητας. Ιδίως όμως τα αγόρια δείχνουν να έχουν μια τάση προς τις ζημιές και την ακαταστασία. 

Ιδιαίτερα όταν αρχίζουν να μεγαλώνουν, τα αγόρια θα ζουν σε ένα βομβαρδισμένο δωμάτιο και -σε ανησυχητικά πολλές περιπτώσεις- θα τσακωθούν με το νερό και το αφρόλουτρο.
-Να μεγαλώνεις αγόρια σημαίνει ότι έχεις πάει τουλάχιστον μία φορά στο νοσοκομεία για (τουλάχιστον) ράμματα. Αναζητούμε την μαμά που μεγαλώνει γιους και δεν έχει πάει ποτέ εσπευσμένα και πανικόβλητα στο νοσοκομείο για να φροντίσουν το παιδί της που χτύπησε!

-Να μεγαλώνεις αγόρια σημαίνει να ξέρεις ότι δεν υπάρχει η έννοια «παίζω ήρεμα». Σπρώχνονται, δέρνονται, κυλιούνται στο πάτωμα και πηδάνε από τα πιο τρελά σημεία -κόβοντάς σου την ανάσα. 

Αν είστε περήφανη μαμά αγοριών, τότε ξέρετε πολύ καλά ότι μπορούν, αν θέλουν, να γκρεμίσουν το σπίτι.
-Να μεγαλώνεις αγόρια σημαίνει ότι λες αναπάντεχα συχνά τη φράση «όχι τσίσα εδώ!». Πριν φέρεις στον κόσμο τα παιδιά σου δεν περίμενες ότι απ' το στόμα σου θα βγει ποτέ αυτή η φράση απευθυνόμενη σε άνθρωπο και όχι σε σκυλάκι. 

Μετά από έναν, δύο, τρεις γιους όμως, ξέρεις καλά ότι ανά πάσα στιγμή ένα μικροσκοπικό μόριο μπορεί να πεταχτεί έξω από το παντελόνι και ούρα να εκτοξευτούν στη μέση, ας πούμε, της Πανεπιστημίου -γιατί τώρα του 'ρθε, τι να κάνει;
-Να μεγαλώνεις αγόρια σημαίνει να εκπλήσσεσαι καθημερινά από την φαντασία και το μυαλό τους. Το να ζεις αναθρέφοντας γιους σημαίνει ότι ακούς τα πιο γλυκά, τα πιο απίστευτα, τα πιο τρελά πράγματα. 

Βγάζουν ιστορίες απ' το μυαλό τους που σ' αφήνουν άφωνη και βρίσκουν τις πιο απίθανες λύσεις για όλα τα ζητήματα!

-Να μεγαλώνεις αγόρια σημαίνει ότι... είσαι λίγο μόνη. 

Σε ένα σπίτι αντρών είσαι η μόνη γυναίκα κι αυτό μπορεί ταυτόχρονα να είναι τεράστια απόλαυση, αλλά και πίκρα που σε κέρασε η ζωή. 

Μπορεί να χαίρεσαι κάθε στιγμή φροντίδας και αγάπης με τους άντρες της ζωής σου, είσαι όμως και ιδιαίτερα μόνη ώρες-ώρες -τις ώρες αυτές που ξυπνάει η γυναικεία, η κοριτσίστικη φύση σου και δεν έχει κανέναν μέσα στο σπίτι να μοιραστείς τη χαρά για το καινούριο σου φόρεμα ή τα νέα της πολύ καλής σου φίλης.
-Να μεγαλώνεις αγόρια σημαίνει ότι δεν προλαβαίνεις να μαγειρέψεις και το φαγητό τελειώνει. 

Αν έχετε αγόρια που έχουν ήδη μεγαλώσει, το ξέρετε από πρώτο χέρι: το φαγητό δεν φτάνει ούτε για ζήτω. 

Μπαμπάς και γιοι, μπορεί να τρώνε από δυο-τρία πιάτα φαγητό στην καθισιά τους και μετά να ρωτάνε με αθώο χαμόγελο «Έχει κανένα γλυκάκι;».
-Να μεγαλώνεις αγόρια είναι μεγάλη πρόκληση. 

Αντιμετωπίζεις καθημερινά την πρόκληση να αναθρέψεις έναν άντρα υπεύθυνο, ήρεμο, δυναμικό και ευαίσθητο. 

Παλεύεις κάθε μέρα να κάνεις το αγόρι που έφερες στον κόσμο έναν ενήλικα χωρίς επιθετικότητα, που δεν είναι κολλημένος με τη μαμά του και μπορεί να εκφράσει τα συναισθήματά του -παλεύεις δηλαδή να «φτιάξεις» τον τέλειο άντρα και, κακά τα ψέματα, αυτό δεν μπορείς να το κάνεις εύκολα χωρίς βοήθεια από τον μπαμπά.
-Να μεγαλώνεις αγόρια σημαίνει να βλέπεις κάθε μέρα τα στερεότυπα να καταρρέουν. Ζώντας και μεγαλώνοντας γιους μαθαίνεις να αμφισβητείς καθημερινά τα κλισέ περί αγοριών. Βλέπεις με τα δικά σου μάτια το αγόρι σου να κλαίει και να συγκινείται, να ερωτεύεται το ξανθό κοριτσάκι από τον παιδικό σταθμό, να γίνεται τρυφερός και στοργικός με εσένα και τ' αδέρφια του, όταν το έχουν ανάγκη. 

Μαθαίνεις ότι οι άντρες κλαίνε, γελάνε και κάνουν χοντροκομμένα αστεία με την ίδια ευκολία. Και το ταξίδι της ανατροφής, που είναι γεμάτο εκπλήξεις και αμήχανες στιγμές, είναι μαγικό.

από Φοίβη Γλύστρα
mama

Το «έτσι κάνουν τα αγόρια» δεν πρέπει να είναι δικαιολογία

Η Soraya Chemaly είναι μαμά και συγγραφέας. Στο παρακάτω κείμενό της περιγράφει πώς διαχειρίστηκαν, εκείνη και η κόρη της, την επιθετική συμπεριφορά ενός συμμαθητή, την οποία οι γονείς του δικαιολογούσαν πάντα με την φράση «έτσι κάνουν τα αγόρια». Εξηγεί δε τους σοβαρούς κινδύνους που ενέχει για την κοινωνία η συγκεκριμένη νοοτροπία εν γένει.

«Για μήνες, όταν η κόρη μου ήταν στον παιδικό σταθμό, την παρατηρούσα κάθε πρωί που την πήγαινα να κατασκευάζει ένα εντυπωσιακό κάστρο, από τουβλάκια, πολύχρωμους πλαστικούς δίσκους, κορδέλες και φτερά, το οποίο πάντα της γκρέμιζε λίγο πριν το τελειώσει, με περίσσια ικανοποίηση, ένα συγκεκριμένο αγόρι. Ήταν προφανές ότι ο μικρός εισέπραττε μεγάλη ευχαρίστηση κάνοντας κάτι τέτοιο. 

Την πρώτη φορά που έγινε αυτό, η κόρη μου απλά έμεινε αποσβολωμένη, καθώς εγώ -που έτυχε να είμαι εκεί- την βοηθούσα να το ξαναφτιάξει. 

Τη δεύτερη φορά την πλημμύρισε η λύπη. 

Την τρίτη η αδικία. «Γιατί μου το έκανε ξανά;». 

Την τέταρτη η κόρη μου, γεμάτη θυμό, το είπε στους γονείς του. Όσο για εμένα; 

Την πέμπτη φορά αποφάσισα να της δώσω μερικές ιδέες για να τον σταματήσει.
Κατά την διάρκεια, λοιπόν, αυτής της “άσκησης κοινωνικοποίησης”, δοκιμάσαμε διάφορες στρατηγικές, μία εκ των οποίων ήταν να μιλήσω εγώ η ίδια με τους γονείς του. 

Κάποιες φορές ο ένας και κάποιες ο άλλος, έπειτα από το συμβάν, χαμογελούσαν και απολογούνταν καθώς απομάκρυναν τον γιο τους από την κόρη μου. 

Τι έλεγαν;
«Καταλαβαίνεις μωρέ, είναι αγόρι!»
«Θα περνάει τώρα κάποια φάση!»
«Έτσι κάνουν τα αγόρια! Όλα θέλουν να τα χαλάνε!»
«Δεν μπορεί με τίποτα να συγκρατήσει τον εαυτό του!»

Όσες φορές κι αν το έκανε πάντως, εκείνοι ποτέ δεν λειτουργούσαν προληπτικά –π.χ. ποτέ δεν του είπαν, αφήνοντάς τον το πρωί στο σχολείο, να μην το επαναλάβει.

Εγώ προσπάθησα να διδάξω την κόρη μου πώς να σταματά αυτή τη συμπεριφορά. 

Του το ζήτησε ευγενικά. Συζητήσαμε τι άλλο θα μπορούσε να κάνει. Μεταφέρθηκε, ώστε να χτίζει το κάστρο της σε άλλο σημείο της αυλής του σχολείου. Μία φορά μπήκε μπροστά του, όταν εκείνος πλησίασε. Έχτισε ένα άλλο κάστρο με πιο γερά θεμέλια, ώστε όταν εκείνος θα της το ξαναγκρέμιζε, τουλάχιστον να μην έπρεπε να το φτιάξει όλο από την αρχή. 

Την ίδια ώρα φανταζόμουν τους γονείς του να σκέφτονται 

«ποιο φυσιολογικό αγόρι δεν θα το γκρέμιζε;» 

Τους φανταζόμουν να σκέφτονται:
Πήγε κι αυτή κι έχτισε το κάστρο της σε κοινή θέα.
Ήταν προκλητικό.
Πώς να κρατηθεί κι αυτός; Αγόρι είναι, έχει βίαιες τάσεις.
Έπρεπε κι αυτή να προσέχει.
Η συγκατάθεσή της δεν έχει καμία σημασία. Εξάλλου, κι αυτή δεν το έκανε ιδιαίτερο ζήτημα, όταν της το γκρέμισε. Ούτε ούρλιαξε, ούτε έπεσε κάτω να χτυπιέται.

Η επιθυμία του -για ισχύ, για καταστροφή, για έλεγχο, για οτιδήποτε- είναι κατανοητή.
Ίσως δεν θα έπρεπε καν να έρχεται στον παιδικό σταθμό. Ή, ακόμα καλύτερα, ας χτίζει τα κάστρα της στο σπίτι της!

Τη στιγμή, λοιπόν, που εγώ δίδασκα την κόρη μου πώς να αποφεύγει μια κατάσταση που ενδεχομένως να επαναληφθεί στο μέλλον με τη μορφή bullying, ο μικρός δεν διδασκόταν από κανέναν το παραμικρό.

Ούτε μία φορά δεν άκουσα τους γονείς του να λένε ότι δεν εισβάλουμε στον προσωπικό χώρο κάποιου και δεν διεκδικούμε για δικό μας, κάτι που δεν είναι. Δεν μάθαινε από κανέναν να σέβεται την κόρη μου, το δημιούργημά της, τα λόγια της. Για τους γονείς του ήταν λες και τα χρωμοσώματά του τού έδιναν δικαιώματα πάνω στους άλλους. 

Πόσες ακόμα συμπεριφορές αυτού του αγοριού, άραγε, θα δικαιολογούνταν με τον ίδιο τρόπο στο μέλλον;

Το ενδιαφέρον είναι, ότι υπήρξε και ένα άλλο αγόρι που μια μέρα αποφάσισε να γκρεμίσει το κάστρο της κόρης μου. 

Όταν το έκανε, η δική του μαμά το πήρε από το χέρι, του εξήγησε ότι δεν ήταν δικό του για να το γκρεμίσει, το ρώτησε πώς πίστευε ότι ένιωθε η κόρη μου που είχε προσπαθήσει τόσο πολύ για να το χτίσει και τον συνόδευσε πίσω, στην κόρη μου, προκειμένου ο μικρός να απολογηθεί. 

Πιθανώς δεν του άρεσε και πολύ του συγκεκριμένου μικρού όλη αυτή η διαδικασία, ωστόσο δεν το έκανε ποτέ ξανά.

Υπήρξε και ένα τρίτο παιδί. Αυτός ήταν ιδιαίτερα έξυπνος! 

Τη ρώτησε αν θα μπορούσε να γκρεμίσει το κάστρο της. Εκείνη, η οποία είχε απαυδήσει πια με όλη αυτή την ιστορία, του είπε ναι… αλλά μόνο αφού θα είχε ολοκληρώσει πρώτα την κατασκευή του και όταν εκείνη θα του έλεγε ότι μπορεί. 

Συμφώνησαν, λοιπόν, μαζί σε αυτό το πλάνο και, ωστόσο, άρχισε κι εκείνος να χτίζει πράγματα μαζί της, τα οποία στη συνέχεια γκρέμιζαν κιόλας μαζί, με άδολο ενθουσιασμό. 

Πώς τα φέρνει η ζωή, ε;

Πάρτε, λοιπόν, τώρα ως παράδειγμα αυτά τα τρία αγόρια και σκεφτείτε πώς θα λειτουργήσει το κάθε ένα, όταν θα έχει μεγαλώσει και θα βρεθεί π.χ. μεθυσμένο σε κάποιο πάρτι, επιδιώκοντας να οδηγήσει το κορίτσι που του αρέσει στην κρεβατοκάμαρα. 

Πώς θα αντιδράσει π.χ. το πρώτο αγόρι, όταν το κορίτσι θα του πει “Όχι, δεν θέλω. Σταμάτα. Φύγε.”; 

Σύμφωνα με τους γονείς του, δεν θα μπορεί να ελέγξει τον εαυτό του. Έτσι κάνουν τα αγόρια.

Φανταστείτε, όμως, να λέγαμε το ίδιο για τα κορίτσια. 

Θα αφήνατε ποτέ την κόρη σας να καταστρέφει τα παιχνίδια των φίλων ή των αδελφών της, με την δικαιολογία ότι «έτσι κάνουν τα κορίτσια»; 

Το αντίθετο μάλιστα. Για τα κορίτσια έχει δημιουργηθεί μια ιδέα ότι πρέπει να είναι πιο ώριμα, πιο σοβαρά, με μεγαλύτερο αυτοέλεγχο. Αμέτρητες μελέτες έχουν δημοσιευτεί που εξηγούν γιατί υπάρχει αυτή η ιδέα και ο βασικός λόγος είναι ότι εμείς τα μαθαίνουμε να βάζουν σε δεύτερη μοίρα τη δική τους ικανοποίηση και τις ανάγκες τους. 

Σε καμία περίπτωση, πάντως, δεν πρόκειται για έμφυτα χαρακτηριστικά.
Το πρώτο, λοιπόν, αγόρι, μπορεί πράγματι να χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να δεχθεί τα όρια και να μάθει για τα δικαιώματα των άλλων. Μπορεί να έχει μηδενική συναισθηματική νοημοσύνη, ίσως επειδή κανείς δεν του δίδαξε την εν-συναίσθηση. Κανείς δεν του δίδαξε κάτι διαφορετικό. 

Τέτοιες συμπεριφορές είτε επιβραβεύονται είτε όχι, είτε ενισχύονται είτε όχι, είτε δέχονται σιωπηρές κυρώσεις είτε όχι. Τόσο σε ατομικό όσο και σε πολιτισμικό επίπεδο. 

Και για να γίνω σαφής: Δεν λέω ότι υπάρχει αιτιότητα ανάμεσα στο να γκρεμίζεις κάστρα στον παιδικό σταθμό και να επιτίθεσαι σε ανθρώπους αργότερα. 

Δεν λέω ότι όλα τα αγόρια με κακή συμπεριφορά, με μειωμένο έλεγχο των παρορμήσεών τους, με ΔΕΠΥ ή άλλα προβλήματα συμπεριφοράς θα γίνουν βιαστές ή θα χτυπούν κάποτε τη γυναίκα τους. 

Αυτό που λέω είναι ότι ο κόσμος μας θα ήταν πολύ καλύτερος αν μαθαίναμε στα παιδιά μας να σέβονται τα δικαιώματα των άλλων παιδιών από νωρίς. 

Το δικαίωμα να υπάρχουν, να κάνουν, να δείχνουν όπως θέλουν εκείνα και όχι όπως θέλουν οι άλλοι.
Όποιος έχει ασχοληθεί με το πρόβλημα της ενδοοικογενειακής βίας, θα συμφωνήσει στο ότι από τα πρωταρχικά συμπεριφορικά χαρακτηριστικά των βίαιων ανδρών είναι ότι νιώθουν να έχουν δικαιώματα πάνω στους άλλους, χωρίς καμία ευθύνη ή σεβασμό.

Σε γενικές γραμμές είμαι αυστηρή στο ότι δεν πρέπει να παρεμβαίνω στα παιδιά των άλλων, εκτός κι αν έχω την απόλυτη ευθύνη για αυτά και την ασφάλειά τους. 

Ένα πρωί, όμως, όταν μου έγινε απολύτως σαφές ότι οι γονείς του πρώτου αγοριού ήταν εντελώς άχρηστοι στο να διδάξουν τον γιο τους να έχει επίγνωση των γύρω του, να έχει εν-συναίσθηση και -ναι- να είναι πιο ευγενικός, τον πήρα αγκαλιά και τον μετέφερα ήρεμα μακριά από την κόρη μου. 

Τον ρώτησα ευγενικά αν καταλαβαίνει τι σημαίνει η λέξη «για πάντα». Μου είπε ναι. 

Τον άφησα κάτω και του είπα ότι για τόσο χρονικό διάστημα, στο εξής, θα μείνει μακριά από την κόρη μου και το κάστρο της. 

Και κάπως έτσι τελείωσαν τα προβλήματά μας.»

από Έλενα Μπούλια
Πηγή: rolereboot.org
mama365.gr

σχετικό:

Πώς θα μεγαλώσετε έναν γιο που θα σέβεται τις γυναίκες 
Raise A Son Who Will Grow Up To Respect Women

«Είχες φορέσει χειροπέδες στο παιδί σου πολύ πριν το κάνουν αυτοί...»

«Θα σου πω όλη την ιστορία, από την αρχή. 

Για να μην αναρωτηθείς ξανά πώς ένα καλό παιδί καταλήγει να κλωτσάει στο κεφάλι έναν άνθρωπο πεσμένο στο έδαφος, να σκοτώνει έναν σκύλο, να βιάζει μια γυναίκα, να σκοτώνει έναν άνθρωπο .

Όλα ξεκίνησαν, όταν τα αγόρια σου ήταν 2-3 χρονών. Είχατε πάει βόλτα σε μια καφετέρια. Και τα είδες να μαδάνε την γλάστρα του μαγαζιού και να γεμίζουν τον τόπο χώματα και σκέφτηκες πως αυτό το παιχνίδι θα τα απασχολήσει για λίγο και ήπιες μια ακόμα γουλιά εσπρέσο. Και όταν ο σερβιτόρος προσπάθησε να τους μιλήσει, έγινες έξαλλη που ανακατεύεται με ξένα παιδιά.

    Και τότε που πετούσανε πετρούλες στην παραλία επάνω σε μια κοπέλα και εκείνη σε στραβοκοίταξε και σκέφτηκες πως δεν έχει ιδέα από παιδιά, η κακομαθημένη!

    Ίσως να φταίει και εκείνη η πρώτη φορά που ο μικρός άρπαξε το φτυαράκι από το χέρι ενός παιδιού, στο πάρκο κι εσύ έκανες ότι δεν είδες. Και μεταξύ μας, καμάρωσες που το παιδί σου είναι διεκδικητικό. Και όταν το παιδάκι αντέδρασε, το χτύπησε με το φτυάρι στο κεφάλι. Και κατά βάθος το ευχαριστήθηκες.

    Φταίει που μετά, στο νηπιαγωγείο, εσύ ο περήφανος μπαμπάς, συμβούλεψες τα μικρά να ρίχνουν και από καμία ψιλή, αν χρειαστεί (αλλά μόνο αν χρειαστεί, δεν είσαι παράλογος), γιατί δεν είναι τίποτα φλώροι. Και κάθε που η δασκάλα προσπαθούσε να σου μιλήσει, την έβγαζες τρελή και έλεγες ότι τα έχει βάλει στο μάτι. 

Και τότε που ο μικρός έσπασε τα τουβλάκια στο σχολείο και σας ζήτησε να τα αντικαταστήσετε, χάιδεψες την φράντζα του και είπες να μην ανησυχεί. Η μαμά θα πάρει καινούρια. Και τον έλουσες φιλιά και δεν είπες τίποτα άλλο. Και φεύγοντας, του πήρες παγωτό, σίγουρη ότι θα είχε μια δύσκολη μέρα, στα χέρια της.

    Και μετά, στο δημοτικό, που τα αγόρια έπαιζαν μπάσκετ με την παρέα τους και ήρθε εκείνος ο μικρός, ο Γιωργάκης, που έχει νανισμό. Και τα αγόρια δεν ήταν πρόθυμα να χάσουν το παιχνίδι, για ένα μπασμένο. Και τον έδιωξαν, τον κορόιδεψαν, και του πέταξαν την τσάντα. Και όταν σου εξιστόρησε το περιστατικό ο διευθυντής, εσύ, μπαμπά, καμάρωσες, γιατί τα αγόρια σου είχαν γίνει σκληρά αντράκια. Και είπες ότι φταίει ο Γιωργάκης που το πήρε κατάκαρδα, χωρίς λόγο. Μάλλον δεν είναι δυνατός χαρακτήρας, σαν τα δικά σου.

    Και έπειτα, στο γυμνάσιο, που ήρθε στην τάξη η Ελένη. Και ήταν ένα ανεπτυγμένο κορίτσι, σωστή γυναίκα. Και ο μεγάλος την γούσταρε. Και του είπες ότι οι γκόμενες θέλουν και λίγο νταηλίκι. Και εκείνος το πήρε το μήνυμα (είχε χρόνια καταλάβει πώς να είναι σωστός γιος για σένα ) και την στρίμωξε στις τουαλέτες. 

Και την έβγαλε φωτογραφίες και τις έδειξε στην τάξη. Και όταν βρέθηκες μπροστά στους εξαγριωμένους γονείς της, τους είπες ότι έτσι είναι τα αγόρια, γεμάτα ορμόνες και ανώριμα. Και αν δεν θέλουν προβλήματα, να της μάθουν να μην προκαλεί. Και έφυγες με ψηλά το κεφάλι, γιατί ήσουν πια σίγουρος ότι τα αγόρια σου δεν είναι γκέι. Μεγάλη υπόθεση!

    Μετά, όμως, δεν ήταν πια μικρά παιδιά. Και δεν είχες απέναντι έναν κακομοίρη σερβιτόρο, μια κακομαθημένη άτεκνη, ένα μυξιάρικο στο πάρκο, μια ξινή δασκάλα, έναν ανίσχυρο διευθυντή, ένα ανήλικο κορίτσι. Είχες τον νόμο. Και, αν εσύ τους έμαθες ότι νόμοι δεν υπάρχουν, είσαι ο μόνος ένοχος.

    Αυτά τα γράμματα, δεν μ' αρέσει να τα διαβάζω. Δεν συμπαθώ τον θυμωμένο εαυτό μου. Θα προτιμούσα να μπορώ να σε συγχωρώ που δεν ξέρεις τί κάνεις. Όμως δεν μπορώ να μην το παίρνω προσωπικά, όταν σε βλέπω να φτιάχνεις έναν κόσμο με τους δικούς σου όρους, χωρίς να σε νοιάζει ποιον κόσμο παλεύω εγώ να φτιάξω. Αυτόν που έχω τάξει στα δικά μου παιδιά κι εσύ συνεχώς με βγάζεις ψεύτρα. 

    Θυμώνω, επειδή το παιδί σου το πήρα στα χέρια μου, τότε που όλα μπορούσαν να αλλάξουν. Και το έβλεπα να χάνει τον δρόμο του, μέρα με την μέρα. Και έκανα τα πάντα για να σώσω την αθωότητά του, μα οι προσπάθειες μου έπεφταν στον δικό σου τοίχο. Μην αναρωτηθείς "γιατί", λοιπόν. Μην ζητήσεις τα ρέστα. Είχες φορέσει χειροπέδες στο παιδί σου, πολύ πριν το κάνουν αυτοί.»

Ιωάννα Ντορμούση από twitter

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οι ηλικίες, που γίνονται πιο ευάλωτα τα κορίτσια και τα αγόρια, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Σε ποιες ηλικίες γίνονται πιο ευάλωτα τα κορίτσια και τα αγόρια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης; Σύμφωνα με νέα έρευνα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης επηρεάζουν αρνητικά την ψυχική υγεία των κοριτσιών νωρίτερα από ό,τι των αγοριών.

Η εφηβεία είναι η περίοδος της ζωής που κατ’ εξοχήν τα παιδιά μπορούν να επηρεασθούν αρνητικά από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (social media), αν και όχι στην ίδια ακριβώς ηλικία.

Τα κορίτσια επηρεάζονται νωρίτερα σε σχέση με τα αγόρια, δείχνει μια νέα βρετανική επιστημονική μελέτη.

Οι ηλικίες που γίνονται πιο ευάλωτα, τα κορίτσια και τα αγόρια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Στα κορίτσια η αρνητική επίπτωση των κοινωνικών δικτύων, όπως το Facebook, το Instagram και το WhatsApp, στην ικανοποίηση τους από τη ζωή γίνεται αισθητή στις ηλικίες των 11 έως 13 ετών, ενώ στα αγόρια στα 14 έως 15 χρόνια τους, μια διαφορά που μπορεί να οφείλεται και σε ορμονικές αιτίες, καθώς τα κορίτσια συνήθως μπαίνουν στην εφηβεία νωρίτερα.

Από την άλλη, στην αρχή της ενήλικης ζωής και τα δύο φύλα επηρεάζονται αρνητικά στην ίδια ηλικία των 19 ετών.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Διαδικτύου του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης (Oxford Internet Institute) και του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Nature Communications”, επεσήμαναν ότι μέσα στην τελευταία δεκαετία τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν αλλάξει θεμελιωδώς τον τρόπο που οι άνθρωποι διαφόρων ηλικιών περνάνε τον χρόνο τους, μοιράζονται πληροφορίες για τους εαυτούς τους και επικοινωνούν με τους άλλους.

Παρά τις αρκετές μελέτες πάνω στο θέμα, εξακολουθεί να υπάρχει μια αβεβαιότητα για τη σχέση των social media με την ψυχική ευημερία εφήβων και ενηλίκων.

Η νέα μελέτη από ψυχολόγους, νευροεπιστήμονες και μοντελοποιητές ανέλυσε στοιχεία για περίπου 84.000 άτομα 10 έως 80 ετών, μεταξύ των οποίων 17.400 ηλικίας 10-21 ετών.

Υπάρχουν συγκεκριμένες περίοδοι που οι έφηβοι είναι πιο ευάλωτοι

Διαπίστωσε ότι υπάρχουν συγκεκριμένες περίοδοι – διαφορετικές για τα δύο φύλα – που οι έφηβοι είναι πιο ευάλωτοι στην έκθεση τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και η ικανοποίηση τους από τη ζωή εμφανίζεται μειωμένη ένα χρόνο μετά.

Από την άλλη, οι έφηβοι που είναι ήδη κάτω του μέσου όρου ικανοποιημένοι από τη ζωή τους λόγω υπαρχόντων ψυχολογικών και άλλων προβλημάτων, χρησιμοποιούν περισσότερο τα social media, αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Ευάλωτοι οι νέοι ενήλικες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Ακόμη, τόσο στα αγόρια όσο και στα κορίτσια η χρήση μέσων κοινωνικής δικτύωσης στην ηλικία των 19 ετών σχετίζεται με μείωση της ικανοποίησης από τη ζωή μετά από ένα έτος.

Πρόκειται για ένα ηλικιακό “παράθυρο” μετά την εφηβεία, σύμφωνα με τους ερευνητές, που οι νέοι ενήλικες είναι συχνά ξανά ευάλωτοι, επειδή φεύγουν από το σπίτι τους ή ξεκινούν να εργάζονται, πράγμα που καθιστά πιθανότερο να επηρεασθούν αρνητικά από τα κοινωνικά δίκτυα. Σε άλλες περιόδους, πέρα από την εφηβεία και λίγο μετά την ενηλικίωση, η σχέση social media και μειωμένης ικανοποίησης από τη ζωή δεν φαίνεται στατιστικά σημαντική.

Η επικεφαλής ερευνήτρια, πειραματική ψυχολόγος δρ Έιμι Όρμπεν του Κέιμπριτζ, δήλωσε ότι “ο σύνδεσμος μεταξύ χρήσης μέσων κοινωνικής δικτύωσης και ψυχικής ικανοποίησης είναι σίγουρα ιδιαίτερα πολύπλοκος. Οι αλλαγές στα σώματα μας, όπως η ανάπτυξη του εγκεφάλου και η εφηβεία, καθώς και οι κοινωνικές περιστάσεις, φαίνεται να μας κάνουν ευάλωτους σε μερικές συγκεκριμένες περιόδους της ζωής μας”.

Η μειωμένη ικανοποίηση από τη ζωή αυξάνει τη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης

Η μελέτη δείχνει πάντως ότι δεν επηρεάζει μόνο η χρήση social media αρνητικά την ψυχική υγεία, αλλά ισχύει επίσης και το αντίστροφο, δηλαδή η εκ των προτέρων μειωμένη ικανοποίηση από τη ζωή αυξάνει τη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι είναι προς το παρόν αδύνατο να προβλεφθεί ποιοί άνθρωποι κινδυνεύουν περισσότερο να επηρεασθούν αρνητικά από τα social media, π.χ. εμφανίζοντας άγχος, κατάθλιψη ή διαταραχές ύπνου.

Δεν είναι όλα τα κορίτσια και τα αγόρια ευάλωτα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Ο καθηγητής αναπτυξιακής νευροεπιστήμης Ρότζιερ Κιέβιτ του Ινστιτούτου Εγκεφάλου Donders δήλωσε ότι “το στατιστικό μοντέλο μας εξετάζει μέσους όρους. Αυτό σημαίνει ότι δεν πρόκειται κάθε νέος να βιώσει αρνητική επίπτωση στην ψυχική ευημερία του από τη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Για μερικούς συχνά η επίπτωση θα είναι θετική.

Ορισμένοι μπορεί να χρησιμοποιήσουν τα social media για να συνδεθούν με φίλους ή να βοηθηθούν να αντιμετωπίσουν κάποιο πρόβλημα ή επειδή δεν έχουν κανέναν για να μιλήσουν σχετικά με κάτι που τους απασχολεί ή για το πώς νιώθουν. Για όλους αυτούς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορούν να τους παρέχουν πολύτιμη υποστήριξη”.

healthstories.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η κακή ή φτωχή σχέση ενός αγοριού με τον πατέρα του μπορεί να έχει δυσάρεστα αποτελέσματα

Ο γιος είναι συνήθως προσκολλημένος στη μαμά του. 

Η σχέση του με τον πατέρα όμως είναι εξίσου σημαντική και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή ώστε να μην δημιουργηθούν προβλήματα.

Η ψυχολόγος Χρυσούλα Μαυράκη συμβουλεύει…

Είναι σε όλους γνωστή η σημασία της σχέσης γονιών-παιδιών για την ομαλή και φυσιολογική εξέλιξή τους. Η σχέση της μητέρας με το γιο είναι πολύ στενή και πρώτος ο Φρόιντ ονόμασε το δέσιμό τους "Οιδιπόδειο Σύμπλεγμα".

Η σχέση μεταξύ του πατέρα και του γιου, παρουσιάζεται ψυχαναλυτικά ανταγωνιστική. Ο γιος φοβάται τον πατέρα και ο πατέρας βλέπει το γιο σαν το μελλοντικό διάδοχο που θα του πάρει το "θρόνο"! Έτσι, το αγόρι στρέφεται προς τη μητέρα και αναπτύσσει με τον πατέρα μια δύσκολη σχέση που γίνεται δυσκολότερη, αν δεν προσέξει τόσο ο πατέρας όσο και η μητέρα.
Προσοχή!
Η κακή ή φτωχή σχέση ενός αγοριού με τον πατέρα του μπορεί να έχει δυσάρεστα αποτελέσματα.

-Κατ’ αρχήν στερεί και από τα δύο μέρη τη χαρά της επικοινωνίας και της συντροφιάς που θα μπορούσαν θαυμάσια να μοιραστούν αφού έχουν κοινές ανάγκες και ενδιαφέροντα.
-Έπειτα στρέφει το αγόρι ακόμη περισσότερο προς τη μητέρα, αυξάνοντας την εξάρτησή του από εκείνη και μειώνοντας την αυτενέργεια και την αυτονόμησή του.
-Τέλος, κατευθύνει το αγόρι προς δραστηριότητες και ασχολίες αντίθετες του επιθυμητού στην προσπάθεια αποστασιοποίησής του από έναν απορριπτικό, υπεραυστηρό και επικριτικό πατέρα.

Τι θα πρέπει να κάνει ο πατέρας;
Να αγαπά και να σέβεται τη μητέρα του παιδιού γιατί αυτό διευκολύνει αφάνταστα και τη μεταξύ τους σχέση.
Να έχει υπομονή, κατανόηση, ευελιξία και χιούμορ για να αντιμετωπίζει τις δύσκολες στιγμές.
Να αποτελεί με τη συμπεριφορά και τη στάση του ένα πρότυπο για το γιο του, που θα ακολουθήσει φυσικά και αβίαστα εκείνος με τη σειρά του.
Χρειάζεται να δώσει χρόνο και μάλιστα ποιοτικό για να συντροφεύσει το παιδί στα παιχνίδια του και να τα μοιραστεί μαζί του αλλά.
Να προσκαλεί το γιο του να συμμετέχει και να ακολουθεί στις δραστηριότητες με τις οποίες εκείνος, ο πατέρας, ασχολείται για να έχουν τη χαρά της κοινής εμπειρίας και του κοινού ενδιαφέροντος. 

Η μητέρα θα πρέπει να ενθαρρύνει τη σχέση αυτή, προτρέποντας το γιο να ακολουθεί τον πατέρα, να τον θαυμάζει και να τον σέβεται!

Χρυσούλα Κουτελιέρη – Μαυράκη
tlife.gr, paratiritis-news.com

Αλήθειες που καταλαβαίνουν μόνο οι μαμάδες που μεγαλώνουν αγόρια

Το να μεγαλώνεις κορίτσια σημαίνει πολύ ροζ, πολλές πριγκίπισσες και (στις περισσότερες περιπτώσεις) ήσυχο παιχνίδι. 
Το να μεγαλώνεις αγόρια, από την άλλη, σημαίνει περισσότερο μπλε, φασαρία, παρέα με σούπερ ήρωες, ίσως και λίγη περισσότερη βρωμιά. 
Οι απανταχού αγορομάνες θα συμφωνήσουν. 
Όπως θα συμφωνήσουν και στο ότι η σχέση με τους μικρούς τους πρίγκιπες είναι μοναδική, μαζί με τα πράγματα που έμαθαν δίπλα τους…

1. Τα αγόρια χτυπάνε πάντα και παντού
Δεν χρειάζεται να παίξουν μαζί με άλλα παιδιά ή να μπλεχτούν σε καυγά. Το φαρμακείο είναι μονίμως ανοιχτό, ακόμα και όταν παίζουν μόνα τους. Θα δανειστούμε την ατάκα του κωμικού Χατζηπαύλου, ο οποίος σε παράστασή του έλεγε ότι ο λόγος που βγάζουμε υποκοριστικά στα αγόρια είναι γιατί μέχρι να πούμε ολόκληρο το όνομά τους δεν θα ‘χουν γλιτώσει το ατύχημα… δίκιο δεν έχει;

2. Η υπερκινητικότητα στο μεγαλείο της

Ναι, δεν μπορούν να κάτσουν ούτε μια στιγμή ακίνητα. Ναι, πρέπει πάντα να έχουν κάτι να απασχοληθούν. Ναι, ακόμα κι αν δεν έχουν τ' αγαπημένα τους παιχνίδια δίπλα θα βρουν μόνα τους τον τρόπο. Και εδώ «κολλάνε» και οι συνεχείς τραυματισμοί, αφού πολλές φορές τα αυτοσχέδια παιχνίδια που σκαρφίζονται μπορεί να είναι λίγο επικίνδυνα.

3.  Τους αρέσει να κυκλοφορούν... γυμνά
Ένα από τα πιο αγαπημένα τους «χόμπι» είναι να κυκλοφορούν χωρίς ρούχα κι αυτό είναι κάτι που το δείχνουν ανά πάσα ώρα και στιγμή της ημέρας. Ενώ μπορεί να κάνετε μισή ώρα να τα πείσετε να ντυθούν για το σχολείο, το να βγάλουν τα ρούχα τους μόλις γυρίσουν σπίτι είναι το πιο εύκολο πράγμα. Το να τους βάλετε τις πιτζάμες, πάλι, όχι...

4. «Μην πειράζεις άλλο το πουλάκι σου, Γιαννάκη!»
Όλες μα όλες οι μαμάδες, θα συμφωνήσουν ότι η ενασχόληση με το συγκεκριμένο σημείο του σώματός τους, αρχίζει από πολύ μικρή ηλικία- πάρα πολύ μικρή ηλικία. 
Ωστόσο, δεν πρέπει να σας ανησυχεί αυτό –ρωτήστε και τον άντρα σας, ο οποίος θα σας διαβεβαιώσει ότι είναι κάτι φυσιολογικό. Απλώς, καθώς το αγόρι σας μεγαλώνει, αλλάζουν οι εντολές που του δίνετε. 
Το «Μην πειράζεις άλλο το πουλάκι σου, Γιαννάκη» γίνεται «Αμάν, σφεντόνα το  ‘χεις κάνει», το οποίο στη συνέχεια μετατρέπεται σε «Τουλάχιστον μην το κάνεις, όταν είναι κόσμος μπροστά!» και στην εφηβεία… «Πολλή ώρα δεν είσαι κλεισμένος στην τουαλέτα;».

5. Η τουαλέτα είναι θέμα- μεγάλο θέμα!
Δεν μιλάμε για την μετάβαση από την πάνα στο γιογιό, αλλά για την κανονική τουαλέτα όταν πια το αγόρι σας έχει μεγαλώσει. Είναι πολύ πιθανό για αρκετά χρόνια, η τουαλέτα σας να μοιάζει με δημόσιο ουρητήριο λόγω της… αστοχίας (εκ προθέσεως ή εξ αμελείας) από τον γιο ή τους γιους σας. Σε όσες μαμάδες το έχουν ήδη περάσει έχουμε να πούμε ένα μεγάλο «μπράβο» που το άντεξαν. Σε όσες το περνάνε τώρα, μην ανησυχείτε. Θα το συνηθίσετε!

6. Τα πάντα αποκτούν μια ιδιαίτερη μυρωδιά
Και σας το υπογράφουμε- όχι ευωδιαστά! Θα μυρίζει η ντουλάπα, τα σεντόνια, τα παπούτσια τους… κοινώς τα πάντα. Όσο ακόμα είναι μικρά και σας αφήνουν να καθαρίζετε το δωμάτιό τους, έχει καλώς. Στην περίοδο της προεφηβείας και αργότερα της εφηβείας, όμως, θα πρέπει απλώς να μην ακολουθείτε τις εντολές του γιου σας και να μην μπαίνετε στο δωμάτιό του (εξάλλου, είναι και για δικό σας καλό).

7. Καταλαβαίνεις ότι όντως υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στ’ αγόρια και τα κορίτσια

Μελέτες έχουν αποδείξει ότι τα κορίτσια μιλάνε πιο γρήγορα και γενικώς ωριμάζουν σωματικά και πνευματικά πιο γρήγορα από μικρότερη ηλικία. Τα αγόρια έχουν μια περισσότερο σωματική, φυσική αλλά και αυθόρμητη προσέγγιση για το οτιδήποτε, κάτι που τα κάνει ιδιαίτερα με τον δικό τους τρόπο και την παρέα τους εξαιρετικά διασκεδαστική!

8. To φαγητό είναι η έννοια της μαμάς
Μπορεί μικρά να έχουν ιδιοτροπίες, ακόμα και να τρώνε λίγο, όμως, ενώ αναπτύσσονται η φύση και η όρεξή τους θα τους καλεί να φάνε τα πάντα… σε τεράστιες ποσότητες. Το κόλπο του να μαγειρεύεις σκεπτόμενη ότι έχεις τα διπλάσια παιδιά στο σπίτι, θα βοηθήσει. Μιλώντας πάντα εκ πείρας.

Μαρία Κωνσταντοπούλου 
mama365.gr

Τι πρέπει να ξέρουν οι γονείς που μεγαλώνουν αγόρια

Χιούμορ, Ψυχολογία, Αγόρια, Μεγαλώνοντας αγόρια

Καλά είναι και τα κορίτσια, όμως το να μεγαλώνεις αγόρια έχει την δική του… μαγεία! 

Και αυτό ίσως να μην το συνειδητοποιεί μια μαμά όταν μαθαίνει από τον γυναικολόγο το φύλο του μωρού της. «Αγόρι; Τι θα κάνω με ένα αγόρι;», αναρωτήθηκε καλή μου φίλη, όταν με πήρε να μου το ανακοινώσει. 

Θέλετε να σας πω τι έχει κάνει 5 χρόνια μετά, πέραν του ότι ζει τον μεγαλύτερο έρωτα της ζωής της και αφού απέκτησε και έναν δεύτερο γιο; 

Θέλετε να μάθετε τι βιώνουν οι περισσότεροι γονείς που μεγαλώνουν αγόρια;

Παίρνουν απόφαση ότι από εδώ και στο εξής θα παίζουν βρώμικα και σκληρά
Οι περισσότεροι γονείς που μεγαλώνουν κορίτσια ως επί το πλείστον παίζουν με Barbie και πλαστελίνες. 

Το παιχνίδι των αγοριών, όμως, δεν είναι πραγματικό παιχνίδι αν δεν περιλαμβάνει λάσπη, δάκρυα και ιδρώτα. Διασκέδαση για το αγόρι σημαίνει μάχη μέχρι τελικής πτώσης και εξολόθρευση όταν κάτι βρεθεί στον δρόμο του.

Πρέπει περισσότερο να δρουν και λιγότερο να μιλούν
Σε αντίθεση με τα κορίτσια που είναι σχεδόν πάντα πρόθυμα να συζητούν και να εκδηλώνουν τα συναισθήματά τους, όταν ζητήσετε από ένα αγόρι να καθίσει για να μιλήσετε, το πιθανότερο είναι ότι θα «λουφάξει» και θα κλείσει σαν στρείδι. 

Αν θέλετε να κάνετε ένα αγόρι να ανοιχτεί, ο μόνος τρόπος είναι να ξεκινήσετε να κάνετε κάτι μαζί, π.χ. να πάτε για σουτάκια σε μία μπασκέτα ή να παίξετε ένα παιχνίδι με κάρτες. Το ίδιο αγόρι που πριν δεν άνοιγε το στόμα του, ξαφνικά θα μεταμορφωθεί στον πιο ομιλητικό άνθρωπο του κόσμου.

Έχουν να αντιμετωπίσουν περισσότερα συναισθηματικά ξεσπάσματα
Ακριβώς επειδή δυσκολεύονται με τα λόγια, τα αγόρια μπορεί εύκολα να ξεσπάσουν σε κλάματα όταν είναι αναστατωμένα και καθυστερούν περισσότερο από τα κορίτσια να ηρεμήσουν. 

Επίσης, σύμφωνα με τους ψυχολόγους, στρεσάρονται πιο εύκολα και είναι γενικώς πιο ευαίσθητα, τόσο συναισθηματικά όσο και σε θέματα υγείας. 

Βέβαια, παίζει ρόλο και το γεγονός ότι πολλοί γονείς δεν αφήνουν τα αγόρια να εκδηλώσουν τα συναισθήματά τους σωστά –π.χ. όταν ένα αγόρι πέφτει και χτυπά του λένε «έλα σήκω, δεν έχεις τίποτα», ενώ, όταν πέφτει ένα κορίτσι, δείχνουν περισσότερη τρυφερότητα και συμπαράσταση.

Τα αγόρια βρίσκονται διαρκώς εν κινήσει

Ανεξαρτήτως κουλτούρας και πολιτισμού, τα αγόρια έχουν την τάση να παλεύουν περισσότερο, να προσποιούνται ότι πολεμούν και να βρίσκονται σε διαρκή κίνηση. 

Από τη στιγμή που θα αρχίσουν να περπατάνε, δεν σταματούν να τρέχουν ανεξέλεγκτα, να σκαρφαλώνουν, να χοροπηδούν και να επιδίδονται σε κάθε απίθανη και επικίνδυνη δραστηριότητα. 

Τα αγόρια είναι φτιαγμένα για έντονη σωματική άσκηση και το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να τα ενθαρρύνετε, προσφέροντάς τους ανοιχτούς και ασφαλείς χώρους για να εκτονώνονται. 

Το έχουν πραγματικά ανάγκη.

Απαιτείται, λοιπόν, καλή προετοιμασία σε θέματα ασφαλείας
Όλα τα παιδιά χρειάζονται κάθισμα αυτοκινήτου και όλα πρέπει να ζουν σε ένα υγιές περιβάλλον. 

Όσοι έχουν αγόρια, όμως, έχουν έναν λόγο παραπάνω για να κάνουν στοκ σε γάζες, τσιρότα, αντισηπτικά, αλοιφές για χτυπήματα κ.ο.κ.

Και σε φαγητό
Γιατί όταν ένα αγόρι πεινάει, δεν το λέει απλά, όπως συνηθίζουν τα κορίτσια. 

Μουγκρίζει, χτυπιέται, δεν βλέπει μπροστά του και πρέπει να φάει άμεσα για να μην μεταμορφωθεί στον Χαλκ.

Μιλώντας για Χαλκ… μιλάτε στη γλώσσα τους
Μια μαμά μπορεί εύκολα να συζητήσει για την σχέση της Barbie με τον Ken και για τη Μικρή Γιατρό που πρόσφατα απέκτησε τρίτο αδερφάκι και πώς νιώθει γι’αυτό –με ένα κορίτσι. 

Για να συζητήσετε κάτι αντίστοιχο με τον γιο σας, όμως, άρα για να έρθετε πιο κοντά, οφείλετε να κάνετε εντατικά μαθήματα στα Star Wars και να γνωρίσετε έναν προς ένα τους Εκδικητές (ζητήστε τη βοήθεια του μπαμπά). 

Θα πρέπει, επίσης, με όση ενσυναίσθηση σας περισσεύει, να του εξηγήσετε ότι οι δεινόσαυροι δεν θα επιστρέψουν ποτέ στη γη (ναι, λυπάστε και εσείς πραγματικά).

Το μπάνιο δεν είναι το αγαπημένο τους μέρος

Από καμία άποψη. Καταρχάς τα αγόρια μισούν το να πλένονται –είναι κάτι σαν τιμωρία γι’αυτά, ακόμα κι αν χρειάζεται απλά να πλύνουν τα χέρια τους. 

Γι’αυτό και ο μόνος τρόπος να αποδεχτούν το μπάνιο είναι κάνοντάς το άνω-κάτω, πετώντας νερά έξω και καταναλώνοντας τεράστιες ποσότητες αφρόλουτρου, χωρίς όμως πραγματικά να το χρησιμοποιούν σε κάθε σημείο του σώματός τους. 

Όσο για τη λεκάνη… αυτή κι αν είναι μία πονεμένη ιστορία. 

Κάθε φορά που θα την χρησιμοποιούν κάτι δεν θα πάει καλά: Είτε θα έχουν στοχεύσει το καλαθάκι για τα χαρτιά, είτε δεν θα έχουν κατεβάσει το κάθισμα, είτε δεν θα έχουν τραβήξει καζανάκι, είτε το χαρτί που θα έχουν χρησιμοποιήσει θα βρίσκεται στο πάτωμα, είτε όλα αυτά μαζί. 

Πραγματικά, ένα από τα πιο εξαντλητικά πράγματα στο να μεγαλώνεις αγόρι είναι ότι πρέπει συνέχεια να καθαρίζεις το μπάνιο.

Το να είναι γυμνά, όμως, είναι το καλύτερό τους
Και αυτό το διαπιστώνει κανείς εύκολα, κρίνοντας από την αντίδρασή τους όταν τους λες να γδυθούν ώστε να κάνουν μπάνιο. Πετούν τα ρούχα τους στον αέρα σε δευτερόλεπτα και τρέχουν τσίτσιδα σε όλο το σπίτι ουρλιάζοντας. 

Γενικότερα, από τη στιγμή που ένα αγόρι είναι σε θέση να γδυθεί μόνο του, θα το κάνει ανά πάσα ώρα και στιγμή, είτε του το ζητήσετε είτε όχι.

Και δεν θα κάνει μόνο αυτό
Οι γονείς που μεγαλώνουν αγόρια οφείλουν να αποδεχτούν την εμμονή τους με το μόριό τους. 

Το πιάνουν με κάθε ευκαιρία, ήδη από την βρεφική ηλικία. Το τραβάνε, το τεντώνουν, το κουνάνε ανά πάσα ώρα και στιγμή, όπου κι αν βρεθούν, είτε κάνουν μπάνιο, είτε βλέπουν τηλεόραση και δεν υπάρχει τίποτα που μπορείτε να κάνετε για να τα σταματήσετε. 

Μην ανησυχείτε –δεν θα περάσει. 

Απλά θα έρθει η στιγμή που εσείς δεν θα το προσέχετε πια.

Πρέπει να σκέφτονται μακροπρόθεσμα τόσο από πρακτικής όσο και από συναισθηματικής άποψης
Σε αντίθεση με τα κορίτσια που παραμένουν σχεδόν πάντα «κοντά» με τη μαμά τους, για τα αγόρια έρχεται κάποια στιγμή, εκεί γύρω στα 12, που μοιάζει σαν κάθε δεσμός με τους γονείς (και δη με τη μαμά) να κόβεται με μαχαίρι. 

Ο μοναδικός τρόπος για να μην πονέσετε αβάσταχτα από αυτή την αναπόφευκτη εξέλιξη είναι να έχετε φροντίσει τα προηγούμενα χρόνια, όσο έχετε ακόμα την αμέριστη προσοχή του γιου σας, να έχετε χτίσει μια αρκετά ισχυρή σχέση που θα επιβιώσει στα χρόνια της εφηβείας. 

Παράλληλα, πρέπει να έχετε χτίσει καλές συνήθειες στον γιο σας, από αυτές που συνήθως θεωρούνται αυτονόητες στα κορίτσια. Τα αγόρια, λοιπόν, είναι εξίσου ικανά να διπλώσουν και να τακτοποιήσουν τα ρούχα τους, να βγάλουν τα πιάτα από το πλυντήριο πιάτων, να σκουπίσουν και να μαζέψουν το τραπέζι. 

Μην ξεχνάτε, όπως πολλές φορές έχουμε πει, ότι μεγαλώνετε και έναν μελλοντικό σύντροφο.

Η αγκαλιά τους σημαίνει περισσότερα

Καθώς από τη φύση τους βρίσκονται μονίμως σε κίνηση, είναι διαρκώς απασχολημένα με κάτι και βουτούν από το ένα παιχνίδι στο άλλο, όταν τελικά θα τρέξουν κατά πάνω σας και θα σας αγκαλιάσουν… αυτό σημαίνει πραγματικά πολλά! 

Απολαύστε, λοιπόν, τα ελάχιστα αυτά δευτερόλεπτα, ακόμα κι αν περιλαμβάνουν τσιμπήματα και τράβηγμα μαλλιών, γιατί πολύ γρήγορα ο ενθουσιασμός τους θα τα παρασύρει σε μία νέα περιπέτεια!

Έλενα Μπούλια
mama365

Μαθήματα που χρειάζεται να πάρει το αγόρι από τη μαμά

Είναι στο χέρι κάθε μαμάς να μεγαλώσει τον άντρα των ονείρων της κόρης μιας άλλης μαμάς.

 

Όλα τα παιδιά χρειάζονται τους γονείς τους -χρειάζονται υπομονή, αγάπη, φροντίδα, σταθερότητα, προσοχή. Ταυτόχρονα, όμως, αγόρια και κορίτσια, έχουν διαφορετικές ανάγκες, διαφορετική σεξουαλικότητα και, εν τέλει, είναι συνήθως φτιαγμένοι από διαφορετικά υλικά.

Κάθε φύλο έχει ξεχωριστή θέση με τον μπαμπά και τη μαμά κι απ' αυτό το σύνολο, εμείς ξεχωρίζουμε και εξετάζουμε εδώ τη σχέση μητέρας - γιου.

Ενώ η σχέση πατέρα-γιου είναι κομβική και το πατρικό πρότυπο καταλυτικό, η σχέση ενός εκκολαπτόμενου άντρα με τη μαμά του είναι αντίστοιχα καθοριστική και καλύπτει πλευρές και... γωνίτσες του χαρακτήρα και της προσωπικότητάς του πολύ διαφορετικές -στις περισσότερες περιπτώσεις- απ' αυτές που «φτάνει» η σχέση με τον μπαμπά.

Τι χρειάζεται, λοιπόν, ένα αγόρι από τη μαμά του για να εξελιχθεί σε έναν ισορροπημένο, ευγενικό άντρα με αυτοπεποίθηση που -πώς να το πούμε;- κάτι ξέρει από γυναίκες;

Να μάθει ότι καμία γυναίκα δεν (πρέπει να) είναι «δούλα και κυρά»
Πρόσφατα έκανε το γύρο του διαδικτύου η επιτυχημένη ατάκα

«Η Ελληνίδα μάνα μεγαλώνει τον γιο που δεν θα ήθελε ποτέ για άντρα της» - μαντέψτε γιατί έγινε τόσο επιτυχημένη...

Ως κοινωνία, ακόμη και το σωτήριο έτος 2016, πάσχουμε από άντρες-πασάδες και γυναίκες-δούλες.

Κάντε την χάρη στη μελλοντική σύντροφο του γιου σας και αναθρέψτε τον έτσι, ώστε να γίνει ένας άντρας υπεύθυνος και σοβαρός, που δεν παρερμηνεύει τον ρόλο του «αρσενικού».

Να έχει το σωστό αντρικό (ναι, αντρικό) πρότυπο
Αν δεν είναι χρέος της εκάστοτε γυναίκας που θέλει να κάνει παιδιά, να επιλέξει τον «σωστό» μπαμπά για τα παιδιά της, τότε ποιο είναι;

Ένα αγόρι θα αφουγκραστεί ποιον άντρα αγάπησε, φρόντισε και διάλεξε η μαμά του και η επιλογή αυτή θα είναι καταλυτική.

Το μοτίβο της δικής σας σχέσης είναι το πρώτο πρότυπο σχέσης με το οποίο θα έρθει το αγοράκι σας σε επαφή, επομένως φροντίστε να είναι είναι ένα πρότυπο υγιές που διέπεται από αλληλοσεβασμό και αγάπη.

Να μάθει τι αρέσει στις γυναίκες
Είστε ο καταλληλότερος άνθρωπος να εξοικειώσει το αγόρι που μεγαλώνετε με το γυναικείο φύλο.

Δεν χρειάζεται να μπείτε σε ανατριχιαστικές λεπτομέρειες -ή να αναπτυχθεί μια ιδιάζουσα σχέση εξάρτησης και υποφώσκοντος ερωτισμού- αρκεί να του δείξετε τι πραγματικά σας αρέσει.

Πείτε του ποιο είναι το αγαπημένο σας χρώμα, αφήστε τον κόψει ένα λουλουδάκι από τον δρόμο και να σας το προσφέρει, δείξτε του πόσο εκτιμάτε την ευγένεια και την τρυφερότητα.

Να φτιάχνει ένα φαγητό της προκοπής (και όχι μόνο)
Ουκ ολίγοι ενήλικοι άντρες είναι πραγματικά ανίκανοι να επιβιώσουν αν μείνουν μόνοι σε ένα σπίτι.

Κοιτάζουν με ειλικρινή απορία τις ηλεκτρικές συσκευές, αδυνατούν να ψήσουν μια μπριζόλα και πιστεύουν ότι οι δουλειές γίνονται μόνες τους μαγικά.

Μια μαμά απαλλαγμένη από τον ρόλο του... ευνουχιστικού φροντιστή, μια μαμά δηλαδή που πιστεύει ότι κανείς άντρας δεν κινδυνεύει να αναφλεγεί πιάνοντας μια σφουγγαρίστρα ή μια κουτάλα, θα μάθει στον γιο της πώς να επιβιώνει και χωρίς αυτήν ή μια αντικαταστάτριά της.

Να είναι τρυφερός
Λίγο οι μπαμπάδες που ενίοτε γίνονται βαρείς κι ασήκωτοι, λίγο τα στερεότυπα που δεν πολυανέχονται εκδηλώσεις και τρυφερότητες από τους άντρες, πολλά αγόρια κάθε ηλικίας καταλήγουν να καταπιέζουν τον συναισθηματισμό τους ή -ακόμη χειρότερα- να μην ανακαλύπτουν καν την συναισθηματική τους πλευρά.

Δώστε φιλιά, ακούστε τους προβληματισμούς του, αφήστε τον να μοιραστεί τα μυστικά του και βοηθήστε τον να αντιμετωπίσει τους φόβους του. Η δική σας τρυφερή πλευρά είναι που θα βοηθήσει τη δική του να αναπτυχθεί.

Να αναπτύξει τα ταλέντα του
Συχνά, ανάμεσα στους δύο γονείς, η σχετικότερη με τα καλλιτεχνικά φύση είναι η μαμά -ενδέχεται να είστε πιο θεατρόφιλη από τον καλό σας ή να διαβάζετε περισσότερο ή ίσως να σας συγκινούν καθημερινά πράγματα που αφήνουν αδιάφορο το άλλο σας μισό. Μια μαμά μπορεί να μάθει τον γιο της να εκτιμά την ομορφιά -κάθε είδος ομορφιάς.

Μπορεί με την αγάπη και τις ευαισθησίες της να του δείξει πώς να αναπτύξει τα ταλέντα και τις πιο ευαίσθητες πτυχές του, να χορέψει μαζί του, να του βάλει τα αγαπημένα τις τραγούδια, να του τραγουδήσει τραγούδια για έρωτες ή να του επισημάνει πόσο γλυκιά είναι η Αθήνα την Άνοιξη.

Να αγαπάει τους αδύναμους (ή τους λιγότερο δυνατούς)
Τα θηριώδη αλλά και τα πατριαρχικά ένστικτα που έχει κληρονομήσει η ανθρωπότητα σε συνδυασμό με την λάθος παιδαγωγική, κάνουν καμιά φορά τα αγόρια επιρρεπή στη βία.

Μεγαλώνοντας πλάι σε μια μαμά ευγενική και δοτική, που φροντίζει για όσους αγαπά και νοιάζεται για όσους δεν ξέρει, ένα αγόρι θα εξελιχθεί σε έναν άντρα που ξέρει ότι η δύναμή του είναι ένα όπλο δεν πρέπει να χρησιμοποιήσει εναντίον κανενός.

Είναι στο χέρι των μαμάδων να μεγαλώσουν άντρες αληθινά θαρραλέους και με ρώμη ψυχής!

Να αγαπάει την οικογένειά του
Η μαμά έχει ρόλο ρυθμιστικό σε μια οικογένεια. Είναι -κακά τα ψέματα- το θεμέλιο, ο αρχηγός και ο μαέστρος της.

Μέσα από την αγάπη και την ατελείωτη προσφορά της μαμάς τους, τα αγόρια μαθαίνουν να αγαπούν και να στηρίζουν την οικογένειά τους.

Βλέποντας την αγάπη της να πολλαπλασιάζεται αντί να μοιράζεται, μαθαίνουν να... παράγουν και να δίνουν αγάπη στους κοντινούς τους ανθρώπους.

👦👩👦👩

Η κάθε μαμά είναι μια ανεξάντλητη πηγή αγάπης (και νόστιμων φαγητών και χρήσιμων συμβουλών, αλλά αυτά είναι εκτός θέματος) που μπορεί να γίνει φωτεινός φάρος για την ψυχή των παιδιών της.

Μεγαλώστε τα αγόρια σας δείχνοντάς τους όλη την αγάπη, τη στοργή και την τρυφερότητά σας, απαλλάξτε τα από το ευνουχιστικό πρότυπο της «Ελληνίδας μάνας» και αφήστε τα ξεδιπλώσουν κάθε πτυχή της προσωπικότητάς τους. Είναι στο χέρι κάθε μαμάς να μεγαλώσει τον άντρα των ονείρων της κόρης μιας άλλης μαμάς.

από Φοίβη Γλύστρα
mama