Βοηθώντας τους έφηβους να αντιμετωπίζουν το stress

Οι έφηβοι, όπως και οι ενήλικες, βιώνουν το stress στην καθημερινότητα τους και μπορούν να επωφεληθούν σημαντικά, αν διδαχτούν τρόπους για να το αντιμετωπίσουν. Οι περισσότεροι έφηβοι βιώνουν stress, όταν αντιλαμβάνονται ότι βρίσκονται μπροστά σε μια επικίνδυνη, δύσκολη ή οδυνηρή κατάσταση και δεν έχουν βρει τον τρόπο να την αντιμετωπίσουν.

Το stress στους έφηβους μπορεί να προκαλείται από:

•  Τις αυξημένες απαιτήσεις του σχολείου.
•  Τις αλλαγές που συμβαίνουν στο σώμα τους.
•  Ενδεχόμενες αποτυχίες ‘η απογοητεύσεις.
•  Από μία χρόνια ‘η σοβαρή αρρώστια στην οικογένεια τους.
•  Τις αρνητικές σκέψεις και τα αρνητικά συναισθήματα για τον εαυτό τους.
•  Από το θάνατο ενός αγαπημένου προσώπου.
•  Τα προβλήματα που έχουν με τους φίλους τους.
•  Το να ζουν σ’ ένα μη ασφαλές περιβάλλον ‘η σε μια επικίνδυνη γειτονιά.
•  Από τα οικονομικά προβλήματα της οικογένειας τους.
•  Το χωρισμό ‘η το διαζύγιο των γονέων.
•  Από αλλαγές στο περιβάλλον και την καθημερινότητα ( π.χ. μια μετακόμιση ‘η από την αλλαγή σχολείου.)
•  Από το να έχουν παράλληλες δραστηριότητες ‘η μεγάλες απαιτήσεις και προσδοκίες από τον εαυτό τους.

Μερικοί έφηβοι κατακλύζονται από το stress. Όταν συμβεί αυτό, το stress  μπορεί να οδηγήσει σε άγχος, απομόνωση, επιθετικότητα, σωματικά συμπτώματα, ελλιπείς δεξιότητες χειρισμού της κατάστασης και χρήση αλκοόλ  ‘η άλλων εξαρτησιογόνων ουσιών.
Όταν αντιλαμβανόμαστε ότι η κατάσταση που αντιμετωπίζουμε είναι δύσκολη ‘η οδυνηρή, τότε συμβαίνουν στο μυαλό και στο σώμα μας κάποιες αλλαγές, προκειμένου να προετοιμαστούμε να αντιμετωπίσουμε το κίνδυνο. Η αντίδραση αυτή του νευρικού συστήματος σε καταστάσεις υψηλού στρες συνήθως ονομάζεται ” αντίδραση μάχης, φυγής ‘η καθήλωσης- παγώματος”:
Χαρακτηρίζεται από αύξηση του ρυθμού της καρδιακής και αναπνευστικής λειτουργίας, αύξηση της αιμάτώσης των μυών των άνω και κάτω άκρων, κρύα δρώμενα χέρια και πόδια, “σφίξιμο” στο στομάχι και αίσθημα φόβου.
Ο ίδιος μηχανισμός ο οποίος οδηγεί στην απάντηση στο stress μπορεί να σταματήσει τη λειτουργία του. Έτσι, μόλις αποφασίσουμε ότι η κατάσταση δεν είναι πλέον επικίνδυνη, επισυμβαίνουν διάφορες αλλαγές στο μυαλό και στο σώμα, που βοηθούν να ηρεμήσουμε και να ησυχάσουμε.
Αυτή η απάντηση είναι χαλάρωση και χαρακτηρίζεται από τη μείωση του καρδιακού ρυθμού και της συχνότητας της αναπνευστικής λειτουργίας και ένα γενικότερο αίσθημα ευεξίας.
Οι έφηβοι που αναπτύσσουν μια απάντηση για χαλάρωση και άλλες ικανότητες χειρισμού του stress, αισθάνονται λιγότερο αβοήθητοι και έχουν περισσότερες πιθανότητες να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τις στρεσσογόνες καταστάσεις.
Οι έφηβοι μπορούν να μειώσουν το stress με τις ακόλουθες τεχνικές:

• Να φτιάξουν μια παρέα από καλούς φίλους που θα μπορούσαν να βοηθήσουν σε δύσκολες καταστάσεις και να συμπαρασταθούν θετικά και αποτελεσματικά.
• Να ασκούνται και να τρώνε κανονικά.
• Να μάθουν να αντλούν ικανοποίηση από μικρότερες ‘η μεγαλύτερες καθημερινές επιτυχίες χωρίς    να θέτουν μοναδικό στόχο για τον εαυτό τους και τους άλλους την τελειότητα.
• Να αποφεύγουν την υπερβολική ποσότητα καφεΐνης, διότι μπορεί να προκαλέσει αύξηση του άγχους και της διέγερσης
• Να αποφεύγουν το κάπνισμα, τη χρήση αλκοόλ και παρανόμων ψυχοδραστικών ουσιών. 
• Να διδαχθούν ασκήσεις χαλάρωσης π.χ. κοιλιακή αναπνοή και τεχνικές χαλάρωσης από μυϊκή ένταση.
•  Να αναπτύξουν την ικανότητα, να υποστηρίζουν τα δικαιώματα τους και να τα διεκδικούν, π.χ. να εκδηλώνουν με ευγενικό τρόπο τα συναισθήματα τους και όχι με ανοιχτή έκφραση επιθετικότητας ‘η με παθητικότητα.
•  Να κάνουν ένα διάλειμμα από τις στρεσσογόνες καταστάσεις. Διάφορες δραστηριότητες      μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του stress, όπως είναι η μουσική, η συζήτηση με φίλους, η  ζωγραφική, το γράψιμο, η ενασχόληση με ένα αγαπημένο ζωάκι.

Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν τους έφηβους με τους εξής τρόπους:

•  Να ελέγχουν εάν το stress επηρεάζει την υγεία του έφηβου, τη συμπεριφορά, τις σκέψεις και τα συναισθήματα του.
• Να ακούν με προσοχή τους έφηβους και να είναι σε ετοιμότητα μήπως το stress τους κατακλύσει.
• Να ενθαρρύνουν και να υποστηρίξουν τη συμμετοχή των εφήβων σε αθλητικές και άλλες δραστηριότητες.
• Να μάθουν και να χρησιμοποιούν και οι ίδιοι τεχνικές αντιμετώπισης του stress. Έτσι, μπορούν να λειτουργήσουν ως θετικά πρότυπα για τους έφηβους.

Η χρήση αυτών των μεθόδων ‘η και άλλων τεχνικών, μπορεί να βοηθήσει τους έφηβους να αντιμετωπίσουν το stress. Εάν όμως ένας έφηβος φαίνεται να έχει κατακλυσθεί από stress – είτε συζητά γι’ αυτό, είτε το δείχνει με τη συμπεριφορά του, τότε είναι χρήσιμη και βοηθητική μια αξιολόγηση από ειδικό επαγγελματία ψυχικής υγείας, καθώς και η συμβουλευτική του παρέμβαση.

(Πρώτη δημοσίευση στο schooltime.gr – Μάρτιος 2015)
Αγγελική Μπουμπούλη, Ψυχολόγος, Επιστημονική Συνεργάτης της Εταιρείας Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ψυχικής Υγείας
schooltime.gr

Βοηθώντας το παιδί να διαχειριστεί την ανησυχία

Πώς μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί να διαχειριστεί καλύτερα το αίσθημα της ανησυχίας;

Αν και τα παιδιά δεν έχουν τις έγνοιες των μεγάλων, αντιμετωπίζουν και εκείνα ανησυχία ή και άγχος που μπορεί να πηγάζουν από τις απαιτήσεις των ανθρώπων γύρω του ή και από την καθημερινότητά του. Είναι φυσικό για κάθε παιδί να ανησυχεί κατά καιρούς και λόγω των διαφορών προσωπικότητας και ιδιοσυγκρασίας, μερικά μπορεί να ανησυχούν περισσότερο από άλλα. Τα καλά νέα είναι ότι οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά να μάθουν να διαχειρίζονται το άγχος και να αντιμετωπίζουν τα καθημερινά προβλήματα με ψυχραιμία και λογική. Τα παιδιά που μπορούν πράγματι να λειτουργήσουν κατά αυτό το τρόπο, αναπτύσσουν μια αίσθηση εμπιστοσύνης και αισιοδοξίας που θα τους βοηθήσει να ξεπεράσουν τις προκλήσεις της ζωής, μεγάλες και μικρές.

Πώς θα βοηθήσετε το παιδί

Για να βοηθήσετε τα παιδιά σας να διαχειριστούν ό, τι τους ανησυχεί, μπορείτε να δοκιμάσετε τις ακόλουθες στρατηγικές:

Μιλήστε με το παιδί

Να είστε διαθέσιμοι και να ενδιαφέρεστε για το τι συμβαίνει στο σχολείο, στην ομάδα και με τους φίλους των παιδιών σας. Μην χάνετε μικρές καθημερινές ευκαιρίες να ρωτήσετε για την ημέρα του αλλά και για τα συναισθήματα ή τις σκέψεις του αναφορικά με ένα γεγονός που φαίνεται να το προβληματίζει. Καθώς ακούτε το παιδί να μιλά για τα γεγονότα της ημέρας, φροντίστε να ρωτήσετε για το τι σκέφτονται και αισθάνονται για όλα όσα έχουν συμβεί. Εάν το παιδί σας φαίνεται να ανησυχεί για κάτι, ρωτήστε το για αυτό. Ενθαρρύνετε το παιδί να περιγράψει με λέξεις όλα όσα αισθάνεται αλλά και τους λόγους. Ζητήστε βασικές λεπτομέρειες και ακούστε. Μερικές φορές, απλώς η συζήτηση μαζί σας μπορεί να ελαφρύνει το φορτίο τους.

Φροντίδα και κατανόηση

Όταν ρωτάτε για τις σκέψεις και τα συναισθήματα του παιδιού, του δείχνετε έμπρακτα ότι ενδιαφέρεστε για τις ανησυχίες του, γεγονός που ενισχύει το αίσθημα ασφάλειας ενώ και εκείνο νιώθει την στήριξή σας. Τα καθησυχαστικά σχόλια μπορούν να βοηθήσουν αλλά συνήθως μόνο αφού ακούσετε το παιδί σας και το αφήσετε να μοιραστεί μαζί σας όλα όσα θέλει. Μπορείτε, πριν ακόμα φτάσετε σε αυτό το στάδιο, να ξεκινήσετε επικυρώνοντας τα συναισθήματα ή τις ανησυχίες του.

Καθοδήγηση

Μπορείτε να μειώσετε τις ανησυχίες του παιδιού, βοηθώντας το να μάθει να αντιμετωπίζει δύσκολες καταστάσεις με ψυχραιμία. Αφού συζητήσετε με το παιδί για το πρόβλημά του, μπορείτε να το ενθαρρύνετε να βρει διάφορες λύσεις και έπειτα να αποφασίσετε από κοινού ποια είναι η καλύτερη. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αντισταθείτε στην επιθυμία να επιδιορθώσετε ένα πρόβλημα για το παιδί σας, αντ ‘αυτού δώστε του λίγο χρόνο για να σκεφτεί από μόνο του πιθανές λύσεις. Αναλαμβάνοντας ενεργό ρόλο, τα παιδιά μαθαίνουν να αντιμετωπίζουν μόνοι τους ένα πρόβλημα.

in.gr

Βοηθώντας το παιδί να γίνει ανεξάρτητο

Η ανεξαρτητοποίηση του παιδιού αποτελεί μια διαδικασία που ξεκινά από πολύ νωρίς στην ζωή του.

Η ανεξαρτητοποίηση του παιδιού από νεαρή ακόμα ηλικία αποτελεί ίσως την καλύτερη βοήθεια που μπορούμε να του προσφέρουμε, μιας και θα μάθει από νωρίς τι θα πρέπει να κάνει για να είναι οργανωμένο και να μπορεί να φροντίζει σωστά τον εαυτό του.

Θέλουμε μεγαλώνοντας όχι απλώς να αναπτύσσονται αλλά να εξελίσσονται σε αυτόνομους, ανεξάρτητους και πραγματικά ολοκληρωμένους ενηλίκους, που θα μπορούν να αντιμετωπίσουν μόνα τους τη ζωή.
Μερικοί τρόποι που μπορείτε να υιοθετήσετε για να συμβάλλετε στην διαδικασία ανεξαρτητοποίησης τους περιλαμβάνουν:
 

Ειδοποιήστε το

Εάν παρατηρήσετε ότι έχετε φορτωθεί πολλά πράγματα, ακόμα και δουλειές που το παιδί θα μπορούσε να κάνει μόνο του, όπως το να μαζεύει τα παιχνίδια του ή το δωμάτιό του, δοκιμάστε να το ειδοποιήσετε ότι χρειάζεστε την βοήθειά του.
Με αυτόν τον τρόπο θα του δείξετε ότι το εμπιστεύεστε να σας βοηθήσει στις δουλειές του σπιτιού, γεγονός που θα ενισχύσει την συναισθηματική του ασφάλεια. Επιπλέον, μόλις τελειώσει αυτό που του ζητήσατε μην ξεχάσετε να το επαινέσετε για την καλή του προσπάθεια, καθώς έτσι αυξάνετε κατά πολύ τις πιθανότητες να επαναλάβει αυτήν την καλή του συμπεριφορά.
 

Αναγνωρίστε τις ευκαιρίες

Κάντε μια λίστα με πράγματα που θα μπορούσε να κάνει το παιδί από μόνο του για να του δώσετε την ευκαιρία να αρχίσει να ανεξαρτητοποιείται από εσάς. Ρωτήστε το ποια είναι τα πράγματα που του αρέσει να κάνει μέσα στο σπίτι και ποια νιώθει ότι μπορεί να καταφέρει καλύτερα.
Κάντε λοιπόν, μια λίστα μαζί με το παιδί και αφήστε το να ξεκινήσει από αυτό που θέλει. Είναι σημαντικό να το επιβραβεύσετε ακόμα και αν δεν τα καταφέρει τόσο καλά, μιας και έτσι θα το ενθαρρύνετε να προσπαθήσει και πάλι, γεγονός που θα το βοηθήσει να βελτιωθεί σε οτιδήποτε κάνει.
 

Μη στοχεύετε στην τελειότητα

Αφήστε την τάση για απόλυτο έλεγχο λίγο στην άκρη και επιτρέψτε στα παιδιά να αναλάβουν μερικά «πόστα» μέσα στο σπίτι. Οργανώστε ένα πλάνο και γράψτε ποιος θα κάνει τι μέσα στο σπίτι, ώστε να μάθουν να δρουν οργανωμένα και μεθοδικά.
Μη στοχεύετε στην τελειότητα και, φυσικά, μην περιμένετε να τα κάνουν όλα τέλεια. Αφήστε μερικά περιθώρια λάθους, μια και έτσι μαθαίνουν πώς λειτουργούν όλα γύρω τους και εξελίσσονται.
 
Για να κάνετε τις δουλειές στο σπίτι λίγο πιο διασκεδαστικές, επιλέξτε και ξεχωριστά παρατσούκλια ανάλογα με το πόστο. Όταν καταφέρουν να ολοκληρώσουν μόνα τους το πόστο τους, θα νιώσουν ένα αίσθημα ικανοποίησης και αυτοπεποίθησης, καθώς θα συνειδητοποιήσουν έμπρακτα ότι μπορούν να καταφέρουν τα πάντα αν λειτουργούν σωστά και είναι διατεθειμένα να δοκιμάσουν πολλούς δρόμους προς την επιτυχία.

in.gr

Βοηθώντας το παιδί σου να επιτύχει στο σχολείο

ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ο κάθε γονέας θέλει το παιδί του να επιτύχει στο σχολείο. Υπάρχουν μερικά συγκεκριμένα πράγματα που μπορεί ο κάθε γονέας να κάνει ούτως ώστε οι πιθανότητες επιτυχίας να αυξηθούν.

Είναι:

1. Χτίσε την αυτοπεποίθηση του παιδιού σου.
2. Γνώρισε το παιδί σου.
3. Βάλε στόχους.
4. Μετάτρεψε  τις απογοητεύσεις σε  ευκαιρίες μάθησης.
5. Κάνε το διάβασμα σημαντικό στην οικογένεια σου.
6. Δίνε προσοχή στη σχολική εργασία του παιδιού σου και ζήτα να την βλέπεις.
7. Δίνε θετική ενίσχυση στο παιδί σου.

Ας δούμε την κάθε μια από αυτές τις στρατηγικές.
ΧΤΙΣΕ ΤΗΝ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΟΥ
Παιδιά με ψηλή αυτοπεποίθηση γενικά μιλώντας τείνουν να τα πηγαίνουν καλύτερα στο σχολείο (και σε οτιδήποτε άλλο θέλουν να πετύχουν στη ζωή τους). Υπάρχουν εκατοντάδες τρόποι να περάσεις το μήνυμα «είσαι άξια και ικανή» στο παιδί σου. Η φαντασία σου είναι το μόνο όριο.
Ας δούμε μερικές συγκεκριμένες ιδέες.

1. Πέρνα ποιοτική ώρα με το παιδί σου. Αν απουσιάζειςτην περισσότερη ώρα, το παιδί σου το προσέχει, καιπιθανόν νομίζει ότι είναι επειδή το ίδιο δεν είναι αρκετά σημαντικό.
2. Κοίτα το παιδί σου όταν του μιλάς. Αυτό στέλνει το μήνυμα,«Αυτό είναι σημαντικό και εσύ είσαι σημαντικός.»
3. Κοίτα το παιδί σου όταν αυτό σου μιλά. Αυτό στέλνει τομήνυμα, «Αυτό που μου λες είναι σημαντικό. Είσαι σημαντική.»
4. Εξήγα «γιατί». Μπορεί να παίρνει περισσότερη ώρα, αλλάπερνά το μήνυμα ότι το παιδί σου είναι αρκετά σημαντικό ούτως ώστε να περνάς την ώρα σου προσπαθώντας να το βοηθήσεις να καταλάβει. Όταν εξηγείς το γιατί, είναι σαν να λες, «Καταλαβαίνω ότι χρειάζεσαι να ξέρεις γιατί. Θα σε βοηθήσω να ικανοποιήσεις τις ανάγκες σου.
5. Όταν το παιδί σου σου λέει για κάτι που έχει συμβεί στο σχολείο, ρώτα το πως νιώθει γι’ αυτό. Πάρε την ώρα σου για να ακούσεις πραγματικά στην απάντηση του παιδιού σου.
6. Όταν κάνεις μια ερώτηση στο παιδί σου, ενθάρρυνε το να αναπτύξει την απάντηση του. Πες, «Πες μου και άλλα γι’ αυτό» ή ρώτα, «Πώς ήταν αυτό για σένα»
7. Όταν κάνεις μια ερώτηση, μην διακόπτεις το παιδί όταν απαντάει.
8. Πάρε το παιδί σου στα σοβαρά!
9. Επέτρεψε στο παιδί σου να έχει ένα ιδιωτικό χώρο όπου μπορεί να εκφραστεί με ελευθερία.
10. Όταν δίνεις ανατροφοδότηση, περίγραφε συγκεκριμένη συμπεριφορά.Για παράδειγμα, «Μου άρεσε το πόσο ευγενικά έκανες εκείνη την ερώτηση» ή «Ακόμη πρέπει να μαζέψεις τα ρούχα σου από το πάτωμα.»
11. Όταν υπάρχει κάποιο πρόβλημα, εστιάσου στο θέμα και όχι στο παιδί. Για παράδειγμα, το να πεις, «Δεν έκανες τα τελευταία 10 προβλήματα σε αυτή την εργασία» είναι πολύ πιο εποικοδομητικό παρά να πεις, «Ποτέ δεν τελειώνεις τις εργασίες σου.»
12. Δώσε στο παιδί σου μια αγκαλιά κάθε λίγες μέρες.
13. Πες ωραία/ καλά πράγματα για το παιδί σου και άφησε το παιδί να τα ακούσει «κατά λάθος.»
14. Πήγαινε στο δωμάτιο του παιδιού και πες καληνύχτα πριν το παιδί σου αποκοιμηθεί. (Αυτό είναι εύκολο να το ξεχάσεις όταν τα παιδιά σου γίνουν έφηβοι).
15. Κοίταξε το παιδί σου και χαμογέλα όταν αυτό μπαίνει στο δωμάτιο.

ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ
Το κάθε παιδί έχει μια ξεχωριστή προσωπικότητα, στυλ και ρυθμό μάθησης, ταλέντα και ενδιαφέροντα, και ικανότητες. Μερικά παιδιά δεν έχουν καμία δυσκολία στο να επιτύχουν στο σχολείο, όμως άλλα παιδιά έχουν πολύ πιο μεγάλες δυσκολίες. Μάθε ποια κομμάτια της εμπειρίας του παιδιού σου στο σχολείο είναι τα πιο δύσκολα για το παιδί σου και σε συνεργασία με τη/ το δάσκαλο του παιδιού σου βοηθήστε το παιδί σε αυτά τα θέματα.

ΒΑΛΕ ΣΤΟΧΟΥΣ
Δεν είναι ποτέ νωρίς να βοηθήσεις το παιδί σου να μάθει να βάζει και να εκπληρώνει στόχους. Μπορείτε να βάλετε, ημερήσιος, εβδομαδιαίους, και μηνιαίους στόχους. Αυτοί οι στόχοι μπορούν να εστιαστούν όχι μόνο στην σχολική επίδοση, αλλά και σε εργασίες που πρέπει να συμπληρωθούν, δεξιότητες που πρέπει να αποκτηθούν, και άλλες σχολικού τύπου
προκλήσεις. Σιγουρέψου ότι ελέγχεις την πρόοδο του παιδιού σου όσον αφορά στην εκπλήρωση του κάθε στόχου και ενίσχυε το κάθε βήμα προς την επιτυχία.

ΜΕΤΑΤΡΕΨΕ ΤΙΣ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ ΣΕ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΜΑΘΗΣΗΣ
Όταν το παιδί σου δεν τα πάει ιδιαίτερα καλά σε κάποιο μάθημα, προσπάθησε να βρεις που ακριβώς είναι οι δυσκολίες. Μίλα τόσο στο παιδί σου όσο και στο/ στη δασκάλα. Χρησιμοποίησε αυτό σαν μια ευκαιρία να διδάξεις στο παιδί σου ότι κανείς δεν είναι πάντα τέλειος και ότι είναι εντάξει να δυσκολεύεσαι και να κάνεις λάθη. Μάθε την άποψη του παιδιού σου για το τι πήγε λάθος και από πού ξεκίνησαν οι δυσκολίες. Κάνε ερωτήσεις και άκουσε για να σιγουρευτείς ότι καταλαβαίνεις. Μίλα για το τι μπορεί να γίνει για να επιλυθεί το πρόβλημα.

ΚΑΝΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ
Η ανάγνωση είναι ένα τόσο σημαντικό συστατικό της σχολικής επιτυχίας που πρέπει να κάνεις το παν για να ενθαρρύνεις το παιδί σου να αναπτύξει πολύ καλή αναγνωστική δεξιότητα. Πέρνα χρόνο με το παιδί σου διαβάζοντας ή πάρε το παιδί σου στη βιβλιοθήκη. Άφησε το παιδί σου να διαβάζει βιβλία στο κρεβάτι αν θέλει. Δώσε βιβλία ως δώρα και επιβραβεύσεις. Διάβαζε στα παιδιά σου πριν πάνε για ύπνο. Ζήτα από το παιδί σου να σου διαβάσει κάτι και αυτό. Αν είναι εφικτό, πηγαίνετε μαζί κατά διαστήματα στο βιβλιοπωλείο και αγοράστε διάφορα βιβλία.

ΔΙΝΕ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΟΥ ΚΑΙ ΖΗΤΑ ΝΑ ΤΗ ΒΛΕΠΕΙΣ
Ζήτα να δεις τη σχολική εργασία του παιδιού σου. Δείξε ενδιαφέρον και ενθάρρυνε το παιδί σου να μιλά για το τι μαθαίνει στο σχολείο. Ρώτα συχνά για την πρόοδο του και για το πώς πιστεύει το ίδιο τα πηγαίνει στα μαθήματα του. Όταν βλέπεις ότι πάνε να αναπτυχθούν προβλήματα, μίλα για το τι είναι το πιο δύσκολο για το παιδί σου και ρώτα πως μπορείς να βοηθήσεις.

ΔΙΝΕ ΘΕΤΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ
Μην ξεχνάς να επαινείς το παιδί σου όταν κάνει κάτι καλά ή συμπληρώνει μια δύσκολη εργασία. Με το να δείχνεις  το τι έχει κάνει και να του κάνεις ένα κομπλιμέντο, δίνεις κίνητρο στο παιδί σου να συνεχίσει να πηγαίνει καλά. Κράτα στο μυαλό σου τις ακόλουθες κατευθυντήριες γραμμές για τη θετική ενίσχυση του παιδιού σου:

1. Να είσαι συγκεκριμένος/η στον έπαινο σου. Πες τι αναγνωρίζεις ως επιτυχία και γιατί είναι σημαντικό. Αντί να πεις στην κόρη σου, «Πάντα κάνεις τόσο καλή δουλειά,» πες το αυτό, «έκανες την αναφορά σου πάνω στο βιβλίο μια μέρα νωρίτερα, και ακολουθεί επαρκώς τις οδηγίες που σου έδωσε ο καθηγητής σου, Μπράβο, πολύ καλή δουλειά.» Με αυτό τον τρόπο, η κόρη σου θα γνωρίζει ακριβώς για πιο πράγμα την επαινείς και έτσι αυξάνονται οι πιθανότητες να πάει το ίδιο καλά και την επόμενη φορά.
2. Επαίνεσε αμέσως. Μην περιμένεις μια μέρα ή μια εβδομάδα για να επαινέσεις την καλή δουλειά του παιδιού σου. Όσο πιο κοντά είναι η συμπεριφορά στη θετική της συνέπεια, το τόσο περισσότερο νόημα έχει για το άτομο το οποίο έχει λάβει αυτή τη θετική ενίσχυση.
3. Μην φοβάσαι να δώσεις έπαινο «δημόσια.» Όταν η κόρη σου φέρει 20 στο διαγώνισμα της Άλγεβρας μετά από ένα τρίμηνο στο οποίο δυσκολευόταν, μπορείς να βάλεις μια σημείωση πάνω στο ψυγείο (όπου όλοι μπορούν να τη δουν) που να λέει, «Νικολέττα, εξαιρετική δουλειά στο διαγώνισμα της Άλγεβρας! Μπράβο!»
4. Να είσαι σε επιφυλακή για πράγματα τα οποία μπορείς να επαινέσεις. Δεν θέλεις να το παρακάνεις γιατί τότε ο έπαινος σου χάνει το νόημα και την αξία του, όμως δεν υπάρχει λόγος να είσαι συγκρατημένος/η όταν η συμπεριφορά του παιδιού σου αξίζει επαίνου και θετικής ενίσχυσης.

ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΕΛΠΙΔΩΡΟΥ
Εγγεγραμμένος Κλινικός Ψυχολόγος               
Λειτουργός Υπηρεσίας Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας

paideia-news.com