Showing posts with label Γιατροί Καρδιάς. Show all posts
Showing posts with label Γιατροί Καρδιάς. Show all posts

Saturday, 8 September 2018

Hunter Doherty "Patch" Adams: O γιατρός κλόουν

Αφού βίωσε πολλές δύσκολες καταστάσεις στη ζωή του, όπως τον θάνατο πολλών αγαπημένων του προσώπων, ο Hunter Doherty  έπεσε σε κατάθλιψη, αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει και κατέληξε σε μια ψυχιατρική κλινική.
 Όταν βγήκε από την κλινική, γράφτηκε στην Ιατρική. Κατά τις σπουδές του, επισκέφτηκε πολλούς ασθενείς και του άρεσε, παρουσιάζοντας αστεία κόλπα, να κάνει τους ασθενείς του να γελούν.

Παράλληλα, παρατήρησε πόσοι ασθενείς παρουσίασαν εντυπωσιακή βελτίωση στην υγεία τους, όταν γελούσαν τακτικά. Ο Κάμπελ αποφοίτησε από την Ιατρική και έγινε γιατρός με το ψευδώνυμο, Πατς Άνταμς. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, εξακολούθησε να χρησιμοποιεί το γέλιο και τη διασκέδαση ως μορφή θεραπείας των ασθενών του.
Εκτός από την επίδραση του γέλιου, που αξιοποίησε στην άσκηση της Ιατρικής, ίδρυσε ένα νοσοκομείο, το Ινστιτούτο Gesundheit, όπου απασχολούνται γιατροί με συμβολικό μισθό και οι ασθενείς δεν χρεώνονται ποτέ για τις υπηρεσίες που τους παρέχονται. 
Από τη δεκαετία του 1980, ο Άνταμς διέδωσε τη μοναδική γελωτοθεραπεία του σε περισσότερες από 50 χώρες, ακόμα και σε χώρες που ήταν σε εμπόλεμη κατάσταση, όπως η Βοσνία και το Αφγανιστάν.

Κάθε χρόνο, ο "Patch" Adams, με μια ομάδα εθελοντών – κλόουν ταξιδεύει στη Ρωσία για να χαρίσει ελπίδα και διασκέδαση σε νοσοκομεία, ορφανοτροφεία και οίκους ευγηρίας. Ντυμένος με κραυγαλέα, πολύχρωμα ρούχα και μπλε μακριά μαλλιά, πιασμένα σε αλογοουρά, ο Άνταμς, με τους εθελοντές και μια γιγάντια φουσκωτή κότα, διασκεδάζει ομάδες νεαρών καρκινοπαθών.
Οι γιατροί του Παιδιατρικού Ογκολογικού Ιδρύματος της Μόσχας λένε πως οι επισκέψεις των κλόουν έχουν αισθητά αποτελέσματα στην υγεία των ασθενών. Η δρ. Γεβγένια Μοϊσεγιένκο ανέφερε ότι οι θεραπείες του Πατς Άνταμς έδωσαν στα παιδιά τη δύναμη να παλέψουν την αρρώστια τους και ότι η υγεία τους βελτιώθηκε αξιοσημείωτα.
Ο  "Patch" Adams ήταν ο πρώτος γιατρός, που αναγνώρισε επισήμως ότι ένας χαρούμενος άνθρωπος έχει πιο ισχυρό ανοσολογικό σύστημα και είναι λιγότερο ευάλωτος σε ασθένειες, αρρώστιες και τις επιδράσεις του άγχους, σε σχέση με έναν δυστυχή άνθρωπο. 
Το έργο του αποτυπώθηκε στη βραβευμένη ταινία “Πατς Άνταμς” με πρωταγωνιστή τον Ρόμπιν Ουίλλιαμς.
“Αναρίθμητες μελέτες έχουν πλέον αποδείξει τη σχέση του χιούμορ, του γέλιου και της καλής διάθεσης με την ταχύτερη ανάρρωση. Όσοι δεν γελούν συχνά ή έχουν συνήθως κακή διάθεση, μπορεί να είναι, όπως τους ονόμασε ο ψυχολόγος Χανς Άιζενκ, “προσωπικότητες επιρρεπείς σε αρρώστιες”.
Έχουν περισσότερες πιθανότητες να αρρωστήσουν και λιγότερες να θεραπευτούν, σε σχέση με τους πιο αισιόδοξους συμμαθητές τους ή άλλους ασθενείς που πάσχουν από την ίδια νόσο. Ασφαλώς ισχύει και το αντίστροφο. Ο τρόπος που θα αντιμετωπίσει κάποιος την ασθένειά του μπορεί να επηρεάσει τα στάδια της θεραπείας του, αλλά και το βαθμό βελτίωσης της υγείας του”. 
"Patch" Adams
Απόσπασμα από το βιβλίο των Alan & Barbara Pease “Η Απάντηση” από τις εκδόσεις Ιβίσκος
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Monday, 28 December 2015

Χειρουργός ηρεμεί τρομοκρατημένο κοριτσάκι που θα εγχειριστεί στη καρδιά

Η Xin Er, ένα αξιολάτρευτο κορίτσι δυο μόλις ετών από την Κίνα, γεννήθηκε με μια καρδιακή πάθηση που απαιτούσε σοβαρή χειρουργική επέμβαση καρδιάς.
Όπως είναι απολύτως λογικό, όταν ήρθε η ώρα της εγχείρησης στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ζεγιάνγκ, η μικρή ήταν απόλυτα τρομοκρατημένη.
Άρχισε να κλαίει και ήταν απαρηγόρητη μέχρι που ο χειρουργός Shi Zhuo, αναπληρωτής διευθυντής της Καρδιοχειρουργικής, την αγκάλιασε και της έδειξε κινούμενα σχέδια στο τηλέφωνό του.
Η αναισθησιολόγος Jin Ziying κατέγραψε την όμορφη στιγμή με το κινητό της. Ανέφερε επίσης ότι το κορίτσι τελικά υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση η οποία εξελίχθηκε ομαλά. 
Σήμερα η μικρούλα είναι καλά στην υγεία της.

official

Sunday, 22 December 2013

Ελένη Σωτηρίου: «η Ελληνίδα με τη χρυσή καρδιά»

Από ξενοδόχος στη Ρόδο, με χόμπι τη νοσηλευτική, τα τελευταία οκτώ χρόνια η Ελένη Σωτηρίου βρίσκεται δίπλα σε παιδιά που υποφέρουν από την πείνα, δίπλα σε άπορες οικογένειες που ζουν απομονωμένες, δίπλα σε ανθρώπους που δεν έχουν χρήματα να αγοράσουν ακόμη και ένα μπουκάλι γάλα. Έχει πάρει μέρος σε 350 αποστολές στο εξωτερικό.

Αντώνης Σρόιτερ στην εκπομπή «Αυτοψία», 1
8 Δεκεμβρίου 2013.
(Καθημερινή, 11-11-06)
Η απαγωγή της κας Ελένης Σωτηρίου στο Ιράκ από τους αντάρτες της πολύπαθης αυτής χώρας δημιούργησε εύλογη συγκίνηση αλλά και αναστάτωση στις διπλωματικές αρχές της Ελλάδας.
Η εν λόγω κυρία, αντιπρόεδρος της οργάνωσης «Γιατροί της Καρδιάς» ήταν στο Ιράκ μεταφέροντας ιατροφαρμακευτικό υλικό στα Νοσοκομεία της Βαγδάτης.
Κρατήθηκε όμηρος για τέσσερις ημέρες. Ευτυχώς, η περιπέτειά της είχε αίσιο τέλος. Με τη βοήθεια της ιρακινής γυναίκας που τη φρουρούσε, κατόρθωσε να αποδράσει. Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, η Ελένη Σωτηρίου είναι νοσηλεύτρια και ιδιοκτήτρια ξενοδοχειακών μονάδων. Παρ’ ότι, λοιπόν, έχει την οικονομική άνεση και ασφάλεια, όμως «από το 2000 και μετά αφιερώνει όλο το χρόνο της στις ανθρωπιστικές αποστολές ανά την υφήλιο». Οι αποστολές αυτές χρηματοδοτούνται από τις δώδεκα οικογένειες που συγκροτούν την οργάνωση «Γιατροί της Καρδιάς».
Στην ερώτηση της δημοσιογράφου Ελένης Καρανάτση, αν επιμένει να επισκεφθεί ξανά το Ιράκ, απάντησε: «Θα ξαναπάω. Δεν μπορώ να τους αφήσω. Από την πρώτη στιγμή που είδα ακρωτηριασμένα παιδιά στα συντρίμμια ενός βομβαρδισμένου σπιτιού, συνειδητοποίησα ότι δεν μπορώ να κλείσω τα μάτια μου σ’ αυτή την εικόνα, πόσο μάλλον να τους γυρίσω την πλάτη». Η κα Ελένη Σωτηρίου ετοιμάζει τώρα τις επόμενες αποστολές των «Γιατρών της Καρδιάς» σε Νιγηρία, Μολδαβία, Μπουρούντι, Αιθιοπία, Καμερούν, Σουδάν, Νταρφούρ…

Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2009, ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ, ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΑΡΙΑ ΜΠΑΖΔΡΙΓΙΑΝΝΗ
«Η μεγαλύτερη ανταμοιβή για μας είναι όταν βλέπουμε τα παιδιά αυτά να γελάνε, να τραγουδάνε, να σου λένε με τα μάτια τους ότι σε λατρεύουν. Αυτή είναι και η κινητήριος δύναμη για μας που είδαμε από κοντά τη φτώχεια και την κακομοιριά στις δυσπρόσιτες και δοκιμαζόμενες περιοχές του πλανήτη και δημιουργήσαμε αυτήν την οργάνωση για να βοηθήσουμε ανθρώπους που μας έχουν ανάγκη».
Από ξενοδόχος στη Ρόδο, με χόμπι τη νοσηλευτική, τα τελευταία οχτώ χρόνια η Ελένη Σωτηρίου, αντιπρόεδρος και «ψυχή» της μη κυβερνητικής οργάνωσης «Γιατροί Καρδιάς», ανακουφίζει με την...

Sunday, 10 February 2013

«Θα παλέψουμε να γίνουμε γιατροί στη χώρα μας»

Κείμενο που διαβάστηκε στις 14/11 στην ορκωμοσία 
της ιατρικής σχολής στο Ηράκλειο, από φοιτητές 
που ορκίστηκαν εκείνη την ημέρα.
.
  «Από σήμερα θεωρούμαστε γιατροί, σε μια χώρα που δεν αναγνωρίζει πλέον το δικαίωμα στην περίθαλψη, που κλεινει τα νοσοκομεία της, που δεν πληρώνει τους γιατρούς της, που πεινάει. Που διώχνει στο εξωτερικό τη νεολαία της, ιδίως την σπουδασμένη νεολαία της.
Λέγαμε «όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω γιατρός». Δεν ξέραμε ότι θα ήταν ανάγκη να το προσδιορίσουμε ακόμα περισσότερο. Θέλω να γίνω ΓΙΑΤΡΟΣ. Θέλω να γίνω γιατρος ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΟΥ. Θέλω να δουλέψω σε δημόσιο νοσοκομείο, θέλω να μπορώ να είμαι  δίπλα σε όποιον  με εχει αναγκη, θελω οι ασθενεις μου να μπορουν να φανε και να βρισκουν τα φαρμακά τους. Σ’αυτα τα θέλω, εχουμε πολλα να συμβάλλουμε, και οφειλουμε να παλέψουμε.

Πολλές φορές μέσα στην σχολή μας προτάθηκε να φύγουμε στο εξωτερικό. Μας παρουσιάστηκε ως η μονη λύση. «Θα είναι καλύτερα, πιο εκπαιδευτικά, πιο καλοπληρωμένα». Διαφωνούμε. 
Δεν γίναμε γιατροί για να κάνουμε καριέρα, για να αποκτήσουμε θέσεις περιωπής, για να κολυμπήσουμε στο χρήμα εις βάρος ασθενών. Ακόμα περισσότερο, δεν γίναμε γιατροί για να κλείσουμε τα μάτια μπροστά στην δυστυχία που απλώνεται πλέον φανερά γύρω μας. 
Θα μείνουμε εδώ να το παλέψουμε, απαιτείται αγώνας για να ορθοποδήσει μια χώρα που την έχουν φέρει στο χείλος του γκρεμού, από αυτό τον αγώνα εμείς δεν θα λείψουμε.

ΘΑ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΓΙΑΤΡΟΙ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ».

Πηγή socialpolicy

Monday, 4 February 2013

Χάρισαν ξανά το χαμόγελο σε ένα 12χρονο αγόρι

Φύλακες-άγγελοί του στάθηκαν ο σύλλογος γονέων και κηδεμόνων και η διευθύντρια του 17ου δημοτικού σχολείου Θεσσαλονίκης, στο οποίο φοιτά, αλλά και οι γιατροί της παιδοχειρουργικής κλινικής και η διοίκηση του νοσοκομείου «Γ. Γεννηματάς» της Θεσσαλονίκης.

Ο μικρός Μάριος χαμογελάει πλατιά. Τα μάτια του λάμπουν από ενθουσιασμό και χαρά. Διαβάζει τα μαθήματά του με όρεξη και παίζει ανέμελος με τους φίλους του στην αυλή του σχολείου. 
Οι μέρες που πονούσε και δεν μπορούσε ούτε καν στο μάθημα της γυμναστικής να συμμετέχει έχουν πια περάσει κι ο 12χρονος μπορεί και πάλι να ονειρεύεται.
.
Της Νικολέττας Μπούκα
nikolettabouka@yahoo.gr

Ο μικρός μαθητής χειρουργήθηκε πριν από λίγες ημέρες, καθώς έπασχε εκ γενετής από βουβωνοκήλη. Πρόκειται για μία διόγκωση (μόρφωμα) που εμφανίζεται στο κάτω δεξί ή αριστερό πλάγιο τμήμα της κοιλιάς και συγκεκριμένα στην περιοχή που ονομάζεται βουβωνική χώρα. 
Φύλακες-άγγελοί του στάθηκαν ο σύλλογος γονέων και κηδεμόνων και η διευθύντρια του 17ου δημοτικού σχολείου Θεσσαλονίκης, στο οποίο φοιτά, αλλά και οι γιατροί της παιδοχειρουργικής κλινικής και η διοίκηση του νοσοκομείου «Γ. Γεννηματάς» της Θεσσαλονίκης.
Όλοι μαζί άνοιξαν μια τεράστια αγκαλιά για τον 12χρονο, οι γονείς του οποίου είναι ανασφάλιστοι, χωρίς μόνιμη εργασία και δεν διέθεταν τα χρήματα προκειμένου να υποβληθεί ο γιος τους στην αναγκαία χειρουργική επέμβαση. «Με πονάει η φούσκα που έχω στην κοιλιά μου. Ξέρω ότι πρέπει να χειρουργηθώ, αλλά οι γονείς μου δεν έχουν χρήματα», έλεγε στους δασκάλους του ο Μάριος, όταν τον ρωτούσαν γιατί πονάει.
Έτσι, ο σύλλογος του σχολείου κινητοποιήθηκε και το νοσοκομείο ανταποκρίθηκε, αναλαμβάνοντας να καλύψει πλήρως τα έξοδα της επέμβασης, η οποία έγινε με απόλυτη επιτυχία, δίνοντας την ευκαιρία στον μικρό Μάριο να κάνει Πρωτοχρονιά στο σπίτι του. Πρόκειται για μία πράξη, που στους δύσκολους καιρούς που ζούμε αποδεικνύει ότι η αλληλεγγύη και η διάθεση προσφοράς στον συνάνθρωπο είναι ζωντανές.

Αλληλεγγύη και καλοσύνη
Οι γονείς του μικρού Μάριου εργάζονταν παλιότερα στη Γαλλία. Η εύρεση εργασίας στην Ελλάδα είναι έτσι κι αλλιώς δύσκολη υπόθεση και η ανατροφή της πολυμελούς οικογένειάς τους απαιτούσε θυσίες. Ο πατέρας του είναι από την Αρμενία κι η μητέρα του από τη Γεωργία. Ζώντας στην Ελλάδα, ο πατέρας του προσπαθεί να κάνει όποια δουλειά μπορεί, προκειμένου να συντηρήσει την οικογένειά του.
«Κάποια στιγμή με κάλεσε η διευθύντρια του σχολείου να με ρωτήσει πώς μπορεί ένα ανασφάλιστο παιδί, οι γονείς του οποίου δεν έχουν χρήματα, να υποβληθεί σε αναγκαία χειρουργική επέμβαση. Είχε εντοπίσει το... 

Saturday, 2 February 2008

Η Οργάνωση «Γιατροί Καρδιάς»

Ίδρυση, νομική μορφή, επωνυμία
Η Οργάνωση «Γιατροί Καρδιάς» ιδρύθηκε με τη μορφή σωματείου το έτος 2001 από 21 Έλληνες πολίτες που ανήκουν σε 10 οικογένειες (αριθμός απόφασης Πρωτοδικείου : 4229/2001, αριθμός μητρώου Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων - ΜΚΟ – Υπουργείου Εξωτερικών: 131). 
Πολλά ιδρυτικά μέλη των «Γιατρών Καρδιάς» πραγματοποίησαν, ως ομάδα, σειρά από ανθρωπιστικές αποστολές κατά την περίοδο 1998-2001 που προηγήθηκε της ίδρυσης του σωματείου.
Η επωνυμία «Γιατροί Καρδιάς» έχει συμβολικό νόημα : εκφράζει το βαθύτερο συναίσθημα της ανιδιοτελούς αγάπης του ανθρώπου προς όλους και ειδικότερα προς τον πάσχοντα συνάνθρωπο, η οποία πηγάζει από την καρδιά.


Ετοιμότητα και ευελιξία, αυτοπρόσωπη παρουσία, εθελοντισμός
Η «Γιατροί Καρδιάς» ήταν η πρώτη ανθρωπιστική Οργάνωση που έφτασε στη Βαγδάτη την 28/3/2003 κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών του τελευταίου πολέμου στο Ιράκ. Επίσης, ήταν η πρώτη Μη Κυβερνητική Οργάνωση που μπήκε στο Νότιο Λίβανο την 20/7/2006 μεταφέροντας φάρμακα και τρόφιμα για τους τραυματίες, τους άρρωστους και τους άμαχους, πραγματοποίησε δε 3 συνολικά ανάλογες αποστολές στις πόλεις και τους μικρούς οικισμούς του Νότιου Λιβάνου ενώ οι βομβαρδισμοί συνεχίζονταν. Ακόμη, ήταν η πρώτη Οργάνωση που έφερε φάρμακα και τρόφιμα στη Λωρίδα της Γάζας ενώ η περιοχή αυτή βομβαρδιζόταν (31.12.2008).
Τακτική της Οργάνωσης είναι να βρίσκεται σε ετοιμότητα ώστε να μπορεί να επισκέπτεται κατά το δυνατό αμέσως τους πληθυσμούς που αντιμετωπίζουν επείγουσες ανάγκες και να συμβάλλει στην επίλυση των σχετικών προβλημάτων με τα μέσα που διαθέτει.
Επίσης, βασικό έργο των «Γιατρών Καρδιάς» είναι να επισκέπτονται τακτικά τους πληθυσμούς που βρίσκονται σε μεγάλη ένδεια και ζουν απομονωμένοι σε απομακρυσμένες και δυσπρόσιτες περιοχές του κόσμου, να συμβιώνουν μαζί τους εκεί όπου ζουν (εν ανάγκη διαμένοντας σε πρόχειρα καταλύματα ή ακόμη και στο ύπαιθρο), να καταγράφουν τις ανάγκες τους και να τους προσφέρουν επί τόπου ιατροφαρμακευτική, επισιτιστική και όποια άλλη βοήθεια μπορούν.
Αρχή των «Γιατρών Καρδιάς» είναι να προσφέρουν εθελοντικώς και απολύτως ανιδιοτελώς το έργο τους με αυτοπρόσωπη παρουσία και άμεση συμμετοχή εκεί όπου βρίσκονται οι άνθρωποι που υποφέρουν.
Κανένα μέλος της Οργάνωσης δεν αμείβεται για το έργο του. Το ίδιο ισχύει και για οποιονδήποτε άλλον συμβεί να συνεργάζεται ή να συμπράττει με τους «Γιατρούς Καρδιάς». Όσοι μετέχουν στις αποστολές και τις λοιπές δραστηριότητες της Οργάνωσης, μέλη των «Γιατρών Καρδιάς» ή όχι, καλύπτουν εξ ιδίων όλα τα έξοδά τους (έξοδα αεροπορικής ή άλλης μετακίνησης, διαμονής, διατροφής κλπ.).

Κίνδυνοι
Τα μέλη που μετέχουν στις αποστολές αντιμετωπίζουν με πίστη, αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία τις δύσκολες συνθήκες που επικρατούν στις χώρες που επισκέπτονται. Οι περισσότεροι έχουν ασθενήσει σοβαρά στις αποστολές και η Αντιπρόεδρος της Οργάνωσης συνελήφθη 3 φορές στο Ιράκ και κρατήθηκε όμηρος επί ημέρες.


Πόροι
Οι πόροι τους οποίους χρησιμοποιεί η Οργάνωση προέρχονται κυρίως από μέλη, συγγενείς και φίλους και σε πολύ μικρότερη έκταση από το Δημόσιο Τομέα (παλαιότερα η Βουλή των Ελλήνων, πιο πρόσφατα η Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας – 10 επισιτιστικές αποστολές και μια για εγκατάσταση οδοντιατρικής μονάδας στο μοναστήρι Raciula). Έχουν γίνει δεκτές προσφορές, κυρίως φαρμάκων και τροφίμων, από ιδιωτικές επιχειρήσεις (φαρμακοβιομηχανίες, μεταφορικές, εμπορικές και άλλες επιχειρήσεις), Δήμους, σχολεία, ιδιώτες κλπ.

Δαπάνες
Οι «Γιατροί Καρδιάς» δεν απασχολούν προσωπικό. Όλα τα έργα γίνονται εθελοντικά από τους ίδιους ή από φίλους. Τα έξοδα λειτουργίας τους καλύπτονται από τα μέλη και τους φίλους, πολλοί από τους οποίους προτιμούν την ανωνυμία.

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki