Αύριο 11 Δεκεμβρίου 2017 είναι η τελευταία μέρα της καμπάνιας του Χαμόγελου του παιδιού για την Σεξουαλική κακοποίηση. Παρακαλούμε Υπογράψτε, στηρίξτε την προσπάθεια.
Υπογράφουμε όλοι για να γίνουν οι απαραίτητες παρεμβάσεις από τους αρμόδιους φορείς στην Ελλάδα και μαζί να προστατεύσουμε κάθε παιδί από την σεξουαλική κακοποίηση ΕΔΩ
Πανελλαδική εκστρατεία ενάντια στην Σεξουαλική Κακοποίηση από «Το Χαμόγελο του Παιδιού» Yπό την αιγίδα της Α.Ε. Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκοπίου Παυλοπούλου Με την υποστήριξη της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην ΕλλάδαΔΕΙΤΕ ΤΟ SPOT
«Το Χαμόγελο του Παιδιού» από 11 Νοεμβρίου έως 11 Δεκεμβρίου, με κεντρικό μήνυμα «Μένει Μυστικό», ανοίγει τον φάκελο «Σεξουαλική Κακοποίηση Παιδιών» και μέσα από σειρά δράσεων ενημερώνει, συζητά, καταγράφει απόψεις και κινητοποιεί τους πολίτες.
Αναδεικνύουμε το φαινόμενο και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, τις διαστάσεις που έχει λάβει στην Ελλάδα με στόχο να κατατεθούν στους αρμόδιους θεσμικούς φορείς συγκεκριμένες και πρακτικές προτάσεις για την πρόληψη και αντιμετώπισή του.
Στην πανελλαδική αυτή εκστρατεία, η οποία τελεί υπό την αιγίδα της Α.Ε. Προέδρου της Δημοκρατίας, «Το Χαμόγελο του Παιδιού» καλεί τους πολίτες να:
1. Συνυπογράψουν τις προτάσεις για την πρόληψη και αντιμετώπιση του φαινομένου
2. Επισκεφθούν το http://www.meneimystiko.gr, να ενημερωθούν για την σεξουαλική κακοποίηση παιδιών, να διαβάσουν πραγματικές ιστορίες, στατιστικά στοιχεία από την Ελλάδα και τον κόσμο, να ανατρέξουν σε υποθέσεις που συντάραξαν την κοινή γνώμη, να γνωρίσουν την πραγματικότητα που αντιμετωπίζει ένα παιδί που βρίσκει το θάρρος να καταγγείλει όλα όσα έχει υποστεί.
Η εκστρατεία θα ολοκληρωθεί στις 11 Δεκεμβρίου 2017 και ο απολογισμός αυτών καθώς και συμπεράσματα θα παρoυσιαστούν σε συνάντηση με την Α.Ε. Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
«Δεν μπορούμε να αλλάξουμε το Παρελθόν - Αλλά μπορούμε να αλλάξουμε το Μέλλον»
Τα παιδιά δεν θα έχουν δεύτερη ευκαιρία.
👦👧👦👧👦👧👦👧
Πανελλαδική εκστρατεία ενάντια στην Σεξουαλική Κακοποίηση των Παιδιών από «Το Χαμόγελο του Παιδιού»
«Το Χαμόγελο του Παιδιού» με κεντρικό μήνυμα «Μένει Μυστικό» διοργανώνει πανελλαδική εκστρατεία ενάντια στην Σεξουαλική Κακοποίηση των Παιδιών από τις 11 Νοεμβρίου έως τις 11 Δεκεμβρίου 2017.
Η εκστρατεία τελεί υπό την αιγίδα της Α.Ε. Προέδρου της Δημοκρατίας, κ. Προκοπίου Παυλοπούλου και την υποστήριξη της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα.
«Το Χαμόγελο του Παιδιού» ανοίγει τον φάκελο «Σεξουαλική Κακοποίηση Παιδιών» με στόχο να ενημερώσει, συζητήσει, καταγράψει τις απόψεις των εμπλεκόμενων φορέων και να κινητοποιήσει τους πολίτες ενάντια στο σοβαρό αυτό φαινόμενο. Μέσα από μια σειρά δράσεων και συναντήσεων η εκστρατεία θα αναδείξει την πραγματική του διάσταση του προβλήματος, καθώς και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του.
Ένα πρόβλημα που –δυστυχώς- συναντάται συχνά στη χώρα μας, με υποθέσεις που συγκλονίζουν το πανελλήνιο.
Σεξουαλικά εγκλήματα που συντελούνται μέσα σε σπίτια και κοινωνίες και ελάχιστες περιπτώσεις που ζητούν βοήθεια.
Ο θυμός, η ντροπή, η ενοχή, αλλά και ο φόβος οδηγεί τα παιδιά θύματα να μην αποκαλύπτουν αυτό που τους συμβαίνει.
Στόχος της πανελλαδικής εκστρατείας είναι η διεξαγωγή ενός ανοιχτού διαλόγου με τους κατά τόπους αρμόδιους θεσμικούς φορείς: Εισαγγελείς, Δικαστικούς Λειτουργούς, ΕΛ.ΑΣ, Δημοτικές Αρχές, Εκπαιδευτικούς, Ακαδημαϊκούς, Ιατρικό και Νοσηλευτικό Προσωπικό, καθώς και εκπροσώπους αθλητικών και άλλων συλλόγων.
Στόχος είναι η ενδυνάμωση των προτάσεων του οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού» για την ενίσχυση της πρόληψης και αντιμετώπισης των περιστατικών σεξουαλικής κακοποίησης των παιδιών.
Σταθμοί της πανελλαδικής εκστρατείας: Αθήνα (13/11), Πάτρα (14/11), Λάρισα (16/11), τη Χαλκίδα (27/11), το Ηράκλειο (28/11), τα Χανιά (29/11), την Τρίπολη (4/12) και τη Θεσσαλονίκη (8/12). Οι συναντήσεις πραγματοποιούνται με την υποστήριξη των κατά τόπους Περιφερειών.
Η Έλενα Ράπτη, προωθεί με τη δράση της το έργο της εκστρατείας, με σκοπό την προστασία των παιδιών από την σεξουαλική κακοποίηση.
Το πρόγραμμα «Χτίζοντας μια Ευρώπη για και με τα παιδιά» έχει σκοπό να προωθήσει τα δικαιώματά τους αφ’ ενός, αφ’ ετέρου να προστατέψει τα παιδιά από τη βία. Πριν μερικά χρόνια το Συμβούλιο της Ευρώπης υιοθέτησε μια εκστρατεία κατά της σεξουαλικής βίας έναντι των παιδιών, με τον τίτλο «One in Five».
Η Έλενα Ράπτη συντονίζει την εκστρατεία αυτή, με δράσεις και ενημερωτικές δραστηριότητες σε διάφορα σημεία της Ελλάδας, ενώ επικοινωνεί με σθένος την καμπάνια αυτή μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα.
Στο πλαίσιο αυτής της εκστρατείας, η κα. Ράπτη θα βρεθεί την Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου στην Ηγουμενίτσα σε ειδική ενημερωτική ημερίδα που θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα εκδηλώσεων του Α’ Δημοτικού Σχολείου Ηγουμενίτσας στις 6 το απόγευμα με θέμα «Πρόληψη της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης».
Την ημερίδα συνδιοργανώνουν η Σχολική Επιτροπή Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Δήμου Ηγουμενίτσας, η Περιφέρεια Ηπείρου και το Α’ Δημοτικό Σχολείο Ηγουμενίτσας.
Εκτός από την κα. Ράπτη, ομιλήτρια θα είναι και η κα. Ελεάνα Αθανασίου Ψυχολόγος-Επιστημονικώς Υπεύθυνη του Κέντρου Ψυχικής Υγείας Ηγουμενίτσας. ............... Την εκδήλωση θα συντονίσει η πρόεδρος της Σχολικής Επιτροπής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δήμου Ηγουμενίτσας Χριστίνα Τζέλλου.
Το να χτυπά κάποιος ένα παιδί, να το τσιμπά, να του τραβά τα μαλλιά, να το χαστουκίζει, να το δαγκώνει, να το καίει π.χ. με τσιγάρο.
Η χρήση αντικειμένων για να πονέσει το παιδί π.χ. ξύλο με ζώνη, κουτάλα, ραβδί.
Χρήση ακατάλληλων μεθόδων πειθαρχίας για την ηλικία του παιδιού π.χ. να ταρακουνά κάποιος ένα βρέφος ή να το πετά δυνατά σε μία επιφάνεια, ακόμη και στην κούνια του.
Δυστυχώς, η σωματική τιμωρία αποτελεί συνηθισμένη και αποδεκτή τακτική για την πειθαρχία των παιδιών σε αρκετές χώρες και μάλιστα είναι ιδιαίτερα γνωστή και στη χώρα μας. Η εφαρμογή και αποδοχή της σωματικής τιμωρίας σχετίζεται άμεσα με τη στάση και τις αντιλήψεις των γονέων και της κοινωνίας γενικότερα ως προς τους τρόπους ανατροφής των παιδιών.
Σύμφωνα με ενδεικτικές μελέτες σε όλο τον κόσμο, οι γονείς που κακοποιούν τα παιδιά τους μπορεί να αντιμετωπίζουν:
Σοβαρές ψυχικές παθήσεις, όπως κατάθλιψη, διαταραχή προσωπικότητας, σπανιότερα ακόμη και ψύχωση.
Περιορισμένες νοητικές ικανότητες.
Μεγάλο βαθμό δυσκολίας ώστε να καταφέρνουν να ελέγχουν επιθετικά τις εκρήξεις θυμού τους.
Αίσθημα βαθιάς ανεπάρκειας για τον εαυτό τους και το ρόλο τους ως γονείς.
Έντονη ανάγκη να αισθάνονται εξάρτηση και προσοχή από τους άλλους με αποτέλεσμα να «βλέπουν» τα παιδιά τους ως πηγή φροντίδας και βαθιάς αφοσίωσης και αναγνώρισης με αποτέλεσμα τα παιδιά τους να υιοθετούν ρόλο γονέα απέναντί τους.
Κακές σχέσεις με τους δικούς τους γονείς ως παιδιά. Οι περισσότεροι γονείς που κακοποιούν έχουν υπάρξει οι ίδιοι θύματα κακοποίησης όταν ήταν παιδιά. Μέσα από την κακοποίηση των παιδιών τους – χωρίς να το καταλαβαίνουν – ελέγχουν και ανακουφίζουν τα δικά τους παιδικά τραύματα.
Ένα κακοποιημένο παιδί ενδέχεται να γίνει ένας βίαιος γονιός στο μέλλον.
Οι γονείς που κακοποιούν σπάνια εκδηλώνουν ενθάρρυνση απέναντι στα παιδιά τους. Τα συμβουλεύουν και τα καθοδηγούν λιγότερο συγκριτικά με άλλους γονείς ενώ τους στερούν και αναφαίρετα δικαιώματά τους όπως είναι το παιχνίδι. Από την άλλη πλευρά μπορεί αναφέρονται με άσχημο τρόπο για το παιδί τους και να του αποδίδουν αρνητικούς χαρακτηρισμούς όπως: «δύσκολο», «κακό», «προβληματικό» γεγονός που σημαίνει ότι ασυνείδητα η γνώμη που έχουν για τα παιδιά τους δεν είναι άλλη από αυτή που έχουν για τον εαυτό τους. Πολύ συχνά η κακοποίηση συνυπάρχει με παραμέληση δηλαδή τη στέρηση βασικών αγαθών για την ανάπτυξη του παιδιού, όπως ακατάλληλες συνθήκες σίτισης και στέρηση /απαγόρευση φαγητού, αδιαφορία για τη σχολική του επίδοση κ.α.
. Οι επιπτώσεις της σωματικής κακοποίησης κατά τη βρεφική και πρώτη παιδική ηλικία εκδηλώνονται κυρίως με έντονο κλάμα και εκρήξεις έντονου θυμού που δεν κατευνάζεται εύκολα ενώ τα παιδιά εμφανίζονται απαιτητικά και ανυπόμονα. Κατά τη μετέπειτα παιδική και εφηβική ηλικία τα παιδιά που έχουν υποστεί ή υπόκεινται σωματική βία έχουν:
Φοβισμένη και επιφυλακτική στάση απέναντι στους άλλους. Δείχνουν να αποτραβιούνται στο ενδεχόμενο σωματικής επαφής ή στο άγγιγμα, κυρίως όταν βλέπουν απότομες κινήσεις π.χ σήκωμα χεριού.
Έντονη ψυχοκινητική ανησυχία και υπερ-κινητικότητα
Καταθλιπτικά συμπτώματα όπως χαμηλή αυτό-εκτίμηση, θλίψη, στεναχώρια, απάθεια.
Χαμηλή σχολική επίδοση ακόμη και μαθησιακές δυσκολίες ως αποτέλεσμα του ψυχικού πόνου που βιώνουν.
Διαταραχές συμπεριφοράς. Ο έντονος θυμός και η επιθετικότητα του κακοποιημένου παιδιού μπορεί να εκδηλωθεί με: αντιδραστική είτε επιθετική συμπεριφορά απέναντι στους συνομήλικους ή μεγαλύτερούς του, καταστροφική συμπεριφορά σε παιχνίδια ή άλλα αντικείμενα, αυτο-επιθετική στάση απέναντι στον εαυτό του με απόπειρες αυτοκτονίας, αυτοτραυματισμούς, χρήση ναρκωτικών ουσιών. Επίσης, ο πόνος και η οργή από την κακοποίηση μπορεί να εξωτερικευτεί με αντικοινωνική συμπεριφορά και με παραβίαση ηθικών κανόνων ή και του ίδιου του νομικού πλαισίου. Σε κάποιες περιπτώσεις τα παιδιά μπορεί να εκδηλώσουν ψευτο-ωριμότητα ενώ μπορεί να καταβάλουν υπερβολική προσπάθεια να γίνουν αγαπητά και αποδεκτά από τους άλλους με την κρυφή ελπίδα να τα αποδεχτούν και να τα αγαπήσουν οι γονείς τους. Στην προσπάθειά τους αυτή να γίνουν αγαπητά και ευχάριστα, τα παιδιά δείχνουν υποδειγματική, καταναγκαστική και πειθήνια στάση καθώς και τελειομανία.
Τι κάνουμε σε περίπτωση που υπάρχει υποψία ή/και ενδείξεις ότι κάποιο παιδί υφίσταται σωματική κακοποίηση;
1.Ενημερώνουμε τις αρμόδιες αρχές (εισαγγελέα, αστυνομία) ώστε το παιδί να εισαχθεί στο νοσοκομείο, να διαγνωστεί η κακοποίηση από τους γιατρούς και να αντιμετωπιστούν οι όποιες σωματικές βλάβες που έχουν επέλθει.
2.Μετά την καταγγελία ενός περιστατικού κακοποίησης παρέχεται βοήθεια από διεπιστημονική ομάδα (παιδοψυχίατρο, παιδοψυχολόγο, κοινωνικό λειτουργό, παιδίατρο) στο παιδί και στην οικογένεια ενώ αν κριθεί αναγκαίο το παιδί μεταφέρεται σε ασφαλές πλαίσιο διαμονής (παιδόπολη, ξενώνα), μακριά από τους γονείς.
3.Παράλληλα διευθετούνται νομικά ζητήματα, όπως η αφαίρεση (προσωρινή ή όχι) της επιμέλειας του παιδιού από τους γονείς τους.
Σημαντικό είναι να τονίσουμε ότι «το ξύλο δεν βγήκε απ’ τον παράδεισο» και ότι η κακοποίηση ενός παιδιού μας αφορά όλους. Άλλωστε τα παιδιά δεν ανήκουν σε κανέναν πέρα από τον ίδιο τους τον εαυτό. Τα παιδιά είναι το μέλλον του κόσμου και θα πρέπει να εξασφαλίσουμε γαλήνιες και ευτυχισμένες παιδικές ψυχές χωρίς πόνο και φόβο. Ίσως αυτό ακούγεται απλό αλλά στην πραγματικότητα είναι το μεγαλύτερο κατόρθωμα που πρέπει να επιτύχουμε… .
Σειρά: Παιδική Κακοποίηση. Οπτικοακουστική ενημέρωση Το βίντεο αποτελεί το πρώτο μέρος της σειράς που ετοίμασε το Χαμομηλάκι για την Παιδική Κακοποίηση. Παρακαλούμε προωθήστε το βίντεο σε όσους περισσότερους μπορείτε, για την ενημέρωση όλων μας και την προστασία των παιδιών μας. Το χαμομηλάκι .
Τα βίντεο που ακολουθούν στον πίνακα, αποτελούν μέρος της σειράς που ετοίμασε το Χαμομηλάκι για την Παιδική Κακοποίηση. Παρακαλούμε προωθήστε τα σε όσο περισσότερους μπορείτε,για την ενημέρωση όλων μας και την προστασία των παιδιών μας
Το να χτυπά κάποιος ένα παιδί δυνατό, να το τσιμπά, να του τραβά τα μαλλιά, να το χαστουκίζει, να το δαγκώνει, να το καίει π.χ. με τσιγάρο.
Η χρήση αντικειμένων για να πονέσει το παιδί π.χ. ξύλο με ζώνη, κουτάλα, ραβδί.
Χρήση ακατάλληλων μεθόδων πειθαρχίας για την ηλικία του παιδιού π.χ. να ταρακουνά κάποιος ένα βρέφος ή να το πετά δυνατά σε μία επιφάνεια, ακόμη και στην κούνια του.
Δυστυχώς, η σωματική τιμωρία αποτελεί συνηθισμένη και αποδεκτή τακτική για την πειθαρχία των παιδιών σε αρκετές χώρες και μάλιστα είναι ιδιαίτερα γνωστή και στη χώρα μας. Η εφαρμογή και αποδοχή της σωματικής τιμωρίας σχετίζεται άμεσα με τη στάση και τις αντιλήψεις των γονέων και της κοινωνίας γενικότερα ως προς τους τρόπους ανατροφής των παιδιών.
Σύμφωνα με ενδεικτικές μελέτες σε όλο τον κόσμο, οι γονείς που κακοποιούν τα παιδιά τους μπορεί να αντιμετωπίζουν :
Σοβαρές ψυχικές παθήσεις όπως κατάθλιψη, διαταραχή προσωπικότητας, σπανιότερα ακόμη και ψύχωση.
Περιορισμένες νοητικές ικανότητες.
Μεγάλο βαθμό δυσκολίας ώστε να καταφέρνουν να ελέγχουν επιθετικά τις εκρήξεις θυμού τους.
Αίσθημα βαθιάς ανεπάρκειας για τον εαυτό τους και το ρόλο τους ως γονείς.
Έντονη ανάγκη να αισθάνονται εξάρτηση και προσοχή από τους άλλους με αποτέλεσμα να «βλέπουν» τα παιδιά τους ως πηγή φροντίδας και βαθιάς αφοσίωσης και αναγνώρισης με αποτέλεσμα τα παιδιά τους να υιοθετούν ρόλο γονέα απέναντί τους.
Κακές σχέσεις με τους δικούς τους γονείς ως παιδιά. Οι περισσότεροι γονείς που κακοποιούν έχουν υπάρξει οι ίδιοι θύματα κακοποίησης όταν ήταν παιδιά. Μέσα από την κακοποίηση των παιδιών τους – χωρίς να το καταλαβαίνουν – ελέγχουν και ανακουφίζουν τα δικά τους παιδικά τραύματα.
Ένα κακοποιημένο παιδί ενδέχεται να γίνει ένας βίαιος γονιός στο μέλλον.
Οι γονείς που κακοποιούν σπάνια εκδηλώνουν ενθάρρυνση απέναντι στα παιδιά τους. Τα συμβουλεύουν και τα καθοδηγούν λιγότερο συγκριτικά με άλλους γονείς ενώ τους στερούν και αναφαίρετα δικαιώματά τους όπως είναι το παιχνίδι. Από την άλλη πλευρά μπορεί αναφέρονται με άσχημο τρόπο για το παιδί τους και να του αποδίδουν αρνητικούς χαρακτηρισμούς όπως: «δύσκολο», «κακό», «προβληματικό» γεγονός που σημαίνει ότι ασυνείδητα η γνώμη που έχουν για τα παιδιά τους δεν είναι άλλη από αυτή που έχουν για τον εαυτό τους. Πολύ συχνά η κακοποίηση συνυπάρχει με παραμέληση δηλαδή τη στέρηση βασικών αγαθών για την ανάπτυξη του παιδιού, όπως ακατάλληλες συνθήκες σίτισης και στέρηση /απαγόρευση φαγητού, αδιαφορία για τη σχολική του επίδοση κ.α.
Οι επιπτώσεις της σωματικής κακοποίησηςκατά τη βρεφική και πρώτη παιδική ηλικία εκδηλώνονται κυρίως με έντονο κλάμα και εκρήξεις έντονου θυμού που δεν κατευνάζεται εύκολα ενώ τα παιδιά εμφανίζονται απαιτητικά και ανυπόμονα. Κατά τη μετέπειτα παιδική και εφηβική ηλικία τα παιδιά που έχουν υποστεί ή υπόκεινται σωματική βία έχουν:
Φοβισμένη και επιφυλακτική στάση απέναντι στους άλλους. Δείχνουν να αποτραβιούνται στο ενδεχόμενο σωματικής επαφής ή στο άγγιγμα, κυρίως όταν βλέπουν απότομες κινήσεις π.χ σήκωμα χεριού.
Έντονη ψυχοκινητική ανησυχία και υπέρ-κινητικότητα
Καταθλιπτικά συμπτώματα όπως χαμηλή αυτό-εκτίμηση, θλίψη, στεναχώρια, απάθεια.
Χαμηλή σχολική επίδοση ακόμη και μαθησιακές δυσκολίες ως αποτέλεσμα του ψυχικού πόνου που βιώνουν.
Διαταραχές συμπεριφοράς. Ο έντονος θυμός και η επιθετικότητα του κακοποιημένου παιδιού μπορεί να εκδηλωθεί με: αντιδραστική είτε επιθετική συμπεριφορά απέναντι στους συνομήλικους ή μεγαλύτερούς του, καταστροφική συμπεριφορά σε παιχνίδια ή άλλα αντικείμενα, αυτό-επιθετική στάση απέναντι στον εαυτό του με απόπειρες αυτοκτονίας, αυτοτραυματισμούς, χρήση ναρκωτικών ουσιών. Επίσης, ο πόνος και η οργή από την κακοποίηση μπορεί να εξωτερικευτεί με αντικοινωνική συμπεριφορά και με παραβίαση ηθικών κανόνων ή και του ίδιου του νομικού πλαισίου. Σε κάποιες περιπτώσεις τα παιδιά μπορεί να εκδηλώσουν ψευτο-ωριμότητα ενώ μπορεί να καταβάλουν υπερβολική προσπάθεια να γίνουν αγαπητά και αποδεκτά από τους άλλους με την κρυφή ελπίδα να τα αποδεχτούν και να τα αγαπήσουν οι γονείς τους. Στην προσπάθειά τους αυτή να γίνουν αγαπητά και ευχάριστα, τα παιδιά δείχνουν υποδειγματική, καταναγκαστική και πειθήνια στάση καθώς και τελειομανία.
Τι κάνουμε σε περίπτωση που υπάρχει υποψία ή/και ενδείξεις ότι κάποιο παιδί υφίσταται σωματική κακοποίηση;
Ενημερώνουμε τις αρμόδιες αρχές (εισαγγελέα, αστυνομία) ώστε το παιδί να εισαχθεί στο νοσοκομείο, να διαγνωστεί η κακοποίηση από τους γιατρούς και να αντιμετωπιστούν οι όποιες σωματικές βλάβες που έχουν επέλθει.
Μετά την καταγγελία ενός περιστατικού κακοποίησης παρέχεται βοήθεια από διεπιστημονική ομάδα (παιδοψυχίατρο, παιδοψυχολόγο, κοινωνικό λειτουργό, παιδίατρο) στο παιδί και στην οικογένεια ενώ αν κριθεί αναγκαίο το παιδί μεταφέρεται σε ασφαλές πλαίσιο διαμονής (παιδόπολη, ξενώνα), μακριά από τους γονείς.
Παράλληλα διευθετούνται νομικά ζητήματα, όπως η αφαίρεση (προσωρινή ή όχι) της επιμέλειας του παιδιού από τους γονείς τους.
Σημαντικό είναι να τονίσουμε ότι «το ξύλο δεν βγήκε απ’ τον παράδεισο» και ότι η κακοποίηση ενός παιδιού μας αφορά όλους. Άλλωστε τα παιδιά δεν ανήκουν σε κανέναν πέρα από τον ίδιο τους τον εαυτό. Τα παιδιά είναι το μέλλον του κόσμου και θα πρέπει να εξασφαλίσουμε γαλήνιες και ευτυχισμένες παιδικές ψυχές χωρίς πόνο και φόβο. Ίσως αυτό ακούγεται απλό αλλά στην πραγματικότητα είναι το μεγαλύτερο κατόρθωμα που πρέπει να επιτύχουμε… .
Posts
