Amy Wright Glenn: Γονείς, ακούστε τη διαίσθησή σας και αντιδράστε! / “The inner voice is wise”

    Όταν η συμπεριφορά ενός ενήλικα προς το παιδί σάς αφήνει μια περίεργη αίσθηση, μην την αγνοείτε. 

Και δράστε έγκαιρα.
    Συχνά, “αθώα” αγγίγματα, γαργαλητά και σωματικά παιχνίδια με το παιδί, ακόμα κι αν γίνονται μπροστά σας, δώρα, χάρες και μια ιδιαίτερη αδυναμία προς το παιδί, συζητήσεις και προσεγγίσεις μαζί του -τόσο κοντά, ώστε να τα βλέπετε και συγχρόνως τόσο μακριά, ώστε να μην ακούτε: είναι μερικές από τις συμπεριφορές που δεν πρέπει να περνούν απαρατήρητες από κανένα γονιό.

“The inner voice is wise”
    Αν, παρά τα φαινόμενα, η γονική διαίσθηση σας για κάποιο λόγο σας ενοχλεί, με το ακαθάριστο αίσθημα ότι κάτι δεν είναι εντάξει, μην τη αγνοείτε. Κι ας πρόκειται για τον πιο συμπαθητικό, κοντινό, αξιόλογο ή κοινωνικά αξιοσέβαστο ενήλικα.

    Μην σας αποτρέψει το ενδεχόμενο ότι θα σας “παρεξηγήσει”, γιατί εσείς έχετε το απόλυτο δικαίωμα να βάζετε τους κανόνες και τα όρια για το πώς επιτρέπετε να συμπεριφέρονται οι τρίτοι στα παιδιά σας και την υποχρέωση να τα προφυλάσσετε. Κινηθείτε άμεσα, ζητήστε ξεκάθαρα, με ψυχραιμία και με σταθερότητα από τον ενήλικα πώς θέλετε και πώς δεν θέλετε να φέρονται οι μεγάλοι στα παιδιά σας, πείτε ξεκάθαρα τι θέλετε να σταματήσει να κάνει και επιμείνετε στο εξής σε αυτό.

    Μία μόνο πληροφορία για το τέλος: σε έρευνες σε καταδικασμένους παιδόφιλους, η συντριπτική πλειοψηφία από αυτούς είπαν ότι εξασκώντας συστηματικά συμπεριφορές προς τα παιδιά, όπως τις παραπάνω, “δοκίμαζαν” την αντίδραση των γονιών τους, για να ξέρουν αν, πόσο και πότε να προχωρήσουν προς την καkoποίηση ή να σταματήσουν.

...........

το πλήρες άρθρο εδώ

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ ΑΝΗΚΕΙ ΜΟΝΟ ΣΕ ΜΕΝΑ!

Ένα βίντεο που κάθε παιδί (και κάθε γονιός) πρέπει να δει

Με τα στατιστικά να καταδεικνύουν πώς σήμερα 1 στα 4 κορίτσια και 1 στα 6 αγόρια κακοποιούνται σεξουαλικά ή δέχονται σεξουαλική επίθεση μέχρι την ηλικία των 18 ετών, όλοι οφείλουμε να είμαστε πιο ενημερωμένοι και πιο υποψιασμένοι. 
Και κυρίως τα παιδιά.

Κατά το 93% των περιπτώσεων, θύτης είναι κάποιος που το παιδί ήδη γνωρίζει και όχι κάποιος άγνωστος, οπότε συνήθως είναι και άτομο πέραν πάσας υποψίας.
Το παρακάτω βίντεο, το οποίο είναι βασισμένο στο ευπώλητο παιδικό βιβλίο «My Body Belongs to Me» της Jill Starishevksy, δίνει σαφείς συμβουλές στα παιδιά για το πώς να αντιδρούν σε περίπτωση που κάποιος ενήλικας τα κάνει να νιώσουν άσχημα σε σχέση με το σώμα τους.

city.sigmalive.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η περιπέτεια του Βίκτωρα (Το μυστικό της Νίκης 2)

Η δεύτερη ιστορία από την καμπάνια κατά της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης!

Πολλές φορές αυτό που χρειάζεται για να είμαστε ασφαλείς και χαρούμενοι είναι να γνωρίζουμε απλούς κανόνες. Αυτό είναι κάτι που έχει διδαχθεί ο Βίκτωρας από τη Νίκη και θα τον προστατεύσει στην περιπέτειά του. 

Όσο κι αν προσπαθήσει ένα μεγαλύτερο αγόρι να τον βλάψει, εκείνος θα προστατεύσει τον εαυτό του, γιατί γνωρίζει τον κανόνα του εσώρουχου. 

Απολαύστε την ιστορία του Βίκτωρα που έρχεται να διδάξει με έναν ψυχαγωγικό αλλά και εκπαιδευτικό τρόπο σε όλα τα παιδιά ότι το σώμα τους, τους ανήκει. 

Μαθαίνει σε αγόρια και κορίτσια πότε ένα άγγιγμα ή ένα μυστικό είναι καλό και πότε κακό, πότε ένα δώρο γίνεται δωροδοκία και πώς μπορεί ένα παιδί ν’ αποφύγει μια κατάσταση που ενδεχομένως να απειλήσει την ασφάλειά του.

fthis

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Η Λούση και το αγόρι» - Lucy and the Boy

Αν το παιδί σας «σερφάρει» στο ίντερνετ, πρέπει να το δει

Ένα video του ΝSPPC  για μικρά παιδιά που δείχνει ότι το να μοιράζεσαι πληροφορίες και φωτογραφίες στο διαδίκτυο μπορεί να γίνει επικίνδυνο.

Βλέποντας το βίντεο του NSPCC, δηλαδή της Εθνικής Εταιρείας της Αγγλίας για την Πρόληψη Κακοποίησης του Παιδιού, που αναδημοσίευσε η σελίδα SaferInternet4kids.gr, θα καταλάβετε γιατί πρέπει να μιλήσετε στο παιδί για την ασφάλεια στο διαδίκτυο και να του εξηγήσετε ότι δεν είναι όλοι οι χρήστες του ίντερνετ αυτοί που ισχυρίζονται...
Ακόμα καλύτερα, αν το παρακολουθήσετε μαζί (διαρκεί μόλις 1 λεπτό!)

mama365
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Κύπρος: Εγχειρίδιο Εκπαιδευτικού για τη Σεξουαλική Κακοποίηση Παιδιών

Όπλο στα χέρια των εκπαιδευτικών το εγχειρίδιο που εξέδωσε το υπουργείο Παιδείας με στόχο την αναγνώριση και τη διαχείριση περιστατικών σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. 

Το εγχειρίδιο απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς και στόχο έχει την πρόληψη, αλλά και την καταπολέμηση του φαινομένου της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. 

Μέσα από την έκδοση το υπουργείο Παιδείας επιδιώκει να ενισχύσει περαιτέρω τους εκπαιδευτικούς για το θέμα και να προσφέρει εκείνα τα εργαλεία που θα τους δώσουν τη δυνατότητα να αντιλαμβάνονται και να διαχειρίζονται με τον ενδεδειγμένο τρόπο περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών.

Το εγχειρίδιο καλύπτει ένα ευρύ φάσμα γνώσεων – νομικής, παιδαγωγικής, ψυχοκοινωνιολογικής φύσεως – γύρω από το πολύ σοβαρό φαινόμενο της σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης παιδιών, που καλούνται να αξιοποιήσουν οι εκπαιδευτικοί προκειμένου να ανταποκριθούν αποτελεσματικά στην πρόληψη και καταπολέμηση της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ένοχος για σεξουαλική κακοποίηση 7χρονου κοριτσιού

Το εγχειρίδιο στοχεύει κατά κύριο λόγο στα πιο κάτω:
• Να γίνει κατανοητό τι συνιστά σεξουαλική κακοποίηση παιδιών, ποιες είναι οι συνέπειές της στα παιδιά και ποιες οι ενδείξεις για πιθανή σεξουαλική κακοποίηση τόσο για τα παιδιά – θύματα όσο και για τους δράστες,
• Να γίνουν κατανοητά τα στάδια σεξουαλικής ανάπτυξης και οι αναμενόμενες σεξουαλικές συμπεριφορές των παιδιών, συγκρινόμενες με συμπεριφορές που χαρακτηρίζονται ως επιβλαβείς,
• Να δοθούν βασικές κατευθυντήριες γραμμές, ώστε να τηρούνται οι βασικές διαδικασίες (πρωτόκολλο ενεργειών) για τη διαχείριση περιστατικών σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης ανηλίκων, τα οποία αναφέρονται στο σχολείο ή εκδηλώνονται στον χώρο του σχολείου,
• Να γίνουν κατανοητές οι βασικές προληπτικές διαδικασίες, που καλούνται να εφαρμόσουν τα σχολεία, σύμφωνα με τις οδηγίες του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού, σε σχέση με τη σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών.

Στο εν λόγω εγχειρίδιο γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στις πρόνοιες της Νομοθεσίας [«Ο Περί της Πρόληψης και Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης, Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμο του 2014» (91(Ι)/2014)] και γίνεται διάκριση της σεξουαλικής κακοποίησης από τις συναινετικές δραστηριότητες μεταξύ ανηλίκων. 

Επισημαίνονται οι πολύ σοβαρές συνέπειες της κακοποίησης στα παιδιά - θύματα και αναλύονται οι πιθανές ενδείξεις, ενώ αναλύονται πιθανές συμπεριφορές των δραστών που μπορεί να είναι, επίσης, ανήλικοι. Ειδική αναφορά γίνεται επίσης στη διαδικτυακή κακοποίηση και στη διαδικτυακή άγρα ανηλίκων (grooming).

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Στη φυλακή για τρία χρόνια για σεξουαλική κακοποίηση ανήλικης

Στο εγχειρίδιο καταβάλλεται σημαντική προσπάθεια να διασαφηνιστούν τα πλαίσια εντός των οποίων θα λειτουργήσουν οι εκπαιδευτικοί, εάν αντιληφθούν περιστατικό πιθανής σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού. Καταγράφονται οι βασικές αρχές για διαχείριση του περιστατικού και αναφορά του, ενώ καταγράφονται επίσης οι βασικές αρχές διαχείρισης των γονέων. Επισημαίνεται ότι σε καμία περίπτωση δεν απαιτείται από τους γονείς του θύματος ή των δραστών, αν είναι ανήλικοι, η συγκατάθεση για την αναφορά της κακοποίησης.
Σε ειδικό κεφάλαιο του εγχειριδίου γίνεται αναφορά στο θέμα της πρόληψης και επισημαίνεται ιδιαιτέρως η σημασία της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης των παιδιών, ως βασικό μέτρο πρωτογενούς πρόληψης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ένοχος 44χρονος για σεξουαλική κακοποίηση 11χρονης
.............
Η έκδοση του εγχειριδίου αποτελεί ακόμα μια ενέργεια προώθησης της Εθνικής Στρατηγικής για την Καταπολέμηση της Σεξουαλικής Κακοποίησης και Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας και αποτελεί μέρος του ευρύτερου σχεδιασμού του Υπουργείου για υλοποίηση του Σχεδίου Δράσης. 

Οι δράσεις του Υπουργείου θα συνεχιστούν σε όλα τα επίπεδα και θα συνεχίσουν να θέτουν ως σημαντική προτεραιότητα την ενίσχυση του/της εκπαιδευτικού στο έργο του/της προστασίας των παιδιών από τη σεξουαλική κακοποίηση.

philenews/ΚΥΠΕ

Σεξουαλική Παρενόχληση - Από τα Σχόλια στον Βιασμό

Πώς οι γονείς θα αναγνωρίσουν τον κίνδυνο

Σεξουαλική παρενόχληση είναι, σύμφωνα με τον νόμο (Ν. 3896/2010), οποιαδήποτε ανεπιθύμητη λεκτική, μη λεκτική ή σωματική συμπεριφορά σεξουαλικού χαρακτήρα που αποσκοπεί ή έχει ως αποτέλεσμα την προσβολή της αξιοπρέπειας ενός προσώπου, ιδίως με τη δημιουργία εκφοβιστικού, εχθρικού, εξευτελιστικού, ταπεινωτικού ή επιθετικού περιβάλλοντος.

Κάθε είδους πράξη με σεξουαλικές αποχρώσεις ανάμεσα σε παιδί και ενήλικα καθώς και η επιδίωξη σεξουαλικής δραστηριότητας μέσω πίεσης, εξαναγκασμού ή προσφοράς ανταλλαγμάτων συνιστούν παραβίαση της γενετήσιας και σεξουαλικής ελευθερίας του παιδιού και ορίζονται ως σεξουαλική παρενόχληση.

Όσο πιο συγκεκριμένη, σαφής και σοβαρή είναι μια παρενοχλητική συμπεριφορά τόσο πιθανότερο είναι να θεωρηθεί και από τα δύο φύλα σεξουαλική παρενόχληση. Οι διαφορές στις αντιλήψεις των δύο φύλων για τη σεξουαλική παρενόχληση μειώνονται καθώς αυξάνει η σοβαρότητα των παρενοχλητικών συμπεριφορών.

Ως σεξουαλική παρενόχληση θεωρούνται οι ανεπιθύμητες και δυσάρεστες σεξουαλικές ενοχλήσεις, αιτήματα για σεξουαλικές τάσεις και επαφές καθώς και η λεκτική και σωματική επαφή σεξουαλικής φύσεως, η οποία δημιουργεί ένα εχθρικό, ανεπιθύμητο και προσβλητικό περιβάλλον. 

Μπορεί, επίσης, να θεωρηθεί μια μορφή βίας και παρέμβασης εναντίον των γυναικών και των ανδρών, οι οποίοι μπορούν επίσης να παρενοχληθούν σεξουαλικά, με συνέπεια την άνιση μεταχείριση. Βασικό συναίσθημα που ορίζει την κατάσταση είναι ο όρος «ανεπιθύμητες».

Η σεξουαλική παρενόχληση μπορεί να πάρει διάφορες μορφές. 

Δεν συμπεριλαμβάνει μόνο τη σωματική βία αλλά και πιο διακριτικές μορφές βίας, όπως ο εξαναγκασμός, όταν αναγκάζει κάποιον να κάνει κάτι που δεν θέλει και κάποιος το επιβάλλει.

Μπορεί να έχει τη μορφή μιας μακροχρόνιας κατάστασης με επαναλαμβανόμενα σεξουαλικά «αστεία και υπαινιγμούς», συνεχείς κρούσεις και ανεπιθύμητες προτάσεις για ραντεβού, ή ανεπιθύμητο φλερτάρισμα σεξουαλικής φύσεως, επιδιώκοντας τη συνεύρεση.

Μπορεί, επίσης, να είναι ένα συμβάν στο οποίο να ακουμπήσεις ή να χαϊδέψεις κάποιον άπρεπα ή ακόμη και να τον κακοποιήσεις σεξουαλικά μέχρι να τον βιάσεις.

Η σεξουαλική παρενόχληση μπορεί να γίνει οπουδήποτε, στην εργασία, στο πανεπιστήμιο, στον δρόμο, σε ένα μαγαζί, σε ένα κλαμπ ή κατά τη χρήση κάποιου μέσου μαζικής μεταφοράς, σε αεροδρόμιο ή ακόμη και στο σπίτι συγγενών. Βασικά είναι η ανεπιθύμητη σεξουαλική προσοχή που μπορεί να συμβεί σε κάποιο δημόσιο ή και ιδιωτικό χώρο.

Από τα σχόλια στον βιασμό

Υπάρχουν διάφοροι νομικοί ορισμοί για τη σεξουαλική παρενόχληση, ανάλογα με τη χώρα και τη νομοθεσία, αλλά οι πιο κοινές μορφές σεξουαλικής παρενόχλησης περιλαμβάνουν:

* Αφήγηση σεξουαλικών ή πρόστυχων γεγονότων.

* Επίδειξη ή διανομή εικόνων ή φωτογραφιών με σεξουαλικό περιεχόμενο.

* Επιστολές, σημειώματα, ηλεκτρονικά μηνύματα, τηλεφωνήματα ή υλικό σεξουαλικής φύσεως.

* «Βαθμολόγηση» ατόμων με βάση τα σωματικά χαρακτηριστικά τους.

* Σεξουαλικά σχόλια για την ενδυμασία, την ανατομία ή την εξωτερική εμφάνιση ενός ατόμου.

* Σφύριγμα και σεξουαλικός σχολιασμός.

* Ήχοι ή χειρονομίες με σεξουαλικά νοήματα και υπονοούμενα, όπως ήχοι ρουφήγματος, κλείσιμο ματιού ή κινήσεις της λεκάνης και χειρονομίες.

* Άμεσες ή έμμεσες απειλές ή δωροδοκίες για ανεπιθύμητη σεξουαλική δραστηριότητα.

* Συνεχή αιτήματα λεκτικά για ραντεβού ή σεξ.

* Βρίσιμο και απρεπείς χαρακτηρισμοί.

* Επίμονο κοίταγμα με προσβλητικό τρόπο, αναζητώντας πιεστική ανταπόκριση (να κοιτάζεις επίμονα το στήθος μιας γυναίκας ή και τη γενετήσια περιοχή ενός άντρα).

* Ανεπιθύμητες ερωτήσεις για τη σεξουαλική ζωή κάποιου.

* Ανεπιθύμητη επαφή, αγκάλιασμα, φίλημα, χάιδεμα ή πέρασμα κολλητά από το σώμα κάποιου, άρπαγμα και βούτηγμα κάποιου αιφνιδιαστικά παρά τη θέλησή του.

* Έμμονη παρακολούθηση και έλεγχος της ζωής ενός ατόμου.

* Να χαϊδεύεται κάποιος σεξουαλικά μπροστά σε άλλους για να τον βλέπουν.

* Σεξουαλική βία και επίθεση.

* Κακοποίηση.

* Βιασμός.

Ενημέρωση από μικρή ηλικία, η καλύτερη πρόληψη

Από τους γονείς συχνά ακούμε: 

«Τι μπορώ να κάνω για να προστατεύσω το παιδί μου από την πιθανότητα να πέσει θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης;»

 Η απάντηση του ειδικού επικεντρώνεται, όπως και για τα περισσότερα ζητήματα που αφορούν την ψυχική υγεία των παιδιών μας, στην έννοια της ενημέρωσης και της πρόληψης. 

Τι σημαίνει αυτό;

Πρόληψη σημαίνει καλλιέργεια εμπιστοσύνης στον εαυτό, καλή επικοινωνία και αυτοσεβασμός.

Πρόληψη σημαίνει διαπαιδαγώγηση όσον αφορά τις σχέσεις των ατόμων. Σημαίνει να περνούν οι γονείς ένα υγιές πρότυπο για τις σχέσεις μέσα από τη δική τους σχέση και τον τρόπο με τον οποίο δημιουργούν και διατηρούν οικείες σχέσεις στο συγγενικό, στο φιλικό και το επαγγελματικό περιβάλλον τους.

Τα παιδιά πρέπει να γνωρίζουν από μικρή ηλικία τι σημαίνει υγιής σχέση και τι σημαίνει σέβομαι τον εαυτό μου και τους γύρω μου, καθώς και δεν ντρέπομαι να εκφραστώ όταν κάτι με ενοχλεί. Κανείς ποτέ δεν μας επιβάλλει πώς να χρησιμοποιήσουμε το σώμα μας και δεν επιτρέπεται η χειραγώγηση των πνευματικών διεργασιών μας. 

Πρέπει ακόμα τα παιδιά να είναι ενημερωμένα όσον αφορά τη σεξουαλικότητα, το σώμα, τις ανάγκες και τι συνιστά την υγιή έκφραση των προβληματισμών γύρω από τη σεξουαλική φύση του ανθρώπου και των επιθυμιών.

Πρέπει από μικρή ηλικία να μαθαίνουν πώς να κάνουν επιλογές στο θέμα των σχέσεων, πώς δηλαδή να σχετίζονται με τρόπους που να μην υποτιμούν την προσωπικότητα και την ατομική υπόστασή τους.

Πρέπει να ξέρουν πώς να θέτουν όρια στις σχέσεις τους σε σωματικό και συναισθηματικό επίπεδο και να εκφράζουν τι τους ευχαριστεί και τι όχι. Να μαθαίνουν να εμπιστεύονται τη διαίσθησή τους, και αν κάτι που τους ζητηθεί τα κάνει να νιώθουν ντροπή, άσχημα και άβολα, με αποτέλεσμα να μη τους φαίνεται σωστό, τότε να το λένε σε έμπιστο ενήλικα.

Τέλος, τα παιδιά πρέπει από μικρή ηλικία να μαθαίνουν τον κανόνα: 

Κανένας ενήλικας δεν έχει το δικαίωμα να ζητάει από το παιδί να κρατάει μυστικά από την οικογένειά του για οποιονδήποτε λόγο.

madata

«Σεξουαλική Κακοποίηση Παιδιών» Χωρίς την φωνή σου, «Μένει μυστικό».

Online petition -- Ψηφίστε εδώ
Το χαμομηλάκι 

Διαμαρτυρία για την κακοποίηση του Παιδιού

«Δεν μπορούμε να αλλάξουμε το Παρελθόν -
Αλλά μπορούμε να αλλάξουμε το Μέλλον»

Τα παιδιά δεν θα έχουν δεύτερη ευκαιρία.

👦👧👦👧👦👧👦👧

Πανελλαδική εκστρατεία ενάντια στην Σεξουαλική Κακοποίηση των Παιδιών από «Το Χαμόγελο του Παιδιού»

«Το Χαμόγελο του Παιδιού» με κεντρικό μήνυμα «Μένει Μυστικό» διοργανώνει πανελλαδική εκστρατεία ενάντια στην Σεξουαλική Κακοποίηση των Παιδιών από τις 11 Νοεμβρίου έως τις 11 Δεκεμβρίου 2017.

Η εκστρατεία τελεί υπό την αιγίδα της Α.Ε. Προέδρου της Δημοκρατίας, κ. Προκοπίου Παυλοπούλου και την υποστήριξη της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα.

«Το Χαμόγελο του Παιδιού» ανοίγει τον φάκελο «Σεξουαλική Κακοποίηση Παιδιών» με στόχο να ενημερώσει, συζητήσει, καταγράψει τις απόψεις των εμπλεκόμενων φορέων και να κινητοποιήσει τους πολίτες ενάντια στο σοβαρό αυτό φαινόμενο. Μέσα από μια σειρά δράσεων και συναντήσεων η εκστρατεία θα αναδείξει την πραγματική του διάσταση του προβλήματος, καθώς και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του.

Ένα πρόβλημα που –δυστυχώς- συναντάται συχνά στη χώρα μας, με υποθέσεις που συγκλονίζουν το πανελλήνιο. 

Σεξουαλικά εγκλήματα που συντελούνται μέσα σε σπίτια και κοινωνίες και ελάχιστες περιπτώσεις που ζητούν βοήθεια. 

Ο θυμός, η ντροπή, η ενοχή, αλλά και ο φόβος οδηγεί τα παιδιά θύματα να μην αποκαλύπτουν αυτό που τους συμβαίνει.

Στόχος της πανελλαδικής εκστρατείας είναι η διεξαγωγή ενός ανοιχτού διαλόγου με τους κατά τόπους αρμόδιους θεσμικούς φορείς: Εισαγγελείς, Δικαστικούς Λειτουργούς, ΕΛ.ΑΣ, Δημοτικές Αρχές, Εκπαιδευτικούς, Ακαδημαϊκούς, Ιατρικό και Νοσηλευτικό Προσωπικό, καθώς και εκπροσώπους αθλητικών και άλλων συλλόγων.

Στόχος είναι η ενδυνάμωση των προτάσεων του οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού» για την ενίσχυση της πρόληψης και αντιμετώπισης των περιστατικών σεξουαλικής κακοποίησης των παιδιών.

Σταθμοί της πανελλαδικής εκστρατείας: Αθήνα (13/11), Πάτρα (14/11), Λάρισα (16/11), τη Χαλκίδα (27/11), το Ηράκλειο (28/11), τα Χανιά (29/11), την Τρίπολη (4/12) και τη Θεσσαλονίκη (8/12). Οι συναντήσεις πραγματοποιούνται με την υποστήριξη των κατά τόπους Περιφερειών.

huffingtonpost

Ένα στα πέντε ελληνόπουλα θύμα σεξουαλικης βίας

Μπορεί ένα παιδικό κουκλοθέατρο να σώσει τα 18.300 παιδιά που γεννήθηκαν πέρσι στην Ελλάδα και κινδυνεύουν να πέσουν θύματα παιδικής κακοποίησης; 
Η θετική απάντηση που δίνει η ΜΚΟ «Eliza» γεμίζει ελπίδα αλλά και ευθύνη όσους ασχολούνται με το ζήτημα, με τα ερευνητικά στοιχεία που έρχονται κυρίως από την Αμερική να είναι σαφέστατα: 

Η πρόληψη σώζει παιδικές ψυχές.
Οι περισσότεροι όταν ακούν τον όρο «σεξουαλική κακοποίηση» τον βάζουν μακριά από τη δική τους πραγματικότητα, όμως τα ανατριχιαστικά στοιχεία παιδικής κακοποίησης που αφορούν εξίσου την Ελλάδα και την Ευρώπη δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνείας για το μεγάλο μέγεθος του προβλήματος και στη χώρα μας. 

Ένας στους πέντε ανηλίκους από 0 έως 18 ετών θα βιώσει στη ζωή του τουλάχιστον ένα περιστατικό σεξουαλικής βίας, από θώπευση και προβολή σε αυτό πορνογραφικού υλικού μέχρι και βιασμό. 

Δυστυχώς όμως το ποσοστό αυτό δεν αποτυπώνει την πραγματικότητα, καθώς είναι αποτέλεσμα των ελλιπών επίσημων στοιχείων καταγραφής, με τις εκτιμήσεις να ανεβάζουν τα νούμερα κατά πολύ. 
Σε μεγάλη έξαρση είναι η σεξουαλική κακοποίηση μέσω του Ιντερνετ είτε με έκθεση σε πορνογραφικό υλικό είτε με εξαπάτηση του παιδιού και μετά τον εκβιασμό του.

Στην Ελλάδα 7.500 παιδιά έως 5 ετών πέφτουν κάθε χρόνο θύματα κακοποίησης, ενώ το 73% δεν θα μιλήσει για αυτό τον πρώτο χρόνο και το 45% των θυμάτων δεν θα μιλήσει για τουλάχιστον 5 χρόνια.

Εννιά στους δέκα θύτες είναι πρόσωπα τα οποία το παιδί γνωρίζει και εμπιστεύεται, από τον οικογενειακό και το φιλικό κύκλο. 
Δεν υπάρχει ξεκάθαρο προφίλ θυτών, όμως όσα άτομα έχουν πρόσβαση σε παιδιά, όπως γονείς, συγγενείς, δάσκαλοι, γιατροί, προπονητές, είναι πιο συνηθισμένο να ανήκουν στην κατηγορία αυτή. 
Και τα δύο φύλα μέχρι και 13 ετών ανήκουν στις κατηγορίες υψηλού κινδύνου, ενώ στην ηλικιακή ομάδα 12-18 τα κορίτσια κακοποιούνται περισσότερο, αν και αυτό το στοιχείο τείνει να αλλάξει. 
Παιδιά με αναπτυξιακές-μαθησιακές δυσκολίες αλλά και από μη αστικές περιοχές διατρέχουν το διπλάσιο κίνδυνο λόγω του έντονου στιγματισμού.
Όλοι οι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι τα ποσοστά μη αποκάλυψης είναι πολύ υψηλά και από το ίδιο το θύμα, το οποίο δεν μιλά, αλλά και όταν ακόμη το παιδί το πει σε κάποιον μεγαλύτερο, επιλέγεται η αποσιώπησή του. 

Η κακοποίηση θεωρείται οικογενειακή υπόθεση και, ακόμα και αν γίνει αντιληπτή, η ανάγκη επιβίωσης (π.χ. «αν ο πατέρας πάει φυλακή πώς θα ζήσουμε;»), ο κίνδυνος στιγματισμού («μα είναι συγγενής, δεν μπορώ να τον καταγγείλω και να το μάθουν όλοι») και πλήθος ταμπού που υπάρχουν στην ελληνική κοινωνία εμποδίζουν την αποκάλυψη τέτοιων περιστατικών. 
Την ίδια στιγμή η άγνοια των εκπαιδευτικών και διευθυντών ότι έχουν νομικά εργαλεία που βοηθούν την αποκάλυψη αλλά και ότι είναι υποχρεωμένοι να καταγγέλλουν ακόμα και την υποψία σεξουαλικής κακοποίησης δυσκολεύουν την αντιμετώπισή της.

Εκπαίδευση για… «Ασφαλές Αγγιγμα»

Η φρίκη σε αριθμούς
-1 στα 5 παιδιά από 0 έως 18 ετών θα βιώσει στη ζωή του τουλάχιστον ένα περιστατικό σεξουαλικής βίας
-73% από τα κακοποιημένα παιδιά δεν θα μιλήσουν για το γεγονός τον πρώτο χρόνο
-45% των θυμάτων δεν θα μιλήσουν για τουλάχιστον 5 χρόνια
-9 στους 10 θύτες είναι πρόσωπα τα οποία το παιδί γνωρίζει και εμπιστεύεται, από τον οικογενειακό και το φιλικό κύκλο

eleftherostypos

Παιδοβιασμός: Κι αν ο δράκος «χουχουλιάζει» μέσα στο ζεστό περιβάλλον της οικογένειας;

Ένα από τα πρώτα πράγματα που μαθαίνουμε στα παιδιά μας είναι να μην μιλούν με αγνώστους....

Να μην παίρνουν γλυκά από ξένους... 

Να μην πλησιάζουν αυτοκίνητα όταν τους καλούν άτομα που δεν αναγνωρίζουν....

Τα τελευταία χρόνια που τα παιδιά κάνουν χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, τα προειδοποιούμε να μην συνομιλούν στο facebook με αγνώστους, να μην κάνουν add άτομα που δεν γνωρίζουν στην αληθινή ζωή, να μην κλείσουν ραντεβού με «φίλους» του διαδικτύου που μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικοί από αυτό που δείχνουν στο προφίλ τους. Όλα σωστά. Κι όλες αυτές οι προφυλάξεις μπορούν να προστατεύσουν σε κάποιο βαθμό τα παιδιά από επιθέσεις παιδόφιλων.

Το σοκαριστικό όμως είναι ότι ενώ προσπαθούμε με κάθε τρόπο να προφυλάξουμε τα παιδιά μας από τους ξένους, τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι τα περισσότερα περιστατικά βιασμών και σεξουαλικής κακοποίησης προέρχονται από το οικείο περιβάλλον των παιδιών. 

Στη συντριπτική τους πλειοψηφία, οι θύτες είναι άτομα γνωστά στην οικογένεια, άτομα εμπιστοσύνης και υπεράνω πάσης υποψίας....

Κι ακόμη χειρότερα, αρκετές φορές , είναι μέλη της ίδιας της οικογένειας: ο αγαπημένος θείος, ο πατριός, ακόμη και ο ίδιος ο πα-τέρας όπως είδαμε σε πρόσφατα περιστατικά φρίκης. Φαίνεται ότι η σεξουαλική κακοποίηση «χουχουλιάζει» μέσα στο ζεστό περιβάλλον της οικογένειας και τρέφεται από τον φόβο, τη ντροπή, τις ενοχές και τη σιωπή.

Τι ακριβώς είναι σεξουαλική κακοποίηση;

Δεν είναι μόνο ο βιασμός.... 
Εκτός από την [κάθε είδους ] επαφή, σεξουαλική κακοποίηση αποτελούν επίσης, η επίδειξη στο παιδί των γεννητικών οργάνων του δράστη ή η επίδειξη πορνογραφικού υλικού, η χρησιμοποίηση του παιδιού για την παραγωγή πορνογραφικού υλικού, ο εξαναγκασμός του σε σεξουαλικές πράξεις ή σε παρακολούθηση σεξουαλικών πράξεων. 

Υπάρχουν –δυστυχώς –πολλοί τρόποι να κακοποιηθεί ένα παιδάκι κι ο θύτης δεν περιορίζεται σε έναν. Τα στοιχεία λένε ότι η σεξουαλική κακοποίηση μέσα στην οικογένεια είναι επαναλαμβανόμενη 8 στις 10 φορές. Ο εφιάλτης μπορεί να αρχίζει με κάτι πιο «soft» όπως ένα χάδι και να εξελίσσεται σε hard core.

Όσο ανεβαίνει η ένταση της κακοποίησης, ανεβαίνει και το volume του συναισθηματικού εκβιασμού: 

Ο θύτης επιδιώκει με κάθε τρόπο να διασφαλίσει ότι το παιδί δεν θα μιλήσει σε κανέναν. 

Επιστρατεύει διάφορα όπλα: απειλές, εκβιασμούς 

«αν το μάθουν ποτέ οι γονείς σου, θα τους κάνω κακό», 

επίρριψη των ευθυνών στο παιδί 

«εσύ φταις, δεν μου είπες να σταματήσω», 

ή ίσως έναν συνδυασμό αυτών των μεθόδων. 

Κάποιες φορές, ο θύτης θεωρεί ότι υπάρχει μια σχέση αγάπης κι αφοσίωσης ανάμεσα στον ίδιο και το κακοποιημένο παιδί και καθιστά το παιδί υπεύθυνο για την προστασία της σχέσης αυτής 

«αν το πεις στους γονείς σου, θα με κλείσουν για πάντα στη φυλακή». 

Άλλες φορές, αποτρέπει τεχνηέντως το παιδί από το να μιλήσει υποσκάπτοντας την εμπιστοσύνη του στους γονείς του 

«αν το πεις, κανένας δεν θα σε πιστέψει».

Στην ανατριχιαστική περίπτωση που ο θύτης είναι ο πατέρας, το παιδί παθαίνει μεγάλη σύγχυση. Παγιδεύεται ανάμεσα στα αισθήματα αγάπης/αφοσίωσης/θαυμασμού που έχει για τον γονιό του από τη μια και τη ντροπή, τις ενοχές και την αίσθηση ότι κάτι δεν πάει καλά από την άλλη... Από τη μια: σύγχυση, ενοχές και ντροπή από την άλλη: απειλές και συναισθηματικός εκβιασμός, το παιδί είναι αδύνατον να διαχειριστεί την κατάσταση από συναισθηματική άποψη. Για αυτό αργεί να μιλήσει.

Μέχρι τη στιγμή που θα μιλήσει με λόγια...το παιδί μιλάει με τον τρόπο του:
- Παρουσιάζει ξαφνικά προβλήματα στον ύπνο του: εφιάλτες, τίναγμα και τρόμο
- Παλινδρομεί σε προηγούμενες συμπεριφορές: πιπιλά το δάχτυλο ή βρέχει το κρεβάτι του τη νύχτα
- Ζωγραφίζει εικόνες που αναπαριστούν σεξουαλικές πράξεις.
- Γνωρίζει και αναφέρει λέξεις και πράξεις σεξουαλικές, που δεν αρμόζουν στην ηλικία του
- Φοβάται ξαφνικά και χωρίς αιτία τον θύτη
- Δείχνει νευρικό ή βρίσκεται σε ένταση όταν ο θύτης εμφανίζεται ξαφνικά στον χώρο.
- Κλείνεται στον εαυτό του ή ντρέπεται για το σώμα του
- Φεύγει από το σπίτι.
- Αυτοτραυματίζεται ή κάνει απόπειρα αυτοκτονίας.

Κι ο θύτης όμως «μιλάει» όσο κι αν προσπαθεί να κρύψει τις αποτρόπαιες πράξεις του:
Πάρα είναι διαχυτικός με το παιδί, απλώνει συνέχεια τα χέρια του στο σώμα του παιδιού με υπερβολικά αγγίγματα .
• Έχει αναπτύξει μια ιδιαίτερη σχέση με το παιδί έχοντας αποκλείσει τη μαμά του από αυτή.
• Εισβάλλει στο δωμάτιο του παιδιού ή στο λουτρό, την ώρα που το παιδί ντύνεται, πλένεται ή χρησιμοποιεί την τουαλέτα.

Πώς μπορείτε να προστατέψετε το παιδί;

Ενημερώστε το παιδί για τον κανόνα του εσώρουχου. 

Κανείς δεν επιτρέπεται να το αγγίζει στο σημείο που καλύπτει το εσώρουχο και κανείς, ποτέ, παρά τη θέλησή του.

Προετοιμάστε το παιδί ότι υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να αγγίζουν παιδιά παρά τη θέλησή τους ώστε σε περίπτωση σεξουαλικής παρενόχλησης το παιδί να αναγνωρίσει τι συμβαίνει.

Εκπαιδεύστε το παιδί ότι η υπακοή είναι σχετική. Πρέπει να υπακούει τον ενήλικα μέχρι του σημείου που δεν προσπαθεί να του επιβάλει κάτι που το φέρνει σε δύσκολη θέση.

Εκπαιδεύστε το παιδί να απαντάει κατάλληλα σε περίπτωση σεξουαλικής επίθεσης. Η σωστή απάντηση είναι: «Σταμάτα. Αμέσως. Θα τα πω όλα». Βεβαιωθείτε ότι θυμάται τα λόγια.

Εξηγήστε στο παιδί ότι κανένας δεν πρέπει να του ζητά να έχει ένα μυστικό από την μητέρα ή τους γονείς του. Ο,τιδήποτε συμβεί, μπορεί και πρέπει να σας το λέει χωρίς να φοβάται.

Μακάρι κανένα παιδί να μην χρειαστεί ποτέ να απαντήσει ή να διαχειριστεί μια τέτοια κατάσταση αλλά όσο θα υπάρχουν «δράκοι», καλό είναι να ξέρει πώς να τους αποφεύγει.

Πηγές:
hamomilaki

«ΑΘΕΑΤΗ ΒΙΑ. Η αγάπη δεν πρέπει να πονάει» της δικηγόρου Στεφανίας Σουλή.
«Σεξουαλική κακοποίηση. Χρήσιμες πληροφορίες για εκπαιδευτικούς» της Παιδοψυχιάτρου Ευαγγελινής Αθανασοπούλου
www.psychotherapeia.net.gr [Παναγιώτα Κυπραίου – Ψυχοθεραπεύτρια]
tvxs.gr
antikleidi

Με λένε Κομάλ και είμαι εννιά χρονών... KOMAL A film on Child Sexual Abuse

Το video απευθύνεται σε γονείς, εκπαιδευτικούς και παιδιά

I would like to thank Dr. Aikaterini Nikita and Dr. Ankur Patel for their help!!!
Στην Ελλάδα σε περίπτωση ανάγκης καλέστε την Εθνική τηλεφωνική γραμμή για τα παιδιά SOS "1056"

Πώς μπορούμε να προλάβουμε τη σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών;
Θα πρέπει τόσο οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί να είναι ενήμεροι ώστε να προστατεύουν τα παιδιά, όσο και τα ίδια τα παιδιά να γνωρίζουν το σώμα τους και τη λειτουργία του και τους πιθανούς κινδύνους που τα απειλούν για να προφυλάσσονται.

...............

η συνέχεια εδώ

Κύπρος: «Εθνικό ζήτημα η σεξουαλική κακοποίηση παιδιών»

Η πρόληψη είναι ίσως ο σημαντικότερος τομέας δράσης στην Εθνική Στρατηγική
Αναστασία Παπαδοπούλου: «Εθνικό ζήτημα η σεξουαλική κακοποίηση παιδιών»

Η καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών και της παιδικής πορνογραφίας γίνεται πλέον εθνική υπόθεση με τον σχεδιασμό Εθνικής Στρατηγικής που ενώνει και οργανώνει για πρώτη φορά όλους τους φορείς σε ένα κοινό σχέδιο δράσης. 
Η υλοποίησή της ξεκινάει μόλις ανάψει το πράσινο φως το Υπουργικό Συμβούλιο. 

Τι θα αλλάξει στην πράξη; 

Πώς θα γίνεται απ' εδώ και μπρος ο χειρισμός των περιστατικών και πώς θα ενισχυθεί ο τομέας της πρόληψης; 

Απαντήσεις δίνει η δικηγόρος Αναστασία Παπαδοπούλου, που εργάστηκε τους τελευταίους έξι μήνες για να ετοιμάσει και να υποβάλει τη Στρατηγική, ως σύμβουλος της Ad Hoc Επιτροπής που διόρισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Γράφει: Τώνια Σταυρινού

-Τι θα αλλάξει στην πράξη η Εθνική Στρατηγική, όταν τελικά εφαρμοστεί;
-Θεωρώ ότι η επιτυχημένη εφαρμογή της θα οδηγήσει σε σημαντική αύξηση του αριθμού καταγγελιών και διερεύνησης περιστατικών. Οι εμπειρίες από άλλες χώρες δείχνουν ότι η εισαγωγή διαδικασιών που προστατεύουν και στηρίζουν το παιδί, χωρίς να το επανα-θυματοποιούν, ενθαρρύνει την καταγγελία. Να διευκρινίσουμε όμως ότι θα πάρει κάποιο χρόνο για να δούμε ολοκληρωμένη την εφαρμογή της. Το Σχέδιο Δράσης είναι τριετές με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα για κάθε πρόνοια.
-Τι θα αλλάξει στον τρόπο χειρισμού των περιστατικών;
-Όταν λειτουργήσει το «Σπίτι για τα Παιδιά», τότε όλα τα στάδια διερεύνησης ενός περιστατικού θα ενοποιηθούν κάτω από μία στέγη. Εκεί το παιδί θα μπορεί να πει την ιστορία του μόνο μία φορά σε ένα εξειδικευμένο άτομο και η μαρτυρία του θα αναλυθεί μετά από πολυ-θεματική ομάδα. Να πούμε ότι στα σχολεία η διαδικασία έχει ήδη αλλάξει με μία εμπεριστατωμένη εγκύκλιο την οποία έστειλε το Υπουργείο Παιδείας στους εκπαιδευτικούς. Έτσι σήμερα πια ένα παιδί αρκεί να μιλήσει στον καθηγητή, τον δάσκαλο ή τον εκπαιδευτικό ψυχολόγο, δεν αναγκάζεται να επαναλαμβάνει την εμπειρία του στη Διεύθυνση και ακόμη στον οικείο επιθεωρητή του σχολείου. Αντιλαμβάνεστε ότι για ένα κακοποιημένο παιδί αυτό ήταν ένα μαρτύριο.
-Τι αλλάζει στον τομέα της πρόληψης και ποιος είναι ο ρόλος της εκπαίδευσης;
Για μένα η πρόληψη είναι ίσως ο σημαντικότερος τομέας. Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, η οποία είναι επιστημονικά αποδεδειγμένα ο μόνος τρόπος να ενημερωθούν ορθά τα παιδιά για το πώς να προστατεύονται, θα είναι πλέον υποχρεωτικό μάθημα σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης ξεκινώντας από την προδημοτική.

-Μια ανερχόμενη τάση είναι η θυματοποίηση παιδιών από μεγαλύτερα παιδιά. Πώς προλαβαίνουμε αυτά τα σεξουαλικά αδικήματα;
-Ναι, είναι όντως μια ανησυχητική τάση και εν πολλοίς οφείλεται στον τρόπο χειρισμού του διαδικτύου από τα παιδιά. Η πορνογραφία είναι ένας πολύ κακός δάσκαλος για αρκετά παιδιά σήμερα. Σύμφωνα με πανευρωπαϊκή έρευνα, στην Κύπρο ένα παιδί θα παρακολουθήσει για πρώτη φορά πορνογραφικό υλικό μεταξύ των ηλικιών 9 με 16 ετών. Και πάλι ο μόνος τρόπος να πολεμήσεις αυτές τις εικόνες που φτάνουν στα παιδιά είναι η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση που διδάσκει τη σημασία που έχουν τα όρια, ο σεβασμός και η συναίνεση.
-Οι περισσότεροι πολίτες αισθάνονται ότι οι ποινές που επιβάλλονται γι' αυτά τα αδικήματα είναι πολύ επιεικείς. Το συμμερίζεστε;
-Κάθε περιστατικό είναι διαφορετικό και οι δικαστές το κρίνουν από τα στοιχεία που έχουν ενώπιόν τους. Οι διαδικασίες που έχουμε σήμερα δεν βοηθούν το θύμα να σταθεί με μια ισχυρή μαρτυρία στο Δικαστήριο. Γι' αυτό είναι πολύ σημαντικό να έχουμε ένα ισχυρό σύστημα προστασίας και στήριξής του σε όλη τη διαδικασία. Από την άλλη πρέπει ως κοινωνία να αποβάλουμε την πεποίθηση ότι οι πολύ αυστηρές ποινές είναι αρκετές για να αποτρέψουν το αδίκημα. Η μεγάλη ποινή εξυπηρετεί μόνο το συναίσθημα. Το θύμα έχει ήδη βιώσει την κακοποίηση, άρα το σύστημα της πρόληψης, στην περίπτωσή του, έχει αποτύχει. Δεν έγινε ό,τι έπρεπε να γίνει για να μη ζήσει την κακοποίηση.
-Σημαντική είναι και η αναφορά στη Στρατηγική για την ευθύνη των ανθρώπων του περίγυρου, τους λεγόμενους bystanders. Τι θα ισχύσει με τα νέα δεδομένα;
-Πιστεύω ότι με την εφαρμογή των νέων διαδικασιών θα ξεπεραστούν παλιές προκαταλήψεις του τύπου «πού να πάω να μπλέξω» και «τι γίνεται αν έχω λάθος, θα στείλω αθώο άνθρωπο στο δικαστήριο;». Πρέπει να γίνει η απαραίτητη ενημέρωση της κοινωνίας και να οικοδομηθεί εμπιστοσύνη στους θεσμούς από τους πολίτες. Πρέπει να είναι σίγουροι ότι θα γίνει υπεύθυνος χειρισμός της καταγγελίας τους από τις υπηρεσίες. Αυτό που διαπιστώνουμε τα τελευταία χρόνια είναι ότι πάρα πολλές καταγγελίες έρχονται στις Αρχές από παιδιά που είναι φίλοι παιδιών που κακοποιήθηκαν. Το λένε στους δικούς τους γονείς και εκείνοι προσφεύγουν στην Αστυνομία. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Σίγουρα δεν είναι εύκολο αλλά οφείλουμε να καταλάβουμε ότι είναι νομική και ηθική υποχρέωσή μας να καταγγέλλουμε.
-Στη Στρατηγική γίνεται αναφορά σε ομάδες «υψηλού ρίσκου». Πώς καθορίζονται και πώς ενδυναμώνονται αυτές;
-Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις οι οποίες συνήθως εντοπίζονται από το Γραφείο Ευημερίας, από το σχολείο, από την Αστυνομία, από οργανώσεις και φορείς οι οποίοι πιθανόν να παρακολουθούν μία οικογένεια. Μέχρι τώρα δεν υπήρχε ο συντονισμός για να υπάρξει έγκαιρη παρέμβαση, δεν γινόταν δηλαδή μια συνδυαστική εξέταση αυτών των ενδείξεων για να στηριχθούν τα ευάλωτα άτομα. Η στρατηγική πλέον δίνει αυτή την ευχέρεια. Όπως έχει ειπωθεί πολλές φορές, τα άτομα που διαπράττουν εγκλήματα παιδεραστίας στην πλειονότητά τους δεν είναι παιδόφιλοι. Καταλήγουν να κάνουν μία πράξη, ίσως και μεμονωμένη, επειδή έχουν πρόσβαση σε ευάλωτα παιδιά. Αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να τις προλάβουμε σταματώντας τους παράγοντες που καθιστούν ένα παιδί ευάλωτο.
-Υπάρχει πρόνοια για την παροχή βοήθειας και στήριξης προς τους υποψήφιους θύτες;
-Το Υπουργείο Υγείας από φέτος έχει ξεκινήσει την εκπαίδευση ψυχολόγων και ψυχιάτρων, ώστε να είναι σε θέση να εντοπίζουν τέτοια άτομα ανάμεσα στα περιστατικά που βλέπουν. Αυτό το πρόγραμμα εξειδίκευσης για αναγνώριση και στήριξη των πιθανών δραστών τίθεται σε εφαρμογή αρχικά για τους ψυχολόγους και ψυχίατρους του κράτους και το 2017-18 θα επεκταθεί στους ιδιώτες του κλάδου. Στη Στρατηγική γίνεται επίσης εισήγηση για δημιουργία Γραμμής Στήριξης ατόμων που είτε υπήρξαν θύτες είτε αισθάνονται ότι βρίσκονται στα πρόθυρα να κακοποιήσουν ένα παιδί.
-Σήμερα δεν υπάρχει καμία καταγραφή των περιστατικών σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών, παρά μόνο όσων προχωρούν στη Δικαιοσύνη. Αυτό αλλάζει;
-Βεβαίως. Θα εφαρμοστεί κεντρικό σύστημα καταγραφής περιστατικών. Σήμερα τηρούνται αρχεία μόνο για τα περιστατικά που προχωρούν στη Δικαιοσύνη κι αυτό μας αφήνει ένα κενό σε πολύτιμες πληροφορίες. Η καταγραφή μάς επιτρέπει να γνωρίζουμε συνθήκες κάτω από τις οποίες γίνονται τα αδικήματα. Δείχνει μοτίβα που επαναλαμβάνονται συχνά στις υποθέσεις, συμβάλλοντας στην πρόληψη. Μέσα από την αξιολόγηση των στοιχείων μπορούν επίσης να εντοπιστούν οι αδυναμίες του συστήματος και οι λόγοι που σταματούν μια καταγγελία από το να φτάσει στη Δικαιοσύνη.
-Μιλάμε για ενημέρωση και καταλαβαίνουμε ότι αυτή είναι το θεμέλιο για όλο το οικοδόμημα της Στρατηγικής. Τα Μέσα Ενημέρωσης τι ρόλο έχουν σ' αυτό;
-Έχουν έναν τεράστιο ρόλο να διαδραματίσουν. Καταρχάς φιλτράροντας τον τρόπο που απεικονίζονται τα παιδιά. Δεν πρέπει να σεξουαλικοποιούνται ούτε και να παρουσιάζονται σαν αντικείμενα για χρήση. Διότι εκεί που εμπεδώνονται τέτοιες πεποιθήσεις δεν είναι μακριά ο δρόμος που θα τύχουν και εκμετάλλευσης. Το σημαντικότερο όμως είναι ο τρόπος που μεταδίδονται οι ειδήσεις για σεξουαλική κακοποίηση παιδιών. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι οι λεπτομέρειες του αδικήματος προκαλούν τεράστια ζημιά. Όταν ένα παιδί αισθάνεται ότι η ιστορία του θα επαναλαμβάνεται παντού και με έμμεση αποκάλυψη της ταυτότητάς του, σίγουρα θα το σκεφτεί πριν καταγγείλει.
...............
Τα παιδιά αποκτούν «Φωνή»
-Η Επιτροπή που θα εποπτεύει την εφαρμογή της Εθνικής Στρατηγικής και θα βοηθάει όλους τους εμπλεκόμενους να υιοθετήσουν τις πρόνοιές της έχει ονομαστεί «Φωνή». Γιατί επιλέξατε να την ονομάσετε έτσι; 
-Όταν το 2010 εγκαινιάστηκε η πανευρωπαϊκή Εκστρατεία του Συμβουλίου της Ευρώπης, «Ένα στα Πέντε», το σύνθημά της ήταν «Σπάστε τη σιωπή». Σήμερα αισθάνομαι ότι η σιωπή έχει σπάσει, σε κάποιο βαθμό τουλάχιστον, γεγονός που οδήγησε και στην απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου να ηγηθεί το κράτος του επόμενου βήματος. Η Εθνική Στρατηγική είναι το μέσο για να προχωρήσουμε στο επόμενο βήμα, της πρόληψης αλλά και της καταπολέμησης, μέσω της απαραίτητης γνώσης και της κατάλληλης εκπαίδευσης. Το πρώτο που χάνει κανείς ζώντας στον φόβο και στην ανασφάλεια είναι τη φωνή του. Έτσι, αυτή η Επιτροπή θα καταστεί η φωνή των παιδιών που παραμένουν απροστάτευτα και θα δώσει πίσω στα θύματα τη φωνή τους, την αξιοπρέπειά τους και τα εχέγγυα για να προχωρήσουν απελευθερωμένα από την τραυματική εμπειρία που βίωσαν. Θα γνωρίζουν πλέον ότι μπορούν να εκφράσουν τις απορίες τους. Θα μπορούν να εκφράσουν τον πόνο τους. Θα μπορούν να περιγράψουν τις εμπειρίες τους. Θα μπορούν να ζητήσουν βοήθεια. Γι’ αυτό και εισηγούμαι όπως ο φορέας εφαρμογής της Εθνικής Στρατηγικής ονομαστεί «Φωνή».

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΣΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ
-Ξεκινήσατε να ασχολείστε με το θέμα ως μέλος της συντονιστικής επιτροπής της εκστρατείας «Ένα στα Πέντε». Συνεχίσατε συμβάλλοντας στην προετοιμασία της νομοθεσίας και τώρα της Στρατηγικής. Ποιο είναι το επόμενό σας βήμα;
 -Ο διορισμός μου από τον Πρόεδρο έχει τελειώσει. Ολοκλήρωσα αυτό που μου ζητήθηκε, αλλά σίγουρα δεν μπορώ να τα παρατήσω εδώ. Δεν ξέρω με ποιον τρόπο θα βοηθήσω από δω και μπρος στην εφαρμογή της Στρατηγικής, αλλά αισθάνομαι ότι έχω βρει τον σκοπό μου μέσα από αυτό το θέμα. Αισθάνομαι απίστευτα ευτυχισμένη που μπορώ να είμαι αποτελεσματική. Έχω βρει ένα σκοπό που συνδυάζει τη νομική μου γνώση, τις προσωπικές μου ευαισθησίες και σίγουρα αξιοποιεί προς ένα κοινό όφελος τις προσβάσεις που μου δίνει το όνομά μου.
5 νέες πρόνοιες της εθνικής στρατηγικής:

1. ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΒΑΘΜΙΔΕΣ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ:
Για την Ε’ και Στ’ τάξη του Δημοτικού από τον προσεχή Σεπτέμβρη και για τις υπόλοιπες τάξεις από το 2017. Από τον Σεπτέμβρη του 2018 εξάλλου ενσωματώνονται θέματα ...

Πρέπει να ενημερώσουμε σωστά το παιδί για τη σεξουαλική κακοποίηση - Tell Someone You Trust.

Της Δέσποινας Χατζηγρηγοριάδου, 

Ψυχολόγου Α.Π.Θ, ειδίκευση στη Σχολική Ψυχολογία

Η σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών αποτελεί ένα ευρέως διαδεδομένο φαινόμενο το οποίο τυγχάνει σοβαρής αντιμετώπισης και ενημέρωσης από όλους. 

Σεξουαλική Παιδική Κακοποίηση

Τα παρακάτω videos δίνουν την δυνατότητα σε μας και τα παιδιά να κατανοήσουμε, στο τελευταίο μέσω της ιστορίας ενός κοριτσιού, τι είναι η σεξουαλική κακοποίηση και πως μπορούν τα ίδια να προστατευτούν. 

Είναι σημαντικό, τα παιδιά να αναπτύσσουν σχέσεις εμπιστοσύνης με τα άτομα που τα προσέχουν-φροντίζουν, ώστε να νιώθουν άνετα να μοιραστούν τυχόν σκέψεις, συναισθήματα αλλά και γεγονότα που μπορεί να τους έχουν συμβεί.

Σεξουαλική Παιδική Κακοποίηση (Πρόληψη)

Στη σεξουαλική κακοποίηση, σημαντικό ρόλο παίζουν η ενοχή και ο φόβος που μπορεί να νιώθει το παιδί, νομίζοντας ότι το ίδιο ευθύνεται για την πράξη ή ότι έκανε κάτι κακό.

Πως μπορούμε να προλάβουμε
• Μαθαίνουμε στα παιδιά ότι η περιοχή του εσώρουχου είναι ιδιωτική και κανείς δεν επιτρέπεται να τα αγγίζει.

Είναι καλό να γνωρίζουν όλα τα μέρη του σώματος τους και αποφορτίζουμε το αίσθημα ντροπής που περιβάλει συνήθως τα γεννητικά όργανα. Έτσι, το παιδί δεν θα ντρέπεται να μιλήσει για οτιδήποτε αφορά τα συγκεκριμένα μέρη του σώματος.

«Ο Κίκο και το Χέρι - Ο Κανόνας του εσώρουχου» 

The Underwear Rule

• Χτίζουμε μια σχέση εμπιστοσύνης με τα παιδιά απενοχοποιώντας τα από την ευθύνη της πράξης που κάποιος άλλος έκανε μαθαίνοντας τα να μιλούν για οτιδήποτε τους συμβαίνει. Όταν το παιδί δε φοβάται την τιμωρία ή την επίπληξη μπορεί πιο εύκολα να εκφράσει αυτά που του συμβαίνουν.

• Η ενημέρωση του φαινομένου κρίνεται απαραίτητη για τα παιδιά. 

Δεν μπορούμε να αποκρύπτουμε την πραγματικότητα της εποχής, εφόσον η σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών βρίσκεται σε έξαρση. Τα παιδιά πρέπει να είναι ενήμερα προκειμένου να αναγνωρίζουν το φαινόμενο και να ειδοποιούν άμεσα τα άτομα που τα φροντίζουν.

psychopedia