Τα μυστικά που γνωρίζουν οι ψυχικά υγιείς μαμάδες!

Η μητρότητα είναι υπέροχη, αλλά πολλές φορές είναι και πολύ «σκληρή». Όλες ξέρουμε ότι από εκείνη την πρώτη μαγική στιγμή που γινόμαστε μαμάδες, η ξενοιασιά μας έχει φύγει πολύ μακριά. Εκείνες λοιπόν τις στιγμές που νιώθετε να τρελαίνεστε και το μυαλό σας να «φεύγει» μακριά, θυμηθείτε αυτά τα 10 απλά πράγματα!

1. Γελάστε. Πολύ και συχνά!

Ε, ναι, ειδικά τους πρώτους μήνες που η μητρότητα είναι ακόμη πιο δύσκολη, εσείς φροντίστε να μη χάσετε το χιούμορ σας.

2. Γελάστε στα παιδιά σας

Έχετε παρατηρήσει πόσο αστεία είναι τα παιδιά μας μερικές φορές; Οι γκριμάτσες τους, οι αντιδράσεις τους…. Γελάστε με αυτά. Και κυρίως γελάστε μαζί τους!

3. Συγχωρήστε το εαυτό σας

Θα ξέρετε βέβαια ότι ο τέλειος γονιός απλώς δεν υπάρχει. Θα κάνετε λάθη. Πολλά και συχνά! Δεν πειράζει. Άλλωστε ούτε η πρώτη είστε ούτε η τελευταία!

4. Συγχωρήστε τα παιδιά σας

Όπως και οι μεγάλοι έτσι και τα παιδιά κάνουν λάθη. Είναι  κι αυτό μέρος της ζωής. Για τα παιδιά ζωή σημαίνει: «δοκιμάζω νέα πράγματα» και «δοκιμάζω τα όρια μου και τις αντοχές μου». Θα σπάσει πολλά ποτήρια, θα λερώσει πολλά ρούχα, θα κάνει δεκάδες ζημιές. Πείτε δεν πειράζει και συνεχίστε!

5. Το Google δεν είναι γιατρός

Γι’ αυτό σταματήστε να google-άρετε οποιοδήποτε σύμπτωμα του παιδιού σας. Αν το παιδί ανεβάσει πυρετό, φωνάξτε το γιατρό!

6. Το ένστικτό σας είναι πάντα σωστό

Γ’ αυτό πάντα να το ακούτε! Ο σωστός τρόπος είναι αυτός που λειτουργεί για την οικογένειά σας. Γι’ αυτό μην αφήσετε κανένα εγχειρίδιο «μητρότητας» και κανένα άλλο μπαμπά ή μαμά να σας πει τι είναι σωστό και τι λάθος. Εσείς γνωρίζετε τα παιδιά σας καλύτερα από τον καθένα!

7. Απορρίψτε τους αρνητικούς ανθρώπους

Και όταν λέμε «αρνητικούς», εννοούμε όλες εκείνες τις «τοξικές» μαμάδες που ξέρουν τα πάντα, τις πεθερές που επιμένουν ότι εκείνες ξέρουν καλύτερα, εκείνους που σας κοιτούν υποτιμητικά στο εστιατόρια επειδή το παιδί σας έκλαψε…και όλους αυτούς που προσπαθούν να σας πείσουν ότι τα κάνετε όλα…λάθος!

8. Πείτε σ 'αγαπώ και αγκαλιάστε καθημερινά τα παιδιά σας

Ποιος δεν θέλει μια καθημερινή ένδειξη αγάπη, μια απόδειξη ότι είναι αποδεκτός; Ειδικά τα παιδιά το θέλουν και το χρειάζονται περισσότερο. Γ’ αυτό απλώς δώστε τους το!

9. Τα πιάτα μπορούν να περιμένουν

Και τα πλυντήρια και το άπλωμα και το σίδερο. Μην κρύβεστε πίσω από τις δουλειές θυσιάζοντας πολύτιμο χρόνο για την οικογένεια και τα παιδιά σας! Αν τους έχετε υποσχεθεί βόλτα μην την αναβάλετε για να πλύνετε τα πιάτα! Τα πιάτα θα είναι πάντα εκεί.

10. Αγαπάτε τα παιδιά σας κάθε δευτερόλεπτο και σε κάθε στάδιο...

...γιατί αυτά είναι τα πιο όμορφα χρόνια της ζωής σας Ναι, και τα παιδιά θα μεγαλώσουν, θα φύγουν και τότε θα προσπαθείτε να θυμηθείτε όλες αυτές τις υπέροχες στιγμές του μεγαλώματος τους!  

Από: Ελένη Χαδιαράκου

imommy.gr

«Αγαπητή μαμά, που τα κάνεις όλα λάθος... » "Dear Mom Who Is Totally Screwing Up"

Η ίδια η έννοια της μητρότητας μοιάζει να είναι από πάντα συνυφασμένη με την έννοια της ενοχής. Κάθε μαμά που σέβεται τον εαυτό της -είτε είναι μεγάλη είτε μικρή, είτε έχει ένα παιδί είτε οκτώ- στο τέλος της ημέρας, πριν καταφέρει να παραδοθεί στον Μορφέα, νιώθει το μυαλό της να πλημμυρίζει από κάθε είδους δυσάρεστες σκέψεις. 

Dear Mom Who Is Totally Screwing Up

Πόσο χρόνο πέρασα σήμερα με το παιδί μου; Μήπως είμαι πολύ αυστηρή; Ήταν απαράδεκτο που άφησα την μικρή τόση ώρα μπροστά στην τηλεόραση. Πάλι έχασα την ψυχραιμία μου και φώναξα. Και η λίστα μπορεί να συνεχιστεί επ' άπειρον.

Η Rhiannon Giles, μαμά και συγγραφέας, γράφει ένα κείμενο αλληλεγγύης προς όλες τις μαμάδες που πιστεύουν ότι τα έχουν κάνει εντελώς θάλασσα και μας θυμίζει ότι δεν υπάρχει τρόπος να είσαι η τέλεια μαμά, όμως υπάρχουν χιλιάδες τέλεια πράγματα που έχεις ήδη κάνει για τα παιδιά σου και άλλα τόσα που περιμένουν να συμβούν!

«Αγαπητή μαμά που τα κάνεις όλα λάθος,

Σήμερα η 5χρονη κόρη μου ούρλιαζε σε όλη τη διαδρομή προς το σπίτι, επειδή δεν της αγόρασα έναν παιχνίδι που είδε.

Σήμερα, έχασα την υπομονή μου. Αύριο, θα την χάσω ξανά.

Καμιά φορά αναλαμβάνω εγώ δικές της ευθύνες, επειδή δεν μπορώ να αντέξω την ενδεχόμενη κατάρρευσή της, αν κάνει λάθος, ούτε έχω πάντα την υπομονή που χρειάζεται για να την αφήσω να κανονίσει μόνη τις υποθέσεις της.

Την αφήνω να βλέπει παιδικά με αποκρουστικούς ήρωες που κλαψουρίζουν πολύ και είναι εντελώς ρηχοί.

Την… βάζω στο αθόρυβο μετά από ατελείωτες ώρες κουβέντας. 

Ο Θεός ξέρει για πόσα τρελά πράγματα της έδωσα την άδειά μου, όταν χωρίς να ακούσω την απάντηση, μηχανικά μουρμούρισα «Ναι, ναι.».

Χτες, με πληροφόρησε ότι σιχαίνεται το σνίτσελ, ένα από τα πέντε περίπου φαγητά που είναι πρόθυμη να φάει. Φάε τηγανητές πατάτες, τότε. Ας είναι…

Έχω πιάσει τον εαυτό μου να της γκρινιάζει με την ίδια φωνή που με τρελαίνει όταν βγαίνει από το δικό της στόμα! Είμαι το κακό παράδειγμα!

Έχω διαβάσει άρθρα, ξέρω τους σύγχρονους κανόνες για να είσαι μια «καλή μαμά». Πιστεύω ότι όλα αυτά είναι γραμμένα από ανθρώπους που δεν έχουν ιδέα από παιδιά. Τουλάχιστον, είναι αισιόδοξοι ιδεαλιστές.

Ξεσπάω με φωνές και απειλές, γιατί δεν μπορώ να συγκρατηθώ.
Δεν της μαθαίνω αρκετά πράγματα για την ισότητα, τον φεμινισμό, την συμπόνοια, την ανθρωπιά…

Σου είπα ότι πρέπει να φύγουμε! Βάλτε τα παπούτσια σου τώρα!

Τα παιδιά χρειάζονται κανόνες και πρόγραμμα και υπομονή. Κανένα από αυτά τα τρία δεν είναι εύκολο όμως.

Σου είπα –σε ένα λεπτό! Έχω δουλειά τώρα!

Είμαι τόσο απασχολημένη που δεν μπορώ να πάω στη συνέλευση του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων. Που δεν μπορώ να της διαβάσω αρκετά βιβλία. Δεν, δεν, δεν...

Μέσα στο μυαλό μου υπάρχει μια εκδοχή του εαυτού μου, που κάθεται με το κεφάλι ανάμεσα στα γόνατα και τα χέρια να καλύπτουν τα αυτιά μου.

Μέσα στο μυαλό μου υπάρχει μια εκδοχή των παιδιών μου, που με χτυπούν συνεχόμενα στον ώμο και μου λένε «Μαμά, δες αυτό! Μαμά. Μανούλα. Μαμά, δες!».

Όμως ξέρω ένα πράγμα. Στο τέλος της μέρας, η κόρη μου θα ζητήσει αγκαλίτσες. Θα μοιραστεί μαζί μου το γλυκό της γιατί «θέλει να είναι καλή με τους άλλους». Θα μιλήσει για πράγματα που κάναμε μαζί, πράγματα που με κούρασαν και μου ρούφηξαν πολύτιμη ενέργεια, όχι για να δείξει ότι είμαι επαρκής, αλλά για να πει πόσο επαρκής είμαι. Θα μιμηθεί τις χειρότερές μου συνήθειες. Όμως, θα μιμηθεί και τις καλύτερες.

Μπορεί, λοιπόν, να υπάρχει ελπίδα. Μπορεί να μην τα πηγαίνω και τόσο άσχημα. Μπορεί το αύριο να είναι καλύτερο.

Αγαπητή μαμά, που τα κάνεις όλα λάθος, εύχομαι αυτό να ήταν μήνυμα συμπαράστασης για ‘σένα. Εύχομαι να κατάλαβες όλα όσα είσαι και δεν είσαι. Δεν ξέρω. Το μόνο που έχω να σου προσφέρω είναι η αλληλεγγύη μου.

Ίσως είμαστε καλύτερες απ’ αυτό που νομίζουμε.»

mama365