Εκεί που μας παίρνει... - Καλημέρα...

Συνήθως όλη μας την χολή, όλη μας την κακία, όλες μας τις ανασφάλειες, τα κόμπλεξ, τους θυμούς μας, τα βγάζουμε εκεί που μας παίρνει.

Στους ανθρώπους που μας ανέχονται.
Σε αυτούς που δεν μιλάνε. Σε αυτούς που μας αγαπούν.
Σε αυτούς που συγκρατούν τα λόγια τους.
Σε αυτούς που επιλέγουν να πληγωθούν από το να μας πληγώσουν.

Πρέπει να καταλάβουμε όμως, ότι μας παίρνει να τα κάνουμε όλα αυτά, επειδή οι άνθρωποι αυτοί, μας αφήνουν…
Μας αφήνουν να τους φερόμαστε άσχημα. 

Μας αφήνουν να τους υποτιμούμε.

Όχι από αδυναμία. Όχι.
Από αγάπη. Από αγάπη μας αφήνουνε.
Από αγάπη κάνουν υπομονή.
Και από αγάπη όμως, κάποια μέρα, θα επιλέξουν να φύγουν μακριά μας.
Γιατί δε θα αντέχουν να μας βλέπουν να γινόμαστε τέρατα, μέρα με τη μέρα.

Καιρός να συνέλθουμε.

Καλημέρα σας...

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μην ασχολείσαι...

Σε τρελαίνουν με τη συμπεριφορά τους και μετά σε κατηγορούνε ότι είσαι τρελός/ή.
Σε φτάνουν στα όρια σου, σε βγάζουν από τα ρούχα σου και μετά γυρνάνε και σου λένε ότι είσαι οξύθυμος/η.

Σαμποτάρουν την οποιαδήποτε συζήτηση και, όταν τους γυρνάς την πλάτη, σου φωνάζουν: 

«Να είδες, εσύ δε συζητάς, εσύ είσαι που φεύγεις…».

Τρέχουν να σου καταλογίσουν πρώτοι πράγματα, για να μην προλάβεις να τους μιλήσεις εσύ για τα σφάλματά τους.

Απλά, μην ασχολείσαι…

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Αντιμετώπιση παιδιών με προβληματική συμπεριφορά

Καθημερινές συμπεριφορές των παιδιών που ταλαιπωρούν γονείς και εκπαιδευτικούς. Όμως, συχνά δεν «αγγίζουν» παθολογικές συμπεριφορές αλλά πρόκειται για συμπεριφορές που αν δεν αντιμετωπιστούν με κατάλληλο χειρισμό μπορεί να υιοθετηθούν μόνιμα και να προκαλούν δυσκολίες στη προσαρμοστικότητα του παιδιού, όπως και στην ψυχολογική ανάπτυξη του παιδιού.

Μερικές ενδεικτικές συμβουλές, λοιπόν, γιατί… 

ο καλύτερος ειδικός είναι ο ενημερωμένος γονέας…

...............

Παιδιά που λένε ψέματα

Τεχνικές διευθέτησης του προβλήματος

Σχεδόν όλα τα παιδιά λένε κατά καιρούς ψέματα. Πρόβλημα υπάρχει όταν το φαινόμενο εμφανίζεται σε μεγάλη συχνότητα. 

Στις περισσότερες περιπτώσεις τα παιδιά δεν το βλέπουν σαν να κάνουν κάτι κακό ή ανήθικο. Επειδή σκέφτονται πολύ διαφορετικά από τους μεγάλους, οι διαλέξεις περί ηθικής δεν θα αλλάξουν τη συμπεριφορά τους.. 

Υποστηρίξτε, λοιπόν, αυτή την ικανότητα του παιδιού να φαντάζεται και μην ρωτήσετε αν η ιστορία είναι αληθινή, γιατί το μόνο που θα καταφέρετε θα είναι να αναγκάσετε το παιδί να πει ψέματα.

Αν το ψέμα έχει σχέση με την άρνηση κάποιας αταξίας, εξηγήστε στο παιδί ότι ο καθένας κάνει πράγματα που δε θα έπρεπε κάποιες φορές και αυτό επιτρέπεται.

Προσπαθήστε να κατανοήσετε αν υπάρχει κάποιος σκοπός για το ψέμα που ειπώθηκε, όπως το να τραβήξει την προσοχή ή τη στοργή. Πείτε του ότι μπορεί να πετύχει το στόχο του με καλύτερο τρόπο, όπως το να ζητήσει απευθείας με λόγια αυτό που θέλει.

Οι γονείς χρειάζεται να είναι θετικοί με το παιδί και να το ενθαρρύνουν, ώστε να αποκτήσει περισσότερη αυτοεκτίμηση.

Αποφεύγετε να βάζετε τα παιδιά σε τέτοια θέση που να αισθάνονται ότι πρέπει να πουν ψέματα για να προστατευθούν από τις συνέπειες της πράξης τους.

Παιδιά που κλαίνε συνέχεια

Τεχνικές διευθέτησης του προβλήματος

Αγνοήστε το κλάμα σε παιδιά που είναι πάνω από τριών ετών. Το να αγνοήσετε το φέρσιμο αυτό μπορεί να είναι δύσκολο, όμως οποιαδήποτε προσοχή δώσετε θα προσφέρει στο παιδί αυτό ακριβώς που επιδίωκε με τη συμπεριφορά του. Υποστηρίξτε τα αισθήματα του παιδιού καθώς δίνετε άλλη κατεύθυνση στη συμπεριφορά του.

Επιδοκιμάστε το παιδί όταν δεν κλαίει. 

Πείτε του ότι έτσι καταλαβαίνετε καλύτερα αυτό που λέει και ότι σας αρέσει να μιλάει ήρεμα.

Πείτε στο παιδί που κλαίει υπερβολικά ότι μπορεί να κλάψει όσο θέλει, αλλά κάπου που δε θα ενοχλεί κανέναν. 

Βοηθήστε το να πάει σε ένα μέρος που θα είναι ασφαλές, υπό την επίβλεψη των μεγάλων και μακριά από τα άλλα παιδιά. 

Πείτε του ότι όταν θέλει να μιλήσει για το λόγο που κλαίει μπορεί να έρθει σε εσάς. Αυτό θα του δώσει να καταλάβει ότι το κλάμα και τα συναισθήματα είναι επιτρεπτά, αλλά δεν είναι δυνατόν η συμπεριφορά του να διασπάσει την προσοχή όλης της τάξης.

Πείτε του, όταν σταματήσει να κλαίει, ότι έτσι καταλαβαίνετε καλύτερα αυτό που λέει και ότι σας αρέσει να μιλάει ήρεμα.

Οι γονείς πρέπει να ξεκαθαρίσετε πιθανές αιτίες για τη συμπεριφορά αυτή. Σκεφτείτε μια εξέταση από γιατρό, για να αποκλειστεί κάποια βιολογική αιτία.

Εξηγήστε στο παιδί ότι με το κλάμα δε θα καταφέρει να έχει αυτό για το οποίο κλαίει.

Προσέξτε αν η συμπεριφορά εκδηλώνεται σε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας, για παράδειγμα όταν το παιδί παίζει με ορισμένα παιδιά, ή αντιδρά έτσι κοντά στην ώρα του φαγητού, που σημαίνει ότι μπορεί να πεινάει, ή το μεσημέρι που μπορεί να είναι κουρασμένο. 

Σε αυτές τις περιπτώσεις να κάνετε τις απαραίτητες αλλαγές για να ικανοποιηθούν οι ανάγκες του.

Παιδιά Μοναχικά

Τεχνικές διευθέτησης του προβλήματος

Ενθαρρύνετε το παιδί να συμμετέχει και να παίζει με τα άλλα παιδιά χωρίς να το πιέζετε. Πείτε του ότι έτσι θα περάσει την ώρα του πιο ευχάριστα.

Διδάξτε του με ενεργητικό τρόπο δεξιότητες.
Το να ενεργεί χωρίς απαιτήσεις θα έχει σαν αποτέλεσμα την απόρριψή του και συνεπώς τη μείωση της αυτοπεποίθησής του.

Θα ήταν καλό να έβλεπε το παιδί ένας ειδικός (αυτά τα συμπτώματα ίσως να είναι τα πρώτα στάδια της πιο σοβαρής μορφής της παιδικής απομόνωσης, του παιδικού αυτισμού).

Το μοναχικό παιδί, είναι πολύ πιθανό να περάσει εντελώς απαρατήρητο μέσα στην τάξη, γιατί δεν αποδιοργανώνει το μάθημα, είναι αθόρυβο, δεν διαταράσσει την ηρεμία των συμμαθητών του και από πολλούς θεωρείται το «καλό» παιδί.

Παιδιά ντροπαλά και συνεσταλμένα

Τεχνικές διευθέτησης του προβλήματος

Δεχθείτε μια λογική ντροπαλότητα ως φυσιολογική, προσωπική ιδιαιτερότητα του παιδιού. 

Να επέμβετε μόνο όταν η ντροπαλότητα αυτή γίνει αιτία κάποιου προβλήματος του παιδιού, όπως το να μην δημιουργεί φιλίες, να μην παίρνει μέρος στις δραστηριότητες, κ.α.

Συνεχίστε να του προσφέρετε ευκαιρίες και να του κάνετε προτάσεις για συμμετοχή, χωρίς να το πιέζετε.

Να είστε υπομονετικοί, θετικοί και επίμονοι, γιατί τα αποτελέσματα θα έρθουν σταδιακά. Κάντε θετικά σχόλια στο ντροπαλό παιδί όταν έρχεται σε επαφή με άλλα παιδιά. Πείτε του ότι σας αρέσει να μιλάει και να κάνει παρέα με τους συμμαθητές του.

Στην περίπτωση του παιδιού που χρησιμοποιεί σιγανή φωνή ενθαρρύνετέ το λέγοντας ότι σας αρέσει να ακούτε τη δυνατή φωνή του. Αποφύγετε να πείτε ότι μιλάει με σιγανή φωνή ή ότι δε τα ακούτε, γιατί έτσι θα νιώσει ακόμα περισσότερη αμηχανία.

Οι γονείς του, καλό θα ήταν, να κανονίσουν να περνάει κάποιες ώρες με μερικά παιδιά του σχολείου έξω από αυτό, ώστε να παροτρυνθεί για να δημιουργήσει φιλίες.

Παιδιά ανυπάκουα

Τεχνικές διευθέτησης του προβλήματος

Κάντε τις ώρες που ακούν τα παιδιά πιο ενεργητικές, κάνοντας ερωτήσεις και δίνοντάς τους χρήσιμα πράγματα να κάνουν με τα χέρια τους. 

Μην απαιτείτε από τα παιδιά να ακούν πολλά πράγματα για πολλή ώρα.

Μερικά παιδιά ακούν καλύτερα όταν υπάρχουν στο χώρο κάποια μικρά άσχετα ερεθίσματα, όπως απαλή μουσική ή φωτογραφίες.

Επιτρέψτε τους να ξαπλώσουν ή να αλλάξουν θέση για να νιώσουν πιο άνετα. Αυτό μπορεί να βελτιώσει πολύ τις ικανότητες παρακολούθησης σε μερικά παιδιά.

Μερικά παιδιά ίσως μπορούν να ακούν κάθε στιγμή, ενώ άλλα μπορούν να συγκεντρωθούν κάτω από ορισμένες συνθήκες.

Υπενθυμίζετέ του τους κανόνες, όταν τους υπερβαίνει, όχι όμως με μορφή επίπληξης. 

Όταν παρ’ όλα αυτά υπερβαίνει συνέχεια έναν κανόνα, χρησιμοποιήστε κάποια λογική συνέπεια.

Νίκη Χατζηχαλεπλή

Κοινωνική Λειτουργός – Εκπαιδευτικός

Απόφοιτος Παιδαγωγικού Δημοτικής Εκπαίδευσης

Πανεπιστημίου Αθηνών

**************

1. Αντιμετώπιση παιδιών με προβληματική συμπεριφορά – 1
2. Αντιμετώπιση παιδιών με προβληματική συμπεριφορά – 2
3. Αντιμετώπιση παιδιών με προβληματική συμπεριφορά – 3
4. Αντιμετώπιση παιδιών με προβληματική συμπεριφορά – 4
5. Αντιμετώπιση παιδιών με προβληματική συμπεριφορά – 5

Μικρές κακές συμπεριφορές των παιδιών που δεν πρέπει, με κανέναν τρόπο, να ενθαρρύνουμε

Όλοι οι γονείς ανησυχούν όταν παρατηρούν στο παιδί τους αυξημένη επιθετικότητα ή συστηματική αγένεια. 

Υπάρχουν, ωστόσο, μερικές, μικρές κακές συμπεριφορές που «δεν τις πιάνει το μάτι» μας εύκολα, που συνηθίζουμε να αγνοούμε ή να μας φαίνονται χαριτωμένες κι όμως, δεν πρέπει να διαφεύγουν της προσοχής μας. 

Ιδού μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα:

• Διακόπτει συνεχώς όταν μιλάτε

Γιατί δεν πρέπει να το αγνοούμε: 

Το παιδί ίσως είναι φοβερά ενθουσιασμένο και θέλει οπωσδήποτε να μοιραστεί μαζί σας μια πληροφορία ή να κάνει επειγόντως μια ερώτηση, όμως με το να επιτρέπετε να διακόπτει επανειλημμένα τις συζητήσεις σας δεν του μαθαίνετε τον σωστό τρόπο συμπεριφοράς απέναντι στους ανθρώπους. 

Μ' αυτό το τρόπο, το παιδί σταδιακά ίσως νομίσει ότι έχει κάθε δικαίωμα να αποζητά την προσοχή των άλλων ανά πάσα στιγμή και δεν θα μάθει να διαχειρίζεται τα έντονα συναισθήματά του.

Τι μπορούμε να κάνουμε: 

Μιλήστε ήρεμα και ανοιχτά στο παιδί για τη σημασία του σεβασμού και της υπομονής. Εξηγήστε του ότι θα έχει όλη σας την προσοχή αμέσως μόλις τελειώσει η κουβέντα σας -εκτός φυσικά αν πρόκειται για κάποια αδήριτη ανάγκη. Δείτε εδώ μια απλή, αποτελεσματική και δοκιμασμένη τεχνική που θα βοηθήσει το παιδί να μάθει να μη διακόπτει, χωρίς να νιώσει ότι το παραμελείτε.

• Κάνει ότι δεν ακούει

Γιατί δεν πρέπει να το αγνοούμε: 

Αν χρειάζεται να πείτε δύο, τρεις ή επτά φορές στο παιδί να βάλει τα παπούτσια του ή να μπει στο αυτοκίνητο, στέλνετε το μήνυμα ότι δεν πειράζει να σας αγνοεί και ότι εκείνο είναι ο «αρχηγός». Λέγοντας το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά, το παιδί απλώς περιμένει την επόμενη προειδοποίηση/«εντολή», αντί να δίνει τη δέουσα προσοχή από την πρώτη φορά. 

Για εκείνο, ίσως, καθημερινά πράγματα γίνονται ένα παιχνίδι εξουσίας στο οποίο κερδίζει έδαφος φέρνοντας εν τέλει τη μαμά και τον μπαμπά «στα μέτρα του».

Τι πρέπει να κάνουμε:

Αντί να φωνάζετε από το παραδιπλανό δωμάτιο ξανά και ξανά, κάντε τον κόπο να πλησιάσετε το παιδί, να σκύψετε και με ήρεμη και σταθερή φωνή να του ζητήσετε κοιτώντας στο στα μάτια αυτό που θέλετε. 

Κλείστε την τηλεόραση, αγγίξτε το στον ώμο, πείτε το όνομά του και χρησιμοποιήστε τον... μαμαδίστικο τόνο σας για να κερδίσετε την προσοχή του και να πατάξετε το χιλιοτραγουδισμένο φαινόμενο της επιλεκτικής ακοής.

• Μικρά ψεματάκια

Γιατί δεν πρέπει να το αγνοούμε: 

Μπορεί να μοιάζει ασήμαντο, όμως, αν το παιδί λέει, για παράδειγμα, ότι ναι, τακτοποίησε το δωμάτιό του, ενώ στην πραγματικότητα έχει απλώς «καταχωνιάσει» όλα τα παιχνίδια κάτω απ' το κρεβάτι ή περιγράφει στους φίλους του μια σούπερ μέρα στο Λούνα Παρκ που ποτέ δεν υπήρξε, τότε αξίζει την προσοχή και τη διαχείρησή μας. 

Επιτρέποντας τα μικρά ψέματα, ανοίγουμε το δρόμο για να γίνει το ψέμα συνήθεια και δίνουμε στο παιδί την εντύπωση ότι εγκρίνουμε την τακτική της μισής αλήθειας ή του αθώου ψέματος προκειμένου να φανούμε σωστοί ή καλύτεροι.

Τι μπορούμε να κάνουμε: 

Κάθε φορά που το παιδί συλλαμβάνεται επ' αυτοφώρω να λέει ένα μικρό ψέμα, εξηγήστε του με ψυχραιμία ότι η συμπεριφορά του είναι λάθος. 

Θυμίστε του ότι ούτε στο ίδιο αρέσει να του λένε ψέματα, εξηγήστε ότι έτσι υπάρχει ο κίνδυνος οι άνθρωποι να μην το πιστεύουν ποτέ (μπορείτε εδώ να πείτε δυο λόγια και για τον γνωστό μύθο του ψεύτη βοσκού) και ψάξτε το κίνητρο πίσω από το μικρό ψεματάκι. 

Τις περισσότερες φορές, για ένα ψέμα, ευθύνεται το ίδιο, αν όχι περισσότερο, αυτός που το ακούει παρά αυτός που το λέει.

• Κακές λέξεις

Γιατί δεν πρέπει να το αγνοούμε: 

Τα παιδιά ρουφούν πληροφορίες και ερεθίσματα απ' το περιβάλλον τους, τις ενσωματώνουν και τις αναπαράγουν πριν προλάβεις να ανοίξεις και να κλείσεις τα μάτια σου. Δεν είναι σπάνια η περίπτωση όπου ένα παιδί λέει μια κακιά λέξη που άκουσε και οι γονείς το βρίσκουν διασκεδαστικό και χαριτωμένο, επιβραβεύοντας έτσι έμμεσα την βωμολοχία. 

Κάποιες λέξεις όμως (δεν) είναι μόνο (ή μήπως «ούτε»;) για τους μεγάλους και οι βρισιές είναι αντιαισθητικές, προσβλητικές και ανάρμοστες -ιδίως για ένα παιδικό στόμα.

Τι μπορούμε να κάνουμε: 

Κατ' αρχάς να βάλουμε πιπέρι στο δικό μας στόμα, μιας και το πιθανότερο είναι ότι εμείς δώσαμε το κακό παράδειγμα. Εν συνεχεία, να αναζητούμε τα αίτια της συμπεριφοράς. 

Πρόκειται για απλή μίμηση, για συσσωρευμένο θυμό ή για προσπάθεια του παιδιού να βρεθεί στο επίκεντρο της προσοχής; 

Εξηγήστε, όταν πρωτοειπωθεί η κακή λέξη, ότι δεν πρέπει να τη χρησιμοποιεί και καταστήστε σαφές ότι αυτό είναι ένας απαράβατος κανόνας. 
Αν η προσπάθειά σας πέσει στο κενό και το παιδί συνεχίσει να επαναλαμβάνει απαγορευμένες λέξεις, τότε αγνοήστε τις εντελώς και αδιαφορήστε, ούτως ώστε να την ξεχάσει ή να μη θελήσει να την ξαναπεί εφόσον δεν προκαλεί καμιά αντίδραση.

Φοίβη Γλύστρα

mama365