Βελτίωση λεπτής κινητικότητας

The Secret To Making Fine Motor Skills Activities For Children Fun

Κουμπιά και χρώματα

Πώς να κουμπώσω το πουκάμισό μου; 

Κατασκευή:

1. παίρνετε κουμπιά σε διάφορα μεγέθη και χρώματα και τα ράβετε πάνω σε ένα χοντρό κομμάτι υφάσματος
2. κόβετε σε σχήμα μπαλονιού τόσα κομμάτια υφάσματος και χρώματα όπως και τα κουμπιά. Στην μέση κάνετε μία σχισμή σε τέτοιο μέγεθος που να χωράει το κουμπί.

Δραστηριότητα: Το παιδί αρχικά βγάζει όλα τα μπαλονάκια από τα κουμπιά και τα τοποθετεί πάνω στο τραπέζι. Έπειτα, πρέπει να τι χρώμα είναι το κάθε μπαλονάκι και στη συνέχεια να περάσει το κουμπί που είναι το ίδιο χρώμα μέσα στην τρυπούλα. 

Ηλικίες: Απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής ηλικίας ή σε μεγαλύτερα παιδιά με δυσκολίες στην λεπτή κινητικότητα.

Στόχοι:

• Βελτίωση λεπτής κινητικότητας 
• Βελτίωση οπτικοκινητικού συντονισμού 
• Ταύτιση και εκμάθηση χρωμάτων 
• Χειρισμός κουμπιών 
• Αμφίπλευρος συντονισμός άνω άκρων 
•  Πέρασμα μέσης γραμμής σώματος

Αναρτήθηκε από Σοφία Κουλούρη   

• Η λεπτή κινητικότητα
  
• Ενδεικτικές δραστηριότητες για να ενισχύσουμε τη λεπτή κινητικότητα στα παιδιά 

. 

Σύνδρομο Sotos

Την προηγούμενη εβδομάδα, ο παιδονευρολόγος που εξέτασε ένα από τα πιτσιρίκια μου, μίλησε για πιθανό Σύνδρομο Sotos. Δεν το είχα συναντήσει πάλι, οπότε με την ευκαιρία έκανα την έρευνά μου.
.
.
Το σύνδρομο αυτό καθορίσθηκε για πρώτη φορά το 1964 από τους Nevo και Juan Fernandez Sotos. Είναι μία γενετική κατάσταση που έχει ως κύριο χαρακτηριστικό την υπερβολικά γρήγορη ανάπτυξη του σώματος, με έντονα και εμφανή αποτελέσματα. Συνήθως εμφανίζεται στα πρώτα 4 με 5 χρόνια ζωής του παιδιού.
Σύμφωνα, με το Noesi (από τα πολύ αγαπημένα μου site ομολογώ), και την Έλενα Μαρκουλλή που έχει κάνει την μετάφραση, το σύνδρομο Sotos, επίσης γνωστό ως εγκεφαλικός γιγαντισμός λόγω του χαρακτηριστικού μεγέθους και σχήματος της κ εφαλής, είναι μία γενετική κατάσταση που προκαλεί σωματική υπερανάπτυξη κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής.
Το "οξύμορο" με το σύνδρομο αυτό είναι το γεγονός ότι αυτή η γρήγορη σωματική ανάπτυξη συνήθως συνοδεύεται από καθυστερημένη κινητική, γνωστική και κοινωνική ανάπτυξη.

Χαρακτηριστικά:
Ο μυϊκός τόνος είναι χαμηλός και η ομιλία έχει χαρακτηριστικές διαταραχές. Τα παιδιά με σύνδρομο Sotos είναι συνήθως ψηλότερα, πιο βαριά και έχουν μεγαλύτερη κεφαλή από τους συνομήλικούς τους. Ενα παιδί που φαίνεται μεγαλύτερο και ενεργεί πιο ανώριμα από τους συνομήλικούς του κινδυνεύει να έχει χαμηλή αυτοπεποίθηση, τεταμένες σχέσεις με τους συνομήλικους και την οικογένειά του, καθώς καιροβλήματα στο σχολείο. Ευτυχώς, σε αργότερα στάδια της παιδικής ηλικίας, το κενό αρχίζει να μειώνεται.

Διάγνωση:
Πολλές γενετικές καταστάσεις είναι εμφανείς κατά τη γέννηση και μία ακριβής διάγνωση μπορεί να γίνει μέσω εξειδικευμένων εργαστηριακών εξετάσεων. Το σύνδρομο Sotos δεν είναι μία απ’ αυτές. Απεναντίας, η διάγνωση του συνδρόμου Sotos συχνά γίνεται μήνες, ακόμα και χρόνια μετά τη γέννηση, μετά από μία αργή διαδικασία συνεχούς απορίας κατά πόσο κάτι δεν πάει καλά ακούγοντας ασαφείς διαβεβαιώσεις ή επίσης ασαφείς απαισιόδοξες προεκτάσεις, καλωσορίζοντας κάθε σημάδι «κανονικότητας», ενώ ενδομύχια επικρατεί ο φόβος ότι κάτι καταστρεπτικό θα συμβεί.

Πρόγνωση (εξέλιξη):
Ο μυϊκός τόνος βελτιώνεται σταθερά και συνοδεύεται από βελτίωση της ομιλίας. Για πολλά άτομα, το σύνδρομο Sotos απλώς αλλοιώνει το συγχρονισμό της ανάπτυξης. Παρά τις αρχικές τάσεις, ο ενήλικας που πάσχει από σύνδρομο Sotos είναι πιθανό να βρίσκεται εντός της φυσιολογικής κλίμακας ύψους και νοημοσύνης.

ΠΗΓΗ: http://www.chiourea.gr/2012/09/sotos.html
Στο www.paidikoxamogelo.gr αναφέρεται ότι τα Κύρια χαρακτηριστικά του συνδρόμου Sotos είναι :
Ανάπτυξη: Όπως προαναφέρθηκε, κύριο χαρακτηριστικό του συνδρόμου είναι η ταχεία ανάπτυξη στα πρώτα 5 χρόνια ζωής. Έκτοτε η αύξηση (εκατοστιαία θέση) συνεχίζει να παραλληλίζει το 97ο εκατοστημόριο ή ανώτερο. Η περιφέρεια της κεφαλής έχει τεκμηριωθεί πάνω από το 98οεκατοστημόριο.
Γέννηση: Κατά τη γέννηση συχνά παρουσιάζονται προβλήματα σίτισης και απορρόφησης των υγρών. Αυτό οφείλεται στην παρουσία του ψηλά σχηματισμένου ουρανίσκου (η στέγη του στόματος είναι στενή και σχηματισμένη αψίδα προς τα επάνω) καθώς και στο χαμηλό τόνο των μυών. Λόγο αυτού συχνά εμφανίζεται ίκτερος.
Χαρακτηριστικά του προσώπου: Κύριο χαρακτηριστικό του προσώπου είναι η μεγάλη κεφαλή, με ένα ψηλό, στενό κρανίο και μία επίπεδη-γεφυρωμένη μύτη. Το μέτωπο καθώς και το πηγούνι προεξέχουν και επίσης εμφανίζεται μία πρόωρη έκρηξη των δοντιών στους 3 μήνες.
Σκελετός: Ο σκελετός του παιδιού με σύνδρομο Sotos ωριμάζει και αυξάνεται γρηγορότερα από ότι ο σκελετός των συνομιλήκων του. Τα χέρια και τα πόδια είναι μεγάλα σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα του και στα πόδια μπορεί να παρουσιαστεί πρηνισμός. Μερικές φορές έχουμε και την εμφάνιση σκολίωσης.
Ανάπτυξη: Τα παιδιά με σύνδρομο Sotos εμφανίζουν υποτονία η οποία προκαλεί κινητική αδράνεια στους μύες. Η υποτονία στους μύες του προσώπου έχει ως αποτέλεσμα το παιδί να αναπνέει από το στόμα και να μην μπορεί να ελέγχει τα σάλια του. Στην νεαρή παιδική ηλικία μπορεί να...

Οι… άγνωστες αισθήσεις: Αιθουσαία αίσθηση

“Η σχέση μας με τη βαρύτητα 

προηγείται της σχέσης μας με τη μητέρα μας”,

σύμφωνα με την A. Jean Ayres, Αμερικανίδα εργοθεραπεύτρια που εμπνεύστηκε τη θεωρία της αισθητηριακής ολοκλήρωσης και αφιέρωσε τη ζωή της στην έρευνα των νευροβιολογικών λειτουργιών και της διαδικασίας μάθησης του εγκεφάλου.

Το παιδί αναπτύσσει το αιθουσαίο του σύστημα όταν…
φέρνει το κεφάλι προς τα κάτω

Help for Sensory Integration Disorder in Kid
.
Ακριβώς αυτήν την σχέση μας με την βαρύτητα ανά πάσα στιγμή την γνωρίζουμε χάρη σε ένα αισθητηριακό σύστημα, παρόμοιο με το ακουστικό ή το οπτικό, που ονομάζεται αιθουσαίο σύστημα.  
Βρίσκεται στο εσωτερικό αυτί και μας βοηθά να καταλάβουμε τη θέση μας στον χώρο, από τη θέση στην οποία βρίσκεται το κεφάλι μας.  Έτσι ξέρουμε λοιπόν αν στεκόμαστε όρθια ή ανάποδα, ακόμα και αν δεν έχουμε τα μάτια μας ανοικτά! Επίσης αν είμαστε ακίνητοι ή αν κινούμαστε, προς ποια κατεύθυνση και με τι ταχύτητα.

Ας δούμε μερικές ενδιαφέρουσες πληροφορίες για το αιθουσαίο σύστημα:

1. Έχει πολύ σημαντικό ρυθμιστικό ρόλο σε σχέση με τα υπόλοιπα αισθητηριακά συστήματα (πχ απτικό, οπτικό, ακουστικό) και η σωστή λειτουργία του είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχή ερμηνεία των ερεθισμάτων που λαμβάνουμε από εκείνα.
2. Τα παιδιά, τα πρώτα χρόνια της ζωής τους περνούν πολύ χρόνο αναπτύσσοντας τη σχέση τους με τη βαρύτητα. Η ασφάλεια ενάντια στη βαρύτητα είναι τόσο σημαντική για την ανάπτυξή τους, που ενστικτωδώς πειραματίζονται συνέχεια με το αιθουσαίο τους σύστημα, δοκιμάζοντας τα όριά τους. Σκαρφαλώνουν για να πηδήξουν από πολύ ψηλά, γυρνάνε συνεχώς γύρω από τον εαυτό τους, φέρνουν το σώμα τους σε “δύσκολες” θέσεις (κατακόρυφα, τούμπες κλπ).
3. Επηρεάζει τον μυικό τόνο και τη στάση του σώματός μας, δίνοντας συνεχώς εντολές στους μύες για το πόσο θα πρέπει να ενεργοποιούνται κάθε στιγμή για να διατηρήσουν το σώμα σε θέση ενάντια στη βαρύτητα.
4. Σταθεροποιεί το οπτικό πεδίο προσαρμόζοντας τη θέση των ματιών καθώς το κεφάλι και ο αυχένας κινούνται. Έτσι τα μάτια μπορούν να κοιτούν σταθερά κάτι μπροστά ενώ κινούμαστε. Η ικανότητα οπτικής εστίασης και γρήγορης οπτικής σάρωσης (όπως για παράδειγμα όταν διαβάζουμε) συνδέεται άμεσα με την ωρίμανση του αιθουσαίου συστήματος). Συχνά παιδιά με δυσκολίες στην ανάγνωση παρουσιάζουν ελλιπή αιθουσαία επεξεργασία.
5. Συνδέεται με το ακουστικό σύστημα. Ανατομικά βρίσκονται πολύ κοντά, ωστόσο και λειτουργικά συχνά επικοινωνούν. Και τα δύο συστήματα ανταποκρίνονται στη δόνηση. Κάθε φορά που ακούμε έναν ήχο ενεργοποιούνται οι υποδοχείς της βαρύτητας και κάθε φορά που κινούμαστε, ενεργοποιούνται οι ακουστικοί υποδοχείς. Δεν είναι τυχαίο που με το άκουσμα μουσικής αυθόρμητα κινούμαστε στον ρυθμό της!
6. Έρευνες έχουν δείξει ότι η αιθουσαία ενεργοποίηση μπορεί να αυξήσει την αυθόρμητη παραγωγή ήχων/ομιλίας, γεγονός που σημαίνει ότι η κίνηση βοηθά σημαντικά παιδιά με καθυστέρηση στην ανάπτυξη ομιλίας.
7. Βοηθά την ρύθμιση της εγρήγορσής μας. Η αργή, ρυθμική κίνηση του σώματός μας (και κατ’ επέκταση του αιθουσαίου) μας χαλαρώνει, ενώ αντίθετα η γρήγορη, άρρυθμη κίνηση μας ενεργοποιεί.
8. Όποιος έχει νιώσει ναυτία στο αυτοκίνητο ή στο καράβι, τότε έχει βιώσει την επίδραση της υπερβολικής λειτουργίας του αιθουσαίου στο πεπτικό σύστημα. Να κάτι ακόμα που συνδέεται μαζί του!
9. Δουλεύει 24 ώρες το 24ωρο, αφού η έλξη της βαρύτητας υπάρχει πάντα και επηρεάζει καθετί που κάνουμε. Επομένως είναι υψίστης σημασίας να λειτουργεί ομαλά…

Το παιδί αναπτύσσει το αιθουσαίο του σύστημα όταν…

• Χοροπηδά όρθιο στο τραμπολίνο ή καθιστό σε μια μεγάλη μπάλα
• Κουνιέται γρήγορα ή αργά σε κούνιες όλων των τύπων (μπρος/πίσω ή σε στροφές)
• Σκαρφαλώνει
• Κάνει ποδήλατο ή πατίνι
• Στέκεται ανάποδα κρεμασμένο από μπάρα/από την αγκαλιά μας/από την άκρη του καναπέ (φέρνει το κεφάλι προς τα κάτω)
• Κάνει αλογάκι ή κάθεται σε κουνιστή καρέκλα
• Κάνει τσουλήθρα ή τραμπάλα ή γύρω-γύρω-όλοι στην παιδική χαρά
• Τρέχει/περπατά, ειδικά σε ανώμαλες ή ασταθείς επιφάνειες (πχ στρώμα νερού, άμμος)

Ανησυχητικές ενδείξεις πιθανής μη φυσιολογικής λειτουργίας του αιθουσαίου συστήματος:
Το παιδί…

• Φοβάται τα ύψη ή δραστηριότητες στις οποίες τα πόδια χάνουν την επαφή με το έδαφος
• Αποφεύγει τον εξοπλισμό στην παιδική χαρά (κούνια, τσουλήθρα κλπ)
• Ζαλίζεται εύκολα (πχ στο αυτοκίνητο, σε ασανσέρ, σε κυλιόμενες σκάλες) ή αντίθετα φαίνεται να μην ζαλίζεται ποτέ (ούτε όταν θα έπρεπε!)
• Δεν πηδά εύκολα από μικρό ύψος ή επιτόπου, αποφεύγει τις τούμπες
• Δεν υπολογίζει σωστά τον χώρο/τις αποστάσεις
• Έχει φτωχές δεξιότητες ισορροπίας
• Κινείται “μονοκόμματα”, αποφεύγοντας να σκύψει το κεφάλι προς το έδαφος (έχει συνήθως το κεφάλι σε σταθερή όρθια θέση σε οποιαδήποτε κίνηση)
• Βρίσκεται σε συνεχή κίνηση ή είναι ασυνήθιστα ληθαργικό ή παρουσιάζει και τις δύο αυτές καταστάσεις μέσα στη μέρα (ασυνήθιστα επίπεδα εγρήγορσης/ενέργειας)

Ενθαρρύνουμε τα παιδιά να πειραματιστούν με τα όρια των κινητικών τους ικανοτήτων, γιατί έτσι βάζουν μια καλή βάση για την ανάπτυξη πολλών άλλων δεξιοτήτων. Σε κάθε περίπτωση ωστόσο θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε υπάρχοντες φόβους και αδυναμίες με σεβασμό στο παιδί.
Αν εντοπίζετε δυσκολίες στο παιδί ή έχετε κάποιους προβληματισμούς, καλό θα ήταν να συμβουλευτείτε έναν εργοθεραπευτή με εκπαίδευση στην Αισθητηριακή Ολοκλήρωση.
Πηγές
- “Sensory Integration and the child”, A. Jean Ayres.
- “Raising a sensory smart child”, L. Biel, N. Peske
- “Building bridges through sensory integration”, E. Yack, P. Aquilla, S. Sutton

ikidcenters

Αισθητηριακή αναζήτηση: Όταν το νευρικό σύστημα πεινάει…

Η Αισθητηριακή Ολοκλήρωση (ΑΟ) είναι η νευρολογική λειτουργία, η οποία οργανώνει αισθήσεις από το σώμα μας και το περιβάλλον ώστε να μπορούμε να το χρησιμοποιούμε αποτελεσματικά. Η ΑΟ είναι επεξεργασία πληροφοριών. Ο εγκέφαλος πρέπει να διαλέγει , ενισχύει, εμποδίζει , συγκρίνει και συνδέει αισθητηριακές πληροφορίες με έναν ευέλικτο και συνέχεια μεταβλητό τρόπο.

«Η οργάνωση των αισθήσεων είναι αυτό
που ονομάζουμε Sensory Integration»

Η ΑΟ προσπαθεί να εξηγήσει προβλήματα στην μάθηση και συμπεριφορά παιδιών, ιδιαίτερα στην κινητική συμπεριφορά και την ανεπαρκή διαδικασία αισθητηριακών ερεθισμάτων. 

περισσότερα...

Οι αισθήσεις μας δίνουν πληροφορίες για τη φυσική κατάσταση του σώματός μας και για το περιβάλλον γύρω μας. Τα αισθητηριακά ερεθίσματα κυλούν προς τον εγκέφαλο όπως τα ρυάκια κυλούν προς μία λίμνη. Αμέτρητα μικρά κομμάτια αισθητηριακών πληροφοριών βομβαρδίζουν κάθε στιγμή τον εγκέφαλο, όχι μόνο από τα μάτια και τα αυτιά μας, αλλά και από κάθε μέρος του σώματός μας.

Ας δούμε για παράδειγμα, αυτήν τη στιγμή που διαβάζετε αυτό το κείμενο, πόσα ερεθίσματα πιθανόν να λαμβάνετε μέσω των αισθήσεών σας, ταυτόχρονα:

• βλέπετε τα γράμματα που απαρτίζουν τις λέξεις, και ταυτόχρονα εικόνες ή χρώματα που συνυπάρχουν σε αυτή τη σελίδα
• βλέπετε το δωμάτιο στο οποίο βρίσκεστε (το χρώμα του τοίχου, το φως του δωματίου, μερικά έπιπλα που βρίσκονται στο οπτικό σας πεδίο – κοντά στον υπολογιστή) και γνωρίζετε αν κάποιος κινείται μέσα σε αυτό ανά πάσα στιγμή
• ακούτε τον ήχο της αναπνοής σας, τον ήχο από ηλεκτρικές συσκευές (τηλεόραση, ψυγείο κλπ), τον ήχο του αέρα από έξω, τον γείτονα που μιλάει δυνατά με κάποιον άλλο…
• αισθάνεστε ακριβώς τη θέση του σώματός σας, την επαφή του με το σημείο που κάθεστε, και με τα ρούχα σας, και ίσως νιώθετε και κάποιον πόνο κάπου
• μυρίζετε το άρωμα των ρούχων σας, ενός αποσμητικού χώρου, ενός κεριού…
• κουνάτε ρυθμικά το πόδι σας, ή παίζετε με κάτι στα δάχτυλά σας, μασάτε μια τσίχλα…

και…όλα αυτά συμβαίνουν ταυτόχρονα! Πώς είναι δυνατόν;

Ο εγκέφαλος οργανώνει όλες αυτές τις πληροφορίες που λαμβάνουμε μέσω των αισθήσεών μας για να μπορέσουμε να κινηθούμε, να μάθουμε και να συμπεριφερθούμε κατάλληλα. Ο εγκέφαλος εντοπίζει, ταξινομεί και κατευθύνει τις αισθήσεις, ακριβώς όπως ένας τροχονόμος κατευθύνει τα αυτοκίνητα. Όταν οι αισθήσεις κυλούν με έναν καλά οργανωμένο τρόπο, ο εγκέφαλος μπορεί να τις χρησιμοποιήσει για να πετύχει αντίληψη και μάθηση. Όταν όμως η ροή των αισθήσεων δεν είναι κατάλληλα οργανωμένη, τότε η ζωή μας μπορεί να μοιάζει με… μποτιλιάρισμα. Ένα από τα αποτελέσματα μιας μη αποτελεσματικής οργάνωσης των αισθήσεων από τον εγκέφαλο είναι η έντονη αισθητηριακή αναζήτηση, δηλαδή η συνεχής αναζήτηση ερεθισμάτων μέσω των αισθήσεων. Είναι όμως πάντα ανησυχητική;

Εκτός από τα ερεθίσματα που λαμβάνουμε χωρίς να τα επιδιώκουμε απαραίτητα (πχ φασαρία στον δρόμο) υπάρχουν ερεθίσματα τα οποία αναζητούμε μέσα στη μέρα, συνειδητά ή υποσυνείδητα, τα οποία έχουμε ανάγκη για να είμαστε ήρεμοι, αποδοτικοί, λειτουργικοί, χαρούμενοι. Όλοι έχουμε αισθητηριακές ανάγκες τις οποίες καλύπτουμε με διάφορους τρόπους:

• ακούμε μουσική
• τρώμε φαγητά ή γλυκά/πίνουμε ποτά (πχ καφέ) με συγκεκριμένες γεύσεις, τρώμε τσίχλες
• τεντωνόμαστε ή κινούμαστε στον χώρο, κουνάμε ρυθμικά κάποιο άκρο μας
• παίζουμε με κάτι στο χέρι μας (πχ τα μαλλιά μας, αξεσουάρ, υφάσματα, στυλό)
• βάζουμε μη βρώσιμα πράγματα στο στόμα μας ή γύρω από αυτό (πχ τα νύχια/δάχτυλά μας, ένα καλαμάκι)
• κάνουμε στον εαυτό μας ή δεχόμαστε ένα μασάζ
• ανάβουμε αρωματικά κεριά, χρησιμοποιούμε αποσμητικά χώρου

και άλλα πολλά!

Στα παιδιά, όπου τυπικά ο εγκέφαλος αναπτύσσεται με γρήγορους ρυθμούς, συμβαίνει συχνά, αναλόγως με τις τρέχουσες συνθήκες να υπάρχει ανάγκη από περισσότερα... 

Αναπτύξτε την αδρή κίνηση του παιδιού σας παίζοντας!!

Τι είναι η αδρή κίνηση;

Αδρή κίνηση είναι ικανότητα του παιδιού να εκτελεί δραστηριότητες που απαιτούν την ενεργοποίηση μεγάλων μυών ή μυϊκών ομάδων, όπως στη βάδιση, στο τρέξιμο, κ.ά.

Motor skill

Η φυσιολογική αδρή κινητικότητα αποτελεί τη βάση για την οργάνωση και την εκτέλεση των πιο εκλεπτυσµένων κινήσεων (λεπτή κινητικότητα) που είναι απαραίτητες για τις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής του ανθρώπου, όπως το ντύσιµο, η σίτιση, το γράψιµο κλπ. Τα παιδιά µε διαταραχές της αδρής κινητικής λειτουργίας επηρεάζουν την καθηµερινή τους ζωή στο σπίτι και στο σχολείο.

• ικανότητα να πετάει – πιάνει μπάλα
  
• ισορροπία
  
• πηδηματάκια

Οι δεξιότητες αδρής κίνησης αναπτύσσονται σταδιακά από την ηλικία των 2 μηνών κιόλας όπου ένα βρέφος μπορεί να ρολλάρει αυτόνομα, να στηρίζει το κεφαλάκι του καθώς και να αρχίζει να στηρίζει το βάρος του στα χεράκια ανασηκώνοντας το κεφαλάκι του.

Μέσα από το παιχνίδι το παιδί αναπτύσσει σιγά σιγά τον αδρό συντονισμό και στην ηλικία των 6 ετών πλέον η αδρή κίνηση έχει ωριμάσει με αποτέλεσμα να μπορεί να εκτελεί σύνθετες στοχοκατευθυνόμενες κινήσεις που απαιτούν ακρίβεια και διαδοχή, όπως για παράδειγμα να κάνει κούνια, να σκαρφαλώνει, να πηδάει ψηλά, να πετά και να πιάνει μια μπαλίτσα, να στοχεύει κατάλληλα βάζοντας καλάθια, να κλωτσά κινούμενη μπάλα με επαρκή δύναμη και κατάλληλο στόχο κ. α.

Όλες οι παραπάνω είναι καθημερινές δραστηριότητες στο πρόγραμμα ενός παιδιού και χρειάζεται σε αυτές να συμμετέχει λειτουργικά για να έχει την απαραίτητη αυτοπεποίθηση να νιώθει χαρούμενο και σημαντικό μέλος στην ομάδα.
Για να το καταφέρει αυτό χρειάζεται οι δεξιότητες που αφορούν στην ισορροπία, στη μεταφορά βάρους, στην σταθερότητα σώματος να έχουν αναπτυχθεί στο ανάλογο επίπεδο με βάση την χρονολογική ηλικία του και όλες μαζί να οδηγούν σε μια συντονισμένη κίνηση του σώματος του στον χώρο.
Οι δεξιότητες αδρής κίνησης σχετίζονται άμεσα και με άλλες κινητικές δεξιότητες όπως η λεπτή κίνηση.

Ένα παιδί με δυσκολίες συντονισμού της αδρής κίνησης έχει αυξημένες πιθανότητες να παρουσιάσει σημαντικές δυσκολίες στο να διατηρεί μια λειτουργική καθιστή θέση κατά την διάρκεια γραφοκινητικών δραστηριοτήτων, να εκτελεί επιδέξιες λεπτές κινήσεις, να συντονίζει κατάλληλα μάτι – χέρι κ.α.

Έτσι λοιπόν

  Χορέψτε…

Ζητήστε από το παιδί να μιμηθεί μια μια στην αρχή και πιο συνδυαστικά μετά, όλες τις φιγούρες σας.
Βάλτε μουσική και διασκεδάστε το!
Οργανώστε μαζί μια χορογραφία τριών βημάτων και εμπλουτίστε την σιγά σιγά ….

  Παίξτε τα ζώα …

Πώς περπατά η αρκούδα , πώς τρώει η κοτούλα, πώς τρέχει το λιοντάρι, πώς έρπει το φιδάκι, πώς κολυμπά το δελφίνι, πώς πετά το πουλάκι, πώς ουρλιάζει ο λύκος την πανσέληνο, πώς πηδά το βατραχάκι από νούφαρο σε νούφαρο …….

  Κάντε παρεούλα τις δουλειές του σπιτιού …

Μπορεί να μην τις κάνει τόσο καλά όσο εσείς αλλά η προσπάθεια και η συμμετοχή είναι που μετρά. Δραστηριότητες που απαιτούν σπρώξιμο, τράβηγμα και έντονη δράση ξυπνούν τους μύες και τις αρθρώσεις. Έτσι λειτουργούν ενισχυτικά, ρυθμίζουν και οργανώνουν.
Ας καθαρίσει με την ηλεκτρική σκούπα το χαλί του δωματίου του ή ας το σφουγγαρίσει, ας καθαρίσει τα τζάμια στα χαμηλά μέρη τους ή ας μεταφέρει σιγά σιγά τα βιβλία και τα διακοσμητικά στοιχεία από τα ράφια της βιβλιοθήκης για να την καθαρίσετε. 

Ας φέρει τον κουβά με τα φρεσκοπλυμμένα ρούχα από το πλυντήριο στην βεράντα και ας δοκιμάσετε παρέα να τοποθετεί ένα ένα μανταλάκι στα ρουχαλάκια του.
Οι δουλειές δεν τελειώνουν !
Βρείτε την κατάλληλη , για την ηλικία του παιδιού σας και αφήστε το να συμμετέχει ενεργά!

Βιβλιογραφία
www.learningdisabilities.about.com

ikidcenters

Δυσπραξία ή Διαταραχή του συντονισμού των κινήσεων

O όρος αναφέρεται σε ειδική διαταραχή της περιοχής της ανάπτυξης των κινητικών δεξιοτήτων. Τα άτομα με δυσπραξία έχουν την δυσκολία να σχεδιάσουν και να ολοκληρώσουν μια πράξη. Υπολογίζεται ότι περίπου το 6% των παιδιών εμφανίζουν σημάδια δυσπραξίας και το 70% των παιδιών αυτών, που έχουν την διαταραχή είναι αγόρια. Η δυσπραξία μπορεί να επηρεάσει διαφορετικές περιοχές της λειτουργικότητας που ποικίλει ανάμεσα σε ένα απλό κινητικό έργο, όπως είναι η χειρονομία του χαιρετισμού, σε περισσότερο περίπλοκα έργα, όπως είναι το πλύσιμο των δοντιών... Ποιες είναι οι επιπτώσεις της δυσπραξίας; Η δυσπραξία είναι μια δια βίου διαταραχή που προσβάλει την κινητική ανάπτυξη του ανθρώπου. Μολονότι πολλές δυσκολίες μπορεί να εμμένουν σε όλη τη διάρκεια της ζωής, ωστόσο ο τύπος των δυσκολιών που βιώνει το άτομο μπορεί να αλλάξουν.   Συμπτώματα στα πολύ νεαρά παιδιά:   Τα βρέφη με δυσπραξία είναι δυνατό να αποφεύγουν το μπουσούλημα και το κύλισμα, και μπορεί να εναντιώνονται σε έργα που απαιτούνται κινητικές δεξιότητες. Καθώς αυτά τα παιδιά μεγαλώνουν είναι επιρρεπή σε: Δυσκολία στην κίνηση των ματιών (δηλ. δε μπορούν να στρέψουν το βλέμμα τους) κινούν ολόκληρο το κεφάλι αντί μόνο τα μάτια Δυσκολία στο να χρησιμοποιούν σκεύη για το φαγητό τους(εννοείται ότι δε μπορούν να χρησιμοποιήσουν μαχαιρο-πήρουνο, τρώνε συνήθως με τα χέρια) και δυσκολεύονται να κρατήσουν μια κούπα καθώς πίνουν κάτι. Δυσκολίες στο περπάτημα, στα πηδηματάκια με το ένα πόδι, στα άλματα, στο πιάσιμο και πέταγμα της μπάλας, στη χρήση του ποδηλάτου. Καθυστέρηση στη χρήση της ομιλούμενης γλώσσας και ομιλία, η οποία δύσκολα γίνεται κατανοητή. Σκοντάφτουν επάνω στα αντικείμενα. Καθυστέρηση στην εδραίωση της πλαγίωσης, δηλ. στην χρήση του αριστερού ή δεξιού χεριού. Δυσκολία σε έργα που απαιτούν την λεπτή κινητικότητα, όπως το δέσιμο των κορδονιών και το κούμπωμα των ρούχων. Δυσκολία στο κράτημα του μολυβιού. Ευαισθησία στο άγγιγμα με την έννοια ότι μπορεί να βρίσκουν πως τα ρούχα τους δεν είναι άνετα και ακόμη μπορεί να βρίσκουν δυσάρεστο το λούσιμο, το κόψιμο των νυχιών, το καθάρισμα των δοντιών. Φτωχή αίσθηση του προσανατολισμού. Στα παιδιά του σχολείου: Η δυσπραξία προκαλεί δυσκολία στην ανάπτυξη των κοινωνικών δεξιοτήτων των παιδιών και αυτά μπορεί να έχουν προβλήματα στις σχέσεις με τους συνομηλίκους τους. Μολονότι είναι έξυπνα παιδιά, ωστόσο φαίνονται ανώριμα και μερικά μπορεί να αναπτύξουν φοβίες και ψυχαναγκαστική συμπεριφορά. Όλοι οι νέοι άνθρωποι πρέπει να αντιμετωπίζουν τις γρήγορες αλλαγές που συμβαίνουν στο σώμα τους. Όμως πολλοί νέοι με την διαταραχή της δυσπραξίας, εκτός από τις δυσκολίες λόγου και ακαδημαϊκής προόδου, έχουν και άγχος για την αντιμετώπιση των προβλημάτων συντονισμού. Οι δυσκολίες συντονισμού των κινήσεων δημιουργούν ιδιαίτερα προβλήματα στο μάθημα της φυσικής αγωγής και σε άλλες αθλητικές δραστηριότητες. Οι δυσκολίες στην ομιλία καθώς γίνονται φανερές ακόμα και σε περιστασιακές συζητήσεις, μπορεί να δημιουργήσουν προβλήματα στην κοινωνικότητα του ατόμου καθώς το καθιστούν απρόθυμο να συμμετάσχει με θέρμη σε συζητήσεις. Οι δυσκολίες στην γραφή, όπως τα κακοσχηματισμένα γράμματα, το άρπαγμα του μολυβιού και το αργό γράψιμο, μπορεί να καταστήσουν την σχολική εργασία απογοητευτική. Έφηβοι και ενήλικες: Οι επιπτώσεις της δυσπραξίας στους ενήλικες παρουσιάζονται σε κάθε πτυχή της ενήλικης ζωής. Οι δυσκολίες μπορεί να έχουν επίδραση: Στην οδήγηση Στην ολοκλήρωση των καθημερινών εργασιών του νοικοκυριού Στο μαγείρεμα Στην προσωπική περιποίηση και αυτοεξυπηρέτηση Στην απαραίτητη επιδεξιότητα των χεριών για γράψιμο και πληκτρολόγηση Στον έλεγχο της έντασης της φωνής, του τόνου και της άρθρωσης. Σύγχυση της αντίληψης εξαιτίας της ευαισθησίας στο φως, στο άγγιγμα, στον χώρο, στην γεύση και στις οσμές. Είναι σημαντικό να σημειωθεί πως αν ένα πρόσωπο παρουσιάζει τέτοιου είδους δυσκολίες, όπως αυτές που περιγράφονται πιο πάνω, δεν είναι απαραίτητο να έχει δυσπραξία. Αν όμως ένα άτομο εμφανίζει δυσκολίες αυτού του τύπου, για χρονικό διάστημα, επιβάλλεται η εξέτασή του από ειδικό για να διερευνηθεί η πιθανότητα εμφάνισης της δυσπραξίας πηγή

και άλλα για τη δυσπραξία