Tips για να είναι το σπίτι πάντα βρόμικο και ασυμμάζευτο!!

Μήπως είσαι μαμά, συμμαζεύεις και καθαρίζεις το σπίτι και μένει για αρκετό χρονικό διάστημα και καθαρό ΚΑΙ συμμαζεμένο; 

Μη στεναχωριέσαι σου έχω τη λύση! 

Εγώ σου έχω tips που τα έχω εφαρμόσει η ίδια για ένα πάντα βρώμικο και ασυμμάζευτο σπίτι.

Για να έχεις ένα πάντα βρώμικο και ασυμμάζευτο σπίτι χρειάζεσαι αρχικά τουλάχιστον ένα τρομερό νήπιο, πολύχρωμο σίφουνα (Mini Me). 

Και ένα απαιτητικό βρέφος, που διαβάζει τη σκέψη σου όταν θέλεις να καθαρίσεις, (Mini Me Junior) και έχει αποφασίσει να μην σε αφήσει να το κάνεις. «Σε θέλω μόνο για μένα μαμά! Get over it!»

Εν συντομία λοιπόν:
Ξεκινάς να καθαρίζεις. 

Κοιτάς το χαμό γύρω σου και δεν ξέρεις τι να πρωτοδιαλέξεις. Ας πούμε το μπάνιο. Αφήνεις το νήπιο με το μωρό στο καθαρό και συμμαζεμένο παιδικό δωμάτιο (έχοντας κάνει πρώτα ποιοτικό έλεγχο ασφαλείας) όπου το μωρό θα είναι ήσυχο για τα επόμενα 5 λεπτά. 

Ο χρόνος που έχεις είναι ελάχιστος. 3-2-1 πάμε! Βάζεις γάντια και τρίβεις. Κοιτάς και το ντουλαπάκι του μπάνιου. 

Αν είσαι τυχερή θα προλάβεις να το καθαρίσεις -συμμαζέψεις λίγο και αυτό. 

Τραγουδάς το «Χαρωπά τα δυο μου χέρια τα χτυπώ» για να είναι ήρεμο το μωρό. 

Πηγαίνεις κάθε 5 δευτερόλεπτα στο παιδικό για να κάνεις τσεκ αν όλα είναι οκ. Το τελειώνεις στην εκπνοή του χρόνου (μόλις το μωρό αρχίζει να κλαίει).

Αποτέλεσμα: Το μπάνιο αστράφτει (δεν κατάφερες να κάνεις και το ντουλαπάκι τελικά αλλά ποιες οι πιθανότητες; 🙂 ) – το παιδικό δωμάτιο τώρα πια είναι βομβαρδισμένο από παιχνίδια, όλα άνω κάτω. Κάθε τι έχει και το τίμημα του.

Τα πάντα είναι σκονισμένα και έχουν δαχτυλιές. 

Παίρνεις το ξεσκονόπανο και το azax. 

Τραγουδάς το «Χαρωπά τα δυο μου χέρια τα χτυπώ» για να είναι ήρεμο το μωρό. 

Τι μπορεί να πάει στραβά; 

Καθώς καθαρίζεις τις γυάλινες κορνίζες σου πέφτει μια και σπάει στο πάτωμα. Το μωρό τρομάζει και κλαίει. Συγχαρητήρια. Διπλή δουλειά. Παράτα το ξεσκόνισμα και μάζευε.

Αποτέλεσμα: Τα πάντα συνεχίζουν και παραμένουν σκονισμένα με δαχτυλιές. Δοκίμασε μια άλλη φορά.

Θες να σκουπίσεις. 

Χάλια το πάτωμα, επαναλαμβάνω χάλια το πάτωμα. Βγάζεις τη σκούπα. 

Ξεκινάς. 

Τραγουδάς το «Χαρωπά τα δυο μου χέρια τα χτυπώ» για να είναι ήρεμο το μωρό. 

Δεν ακούγεται η υπέροχη φωνή σου από το θόρυβο της σκούπας, ο μικρός τρομάζει και ουρλιάζει. Πρόλαβες να σκουπίσεις το παιδικό και τη κρεβατοκάμαρα.

Αποτέλεσμα: Το υπόλοιπο σπίτι θα έχει καλύτερη τύχη ίσως αύριο.

Σφουγγάρισμα. 

Αααα αυτό δεν κάνει θόρυβο! Τέλεια! Κοίτα, πρέπει επιτέλους να σφουγγαρίσεις δεν γίνεται άλλο, το μωρό δεν μπορεί να μπουσουλάει σε βρώμικο πάτωμα! 

Ξεκινάς. 

Τραγουδάς το «Χαρωπά τα δυο μου χέρια τα χτυπώ» για να είναι ήρεμο το μωρό. 

Σφουγγαρίζεις με ταχύτητα φωτός, δεν έχεις πολύ χρόνο, θυμάσαι πόσο τακτικά σφουγγάριζες παλιά ΚΑΙ κάτω από τον καναπέ και σε πιάνει κλαυσίγελος. 

Ωραία τώρα τουλάχιστον έχεις στοιχειωδώς καθαρό πάτωμα. Έρχεται το τρομερό νήπιο σου από το σχολείο. Τρώει φαγητό και το μισό πέφτει κάτω. 

Τρώει μπισκότα και πέφτουν τα ψίχουλα κάτω.

Αποτέλεσμα: Είχες σε παρελθοντικό χρόνο στοιχειωδώς καθαρό πάτωμα. Τώρα πια όχι. Πέρασαν μόλις 2 ώρες.

Συμμάζεμα. 

Μπουφάν και ρούχα στις καρέκλες, διάφορα χαρτιά από εδώ και από εκεί, παιχνίδια στο σαλόνι, παιχνίδια στο μπάνιο, παιχνίδια στο παιδικό, παιχνίδια παντού. 

Ξεκινάς. 

Τραγουδάς το «Χαρωπά τα δυο μου χέρια τα χτυπώ» για να είναι ήρεμο το μωρό. 

Είναι τόσα πολλά! Σε πιάνει άγχος γιατί η ντουλάπα είναι ήδη γεμάτη και ακατάστατη. Θέλεις να κατεβάσεις τα πάντα και να τα συμμαζέψεις από την αρχή για να είναι όμορφα και ωραία. Δεν έχεις χρόνο, το μωρό άρχισε να κλαίει, τα βάζεις μέσα βιαστικά όπως να ναι για άλλη μια φορά. Εύχεσαι να μην είσαι η επόμενη που θα ανοίξεις την ντουλάπα και πέσουν όλα πάνω σου.

Αποτέλεσμα: Συμμάζεψες εσύ τώρα; Ναι καλά!

Σιδέρωμα. 

Δεν το θέλεις δεν σε θέλει, υποφέρεις και υποφέρει. Αλλά το όρος Έβερεστ από ασιδέρωτα πρέπει να γίνει έστω λοφίσκος! Ας μη καταλαμβάνει όλη τη κρεβατοκάμαρα, τουλάχιστον τη μισή, να έχεις χώρο για τα νέα ρούχα που περιμένουν να πλυθούν. 

Ξεκινάς. 

Τραγουδάς το «Χαρωπά τα δυο μου χέρια τα χτυπώ» για να είναι ήρεμο το μωρό. 

Έρχεται το τρομερό νήπιο σου και παίζει με το καλώδιο από το σίδερο. Τον προειδοποιείς για τις επιπτώσεις. Επιμένει. Σε τριγυρίζει σαν καρχαρίας. Μπλέκεται στο καλώδιο, πέφτει κάτω. Αρχίζει και κλαίει. Τώρα κλαίει και το μωρό γιατί τρόμαξε. Το βγάζεις γρήγορα από την πρίζα και μαζεύεις.

Αποτέλεσμα: Πρόλαβες να σιδερώσεις 5 ρούχα ίσα ίσα να έχει η οικογένεια να ντυθεί αύριο. Το όρος Έβερεστ παραμένει στη θέση του. Δοκίμασε μια άλλη μέρα, ίσως να έχεις καλύτερη τύχη.

Τέλος της εβδομάδας και κοιτάς γύρω σου....

................

η συνέχεια εδώ: e-mama
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Σκοπός της ανάθεσης εργασιών στα παιδιά - Η μεγάλη σημασία του να πηγαίνεις το πιάτο σου στο νεροχύτη

Πόσο σημαντικό είναι να ζητάμε από τα παιδιά μας να πηγαίνουν το πιάτο τους στο νεροχύτη, αφού τελειώσουν το φαγητό τους; 

Και γιατί (σχεδόν) κανένας γονιός δεν το κάνει;

Το δεύτερο, ειδικά, σκέλος του ερωτήματος, ήταν αυτό που μας είχε απασχολήσει πολύ στο παρελθόν και εξακολουθεί να μας απασχολεί κάθε φορά που βλέπουμε μητέρες ή πατεράδες να αναλαμβάνουν όλες τις ευθύνες του σπιτιού, μαθαίνοντας στα τέκνα τους πως μπορούν να κάνουν ότι θέλουν και μια ζωή άλλοι θα καθαρίζουν γι’ αυτούς.

Μια εξήγηση υπεραπλουστευμένη που περιγράφει ωστόσο τα δεδομένα ως έχουν, καθώς στην πλειοψηφία τους οι νέοι γονείς συνεχίζουν την τακτική παλαιότερων γενεών, αποκλείοντας τα παιδιά τους από τη συμμετοχή στις ευθύνες του σπιτιού για να έρθουν μερικά χρόνια αργότερα -στην εφηβεία- να απορούν που τα παιδιά τους τα περιμένουν όλα έτοιμα στο πιάτο.

Ποιο είναι το βασικό πρόβλημα; 

Όχι φυσικά τα ανυπάκουα και κακομαθημένα παιδιά, αλλά οι γονείς οι οποίοι είτε θεωρούν ότι δεν πρέπει να επιβαρύνουν τα παιδιά τους με τέτοιου είδους υποχρεώσεις είτε δεν τους ζητάνε ποτέ να συμμετέχουν στις δουλειές του σπιτιού, επειδή θεωρούν αυτονόητο πως αυτό είναι αποκλειστικά δική τους ευθύνη.

Δεν μπορούμε ξαφνικά να απαιτούμε από έναν έφηβο να μαζεύει τα ρούχα του και να μην τα πετά στο πάτωμα, εάν του μαζεύαμε τα παιχνίδια όταν ήταν μικρός.

Η ψυχολόγος Στέλλα Μυριάνθους MSc, αναλύει την πρακτική αυτή και εξηγεί στη CITY πόσο σημαντικό είναι για την μετέπειτα εξέλιξη και συμπεριφορά των παιδιών μας, να μαθαίνουν από πολύ νωρίς –από τη στιγμή που κάθονται στο τραπέζι μαζί μας- να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους, όπως το να πηγαίνουν το πιάτο τους στο νεροχύτη, αφότου τελειώσουν τα φαγητό τους.

Γράφει η Στέλλα Μυριάνθους

Οι γονείς, πολλές φορές, διερωτώνται για το κατά πόσο πρέπει να συμπεριλαμβάνουν τα παιδιά τους στις δουλειές του σπιτιού ή αν είναι προτιμότερο να τα κάνουν όλα γι’ αυτά. Συνήθως, αυτή η πρακτική δικαιολογείται με το επιχείρημα ότι τα παιδιά πρέπει να είναι αφοσιωμένα στο παιχνίδι και αργότερα στα μαθήματά τους.

Και ναι, εν μέρει αυτό είναι αλήθεια καθώς δεν πρέπει να φορτώνουμε επιπλέον, το ήδη φορτωμένο πρόγραμμα των παιδιών, με πράγματα που δεν θέλουμε ή δεν προλαβαίνουμε εμείς –οι γονείς- να κάνουμε.
Αν από τις μικρές ηλικίες αναθέτουμε απλές δουλειές στα παιδιά μας, τότε θα επιτύχουμε σωστή συνεργασία μεγαλώνοντας.

Ωστόσο, είναι σημαντικό από πολύ νωρίς να γνωρίζουν ότι είναι ισότιμα μέλη της οικογένειας και έχουν ευθύνες μέσα σ’ αυτήν όπως και δικαιώματα, ανάλογα –πάντα- με την ηλικία τους.

Αν δώσουμε από νωρίς στα παιδιά μας ευθύνες μέσα στο σπίτι, τότε μαθαίνουν να είναι υπεύθυνα και να σέβονται τους κόπους του άλλου και αυτά που του προσφέρουν, ενώ νιώθουν ικανά και χτίζουν αυτοπεποίθηση.

Τι μπορούν οι γονείς να κάνουν;
Στα παιδιά μικρής ηλικίας, οι γονείς μπορούν να αναθέσουν δουλειές όπως το μάζεμα των παιχνιδιών τους ή ακόμη και να βάλουν τα άπλυτά τους ρούχα, στο καλάθι με τα υπόλοιπα.

Κάπως έτσι χτίζεται μια κουλτούρα υπευθυνότητας και μεγαλώνοντας θα μπορούν να αναλάβουν ένα κατοικίδιο ή την ετοιμασία του μεσημεριανού γεύματος κ.ο.κ.

Αν από τις μικρές ηλικίες αναθέτουμε απλές δουλειές στα παιδιά μας, τότε θα επιτύχουμε σωστή συνεργασία μεγαλώνοντας. Δεν μπορούμε ξαφνικά να απαιτούμε από έναν έφηβο να μαζεύει τα ρούχα του και να μην τα πετά στο πάτωμα, εάν του μαζεύαμε τα παιχνίδια όταν ήταν μικρός.

Σκοπός της ανάθεσης εργασιών σε ένα παιδί, δεν είναι για να εξετάσουμε εάν το κάνει σωστά κι αν έχει ταλέντο στο μάζεμα των ρούχων, λόγου χάρη

Αναθέτοντας δουλειές του σπιτιού, λοιπόν, στα παιδιά μας -πάντα στα πλαίσια των ικανοτήτων τους- τα διδάσκουμε τη σημασία της βοήθειας και της συμμετοχής και τα προετοιμάζουμε για μια πιο ανεξάρτητη ζωή. 

Επίσης τα παιδιά, νοούμενου ότι δεν τα κατακρίνουμε συνεχώς, νοιώθουν περήφανα που τα κατάφεραν και μας βοήθησαν. 

Παράλληλα, εάν οι δουλειές του σπιτιού μοιράζονται, τότε όλη η οικογένεια έχει περισσότερο ελεύθερο χρόνο για παιχνίδι και κοινές δραστηριότητες.

Η ανάθεση εργασιών και ευθυνών δεν γίνεται για αξιολόγηση ικανοτήτων

Σκοπός της ανάθεσης εργασιών σε ένα παιδί, δεν είναι για να εξετάσουμε εάν το κάνει σωστά κι αν έχει ταλέντο στο μάζεμα των ρούχων, λόγου χάρη. Οι δουλειές του σπιτιού δεν πρέπει να γίνουν ακόμη μια αφορμή για καυγάδες.

Γι’ αυτό είναι σημαντικό οι γονείς να αναθέτουν τις σωστές ευθύνες, ανάλογα με την ηλικία αλλά και τα ενδιαφέροντα του παιδιού. 

Αν, δηλαδή, ένα παιδί αρέσκεται να βγαίνει στο κήπο και να παίζει, τότε τι καλύτερο από την ανάθεση της φροντίδας του κήπου. Μπορεί να ξεκινά από το πότισμα, έως και την περιποίηση των λουλουδιών, πάντα με τη σωστή επίβλεψη.

Τα παιδιά είναι καθρέφτες
Μπορεί να ακούγεται κλισέ, αλλά είναι η πικρή αλήθεια. 

Αν σε ένα σπίτι η μητέρα έχει την αποκλειστική ευθύνη του νοικοκυριού, τότε το παιδί είναι λογικό να θεωρεί πως αυτό είναι το φυσιολογικό. 

Δεν μπορούμε, για παράδειγμα, να απαιτούμε από το παιδί μας να πάει το πιάτο του στο νεροχύτη την ίδια ώρα που εμείς περιμένουμε κάποιον άλλον να το πάει για εμάς.

Να επιβραβεύετε στις προσπάθειές τους
Η επιβράβευση και η αναγνώριση των προσπαθειών τους, είναι εξίσου σημαντική με την ανάθεση των εργασιών. 

Και αυτό πρέπει να εκφράζεται λεκτικά. 

Πρέπει τα παιδιά να γνωρίζουν ότι οι γονείς του αναγνώρισαν την προσπάθειά τους και την εκτίμησαν. Ενώ οι λέξεις όπως «παρακαλώ» και «ευχαριστώ» αντίστοιχα, αποτελούν βασικά στοιχεία στην επικοινωνία των δύο πλευρών, που δείχνει σεβασμό στον κόπο του παιδιού.

Εν κατακλείδι, το να μαθαίνουμε τα παιδιά μας να πηγαίνουν το πιάτο τους στο νεροχύτη από πολύ νωρίς, είναι η αφετηρία για τη δημιουργία ισορροπημένων οικογενειακών σχέσεων και φυσικά το πρώτο βήμα για τη δημιουργία ανεξάρτητων παιδιών και εν συνεχεία ανεξάρτητων ενηλίκων.

city.sigmalive
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Θέλετε να κάνετε ένα μεγάλο δώρο στο παιδί σας; Αναθέστε του δουλειές!

Μια νέα μεγάλη έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε γονείς από τη Μεγάλη Βρετανία και τις ΗΠΑ διαπίστωσε ότι τα παιδιά που αναλαμβάνουν δουλειές μέσα στο σπίτι έχουν καλύτερες επιδόσεις στο σχολείο, είναι πιο υπεύθυνα και πιο δημιουργικά.

Συγκεκριμένα, οι ερευνητές προσέγγισαν πάνω από 5000 γονείς και από τις δύο χώρες με ερωτήσεις σχετικές με τις δουλειές που αναθέτουν στα παιδιά και τα αποτελέσματα έχουν μεγάλο ενδιαφέρον.

Το 89% των γονιών που βάζουν τα παιδιά να κάνουν δουλειές πιστεύουν ότι τα παιδιά τα πηγαίνουν πολύ καλά στο σχολείο, ενώ το 88% πιστεύει ότι τα παιδιά έγιναν πιο υπεύθυνα με το να τους αναθέτει δουλειές και να έχουν αναλάβει κάποιες υποχρεώσεις μέσα στο σπίτι.

Το πιο εντυπωσιακό αποτέλεσμα είναι ότι οι δουλειές ενισχύουν τη δημιουργικότητα των παιδιών, κάτι στο οποίο συμφωνεί το 95% των γονιών. 

Κι αν νομίζετε ότι το να βάλετε τα παιδιά να κάνουν δουλειές στο σπίτι θα δημιουργήσει καυγάδες και προβλήματα στην οικογένεια, τα αποτελέσματα της έρευνας είναι καθησυχαστικά: το 96% των γονιών που τα παιδιά τους είναι υπεύθυνα για κάποια πράγματα μέσα στο σπίτι δηλώνει ότι έχει πολύ καλή σχέση με τα παιδιά.

Να λοιπόν που αποδεικνύεται και επιστημονικά ότι το να μοιραζόμαστε τις δουλειές και τις υποχρεώσεις του σπιτιού με τα παιδιά είναι μια πρακτική που κάνει καλό σε ολόκληρη την οικογένεια!

blogs-sch

Σιγά, τι έχεις να κάνεις; Στο σπίτι με το μωρό μένεις…. Μου είπε μια φίλη μου προχτές.

Εκείνη την στιγμή απλά ένιωσα να μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι. Σκέφτηκα στην αρχή να την βρίσω, να αρχίσω να φωνάζω αλλά αποφάσισα να της πω τι κάνω μια μέρα που μένω με το μωρό στο σπίτι.

1:27 π.μ 

Το μωρό ξυπνάει και πρέπει να το θηλάσω

1:32 

Drift back to sleep.

1:33 

Το νανουρίζω και το βάζω για ύπνο.

4:32 

Επαναλαμβάνω τα παραπάνω.

6:15 

Το ξυπνητήρι χτυπάει και εγώ στριφογυρίζω στο κρεβάτι από την νύστα. Σηκώνομαι και ξεκινάω το καθημερινό μου πρόγραμμα.

7:04 

Ετοιμάζω φαγητό για τον μεγάλο μου γιο, φτιάχνω μια κούπα καφέ για εμένα και μια για τον άντρα μου.

7:16 

Το μωρό ξύπνησε και πρέπει να θηλάσω. Εννοείται πως ταυτόχρονα έχει ξυπνήσει και ο γιος μου.

7:30 

Θηλάζω, όσο πιο γρήγορα γίνεται, και ετοιμάζω τον γιο μου για το σχολείο. Ντύνομαι βιαστικά και αποχαιρετώ τον άντρα μου για το σχολείο.

8:00 

 Βάζω στον γιο μου στο αυτοκίνητο μαζί με το μωρό για να πάμε στο σχολείο.

8:30 

Πηγαίνω με το μωρό να πληρώσουμε λογαριασμούς και να πληρώσουμε λογαριασμούς και να ψωνίσουμε για το σπίτι.

9:52 

Γυρνάμε σπίτι και βάζω πλυντήριο.

10:01 

Θηλάζω και βάζω το μωρό για ύπνο.

10:18 

Αποφασίζω να συμμαζέψω το σπίτι και ταυτόχρονα ετοιμάζω φαγητό.

10:45 

Βάζω το φαγητό να ψήνεται και μπαίνω για ένα γρήγορο μπάνιο. Το μωρό κλαίει και βγαίνω μισοβρεγμένη από το μπάνιο.

11:30 

Βγαίνω δεύτερη φορά από το μπάνιο. Ευτυχώς αυτή την φορά πρόλαβα να λουστώ.

11:40 

Ξαναζεσταίνω τον καφέ μου. Ξαναετοιμάζομαι για να φύγω να πάρω τον γιο μου από το νηπιαγωγείο.

12:00 

Παίρνω τον γιο μου από το σχολείο και πηγαίνουμε στο σπίτι. Ταΐζω και το μωρό και τον μεγάλο.

12:34 

Ο γιος μου θέλει να πάμε στην παιδική χαρά και βγαίνουμε πάλι προς τα έξω.

13:30 

Το μωρό γκρινιάζει ξαφνικά και γυρνάμε σπίτι.

14:00 

Στρώνω το τραπέζι και βάζω τον γιο μου να φάει. Το μωρό δεν κοιμάται και προσπαθώ να το ηρεμήσω.

15:12 

Πλένω τα πιάτα και πάω να δω πως είναι το μωρό.

15:30 

Βάζω τον γιο μου για ύπνο και κάθομαι στον υπολογιστή για να κάνω την εργασία μου για το μεταπτυχιακό.

16:00 

Χτυπάει το τηλέφωνο για να μου μιλήσουν για ένα νέο συμβόλαιο τηλεφώνου. Όσο αρνούμαι ευγενικά ακούω το μωρό να κλαίει.

16:30 

Θήλασα και βάζω το μωρό στο ριλάξ για να παίξει με τα παιχνιδάκια του.

16:45 

Ξυπνάει ο γιος μου και πεινάει . Ετοιμάζω κάτι να φάει και τσιμπάω και εγώ κάτι. Ξαναζεσταίνω τον καφέ μου από το πρωί επειδή νυστάζω.

17:00 

Ξαναπιάνω την εργασία μου αλλά ο γιος μου μου ζητάει να παίξουμε. Αφήνω τον υπολογιστή και πάω να παίξουμε.

17:30 

Ξαναπιάνω την εργασία για λίγο και βάζω το φαγητό να ζεσταθεί για τον άντρα μου.

17:50 

Μαζεύω τα πεταμένα παιχνίδια και καθαρίζω τις μπογιές από τον καναπέ.

18:00 

Έρχεται ο άντρας μου και το μωρό κλαίει . Δεν προλαβαίνουμε να κουβεντιάσουμε και πηγαίνω να θηλάσω.

18:30 

Μαζεύω το τραπέζι και ο άντρας μου παίζει με τα παιδιά.

18:45 

Ετοιμάζω απογευματινό για τον γιο μου. Δεν τρώει και μαλώνουμε μέχρι να φάει. Τρώω το μισό κολατσιό του και τον αφήνω να πάει να παίξει.

20:00 

Ετοιμάζω βραδινό και βάζω τον γιο μου για μπάνιο. Ο άντρας μου βοηθάει στο μπάνιο και μιλάμε λίγο για την ημέρα μας, επειδή δεν προλάβαμε να τα πούμε.

20:10 

Πηγαίνει εκείνος στο μωρό και εγώ μένω με τον γιο μου να τελειώσει το μπάνιο του και βάζουμε πιτζάμες.

20:30 

Τρώμε βραδινό και ο άντρας μου πάει να κοιμίσει τον γιο μας. Και εγώ βάζω το μωρό για μπάνιο.

20:45 

Πηγαίνω να δώσω ένα φιλί στον γιο μου και βάζω στο μωρό λίγη μουσική να χαλαρώσει.

21:30 

Κοιμίζω το μωρό και κάθομαι με τον άντρα μου να φάμε λίγο και να μιλήσουμε.

22:00 

Μαζεύω το τραπέζι και καθόμαστε να δούμε λίγη τηλεόραση.

22: 30 

Μας παίρνει ο ύπνος στον καναπέ.

23:00 

Ξαπλώνουμε για ύπνο.

23:30 

Ξυπνάει το μωρό και πρέπει να θηλάσω.

Αυτή λοιπόν ήταν η μέρα μου. Είπες ότι δεν έχω να κάνω τίποτα επειδή δεν δουλεύω; Έχεις δίκιο. Δεν έχω τίποτα να κάνω!

Γκαλίτσιου Μαριάννα 

babyradio

Δώστε στα παιδιά αρμοδιότητες μέσα στο σπίτι. Έχουν μεγάλη σημασία για την ανάπτυξή τους

«Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα των παιδιών είναι
ότι νομίζουν πως δεν τα χρειάζονται»!
Τα σημερινά παιδιά έχουν συνηθίσει να μην έχουν πολλές αρμοδιότητες όσον αφορά τις δουλειές του σπιτιού.

WHEN KIDS HELP OUT AT HOME, IT'S GOOD FOR THEM

Η καθημερινότητά τους περιστρέφεται γύρω από το σχολείο και τις εξωσχολικές δραστηριότητες και δύσκολα  αναλαμβάνουν κάποιο καθήκον που σχετίζεται με το σπίτι. Είναι κουρασμένα από τις δραστηριότητες, από το διάβασμα, από το κυνήγι της επιτυχίας και τους καλούς βαθμούς.

Μερικές φορές όμως, η πραγματική επιτυχία μπορεί να βρίσκεται μέσα στο σπίτι και στο τι κάνουν τα παιδιά εκεί. Σύμφωνα με έρευνες, το να αναλάβει ένα παιδί να κάνει δουλειές του σπιτιού ενισχύει τις δεξιότητες του παιδιού, την αίσθηση ευθύνης και την αυτοπεποίθησή του. Βασικά χαρακτηριστικά δηλαδή, τα οποία είναι προϋποθέσεις για μία καλή και ευτυχισμένη ζωή.

Οι γονείς σήμερα θεωρούν ότι οι επιτυχίες στο ακαδημαϊκό επίπεδο, εξασφαλίζουν την επιτυχία στη ζωή, όμως έχουν παραμελήσει την αξία της φροντίδας των άλλων.

 

Η σημαντικότητα της ανάληψης καθηκόντων έχει αποδειχθεί από πολλές μελέτες.

Σε μια διαχρονική μελέτη που έγινε στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, συμμετείχαν 84 παιδιά σε 4 φάσεις της ζωής τους: στην προσχολική ηλικία, στην ηλικία των 10 ετών, των 15 ετών και στην ηλικία των 25 ετών. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα τα παιδιά που αναλάμβαναν τις δουλειές του σπιτιού από την ηλικία των 3 ετών είχαν καλύτερες διαπροσωπικές σχέσεις με την οικογένειά και τους φίλους, περισσότερα ακαδημαϊκά επιτεύγματα, βρήκαν πιο γρήγορα δουλειά και ήταν πιο αυτόνομα σε σχέση με τα παιδιά που δεν αναλάμβαναν καθήκοντά ή ανέλαβαν στην εφηβεία τους.

 

Πόσο αναγνωρίζεται όμως η αξία αυτή από τους ανθρώπους;

Μια έρευνα που έγινε στο Πανεπιστήμιο του Harvard, εξέτασε τις απόψεις 10.000 εφήβων, ζητώντας τους να ταξινομήσουν τις εξής αξίες: ακαδημαϊκή επιτυχία, ευτυχία, και φροντίδα για τους άλλους. Σχεδόν το 80% διάλεξε την ακαδημαϊκή επιτυχία και την ευτυχία πάνω από την φροντίδα για τους άλλους. Ωστόσο, σύμφωνα με τους ειδικούς η ευτυχία δεν προέρχεται από την ακαδημαϊκή επιτυχία, αλλά από τους ισχυρούς δεσμούς με τους γύρω.

Οι ισχυροί δεσμοί με τους οικείους, προτρέπουν το άτομο να ζήσει μια πιο ήρεμη και ασφαλή ζωή.

 

Πώς γίνεται οι γονείς να καλλιεργήσουν την συναίσθηση των αμοιβαίων υποχρεώσεων στα παιδιά;

1. Προσοχή στις λέξεις: σύμφωνα με έρευνα όταν οι γονείς ευχαριστούν τα παιδιά που είναι «καλοί βοηθοί» και όχι «γιατί βοηθούν»  δίνουν κίνητρο στο παιδί να κάνει τη δουλειά που του έχει ανατεθεί για να αποκτήσει ένα ακόμη «ταμπελάκι». Έτσι ο λόγος που θα ολοκληρώσει τα καθήκοντά του δεν είναι να προσφέρει στους άλλους, αλλά να είναι καλό το ίδιο.
2. Προγραμματισμός καθηκόντων: δίπλα στα μαθήματα του σχολείου και στις ώρες του ποδοσφαίρου, μπορούν οι γονείς να γράψουν τα καθήκοντα του παιδιού ώστε να τηρείται η συνέπεια και να αντιλαμβάνεται το παιδί ότι είναι μέρος του προγράμματός του.
3. Παιχνίδι: τα παιδιά αγαπούν ό,τι φαίνεται παιχνίδι. Μπορεί για παράδειγμα η πρώτη πίστα να είναι να ταξινομήσει τα ρούχα σε καθαρά και βρώμικα, ή σε χρωματιστά και λευκά και η επόμενη πίστα να είναι να βάλει πλυντήριο.
4. Αποφυγή της αμοιβής: συνήθως οι γονείς προσφέρουν αντάλλαγμα όταν το παιδί κάνει κάποια δουλειά του σπιτιού. Αυτό δεν βοηθάει στην ενίσχυση της ενσυναίσθησης  γιατί έτσι το παιδί μετατρέπει μια αλτρουιστική πράξη σε συναλλαγή.
5. Καθήκοντα: προκειμένου να καλλιεργηθεί η ενσυναίσθηση, είναι καλό τα καθήκοντα που αναλαμβάνει το παιδί να αφορούν και τους άλλους και όχι μόνο τον εαυτό του. Για παράδειγμα, μπορεί το παιδί να βοηθήσει σε κάτι που θα απαλλάξει τα άλλα μέλη της οικογένειας, όπως να μαζέψει τα πιάτα όλων. Αν η μοναδική του υποχρέωση είναι να τακτοποιεί το δωμάτιό του, τότε προωθείται η ατομικότητα και όχι η φροντίδα για τους άλλους.
6. Προτροπή: ο τρόπος που θα πούμε στο παιδί να κάνει τα καθήκοντα έχει σημασία. Οι ειδικοί συστήνουν ότι είναι καλύτερα να πούμε «Ας κάνουμε τώρα όλοι τις δουλειές μας» από το να πούμε «Κάνε τώρα τις δουλειές σου».
7. Τιμωρία ή υποχρέωση; τα καθήκοντα του σπιτιού δεν είναι τιμωρία, ούτε κάτι κακό. Με αυτό τον τρόπο πρέπει να αντιμετωπίζονται από όλους. Τα πρότυπα είναι σημαντικά: αν η μητέρα γκρινιάζει για το πλύσιμο των πιάτων, είναι λογικό να γκρινιάξει και το παιδί για το μάζεμα των παιχνιδιών του.

Οι δουλειές του σπιτιού δεν είναι μόνο καθήκον και υποχρέωση, είναι και ένας τρόπος να δείχνουν τα μέλη της οικογένειας ότι νοιάζονται το ένα για το άλλο. Έχοντας αυτή τη σκέψη στο μυαλό τους οι γονείς, θα ενισχύσουν την ενσυναίσθηση στο παιδί με ένα όμορφο τρόπο.

——————————-

Πηγή: psychologynow

Απασχόληση του παιδιού μέσα στο σπίτι…

Είναι πολλές οι φορές εκείνες, που το παιδί μας δεν θέλει να μείνει και να παίξει στο δωμάτιό του.
Μπορεί να υπάρχουν δεκάδες παιχνίδια στην διάθεσή του, αλλά εκείνο δεν βρίσκει κανένα ενδιαφέρον σ’ αυτά.
Αντίθετα το προσελκύουν άλλα πράγματα μέσα στο σπίτι που μόνο παιχνίδια δεν είναι.

Μπορείτε να εκμεταλλευτείτε όλες τις ώρες που είστε μέσα στο σπίτι με το παιδί σας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα αφήσετε όλες τις υπόλοιπες δραστηριότητες σας πίσω.
Χρησιμοποιήστε την φαντασία σας και πράγματα που υπάρχουν ήδη μέσα στο σπίτι και δημιουργήστε αυτοσχέδια παιχνίδια για να το απασχολήσετε.

Ακόμα και όταν κάνετε τις κλασικές δουλειές στο σπίτι για να το καθαρίσετε, μπορείτε να του δώσετε ένα μικρό πανάκι και να σας βοηθήσει.
Εκείνο θα ενθουσιαστεί που σας βοηθά και θα δείτε ότι κάνει προσπάθεια να μιμηθεί τις δικές σας κινήσεις.

Μέσα στην κουζίνα την ώρα που μαγειρεύετε για παράδειγμα, δώστε του τον «τίτλο» του βοηθού και αφήστε το να μαγειρέψει μαζί σας.
Μπορεί να σας δίνει πράγματα που χρειάζεστε από το ψυγείο ή από άλλα χαμηλά ντουλάπια της κουζίνας. Όσο μαγειρεύετε να του μιλάτε και να του εξηγείτε τα υλικά που χρησιμοποιείτε. Εκείνο θα βρει ενδιαφέρον σ’ αυτά που ακούει και θα δείτε πως θα ενθουσιαστεί.
Κάτι ακόμα που μπορείτε να κάνετε, είναι παιχνίδι με ένα βιβλίο μαγειρικής. Όσο εσείς είστε απασχολημένοι στον πάγκο της κουζίνας – εκείνο μπορεί καθισμένο στο τραπέζι της κουζίνας να έχει μπροστά του ένα βιβλίο συνταγών με εικόνες. Κάντε διάφορες ερωτήσεις στο παιδί για το βιβλίο που έχει μπροστά του. Μπορείς να βρεις μια εικόνα που να μοιάζει με το φαγητό που θα φτιάξουμε; Μπορείς να βρεις μια σαλάτα; Πού υπάρχει μια τούρτα; και άλλα τέτοια ερωτήματα. Δίνοντας και έναν πόντο για κάθε σωστή απάντηση, το παιδί σας και θα ενθουσιαστεί και θα περάσει η ώρα του δημιουργικά. Οτιδήποτε μέσα στο σπίτι μπορεί να γίνει ένα «εκπαιδευτικό» παιχνίδι, δεν είναι απαραίτητο να είναι μόνο βιβλίο.

Ακόμα και την ώρα που βγάζετε τα ρούχα απ’ το πλυντήριο και τα πηγαίνετε στο μπαλκόνι για να απλωθούν.
Και εκεί μπορεί να γίνει ένας χρήσιμος βοηθός. Ζητήστε του να σας δίνει τα μανταλάκια. Παίξτε μαζί του – δίνοντας και σ’ αυτήν την δουλειά μια πιο «εκπαιδευτική» προσέγγιση. Για παράδειγμα ζητήστε του να σας δίνει συγκεκριμένο χρώμα μανταλάκι κάθε φορά. Να σας δώσει πρώτα τα μπλουζάκια, μετά τα παντελόνια κ.ο.κ. Να σας δώσει τα ρούχα που φοράει ο μπαμπάς, μετά η μαμά κ.τ.λ

Για μεγαλύτερα παιδιά, όπως είναι τα παιδιά του δημοτικού, μπορείτε να τα απασχολήσετε μέσα στο σπίτι με δημιουργικά παιχνίδια όπως είναι οι κατασκευές.
Χρησιμοποιήστε φθηνά υλικά όπως είναι τα χαρτόνια από το χαρτί υγείας, κλωστές, μαλλί πλεξίματος αλλά και όσπρια και ζυμαρικά για να δημιουργήσετε διάφορα όμορφα πράγματα.
Το κάθε παιδί ανάλογα με την ηλικία που είναι μπορεί να απασχοληθεί με διάφορα πράγματα μέσα στο σπίτι χωρίς να σημαίνει ότι για να περάσει καλά θα πρέπει απαραίτητα να βρίσκεται μπροστά από μία τηλεόραση βλέποντας κινούμενα σχέδια.

Ο,τιδήποτε μέσα στο σπίτι μπορεί να γίνει ένα αυτοσχέδιο παιχνίδι για το παιδί.
Η μουσική, τα παιδικά τραγούδια και ο διάλογος είναι απαραίτητα. Όσο κάνετε τις δουλειές σας μέσα στο σπίτι να του μιλάτε. Βάλτε στο κασετόφωνο παιδικά τραγούδια που τα γνωρίζει και τραγουδήστε μαζί του. Μιλήστε του για πράγματα που βλέπει μέσα στο σπίτι και δώστε του απαντήσεις για ό,τι ρωτά.

Αυτές είναι μόνο μερικές προτάσεις από εμάς για εσάς!

Πηγή: www.my-family.gr
το βρήκαμε εδώ: paidikaiergotherapeia

Ο μικρός βοηθός σας στις μικροδουλειές του σπιτιού!

Ποιες δουλειές μπορείτε να αναθέσετε στο παιδί σας;

Το να σας βοηθήσει το παιδί σας με τις μικροδουλειές του σπιτιού είναι κάτι που θα το διασκεδάσει πολύ και παράλληλα θα του δώσει την ευκαιρία να κάνει επίδειξη των ικανοτήτων του, κάτι που λατρεύει! 

Οπότε διευκολύνετε τη ζωή σας όσο ακόμα προλαβαίνετε, αναθέτοντάς του κάποιες δουλειές!

Εάν μπορείτε να συμβιβαστείτε με ένα όχι τέλεια στρωμένο κρεβάτι, τότε το στρώσιμο του κρεβατιού μπορεί να είναι κάτι ιδιαίτερα διασκεδαστικό για το παιδί σας. 
Μπορείτε επίσης να του ζητήσετε να σας βοηθήσει να βγάλετε τα σεντόνια και τις μαξιλαροθήκες για να τα πλύνετε.
Μία άλλη δουλειά που θα λατρέψει είναι να σας βοηθήσει στο στρώσιμο του τραπεζιού φέρνοντας χαρτοπετσέτες και ψωμάκι για να φάτε όλοι μαζί.
Το μάζεμα των παιχνιδιών του κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί είναι μία δουλειά που οπωσδήποτε θα πρέπει να του αναθέσετε καθώς θα μάθει πως τα πράγματά μας πρέπει να είναι πάντα τακτοποιημένα για να μπορούμε να τα βρίσκουμε όταν τα χρειαζόμαστε.
Τέλος, κάτι επίσης διασκεδαστικό για το παιδί σας είναι να του ζητήσετε να σας βοηθήσει να μαζέψετε τα απλωμένα ρούχα, να τα διπλώσετε και ίσως να ταιριάξει τις κάλτσες.

Πηγή

Το δικό σου παιδί θα μαζέψει φράουλες;

Εσύ, λοιπόν, που τα παιδιά σου είναι ακόμα μικρά, αντί να τους πετάς 
στα μούτρα το κινέζικο χαζοπαίχνιδο από τα Τζάμπο, παίξε μαζί τους δουλεύοντας. Σκουπίστε, μαγειρέψτε, καθαρίστε τα τζάμια μαζί! 

παίξε μαζί τους δουλεύοντας. Σκουπίστε,
μαγειρέψτε, καθαρίστε τα τζάμια μαζί!

Για τα παιδιά, παιχνίδι είναι κι αυτό. Και αν κάποιες στιγμές δυσανασχετούν, αγνοήστε το. Σημασία έχει πως θα γνωρίζουν πώς να ζήσουν, όποια τροπή και αν πάρουν τα πράγματα. Θα έρθει μια μέρα που η ευγνωμοσύνη τους για σας, θα τους χαρίσει τόση ευτυχία, που τίποτα, μα τίποτα δεν μπορέσει να τους την πάρει! 
.
Από Αθηνά Ταρλά
Μία από τις μεγάλες χαρές που προσφέρει η ενασχόληση με τα ιδιαίτερα μαθήματα είναι η προσωπική σχέση με τον μαθητή, αν καταφέρεις να σε εμπιστευτεί. Το μεγάλο μειονέκτημα είναι η επαφή με κάποιους από τους γονείς.
 
Το κείμενο που ακολουθεί είναι η απάντηση σε μία μητέρα.  
Θεώρησα πως έπρεπε να της πω ότι το παιδί της, που είναι ήδη 18 ετών, δεν έχει την παραμικρή ιδέα για το τι συμβαίνει στην πραγματική ζωή και πως, κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε έστω και τώρα να το βοηθήσει να αντιληφθεί ορισμένα πράγματα. 
Με έναν πολύ αγενή τρόπο μου απάντησε πως το παιδί της προορίζεται για επιστήμονας και δεν έχει καμία ανάγκη να μάθει ταπεινές δουλειές. 
Όταν αναφερθήκαμε στις δουλειές του σπιτιού, μου είπε πως αυτές ήταν αποκλειστικά δική της αρμοδιότητα και τα παιδιά της θα έπρεπε να αφοσιωθούν στις σπουδές τους. Τέλειωσε τη μικρή της διάλεξη με το εξής: «Κι εσύ για να έχεις κάνει σπουδές, σημαίνει πως οι δικοί σου σε απάλλαξαν από όλα όσα θα σου αποσπούσαν την προσοχή. Το ίδιο κάνω για τα παιδιά μου. Δεν τα προορίζω να πάνε να μαζεύουν φράουλες με τους Πακιστανούς».
Καταλαβαίνετε πως η συνομιλία αυτή δεν πήγαινε καλά. Άλλη μία μητέρα που μεγαλώνει τα παιδιά της με φαντασιώσεις. Σκέφτηκα, όμως, να απαντήσω με αυτό το κείμενο, γιατί είναι πεποίθησή μου πως οι εμπειρίες του κάθε ανθρώπου είναι μαθήματα για όλους τους άλλους. Προσωπικά, γλίτωσα πολλές κακοτοπιές δίνοντας προσοχή στις εμπειρίες των άλλων.
Είμαι ακόμα λίγο θυμωμένη. Αλλά, ελπίζω στην ανοχή σας, καθώς αυτό δεν επηρεάζει το νόημα.
.
Λοιπόν, κυρία μου, λοιπές κυρίες και κύριοι,
Θυμάμαι, πόσο καμάρωνα με τα μικρά μου ζυμαράκια, τα οποία φούρνιζε η νονά μου μαζί με τα υπέροχα ψωμιά της. 
Θυμάμαι τη μία ταλαίπωρη ντομάτα που μου έδινε η μάνα μου να ετοιμάσω, όταν έφτιαχνε γεμιστά. Ήταν η δική μου ντομάτα! Τώρα ξέρω ότι αυτά που έφτιαχνα τα έτρωγαν με το ζόρι, αλλά εγώ δεν έβλεπα την ώρα να μεγαλώσω και να φτιάχνω ψωμιά και γεμιστά σαν τα δικά τους! Και κάποτε χρειάστηκε να εργαστώ σε κουζίνα για να ζήσω.
Πριν ακόμα πάω στο Γυμνάσιο, ήξερα να ξεχωρίζω και να μαζεύω χόρτα, να φροντίζω τα κηπευτικά στον μικρό μας κήπο, να ξεχωρίζω τα φρέσκα θαλασσινά στην αγορά. Εκείνη την εποχή η μητέρα μου ήταν καμαριέρα σε ένα μικρό ξενοδοχείο. Όταν δεν είχα σχολείο, με έπαιρνε μαζί της και είδα τι ακριβώς έκανε για να έρθουν τα χρήματα στο σπίτι. Την βοηθούσα και μου άρεσε. Όχι πάντα.
Λίγο μεγαλύτερη, μάθαινα πώς να σφίγγω τις χαλαρωμένες βρύσες. Να αλλάζω τις καμένες λάμπες, να τρίβω και να βάφω κάγκελα και τοίχους. Μεγαλώνοντας, ξόδευα πολύ λιγότερα χρήματα επισκευάζοντας τις απλές βλάβες μόνη μου. Και όταν χρειαζόταν ειδικός, καταλάβαινα αν κάνει σωστά τη δουλειά του και δεν γινόμουν θύμα κανενός επιτήδειου.
.
Οι γονείς ήταν εργάτες. Ύστερα μικροαστοί, καθώς κάποια στιγμή απέκτησαν ένα μαγαζί, στο οποίο εργαζόμουν από 9 ετών. Ήξερα να ζυγίζω, να δίνω ρέστα, να συναλλάσσομαι με τους πελάτες. Πότε μου άρεσε και πότε έπληττα. Αλλά, όταν τα πράγματα αγρίεψαν κι έπρεπε να δουλέψω οπουδήποτε, είχα το θάρρος να παρουσιαστώ οπουδήποτε. Και τα κατάφερα ικανοποιητικά και επέζησα και έβγαλα χρήματα, ώστε να σπουδάσω με δική μου δαπάνη αυτό που λαχταρούσα και να κάνω πια τη δουλειά που μου αρέσει. Διότι τα πράγματα ήρθαν ανάποδα και η οικογένεια διαλύθηκε κι εγώ βρέθηκα ολομόναχη. Ποιος θα μπορούσε να το προβλέψει; Αμέσως μετά, οι γονείς μου πέθαναν, για διαφορετικούς λόγους μέσα στον ίδιο χρόνο. Χάθηκε ακόμα και η ψευδαίσθηση της οικογένειας. Τι είχε μείνει; Τα μαθήματα ζωής που είχα πάρει. Αντί να πέσω στα πατώματα, αξιοποίησα όλα όσα είχα μάθει από αυτούς που έκαναν λάθη καθοριστικά για τη ζωή μου και τα οποία με βοήθησαν να ανατρέψω όλα τα προγνωστικά! Ήμουν ικανή να εργαστώ οπουδήποτε. Μέσα στη μεγαλύτερη καταστροφή που μπορεί να βρει ένα δεκαεξάχρονο παιδί, ήξερα τον τρόπο να επιβιώσω έντιμα. Να κερδίζω 10 και να ξοδεύω 8. Να κάνω δύο και τρεις δουλειές ταυτόχρονα. Να κυνηγήσω το όνειρό μου και να το πετύχω, για να έχω τώρα εσένα κυρία μητέρα να μην καταλαβαίνεις πως οφείλεις να μεγαλώσεις παιδιά αυτόνομα και δυνατά!
.
Γιατί, βλέπεις; Κοίτα πώς τα έφερε ο καιρός! Τα παιδιά σου πρέπει να εργαστούν και δεν ξέρουν πώς και πού! Τα έμαθες να θεωρούν τη δουλειά ντροπή. Να περιμένουν πάντα έναν υπηρέτη να κάνει τις δύσκολες δουλειές και εσύ ήσουν ο υπηρέτης τους. Όχι η μητέρα τους. Η μητέρα είναι πάνω από όλα δασκάλα, σοφή και δυνατή δασκάλα για τα παιδιά της. Έχεις δει την ταινία που αφηγείται τη ζωή του τυφλού Ray Charles; Λέγεται «Ray». Δες την και επικεντρώσου στη σκηνή που η μητέρα αφήνει τον σχεδόν τυφλό γιο της (που ξέρει πως σύντομα θα τυφλωθεί εντελώς) να κινείται  μόνος του μέσα στο δωμάτιο. Παρατήρησε τη δύναμη και τον πόνο της, όταν πλησιάζει στη φωτιά και καίγεται. Και τον αφήνει να βιώσει τον πόνο. Ξέρεις γιατί; Γιατί δεν έχει την ψευδαίσθηση πως είναι αθάνατη. Γνωρίζει πως ο γιος της κάποτε θα πρέπει να τα βγάζει πέρα μόνος του. Δες το και συλλογίσου!
.
Δεν ξέρω πώς να στο πω χωρίς να σε τρομάξω!
Αλλά, ένας νέος άνθρωπος που είχε γονείς full service, που δεν έπιασε ποτέ τη σκούπα στα χέρια του, που δεν ξέρει να φροντίσει τα ρούχα του, που δεν βγήκε ποτέ στη ζούγκλα των δημοσίων υπηρεσιών να πληρώσει έναν λογαριασμό, έστω με τα λεφτά των γονιών του, που όταν λείπει κάτι από το ψυγείο ουρλιάζει στη μάνα του, αντί να πάει να ψωνίσει, δεν πρόκειται ποτέ, μα ποτέ, να πάει να μαζέψει φράουλες για να ζήσει!
Και αν πάει, το σώμα του θα τον προδώσει σε λίγες ώρες.
Και αν αντέξει λίγο παραπάνω, θα καταρρεύσει ψυχολογικά.
.
Ο ασφαλέστερος τρόπος να μεγαλώσεις σωστά το παιδί σου είναι να συνειδητοποιήσεις πως δεν είσαι άτρωτος, δεν είσαι αθάνατος. Μεγαλώνεις ανθρώπους που, αργά ή γρήγορα, θα πρέπει να καταφέρουν μόνοι τους. Και δεν ξέρεις ούτε το πότε ούτε υπό ποιες συνθήκες θα κληθούν να το κάνουν.
.
Εσύ, λοιπόν, που τα παιδιά σου είναι ακόμα μικρά, αντί να τους πετάς στα μούτρα το κινέζικο χαζοπαίχνιδο από τα Τζάμπο, παίξε μαζί τους δουλεύοντας. Σκουπίστε, μαγειρέψτε, καθαρίστε τα τζάμια μαζί! Για τα παιδιά, παιχνίδι είναι κι αυτό. Και αν κάποιες στιγμές δυσανασχετούν, αγνοήστε το. Σημασία έχει πως θα γνωρίζουν πώς να ζήσουν, όποια τροπή και αν πάρουν τα πράγματα. Θα έρθει μια μέρα που η ευγνωμοσύνη τους για σας, θα τους χαρίσει τόση ευτυχία, που τίποτα, μα τίποτα δεν μπορέσει να τους την πάρει!
.
skepteon

Μάθετε το παιδί σας να βοηθά στις δουλειές του σπιτιού

Για τα περισσότερα παιδιά οι δουλειές του σπιτιού μοιάζουν με παιχνίδι, γι' αυτό και δείχνουν πρόθυμα να βοηθήσουν. Αν, λοιπόν, το μικρό σας προτιμά να προκαλεί χάος, διαβάστε έξυπνα tips, για να το κάνετε να αλλάξει γνώμη...
.

Κάντε το καθάρισμα παιχνίδι 

Ώρα για συγύρισμα: 
Καθιερώστε μια συγκεκριμένη ώρα στη διάρκεια της καθημερινής ρουτίνας του παιδιού, η οποία θα είναι αφιερωμένη στο συγύρισμα του σπιτιού. Για παράδειγμα, πριν το βραδινό φαγητό θα πρέπει να μαζέψει τα παιχνίδια του, ή μετά το μπάνιο θα πρέπει να βάλει τα λερωμένα ρούχα στο καλάθι με τα άπλυτα. 

Βάλτε μουσική: 
Για να μην νιώθει το παιδί σας ότι εξαναγκάζεται να βοηθήσει στην καθαριότητα του σπιτιού, βάλτε μουσική και τραγουδήστε μαζί όση ώρα κάνει αυτά που του έχετε αναθέσει.

Επίσης, βρείτε τι του αρέσει και επικεντρωθείτε σε αυτό.  
Αν προτιμά να ξεσκονίζει, δώστε του ένα φτερό και αφήστε το να καθαρίσει όλο το σπίτι! 

Κάντε το καθάρισμα παιχνίδι:  
Μην περιμένετε το παιδί σας να λατρέψει τις δουλειές του σπιτιού. Επινοήστε διάφορα κόλπα που θα δημιουργούν την αίσθηση ότι παίζετε, όπως δώστε του μια κάλτσα και αφήστε το να ξεσκονίζει με αυτή ή φορέστε του ποδιά και γάντια και μεταμορφωθείτε σε super ήρωες της καθαριότητας.  

Δώστε κίνητρα: 
Φτιάξτε ένα πίνακα με τις δουλειές που πρέπει να κάνει και δώστε στο παιδί σας να κολλάει αυτοκόλλητα κάθε φορά που ολοκληρώνει μία από αυτές. Όταν κολλήσει όλα τα αυτοκόλλητα επιβραβεύστε το με ένα συμβολικό δώρο και μη ξεχάσετε να του πείτε πόσο περήφανη είστε που τα κατάφερε.  

Ξεκινήστε νωρίς.  
Μην περιμένετε το παιδί σας να ξεκινήσει το δημοτικό για να αρχίσει να σας βοηθάει με τις δουλειές του σπιτιού. Τα παιδιά στη ηλικία των 3- 4 χρόνων μπορούν να κάνουν απίστευτα πράγματα. Από το να ποτίζουν τα φυτά, μέχρι να μαζεύουν τα παιχνίδια τους και να βάζουν τα ρούχα τους στα συρτάρια.

Το πιο σημαντικό είναι να δώσετε στο παιδί σας να καταλάβει πως κάθε μέλος της οικογένειας έχει κάποιες συγκεκριμένες υποχρεώσεις σχετικά με την καθαριότητα του σπιτιού. 

Ξεκινήστε με απλά πράγματα και σύντομα θα βρείτε στο πρόσωπο του τον καλύτερο βοηθό!

© mother.gr
women.gr.msn.com/mother/

Αναθέστε εργασίες στα παιδιά

«Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα των παιδιών είναι
ότι νομίζουν πως δεν τα χρειάζονται»!

WHEN KIDS HELP OUT AT HOME, IT'S GOOD FOR THEM

Αν τα παιδιά μάς βοηθάνε στην ακαταστασία που δημιουργείται μέσα στο σπίτι, τότε τα πράγματα θα είναι πολύ καλύτερα. Αυτό είναι αλήθεια.
Και αν νομίζετε ότι αυτό δεν είναι δική τους δουλειά αλλά δική σας, ακούστε την άποψη ενός ειδικού:
«Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα των παιδιών είναι
ότι νομίζουν πως δεν τα χρειάζονται»!
Μάλιστα, η Μάγκι Ρέι, Αμερικανίδα ειδικός της παιδικής ψυχολογίας και συγγραφέας σχετικών βιβλίων, εκφράζει αυτή την άποψη, όχι σε μία προσπάθειά της να μας απενεχοποιήσει, αλλά να μας ωθήσει να κινηθούμε προς αυτήν την κατεύθυνση.

«Αν θέλετε να βοηθήσετε τα παιδιά να ωριμάσουν ως υγιείς συναισθηματικά ενήλικες, είναι ανάγκη να τα κάνετε να νιώσουν ότι προσφέρουν. Άρα, η ανάθεση μικροδουλειών μέσα στο σπίτι αποτελεί για εκείνα μεγάλη υπόθεση και όχι αγγαρεία».
Εσείς, από την πλευρά σας, αυτό που έχετε να κάνετε είναι να ξεχωρίσετε κάποια πράγματα και να αποδεχτείτε κάποια άλλα…
Πιο συγκεκριμένα:

• Αναθέστε σε κάθε παιδί τη δουλειά, που θα του άρεσε περισσότερο! Το μικρότερο παιδί μπορεί να θέλει να σας βοηθήσει στην κουζίνα, όσο το μεγαλύτερα τακτοποιούν. Ωστόσο, μη δείχνετε ότι αδικείτε τα παιδιά μεταξύ τους και προσπαθήστε να κρατάτε τις ισορροπίες.
• Δεχθείτε την ατέλεια: Με λίγα λόγια, μην γκρινιάζετε, γιατί το παιδί μάζεψε το δωμάτιό του, αλλά δεν κατάφερε να τα έχει όλα στην εντέλεια! Παιδί είναι, μην το ξεχνάτε! Το να το ενθαρρύνετε, επαινώντας το για την προσπάθειά του, είναι γι’ αυτό το μεγαλύτερο κίνητρο για να συνεχίσει.
• Κάντε το ρουτίνα: Δηλαδή μην παρουσιάζετε την τακτοποίηση του δωματίου, την εναπόθεση των πιάτων στο νεροχύτη ή το καθάρισμα του γραφείου του, ως τιμωρία, αλλά ως μία καθημερινή υποχρέωσή του. 
• Μην υπαναχωρείτε: Το παιδί δεν καταλαβαίνει, γιατί, όταν εσείς έχετε τα νεύρα σας, του λέτε να φτιάξει τα πράγματά του και άλλες φορές δεν χρειάζεται να κάνει τίποτα. Μείνετε σταθεροί σε αυτό που του ζητάτε και δώστε του να καταλάβει ότι αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει.
• Βοηθήστε τα: Δείξτε του ότι είστε και εσείς μέρος της ομάδας, που πρέπει να φέρει εις πέρας τις δουλειές. Επίσης, συζητήστε μαζί του το πότε πιστεύετε ότι πρέπει να ξεκινήσει την τακτοποίηση, αλλά θέστε του ένα χρονικό περιθώριο μέχρις ότου τελειώσει.

mother.gr