Showing posts with label Παλαιστίνη. Show all posts
Showing posts with label Παλαιστίνη. Show all posts

Wednesday, 29 November 2023

29 Νοεμβρίου: Διεθνής Ημέρα Αλληλεγγύης προς τον Παλαιστινιακό Λαό (!!)

Οι υπόλοιπες 364 ημέρες του χρόνου είναι 
οι Διεθνείς Ημέρες Γεωπολιτικής Υποκρισίας

Η Διεθνής Ημέρα Αλληλεγγύης προς τον Παλαιστινιακό Λαό "γιορτάζεται" κάθε χρόνο στις 29 Νοεμβρίου, σύμφωνα με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ που ελήφθη το 1977, με σκοπό να κάνει γνωστό στο διεθνές κοινό το παλαιστινιακό πρόβλημα.
Η επιλογή της 29ης Νοεμβρίου δεν είναι τυχαία. Την ημερομηνία αυτή του 1947 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε την απόφαση 181, η οποία προέβλεπε τη δημιουργία δύο ξεχωριστών κρατών στην περιοχή της Παλαιστίνης, ενός «Εβραϊκού» κι ενός «Αραβικού», με κοινή πρωτεύουσα την Ιερουσαλήμ, η οποία θα υπέκειτο σε ειδικό καθεστώς.

Η απόφαση ελήφθη με 33 θετικές ψήφους (ΗΠΑ, Σοβιετική Ένωση, Γαλλία, Καναδάς Βραζιλία, Βολιβία, Κόστα Ρίκα, Δομινικανή Δημοκρατία, Ισημερινός, Γουατεμάλα, Αϊτή, Νικαράγουα, Παναμάς, Παραγουάη, Περού, Ουρουγουάη, Βενεζουέλα, Βέλγιο, Δανία, Ισλανδία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Νορβηγία, Σουηδία, Τσεχοσλοβακία, Πολωνία, ΣΣΔ Λευκορωσίας, ΣΣΔ Ουκρανίας, Λιβερία, Νότιος Αφρική, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Φιλιππίνες), έναντι 13 αρνητικών (Ελλάδα, Τουρκία, Ινδία, Αφγανιστάν, Ιράν, Ιράκ, Λίβανος, Πακιστάν, Σαουδική Αραβία, Συρία, Υεμένη, Αίγυπτος, Κούβα). Δέκα χώρες απείχαν από την ψηφοφορία (Μεγάλη Βρετανία, Γιουγκοσλαβία, Κίνα, Αργεντινή, Χιλή, Κολομβία, Ελ Σαλβαδόρ, Ονδούρα, Μεξικό, Αιθιοπία) και μία απουσίαζε (Ταϊλάνδη). 
Η αρνητική ψήφος της χώρας μας, που ισοδυναμούσε με την παραδοχή ενός μοναδικού αραβικού κράτους στην περιοχή της Παλαιστίνης, σχετιζόταν με την ύπαρξη της μεγάλης ελληνικής παροικίας στην Αίγυπτο.

Οι Ισραηλίτες αποδέχθηκαν την απόφαση του ΟΗΕ, ενώ οι Παλαιστίνιοι την απέρριψαν, έχοντας με το μέρος τους την πληθυσμιακή υπεροχή (65%-35%) και την υποστήριξη των αραβικών κρατών. Από τα δύο κράτη που προέβλεπε η απόφαση 181 του ΟΗΕ, μόνο το Ισραήλ υφίσταται σήμερα.

Οι Παλαιστίνιοι, που αριθμούν γύρω στα 8 εκατομμύρια ψυχές, μόλις τα τελευταία χρόνια άρχισαν να κάνουν τα πρώτα βήματα -μετ’ εμποδίων είναι η αλήθεια- για τη δημιουργία του δικού τους κράτους. Πολλοί, όμως, Παλαιστίνιοι ζουν ακόμη σε εδάφη που κατέχουν οι Ισραηλινοί, συμπεριλαμβανομένης και της Ανατολικής Ιερουσαλήμ. Ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής, Μαχμούτ Αμπάς, σε δηλώσεις του το 2011 παραδέχθηκε ότι η απόρριψη της απόφασης του ΟΗΕ το 1947 εκ μέρους των Αράβων ήταν λανθασμένη.

Στις 29 Νοεμβρίου 2012, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ με την απόφαση 67/19 ενέκρινε την αναβάθμιση της Παλαιστινιακής Αρχής σε κράτος με ιδιότητα του παρατηρητή, μία πολιτική, διπλωματική, αλλά και συμβολική νίκη, που θα δώσει στους Παλαιστίνιους φωνή στη διεθνή κοινότητα. Υπέρ του αιτήματος τάχτηκαν 138 χώρες (μεταξύ τους η Ελλάδα και η Κύπρος), 9 ψήφισαν κατά, 41 χώρες απείχαν και 5 απουσίαζαν.

© SanSimera.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Thursday, 2 November 2023

«Πατρίδες που έγιναν φωτιά»

«Δεν βρήκαν βράχο να σταθούν, γωνιά να τραγουδήσουν
να μάθουμε πώς τραγουδούν τ’ αηδόνια αν μιλήσουν
νεκρές ψυχές, νεκρά παιδιά το κύμα καταπίνει
άστρα που αστράψαν μια στιγμή χωρίς δικαιοσύνη
Του Πόντου η μοίρα σεργιανά, η προσφυγιά της Σμύρνης
κι έχει το χάρο συντροφιά στα δάση της σελήνης
δεν βρήκαν βράχο να σταθούν, γωνιά να τραγουδήσουν
να μάθουμε πώς τραγουδούν τ’ αηδόνια αν μιλήσουν.

Πατρίδες που έγιναν φωτιά και πέτρα στην καρδιά σου
κυλούν το μαύρο αίμα τους στα μαύρα όνειρά σου
ποιο φως αποχαιρέτησες, ποιες πόρτες, ποιους γειτόνους
ο κόσμος όλος γέμισε φωτιές και δολοφόνους.

Και του σπιτιού σου το κλειδί για ευχαριστώ χαρίζεις
σ’ αυτούς που σου 'δωσαν νερό για να 'χεις να δακρύζεις
πατρίδες που έγιναν φωτιά και πέτρα στην καρδιά σου
κυλούν το μαύρο αίμα τους στα μαύρα όνειρά σου.

Δεν είναι βραδεμβούργια δεν είναι η ενάτη
ψωμί κι ελευθερία ζητάς κι ένα ζεστό κρεβάτι
από σκαλί σ’ άλλο σκαλί ποια γλώσσα θα μιλήσεις
σ’ άλλον λαό θα κοιμηθείς και σ’ άλλον θα ξυπνήσεις.

Και το αγαπώ πώς θα το πεις που αλλού αλλιώς το λένε
αλλιώς πονούν και συγχωρούν κι όσοι ποτέ δεν κλαίνε
δεν ειν’ τα βραδεμβούργια δεν είναι η ενάτη
ψωμί κι ελευθερία ζητάς κι ένα ζεστό κρεβάτι.

Στον ουρανό θα γράφονται οι λέξεις μία μία
αυτόν που δεν ευλόγησε η παντοδυναμία
υπάρχει μόνο ανταμοιβή σε κείνους που συντρέξαν
σ’ αυτούς που ξέρουν προσφυγιά και σ’ οσους την αντέξαν.

Γιατί ο πρόσφυγας πονά και σέρνει σ’ ένα μπόγο
τα πλούτη του δυο αλλαξιές και του Θεού το λόγο
στον ουρανό θα γράφονται οι λέξεις μία μία
αυτόν που δεν ευλόγησε η παντοδυναμία.

Άγγελοι όλων των Θεών Θεοί του κάθε αγώνα
βοηθήστε εκείνες τις στιγμές που πέφτουν δακρυγόνα
βοηθήστε να `βρουν σπιτικό κι ελεύθεροι να τρέξουν
και τα παιδιά σε μια αυλή ελεύθερα να παίξουν.

Βοηθήστε οι άνθρωποι της γης να βγει ξανά ο ήλιος
ο νέος κόσμος να φανεί και άνθρωπος ο φίλος
βοηθήστε να 'βρουν σπιτικό κι ελεύθεροι να τρέξουν
και τα παιδιά σε μια αυλή ελεύθερα να παίξουν.

Μάνος Ελευθερίου
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Thursday, 26 October 2023

Η βόμβα...

"Μια βόμβα που κοστίζει 100 χιλιάδες δολάρια, ξεκινάει από ένα αεροπλάνο που κοστίζει 100 εκατομμύρια και το οποίο πετά με κόστος 42 χιλιάδων δολαρίων την ώρα, για να σκοτώσει ανθρώπους που ζουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα ..." 😢😢
Γράφει ο καλός φίλος Στέφανος Καργάκης 🙏😢
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Wednesday, 19 May 2021

Εγκλήματα πολέμου στην Παλαιστίνη και ατιμωρησία

Συνολικά η όλη κατάσταση στην Παλαιστίνη, στα κατεχόμενα εδάφη , αλλά και στην λωρίδα της Γάζας έχει διαμορφώσει ένα τοπίο εφιαλτικό, μια σύγχρονη «κόλαση του Δάντη».

(Έφτασαν να αποκλειουν τα ποστ και τις ιστορίες ανθρώπων στο ινσταγκραμ, αν ειναι για την Παλαιστινη....)
>
Φτάνει κανείς να δει τις εικόνες νεκρών αμάχων, ιδιαίτερα γυναίκες και μικρά παιδιά.
Οι δυσανάλογες στρατιωτικές επιθέσεις του Ισραήλ με ένα πολύ ισχυρό οπλοστάσιο υψηλής τεχνολογίας απέναντι σε έναν άοπλο λαό χαρακτηρίζεται κατά την άποψη μου ως έγκλημα πολέμου. 

Οι στρατιωτικές «απαντήσεις» της Χαμάς είναι άκρως δυσανάλογες. Σε καμιά περίπτωση αυτό το γεγονός δεν δικαιολογεί τις συνεχιζόμενες στρατιωτικές εχθροπραξίες που ξανατονίζω είναι άνισες. 
Η λογική «τήρησης ίσων αποστάσεων» μεταξύ Παλαιστίνης και Ισραήλ από την πλειοψηφία της διεθνούς κοινότητας είναι απαράδεκτη και υποκριτική. 
Ο λαός της Παλαιστίνης κάνει το αυτονόητο, υπερασπίζεται τις οικίες του, το νερό του, την καλλιεργήσιμη γη του, την ίδια την ζωή του. Το δικαίωμα κάθε λαού να υπερασπίζεται το δικαίωμα να υπάρχει.
Η σύγκρουση δεν έχει θρησκευτικά χαρακτηριστικά, πρόκειται κυρίως για τον διαχρονικό εθνικό απελευθερωτικό αγώνα του Παλαιστινιακού λαού εδώ και 73 χρόνια, για ελεύθερη ανεξάρτητη πατρίδα, στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, με το δικαίωμα των προσφύγων να επιστρέψουν στις πατρογονικές εστίες του, ένα παλαιστινιακό ανεξάρτητο κράτος σε σύνηθες ειρήνης και ειρηνικής συνύπαρξης με το κράτος του Ισραήλ. Αυτή είναι και η ουσία των αποφάσεων του ΟΗΕ. 
Αυτό είναι το διεθνές δίκαιο.

Η έξαρση ξεκίνησε με τις λεγόμενες «νόμιμες» αποφάσεις των Ισραηλινών δικαστηρίων πριν 15μερες που αναγκάζουν 70 Παλαιστινιακές οικογένειες να εγκαταλείψουν τις εστίες τους. Ενώ την ίδια στιγμή Ισραηλινοί έποικοι με την υποστήριξη δυνάμεων ασφαλείας επιτέθηκαν σε Παλαιστίνιους διαδηλωτές. 
Ταυτόχρονα την ίδια περίοδο κατά το τέλος των θρησκευτικών εκδηλώσεων του Ραμαντάν, με αδικαιολόγητη βία, η Ισραηλινή αστυνομία επιτέθηκε σε προσκυνητές.
Οι παράνομοι εποικισμοί συνεχίζονται παρά την αποφάσεις του ΟΗΕ, οι υποδομές των κατεχόμενων, νερό, ενέργεια, διατροφική αλυσίδα ελέγχονται πλήρως από το Ισραήλ. Ο παλαιστινιακός λαός βρίσκεται σε εξαιρετικά δυσμενή κατάσταση, απάνθρωπη, με έναν συστημικό ρατσισμό που δέχεται στην ίδια του πατρίδα με τις μορφές και εκφάνσεις που δεν είναι συμβατές με την δημοκρατική λειτουργία ενός κράτους.
...
του Κώστα Ήσυχου

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Tuesday, 11 May 2021

Μαριάμ Αφιφί (مريم عفيفي) - Παλαιστίνια μπροστά σε ισραηλινό στρατιώτη

Είναι μέλος της Ορχήστρας Νέων Παλαιστίνης, συνελήφθη κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας κατά της αρπαγής των σπιτιών Παλαιστινίων στη συνοικία Αλ-Σέχ Τζαράχ της Ιερουσαλήμ
Το γύρο του διαδικτύου κάνει τις τελευταίες ώρες βίντεο στο οποίο «πρωταγωνιστεί» η Παλαιστίνια Μαριάμ Αφιφί, η οποία χτυπήθηκε και συνελήφθη από τον ισραηλινό στρατό επειδή έτρεξε να βοηθήσει ένα νεαρό κορίτσι που ξυλοκοπούνταν.
Το βίντεο δείχνει ότι τον ισραηλινό στρατιώτη να τη σέρνει από την κόκκινη μαντίλα και στη συνέχεια να τη σέρνει στο έδαφος.

Η ερώτηση προς τον στρατιώτη
Ενώ βρισκόταν με χειροπέδες στην άκρη του δρόμου, η Μαριάμ Αφιφί ρώτησε τον ισραηλινό στρατιώτη που ήταν επιφορτισμένος να την προσέχει: «Αυτό ήθελες να γίνεις όταν ήσουν παιδί; Να είσαι στο πλευρό των καταπιεστών;».

«Τι έκανα; Επειδή υπερασπίστηκα ένα κορίτσι που το χτυπούσατε; Γι’ αυτό με συλλάβατε; Επειδή υπερασπίζομαι ανθρώπους που κλωτσάτε έξω από τα σπίτια τους;»

«Πώς νιώθεις; Ξέρω ότι είσαι άνθρωπος. Ίσως έχεις οικογένεια, ίσως και παιδιά. Αυτό ήθελες όταν ήσουνα παιδί; Να είσαι στη λάθος μεριά (…) να υπερασπίζεσαι την καταστολή;»

Το συγκλονιστικό βίντεο με την Μαριάμ Αφιφί κατέβηκε αμέσως από τους «τοίχους» Παλαιστινίων στο Facebook.

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Sunday, 29 November 2020

Φιλούμενος ο αγαπημένος (το "χαμομηλάκι" στους Αγίους Τόπους)

Όλα τα προσκυνήματα των Αγίων Τόπων, ανήκουν στο Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο. Από τον καιρό της Αγίας Ελένης. Από τότε που έφυγαν οι Εβραίοι και η Αγία Ελένη έκτισε τα Ιερά προσκυνήματα τα σημεία που βάδισε και δίδαξε ο Χριστός. 
Από τότε τα φυλάνε οι Φύλακες του Αγίου Τάφου, οι Αγιοταφίτες. Αυτοί μέχρι σήμερα δίνουν τη ζωή τους για τη προστασία των προσκυνημάτων. 
Επικεφαλής των Αγιοταφιτών είναι ο Πατριάρχης των Ιεροσολύμων. Αυτοί οι Αγιοταφίτες είναι όλοι έλληνες και κύπριοι, αφιερωμένοι στη φύλαξη των προσκυνημάτων. Τα προσκυνήματα είναι Μοναστήρια με ηγούμενο Έλληνα Αγιοταφίτη. 
Μεγάλα τεράστια μοναστήρια -καστρομονάστηρα- φτιαγμένα από τον καιρό του Βυζαντίου. Και μη νομίσετε ότι αυτές οι Μονές είναι στελεχωμένες με πολυπληθές πλήρωμα, ένας - δυο μοναχοί ή μοναχές όλοι κι όλοι.
Τέτοιος ήταν και ο Φιλούμενος. Αγιοταφίτης που του κληρώθηκε η φύλαξη της Μονής του Φρέατος του Ιακώβ, εκεί στη Ναμπλούς, στην αρχαία Νεάπολη, στο πηγάδι του Ιακώβ και της Σαμαρείτιδας, της Αγίας Φωτεινής.

Όλα τα προσκυνήματα, είπαμε, ανήκουν στην ελληνορθόδοξη Εκκλησία, ακόμη λένε ότι και η Κιβωτός της Διαθήκης είναι σε ορθόδοξα χέρια, σε ναό της Αιθιοπίας. Αλλά, αυτό με το πηγάδι του Ιακώβ, πολύ τους στοιχίζει τους Εβραίους. Το πηγάδι το έφτιαξε ο Ιακώβ, ο γενάρχης τους, που έζησε τον 18ο αιώνα προ Χριστού και το διεκδικούν με κάθε τρόπο.

Το απόγευμα της 29ης Νοεμβρίου του 1979, μέρα που η εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του Αγίου μάρτυρος Φιλουμένου –του εν Αγκύρα μαρτυρήσαντος εν έτη 270- «άγνωστοι» εισήλθαν στο Φρέαρ του Ιακώβ και επιτέθηκαν στον Άγιο. Τον σκότωσαν, κτυπώντας τον με τσεκούρι στο πρόσωπο, στα χέρια και στα πόδια. Στη συνέχεια βεβήλωσαν την εκκλησία, ενώ φεύγοντας έριξαν  και μια χειροβομβίδα καταστρέφοντας το χώρο.
Ο Φιλούμενος έμεινε στην αγία γη για 46 έτη διακονώντας την εκεί αδελφότητα του Πατριαρχείου, ως φύλακας αγίων τόπων. Τελευταίος σταθμός της διακονίας του ήταν το Φρέαρ του Ιακώβ, το οποίον έγινε τόπος του μαρτυρίου του. 
Στις 16 Νοεμβρίου 1979 μ.Χ. (29 Νοεμβρίου με το νέο ημερολόγιο), φανατικοί, που διεκδικούσαν το προσκύνημα ως δικό τους, τον κατέκοψαν την ώρα του εσπερινού, Αγιοταφίτες πατέρες παρέλαβαν το τίμιο του λείψανο έπειτα από πέντε ημέρες και το ενταφίασαν στην αγία γη.
 
Ευωδιάζει σήμερα ο Αγαπημένος Φιλούμενος, προσκύνημα με άφθορο σώμα.
 
Είχαμε πάει στο Μοναστήρι του Φρέατος, και μιλήσαμε με τον διάδοχό του τον Ιουστίνο. Ένας μόνος του Καλόγερος, Έλληνας, φυλάει τα ιερά και τα όσια. Μας τα διηγήθηκε όλα. 
Είδαμε και τις σφαίρες στην πόρτα του μοναστηριού. Μας είπε για τα στρατοδικεία που εκκρεμούν σε βάρος του, μας είπε για τις 32 απόπειρες δολοφονίας σε βάρος του. Αλλά δεν φεύγει από εκεί, ψηλός, αδύνατος, ασκητικός, γέρων αλλά με τόσο τσαγανό που θα το ζήλευε ο κάθε φέρελπις νέος. 
Φυλάει και προστατεύει το μοναστήρι, σε μια πόλη κοντά στη Χεβρώνα, δίπλα στην Τιβεριάδα, 60 χιλιόμετρα από τα Ιεροσόλυμα, που σήμερα είναι στο κράτος της Παλαιστίνης, στη δυτική όχθη του Ιορδάνη, αλλά κάθε τρεις και λίγο μπαίνουν μέσα τα ισραηλινά στρατεύματα και κάνουν κατοχή. 
Μόνο τα τελευταία χρόνια η πόρτα του προσκυνήματος
φέρει 56 τρύπες από πυροβολισμούς και θραύσματα χειροβομβίδων

Δεν τα παρατάει ο Ιουστίνος, επειδή κλητεύθηκε από τον Θεό και με συντροφιά τον Αγαπημένο του Φιλούμενο κρατάνε τα Ιερά και τα Όσια.

«Ἡ Ἁγία Τριὰς φυλάξει καὶ σώσει πάντας ἠμᾶς»
Καλημέρα σας
 

Friday, 8 June 2018

Lionel Messi: «Δεν μπορώ να παίξω με κάποιους που σκοτώνουν αθώα παιδιά στην Παλαιστίνη»

Η Αργεντινή ακυρώνει ματς με το Ισραήλ
Με μία ρηξικέλευθη απόφαση που κάνει τον γύρο του κόσμου, η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Αργεντινής ακύρωσε το φιλικό ματς που θα έδινε με το Ισραήλ στην Ιερουσαλήμ, εξαιτίας των σφοδρών ισραηλινών επιθέσεων στην Παλαιστίνη. Αυτό θα ήταν το τελευταίο ματς πριν η ομάδα πάει στη Ρωσία για το Μουντιάλ.

Ο Αργεντινός διεθνής, Γκονζάλο Ιγκουαΐν δήλωσε ότι η χώρα του "πήρε τη σωστή απόφαση". 
Ωστόσο, ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ, Eli Ben-Dahan, απάντησε πως το γεγονός ότι η Αργεντινή ακύρωσε τον αγώνα, "είναι μια κακή εξέλιξη" και πως οι ποδοσφαιριστές της Αργεντινής "δεν αντέκρουσαν την πίεση που δέχθηκαν από εκείνους που μισούν το Ισραήλ".

Γεγονός είναι, ότι τις τελευταίες μέρες, έπειτα από τις αιματηρές επιθέσεις του Ισραήλ στην Παλαιστίνη, οι οποίες κόστισαν τη ζωής αθώων πολιτών και παιδιών, η ομάδα της Αργεντινής δέχτηκε πιέσεις για να προχωρήσει σε μία τέτοια απόφαση. 
Πολλές ήταν και οι εκκλήσεις που δέχτηκε ο Λιονέλ Μέσι, τόσο από τον πρόεδρο της παλαιστινιακής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας, Τζιμπρίλ Ρατζούμπ, όσο και από τον Παλαιστίνιο ποδοσφαιριστής, Muhammad Khalil Obeid, ο οποίος είχε δεχθεί σφαίρες και στα δύο πόδια, στις πρόσφατες διαδηλώσεις στη Γάζα.

Πολύ σύντομα, λοιπόν, ο Μέσι προχώρησε στη δήλωση: 
«Ως πρεσβευτής της Unicef δεν μπορώ να παίξω με κάποιους που σκοτώνουν αθώα παιδιά στην Παλαιστίνη. Έπρεπε να ακυρώσουμε το παιχνίδι γιατί είμαστε πρώτα άνθρωποι και μετά ποδοσφαιριστές.»
Η απόφαση αυτή ακολουθήθηκε από το εξαιρετικό σκίτσο του Βραζιλιάνου σκιτσογράφου Carlos Latuff, το οποίο βλέπετε.

infokids.gr
Το Χαμομηλάκι

Sunday, 1 April 2018

Οι Άγιοι Τόποι, τότε και σήμερα...

Κυριακή των Βαΐων, η θριαμβευτική είσοδος του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα. Τον έραναν με λουλούδια και σε μια βδομάδα, ούρλιαζαν να τον σταυρώσουν.

Δεκαέξι νεκροί παλαιστίνιοι και χιλιάδες τραυματίες, επειδή ένα παιδί - παιδάκι, απείλησε με κατσαβίδι ισραηλινό στρατιώτη. 
Και τρόμαξε ο ισραηλινός, ο καλύτερα οπλισμένος στρατιώτης του κόσμου και θέρισε ό,τι παλαιστινιακό κινείται.

Και δίπλα ένας καθολικός πάπας έπλενε τα πόδια "μαθητών", ενώ σήμερα κάνουν Ανάσταση σε μια κόχη με ένα φουτουριστικό Χριστό, χωρίς Άγιο Φως.

Και καιροφυλακτούν Εβραίοι και καθολικοί, μπας και δεν ανάψει η Λαμπάδα του Ορθόδοξου Πατριάρχη να του αρπάξουν τον Ναό. Καιροφυλακτούν αιώνες τώρα, αλλά γιορτάζουν άλλη μέρα, —διεκδικούν τα δικά μας και τιμούν τα δικά τους— και εκεί έξω σκοτώνουν σε μια λωρίδα, ανθρώπους χωρίς πατρίδα.

Τότε και Σήμερα...

Το Χαμομηλάκι

Wednesday, 1 November 2017

Παλαιστίνη: Mία νέα επιτυχία χάρη σε σένα!

Αγαπητέ Φίλε,

Στην Παλαιστίνη, μια χώρα ίση περίπου σε μέγεθος με την Πελοπόννησο και με κόστος ζωής αντίστοιχο της Ελλάδας, η κατοχή και ο αποκλεισμός από το Ισραήλ είναι οι βασικές αιτίες για την έλλειψη ανάπτυξης. 
Η καθημερινότητα των Παλαιστινίων είναι αδιαμφισβήτητα σκληρή, όμως έχουμε ευχάριστα νέα και θα θέλαμε να τα μοιραστούμε μαζί σου!
Εκεί όπου οι Παλαιστίνιοι δίνουν καθημερινά τον δικό τους αγώνα για επιβίωση, αντιμέτωποι με προβλήματα όπως π.χ. η δυσκολία ή ακόμα και η απαγόρευση μετακίνησης, η απουσία ηλεκτροδότησης, οι παράνομες κατεδαφίσεις των σπιτιών τους, τα υψηλά ποσοστά ανεργίας και κυρίως η στέρηση βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δουλεύουμε μεταξύ άλλων με τους νέους, προσπαθώντας να τους εμφυσήσουμε ξανά την ελπίδα. 
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του 15χρονου Amer Al Ajlouni από την Παλαιά Πόλη της Χεβρώνας:
"Το παράνομο καθεστώς κατοχής του Ισραήλ διώχνει τα παιδιά από το σχολείο. Είχα αποφασίσει να σταματήσω το σχολείο, γιατί ήθελα να βοηθήσω την οικογένειά μου, που είναι πολύ φτωχή. 
Εκτός από αυτό, δεν ένιωθα πια ασφαλής στη διαδρομή για το σχολείο. 
Κάθε μέρα έπρεπε να περνάω από τα σημεία ελέγχου, να υφίσταμαι βία από τους Ισραηλινούς στρατιώτες και τους εποίκους και να αναπνέω τα δακρυγόνα που έριχναν οι στρατιώτες, ακόμα και στο σχολείο μας.

Χάρη στην εκστρατεία που οργάνωσε η ActionAid και τη θεατρική παράσταση που ανέβασε με θέμα την παιδική εργασία και το δικαίωμα όλων των παιδιών στην εκπαίδευση, κατάλαβα ότι με τη μόρφωση μπορώ να αγωνιστώ πιο αποτελεσματικά ενάντια στο καθεστώς κατοχής και να βοηθήσω την κοινότητά μου. 
Έτσι, αποφάσισα να συνεχίσω τις σπουδές μου. Στόχος μου τώρα είναι να πάρω καλύτερους βαθμούς για να μπορέσω να σπουδάσω δικηγόρος, γι' αυτό και διαβάζω πολύ".

Εκ μέρους του Amer Al Ajlouni, που τον στηρίζουμε και του ευχόμαστε να πραγματοποιήσει το όνειρό του για τη δικηγορία, βοηθώντας μελλοντικά τους συνανθρώπους του, αλλά και εκ μέρους των υπόλοιπων παιδιών και των οικογενειών τους που ζουν στην Παλαιστίνη, θα θέλαμε να σου πούμε ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ! Χάρη σε εσένα και το πρόγραμμα Αναδοχής Παιδιού, μπορούμε να αλλάξουμε ζωές και, σταδιακά, να αλλάζουμε τον κόσμο!

Action Aid

Wednesday, 23 July 2014

This Land is mine - H Ιστορία της Αιματοβαμμένης Παλαιστίνης σ' ένα ολιγόλεπτο animation

Από τους Πρώτους Ανθρώπους μέχρι το κράτος του Ισραήλ και τους αγωνιστές της Παλαιστίνης...
Χιλιάδες τα χρόνια που μεσολάβησαν, χιλιάδες και οι μάχες για την τελική επικράτηση στην αιματοβαμμένη αυτή γη της Μέσης Ανατολής.
 

Διάφοροι οι διεκδικητές: 
Αιγύπτιοι και Καναΐτες,
Ασύριοι και Ισραηλίτες,
Βαβυλώνιοι και Μακεδόνες,
Πτολεμαίοι και Σελευκίδες,
Μακαβαίοι και Ρωμαίοι,
Βυζαντινοι και Άραβες,
Σταυροφόροι και Οθωμανοί,
Μεγάλες Δυνάμεις της Δύσης και Παλαιστίνιοι,
Σιωνιστές και Χαμάς/Χεζμπολάχ,
Ισραηλινό κράτος και παλαιστίνιοι μαχητές.
Διαφορετικός κάθε φορά ο νικητής, ένας όμως ο πιο μεγάλος όλων: ο Άγγελος του Θανάτου...
 
Η τραγική αυτή ιστορική συνέχεια, αποτέλεσε την αιτία για να εμπνευστεί η Nina Paley και να δημιουργήσει το παρακάτω βίντεο.
 

 
Το τραγούδι που χρησιμοποιείται για να "ντύσει" το καταπληκτικό αυτό animation είναι το “The Exodus Song (This Land Is Mine)” από τον Ernest Gold και τον Pat Boone, σε εκτέλεση Andy Williams.
 

Saturday, 24 November 2012

Μαμά, πότε θα πεθάνουμε;

«Οι εκρήξεις ακούγονταν λες κι ήταν μέσα στο σπίτι μου.
Έκατσα απλά και περίμενα να πεθάνω»
  

.
Η απορία ενός 6χρονου Παλαιστίνιου
. 
Ο Μοχάμεντ είναι ένα αγόρι έξι ετών. Είναι Παλαιστίνιος. Είναι φοβισμένος και τρομοκρατημένος. Ακολουθεί συνεχώς τη μητέρα του. Και κάθε 10 λεπτά τη ρωτάει: μαμά, πότε θα πεθάνουμε;
.
Μαμά, πότε θα πεθάνουμε;
Παλαιστίνη — Είναι μόνο μια από τις χιλιάδες, αν όχι εκατομμύρια, σπαρακτικές ιστορίες από τη Γάζα. Ένα τόσο δα κομμάτι γης που βομβαρδίζεται νυχθημερόν. 
Στα Παλαιστινιακά εδάφη δεν υπάρχουν καταφύγια. 
Στο Ισραήλ είναι βαμμένα με φωτεινά χρώματα. Έχουν στρώματα, φως, ακόμα και τηλεόραση.
Αλλά οι Παλαιστίνιοι, φαίνεται πως, είναι παιδιά ενός κατώτερου Θεού. Και δεν έχουν καταφύγια. 
Γι' αυτό και ο καθένας πρέπει να βρει μια γωνιά στο σπίτι για να κρυφτεί όταν τα ισραηλινά μαχητικά θα αρχίσουν να «ξερνάνε» βόμβες.
Η οικογένεια του Μοχάμεντ αποφάσισε να φύγει από την πόλη της Γάζας και να μετακομίσει πιο νότια, στη Χαν Γιουνίς, όπου μένουν συγγενείς της μητέρας του. Αλλά κι εκεί δεν έχουν διαφύγει τον κίνδυνο. Έχουν απλά ελάχιστες πιθανότητες παραπάνω να μη χτυπηθούν.
Ο Μοχάμεντ εξακολουθεί να τρέμει. «Αρνείται να φάει. Με ακολουθεί όπου πάω γιατί φοβάται και κάθε 10 λεπτά με ρωτάει πότε θα πεθάνουμε. Λέει ότι δε θα πάει ξανά στο σχολείο γιατί φοβάται μήπως γίνει μάρτυρας ή ότι θα γυρίσει και εγώ ή τα αδέρφια του θα έχουμε σκοτωθεί», λέει στο Γαλλικό πρακτορείο η 37χρονη μητέρα του, Ουμ Τζιχάντ.
Τη Γάζα εγκατέλειψαν την τελευταία εβδομάδα χιλιάδες κάτοικοί της. Η 43χρονη Σούλαιλα Νούρι αποφάσισε να φύγει από το σπίτι της μετά από μια δύσκολη νύχτα. «Οι εκρήξεις ακούγονταν λες κι ήταν μέσα στο σπίτι μου. Έκατσα απλά και περίμενα να πεθάνω», εξομολογείται στο Γαλλικό πρακτορείο.


NewsIt.gr

Sunday, 13 May 2012

Μαχμούντ Νταρουίς «Μάνα»

ΜΑΝΑ

Μου λείπει το ψωμί της μάνας μου
Ο καφές της μάνας μου
Το άγγιγμά της
Φουσκώνουν μέσα μου οι παιδικές μου αναμνήσεις
Μέρα τη μέρα
Πρέπει να δώσω αξία στη ζωή μου
Την ώρα του θανάτου μου
Πρέπει να αξίζω τα δάκρυα της μάνας μου
Και αν έρθω πίσω κάποια μέρα
Βάλε με σα μαντήλι στα βλέφαρά σου
Τα κόκαλά μου σκέπασε με χλόη
Που την αγίασαν τα βήματά σου
Δέσε μας μαζί
Με μια μπούκλα απ’ τα μαλλιά σου
Με μια κλωστή που κρέμεται από το φόρεμά σου
Μπορεί να γίνω αθάνατος
Μπορεί να γίνω Θεός
Εάν αγγίξω τα βάθη της καρδιάς σου
Αν καταφέρω και γυρίσω
Κάνε με ξύλα να ανάψεις τη φωτιά σου
Σκοινί για να απλώνεις τα ρούχα σου στην ταράτσα του σπιτιού σου
Δίχως την ευχή σου
Είμαι πολύ αδύναμος για να σταθώ
Μεγάλωσα πολύ
Δώσε μου πίσω τους χάρτες των αστεριών που είχα παιδί
Για να βρω με τα χελιδόνια
Το δρόμο πίσω
Στην άδεια σου αγκαλιά.

του παλαιστίνιου ποιητή Μαχμούντ Νταρουίς..
σε μετάφραση του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου 

I long for my mother's bread
My mother's coffee
Her touch

Childhood memories grow up in me
Day after day
I must be worth my life
At the hour of my death
Worth the tears of my mother.

And if I come back one day
Take me as a veil to your eyelashes
Cover my bones with the grass
Blessed by your footsteps
Bind us together
With a lock of your hair
With a thread that trails from the back of your dress
I might become immortal
Become a God
If I touch the depths of your heart.

If I come back
Use me as wood to feed your fire
As the clothesline on the roof of your house
Without your blessing
I am too weak to stand.

I am old
Give me back the star maps of childhood
So that I
Along with the swallows
Can chart the path
Back to your waiting nest.

أحنُ إلى خبز أمي
وقهوةِ أمي
ولمسةِ أمي ..

وتكبر فيَّ الطفولةُ
يوماً على صدر يومِ
أعشق عمري لأني
إذا متُّ
أخجل من دمع أمي !

خذيني .. إذا عدتُ يوماً
وشاحاً لهدبكْ
وغطي عظامي بعشبٍ
تعمَّد من طهر كعبكْ
وشدِّي وثاقي..
بخصلة شعرٍ ..
بخيطٍ يلوِّح في ذيل ثوبك..

عساني اصير إله
إله اصير
اذا ما لامست قرارة قلبك

ضعيني إذا مارجعتُ
وقودا بتنور ناركْ
وحبل غسيل على سطح داركْ
لأني فقدت الوقوف
بدون صلاةِ نهاركْ

هرمتُ فردّي نجوم الطفولة
حتى اشاركْ
صغار العصافير ..
درب الرجوع ..
لعُشِّ إنتظارك !!

ردّي نجوم الطفولة
حتى اشارك صغار العصافير
درب الرجوع ...
لعش انتظارك !!

Tuesday, 13 March 2012

Ψυχικά τραύματα αποκτούν τα παιδιά της Δυτικής Όχθης που φυλακίζονται στο Ισραήλ

Η ευρεία πλειοψηφία από τα εκατοντάδες παιδιά στα Παλαιστινιακά Εδάφη που φυλακίζονται σε ισραηλινές φυλακές κάθε χρόνο υποφέρει από εφιάλτες, νυχτερινή ακράτεια και άγχος μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται σε έκθεση που έδωσε χθες στη δημοσιότητα η οργάνωση Save the Children (Σώστε τα Παιδιά).

«Καλά αυτό δεν είναι ένας "εν δυνάμει" τρομοκράτης;»

Post-trauma Rehabilitation of Palestinian
Ex-detainee Children in the West Bank

Από το 2000 ο ισραηλινός στρατός έχει φυλακίσει περισσότερα από 8.000 παιδιά στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη και έχει δικάσει παιδιά ηλικίας ακόμη και 12 ετών σε στρατοδικεία, τα περισσότερα από τα οποία ήταν ύποπτα ότι έριξαν πέτρες.
Το 98% των παιδιών που κρατήθηκαν υπέστησαν βία, είτε σωματική είτε λεκτική, από Ισραηλινούς στρατιώτες, δήλωσε ο σύμβουλος προγράμματος της οργάνωσης Εγιάντ αλ Αράτζ σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στη Δυτική Όχθη, σημειώνοντας ότι η δοκιμασία αυτή άφησε ψυχολογικά τραύματα σε σχεδόν όλα αυτά τα παιδιά. «Ποσοστό πάνω από το 90% των παιδιών αυτών υπέφερε από μετατραυματική διαταραχή άγχους», τόνισε.
Η έκθεση αυτή για την κράτηση Παλαιστινίων κάτω των 18 ετών από το Ισραήλ στηρίχθηκε σε έρευνα που έγινε σε δείγμα 292 παιδιών που είχαν κρατηθεί και στη συνέχεια απελευθερωθεί από το Ισραήλ.
Πέρυσι συνελήφθησαν 2.301 παιδιά, λιγότερα από τα 3.470 που είχαν συλληφθεί το 2010, σύμφωνα με στοιχεία που συνέλεξε η παλαιστινιακή οργάνωση Defence for Children International (DCI). Σήμερα βρίσκονται 170 ανήλικοι Παλαιστίνιοι σε φυλακές του Ισραήλ, προσέθεσε το DCI.
«Η κράτησή τους έχει καταστροφικό αντίκτυπο στα παιδιά, τις οικογένειές τους και τις κοινωνίες τους», επισημαίνεται στην έκθεση του Save the Children.
«Τα παιδιά υποφέρουν από επιπτώσεις, μεταξύ των οποίων μετατραυματική διαταραχή άγχους, φόβος να βγουν από το σπίτι, επιπροσθέτως των ψυχολογικών συμπτωμάτων, που έχουν όπως οι κρίσεις άγχους και οι εφιάλτες. Οι οικογένειες γίνονται υπερπροστατευτικές και αρνούνται να αφήσουν τα παιδιά να βγουν από το σπίτι», καταλήγει η έκθεση.
Ο ισραηλινός στρατός δηλώνει ότι η ρίψη πετρών είναι ένα σοβαρό αδίκημα, που μπορεί να προκαλέσει τραυματισμούς ή ακόμη και το θάνατο ανθρώπων.
«Αγόρια στα Παλαιστινιακά Εδάφη, μερικές φορές 13 ή 14 ετών, ρίχνουν πέτρες με τα χέρια ή με σφεντόνες σε ισραηλινά αυτοκίνητα ή οχήματα του στρατού», δήλωσε εκπρόσωπος του ισραλινού στρατού και πρόσθεσε: «Οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν ότι αυτά τα παιδιά είναι πολύ βίαια. Αντί να παίζουν ποδόσφαιρο θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή Ισραηλινών».

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Monday, 1 November 2010

Παιδιά και παλαιστίνιοι έφηβοι θύματα επιθέσεων

Όλο και περισσότερα παιδιά και παλαιστίνιοι έφηβοι αποτελούν στόχους σκόπιμων επιθέσεων εξτρεμιστών ισραηλινών εποίκων, δείχνει έκθεση, η οποία δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα από διεθνή οργανισμό υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η έκθεση, η οποία συντάσσεται εδώ και δύο χρόνια από τη μη κυβερνητική οργάνωση Διεθνής Υπεράσπιση των Παιδιών (παλαιστινιακή πτέρυγα), αποκαλύπτει 38 περιπτώσεις επιθέσεων εποίκων σε παλαιστίνιους ανηλίκους, οι οποίες είχαν αποτέλεσμα το θάνατο 3 εφήβων και στον τραυματισμό 42.
Σε 13 περιπτώσεις, έποικοι άνοιξαν πυρ σκοτώνοντας 3 εφήβους και τραυματίζοντας 10 άλλους. Στις άλλες περιπτώσεις, νεαροί, μεταξύ των οποίων και παιδιά μικρής ηλικίας, δέχθηκαν επιθέσεις με πέτρες, ταπεινώθηκαν και ξυλοκοπήθηκαν.
Σύμφωνα με τη μη κυβερνητική οργάνωση, σε 8 περιπτώσεις, στρατιώτες ήταν συνεργοί στα βίαια επεισόδια είτε συμμετέχοντας, είτε κλείνοντας τα μάτια σε αυτά, είτε καταφερόμενοι εναντίον των θυμάτων αντί να καταφερθούν εναντίον των επιτιθέμενων.

Η πλειοψηφία των επιθέσεων αυτών σημειώθηκε σε δύο συγκεκριμένους τομείς, όπου βρίσκονται οικισμοί που θεωρούνται προπύργια των υπερεθνικιστών. Πρόκειται για την πόλη της Χεβρώνας και τα περίχωρά της στο νότιο τμήμα της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης και τα περίχωρα της Ναμπλούς, στο βόρειο τμήμα της Δυτικής Όχθης.
"Ούτε σε έναν έποικο δεν απαγγέλθηκαν κατηγορίες για τα περιστατικά αυτά", δήλωσε η Βερόνικα Ναράντζο, μία από τις συντάκτριες της έκθεσης, σύμφωνα με την οποία οι έποικοι δρουν υπό καθεστώς πλήρους ατιμωρησίας.

Σύμφωνα με άλλη έρευνα, τα αποτελέσματα της οποίας δόθηκαν στη δημοσιότητα στις 19 Οκτωβρίου από μη κυβερνητική ισραηλινή οργάνωση, οι έποικοι που καταστρέφουν δέντρα που ανήκουν σε Παλαιστίνιους δεν έχουν οδηγηθεί ποτέ ενώπιον της ισραηλινής δικαιοσύνης.
Η έρευνα δείχνει ότι καμία από τις αγωγές για την καταστροφή δέντρων Παλαιστινίων, στην πλειοψηφία ελαιόδενδρων, που έχουν καταγραφεί σε περίοδο πέντε ετών από την ισραηλινή οργάνωση Γες Ντιν (εθελοντές υπέρμαχοι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων) δεν κατέληξε σε απαγγελία κατηγοριών.

Sunday, 12 September 2010

ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ

To Ash In Art συγκεντρώνει υλικό (τετράδια, είδη ζωγραφικής, παιδικά ρούχα, επιτραπέζια παιχνίδια) που θα στείλει σε παιδιά της Παλαιστίνης μέσω του προξενείου και του ελληνικού "σχολείου"της Ραμάλα. 
Καλεί και άλλους φορείς να συμμετέχουν σε αυτή τηνπρωτοβουλία. 
H καμπάνια του Ash In Art ξεκινά 1.9/2010 και ολοκληρώνεται 21.11/2010.

Η Παλαιστίνη βρίσκεται στο στόχαστρο της εκδίκησης, της εγκληματικής βίας, της απομόνωσης και της καταστολής του Ισραήλ και των συμμάχων του με αποτέλεσμα τα παιδιά να μεγαλώνουν σε ένα κόσμο άνισο και σε περιβάλλον πολεμικό και άδικο με πρώτα θύματα αυτής της ξέφρενης βίας αυτά τα ίδια τα αθώα παιδιά και τους νέους.

Σήμερα πολλοί φορείς δραστηριοποιούνται σε διαφορετικά επίπεδα αλληλεγγύης. Για μας αφορμή στάθηκε η επιστολή της CID-Unesco (μέλος της οποίας είναι το Αsh In Art) όπου όπως αναφέρεται μία άγνωστη στους περισσότερους κυρία, η Ευαγγελία Καφφέ, έχει ιδρύσει ένα ελληνικό πολιτιστικό κέντρο στη Ραμάλα της Παλαιστίνης όπου τα παιδιά μαθαίνουν ελληνική γλώσσα και χορό.  
Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει είναι τεράστιες, αλλά επιμένει ηρωικά πολλά χρόνια τώρα.
Όποιοι μπορούν να βοηθήσουν και θέλουν να προσφέρουν έχουν τώρα και όλους τους μήνες του φθινοπώρου την δυνατότητα να φέρουν στο Ash In Art ελληνογλωσσα ή ξενόγλωσσα βιβλία και περιοδικά, CD, κασέτες, πομπίνες μουσικής, βίντεο, τετράδια και είδη ζωγραφικής, παιδικά ρούχα μα κυρίως παιχνίδια ή επιτραπέζια παιχνίδια τα οποία θα αποσταλούν κοντά στις γιορτές των Χριστουγέννων.

Μπορείτε:
Να τα φέρετε στο Ash In Art ή να τα στείλετε. Εάν μένετε Αθήνα μπορούμε να περάσουμε εμείς για την παραλαβή τους, πρωινές ώρες σε περίπτωση που σάς είναι πραγματικά δύσκολο.
ASH IN ART - ΛΑΧΟΥΡΗ 1 - 11743 ΑΘΗΝΑ - ΤΗΛ 2109216890
Εάν είστε από περιφέρεια μπορείτε να τα στείλετε με courier των ΕΛΤΑ ή με το ΚΤΕΛ με δική σας χρέωση (από Θεσσαλονίκη εξυπηρετεί περισσότερο η αποστολή στο ΚΤΕΛ Αρείου Πάγου)
Στις 21 Νοεμβρίου, ώρα 20:00, τελευταία ημέρα της καμπάνιας σάς καλούμε σε ειδική εκδήλωση για τον απολογισμό σχετικά με τα συγκεντρωμένα είδη και την διαδικασία αποστολής. 
Είστε προσκεκλημένοι σε αυτή την ανοιχτή εκδήλωση με προσκεκλημένους από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς.

Wednesday, 18 August 2010

Ισραήλ: φωτογραφίες στρατιωτίνας με δεμένους παλαιστίνιους - Israeli woman soldier denies Facebook photos wrongdoing

Οι φωτογραφίες μίας ισραηλινής στρατιωτίνας, η οποία πόζαρε χαμογελαστή δίπλα σε παλαιστινίους κρατουμένους που είχαν δεμένα τα χέρια και καλυμμένα τα μάτια, προκαλούν αγανάκτηση στο Ισραήλ έπειτα από την προβολή τους σήμερα στο κρατικό δίκτυο τηλεόρασης. 

«Ο στρατός, η καλλίτερη περίοδος της ζωής μου».
Η συμπεριφορά της οπλίτου, «αντανακλά τη στάση που έχει επικρατήσει για την αντιμετώπιση των Παλαιστινίων ως αντικειμένων και όχι ως ανθρώπινων όντων».
Η νεαρή γυναίκα, ονόματι Εντέν Αμπαργκίλ, δημοσίευσε στην κοινωνική ιστοσελίδα Facebook τις φωτογραφίες της με τους κρατουμένους που ήταν επιφορτισμένη να φυλάει, και τις μετέδωσε σε εκπομπή της και η κρατική τηλεόραση. 

Israeli woman soldier denies Facebook photos wrongdoing

The pictures were later removed from public view on Ms Aberjil's profile
 Σε ανακοινωθέν του, ο ισραηλινός στρατός καταδικάζει «την επονείδιστη συμπεριφορά της οπλίτου», τονίζοντας πως αυτή έχει περαιώσει την στρατιωτική της θητεία από πέρυσι.
Οι φωτογραφίες της στρατιωτίνας στο Facebook τιτλοφορούνται «Ο στρατός, η καλλίτερη περίοδος της ζωής μου».
Ο διευθυντής της ισραηλινής επιτροπής κατά των βασανιστηρίων Γισάι Μενουχίμ καυτηρίασε σε ανακοινωθέν του τη συμπεριφορά της οπλίτου, τονίζοντας πως «αντανακλά τη στάση που έχει επικρατήσει για την αντιμετώπιση των Παλαιστινίων ως αντικειμένων και όχι ως ανθρώπινων όντων». 

Sunday, 30 May 2010

Ωραίοι Έλληνες: Αλέξανδρος Ζούρος, ο χειρουργός της ανθρώπινης όχθης


Ο 
Αλέξανδρος Ζούρος, ο εθελοντής νευροχειρουργός των παιδιών της 
ΠαλαιστίνηςΤι σημαίνει να μεγαλώνεις από βρέφος με την οδύνη και τον όλεθρο σφηνωμένα στο σώμα σου και να διατρέχουν τα κύτταρά σου οι θύμησες του πολέμου, του μίσους και της καταστροφής; Η διάλυση κάθε έννοιας ευτυχίας, που ανατρέπει το νόημα της ζωής, κατοικεί μέσα σε παιδικά κορμιά που τα σμπαράλιασαν οι σφαίρες του ισραηλινού στρατού στην Παλαιστίνη. Οπότε, οποιαδήποτε απόσυρση των θραυσμάτων του πόνου και της αναπηρίας από το σώμα ισοδυναμεί με απελευθέρωση και εισδοχή σ' έναν κόσμο καινούργιας ζωής.
Ο Αλέξανδρος Ζούρος, ο εθελοντής νευροχειρουργός των παιδιών της Παλαιστίνης, γεμίζει ανθρωπιά και ποίηση η ύπαρξη με το συγκλονιστικό συναίσθημα της άδολης προσφοράς. Ειδικά σ' ένα περιβάλλον ελεύθερων πολιορκημένων.
Αυτός που διαδραματίζει το ρόλο του σωματικού και ψυχικού απελευθερωτή, στη συγκεκριμένη περίπτωση των πληγωμένων παιδιών της Παλαιστίνης, από ενός μηνός έως 17 ετών, είναι ο Ελληνας γιατρός καθηγητής Νευροχειρουργικής Παίδων στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο «Μόνα Λίντα» της Καλιφόρνια, Αλέξανδρος Ζούρος.
Ήδη μεταβαίνει πέμπτη φορά στην Παλαιστίνη, με ενδιάμεσο σταθμό αυτή τη φορά το Ηράκλειο, και προσπαθεί να βγάλει από τη σπονδυλική στήλη και τον εγκέφαλο των παιδιών τα απομεινάρια θανάτου και μίσους που ο στρατός Κατοχής τους «φύτεψε».

Κύριε Ζούρο, πώς επιλέξατε να πάτε στην Παλαιστίνη;
«Μεγάλωσα στον Καναδά και στην Αμερική. Στο νοσοκομείο όπου εργάζομαι μία από τις νοσοκόμες που δουλεύει μαζί μας είναι Παλαιστίνια· αυτή η συνάδελφος μου είπε πως υπάρχει ένα διεθνές φιλανθρωπικό ίδρυμα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που έχει δημιουργήσει ο Αμερικανός δημοσιογράφος Stiv Sosebee και ασχολείται με την παροχή ιατρικών υπηρεσιών στους Παλαιστινίους. Τηλεφώνησα στο ίδρυμα αυτό και μου είπαν πως δεν έχουν νευροχειρούργο για παιδιά· έτσι αποφάσισα να βοηθήσω. Είναι η πέμπτη φορά που πηγαίνω στην Παλαιστίνη, με αρχή τον Οκτώβριο του 2007. Σε κάθε επίσκεψή μου χειρουργώ 10-15 παιδιά ηλικίας από ενός μηνός βρέφος έως 17 ετών· η εμπειρία είναι συγκλονιστική. Τα περισσότερα παιδιά που χειρουργώ είναι θύματα του πολέμου με το Ισραήλ, μερικά όμως είναι ανάπηρα εκ γενετής. Ολα όμως έχουν πρόβλημα στον εγκέφαλο ή στη σπονδυλική στήλη».

Ποια είναι η διαδικασία που ακολουθείτε για να κάνετε τις επεμβάσεις;
«Για να παρέμβω χειρουργικά, τα περισσότερα παιδιά, πριν πάω, τα βλέπω μέσω του Διαδικτύου για να έχω μια γενική εικόνα και προετοιμάζομαι ανάλογα με τις ανάγκες και τα προβλήματα που διαπιστώνω πως έχουν. Συνεννοούμαι καταρχάς με εταιρείες φαρμακευτικών και άλλων ιατρικών ειδών, οι οποίες μου δίνουν δωρεάν υλικά. Διότι στην Παλαιστίνη δεν υπάρχουν εξειδικευμένα χειρουργεία και γιατροί αντίστοιχων ειδικοτήτων· τώρα αρχίζουν και μαθαίνουν τις νέες εξελίξεις και τεχνικές».
Σε περίπτωση που η οικογένεια ενός παιδιού διαθέτει χρήματα και θέλει να χειρουργηθεί στο εξωτερικό, μπορούν να πάνε στην Ιορδανία ή στην Αίγυπτο. Το Ισραήλ ζητά πολλά χρήματα και ανεβάζει τις τιμές πολύ ψηλά για μία επέμβαση. Βέβαια, για να βγει ένα παιδί εκτός Παλαιστίνης πρέπει να πάρει βίζα απ' το κράτος του Ισραήλ, το οποίο δεν δίνει τη βίζα σε όλες τις οικογένειες των Παλαιστινίων. Ο πληθυσμός αυτός είναι σχεδόν αιχμάλωτος, γιατί δεν μπορεί να μπαινοβγαίνει στη χώρα του.

Τα παιδιά και οι οικογένειές τους πώς σας αντιμετωπίζουν;
«Είναι βαθιά ευγνώμονες απέναντί μας. Πρέπει να σας πω ότι μερικές επεμβάσεις, συνήθως οι δυσκολότερες, γίνονται στην Ιερουσαλήμ, στο νοσοκομείο που έχει στήσει το φιλανθρωπικό ίδρυμα με το οποίο συνεργάζομαι. Το κράτος του Ισραήλ όμως δεν δίνει το δικαίωμα σε όλες τις οικογένειες των παιδιών να έχουν πρόσβαση. Τα άλλα χειρουργεία πραγματοποιούνται στο νοσοκομείο στη Ραμάλα· είναι τα ευκολότερα περιστατικά».

Η διαφορά ενός παιδιού που έγινε ανάπηρο απ' τον πόλεμο και ενός εκ γενετής ποια είναι;
«Σε όλα τα περιστατικά παίζει καθοριστικό ρόλο η θετική στάση της οικογένειας.
Τα παιδιά που έμειναν ανάπηρα από τον πόλεμο έχουν οργή και πολύ θυμό. Ιδιαίτερα αυτά που χτυπήθηκαν σε μεγάλη ηλικία και θυμούνται. Στα εκ γενετής ανάπηρα, αυτό δεν υπάρχει. Τα παιδιά που τραυματίστηκαν στον πόλεμο και είναι βρέφη το καταλαβαίνουν αργότερα, όταν η μνήμη αρχίσει να λειτουργεί».

Πώς νιώθετε ως άνθρωπος, και μάλιστα της Δύσης, εκεί;
«Βλέπω την εγκατάλειψη και την τρομερή υποβάθμιση και συγκλονίζομαι. Οι άνθρωποι όμως αντιστέκονται και είναι υπερήφανοι. Ξέρουν ότι έχουν φίλους στο εξωτερικό και υποστήριξη.
Είναι γενναιόδωροι οι Παλαιστίνιοι ειδικά σε εμάς, που μας ξέρουν».

Το νοσοκομείο στη Ραμάλα σε τι κατάσταση είναι;
«Είναι πολύ καθαρό αλλά τα μηχανήματα που διαθέτει είναι παλιά. Σε 5 έως 10 χρόνια η κατάσταση θα αλλάξει, πιστεύω, ριζικά γιατί ήδη υπάρχει βελτίωση. Οι Παλαιστίνιοι έχουν παιδεία, ξέρουν τι θέλουν και όταν βρίσκονται σε περίοδο ειρήνης δουλεύουν πολύ για την καλυτέρευση των συνθηκών».

Το κράτος του Ισραήλ πώς σας αντιμετωπίζει;
«Η κυβέρνηση του Ισραήλ μας ξέρει καλά. Μερικές φορές μας κάνουν ελέγχους και μας κρατάνε ώρες ολόκληρες για να δουν τις βαλίτσες μας και άλλες φορές περνάμε αμέσως.
Η σημαντικότερη εμπειρία πάντως, για μένα, είναι όταν επιστρέφω στην Παλαιστίνη και βλέπω τα παιδιά που έχω χειρουργήσει να είναι καλά. Ειδικά τα μεγάλα παιδιά, που με γνωρίζουν και τα γνωρίζω. Είναι κάτι το ανεπανάληπτο». 

Ελευθεροτυπία, Σάββατο 29 Μαΐου 2010

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki