Οι συχνότεροι κίνδυνοι στο σπίτι για το παιδί μέχρι τα τρία του χρόνια

Οι κίνδυνοι που κρύβει ένα σπίτι για το μωρό σας, 

που μόλις περπάτησε!

Το μωρό αρχίζει να μπουσουλάει, προσπαθεί να πιαστεί και να σταθεί όρθιο στηριζόμενο σε έπιπλα και ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για οποιαδήποτε τρύπα ή χαραμάδα. 

Επίσης βάζει στο στόμα οτιδήποτε βρει και μπορεί να το καταπιεί ή να το εισροφήσει και να σφηνωθεί στους βρόγχους του.

Αντιμετώπιση κινδύνων στην ηλικία 1 έτους
-Βάλτε κάγκελα στα κεφαλόσκαλα ή σε χώρους που δεν θέλετε να μπει.
-Καθαρίστε προσεκτικά το πάτωμα από οτιδήποτε (κουμπιά, μικρά αντικείμενα, ξηρούς καρπούς) και φυλάξτε καλά μικρές μπαταρίες και κυρίως φάρμακα.
-Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται με τα μάτια της κουζίνας και το φούρνο, καθώς πολλές φορές τα παιδιά, πειράζουν τα κουμπιά χωρίς να γίνονται αντιληπτά από τους γονείς.

Αντιμετώπιση κινδύνων στην ηλικία 12-18 μηνών
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το παιδί είναι η παρόρμηση. 

Στην ηλικία αυτή το παιδί αρχίζει να καταλαβαίνει τη λέξη «μη». Καλό είναι να μην κάντε κατάχρηση των απαγορεύσεων, γιατί το «μη» χάνει την αποτελεσματικότητά του.

-Μην πανικοβάλετε το παιδί.
-Προσπαθήστε να δώσετε κατανοητές οδηγίες που δε θα συνοδεύονται από απειλές.
-Ακόμα κι αν δεν καταλαβαίνει τις εξηγήσεις σας, το παιδί εκτιμά την προσπάθειά σας να του εξηγήσετε και συμμετέχει ανάλογα με την ευφυϊα του.
-Μην το αφήνετε ποτέ μα ποτέ μόνο του στην κουζίνα.
-Μάθετε το να κατεβαίνει τη σκάλα.
-Φυλάξτε καλά κρυμμένα επικίνδυνα αντικείμενα .
-Μην το αφήνετε ποτέ μόνο του με τη γάτα ή το σκύλο σας.

Στην ηλικία 2-3 χρονών
-Το παιδί αρχίζει να εξερευνά το περιβάλλον και να γοητεύεται από το παράξενο, το μυστηριώδες, το απίθανο.
-Μην ξεχνάτε ότι τα σενάρια της ζωής του ξεπερνούν σε φαντασία αυτά του κινηματογράφου.
-Η περιέργεια του παιδιού αυξάνεται αυξάνεται συνεχώς.
-Μαζί της αυξάνεται και η παρορμητικότητα.
-Το παιδί δεν είναι σε θέση να συνειδητοποιήσει όλους τους κινδύνους.
-Δεν μπορεί να προβλέψει τις ενδεχόμενες αντιξιότητες.
-Δεν πρέπει να διεγείρεται η φαντασία του από κινηματογραφικές ταινίες οι ήρωες των οποίων έχουν υπεράνθρωπες ιδιότητες.

Αντιμετώπιση των κινδύνων σε αυτές τις ηλικίες
Όλα τα παιδιά δεν είναι ίδια. 

Άλλα είναι περισσότερο ανεξάρτητα, διεκδικητικά και πιο περίεργα και άλλα, πιο δειλά ή συνεσταλμένα.

Ωστόσο, όλα τα παιδιά χρειάζονται την προσοχή των γονιών τους και το ενδιαφέρον τους, προκειμένου να κατανοήσουν τους κινδύνους και να τους αποφεύγουν.

mothersblog

Σχεδόν το σύνολο των δηλητηριάσεων στην παιδική ηλικία (90%) συμβαίνουν εντός σπιτιού,

ενώ το 81% του συνολικού αριθμού δηλητηριάσεων παιδιών, εντοπίζονται 

σε ηλικίες κάτω των 5 ετών.Οι δηλητηριάσεις αποτελούν την πιο συχνή μορφή ατυχημάτων στα παιδιά.
Ωστόσο, στοιχεία ερευνών δείχνουν ότι είναι σπάνια θανατηφόρες στις μικρές ηλικίες, σύμφωνα με την νοσηλεύτρια της Μονάδας Ειδικών Λοιμώξεων Παίδων του «Ιπποκρατείου» Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης, Εμμανουέλα Αγγελή.

Με αφορμή ανακοίνωσή της με θέμα «Φαρμακευτική δηλητηρίαση Παίδων - Προσέλευση σε ΤΕΠ - Τρόπος αντιμετώπισης - Νομικές προεκτάσεις», στη 2η ημερίδα Επιστημονική Νοσηλευτική Ημερίδα «Νοσηλευτικοί Ορίζοντες», του Νοσοκομείου Γρεβενών, η κ. Αγγελή εξήγησε ότι δηλητήριο είναι κάθε ουσία η οποία όταν μπει στον οργανισμό, σε αρκετή ποσότητα, μπορεί να προκαλέσει μόνιμη ή προσωρινή βλάβη. 

Μπορεί να είναι κάποια ουσία που πήραμε από το φυσικό περιβάλλον (π.χ. τρώγοντας μανιτάρια) ή κάποια τεχνητή ουσία (π.χ. καθαριστικά σπιτιών, σιρόπια κ.α).

«Ο συχνότερος τρόπος δηλητηρίασης είναι η κατάποση από το στόμα, ενώ σπάνια γίνεται εισπνοή από το αναπνευστικό σύστημα ή απορρόφηση από το δέρμα. Σχεδόν το σύνολο των δηλητηριάσεων στην παιδική ηλικία (90%) συμβαίνει μέσα στο σπίτι. Σύμφωνα με επιδημιολογικά στοιχεία του 2013 από το Κέντρο Δηλητηριάσεων οι δηλητηριάσεις που αφορούν παιδιά, ηλικίας 0-14 ετών, καταλαμβάνουν το 52,2% του συνόλου των δηλητηριάσεων. 

Στη βρεφική ηλικία (0-1 έτους) είναι 3,4% επί των παιδικών δηλητηριάσεων. Πιο επικίνδυνες ηλικίες είναι μεταξύ 1-5 ετών όπου συμβαίνει το 81% των δηλητηριάσεων της παιδικής ηλικίας. Στην ηλικία 5 - 10 ετών η συχνότητα είναι 11,9%, ενώ σαφής μείωση παρατηρείται στις ηλικίες 10 - 14 ετών (3,7%)», σημείωσε η κ. Αγγελή.
Σύμφωνα με δεδομένα του Κέντρου Δηλητηριάσεων σε όλες τις ηλικιακές ομάδες διαπιστώνεται ότι υπερτερούν σαφώς οι δηλητηριάσεις από φάρμακα. 

Στις ηλικίες 1 - 5 ετών υπερτερούν αθροιστικά διάφορα χημικά προϊόντα που βρίσκονται στο σπίτι (είδη οικιακής χρήσης, διάφορες χημικές ουσίες, καλλυντικά) για τα οποία πρέπει να υπάρχει ιδιαίτερη μέριμνα σωστής φύλαξης.

Αναφερόμενη στους λόγους των δηλητηριάσεων στην παιδική ηλικία, η κ. Αγγελή επεσήμανε ότι τα παιδιά είναι περίεργα και εξερευνούν τον κόσμο με όλες τους τις αισθήσεις, συμπεριλαμβανομένης της γεύσης. «Ως εκ τούτου, το σπίτι και ο περιβάλλων χώρος μπορεί να είναι ένα επικίνδυνο μέρος για ακούσια δηλητηρίαση» είπε, όπως μεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Τα μοτίβα της δηλητηρίασης αλλάζουν ανάλογα με την ηλικιακή ομάδα τον τύπο της έκθεσης τη φύση και τη δόση του δηλητηρίου. «Με βάση τα στατιστικά στοιχεία στην Αμερική, η αυτο - έκθεση των παιδιών ευθύνεται για το 95% των φαρμακευτικών δηλητηριάσεων. Συχνότερες αιτίες είναι η υπερβολική ζωηράδα των παιδιών, η έντονη περιέργεια τους, η μεγάλη επιθυμία να βάλουν στο στόμα τους διάφορα πράγματα τόσο για να εξακριβώσουν τη φύση τους, όσο και για να ευχαριστηθούν γενικά», ανεφερε η κ. Αγγελή.

Παράλληλα, σημείωσε, ότι το είδος και ο τρόπος με το οποίο δηλητηριάζονται τα παιδιά έχει σχέση:
α) με το εθνικό και βιοτικό επίπεδο: 40% των δηλητηριάσεων στις υποανάπτυκτες χώρες οφείλονται στο φωτιστικό και θερμαντικό πετρέλαιο.
β) τις καθημερινές συνήθειες του λαού: χώρες που χρησιμοποιείται το γκάζι: δηλητηριάσεις με μονοξείδιο του άνθρακα.
γ) τη σύνθεση του πληθυσμού: παιδιά αγροτικών περιοχών δηλητηριάζονται ευκολότερα με φάρμακα και εντομοκτόνα.
δ) το ρεύμα της σύγχρονης συνταγογραφίας: ηρεμιστικά, αντιβιοτικά και αντιπυρετικά βρίσκονται πρώτα από σειράς συχνότητας στις φαρμακευτικές δηλητηριάσεις. 

Συγκεκριμένα τα: αναλγητικά (10%), καθαριστικά ή απολυμαντικά σκευάσματα (9,5%), καλλυντικά προϊόντα (9%) ξένα σώματα (5%), φυτά (4,7%), κατασταλτικά υπναγωγά φάρμακα (4,4%), αντιβηχικά σιρόπια (4,3%).

Ενδείξεις ότι το παιδί έχει δηλητηριαστεί, όπως ανέφερε η κ. Αγγελή είναι η «σύλληψή» του επ' αυτοφώρω, η απώλεια φαρμάκων, η αποκάλυψη από το ίδιο το παιδί, η εμφάνιση συμπτωμάτων όπως: ανησυχία, διαταραχές συνείδησης, παραισθήσεις, σπασμοί, αιμορραγίες, εμετοί, διάρροιες δερματικές αλλοιώσεις.

Τί πρέπει να κάνουμε σε περίπτωση δηλητηρίασης

Για να αντιμετωπίσουμε τη δηλητηρίαση το βασικό είναι η παροχή πρώτων βοηθειών με σκοπό τη διατήρηση των ζωτικών του λειτουργιών, της αναπνοής και της κυκλοφορίας και η όσο το δυνατόν ταχύτερη εξουδετέρωση, ή απομάκρυνση του δηλητηρίου από τον οργανισμό.

Καλούμε το Κέντρο Δηλητηριάσεων (210-7793777) ή μεταφέρουμε το παιδί στο νοσοκομείο. Διευκρινίζουμε το είδος του φαρμάκου και την ποσότητα. Εάν η ουσία είναι καυστικής προέλευσης η οδηγία από το Κέντρου Δηλητηριάσεων είναι όχι στην πλύση στομάχου.

«Οι δηλητηριάσεις αποτελούν το 10% των επειγόντων ιατρικών περιστατικών παγκοσμίως. Πρέπει να αντιμετωπίζονται χωρίς καθυστέρηση στον χώρο του νοσοκομείου, ανεξάρτητα από την παρουσία ή όχι συμπτωμάτων. 

Η υποστηρικτική αγωγή αποτελεί το κλειδί στην αντιμετώπιση των δηλητηριάσεων. Σε ειδικές περιπτώσεις, απαιτείται η χορήγηση αντιδότου. Οι ασθενείς με επηρεασμένο επίπεδο επικοινωνίας πρέπει να αντιμετωπίζονται άμεσα, με χορήγηση οξυγόνου, γλυκόζης, θειαμίνης και ναλοξόνης» κατέληξε η κ. Αγγελή.

Διαβάστε περισσότερα εδώ: 

Ωχ, ωχ! Μανούλα, χτύπησα στο κεφαλάκι μου

Χτύπημα στο κεφάλι: 
Ποιες είναι οι νέες οδηγίες αντιμετώπισης

Παιδιά και τραυματισμός στο κεφάλι 

Τα χτυπήματα στο κεφάλι είναι πολύ συνηθισμένα στα παιδιά, γι' αυτό είναι σημαντικό οι γονείς, αλλά και οι προπονητές τους να ξέρουν πώς πρέπει να γίνονται η διάγνωση και η αντιμετώπιση, προκειμένου να αποφευχθούν οι μακροχρόνιες συνέπειες.

Ο βασικότερος κανόνας είναι ότι μετά από ένα χτύπημα κανένα παιδί δεν πρέπει να επιστρέφει στο παιχνίδι ή στον αγώνα την ίδια ημέρα ή οποιαδήποτε άλλη στιγμή εάν δεν βεβαιώσει πρώτα ένας γιατρός ότι δεν έχει συμπτώματα εγκεφαλικής διάσεισης.
Σύμφωνα με την εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς», η απόφαση πρέπει απαραιτήτως να λαμβάνεται από τον γιατρό και όχι από τρίτους (γονείς, παιδιά, προπονητές).

Η σωστή διάγνωση της διάσεισης προϋποθέτει ο γιατρός να ξέρει τις νοητικές και σωματικές δεξιότητες του παιδιού πριν από το χτύπημα.

Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με έναν πλήρη νευρολογικό και νοητικό έλεγχο των παιδιών κατά την έναρξη της αθλητικής χρονιάς, σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες οδηγίες της Εθνικής Εταιρείας Προπονητών (NATA) των ΗΠΑ.
Ο έλεγχος αυτός περιλαμβάνει λήψη ιατρικού ιστορικού, σωματικές και νευρολογικές αξιολογήσεις, κινητική κατάσταση (λ.χ. ισορροπία) και τεστ νευρονοητικών λειτουργιών.
Εάν υπάρχουν υπόνοιες εγκεφαλικής διάσεισης, οι προαναφερθείσες εξετάσεις πρέπει να επαναληφθούν και τα αποτελέσματά τους να συγκριθούν με τις αρχικές εξετάσεις.

«Οι κλασικές ερωτήσεις του τύπου "τι ώρα είναι;", "ξέρεις πού βρίσκεσαι;", "πότε έχεις γενέθλια;" είναι αναποτελεσματικές για την αξιολόγηση της νοητικής κατάστασης και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται» τονίζει η ΝΑΤΑ. «Ούτε έχει νόημα η ερώτηση "είσαι καλά;"».

Η σωστή διάγνωση της διάσεισης χρειάζεται χρόνο, γι' αυτό το παιδί δεν πρέπει να επιστρέψει βεβιασμένα στις αθλητικές του υποχρεώσεις, τονίζει ο δρ Στίβεν Μπρόλιο, διευθυντής του Εργαστηρίου Έρευνας Νευροτραυμάτων στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και κύριος συγγραφέας των οδηγιών της ΝΑΤΑ.΄

Μετά τη διάγνωση
-Ο ασθενής πρέπει να μένει σε ήρεμο περιβάλλον χωρίς στρες και να κοιμάται αρκετά προκειμένου να αναρρώσει ο εγκέφαλος.
-Ο ασθενής δεν πρέπει να καταπονεί το σώμα και το μυαλό του.
-Απαγορεύονται άσκηση, κοπιώδεις φυσικές δραστηριότητες, βιντεοπαιχνίδια, TV, χρήση κινητών και κομπιούτερ, δυνατή μουσική, κοπιώδες διάβασμα.
-Μόλις εξαφανιστεί κάθε σύμπτωμα (μπορεί να χρειαστούν 1-2 εβδομάδες ή περισσότερο), η επιστροφή στη φυσική δραστηριότητα πρέπει να είναι βαθμιαία.
-Αν επανεμφανιστούν τα συμπτώματα, η δραστηριότητα πρέπει να διακοπεί αμέσως.

Γονείς, προπονητές και παιδιά πρέπει επίσης να ξέρουν τα συμπτώματα που υποδηλώνουν επιδείνωση: αυξανόμενη σύγχυση, οξυθυμία, διακύμανση στα επίπεδα συνείδησης, επιδεινούμενος πονοκέφαλος και επαναλαμβανόμενοι έμετοι απαιτούν άμεσο επανέλεγχο από τον γιατρό.

Στη διάρκεια της ανάρρωσης, τέλος, ο ασθενής πρέπει να αποφεύγει τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα καθώς και το αλκοόλ και κάθε ουσία που μπορεί να επηρεάσει τον εγκέφαλο. Σε περίπτωση αμφιβολίας, πρέπει να συμβουλεύεται τον γιατρό του.
onmed

Αααχ!! Μανούλα, έκαψα το χεράκι μου - Περιποιηθείτε με απλές κινήσεις το έγκαυμα 1ου βαθμού στο παιδί σας

Τα εγκαύματα είναι το δεύτερο σε συχνότητα αίτιο ατυχημάτων στην παιδική ηλικία. Τα εγκαύματα ανάλογα με την αιτία που τα προκάλεσε χωρίζονται σε θερμικά, ηλεκτρικά, χημικά και ακτινικά. Τα θερμικά εγκαύματα είναι τα πιο συχνά.

 

Όταν το έγκαυμα του παιδιού σας δεν είναι πολύ σοβαρό τότε το ονομάζουμε έγκαυμα πρώτου βαθμού, που γίνεται συνήθως από το αποτέλεσμα επαφής με το δέρμα ζεστού νερού, ατμών ή υπερέκθεσης του παιδιού στον ήλιο.
Σε αυτή την περίπτωση το δέρμα κοκκινίζει, φουσκώνει, πονά και μπορεί να δημιουργηθεί μια μικρή φυσαλίδα.

Περιποιηθείτε και θεραπεύστε το έγκαυμα του παιδιού σας με απλές κινήσεις.

-Ρίξτε μπόλικο δροσερό νερό στην περιοχή που έχει υποστεί έγκαυμα.

-Απλώστε μια δροσερή βρεγμένη πετσέτα πάνω στο έγκαυμα για να ανακουφίσετε το παιδί σας από τον πόνο.

-Καλύψτε ελαφρά την περιοχή με μια αποστειρωμένη γάζα για να αποφύγετε τη μόλυνση.
-Συμβουλευτείτε τον παιδίατρο σας και προμηθευτείτε από το φαρμακείο μία κρέμα βαθιάς ενυδάτωσης που έχει ιδιότητες καταπραϋντικές για το ερεθισμένο δέρμα του παιδιού σας.
-Μην τοποθετείτε στην περιοχή βούτυρο ή οποιαδήποτε σκόνη.

πηγή

Μανούλαααααα, χτύπησα στο κεφαλάκιιιιι μουυυ

Το παιδί χτύπησε στο κεφάλι! Τι πρεπει να κανω;

Μήπως το παιδί σας έπεσε πάνω στο τραπέζι και χτύπησε το κεφάλι του; 
 Ή έπεσε από το ποδήλατο και έκανε πληγή στο κεφάλι;
Πολλές φορές καθώς το παιδί σας μεγαλώνει, ερχόσαστε αντιμέτωπες με τα παιδικά ατυχήματα.

Τα τραύματα της κεφαλής είναι πολύ συχνά.
Η στιγμή που το παιδί σας χτυπάει είναι μια στιγμή που σας δημιουργεί άγχος για την έκταση του χτυπήματος και μάλιστα, όταν αυτό συνοδεύεται από αιμορραγία πρέπει να δείξετε ψύχραιμη, ώστε να προσφέρετε τις πρώτες βοήθειες στο παιδί σας και να εκτιμήσετε τη σοβαρότητα του τραύματος.


Τα περισσότερα βέβαια χτυπήματα της κεφαλής είναι ήπια, περιορίζονται σε τοπικά φαινόμενα και συνήθως δεν συνοδεύονται από εγκεφαλικές βλάβες ή απώτερες νευρολογικές επιπλοκές.

Οι πτώσεις αποτελούν τις πιο συχνές αιτίες τραυματισμού στο κεφάλι και μάλιστα θεωρούνται υψηλού κινδύνου για εγκεφαλική κάκωση όταν συμβαίνουν από ύψος πάνω από 0.90 m για παιδιά κάτω των 2 χρονών και από ύψος πάνω από 1,50 m για τα μεγαλύτερα παιδιά.
Τα παιδιά χτυπούν το κεφάλι τους κατά την διάρκεια κάποιου παιχνιδιού ή κάποιας αθλητικής δραστηριότητας ιδιαίτερα σε αθλήματα συγκρούσεων ή όταν παίζουν με βαριές μπάλες ή με μπάλες που κινούνται με μεγάλη ταχύτητα, ιδιαίτερα όταν η πρόσκρουση γίνεται τη στιγμή που το παιδί έχει στραμμένη την προσοχή του αλλού.

Ένα χτύπημα στο κεφάλι μπορεί να προκαλέσει
-απλό οίδημα (καρούμπαλο) που προέρχεται από ρήξη αιμοφόρων αγγείων του κρανίου και του δέρματος.-κεφαλόπονο. Συμβαίνει σε ποσοστό μεγαλύτερο του 20% των παιδιών μετά από τραυματισμό της κεφαλής. Στα μικρά παιδιά που δεν μιλούν, ένδειξη κεφαλόπονου, είναι η έντονη ανησυχία και η δυσφορία.-εμετούς. Περίπου το 10% των παιδιών έχει τουλάχιστον έναν εμετό συνήθως αμέσως μετά τον τραυματισμό του, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υπάρχει σοβαρή εγκεφαλική βλάβη. Συνήθως ο εμετός αυτός είναι το αποτέλεσμα του φόβου και του πόνου και από το έντονο κλάμα.-απώλεια συνείδησης. Σε ποσοστό περίπου 5% των παιδιών και των εφήβων που υπόκεινται σε μέτριο τραυματισμό κεφαλής παρουσιάζεται απώλεια συνείδησης για λίγα δευτερόλεπτα.-διάσειση. Με τον όρο διάσειση εννοούμε ήπιας μορφής τραυματισμό (τράνταγμα) του εγκεφάλου. Χαρακτηρίζεται από σύγχυση, αμνησία (για τη χρονική περίοδο περί τον τραυματισμό), πονοκέφαλο, εμέτους, και ζάλη με ή χωρίς απώλεια συνείδησης.-σπασμούς. Λιγότερο από 1% των παιδιών παρουσιάζουν σπασμούς μετά από χτύπημα στο κεφάλι.
Λίγα από αυτά έχουν εγκεφαλική βλάβη και η αξονική τομογραφία είναι η εξέταση που συνιστάται σε αυτές τις περιπτώσεις.

Σε κάθε περίπτωση χτυπήματος θα πρέπει να επικοινωνήσετε με τον παιδίατρό σας προκειμένου να αξιολογήσει τα συμπτώματα.

Τις περισσότερες φορές το χτύπημα στο κεφάλι προκαλεί μόνο εκδορές ή κόψιμο ή μικρό πρήξιμο. Σε λίγες περιπτώσεις μπορεί να συμβεί βλάβη στον εγκέφαλο.

Δείτε αμέσως γιατρό αν:
Το παιδί έχει απώλεια συνείδησης
Το παιδί έχει χτυπήσει σε σκληρή επιφάνεια, όπως μετά από πτώση από ύψος ή σε αυτοκινητιστικό
Το παιδί δε φαίνεται καλά και κάνει εμετούς
Τι συμπτώματα έχει ο σοβαρός τραυματισμός στο κεφάλι;
Απώλεια συνείδησης για πάνω από 30 δευτερόλεπτα
Το παιδί είναι ληθαργικό και δεν επικοινωνεί μαζί σας
Έχει σοβαρά σημάδια τραυματισμού, όπως αδυναμία σε ένα χέρι ή πόδι, άνισες κόρες των ματιών
Έχει μείνει ένα αντικείμενο στο κεφάλι του
Έχει πάνω από ένα σπασμό μετά το τραύμα
Ρέει αίμα ή υγρό από τη μύτη ή το αυτί
Σε αυτές τις περιπτώσεις καλέστε αμέσως ασθενοφόρο.

Τι συμπτώματα έχει ένας μέσης βαρύτητας τραυματισμός στο κεφάλι;
Απώλεια συνείδησης για λιγότερο από 30 δευτερόλεπτα
Επικοινωνεί μαζί σας
Έχει κάνει 2 ή παραπάνω εμετούς
Έχει πονοκέφαλο
Είχε ένα μικρό επεισόδιο σπασμών αμέσως μετά το χτύπημα
Έχει μεγάλο καρούμπαλο ή αιμάτωμα
Σε αυτές τις περιπτώσεις πηγαίνετε το παιδί στο νοσοκομείο. Πιθανό να χρειαστεί παρακολούθηση του παιδιού στο νοσοκομείο για 6-24 ώρες.

Τι συμπτώματα έχει ένας ελαφρύς τραυματισμός στο κεφάλι;
Δεν υπάρχει απώλεια συνείδησης
Το παιδί επικοινωνεί μαζί σας
Έκανε καθόλου ή ένα μόνο εμετό
Έχει μικρό πρήξιμο ή κόψιμο στο κεφάλι ή εκδορές
Δεν έχει κάνει σπασμό

Σε αυτές τις περιπτώσεις ενημερώστε τον παιδίατρό σας. Βάλτε πάγο στην περιοχή με το πρήξιμο.Αν τρέχει αίμα βάλτε μια καθαρή γάζα και πιέστε σταθερά για 5 λεπτά.

Μέσα στο επόμενο 24ωρο, προσέξτε στο σπίτι για τα ακόλουθα:

Πονοκέφαλο. Δώστε παρακεταμόλη τακτικά.
Εμετούς. Αν είναι πάνω από ένας δείτε τον παιδίατρό σας.
Ληθαργικότητα. Το παιδί συχνά μετά το χτύπημα έχει υπνηλία ή πέφτει για ύπνο. Δεν είναι ανάγκη να κρατήσετε το παιδί άγρυπνο. Αν κοιμηθεί, ξυπνάτε το κάθε μια – δυο ωρες για να ελέγξετε τις αντιδράσεις του. Μπορείτε να το ρωτάτε που είναι, τι μέρα είναι ή γνωστά ονόματα.

Πότε να ανησυχήσω στις επόμενες μέρες;
Πηγαίνετε αμέσως στον παιδίατρο ή στο νοσοκομείο αν το παιδί μέσα στις επόμενες μέρες από το χτύπημα:
Έχει ασυνήθη ή συγχυτική συμπεριφορά
Εχει σοβαρό πονοκέφαλο
Έχει συχνούς εμετούς
Έχει αίμα ή υγρό από τη μύτη ή το αυτί
Κάνει σπασμό
Δεν ξυπνάει εύκολα
Έχει ο,τιδήποτε άλλο βρίσκετε ανησυχητικό

Στέλιος Παπαβέντσης Παιδίατρος MRCPCH DCH IBCLC 2010

(Τα ράμματα στο Παίδων Αγλ. Κυριακού κόβονται μετά από ραντεβού, τις πρωινές ώρες στα τηλέφωνα 210-7785214, 210-7714921, 2107714931).
 πηγες paidiatros.com, iatronet.gr

Μωράκι 20μηνών πέρασε τα παυσίπονα για... καραμέλες

Τα αντικείμενα που πρέπει πρώτα να εξαφανίσετε, αν έχετε μικρό παιδί!

Στο νοσοκομείο "Γεώργιος Γεννηματάς" της Θεσσαλονίκης μεταφέρθηκε ένα παιδί 20 μηνών το οποίο είχε πάρει ποσότητα παρακεταμόλης...
Η παρακεταμόλη είναι ουσία που βρίσκεται στα παυσίπονα ευρείας χρήσης, όπως ponstan, depon κλπ.

Σύμφωνα με το www.verianet.gr στο 20 μηνών παιδί τα βρήκε κάπου και τα πέρασε για καραμέλες...

Το μετέφεραν στο νοσοκομείο Βέροιας οι οικείοι του από όπου, ίσως και για προληπτικούς λόγους μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο, με συνοδεία παιδιάτρου, στο νοσοκομείο "Γεώργιος Γεννηματάς" της Θεσσαλονίκης, αλλά σε καλή γενικά κατάσταση και χωρίς να υπάρχουν ενδείξεις για κίνδυνο της ζωής του.

Τα αντικείμενα που πρέπει πρώτα να εξαφανίσετε, αν έχετε μικρό παιδί!

Προφανώς, υπάρχουν και άλλα αντικείμενα «προς εξαφάνισιν»
 

Τα μικρά παιδιά όταν διαφύγουν της προσοχής μας μπορεί να κάνουν πράγματα τα οποία να έχουν αντίκτυπο στην υγεία τους.

Όπως για παράδειγμα να καταπιούν ένα μικροσκοπικό αντικείμενο που δεν πάει το μυαλό σας κι υπάρχει μπροστά τους σε κάποιο σημείου του σπιτιού.

 

 

Γι' αυτό λένε οι ειδικοί ότι αν οι γονείς έχουν μικρά παιδιά καλό είναι να εξαφανίζουν ό,τι μικρό αντικείμενο μπορεί να τραβήξει την προσοχή τους και να το καταπιούν κατά λάθος.

 

Εμείς θα σας παρουσιάσουμε τα 5 αντικείμενα που καλό είναι να μαζέψετε από το σπίτι ή να τα βάλετε σε μέρος που να μην μπορεί να τα βρει το αγγελούδι σας.

• Μικροσκοπικές μπαταρίες.

Αυτές μπαίνουν σε παιχνίδια και σε τηλεκοντρόλ. Γυαλίζουν, είναι πολύ μικρές και τα παιδιά συνηθίζουν να τις βάζουν στο στόμα τους.
• Μαγνητάκια.

Βρίσκονται σε παιχνίδια ή ακόμη και στο ψυγείο. Μπορεί να προκαλέσουν ανεπανόρθωτη ζημιά.
• Χάπια.

Εξαφανίστε τα στο φαρμακείο του σπιτιού σας όπου το παιδί δεν έχει πρόσβαση.
• Βελόνες και καρφίτσες.

Δεν φαίνονται με το μάτι των μεγάλων κάποιες φορές, ενώ αντιθέτως φαίνονται με το μάτι των παιδιών!
• Τρίχες.

Όταν έχετε μικρό παιδί θα πρέπει να είστε με την ηλεκτρική σκούπα μονίμως ανοιχτή. Αν καταπιεί πολλές μαζί μπορεί να του δημιουργήσουν πρόβλημα στο στομάχι.

Πηγή

Η θλιβερή ιστορία του μικρού Emmett, που κατάπιε μπαταρία-κουμπί

Η κατάποση μπαταρίας είναι ένα από τα πιο συχνά ατυχήματα των μωρών και των μικρών παιδιών. Η έμφυτη τάση των μωρών να βάζουν τα πάντα στο στόμα τους, μπορεί να αποβεί μοιραία, αν ξεφύγουν ακόμα και για ελάχιστα λεπτά από την προσοχή των δικών τους ανθρώπων.

Τον εφιάλτη από τις δραματικές επιπτώσεις ενός τέτοιου ατυχήματος ζει ο 4χρονος σήμερα Emmett Rauch από την Αριζόνα και η οικογένειά του.

Λίγο πριν κλείσει την ηλικία του ενός έτους, ο Έμετ εμφάνισε πυρετό, βήχα και λήθαργο. Οι γονείς του τον πήγαν στο νοσοκομείο όπου οι γιατροί διέγνωσαν ίωση. Τα συμπτώματα όμως επιδεινώνονταν και δύο μέρες μετά οι γονείς του τον μεταφέρουν και πάλι στο νοσοκομείο. Οι γιατροί εξέτασαν το παιδί και αφού επέμειναν στην αρχική διάγνωση, κάποια στιγμή αντιλήφθηκαν ότι κάτι άλλο μπορεί να συμβαίνει.
Έγινε ακτινογραφία, και οι γιατροί είδαν στο λαιμό του παιδιού ένα στρογγυλό αντικείμενο. Ο ακτινολόγος μπορούσε να διαβάσει ακόμα και τον σειριακό αριθμό της μπαταρίας σε μέγεθος κουμπιού που έβλεπε στην ακτινογραφία του παιδιού.
Το σοκ από την ανακάλυψη αυτή ήταν πολύ μεγάλο και έγινε ακόμα μεγαλύτερο όταν διαπιστώθηκαν οι σοβαρότατες βλάβες που είχε προκαλέσει η μπαταρία στο μωρό.

Σημειώνεται ότι οι γονείς του παιδιού ανακάλυψαν ότι η μπαταρία που είχε καταπιεί ο γιος τους προέρχονταν από το τηλεκοντρόλ του dvd player.
Η μπαταρία - κουμπί έκαψε τον οισοφάγο του Emmett δημιουργώντας δύο τρύπες, ενώ είχαν δημιουργηθεί και βλάβες στους αεραγωγούς των πνευμόνων.

Για τον Έμετ από εκείνη τη στιγμή το νοσοκομείο έγινε το σπίτι του. Νοσηλεύθηκε για πολλούς μήνες καθώς συνολικά έχει υποβληθεί σε 30 χειρουργικές επεμβάσεις και πράξεις!
Το παιδί έζησε το μαρτύριο της τραχειοστομίας και της σίτισης με γαστρικό σωλήνα μέσα από μία μικρή τρύπα στην κοιλιά, ενώ οι πνευμονές του υπολειτουργούσαν και χρειαζόταν αναπνευστική υποστήριξη για να μπορεί να κοιμάται. Επίσης, ο 4χρονος δεν μπορεί να μιλήσει γιατί έχουν καταστραφεί οι φωνητικές του χορδές.

Έγιναν 5 χειρουργικές προσπάθειες για την ανοικοδόμηση του οισοφάγου, και η τελευταία στάθηκε σωτήρια, καθώς οι γιατροί κατάφεραν να αντικαταστήσουν τον οισοφάγο με ένα τμήμα του παχέος εντέρου.
Μετά την επέμβαση αυτή, όλα άλλαξαν προς το καλύτερο στη ζωή του 4χρονου, ο οποίος τώρα μπορεί και πηγαίνει στον παιδικό σταθμό, παίζει με τον 5χρονο αδελφό του και προσπαθεί να τραγουδήσει, ενώ μπορεί και κοιμάται περισσότερο.

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι έμαθε να τρώει, γιατί για σχεδόν 2,5 χρόνια σιτιζόταν μέσα από ένα σωληνάκι. Απολαμβάνει την ομελέτα, τις μπανάνες, τα μακαρόνια, τις σούπες, τα κράκερ και πολλά, πολλά άλλα.
Τώρα οι χειρουργοί από το νοσοκομείο του Σινσινάτι, θα προσπαθήσουν να δώσουν πίσω στον Έμετ τη φωνή του!

Ο Dr. Alessandro de Alarcon, του Cincinnati Children's, θα αναλάβει να αποκαταστήσει τη λειτουργία των φωνητικών χορδών του παιδιού χωρίζοντάς τις για τη δημιουργία αεραγωγού, με μόσχευμα από το πλευρό του Έμετ.
Στη συνέχεια θα ξεκινήσει φωνοθεραπεία όπου θα μάθει να προσαρμόζεται στις νέες χορδές του και θα αποκτήσει ασφαλείς αεραγωγούς
Ο Alarcon, δήλωσε ότι ο μικρός ασθενής θα αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα στη μελλοντική του ζωή, ως αποτέλεσμα του ατυχήματος με τη μπαταρία.
Οι γονείς του 4χρονου αντιλαμβάνονται ότι δεν μπορούν να γυρίσουν το χρόνο πίσω και προσπαθούν τώρα μέσα από μία μη κερδοσκοπική οργάνωση, το emmettsfight.com, που δημιούργησαν για να εκπαιδεύσουν τις οικογένειες για τους κινδύνους από την κατάποση μπαταρίας και τα μέτρα ασφαλείας στο σπίτι.

madata

Διαμορφώστε το σπίτι στα... μέτρα του παιδιού σας!

Δεν μπορεί να μεγαλώσει ακούγοντας διαρκώς γύρω του «μη» και «μη». Αντίθετα, έχει ανάγκη από ένα περιβάλλον που θα του δώσει την ευκαιρία να εξερευνήσει τον κόσμο με ασφάλεια καθώς κι από τα ερεθίσματα που θα του επιτρέψουν να κατακτήσει ένα-ένα τα στάδια της ανάπτυξης.

 

Make your home safe for toddlers

Κάποιοι γονείς αποφασίζουν ότι με τον ερχομό του παιδιού τους δε θα αλλάξουν τίποτα μέσα στο σπίτι. Το ίδιο έκαναν και η Μαίρη με τον Σάκη. «Αποφασίσαμε ότι δε θα αλλάξουμε τίποτα. Αυτό είναι το σπίτι μας και η Μαρίνα πρέπει να μάθει από την αρχή τι μπορεί να αγγίζει και τι όχι.» Σύντομα όμως συνειδητοποίησαν ότι όλη τη μέρα έτρεχαν πίσω από τη μικρή φωνάζοντας «Μην το αγγίζεις αυτό!».

Το παιδί έχει ανάγκη να νιώθει άνετα μέσα στο σπίτι, όπως ακριβώς και οι γονείς του. Σύμφωνα, εξάλλου, με τους ειδικούς, στόχος μας δεν πρέπει να είναι να περιορίσουμε το μικρό παιδί, αλλά να εξασφαλίσουμε ένα χώρο που να ικανοποιεί αποτελεσματικά όχι μόνο τις δικές μας ανάγκες αλλά και τις φυσιολογικές ανάγκες του παιδιού για παιχνίδι, κίνηση και πειραματισμό. Και όταν οι ανάγκες του παιδιού έρχονται σε αντίθεση με τις ανάγκες των γονιών του, ο κανόνας λέει ότι οι γονείς πρέπει προσαρμοστούν. Μην ξεχνάτε ότι μετά την ηλικία των 3 τα παιδιά καλό θα είναι να παίζουν εκτός σπιτιού. Θυμηθείτε: Τα παιδιά δεν παραμένουν μικρά για μια ζωή! Λοιπόν, για λίγο καιρό οι ανάγκες τους πρέπει να έρχονται πρώτες.

Οι συνθήκες μέσα στο σπίτι, επομένως, επιβάλλεται να αλλάξουν και να διαμορφωθούν ανάλογα με τις ανάγκες και τις «διαστάσεις» του παιδιού, ειδικά τα τρία πρώτα χρόνια της ζωής του.

Τα 5 must

• Λειτουργικότητα
• Τάξη
• Δημιουργική απασχόληση
• Ερεθίσματα
• Ασφάλεια

Σπίτι προσαρμοσμένο στις διαστάσεις του!

Ο χώρος του σπιτιού καλό είναι να διαμορφωθεί έτσι ώστε όχι μόνο να λειτουργεί ικανοποιητικά για το παιδί, αλλά να μπορεί και το παιδί να λειτουργήσει ικανοποιητικά μέσα σε αυτόν. Αν προσαρμόσουμε το περιβάλλον στις ανάγκες και στις διαστάσεις του παιδιού, το βοηθάμε να αυτονομηθεί πιο γρήγορα.

Φροντίστε, λοιπόν:

• Να μπορεί το παιδί να φτάσει με ευκολία τα περισσότερα από τα παιχνίδια του.
• Να υπάρχουν χαμηλές κρεμάστρες ή γάντζοι στον τοίχο του δωματίου του, για να μπορεί να φτάσει τα ρούχα, τις πιτζάμες, το μπουφάν και το σκουφάκι του.
• Να φυλάτε σε συγκεκριμένο σημείο -προσιτό για το παιδί- τα παπούτσια του, ώστε να μπορεί να τα βρει.
• Να υπάρχει ένα στέρεο σκαμπό στο μπάνιο, ώστε να μπορεί να ανεβαίνει για να πλύνει τα χεράκια του, και μια πετσέτα κρεμασμένη χαμηλά, για να μπορεί να τα σκουπίσει.
• Να έχετε το γιογιό σε συγκεκριμένη θέση, για να μπορεί να το βρει εγκαίρως όταν χρειαστεί.
• Να υπάρχει καρεκλάκι που να μπορεί να προσαρμοστεί ανάλογα με το ύψος του παιδιού, για να φάει άνετα μόνο του μαζί σας στο τραπέζι (ακόμα κι αν λερώνεται).
• Να υπάρχει μια πλαστική συρταριέρα μέσα στο δωμάτιο που να μπορεί να ανοίξει χωρίς να κινδυνεύουν τα χεράκια και χάρτινες, υφασμάτινες ή πλαστικές κούτες για να βάζει μέσα πράγματα. Μπορείτε, μάλιστα, να κολλήσετε σε αυτά και ταμπέλες με φωτογραφίες με το περιεχόμενό τους, ώστε να μάθει το παιδί το μηχανισμό της ταξινόμησης.
• Να υπάρχει κάπου μέσα στο σπίτι ένα χαμηλό τραπεζάκι με παιδικές καρεκλίτσες. Εκεί, θα μπορεί να φτιάξει το παιδί τα πρώτα παζλ αλλά και να καθίσει να φάει μαζί με άλλα συνομήλικα παιδάκια.

Παίξτε το παιχνίδι των εντολών!

Οι περισσότεροι γονείς που έχουν 2χρονα παιδάκια αναφέρουν πόσο δύσκολο είναι να διατηρούν το σπίτι τακτοποιημένο κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η τάξη όμως είναι απαραίτητη για τα μικρά παιδιά. Η σταθερή και συγκεκριμένη θέση των πραγμάτων μέσα στο σπίτι όχι μόνο βοηθάει το παιδί να γνωρίσει καλύτερα τον κόσμο γύρω του, αλλά το κάνει να νιώθει μεγαλύτερη ασφάλεια, καθώς το περιβάλλον γίνεται προβλέψιμο, πράγμα που αρέσει στα μικρά παιδιά.

Επίσης, ενισχύει τη μνήμη του και το βοηθά να λειτουργήσει και το ίδιο πιο αποτελεσματικά. Εφόσον το παιδί γνωρίζει τη θέση των περισσότερων πραγμάτων μέσα στο σπίτι, θα μπορείτε να παίξετε και το παιχνίδι των εντολών που είναι μια εξίσου σημαντική αναπτυξιακή δραστηριότητα. Μπορείτε να πείτε, για παράδειγμα, στο μικρό σας: «Φέρε απ’ το συρτάρι της ντουλάπας τις άσπρες κάλτσες του μπαμπά.» Γι’ αυτό, είναι σκόπιμο βασικά πράγματα, που μάλιστα χρησιμοποιείτε καθημερινά, να έχουν συγκεκριμένη θέση. Δε χρειάζεται φυσικά να υπερβάλλετε. Καλό είναι, μάλιστα, να αφήνετε το παιδί να παρεμβαίνει στο δωμάτιό του.

Όσο για τα παιχνίδια, προτιμήστε να μην τα έχετε όλα έξω και διάσπαρτα μέσα στο χώρο, γιατί είναι πολύ πιθανό το παιδί να πάψει να τους δίνει σημασία. Αφήστε εκείνα με τα οποία το παιδί παίζει περισσότερο και αποσύρετε τα υπόλοιπα. Μετά από λίγο καιρό, εμφανίστε τα πάλι, καθώς είναι πολύ πιθανό να κεντρίσουν εκ νέου το ενδιαφέρον του παιδιού.

Μια δημιουργική γωνιά!

Στα 2χρονα πιτσιρίκια αρέσει να λερώνουν και να λερώνονται. Θα πρέπει, λοιπόν, να φροντίσετε να υπάρχει χώρος μέσα στο σπίτι για δραστηριότητες που… λερώνουν. Μια γωνιά όπου δεν υπάρχει στρωμένο χαλί είναι απαραίτητη για να ασχοληθεί το παιδί με μπογιές ή υλικά για μαγειρική ικανοποιώντας την ανάγκη του να λερωθεί.

Στην ηλικία των 2-4 χρόνων, το παιδί αποτυπώνει τα πρώτα ίχνη σε όποια επιφάνεια βρει, είτε σε χαρτί είτε σε τοίχους ή τραπέζια. Το ιχνογράφημα στην πραγματικότητα δίνει την ευκαιρία στο παιδί να νιώσει ότι προεκτείνει κινητικά την ύπαρξή του. Γι’ αυτό, μια κόλλα χαρτί δεν αρκεί. Το παιδί έχει ανάγκη από μεγάλες επιφάνειες, τονίζει η κα Κουρετζή, η οποία εξηγεί ότι το καλύτερο μέρος για να ζωγραφίσει ένα παιδί είναι στο πάτωμα, σε μια γωνιά όπου έχετε στρώσει νάιλον και χαρτί του μέτρου που θα βρείτε στα χρωματοπωλεία. Μια άλλη εναλλακτική για αυτή την ηλικία είναι το τρίποδο (καβαλέτο), όπου το παιδί μπορεί να ζωγραφίσει όρθιο.

Πολλοί γονείς, πάντως, δε δίνουν καν την ευκαιρία στο παιδί να περάσει από αυτό το στάδιο, καθώς θεωρούν ότι το μόνο που κάνει είναι να μουτζουρώνει και να λερώνει. Κι όμως, το στάδιο του μουτζουρώματος είναι ένα στάδιο καλλιτεχνικής ανάπτυξης. Ως πρώιμη ζωγραφική δραστηριότητα προκαλεί κιναισθητικές εμπειρίες εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα εξάσκηση στον οπτικοκινητικό συντονισμό, στον αδρό και στη συνέχεια στο λεπτό έλεγχο των κινήσεων. Άλλωστε, το ίδιο το παιδί απολαμβάνει την εμπειρία αυτή.

Προσοχή στις μπογιές!

Οι γονείς συνήθως προτιμούν να δίνουν ξυλομπογιές ή μαρκαδόρους στα μικρά παιδιά. Το καλύτερο υλικό, ωστόσο, για να ξεκινήσει το ιχνογράφημα το παιδί είναι οι ρευστές μη τοξικές μπογιές γιατί με αυτές βλέπει πώς αναμειγνύονται τα χρώματα μεταξύ τους. Ρευστές μπογιές, δαχτυλομπογιές, πινέλα και σφουγγαράκια είναι οι ιδανικές επιλογές πριν περάσετε στα κραγιόνια. Αντί για ποδιά, προτιμήστε να φορέσετε στο παιδάκι ένα παλιό πουκάμισο του μπαμπά προσαρμόζοντας τα μανίκια.

Χρωματικά ερεθίσματα

Τα χρώματα σε τοίχους και υφάσματα επιπλώσεων ακτινοβολούν μια πολύ λεπτή ενέργεια με επίδραση ψυχοσυναισθηματική στο παιδί.

Παρόλο που υπάρχουν πολλές θεωρίες σχετικά με την επιλογή των χρωμάτων στο δωμάτιο του παιδιού, καλό είναι για τους τοίχους, επειδή πρόκειται για μεγάλες επιφάνειες, να προτιμάτε απαλά κι όχι έντονα χρώματα, γιατί έχουν κατευναστική επίδραση.

Το μικρό παιδί, ωστόσο, έχει ανάγκη από χρωματικά ερεθίσματα στο περιβάλλον του. Τα βασικά χρώματα, δηλαδή το κίτρινο, το κόκκινο και το μπλε, καλό είναι να υπάρχουν σε στοιχεία επιφανειών στο χώρο, π.χ. ένα μπλε τραπεζάκι στο δωμάτιο του και μια κόκκινη καρέκλα ή ένα κίτρινο μαξιλάρι. Μπορείτε να χρησιμοποιείτε συχνά προτάσεις όπως: «Το κόκκινο αυτοκινητάκι είναι κάτω από το μπλε τραπέζι.»

Τo Τop 20 της ασφάλειας

Το μικρό παιδί -ιδιαίτερα μέχρι την ηλικία των 3 ετών- στερείται, λόγω της ανωριμότητάς του, δικλείδων ασφαλείας, πράγμα που σημαίνει ότι δεν είναι σε θέση να αναγνωρίσει τους κινδύνους, ακόμα κι αν πιστεύετε ότι έχει εμπεδώσει κάποιους στοιχειώδεις κανόνες. Ναι μεν θα πρέπει να υπάρχει μέσα στο σπίτι μια σχετική ελευθερία κινήσεων, οι κίνδυνοι όμως θα πρέπει να περιοριστούν στο ελάχιστο. Γι’ αυτό:

Σε όλα τα δωμάτια

1. Χρησιμοποιήστε ασφάλεια στα τζάμια -ένα ειδικό διαφανές πλαστικό φιλμ- που σε περίπτωση που σπάσει το τζάμι διατηρεί κολλημένα τα θραύσματα.

2. Αποσύρετε ελαφριά χαλάκια που γλιστράνε και φροντίσετε όλα τα υπόλοιπα χαλιά να είναι στερεωμένα κάτω από βαριά έπιπλα.

3. Σκεπάστε όλες τις πρίζες στο σπίτι με ειδικά προστατευτικά καλύμματα.

4. Μαζέψτε το καλώδιο του συμβατικού τηλεφώνου και κάθε άλλης ηλεκτρικής συσκευής, ώστε να μην κινδυνεύει το παιδί να τυλιχτεί με αυτό.

5. Σκεπάστε τους χειμερινούς μήνες τα καλοριφέρ με πετσέτες (ιδίως αν είναι παλαιού τύπου ή καίνε πολύ).

6. Χρησιμοποιήστε ασύρματο τηλεφώνου, με το οποίο μπορείτε πηγαίνετε σε όλο το σπίτι επιβλέποντας ταυτόχρονα το παιδί.

Στην κουζίνα

7. Ασφαλίστε τα χαμηλά ντουλάπια και τα συρτάρια όπου φυλάσσετε επικίνδυνα αντικείμενα, όπως μαχαιροπίρουνα, ψαλίδια ή εργαλεία.

8. Αφήστε ένα χαμηλό ντουλάπι ανοιχτό, ώστε να μπορεί το παιδί να ασχολείται με ακίνδυνα αντικείμενα που το συναρπάζουν π.χ. πλαστικά τάπερ.

9. Γυρίζετε πάντα προς τα μέσα τα χερούλια από τις κατσαρόλες και τα τηγάνια που βρίσκονται πάνω στην εστία της κουζίνας.

Στο μπάνιο

10. Χρησιμοποιήστε αντιολισθητικό πατάκι στην μπανιέρα, ώστε να αποφεύγονται τα επικίνδυνα πεσίματα.

11. Φυλάξτε καλλυντικά, μηχανές αποτρίχωσης και απορρυπαντικά σε ψηλά ντουλάπια ή ντουλάπια που ασφαλίζουν.

12. Αποσύρετε τις ηλεκτρικές συσκευές (αερόθερμο, σεσουάρ) από το μπάνιο.

Στο καθιστικό

13. Αποσύρετε εύθραυστα διακοσμητικά από τα τραπέζια του σαλονιού.

14. Τοποθετήστε ειδικά πλαστικά καλύμματα στις αιχμηρές γωνίες των επίπλων.

15. Αποσύρετε τα έπιπλα που μπορεί να διευκολύνουν το σκαρφάλωμα του παιδιού κοντά σε παράθυρα, βιβλιοθήκες ή επιπλοσυνθέσεις.

16. Αποσύρετε ασταθή μικροέπιπλα που κινδυνεύουν να πέσουν με το πέρασμα του παιδιού.

17. Μην αφήνετε εκτεθειμένα μέσα στο σπίτι ζώνες και τσάντες, γιατί δεν αποτελούν ασφαλή παιχνίδια στα χέρια ενός παιδιού.

Στο παιδικό δωμάτιο

18. Φυλάσσετε τα παιχνίδια σε ανοιχτό κουτί και ποτέ σε μπαούλο που κλείνει.

19. Αποσύρετε κάθε παιχνίδι ή τα κομμάτια του και μικρά αντικείμενα που χωράνε να μπούνε στο στόμα του παιδιού.

20. Μαζεύετε κάθε βράδυ τα παιχνίδια του παιδιού, ώστε να μην κινδυνεύει αν ξυπνήσει το βράδυ να σκουντουφλήσει πάνω τους.

Φλώρα Κασσαβέτη με τη συνεργασία της Μαντώς Κουρετζή, παιδαγωγού-νηπιαγωγού, εμψυχώτριας θεατρικού παιχνιδιού, ειδικής σε θέματα αισθητικής αγωγής, του Δημήτρη Κρητικού, εκπαιδευτικού M.A. in education, και του ΚΕΠΠΑ, Κέντρο Πρόληψης Παιδικών Ατυχημάτων.

 

archive

Έδιωξαν την 3χρονη Victoria Wilcher από εστιατόριο γιατί τα τραύματά της... «τρόμαζαν» τους πελάτες!

Το κοριτσάκι έχει τραύματα από την επίθεση τριών σκύλων ράτσας πιτ μπουλ!
Κάποιος ανεγκέφαλος υπάλληλος, ζήτησε από την οικογένεια να φύγει από το μαγαζί γιατί η μικρή «τρόμαζε» τους πελάτες με τα τραύματα της.


«Σας φαίνεται τρομακτικό αυτό το πρόσωπο;»

Family's outrage as 3-year old with facial injuries after being mauled by a pit bull is THROWN OUT of a KFC by employee who said she was 'scaring the other diners'

Αυτή την ερώτηση έκαναν μέσω facebook οι γονείς της τρίχρονης Βικτόρια από το Μισισιπή της Αμερικής.
Το μικρό κοριτσάκι, έχει χάσει το μάτι της, έχει σπάσει το σαγόνι και τη μύτη της και έχει ουλές μετά την επίθεση που δέχτηκε από τα τρία σκυλιά του παππού της.
Το παιδί και η οικογένεια του είχαν πάει σε εστιατόριο διάσημης αλυσίδας ταχυφαγείων, προκειμένου να απολαύσουν το μπέργκερ τους και να κάνουν τη μικρή να διασκεδάσει λίγο μετά το σοβαρό τραυματισμό της.
Κάποιος ανεγκέφαλος υπάλληλος, ζήτησε από την οικογένεια να φύγει από το μαγαζί γιατί η μικρή «τρόμαζε» τους πελάτες με τα τραύματα της.
Ο διευθύνων σύμβουλος του εστιατορίου ενημερώθηκε για το περιστατικό το οποίο κατέκρινε ενώ ζήτησε συγνώμη για τη συμπεριφορά του υπαλλήλου. Τόνισε ακόμα ότι το περιστατικό θα διερευνηθεί και θα τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι.

toparakseno

Μαμά, κοίτα τι έβαλα στη μύτη μου!!

Τα παιδιά πολλές φορές βάζουν στην μύτη τους μικρά πραγματάκια.
Τα αντικείμενα αυτά που έχουν σφηνώσει στην μύτη, μπορεί να προκαλέσουν απόφραξη, μόλυνση και, αν είναι αιχμηρά, μπορεί να τραυματίσουν άσχημα την μύτη.

Δεν πρέπει να προσπαθήσετε να αφαιρέσετε αυτό το αντικείμενο γιατί μπορεί να τραυματίσετε χειρότερα την μύτη, ή και να σπρώξε τε πιο βαθιά το αντικείμενο στην μύτη.
Το παιδί σε τέτοιες περιπτώσεις δεν μπορεί να αναπνεύσει καλά και η αναπνοή του να είναι θορυβώδης.
Μπορεί να πρηστεί η μυτούλα του.
Αν βγάζει από την μύτη του αιματηρό ή δύσοσμο έκκριμα,
αυτό μπορεί να δείχνει ότι το αντικείμενο που έχει σφηνωθεί
στην μύτη του είναι αρκετό καιρό μέσα.

Τι μπορούμε να κάνουμε;;

• Κρατάμε το παιδί ήρεμο και ακίνητο.
• Του λέμε να αναπνέει κανονικά από το στόμα.
• Μεριμνούμε για την μεταφορά του παιδιού στο νοσοκομείο.

e-manoula

Το παιδί μου κατάπιε μπαταρία. Τι να κάνω;

Θα πρέπει επειγόντως να πάρετε τηλέφωνο σε κέντρο δηλητηριάσεων και να πάτε κατευθείαν στο νοσοκομείο το παιδί, αφού επικοινωνήσετε πρώτα με τον οικογενειακό σας γιατρό..
.
Οι μικροσκοπικές μπαταρίες οι οποίες περιέχονται σε πολλά προϊόντα και παιχνίδια, είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες για τα παιδιά.

What if your child swallows a battery

 

Ο λόγος; Υπάρχει κίνδυνος να τις καταπιούν.
Ειδικά αυτές που έχουν στρογγυλό σχήμα και το μέγεθός τους είναι όσο ένα κουμπί, είναι ιδιαίτερα ελκυστικές για αυτά και όσο μικρότερο είναι το παιδί, τόση μεγαλύτερη περιέργεια έχει να τη βάλει στο στόμα του και στην συνέχεια να γλιστρήσει και να την καταπιεί. Αυτές συνήθως περιλαμβάνονται σε ευχετήριες κάρτες, βιβλία για μωρά και φωτογραφικές μηχανές.
Σύμφωνα με έρευνες που έχουν γίνει κατά καιρούς, στο Νοσοκομείο του Μόντρεαλ κάνουν εισαγωγή περίπου 12 παιδιά ηλικίας 1-2 ετών, καθώς ειδικά σε περίοδο γιορτών, καταπίνουν τέτοιες μπαταρίες.

Τι γίνεται σε μία τέτοια περίπτωση; Από την στιγμή που ένα παιδί καταπιεί μία τέτοια μπαταρία, αυτή αρχίζει και διαβρώνεται και μέσα σε 3 ώρες μπορεί να προκαλέσει σημαντικά προβλήματα. Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει ακόμη και στην ανάπτυξη μακροχρόνιων επιπλοκών, όπως ανάγκη τραχειοστομίας ή γαστροστομίας, παράλυση των φωνητικών χορδών, απώλεια ακοής ή παραμόρφωση της μύτης.
Θα πρέπει επειγόντως να πάρετε τηλέφωνο σε κέντρο δηλητηριάσεων και να πάτε κατευθείαν στο νοσοκομείο το παιδί, αφού επικοινωνήσετε πρώτα με τον οικογενειακό σας γιατρό.

Πηγή: mothersblog.gr

toparakseno

Αντικείμενα καθημερινής χρήσης επικίνδυνα για τα παιδιά

Σας έχει συμβεί να έχετε βγει έξω με το παιδί σας, όμως από τη βιασύνη σας να ξεχάσετε τα παιχνίδια του;

Στην προσπάθειά σας να κρατήσετε απασχολημένο το παιδί ώστε να μην γκρινιάζει, θα έχετε σκεφτεί να του αποσπάσετε την προσοχή με αντικείμενα όπως τα κλειδιά ή το κινητό σας τηλέφωνο. 

 

Πόσο ασφαλή είναι, όμως, αυτά τα αντικείμενα καθημερινής χρήσης για το μωρό σας;

• Κλειδιά

Τα μωρά αγαπούν τη λάμψη και τον ήχο των κλειδιών, αλλά είναι αρκετά ασφαλή για εκείνα; Ο Jeffrey Berkowitz, παιδίατρος και συνεργάτης της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής, αναφέρει: “Τα κλειδιά είναι κατασκευασμένα από ορείχαλκο, υλικό το οποίο μπορεί να περιέχει μικρές ποσότητες μολύβδου. Επιπλέον, μπορούν να προκαλέσουν τραυματισμούς, σε περίπτωση που το παιδί σκοντάψει ενώ τα έχει στο στόμα του”.

• Τηλεκοντρόλ

Τα μωρά ενθουσιάζονται με το πλήθος των κουμπιών που υπάρχουν πάνω στα χειριστήρια τηλεόρασης. Όμως, καλό θα ήταν να τα κρατήσετε μακριά τους αφού “τα τηλεκοντρόλ δεν είναι ασφαλή για τα παιδιά. Περιέχουν μπαταρίες που μπορεί να αποβούν επικίνδυνες σε περίπτωση κατάποσης. Επίσης, τα τηλεχειριστήρια αποτελούνται από άλλα μικρά μέρη, τα οποία θα μπορούσαν να σπάσουν και να προκαλέσουν τον κίνδυνο πνιγμού”, αναφέρει ο Dr. Jeffrey Berkowitz.

• iPads και Tablets

Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής συμβουλεύει ότι τα παιδιά κάτω των δύο ετών δεν πρέπει να εκτίθενται σε οθόνες, όπως αυτές των tablets, των iPads και της τηλεόρασης. Αυτό συμβαίνει επειδή τα παιδιά δεν είναι ακόμα σε θέση να κατανοήσουν το εκπαιδευτικό περιεχόμενο και μαθαίνουν καλύτερα μέσα από το ελεύθερο παιχνίδι. Ακόμα κι αν υπάρχουν εφαρμογές για παιδιά, είναι ειδικά σχεδιασμένες ώστε να συνδυάζουν το παιχνίδι παρέα με τους γονείς.

• Κινητό τηλέφωνο

Το κινητό τηλέφωνο είναι γεμάτο μικρόβια που μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές ασθένειες στο παιδί, σε περίπτωση που δοκιμάσει να το βάλει στο στόμα του. Επιπλέον, όπως τα τηλεχειριστήρια και τα iPads, αποτελούνται από μικρά κομμάτια και μπαταρίες, που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν επικίνδυνα για εκείνο. Αντ’ αυτού, προτιμήστε ένα πλαστικό κινητό τηλέφωνο, το οποίο είναι πολύ πιο ασφαλές και διασκεδαστικό για το παιδί από’ ότι ένα αληθινό τηλέφωνο.

• Στυλό, μολύβια και μαρκαδόροι

Τα περισσότερα στυλό και μολύβια είναι μη τοξικά, αλλά μπορούν να προκαλέσουν σοβαρούς τραυματισμούς στο παιδί, εάν επιχειρήσει να βάλει τα καπάκια τους στο στόμα του. Επιπλέον, οι μουντζούρες από στυλό και μαρκαδόρους στους τοίχους και τα πατώματα δεν θα είναι το ομορφότερο θέαμα για το σπίτι σας. Αφήστε το παιδί να τα χρησιμοποιήσει όταν θα είναι αρκετά μεγάλο, αλλά ακόμα και τότε φροντίστε να το επιβλέπετε.

• Μωρομάντηλα

Οι περισσότεροι γονείς χρησιμοποιούν τα μωρομάντηλα για να αποσπάσουν την προσοχή του μωρού κατά τη διάρκεια της αλλαγής της πάνας. Αν και στην πλειοψηφία τους είναι μη τοξικά, ο Dr. Jeffrey Berkowitz αναφέρει: “Δεν είναι σωστό να επιτρέπουμε στο μωρό να πιπιλίζει τα μαντηλάκια καθαρισμού, γιατί θα μπορούσε να καταπιεί τις χημικές ουσίες που περιέχονται σε αυτά. Επίσης, εάν το μωρό μασάει ή κόβει ολόκληρα κομμάτια από τα μωρομάντηλα, θα μπορούσε να προκληθεί κίνδυνος πνιγμού”.

Μοιραστείτε το!  

 

Συγγραφέας άρθρου: Μαρία Ιωαννάτου

Τεστ: Πόσα γνωρίζετε για την ασφάλεια του παιδιού σας;

Κάντε το τεστ και ανακαλύψτε τις γνώσεις σας
γύρω από την ασφάλειά του.

Δανείζεστε ένα παιδικό κρεβατάκι από δεύτερο χέρι. Φροντίστε η απόσταση μεταξύ των κάγκελων του κρεβατιού να μην είναι μεγαλύτερη από:
Α) 6,35 εκατοστά
Β) 6,00 εκατοστά
Γ)  7,30 εκατοστά

Αν διαλέξατε την απάντηση Β, τότε κάνατε καλή αρχή. Τα κάγκελα των παιδικών κρεβατιών δεν πρέπει να έχουν απόσταση μεγαλύτερη από 6 εκατοστά, γιατί ένα μωρό μπορεί να περάσει μέσα από αυτά το κεφαλάκι του και να κολλήσει ανάμεσά τους ή να γλιστρήσει μέσα από το κενό. Φροντίστε ακόμα να μην υπάρχουν μυτερές γωνίες ή να εξέχουν κολωνάκια είτε στο κεφαλάρι είτε στο κάτω μέρος του κρεβατιού.  Ελέγξτε το στρώμα  και φροντίστε να ταιριάζει απόλυτα στο κρεβάτι και να μην υπάρχουν ακόμα λασκαρισμένες βίδες ή κάγκελα. Αν είναι πολυχρησιμοποιημένο ή έχει συναρμολογηθεί πολλές φορές ή είναι πάνω από δεκαπέντε χρόνια αγορασμένο, τότε είναι πολύ πιθανό να μην είναι και τόσο ασφαλές.

Το καταλληλότερο μέρος για να τοποθετήσετε το κρεβατάκι του μωρού σας είναι:
Α) Κοντά στο παράθυρο για να παίρνει καθαρό αέρα
Β) Να ακουμπάει στον τοίχο
Γ) Στη μέση του δωματίου

Η απάντηση Β είναι η σωστή επιλογή. Αν και με το να βάλετε το κρεβατάκι του μικρού σας στη μέση του δωματίου του δεν είναι απαραίτητα και τόσο επικίνδυνο, το ασφαλέστερο μέρος είναι να το βάλετε να ακουμπάει σε τοίχο, το οποίο μειώνει την πιθανότητα να πέσει από αυτό, από τη στιγμή που η μία του πλευρά είναι μπλοκαρισμένη. Να μην βάζετε ποτέ το κρεβατάκι του κοντά σε παράθυρο γιατί το μωρό σας μπορεί να μπερδευτεί σε κανένα κορδόνι ή να πέσει από το παράθυρο αν το έχετε ξεχάσει ανοιχτό ( τα μεγαλύτερα παιδιά είναι αρκετά δυνατά ώστε να μπορέσουν να το ανοίξουν). Σε οποιοδήποτε σημείο και να τοποθετήσετε το κρεβατάκι του παιδιού σας, φροντίστε να στερεώσετε όλα τα κορδόνια, ακόμα και αυτά που δεν φαίνονται επικίνδυνα με την πρώτη ματιά.

Το κάθισμα του αυτοκινήτου του παιδιού σας πρέπει να παραμείνει τοποθετημένο ανάποδα μέχρι να είναι τουλάχιστον:
Α) Ενός έτους και να ζυγίζει το λιγότερο 10 κιλά
Β) Ενός έτους ή να ζυγίζει το λιγότερο 10 κιλά
Γ) Ενός έτους και να ζυγίζει το λιγότερο 7,5 κιλά

Αν απαντήσατε Α, τότε «βαδίζετε» με ασφάλεια. Πολλοί γονείς μπερδεύουν το «και» με το «ή», αλλά αν το παιδί σας ζυγίζει 10 κιλά πριν κλείσει το πρώτο έτος της ζωής του, πρέπει ακόμα να κάθεται στο κάθισμά του ανάποδα. Αν πάλι ζυγίζει λιγότερο από δέκα κιλά παρόλο που έχει κλείσει το πρώτο έτος, πρέπει και πάλι να κάθεται με αυτό τον τρόπο. Αυτή η θέση προστατεύει τον λαιμό, το κεφάλι και τη σπονδυλική στήλη σε περίπτωση ατυχήματος. Σύμφωνα με σχετικές μελέτες, το 73% των παιδικών καθισμάτων για αυτοκίνητα, είναι τοποθετημένα λάθος. Γι’ αυτό ακριβώς τον λόγο, διαβάστε τις οδηγίες χρήσεως και τοποθέτησης και του καθίσματος του μωρού και του αυτοκινήτου σας πολύ προσεχτικά. Βάλτε το κάθισμα στη μέση του πίσω καθίσματος του αυτοκινήτου και δέστε σφιχτά τη ζώνη του αυτοκινήτου για να στερεώσετε το καθισματάκι. Το κάθισμα του μωρού δεν πρέπει να κινείται περισσότερο από δυόμισι εκατοστά και από τις δυο πλευρές αλλά και μπροστά και πίσω. Βεβαιωθείτε ακόμα ότι τα λουριά το καθίσματος περνάνε πάνω από τους ώμους του παιδιού και το κούμπωμα που εφαρμόζει στο στήθος είναι στο ίδιο επίπεδο με τις μασχάλες του περίπου. Μετά, ελέγξτε ότι όλες οι ζώνες ταιριάζουν τέλεια και ότι το κάθισμα είναι ασφαλές και έχει τη σωστή γωνία των 45^ο.

Για να μπορέσετε να εμποδίσετε το σύνδρομο του αιφνίδιου θανάτου, θα πρέπει να:
Α) Βάζετε το παιδί σας να κοιμάται στο πλευρό του
Β) Βάζετε το παιδί σας να κοιμάται ανάσκελα μέχρι την ηλικία των έξι μηνών
Γ) Βάζετε το παιδί σας να κοιμάται ανάσκελα μέχρι την ηλικία που μπορεί να γυρίσει μόνο του

Αν έχετε επιλέξει την Γ απάντηση, τότε είναι πολύ πιθανό να έχετε σώσει το παιδί σας από το σύνδρομο του αιφνίδιου θανάτου. Όταν το μωρό σας είναι αρκετά μεγάλο, τότε είναι σε θέση να γυρίζει στο κρεβάτι του μόνο του φυσιολογικά. Μέχρι τότε όμως, να επιμένετε να το βάζετε να κοιμάται ανάσκελα. Αν και οι αιτίες του συνδρόμου του αιφνίδιου θανάτου δεν είναι ακόμα γνωστές, οι έρευνες δείχνουν ότι τα μωρά που κοιμούνται μπρούμυτα ή στο πλάι, έχουν υψηλότερα ποσοστά αυτού του μοιραίου συνδρόμου. Στην πραγματικότητα, τα τελευταία χρόνια που οι ειδικοί άρχισαν να προτρέπουν τους γονείς να βάζουν τα παιδιά τους να κοιμούνται ανάσκελα, ο αριθμός των θανάτων από αυτό το αίτιο έχει μειωθεί στο μισό. Τοποθετώντας μαξιλάρια, μικρά προστατευτικά μαξιλαράκια, παιχνίδια ή σκεπάσματα στο κρεβατάκι του παιδιού σας, επίσης αυξάνει τον κίνδυνο πρόκλησης του συνδρόμου του αιφνίδιου θανάτου, επειδή οποιοδήποτε μικρό ή μαλακό υλικό μπορεί να εμποδίσει την αναπνοή του. Αν πρέπει να χρησιμοποιήσετε κουβέρτα, διπλώστε τη πολύ καλά γύρω από το κάτω μέρος και από τις πλευρές του στρώματος και φροντίστε να το έχετε σκεπασμένο το μωρό σας μέχρι το στήθος του και όχι παραπάνω για να μην μπορέσει να τη τραβήξει την κουβέρτα στο πρόσωπό του την ώρα που κοιμάται.

Η θερμοκρασία του νερού που πλένετε το μωρό σας πρέπει να είναι:
Α) 37 βαθμοί ^oC
Β) 32 βαθμοί ^oC
Γ) 39 βαθμοί ^oC

Η σωστή απάντηση είναι η Α. Ρυθμίστε τη θερμοκρασία για το μπάνιο του μωρού σας στους 37 βαθμούς ^oC για να αποφύγετε τη δημιουργία εγκαυμάτων. Το δερματάκι του μωρού σας είναι πολύ πιο ευαίσθητο από το δικό σας και μπορεί πολύ εύκολα να τραυματιστεί αν το νερό είναι πολύ ζεστό. Ελέγξτε τη θερμοκρασία του μπάνιου με τον αγκώνα ή τον καρπό σας ή χρησιμοποιήστε θερμόμετρο. Και να θυμάστε πάντα ότι δεν πρέπει να αφήνετε μόνο το παιδί σας στη μπανιέρα ούτε για ένα λεπτό – ακόμα και αν κάθεται στο καρεκλάκι του. Γιατί; Μπορεί να πνιγεί σε λιγότερο από δύο εκατοστά νερό ή να γλιστρήσει πολύ εύκολα από το καρεκλάκι του και να παγιδευτεί από  κάτω.

Η πόρτα που λειτουργεί με την άσκηση πίεσης είναι πιο ασφαλής από  την πόρτα που είναι «κολλημένη» στον τοίχο  για  βάλετε στην σκάλα σας; Σωστό ή λάθος; 

Λάθος. Ποτέ δεν πρέπει να τοποθετήσετε μία πόρτα που λειτουργεί με σύρτη στην κορυφή της σκάλας σας γιατί το μωρό σας μπορεί εύκολα να τον σπρώξει και να πέσει κάτω. Μία πόρτα όμως που είναι κολλημένη στον τοίχο και κλείνει με κάποιο στήριγμα είναι πιο σταθερή και ασφαλής, όμως βεβαιωθείτε ότι έχετε διαβάσει και ακολουθήσει σωστά τις οδηγίες εγκαταστάσεως και μεριμνήστε να τοποθετήσετε και μια στο τέλος της σκάλας. Αυτό θα κρατήσει μακριά το παιδί σας από το να πλησιάσει τις σκάλες και να μπουσουλήσει σε αυτές. Μία πόρτα με σύρτη είναι ιδανική για να την βάλετε ανάμεσα στα δωμάτια, όμως αναρτήστε τον σύρτη σε σημείο που να είναι έξω από τον χώρο που κινείται ο μπόμπιρας, έτσι ώστε να μην είναι σε θέση να στηριχθεί επάνω του και τον ανοίξει. Τα κάγκελα του μπαλκονιού σας και η κουπαστή μπορούν επίσης να αποβούν μοιραία για το παιδί σας. Οι αποστάσεις ανάμεσα στα κάγκελα δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερες από δέκα εκατοστά για να το εμποδίσουν από το να περάσει από μέσα και να πέσει ή να σφηνώσει το κεφάλι του ανάμεσά τους.

Το να αφήσετε το παιδί σας να χρησιμοποιεί τη στρατούλα είναι ασφαλές αρκεί να:
Α) Έχετε βάλει πόρτες ασφαλείας στην κορυφή αλλά και στο κάτω μέρος της σκάλας
Β) Η στρατούλα να έχει έναν μηχανισμό που να την κάνει να σταματάει στην άκρη σκαλιού ή σε ανώμαλη επιφάνεια.
Γ) Η στρατούλα να μην χωράει να περάσει από την πόρτα.
Δ) Δεν πρέπει ποτέ να αφήσετε το παιδί σας να χρησιμοποιήσει στρατούλα.

Ελπίζουμε να έχετε διαλέξει την Δ απάντηση. Αν και οι καινούριες προδιαγραφές έχουν κάνει τις στρατούλες πιο ασφαλείς, οι ειδικοί συμφωνούν ότι οι γονείς δεν πρέπει να τις χρησιμοποιούν. Οι μηχανισμοί που σταματούν τη στρατούλα, συχνά δεν μπορούν να αντισταθούν στη δύναμη των παιδιών και πολλές πόρτες στα καινούρια σπίτια είναι πολύ μεγάλες. Ακόμα, έρευνες έδειξαν ότι η χρήση της στρατούλας καθυστερεί το περπάτημα του παιδιού.

Τα πλαστικά στόμια που βγαίνουν τραβώντας τα είναι ο πιο ασφαλές τρόπος για να μην πάθει ηλεκτροπληξία το παιδί σας. Σωστό ή λάθος;

Λάθος. Δεν είναι πάντοτε αποτελεσματική η χρήση τους. Τα μωρά που μπουσουλάνε ή έχουν μόλις αρχίσει να περπατάνε, μπορούν πολύ συχνά να τραβάνε τα πλαστικά καλύμματα από τις πρίζες και να βάζουν άλλα αντικείμενα, όπως κλειδιά ή άλλα μεταλλικά πράγματα. Οι πιο ασφαλείς εναλλακτικές λύσεις είναι να τοποθετήσετε καλύμματα που μεταδίδουν ρεύμα μόνο όταν τοποθετηθεί η σωστή πρίζα, ή αυτά που έχουν γυριστά δόντια. Οι πρίζες  που γυρίζουν ή έχουν πορτάκι είναι άλλη επιλογή. Ή ακόμα θα μπορούσατε να εγκαταστήσετε ρελέ έτσι ώστε να πέφτει το ηλεκτρικό ρεύμα και να αποφεύγεται ο κίνδυνος ηλεκτροπληξίας.

Με την συνεργασία της κας Ιωάννας Δραμπέλη - Παιδιάτρου

imommy