Μάνος Κοντολέων: «-Γιατί, πατέρα, έγινες δάσκαλος;»

- Μαθαίνω στους άλλους πώς να ζουν λεύτεροι.
Του δάσκαλου η φωνή ήταν πολύ σοβαρή.
Ο Φωκίων δε ρώτησε τίποτ΄ άλλο.

Βγήκε έξω να κάνει μια βόλτα.

Ο Φωκίων ήταν ελάφι

Εκεί όπου ζούσε ο Φωκίων υπήρχαν πολλά βουνά. Βουνά μεγάλα, με άγρια βράχια και ψηλές κορφές. Βουνά μικρά, με ήρεμα δάση από πεύκα. Και πεδιάδες με λουλούδια, αμπέλια και στάχυα.

Και στο βάθος ήταν η θάλασσα κι οι ακρογιαλιές της, με τα λευκά βότσαλα και τη χρυσή άμμο.

Κάπου εκεί, λοιπόν, ζούσε ο Φωκίων. Μαζί με τον πατέρα και τη μητέρα του.

-Γιατί, πατέρα, έγινες δάσκαλος; τον ρώτησε μια μέρα.

-Γιατί αυτό ήθελα.

-Και γιατί το ‘θελες;

-Γιατί έτσι θα ήμουν χρήσιμος στους άλλους.

-Δε σε καταλαβαίνω, πατέρα.

Ο δάσκαλος έκλεισε το βιβλίο που κρατούσε.

-Άκουσέ με προσεκτικά, είπε και στερέωσε τα γυαλιά του πάνω στα μεγάλα του κέρατα.

-Ο χήνος, ο φούρναρης του χωριού, κάνει ή δεν κάνει με τη δουλειά του καλό σ΄ όλους μας;

-Κάνει, αφού φτιάχνει το ψωμί που τρώμε.

-Ε, το ίδιο γίνεται και με το γάιδαρο, που κάθε πρωί μαζεύει τα σκουπίδια.

-Εντάξει, τα καταλαβαίνω όλα αυτά! Εσύ, όμως, γιατί έγινες δάσκαλος;

-Δεν υπήρχε στο χωριό κανένας. Έτσι, έγινα εγώ.

-Και τα γράμματα πού τα έμαθες;

-Στην πολιτεία. Εκεί μ΄ έστειλαν οι γονείς μου.

-Τόσο μακριά! Τη μεγάλη την πόλη ούτε απ΄ την πιο ψηλή κορφή του βουνού δεν μπορούσες να την δεις.

-Και μετά, πατέρα;

-Γύρισα κι έγινα ο δάσκαλος του χωριού.

-Καλά. Όμως ο χήνος φτιάχνει το ψωμί. Ο γάιδαρος καθαρίζει το χωριό. Κι εσύ; Τι κάνεις με τα γράμματα;

-Μαθαίνω στους άλλους πώς να ζουν λεύτεροι.

Του δάσκαλου η φωνή ήταν πολύ σοβαρή.

Ο Φωκίων δε ρώτησε τίποτ΄ άλλο.

Βγήκε έξω να κάνει μια βόλτα.

ΜΑΝΟΣ ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ

antikleidi

Πώς να Διαλέξετε Βιβλία για Mικρά Παιδιά (1-5 ετών)

Έχετε σκεφτεί ότι το να διαλέξετε ένα βιβλίο για ένα παιδί είναι σαν να κάνετε ένα προξενιό; 

Δεν αρέσουν τα ίδια βιβλία σε όλα τα παιδιά και το κάθε παιδί έχει το δικό του γούστο και προτιμήσεις.
Υπάρχουν όμως μερικοί γενικοί κανόνες για να σας βοηθήσουν να διαλέξετε το σωστό βιβλίο για το παιδί σας, ανάλογα με την ηλικία του.

Βιβλία για Μωρά και Παιδάκια 1-3 Ετών

Ναι, ποτέ δεν είναι πολύ νωρίς για να ξεκινήσει ο γονιός να διαβάζει στο παιδί του και να το βοηθήσει στη γλωσσική και συναισθηματική του ανάπτυξη!

Τα πολύ μωρά έλκονται από σχέδια που έχουν αντίθεση με το φόντο τους και μπορεί να είναι ασπρόμαυρα. 

Μετακινώντας ένα τέτοιο σχέδιο αργά μπροστά από το οπτικό τους πεδίο, τα μωρά μαθαίνουν να προσηλώνουν το βλέμμα τους στο στόχο και να το μετακινούν για να παρακολουθήσουν.

Καθώς μεγαλώνει το παιδάκι, ως δύο ετών, την προσοχή του τραβάνε τα έντονα χρώματα, τα μεγάλα σχήματα και τα απλά αντικείμενα. Είναι καλό να υπάρχει μια λέξη τυπωμένη κάτω από την εικόνα και να την επαναλαμβάνει ο γονιός στο παιδί, δείχνοντας και τη ζωγραφιά.
Επίσης, σε αυτή τη μικρή ηλικία τα παιδιά αγαπάνε τις ομοιοκαταληξίες και την απλή περιγραφή της εικόνας. Ως 2 ετών δε μπορούν να παρακολουθήσουν ‘πλοκή’ στην ιστορία.

3 Λόγοι Που Τα βιβλία Που Έχουν Μόνο Εικόνες Είναι Χρήσιμα

Μερικοί γονείς φοβούνται ότι τα βιβλία που έχουν μόνο εικόνες και όχι λέξεις είναι άχρηστα, επειδή στο ενήλικο μυαλό το βιβλίο είναι συνδεδεμένο με κείμενο. 

 Ωστόσο δεν είναι καθόλου άχρηστα τέτοια βιβλία! 

Οι εικόνες προσφέρουν:

· ‘τροφή’ στον εγκέφαλο του παιδιού
· το βοηθάνε να δημιουργήσει τις δικές του εικόνες και έτσι καλλιεργούν τη φαντασία
· και το βοηθάνε να δημιουργήσει απλές συνδέσεις μεταξύ εννοιών, κάτι που προάγει τον προφορικό λόγο και αργότερα βοηθά το παιδί να φτιάξει απλές ιστορίες.

Στα μικρά παιδιά μέχρι 3 ετών αρέσουν τα σκληρά βιβλία (μπορούν να τα μασήσουν, να τραβήξουν τις σελίδες τους και στην ουσία δεν καταστρέφονται!) που έχουν ‘παραθυράκια’ με κρυμμένα αντικείμενα από κάτω, ή βιβλία ρολόγια ή με κουμπιά και μουσική.

Διαλέξτε βιβλία που είναι διαδραστικά ή ενισχύουν την ενεργή συμμετοχή του παιδιού καθώς του τα διαβάζετε. Είναι σημαντικό την ώρα που του διαβάζετε, το παιδί να σκέφτεται για κάτι που παρουσιάζεται στο βιβλίο. 

Για παράδειγμα, όταν το βιβλίο έχει ρυθμό και κάποιο επαναλαμβανόμενο θέμα, το παιδί επαναλαμβάνει την ίδια φράση ή σηκώνει το ‘παραθυράκι’ για να δει τι κρύβεται από κάτω. Με αυτό τον τρόπο το παιδί βυθίζεται στην εμπειρία της γλώσσας και απολαμβάνει την ανάγνωση!

Παιδιά Προσχολικής Ηλικίας και ΝηπιαγωγείουΤώρα πια, το παιδί μπορεί να παρακολουθήσει ιστορίες με οικεία αντικείμενα και εμπειρίες. 

Στα παιδιά αυτής της ηλικίας αρέσουν τα βιβλία με ομοιοκαταληξία και συχνή επανάληψη λέξεων ή καταστάσεων, που τα βοηθάει να μαντέψουν τι θα γίνει στη συνέχεια.

7 Στοιχεία που το Παιδί Νηπιαγωγείου 

Θέλει να Βρει σε ένα Βιβλίο
Έκπληξη στο τέλος μιας επαναλαμβανόμενης ιστορίας
Χιούμορ
Μυστήριο
Συναισθηματικές καταστάσεις και διαφορετικά συναισθήματα που έχουν οι ήρωες
Μπλεξίματα και προβλήματα των ηρώων της ιστορίας, μαζί με τη λύση τους
Χαρακτήρες που είναι είτε πολύ καλοί είτε πολύ κακοί (σε αυτή την ηλικία τα παιδιά δε διακρίνουν ακόμα ότι υπάρχουν και ενδιάμεσες περιπτώσεις)
«Καλό τέλος», με δικαίωση του καλού ήρωα και τιμωρία του κακού ήρωα.

Σε αυτή την ηλικία αρέσουν στα παιδιά τα γνωστά παραμύθια που μέχρι τώρα άκουγαν προφορικά. Όταν τα παραμύθια βρίσκονται συγκεντρωμένα σε έναν τόμο, το παιδί έχει τη χαρά να ξεφυλλίζει το βιβλίο και να επιλέγει μόνο του το παραμύθι που θα διαβάσει το ίδιο ή θα του διαβάσετε εσείς.

Στα παιδιά αυτής της ηλικιακής ομάδας αρέσουν επίσης τα βιβλία-παιχνίδια που απαιτούν καλό συντονισμό ματιού-χεριού και κατασκευαστικές ικανότητες, ώστε να δημιουργήσουν κάτι με το βιβλίο (πχ κάστρο), ενώ παράλληλα εξασκούν την ικανότητα της φαντασίας τους, καθώς φτιάχνουν δικές τους σχετικές ιστορίες.

Διαλέξτε βιβλία που ενισχύουν τη γνώση της αλφαβήτας και τη φωνημική ικανότητα (δηλαδή την ικανότητα του παιδιού να συνδέει ότι το γράμμα «άλφα» έχει τον ήχο «α» και από αυτόν αρχίζουν διάφορες λέξεις).

Nα μια ενδεικτική λίστα με 7 ωραία βιβλία για το καλοκαίρι, για παιδιά 1-5 ετών

.................

περισσότερα εδώ: greekpsychologypages
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πώς να Διαλέξετε Βιβλία για Παιδιά Σχολικής Ηλικίας (6-12 ετών)

Αυτό το Καλοκαίρι, Διαβάστε με την Ψυχή σας!
Αυτό το καλοκαίρι διαβάστε πολλά βιβλία! 

Όχι μόνο το παιδί σας, αλλά και εσείς! 

Ο καλύτερος τρόπος για να παρακινήσετε το παιδί να διαβάζει είναι να σας δει κι εσάς να κρατάτε ένα βιβλίο στο χέρι.

Πρώτη Σχολική Ηλικία (6-8 ετών)
Τα περισσότερα παιδιά μαθαίνουν να διαβάζουν στην πρώτη δημοτικού, κάποια αργούν και διαβάζουν στη δευτέρα, ενώ πολύ λίγα έχουν κατακτήσει πλήρως την ικανότητα ανάγνωσης στο νηπιαγωγείο.
Σε αυτή την ηλικιακή ομάδα καλό είναι να διαλέξετε εικονογραφημένα βιβλία με ιστορία που αναπτύσσεται και εξελίσσεται και χαρακτήρες που ξεδιπλώνονται ζωντανά.
Είναι σημαντικό να δίνετε στο παιδί να διαβάζει μόνο του, πιο απλά βιβλία, προκειμένου να αυτοματοποιήσει την ανάγνωση (δηλαδή να εξασκηθεί και να διαβάζει χωρίς να συλλαβίζει). 

Επίσης σημαντικό είναι να διαβάζετε εσείς στο παιδί λίγο πιο ‘δύσκολα’ βιβλία, για την καλύτερη κατανόηση του γραπτού λόγου και την ανάπτυξη της ακουστικής ικανότητας.
Μερικοί εκδοτικοί οίκοι εκδίδουν βιβλία ‘πρώτης ανάγνωσης’, όπως αναγράφεται στο εξώφυλλο: αυτό σημαίνει ότι πρόκειται για βιβλία με περισσότερο κείμενο και λιγότερη εικονογράφηση (μερικές φορές μπορεί να είναι απλώς σκίτσα), με απλή ιστορία και συνηθισμένο λεξιλόγιο, ώστε να μπορεί το μικρό παιδί να διαβάσει ανεξάρτητο.

Εκτός από μυθιστορήματα, υπάρχουν πολλά βιβλία πληροφοριών για τις μικρές τάξεις του δημοτικού. 

Προτιμήστε τα, αν ξέρετε ότι εκεί βρίσκονται τα ενδιαφέροντα του παιδιού σας και μην ανησυχήσετε επειδή δεν διαβάζει πιο κλασικά βιβλία με ιστορίες. Με αυτό τον τρόπο καλλιεργείτε την αναγνωστική ικανότητα του παιδιού, ενώ παράλληλα ικανοποιείται η περιέργεια του παιδιού για πιο σύνθετα θέματα.

Παιδιά 9-12 ετών

Σε αυτές τις ηλικίες καλό είναι να λαμβάνει κανείς υπόψη το χαρακτήρα αλλά και τα ενδιαφέροντα του παιδιού, όταν του διαλέγει βιβλίο. 

Βιβλία με θέματα που αντλούν από την κοινωνική ζωή, την ιστορία, τις φιλίες, βιβλία που δείχνουν διαφορετικούς χαρακτήρες που έχουν να διαχειριστούν διάφορα θέματα στη ζωή τους αλλά και βιβλία τα οποία έχουν γίνει κινηματογραφικές επιτυχίες είναι καλές επιλογές γι’ αυτή την ηλικία.

Βάλτε Ποικιλία στη Βιβλιοθήκη του Παιδιού!

Προσφέρετε στο παιδί σας ποικιλία βιβλίων! 

Δώστε στο παιδί να διαβάσει εικονογραφημένα βιβλία, παιδικές εγκυκλοπαίδειες και βιβλία με πληροφορίες, σύγχρονο φανταστικό, επιστημονική φαντασία, μυθιστόρημα, ποίηση, κλασικά παιδικά βιβλία (ναι, αυτά που είχατε διαβάσει και εσείς σε αυτή την ηλικία!), ιστορικά βιβλία… 

Η ποικιλία προσφέρει ευχαρίστηση και βοηθάει το παιδί στο να εξοικειωθεί με διαφορετικά είδη βιβλίων, τα οποία θα συναντήσει καθώς μεγαλώνει. 

Καθώς το παιδί διαβάζει διαφορετικά είδη βιβλίων, θα αποκτήσει ευρύτερο λεξιλόγιο και καλύτερη κατανόηση των διαφορετικών δομών κειμένου. 

Έτσι, ένα παιδί που διαβάζει μυθιστορήματα, αντιλαμβάνεται ότι οι ιστορίες χρειάζονται ήρωες, πλοκή, αλλά επίσης καταλαβαίνει ότι η αφήγηση μπορεί να γίνει με διαφορετικούς τρόπους (σε πρώτο πρόσωπο από την πλευρά του ήρωα, αφήγηση από έναν αφηγητή, αφήγηση από ένα ζώο ή άψυχο αντικείμενο…).

greekpsychologypages
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Όσα πρέπει να προσέξτε, όταν Διαλέγετε Βιβλία για Παιδιά

📙 Αν το βιβλίο έχει πάρει κάποιο βραβείο, επιλέξτε το!
📕 Αν το βιβλίο βρίσκεται στη λίστα με τα προτεινόμενα που σας έδωσε το σχολείο, διαλέξτε το.

📘 Αν έχετε διαβάσει βιβλία από έναν συγγραφέα που σας άρεσαν, μη διστάσετε να τα προτιμήσετε και πάλι, αλλά επίσης δοκιμάστε και νέους συγγραφείς!
📗 Φροντίζει ο συγγραφέας να μην υπάρχουν στερεότυπα που βασίζονται στο φύλο, το χρώμα, τη φυλή, το επάγγελμα; (πχ να μην είναι πάντα ο γιατρός άντρας και η νοσοκόμα γυναίκα…).

📕 Διαλέξτε βιβλία που ‘χτίζουν’ πάνω στην εμπειρία του παιδιού, τη διευρύνουν, ενώ παράλληλα εμπλουτίζουν τη γνώση του για τον κόσμο γύρω του (πχ αν κάνατε πρόσφατα ένα ταξίδι, διαλέξτε ένα βιβλίο που μιλάει για ταξίδια.

📗 Επίσης, επειδή ένα παιδί δε μπορεί να αποκτήσει χειροπιαστή εμπειρία από το κάθε τι, καλό είναι να του προσφέρετε τη γνώση που θα αποτελέσει το υπόβαθρο για να αποκτήσει αργότερα νέες γνώσεις και να έρθει σε επαφή με θέματα που το ενδιαφέρουν και δεν του είναι οικεία. 

Διαλέξτε βιβλία με ζώα, δεινόσαυρους, το πώς δημιουργούνται διάφορα φυσικά φαινόμενα, κλπ. για να του δώσετε περισσότερες πληροφορίες και γνώση.

📙 Το θέμα του βιβλίου να έχει γενική απήχηση, να είναι σχετικό με την ανάπτυξη του παιδιού και με κάποιον τρόπο να του ανοίγει νέους ορίζοντες σκέψης (πχ ένα παιδικό μυθιστόρημα για τη φιλία και πώς διαχειρίζεται κανείς τα προβλήματα φιλίας που προκύπτουν στην καθημερινότητα)

📘 Αν το βιβλίο σχετίζεται με πληροφορίες, είναι σωστές και σύγχρονες;

📗 Θυμηθείτε να διαλέξετε και βιβλία με πιο δύσκολες ή ειδικές λέξεις, για να βοηθήσετε στην ανάπτυξη του λεξιλογίου του παιδιού σας. 

 Όταν το παιδί γνωρίζει πολλές λέξεις, η ανάγνωση και η κατανόηση του κειμένου γίνονται ευκολότερες.

📘 Διαλέξτε πολυπολιτισμικά βιβλία. Δώστε στο παιδί την ευκαιρία να εκτεθεί σε διαφορετικές κουλτούρες και πολιτισμούς και μέσα από το βιβλίο να ακούσει τα έθιμα, τις συνήθειες και τα όνειρα παιδιών που ζουν σε άλλες χώρες. 

Με αυτό τον τρόπο βοηθάτε το παιδί σας να αποκτήσει γνώσεις αλλά και ευαισθησία για τη διαφορετικότητα, ώστε μεγαλώνοντας να γίνει πολίτης του κόσμου.

greekpsychologypages
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η πορεία του ανθρώπου στη ζωή είναι γεμάτη από απώλειες

Η πορεία του ανθρώπου στη ζωή είναι γεμάτη από απώλειες, πραγματικές και συμβολικές. Από την πρώτη στιγμή της ύπαρξής του πρέπει να διαπραγματευτεί την σχέση του με την πραγματικότητα, μια πραγματικότητα που του είναι άγνωστη, ακατανόητη και τρομακτική.

Το παιδί, σύμφωνα με τον Piaget, κατασκευάζει το νόημα που θα το οδηγήσει στη γνώση, μέσω της αλληλεπίδρασης με τον κόσμο της εμπειρίας. [1] 

Η κατασκευή αυτή γίνεται μέσα από την απόκτηση καινούργιων γνωστικών σχημάτων και την αλλαγή και τον εμπλουτισμό των ήδη υπαρχόντων. Αυτή η γνωστική και αναπτυξιακή διαδρομή χαρακτηρίζεται από το αίσθημα της απώλειας. Σε συμβολικό επίπεδο, κάθε καινούργια γνώση προϋποθέτει την απώλεια της παλιάς, την ανάγκη να αφήσει κανείς τη σιγουριά της προηγούμενης κατάστασης, έτσι ώστε να αφουγκραστεί την νέα εμπειρία, όσο τρομακτική κι αν του φαίνεται. 

Η προσωπική ανάπτυξη του καθενός βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με τη νοηματοδότηση αυτής της διαρκώς μεταβαλλόμενης και ρευστής πραγματικότητας και άρα και με τη διαχείριση της απώλειας. Η απώλεια σε πραγματικό/φυσικό επίπεδο όμως έρχεται να κλονίσει ακόμα περισσότερο τη διαμόρφωση της σχέσης με την πραγματικότητα ιδιαίτερα σε παιδιά κι εφήβους που δεν έχουν ακόμα σχηματίσει τα γνωστικά εκείνα αναχώματα που θα τους προστατέψουν. Ο θάνατος, το διαζύγιο, η μετακίνηση σε άλλο περιβάλλον μπορεί να πάρουν πελώριες διαστάσεις σε γνωσιακό/συμβολικό επίπεδο, που θα ακολουθούν το παιδί στη ζωή του με τη μορφή του τραύματος, της φοβίας και της κατάθλιψης.

Για την αντιμετώπιση της απώλειας η σύγχρονη επιστήμη της ψυχολογίας και της παιδαγωγικής έρχεται να προτείνει εκτός των άλλων και μια διαδικασία γνωστή εδώ και χιλιετίες στους ανθρώπους, την εξιστόρηση παραμυθιών κι ιστοριών.

Είναι αλήθεια ότι από τις απαρχές του ανθρώπινου λόγου οι ανθρώπινες κοινωνίες χρησιμοποιούσαν το παραμύθι, για να εξηγήσουν τον κόσμο γύρω τους και να ξεπεράσουν τους φόβους και τα ερωτηματικά τους. Η καταπραϋντική επίδραση του παραμυθιού προδίδεται και από την ετυμολογική του σχέση με το αρχαϊκό ρήμα «παραμυθοῦμαι» που σημαίνει «συμβουλεύω και παρηγορώ». Μια παρηγοριά λοιπόν, που σου δίνει ο άλλος, είτε αυτός είναι η γιαγιά στο τζάκι είτε ο συγγραφέας, που σου μιλά μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου.

Τα παραμύθια κι οι παιδικές ιστορίες είναι ένα κοινωνικό γεγονός και ως τέτοιο προσαρμόζονται κι ανταποκρίνονται στις ανάγκες της κοινωνίας που τα παράγει. Ιστορικά, όσο πιο περίπλοκη και ζοφερή γίνεται η πραγματικότητα, τόσο πιο πολύ απομακρύνονται οι αφηγήσεις από τον διδακτικό τους ρόλο (πως πρέπει να φέρομαι) και μπαίνουν περισσότερο σε ρόλο κριτικό (γιατί πρέπει να είναι έτσι;) και συναισθηματικό (τι νιώθω και γιατί;) Από τον 19ο αιώνα και μετά τα παραμύθια και οι παιδικές ιστορίες έχουν να ανταποκριθούν σε συνθήκες σκληρές για τον πληθυσμό και ιδιαίτερα τα παιδιά, με την εκβιομηχάνιση, την ραγδαία αστικοποίηση, τη φτώχεια και την άνοδο της παιδικής εργασίας. Τέτοιες συνθήκες γέννησαν χαρακτήρες όπως τον Όλιβερ Τουίστ, και τον Ντέιβιντ Κόπερφιλντ στην Αγγλία. Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού ο Χακ Φιν υφίσταται τη βία κι εκμετάλλευση του μεθύστακα πατέρα του, μέχρι που αποφασίζει να πάρει τη μοίρα στα χέρια του, βοηθώντας και τον φίλο του Τζιμ να ξεφύγει από την άγρια φυλετική δίωξη, στον δρόμο για την ελευθερία.

Οι παιδικές ιστορίες και τα παραμύθια έχουν πια ενσωματώσει τη βία που ο σύγχρονος άνθρωπος υφίσταται στην μοντέρνα εποχή προσπαθώντας να την εξηγήσουν και να δώσουν διέξοδο από αυτή, μέσα από ήρωες που δεν το βάζουν κάτω αλλά προσπαθούν να επιβιώσουν.

Με τον 20 αιώνα ξεκινά μια νέα εποχή για το παιδικό βιβλίο. Δύο παγκόσμιοι πόλεμοι, καινούργια όπλα, εναέριες μάχες, βομβαρδισμοί πόλεων, ομαδικές εκτελέσεις αμάχων δεν αφήνουν πια κανέναν αμέτοχο στη φρίκη του πολέμου. Και ύστερα έρχεται το Ολοκαύτωμα, η οργανωμένη εξόντωση ολόκληρων πληθυσμών, μια γενοκτονία με θύματα περίπου 1,5 εκατομμύριο παιδιά. Πώς να μιλήσει κανείς για κάτι τόσο απάνθρωπο και βάναυσο στα παιδιά; Κι όμως μίλησε ένα 13χρονο κορίτσι που κλείστηκε και πέθανε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης το 1945, η Άννα Φρανκ. Το ημερολόγιό της γέμισε με σκέψεις και συναισθήματα, καθώς προσπαθούσε να καταλάβει αυτό που συνέβαινε γύρω της και να οριοθετήσει τον εαυτό της μέσα σε αυτό. Όπως η ίδια έγραψε «το ωραιότερο πράγμα είναι ότι μπορώ να γράψω όλες τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου, αλλιώς θα πνιγώ».

Το κορίτσι αυτό άνοιξε τον δρόμο για τη λογοτεχνία δύσκολων θεμάτων, για μια πραγματικότητα όχι απλά τρομακτική αλλά κυριολεκτικά ασύλληπτη από τον ανθρώπινο νου, τόσο τον παιδικό όσο και τον ενήλικο.

Από την περιπλάνηση μέσα στο δάσος των Χάνσελ και Γκρέτελ μέχρι τον άδικο θάνατο του Κοριτσιού με τα Σπίρτα και του Μολυβένιου Στρατιώτη, κι από το ξυλοκόπημα του Χακ Φιν από τον πατέρα του μέχρι τον εγκλεισμό ενός 13χρονου κοριτσιού σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, μια είναι η κοινή αναφορά, κι αυτή είναι η απώλεια της αθωότητας, σε μια πραγματικότητα που γίνεται με το πέρασμα του χρόνου όλο και πιο βίαιη, όλο και πιο ζοφερή.

Στην εποχή μας ο πόλεμος έχει πάρει άλλη μορφή κι η απώλεια πια είναι ολοκληρωτική ειδικά για τα παιδιά. Σε μια εποχή που ο πόλεμος δεν περιορίζεται στο πεδίο μάχης αλλά προχωρά στους σαρωτικούς βομβαρδισμούς οικιστικών περιοχών και μάλιστα με «έξυπνες» βόμβες ικανές να διεισδύουν σε καταφύγια, καταλαβαίνουμε ότι ο στόχος πια είναι απροκάλυπτα οι άμαχοι. Από τον πρώτο πόλεμο στο Ιράκ, στο όνομα εξεύρεσης τρομοκρατών κι «επικίνδυνων» στοιχείων, ισοπεδώνονται πόλεις, εξοντώνονται πληθυσμοί, ξεριζώνονται άνθρωποι. Όσοι δεν πεθάνουν στις πόλεις και τα χωριά, παίρνουν τον δρόμο της προσφυγιάς, μια «Οδύσσεια» για την επιβίωση , ένας δρόμος επικίνδυνος και εξαντλητικός που αποβαίνει μοιραίος για πολλούς από αυτούς. Όσοι καταφέρνουν να φτάσουν, κουβαλάνε μαζί τους εικόνες φρικιαστικές, εμπειρίες τραυματικές, πράγματα και συναισθήματα που δύσκολα μπορούν να εκφραστούν με λόγια. Παιδιά που έχουν χάσει κάθε σιγουριά και στήριγμα στη ζωή τους, που περιπλανώνται μόνα τους χωρίς την οικογένειά τους σε τόπους ξένους και τρομακτικούς. Πώς να απαλύνεις αυτόν τον πόνο; Πώς να παρηγορήσεις; Τι παραμύθια να πεις στο 4χρονο παιδί που τα μάτια του έχουν δει πιο πολύ πόνο από αυτόν που έχεις δει εσύ σε όλη σου τη ζωή;

Κι όμως ακόμη και τώρα το βιβλίο μπορεί να προσφέρει ένα ασφαλές λιμάνι για περισυλλογή και σκέψη, για έκφραση συναισθημάτων, για συνειδητοποίηση κι αντιμετώπιση των φόβων και των επιθυμιών μας. Συγκεκριμένα το βιβλίο μπορεί να είναι πολύ βοηθητικό στη διαχείριση του τραύματος μέσα από τη διαδικασία της ταύτισης και της κάθαρσης. Μέσα από την τέχνη της διήγησης το παιδί εισέρχεται στον χώρο της φαντασίας αφήνοντας για λίγο την πραγματικότητα που κουβαλά. Έχοντας μπει στην ιστορία βιώνει μέσα από τους χαρακτήρες τις δυσκολίες, τους φόβους και τα συναισθήματά τους, αλλά πάντα στο ασφαλές περιβάλλον που έχει δημιουργήσει η σύμβαση της ανάγνωσης, καθώς είναι ταυτόχρονα θεατής και συμμετέχων στην ιστορία που εξελίσσεται μπροστά του. [2]

Κατά τον Dreyer τρεις είναι οι διαδικασίες εκείνες που ενεργοποιούνται με το διάβασμα και μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά να διαχειριστούν δύσκολες καταστάσεις. [3]

Η πρώτη είναι η διαδικασία της καθολίκευσης (universalization) κατά την οποία ο αναγνώστης συνειδητοποιεί με ανακούφιση ότι δεν είναι ο μόνος που έχει βιώσει μια τέτοια εμπειρία ή που νιώθει, όπως νιώθει. Η συνειδητοποίηση αυτή τον φέρνει πιο κοντά στους χαρακτήρες και στην ταύτιση μαζί τους, πράγμα το οποίο καθιστά δυνατή τελικά την δεύτερη διαδικασία, την κάθαρση (catharsis). Σε αυτή τη φάση ο αναγνώστης εμπλέκεται με τους χαρακτήρες μέσω της ενσυναίσθησης και της προσπάθειας εξεύρεσης λύσης στα προβλήματά τους. Αυτή η διαδικασία τελικά τον οδηγεί στην ανατροφοδότηση, στη γνώση και στη σκέψη για την κοινωνία και τον εαυτό του.[4]

Σ’ αυτόν τον αφηγηματικό χώρο η φαντασία δεν λειτουργεί ως τρόπος διαφυγής από την πραγματικότητα αλλά μάλλον ως ένας ασφαλής τρόπος επαναδιαπραγμάτευσης με αυτήν. Μέσω της ταύτισης ο αναγνώστης συνομιλεί ταυτόχρονα με τον ήρωα και με τον ίδιο του τον εαυτό του και έτσι μπορεί να επανακτήσει τη διαταραγμένη σχέση του με τον τελευταίο.

Σ’ ένα δεύτερο επίπεδο, πέρα από την σχέση με την πραγματικότητα και τον εαυτό του το άτομο μπορεί να επανακτήσει τη σχέση του με τον κοινωνικό του περίγυρο μέσα από το ξεκλείδωμα των εκφραστικών του μέσων, την ανάπτυξη της εμπιστοσύνης και της συζήτησης/μοιράσματος εμπειριών.

Πολύ συχνά τα άτομα που έχουν βιώσει βίαιες καταστάσεις τείνουν να εσωτερικεύουν ή να εξωτερικεύουν το τραύμα που έχουν υποστεί. Στην περίπτωση της εσωτερίκευσης το άτομο διακρίνεται από τάσεις απόσυρσης, μοναχικότητας, κατάθλιψης και φοβίας, ενώ στην περίπτωση της εξωτερίκευσης το άτομο θα εκδηλώσει θυμό, εξάρσεις, συναισθηματική αποστασιοποίηση και βίαιη ή αντικοινωνική συμπεριφορά. Και στις δύο περιπτώσεις έχουν διαρρηχθεί σοβαρά οι σχέσεις του ατόμου με τον κοινωνικό ιστό, τον οποίο δεν εμπιστεύεται πια. Το άτομο κλείνεται στον εαυτό του και ο πόνος κι η σύγκρουση μέσα του γιγαντώνονται. Όπως ακριβώς περιγράφει ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν στο παραμύθι του «μια γοργόνα δεν έχει δάκρυα, γι’ αυτό και υποφέρει περισσότερο».

Η χρήση του βιβλίου βοηθάει στη δημιουργία μιας γέφυρας επικοινωνίας που θα βοηθήσει το παιδί και τον έφηβο να ανοίξει και να εκφράσει τα συναισθήματά του στους άλλους. Αυτή η παραδοχή και το μοίρασμα του πόνου είναι το πρώτο βήμα της αντιμετώπισής του.

Η συζήτηση για το βιβλίο, ως ένα θέμα αντικειμενικό και αποστασιοποιημένο, δημιουργεί τις συνθήκες εκείνες που θα κάνουν το άτομο να αισθανθεί ασφαλές για να εκφράσει την άποψη του. Αυτό φυσικά προϋποθέτει ότι έχει δημιουργηθεί εκ των προτέρων μια ατμόσφαιρα εμπιστοσύνης ανάμεσα στα άτομα που μετέχουν σ’ αυτήν την διαδικασία, είτε πρόκειται για εκπαιδευτικούς και μαθητές, είτε για ψυχολόγους/κοινωνικούς λειτουργούς και θεραπευτική ομάδα. Μέσα σε αυτήν την ατμόσφαιρα το βιβλίο μπορεί να λειτουργήσει ως μεσάζοντας, ως αφορμή για σκέψη, επίλυση εσωτερικών συγκρούσεων, συζήτηση, έκφρασης συναισθημάτων και δημιουργία. Μπορεί να γίνει η πρώτη, κινητήρια ιστορία σε μια σειρά από προσωπικές ιστορίες και αφηγήσεις που θα δημιουργήσουν έναν προστατευτικό ιστό γύρω από τους συμμετέχοντες, οι οποίοι θα μπορούν πια να δώσουν και να πάρουν μέσα από το μοίρασμα εμπειριών και συναισθημάτων και να οδηγηθούν στην κατανόηση και επίγνωση, με στόχο την ενδυνάμωση του ατόμου και την αλλαγή σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο.

Όλες οι παραπάνω εσωτερικές κι εξωτερικές διεργασίες έχουν σαφώς να κάνουν και με το υλικό του διαβάσματος, το ίδιο το περιεχόμενο του βιβλίου. Η επιλογή βιβλίου έχει σίγουρα σχέση με την ηλικία του ατόμου, την εκτίμηση των ενδιαφερόντων του και της συναισθηματικής του κατάστασης. Προπάντων για τα μικρότερα παιδιά ιδιαίτερο ρόλο παίζει η εικονογράφηση η οποία πρέπει να αντισταθμίζει τη δυσκολία του θέματος με πιο ήπια και χαρούμενα χρώματα και μοτίβα. Θα μπορούσε, επίσης, να αναρωτηθεί κανείς αν πρέπει να απευθυνθεί στο τραύμα του πολέμου μόνο με βιβλία σχετικά με τον πόλεμο. Η απάντηση είναι σίγουρα όχι. Οι αφηγηματικοί μηχανισμοί και η ανταπόκριση του αναγνώστη βασίζονται κατά πολύ στον συμβολισμό. Ας πάρουμε για παράδειγμα ένα βιβλίο φαντασίας, όπως «Το Λιοντάρι, η Μάγισσα και η Ντουλάπα» από τη λογοτεχνική σειρά «Τα χρονικά της Νάρνια» του Κ.Σ. Λιούις, όπου περιγράφεται η προσπάθεια τεσσάρων αδελφών να σώσουν τη μαγική χώρα της Νάρνια με τα μυθικά πλάσματα και τα ζώα, που μιλούν, από την κακιά Λευκή Μάγισσα που θέλει να επιβάλλει τον αιώνιο χειμώνα. Στα βιβλία «Τα Χρονικά της Νάρνια», που είναι γραμμένα μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τα τέσσερα αδέλφια αναλαμβάνουν μια μεγάλη αποστολή. Να σώσουν την ομορφιά και την αθωότητα από την κακία και τη μοχθηρότητα, και παράλληλα να σώσουν τον εαυτό τους από την καταστροφή και τον τρόμο που τους επιβάλλεται. Κάπως έτσι οι ιστορίες λειτουργούν συμβολικά, μέσα από πολλά επίπεδα ερμηνείας, τα οποία ο αναγνώστης φαντάζεται και νιώθει διαισθητικά (στην περίπτωση του παιδιού) ή ξεδιπλώνει αναλυτικά (στην περίπτωση του εφήβου και ενήλικα), γεμίζοντας τα κενά με το δικό του προσωπικό νόημα.

Όσο πιο νεαρή η ηλικία τόσο πιο μεγάλη σημασία έχει το συμβολικό στοιχείο, η φαντασία και το παραμύθι. Αντιθέτως, τα μεγαλύτερα παιδιά, κι οι έφηβοι μπορούν πολύ πιο εύκολα να ταυτιστούν με ήρωες και καταστάσεις. Οι δε έφηβοι δείχνουν ιδιαίτερη εκτίμηση στην ειλικρίνεια και τον ρεαλισμό ακόμα και σε βιβλία που ανήκουν στον χώρο του φανταστικού, γιατί μόνο έτσι μπορούν να ταυτιστούν με τον ήρωα και το πρόβλημά του. Ιδιαίτερα στην περίπτωση του τραύματος που οι αντιστάσεις είναι τόσο έντονες, κάθε μορφή διδακτισμού και εξωραϊσμού της πραγματικότητας μπορεί να έχει αντίθετα αποτελέσματα.

Πολλοί ίσως αναρωτηθούν σ’ αυτό το σημείο. Αντιμετωπίζουμε δηλαδή τη βία με βία;

Κι όμως η εμπλοκή του ήρωα μιας ιστορίας σε βίαιες καταστάσεις μέσα στην κατασκευασμένη πραγματικότητα ενός βιβλίου δίνει την ικανότητα στον έφηβο να προσεγγίσει αυτή τη βία από μια απόσταση ασφαλείας κι έτσι να συγκεκριμενοποιήσει εμπειρίες και συναισθήματα που τον κατακλύζουν. Αυτή ακριβώς η αντικειμενοποίηση του τραύματος βοηθά στη διαχείρησή του. Επίσης, η απεικόνιση βίας στη λογοτεχνία μπορεί να λειτουργήσει θετικά ως προς την προβολή και συζήτηση ηθικών ζητημάτων, όπως αυτά της αδικίας, της εκμετάλλευσης, του ίδιου του πολέμου, αποκαθιστώντας μια αξιακή βάση και ισορροπία στην προσωπικότητα του ατόμου που αισθάνεται να συνθλίβεται κάτω από το βάρος μιας απάνθρωπης πραγματικότητας.

Με αυτόν τον τρόπο «το άτομο που βρίσκεται σε σύγκρουση επαναπροσδιορίζει τη θέση του στις ασταθείς κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες του πολέμου» (Miller, 2009).[5]

Ο πόλεμος και η βία είναι δυστυχώς πια σταθερές αναφορές στη ζωή των παιδιών, ακόμα κι αυτών που δεν έρχονται από εμπόλεμες ζώνες. Τα παιδιά εκτίθενται καθημερινά είτε σε πραγματική βία στα πεδία μάχης και σε πολιορκούμενες πόλεις, είτε σε εικονική βία μέσα από τις ειδήσεις στις τηλεοράσεις. Ο «μπαμπούλας» δεν είναι πια ένα τέρας κάτω από το κρεβάτι, αλλά ο άνθρωπος με το όπλο. Κι αυτό το όπλο μπορεί να στραφεί οπουδήποτε, κάτι που τα παιδιά διαισθητικά το γνωρίζουν.

Υπό αυτήν την έννοια όλα τα παιδιά είναι εν δυνάμει παιδιά του πολέμου και των συγκρούσεων, σε μια κοινωνία που ολισθαίνει προς τον ολοκληρωτισμό, τον αποκλεισμό και την αυτοκαταστροφή.

Σε αυτό το πλαίσιο η λογοτεχνία μπορεί να γίνει ένα καταφύγιο από τη φρίκη, μια γέφυρα επικοινωνίας κι έκφρασης, «ένα μικρό κερί» που θα «αψηφήσει και θα προσδιορίσει το σκοτάδι», όπως θα έλεγε η μικρή Άννα Φρανκ.

Της Σοφίας Χατζοπούλου
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ – ΠΗΓΕΣ

• J.A.Appleyard, “Becoming a Reader”, Cambridge University Press, 2005, p.10
• J.A.Appleyard, “Becoming a Reader”, Cambridge University Press, 2005, p.39
• https://files.eric.ed.gov/fulltext/EJ864819.pdf
• Gordon Maria, “Challenges Surrounding the education of Children with Chronic Disease”, IGI Global, Canada, 2016, p.306
• http://www.luther.edu/oneota-reading-journal/archive/2010/does-violence-have-a-place-in-childrens-literature/

selidodeiktis

Δέκα παιδικά βιβλία με υπέροχη εικονογράφηση!

10 παιδικά βιβλία με μαγική εικονογράφηση!

Μπορεί τα σχολεία να έχουν κλείσει και οι διακοπές για τα πιτσιρίκια να έχουν αρχίσει, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να απέχουν από τα βιβλία. 

Φυσικά δεν λέμε για σχολικά ούτε εκπαιδευτικά βιβλία, αλλά για βιβλία που θα καταφέρουν να ταξιδέψουν τα παιδιά με την εικονογράφησή τους. 

Εξάλλου, «μια εικόνα ίσον χίλιες λέξεις» και ειδικά στην περίπτωση των παιδιών που εντυπωσιάζονται πιο εύκολα με τα χρώματα και τις ζωγραφιές, αυτός μάλλον είναι ο κανόνας. 

Δείτε δέκα παιδικά βιβλία με απίστευτη εικονογράφηση που στο τέλος θα χαζεύετε ακόμα και εσείς…

1. Ο ιπτάμενος δίσκος

Τα πανέξυπνα στιχάκια του Ευγένιου Τριβιζά ενώνονται με τις ονειρικές εικόνες δια χειρός… Θεόδωρου Παπατσαρούχα. 

Το θέμα του βιβλίου είναι η διατροφή και περιγράφει την πληκτική ζωή των τροφίμων στην κουζίνα, μέχρι που κάποια στιγμή ένας ιπτάμενος δίσκος έρχεται να τα σώσει για να ταξιδέψουν μαζί! 

Χρώματα, αντιθέσεις, παιχνίδι με το μαύρο και ευφάνταστα αντικείμενα και τρόφιμα συνθέτουν τη μαγική εικονογράφηση, που απέσπασε και το αντίστοιχο Κρατικό Βραβείο το 2012, και όχι άδικα.
Δείτε περισσότερα εδώ.
Τιμή: 14,90 ευρώ (τιμή online 13,40 ευρώ). 

2. Ο φεγγαροσκεπαστής

Μια από τις καλύτερες και κλασικές πλέον επιλογές που θα μαγέψουν κάθε παιδί. Ήρωάς μας ο Τιμολέων, που αναλαμβάνει τον ρόλο του Φεγγαροσκεπαστή. Ο πρωταγωνιστής μας πρέπει κάθε βράδυ να σκεπάζει το μισό φεγγάρι για να βλέπουν οι άνθρωποι τα μισοφέγγαρα. 

Στην πορεία, όμως, ένα πρόβλημα θα σταθεί εμπόδιο στην καινούρια «καριέρα» του Τιμολέoντα… 

Η εικονογράφηση είναι ανάλογη του τίτλου του βιβλίου. Σε ένα νυχτερινό περιβάλλον, στο οποίο το φεγγάρι και οι ιδιαίτερες συνθέσεις χρωμάτων έχουν τον κύριο λόγο, τα παιδιά χάνονται στις εικόνες του. Ο συγγραφέας και εικονογράφος Eric Puybaret αποδίδει στο 100% το νόημα της ιστορίας μέσα από τη ζωγραφική του.
Για ευνόητους λόγους, αποτελεί την ιδανική επιλογή για διάβασμα πριν τον ύπνο.
Δείτε το εδώ.
Τιμή: 8,70 ευρώ.

3. Οι καλοί και οι κακοί πειρατές

Το κλασικό πλέον βιβλίο του Αντώνη Παπαθεοδούλου, οι «Καλοί και οι κακοί πειρατές» δεν πρέπει να λείπει από καμία παιδική βιβλιοθήκη. Οι πειρατές χωρίζονται σε δύο στρατόπεδα, ενώ στην ουσία δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν, που μαθαίνει στα παιδιά πώς να αντιμετωπίζουν το κακό. 

Η ευρηματικότητα του Παπαθεοδούλου σε συνδυασμό με την απίστευτη εικονογράφηση της Ίριδας Σαμαρτζή κατάφεραν να αποσπάσουν αρκετά βραβεία, ανάμεσα στα οποία είναι και το Κρατικό Βραβείου παιδικού εικονογραφημένου βιβλίου. Σας εγγυόμαστε ότι ακόμα και εσείς δεν θα το αφήσετε εύκολα απ’ τα χέρια σας…
Θα το βρείτε εδώ.
Τιμή: 11,50 ευρώ (τιμή online 10,35 ευρώ).

Αν ψάχνετε κάτι πιο «κοριτσίστικο» σε αντίστοιχο ύφος είναι οι «Καλές και κακές μάγισσες» του ίδιου συγγραφέα και της ίδιας εικονογράφου. Ξόρκια, φίλτρα, στιχάκια και μαγικά ζωντανεύουν στις εικόνες του βιβλίου… μαγικά!

Δείτε το εδώ.
Τιμή: 11,50 ευρώ (τιμή online 10,35 ευρώ). 

4. Ωχ χταπόδι, λάθος πόδι!

Ένα χταπόδι, οκτώ πόδια, και οκτώ διαφορετικές δουλειές που αναλαμβάνει καθένα απ’ αυτά! Όταν το χταπόδι μας στραβοξυπνάει, μπερδεύεται και στέλνει τα πόδια του σε διαφορετικές δουλειές. 

Όλα αυτά περιγράφονται σε σύντομα στιχάκια με απολαυστικές ομοιοκαταληξίες που κάνουν μικρούς και μεγάλους να γελάνε. 

Η εικονογράφηση του Πέτρου Μπουλούμπαση είναι μοναδική και σκοπό έχει να περιγράψει όλη την ιστορία του φίλου μας χταποδιού με τον πιο ξεχωριστό τρόπο.
Βρείτε το εδώ.
Τιμή: 12 ευρώ (τιμή online 10,80 ευρώ).

5. Το δώρο της παπλωματούς

Πολυβραβευμένο και μεταφρασμένο σε αμέτρητες γλώσσες, η Παπλωματού θα διδάξει στα παιδιά την αξία της γενναιοδωρίας αλλά και της επιλογής. 

Η παπλωματού φτιάχνει παπλώματα για τους φτωχούς που τα χρειάζονται χωρίς αντίτιμο και γι’ αυτό έχει γίνει ξακουστή σε όλη την χώρα. 

Όταν όμως της ζητήσει ο βασιλιάς να του φτιάξει ένα απ’ τα παπλώματά της, εκείνη τι θα κάνει; 

Η εικονογράφηση είναι μαγική και «δένει» αρμονικά με την ιστορία. Είναι από τις φορές που το δίδυμο συγγραφέα ( Τζεφ Μπριμπό, μετάφραση: Κώστας Κοντολέων) και εικονογράφου (Γκέιλ ντε Μάρκεν) δημιουργεί ένα μοναδικό αποτέλεσμα που νομίζει κανείς ότι φτιάχτηκε από έναν άνθρωπο.
Δείτε το εδώ.
Τιμή: 12,70 ευρώ.

6. Η αρπαγή της κότας

Ένα παραμύθι της Beatrice Rodriguez που δεν έχει λόγια, μόνο εικόνες! Μέσα στο δάσος, η αλεπού κλέβει μια κότα και οι φίλοι της τρέχουν να την σώσουν. Στη συνέχεια, όμως, αποδεικνύεται ότι αυτή η ιστορία είναι διαφορετική και ότι τα φαινόμενα πολλές φορές απατούν! 

Ένα βιβλίο που στηρίζεται μόνο στην εικονογράφηση και η αφήγηση γίνεται μέσω αυτής. 

Σκοπός του να μάθει στα παιδιά ότι κάποιες φορές, τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.
Θα το δείτε εδώ.
Τιμή: 11 ευρώ.

7. Μεγάπολις

*Φωτογραφία: kathemeragoneis

Ένα διαφορετικό βιβλίο που διαβάζεται κάθετα. Απλωθείτε στο πάτωμα, βγάλτε τα παπούτσια σας και αρχίστε να ξετυλίγετε τις σελίδες του που μετρούν ούτε λίγο- πολύ τρία μέτρα! 

Τα παιδιά, θα δουν τι μπορεί να περιέχει μια πόλη, ψάχνοντας κάθε φορά αυτό που τους ζητείται. 

Μια μοναδική και πρωτότυπη ιδέα σε κείμενο και εικονογράφηση της Clea Dieudonne (μετάφραση: Εύη Γεροκώστα).
Δείτε το εδώ.
Τιμή: 14,80 ευρώ.

8. Η θυμωμένη μπετονιέρα

Ένα ιδιαίτερο μουσικό παραμύθι του συγγραφέα Δημήτρη Μπασλάμ που… τραγουδιέται! 

Πρωταγωνίστρια μια μπετονιέρα που αντιλαμβάνεται ότι έχει κάνει μεγάλο κακό στην πόλη της γιατί με το έργο της δεν έχει αφήσει ούτε εκατοστό γης ελεύθερο. Τότε, παρέα με τους φίλους, το τούβλο, το μυστρί και την μπουλντόζα θα προσπαθήσουν ν’ ανατρέψουν την κατάσταση. 

Ο εικονογράφος Κώστας Μαρκόπουλος πρωτοτυπεί, αναπαριστώντας τα εργαλεία με κανονικούς ανθρώπους και χρησιμοποιώντας χρώματα και σχήματα που ξεφεύγουν από τα τετριμμένα της κλασικής παιδικής εικονογράφησης.
Αγοράστε το online από εδώ.
Τιμή: 15 ευρώ.

9. Η επανάσταση των παλιών παιχνιδιών

Όταν τα ηλεκτρονικά παιχνίδια άρχισαν να μονοπωλούν το ενδιαφέρον των παιδιών, τα παλιά παραδοσιακά παιχνίδια αποφάσισαν να επαναστατήσουν. 

Τη συνέχεια θα τη βρείτε στις σελίδες του βιβλίου… 

Η Φωτεινή Στεφανίδη με το ζωγραφικό της ταλέντο καταφέρνει να αποδώσει με μοναδικό τρόπο την ομορφιά και την αξία των παλιών παιχνιδιών στο χαρτί, σε απόλυτη σύμπνοια με το κείμενο του Χρήστου Μπουλώτη.
Θα το βρείτε online εδώ.
Τιμή: 15,90 ευρώ.

10. Πολυξένη

«Είμαι δρομέας, είμαι σκυτάλη, μικρούλι μήνυμα σε ένα άδειο μπουκάλι…», τραγουδάει η ηρωίδα μας, Πολυξένη, η οποία όμως κατά έναν παράδοξο τρόπο δεν μπορεί να μιλήσει και για την ακρίβεια, δεν μπορεί ούτε να αρθρώσει λέξη. 

Ένα από τα πιο ευαίσθητα και τρυφερά παιδικά βιβλία που έχουν κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια. 

Το κείμενο της Στέλλας Μιχαηλίδου αναδεικνύεται με τον καλύτερο τρόπο από την «ρομαντική» και ξεχωριστή εικονογράφηση της Πέρσας Ζαχαρία.

Θα το βρείτε εδώ.
Τιμή: 11 ευρώ (τιμή online 9,90 ευρώ)

mama365

Για τις μαμάδες που θέλουν να διαβάζουν στα παιδάκια τους λογοτεχνία

37 online παιδικά βιβλία που τα διαβάζεις και τα ακούς
Στους παρακάτω συνδέσμους μπορείτε να βρείτε βιβλία online για τους μικρούς μας φίλους.

Στα περισσότερα από αυτά υπάρχει αφήγηση.

“Ιστορίες που τις είπε η πέτρα” Μαρία Αγγελίδου

“Φίλοι…Φως φανάρι” Φραντζέσκα Αλεξοπούλου – Πετράκη

“Ο σκαντζόχοιρος που ήθελε να τον χαϊδέψουν” Κατερίνα Αναγνώστου

“Παιχνίδια και ψιλικά” Νικόλας Ανδρικόπουλος

“Το Πάσχα του Πασχάλη” Μαρία Ανδρικοπούλου

“Δυό κοκόρια ζωηρά” Φιλομήλα Βακάλη – Συρογιαννοπούλου

“Σε δύο τρελλά ημίχρονα” Αγγελική Βαρελλά

“Το αλφαβητάρι του Μουσείου Μπενάκη” Ελένη Γερουλάνου

 

“Πόσα λέει η ελιά, πόσα ακούει ο λαγός…” Γαλάτεια Γρηγοριάδου – Σουρέλη

“H Αρήτη της ροδιάς” Κική Δημητριάδου

“Τα φαντασματάκια της γυάλινης αυλής” Ελένη Δικαίου

“Τα αδέσποτα” Σοφία Ζαραμπούκα

“Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου” Άλκη Ζέη

“Παραμύθια της Καλαβρίας” Παντελής Ζούρας

“Που πήγαν τα Χριστούγεννα;” Βαγγέλης Ηλιόπουλος

“Το βιβλίο που δεν ήθελε να διαβαστεί” Βασιλική Κάργα

“Που πας χαλωνάκι;” Καλλιώ Καστρησίου

“Η ώρα είναι εκατό” Λώρη Κέζα

“Έξι φίλοι κι ένα δώρο” Μάνος Κοντολέων

Η μπουγάδα του Αϊ Βασίλη” Ιωάννα Κυρίτση

 

“Οι φορεσιές του φεγγαριού” Σοφία Μαντούβαλου

“Τα μαγικά μου αυτιά” Βούλα Μάστορη

“Ξένοι στο Αιγαίο” Σύρμω Μιχαήλ

“Ο Ισίδωρος και ο ναυαγός” Αμάντα Μιχαλοπούλου

“Όταν η πασχαλίτσα συνάντησε ελέφαντα” Χρήστος Μπουλώτης

“Αν τ΄αγαπάς ξανάρχονται” Βασιλική Νευροκοπλή

“Μια αστεία επιδημία” Βασίλης Παπαθεοδώρου

“Και οι κακοί έχουν ψυχή” Σοφία Παράσχου

“Ο κόσμος του πουθενά” Γιολάντα Πατεράκη

“Η Γιόλα με το μπαλόνι” Ναννίνα Σακκά-Νικολακοπούλου

“Ο καλικάντζαρος που έχασε το δρόμο” Βαγγέλης Τασιόπουλος

“Η Πουπού και η Καρλότα” Ευγένιος Τριβιζάς

“Πως να καταβροχθίσετε ένα ουράνιο τόξο” Γιολάντα Τσιαμπόκαλου

“Το βιβλίο των δικών σου Χριστουγέννων” Κυριάκος Χαρίτος

Ομιλούντα βιβλία ξένης λογοτεχνίας. Άκουσε τα ή κατέβασε τα σε mp3

“Η Ναβίντ δεν ήρθε για διακοπές” Πάνος Χριστοδούλου

“Στον κήπο με τα παραμύθια” Βάσω Ψαράκη

“Ο κηπουρός του ουρανού” Δήμητρα Ψυχογυιού

xenesglosses

Πολλά βιβλία στα 4, γερό μυαλό στα 18

Ο πλούτος γνωσιακών ερεθισμάτων στα πρώτα χρόνια βελτιώνει τη δομή του εγκεφάλου

Studying books at the age of four helps boost the brain in later life

διαβάστε του βιβλία,
από τα πρώτα του κιόλας χρόνια.

Νέα Ορλεάνη 

Θέλετε το παιδί σας όταν μεγαλώσει να γίνει εξυπνότερο και να μπορεί να χειρίζεται καλύτερα τις καταστάσεις και τον κόσμο γύρω του; Αν ναι, δώστε του φυσικά αγάπη και στοργή αλλά κυρίως… διαβάστε του βιβλία, από τα πρώτα του κιόλας χρόνια. Μελέτη διαπίστωσε ότι όσο περισσότερα πνευματικά ερεθίσματα έχει ένα παιδί στην ηλικία των 4 ετών τόσο καλύτερα ανεπτυγμένος είναι ο εγκέφαλός του στα 18, χαρίζοντάς του υψηλότερη νοημοσύνη και καλύτερες γνωσιακές λειτουργίες.
Τα ευρήματα έρχονται να υπογραμμίσουν, σφραγίζοντας με τη «βούλα» της εγκεφαλικής τομογραφίας, την τεράστια σημασία που έχουν οι εμπειρίες της πρώτης παιδικής ηλικίας αργότερα στη ζωή. 
Η επικεφαλής της μελέτης, Μάρθα Φάρα, διευθύντρια του Κέντρου Νευροεπιστημών και Κοινωνίας του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, θεωρεί ότι υποδηλώνουν την ύπαρξη μιας περιόδου, στα πρώτα στάδια της ζωής μας, η οποία καθορίζει τη βέλτιστη ανάπτυξη του εγκεφάλου μας. «Πραγματικά υποστηρίζουν την ιδέα ότι αυτά τα πρώτα χρόνια έχουν ιδιαίτερη επιρροή» τόνισε.
Μελέτη σε βάθος χρόνου
Η μελέτη παρακολούθησε 64 παιδιά από την ηλικία των τεσσάρων ετών ως την ηλικία των περίπου 20 ετών. Στην αρχή της οι επιστήμονες επισκέφθηκαν τα σπίτια των τετράχρονων καταγράφοντας μια σειρά από λεπτομέρειες ώστε να μετρήσουν τα πνευματικά ερεθίσματα που δέχονταν – π.χ. πόσα παιδιά βιβλία είχαν, αν είχαν εκπαιδευτικά παιχνίδια που τους μάθαιναν τα χρώματα, τους αριθμούς και τα γράμματα ή αν έπαιζαν με μουσικά όργανα, αληθινά ή παιχνίδια.
Επίσης αξιολόγησαν τη «γονική γαλούχηση» – πόση ζεστασιά, φροντίδα και υποστήριξη είχαν τα παιδιά από τους γονείς. Οι ίδιοι έλεγχοι επαναλήφθηκαν όταν τα παιδιά ήταν οκτώ ετών. Ύστερα από περίπου μια δεκαετία, όταν οι συμμετέχοντες ήταν μεταξύ 17 και 19 ετών, οι ειδικοί εξέτασαν τον εγκέφαλό τους στον τομογράφο.
Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι ο εγκέφαλος των παιδιών που είχαν περισσότερα γνωσιακά ερεθίσματα στην ηλικία των τεσσάρων ετών ήταν καλύτερα ανεπτυγμένος.  Όλοι οι άλλοι παράγοντες που εξέτασαν οι επιστήμονες – μεταξύ των οποίων ο δείκτης νοημοσύνης των γονιών, η γονική γαλούχηση σε όλες τις ηλικίες ή η ενίσχυση των γνωσιακών ερεθισμάτων στην ηλικία των οκτώ ετών – δεν φάνηκαν να έχουν καμία επιρροή.
Λεπτότερος φλοιός, υψηλότερο IQ
Συγκεκριμένα οι ειδικοί είδαν ότι ο εγκέφαλος των παιδιών που είχαν περισσότερα πνευματικά ερεθίσματα στα τέσσερα είχε λεπτότερο φλοιό – χαρακτηριστικό το οποίο αποτελεί δείγμα μεγαλύτερης ανάπτυξης. Όταν γεννιόμαστε ο φλοιός του εγκεφάλου μας – το εξωτερικό του στρώμα δηλαδή – είναι πιο χονδρός, Καθώς όμως αναπτυσσόμαστε, περνώντας στην παιδική ηλικία και στην εφηβεία, σιγά σιγά αρχίζουμε να αποβάλλουμε τα κύτταρα που μας είναι άχρηστα, «εξειδικεύοντας» περισσότερο αυτά που απομένουν, με αποτέλεσμα ο φλοιός να λεπταίνει.
«Πρέπει πραγματικά να λεπτύνει και να εκπαιδευθεί για να ανταποκριθεί στο περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουμε» εξήγησε ο Μπράιαν Αβαντς, επίκουρος καθηγητής Ακτινολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια και κύριος συγγραφέας της μελέτης. «Όσο περισσότερο διεγείρονται κάποια τμήματα του εγκεφάλου τόσο πιο λεπτά γίνονται, Χρησιμοποιούνται περισσότερο και εξειδικεύονται σε συγκεκριμένα καθήκοντα» υπογράμμισε ο ερευνητής, προσθέτοντας ότι τα άτομα με λεπτότερο φλοιό τείνουν να έχουν υψηλότερο δείκτη IQ.
«Φαίνεται σχεδόν, όποια και αν είναι η φυσιολογική αναπτυξιακή διαδικασία, σαν αυτή να επιταχύνθηκε ή να προχώρησε στα παιδιά με τα περισσότερα γνωσιακά ερεθίσματα» σχολίασε από την πλευρά της η κυρία Φάρα.  Η περιοχή που φάνηκε να έχει επηρεαστεί περισσότερο, όπως ανέφεραν οι ερευνητές παρουσιάζοντας τη μελέτη τους στο ετήσιο συνέδριο της Εταιρείας Νευροεπιστημών στη Νέα Ορλεάνη, ήταν ο αριστερός έξω κροταφικός φλοιός. Η περιοχή αυτή, η οποία βρίσκεται περίπου πίσω από το αφτί, σχετίζεται με την εννοιολογική μνήμη, την επεξεργασία του νοήματος των λέξεων και τη γενική γνώση μας για τον κόσμο.
tovima

Παιδικά βιβλία που μπορείτε να διαβάσετε τώρα σε pdf

ΕΝΑ ΨΑΡΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΟΛΥΜΠΑΕΙ

 

Ένα μικρό ψαράκι αποφασίζει να αφήσει τη γυάλα του γιατί βαρέθηκε τη μοναξιά. Όλα όμως είναι τόσο διαφορετικά στη λίμνη! Ούτε καν να κολυμπήσει δεν μπορεί. Στο τέλος όμως… βρίσκει τη δύναμη μέσα του να ξεπεράσει τις ανασφάλειες και τους φόβους του και να αφομοιωθεί από το φυσικό του περιβάλλον.

(α' τάξη)

ΝΑΣΡΕΝΤΙΝ

Ο Νασρεντίν στεναχωριέται. ‘Ο,τι κι αν κάνει, ο κόσμος τον κοροϊδεύει. Ποιόν πρέπει ν’ ακούσει; το βεζίρη; τις    γυναίκες; τους γέροντες; ή τα παιδιά του χωρίου; Ο μόνος που μπορεί να τον βοηθήσει είναι ο πατέρας, ο λογικός  Μουσταφά…

(Δ', Ε', ΣΤ' τάξη)

Η ΛΙΛΙΚΑ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΕΡΕΥΝΑ 

Η Ζωή, ο Θάνος και όλα τα παιχνίδια είναι πολύ λυπημένα: ο Πιλού έχει εξαφανιστεί! Αλλά, χάρη στη νεραϊδούλα Λιλίκα, δε χάνουν τις ελπίδες τους. Με ανακρίσεις, αποδεικτικά στοιχεία και αναλύσεις στο μικροσκόπιο, η Λιλίκα κάνει μια πολύ σοβαρή έρευνα, που θα την οδηγήσει μέχρι το πλυντήριο των ρούχων…

Περιγραφή: (β', γ', δ' τάξη)

Ο ΤΟΜ ΕΙΝΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ

Είναι δύσκολο να είσαι μικρός! Η τιμωρία δεν έχει καθόλου πλάκα, ούτε οι εφιάλτες έχουν πλάκα και στο σχολείο δεν είναι και τόσο εύκολα τα πράγματα. Πως θα τα καταφέρει ο Τομ; Μια θαυμάσια σειρά που θα διασκεδάσει τα παιδιά αλλά και θα δώσει λύσεις στα προβλήματα που σ΄αυτή την τρυφερή ηλικία φαντάζουν μεγάλα και άλυτα.

(α' τάξη και β' τάξη)

ΣΠΙΤΑΚΙ ΣΤΟ ΛΙΒΑΔΙ

Η βροχή δεν έλεγε να σταματήσει και το νερό ανέβαινε, όλο ανέβαινε κάτω στο Ποτόκι. Το σπιτάκι στο λιβάδι κινδύνευε, κι οι δυο γυναίκες που έμεναν μέσα σταύρωναν ανήσυχες τα χέρια. Ξαφνικά φάνηκε ο Μανόλης απάνω στο άλογό του.. 
(γ', δ', ε', στ' τάξη)

👧👦👧👦👧👦

• Το αλικοκούμπι - Καλλιόπη Ζάχου
• Το μικρόβιο της ζήλειας - Μαρία Χατζή
• Γράμμα ΕΠΕΙΓΟΝ για τον Άγιο Βασίλη - Άννα Πήλιου
• Ένα λιοντάρι με πυρετό μαθαίνει να μην είναι κακό - Γιώτα Κοτσαύτη
• Ματή, το μαγικό ψιθύρισμα - Θεοφάνης Θεοφάνους
• Η Μυρσίνη και η ροδιά η ευλογημένη - Σοφία Πολίτου-Βερβέρη
• Μια ζέβρα που την έλεγαν Βούλα - Ελένη Σβορώνου
• Το νερό και το χώμα - Σοφία Πολίτου-Βερβέρη
• Ο Ηλίας στο χωριό του μπαρμπα-Ευρούλη - Άννα Κόνδη
• Η σπορά του ήλιου - Βιργινία Χρυσουλάκη

πολλά ακόμα βιβλία εδώ