Όταν το παιδί γκρινιάζει συνέχεια...

Η παιδική γκρίνια είναι μία κατάσταση που οδηγεί σε εκνευρισμό των γονέων και σε έντονες ενδοοικογενειακές φασαρίες. 

Η μαμά καταλήγει να γίνεται υστερική και ο μπαμπάς στην προσπάθειά του να λύσει μία κατάσταση τελικά την αποφεύγει φεύγοντας από αυτήν.

Τα παιδιά γκρινιάζουν κυρίως, γιατί νιώθουν συναισθηματικά μόνα τους και επιζητούν την προσοχή των γονέων με λάθος τρόπο. 

Επίσης, γκρινιάζουν για να αποκτήσουν κάτι που θέλουν για παράδειγμα να παρακολουθήσουν ένα παιχνίδι στο tablet, αλλά ο γονιός το αρνείται. 

Τα παιδιά γκρινιάζουν, επειδή δε θέλουν να ικανοποιήσουν την επιθυμία των γονιών τους (για παράδειγμα να διαβάσουν κάτι ή να τακτοποιήσουν το δωμάτιό τους).

Τρόποι αντιμετώπισης της παιδικής γκρίνιας
    Για να αντιμετωπίσουμε την παιδική γκρίνια μπορούμε να επιχειρήσουμε κάποιους τρόπους διαχείρισής της. 

Αρχικά, ως γονείς είμαστε τα πρότυπα των παιδιών μας άρα και δε πρέπει ούτε εμείς να χρησιμοποιούμε τη γκρίνια. 

Αν τα παιδιά μας δουν να γκρινιάζουμε στο σπίτι για το αφεντικό μας, τη μητέρα μας, την φίλη μας σίγουρα θα μας μιμηθούν.

Οπότε προσπαθήστε να χαλαρώσετε και δείξτε την απαραίτητη ψυχραιμία και ηρεμία.

    Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το χιούμορ και να γελάσετε κάτι το οποίο θα θεραπεύσει τη γκρίνια του παιδιού άμεσα. Ως γονείς χρειάζεται να έχετε μία σταθερή στάση στις απαιτήσεις του παιδιού ώστε να μη χρησιμοποιεί τη γκρίνια για να πετύχει τους σκοπούς του.
    Μία φορά το παιδί να γκρινιάξει για κάτι και το πετύχει μετά θα ξαναγκρινιάξει σίγουρα για να πετύχει κάτι άλλο. 

Επίσης, μπορείτε να πείτε στα παιδιά ότι είστε διατεθειμένοι να τα ακούσετε όταν σταματήσουν την γκρίνια, οπότε μπορούν να πάνε στο δωμάτιό τους και να ηρεμήσουν. 

    Να γνωρίζετε ότι η αγκαλιά και η γενικότερη έκφραση της αγάπης είναι απαραίτητη για την αντιμετώπιση της παιδικής γκρίνιας.
Ο τρόπος που δείχνουμε την αγάπη είναι πάρα πολύ σημαντικός στην ανάπτυξη του παιδιού και μάλιστα ένας γονιός, για να είναι καλός γονιός, θα πρέπει να κοιτάει μέσα του, να μπορεί να βρίσκει και να διορθώνει τα δικά του λάθη.
Όσο καλύτερα γνωρίζουν οι γονείς τον εαυτό τους, τα όριά τους, τόσο καλύτερα και πιο εποικοδομητικά θα σχετίζονται με τα παιδιά τους.
    Για την αντιμετώπιση της παιδικής γκρίνιας είναι πολύ βασική η ενίσχυση του παιχνιδιού ανάμεσα στο γονιό και στο παιδί. 

Οι γονείς χρειάζεται να παίζουν με τα παιδιά τους τουλάχιστον μισή ώρα καθημερινά. Έτσι λοιπόν, μπορούμε να αφήσουμε το παιδί να διαλέξει ένα παιχνίδι, να το οργανώσει αυτό χωρίς τη δική μας παρέμβαση.
    Πολύ σημαντικό είναι να μην ασκήσουμε καθόλου κριτική στο παιδί κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, αν το παιδί θελήσει άλλη δραστηριότητα καλό είναι να το ακολουθήσουμε χωρία να πούμε κάτι κι αν κάνει καμιά μικρή ανεπιθύμητη συμπεριφορά να μη δώσουμε μεγάλη σημασία και καταστρέψουμε την ώρα του παιχνιδιού με το παιδί μας.
    Επιπλέον, ενόσω ασχολούμαστε με το παιδί να μην βιαζόμαστε να τελειώσουμε, να μην ανταγωνιζόμαστε το παιδί μας και να μην ασχολούμαστε παράλληλα και με άλλα δικά μας θέματα, όπως το κινητό ή την τηλεόραση. Παρατηρήστε τα επιτεύγματα του παιδιού και κάντε το να νιώσει μοναδικό.
    Μπορείτε να ανταμείβετε το παιδί σας και να το ενισχύετε θετικά όταν μοιράζεται και είναι γενναιόδωρος, όταν συγχωρεί, όταν βοηθά και ζητάει βοήθεια, όταν ακούει, όταν ζητάει συγνώμη, όταν επιλύει μόνο του διάφορα προβλήματα. Είναι σίγουρο πως όταν οι γονείς αφιερώσουν ποιοτικό χρόνο στα παιδιά τους και τα ενθαρρύνουν για κάτι η γκρίνια στο σπίτι θα ελαττωθεί κατά πολύ.

Ποιοί κανόνες μετριάζουν την παιδική γκρίνια
Αξιοσημείωτη συσχέτιση μπορεί να έχει η γκρίνια με την εφαρμογή κανόνων στο σπίτι. Οι γονείς θα πρέπει να σκεφτούν και να...

............
η συνέχεια εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Το παιδί μου γκρινιάζει όλη μέρα. Τί να κάνω; - Whiny Kids Take A Toll on the Whole Fam

Μεγαλώνοντας ένα παιδί που γκρινιάζει όλη μέρα

Ποιος φταίει για ένα «γκρινιάρικο παιδί»; Και πώς είναι η καθημερινότητα μαζί του; 

Whiny Kids Take A Toll on the Whole Fam

Τις δικές της απαντήσεις δίνει η Αμερικανίδα αρθρογράφος, μητέρα και… παθούσα Elizabeth Broadbent.

Ξεκινάει από την ώρα που ξυπνάει. «Δεν θέλω να δω River Monsters», γκρινιάζει ο τετράχρονος γιος μου, επίμονα, απελπισμένα, λες και κάποιος απειλεί να του ξεριζώσει τα νύχια και όχι να ανοίξει την τηλεόραση. 

«Μισώ το River Monsters. Δεν θέλω να δω Wild Kratts. Δεν θέλω να δω Octonauts».

«Μα σου αρέσει το Octonauts», σχολιάζει ο οκτάχρονός μου, ενώ αναστενάζει σαν κάποιος βετεράνος σε αυτόν τον πόλεμο. Άντε πάλι από την αρχή.

Είναι 6 το πρωί και ο μεγαλύτερος γιος μου φωνάζει στο μικρότερο ότι έχει κουραστεί με την γκρίνια του, ότι γκρινιάζει συνέχεια, ότι είναι ένα γκρινιάρικο μωρό και πρέπει να σταματήσει να το κάνει. Κατά βάθος, γνέφω επιδοκιμαστικά. Από μέσα μου, επικροτώ το μεγαλύτερο γιο μου.

Εξωτερικά, προσπαθώ να εξομαλύνω την κατάσταση. Αλλά είμαι γεμάτη απογοήτευση. 

Γιατί ο Sunny όντως γκρινιάζει όλη την ώρα. Σχεδόν για τα πάντα. Και αυτό είναι εξαντλητικό για όλους μας.

Ένα γκρινιάρικο παιδί δεν επηρεάζει μόνο τον εαυτό του, αλλά και όλους γύρω του. 

Δεν με πιστεύετε; 

Ρωτήστε οποιαδήποτε μαμά ενός «γκρινιάρη» και θα σας πει το ίδιο. Οι μικρές, καθημερινές μανούβρες που κάνει η οικογένεια της τσακίζουν το ηθικό. 

Φανταστείτε ότι ζητάτε από τα παιδιά σας να ντυθούν. Έχετε βγάλει τα ρούχα τους από την ντουλάπα. Είναι απόλυτα ικανά να το κάνουν μόνα τους. Τα ρούχα τους δεν διαθέτουν δύσκολα κουμπώματα. Αλλά το μικρότερο παιδί σας αποφασίζει, με το τετράχρονο μυαλό του, ότι δεν μπορεί να ντυθεί χωρίς βοήθεια και αντί να σας πει ήρεμα «Μαμά, θέλω βοήθεια», απλά κλαίει και γκρινιάζει και χτυπιέται.

Και εσείς, που μπορεί εκείνη τη στιγμή να ακολουθείτε μια καθημερινή ρουτίνα περιποίησης στο μπάνιο ή να είστε με το σουτιέν καθώς ψάχνετε στη στοίβα των καθαρών ρούχων για μια μπλούζα, αναστενάζετε. Συγκεντρώνετε όλη την ψυχραιμία σας. Συνειδητοποιείτε το λόγο της γκρίνιας και μετά σκέφτεστε έναν τρόπο αντιμετώπισης: 

«Φέρε εδώ τα ρούχα σου να σε βοηθήσω». Έτσι βρίσκεστε να προσπαθείτε, μόνο με το σουτιέν, να φορέσετε ένα παντελόνι στο τετράχρονο παιδί σας ενώ θα έπρεπε να μπορεί να το κάνει μόνο του, ενώ αναρωτιέστε σε ποιο σημείο θα πρέπει να σταματήσετε να το βοηθάτε να διαχειριστεί τα συναισθήματά του και να το αφήσετε να χαράξει με κόπο το μονοπάτι του προς την ανεξαρτησία.

Γιατί ξέρετε ότι όλοι κατηγορούν εσάς για αυτό, ιδιαίτερα αν το γκρινιάρικο παιδί είναι το μικρότερο της οικογένειας. 

Εσείς δημιουργήσατε αυτό το τέρας, τους ακούτε να σκέφτονται, γιατί τον κανακεύατε για υπερβολικά πολύ καιρό και τώρα έχει γίνει κακομαθημένος. 

Εσείς φταίτε. 

Εκτός αν δεν φταίτε εσείς, γιατί περιμένατε να είναι σε θέση να φέρνει τα παπούτσια του στην ηλικία που το έκαναν και τα άλλα παιδιά σας (κάτι που του προκαλεί ένα ξέσπασμα γκρίνιας, με αποτέλεσμα όλοι να νευριάζετε και τελικά να αργείτε στο ραντεβού σας). Τα άλλα παιδιά σας δεν έχαναν τη γη κάτω από τα πόδια τους όταν αρνιόσασταν να τους αγοράσετε αυτοκόλλητα σε κάθε επίσκεψή σας σε κατάστημα παιχνιδιών.

Και για κάποιο λόγο, αυτό το παιδί απεχθάνεται μέχρι θανάτου τη λάσπη και την κοπριά και τις αυλές, και εσείς είστε μια οικογένεια που λατρεύετε τη λάσπη και την κοπριά και τις αυλές. 

Έτσι, όταν όλοι βγαίνετε έξω, εκείνος γκρινιάζει και κοπανιέται και κλαίει και ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να βρει τις γαλότσες του και τελικά δηλώνει ότι θέλει να μείνει στο σπίτι και ενώ εσείς ίσως τελικά συμφωνήσετε μαζί του, μετά θέλει να μείνει και κάποιος άλλος μαζί του και αυτός ο άλλος να είστε εσείς.

Αποχαιρετήστε λοιπόν την κηπουρική, μαμά/μπαμπά, γιατί τώρα πρέπει να ψυχαγωγήσετε ένα κακοδιάθετο 4χρονο. 

Διαφορετικά, όλοι οι άλλοι θα το ακούνε να ουρλιάζει και να κλαίει και τελικά κανένας δεν θα περάσει καλά. Σε τέτοιες περιπτώσεις δεν υπάρχει καλή επιλογή.

Και προσπαθήστε να λέτε τη λέξη «γαμώτο» μόνο από μέσα σας, διαφορετικά εκείνος θα την πιάσει αμέσως και μετά οι άλλοι θα κατηγορούν εσάς.

Ένα γκρινιάρικο παιδί αρκεί για να εξαντλήσει όλη την οικογένεια. 

Είναι σαν ένα μικρό γκρίζο σύννεφο βροχής που εμφανίζεται ξαφνικά και σας χαλάει όλα τα σχέδια. 

Ώρα να πάμε για πίτσα; 

Ο μικρός γκρινιάρης πετάγεται και ουρλιάζει: «Εγώ μισώ την πίτσα!». Μόνο που την προηγούμενη εβδομάδα λάτρευε την πίτσα. Κανένα πρόβλημα. Τώρα όλοι έχουν θυμώσει μαζί του και έχουν νευριάσει γενικά και αρχίζουν να αμφισβητούν την επιλογή της πίτσας γιατί πηγαίνοντας για πίτσα σημαίνει ότι θα τον ακούνε να γκρινιάζει όλη την ώρα.

Ενδίδουμε στο μικρό τύραννο; 

Τον τραβάμε με το ζόρι στην πιτσαρία παρά τις κλωτσιές και τα ουρλιαχτά του; 

Τι είναι καλύτερο την παρούσα στιγμή για την ευτυχία και την αρμονική συνύπαρξη της οικογένειας; 

Και τι είναι καλύτερο για το μικροσκοπικό τύραννο, που πρέπει να μάθει ότι δεν μπορεί να κάνει κουμάντο σε όλους με την γκρίνια του; Για μία ακόμα φορά, δεν υπάρχει καλή επιλογή.

Ναι, το ξέρω ότι είναι μόλις τεσσάρων. Ξέρω τα πάντα για αυτή την ηλικία. Μεγάλωσα δύο ακόμα αγόρια που πέρασαν από την ηλικία των τεσσάρων, με όλη την προσκόλληση και τα ξεσπάσματα και τα δάκρυά της. Και την γκρίνια της. Αλλά μα το Θεό, κανένας τους δεν γκρίνιαζε όπως αυτό το παιδί.

Το μωρό μου ξεσπάει σε κλάματα για τα πάντα. 

Για παπούτσια που έχει χάσει. 

Για παπούτσια που δεν μπορεί να δέσει τα κορδόνια τους. 

Για το σκύλο που κατεβαίνει από τον καναπέ. 

Για το λάθος βιβλίο, τη λάθος εκπομπή στην τηλεόραση, τη λάθος μπλούζα ή το λάθος παιχνίδι. 

Πεινάει. Διψάει. Είναι κουρασμένος. 

Και αρνείται επίμονα να εκφράσει αυτές τις ανάγκες ευγενικά, όπως «Θέλω να φάω κάτι, μαμά» ή «Τώρα θέλω να πάω σπίτι, μαμά». 

Οι αδερφοί του είχαν μάθει να το κάνουν στην ηλικία του. Αλλά ο γκρινιάρης μου; Ποτέ. 

Επιμένει να σας ρωτάει ξανά και ξανά και ξανά πότε θα φύγουμε μέχρι που του βάζετε τις φωνές και δίνετε την εντύπωση στους περαστικούς και σε άλλους γονείς ότι είστε το μεγαλύτερο τέρας. Και νιώθετε σαν τέρας. Αλλά πραγματικά αισθάνεστε ότι το κεφάλι σας θα εκραγεί αν ακούσετε για μία ακόμα φορά το «Είμαι κουρασμένος».

Έτσι, κάνετε υπομονή. Ζείτε με αυτό, περιστασιακά ξεσπώντας. 

Και ελπίζετε ότι τα πράγματα θα βελτιωθούν. 

Ελπίζετε, γιατί δεν μπορείτε να συνεχίσετε να ζείτε άλλο έτσι για πολύ ακόμα. 

Ειλικρινά, σύμπαν, δεν αντέχω άλλο.

Για την ώρα, το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να απολαμβάνετε τις αγκαλιές του μικρού σας γκρινιάρη, κάθε δευτερόλεπτο που κρατούν – γιατί όσο κι αν τον αγαπάτε, ανυπομονείτε να μεγαλώσει και να αλλάξει.

childit

Το Χαμομηλάκι

Πώς σταματάτε τη γκρίνια του παιδιού; Δίνοντάς του 10 λεπτά ήρεμη αγάπη στην αγκαλιά μας!

Πώς να Σταματήσετε τη Γκρίνια του Παιδιού σας σε 10 Λεπτά!

Ποιος γονιός δεν έχει νιώσει το «σταματήστε τη γη να κατέβω!», όταν το παιδί τους γκρινιάζει ασταμάτητα;

Η γκρίνια είναι ενοχλητική, εκνευριστική, διαβρωτική, τρελαίνει και τον πιο ψύχραιμο γονιό! 
 Συχνά οι γονείς λένε στο παιδί: 
«σταμάτα να γκρινιάζεις και μίλα μου σαν μεγάλος» αλλά στην πραγματικότητα είναι μικρό παιδί! 
Η γκρίνια του παιδιού είναι ένα SOS, μια έκκληση για βοήθεια, αλλά χωρίς λόγια. 
 Όταν το παιδιά ‘φορτώσουν’, όταν εκνευριστούν, όταν δεν ξέρουν πώς να διαχειριστούν τα έντονα συναισθήματά τους, τότε αρχίζουν τη γκρίνια. 
 Και για να μπορέσουν να σταματήσουν τη γκρίνια θα πρέπει να μάθουν στον αυτοέλεγχο και την αυτο-ρύθμιση. 
Πώς γίνεται αυτό; 
Χρειάζεται να πάρουν από τους γονείς αγάπη και ηρεμία!

Πώς σταματάει η γκρίνια;Δίνοντας στο παιδί ήρεμη αγάπη στην αγκαλιά μας! 

Ο καλύτερος τρόπος για να το πετύχουμε είναι να πάρουμε το παιδί αγκαλιά, σιωπηλά, ήρεμα και να το κρατήσουμε μερικά λεπτά, 2 ως 10, μέχρι να ηρεμήσει. 
Δε χρειάζεται να πούμε τίποτα, δε χρειάζεται να κάνουμε τίποτε άλλα παρά να κρατάμε το παιδί ήρεμα και να του μεταδίδουμε την αγάπη μας. Όταν το παιδί επανέλθει, ηρεμήσει και βρίσκεται σε κατάσταση συναισθηματικής ισορροπίας, θα έχει σταματήσει και τη γκρίνια.
Θα μου πείτε τώρα ότι 10 λεπτά είναι πολύ χρόνος, ειδικά όταν βιάζεστε να κάνετε κάτι. 

Πράγματι, αλλά δείτε το και αλλιώς: αν δε δώσετε χρόνο στο παιδί να ηρεμήσει, αν δε φτάσετε στη ρίζα του προβλήματος, που είναι ότι έχει την ανάγκη να συνδεθεί συναισθηματικά μαζί σας και να ‘γεμίσει μπαταρίες’, τότε σε άλλα δέκα λεπτά θα γκρινιάζει πάλι! Οπότε, η επιλογή είναι δική σας: είτε θα περάσετε 10 ήρεμα λεπτά μαζί, είτε θα γκρινιάζει το παιδί κι εσείς θα εκνευρίζεστε για τα επόμενα 10 λεπτά!

Από την άλλη, τις περισσότερες φορές αυτό για το οποίο οι γονείς βιάζονται ή θέλουν να κάνουν εκείνη τη στιγμή είναι κάτι όχι και τόσο σημαντικό, το οποίο οι ίδιοι δε θα το θυμούνται στο τέλος της ημέρας. 
 Όμως, τις φωνές, τις επιπλήξεις, τον θυμό τους ή το ξέσπασμά τους θα τα θυμάται το παιδί τους όχι μόνο ως το τέλος της ίδιας μέρας, αλλά και την επόμενη, και τη μεθεπόμενη…

Τα 10 λεπτά ήρεμης αγάπης και αγκαλιάς προς το παιδί που γκρινιάζει:

💕Βοηθούν το παιδί να επανακτήσει την εσωτερική του ισορροπία ώστε να μη χρειάζεται να γκρινιάζει.
💕 Βοηθούν το παιδί να μάθει να αναγνωρίζει τα συναισθήματά του και πώς να αυτο-ρυθμίζεται στο μέλλον μόνο του.
💕 Διδάσκουν στο παιδί ότι μπορεί να βρει την εσωτερική του ηρεμία και ευεξία με το να συνδεθεί με τον εαυτό του, να παρατηρήσει το συναίσθημά του και να είναι εκεί, παρόν στη διαδικασία αυτή μέχρι το άσχημο συναίσθημα να καταλαγιάσει και να περάσει. 
 Όταν δεν μαθαίνει κανείς αυτή τη διεργασία, στρέφεται στο αλκοόλ, το φαγητό, τα τσιγάρα, την τεχνολογία, για να βρει την εσωτερική του ηρεμία.
💕 Γεμίζουν τις συναισθηματικές μπαταρίες του παιδιού σας ώστε η υπόλοιπη μέρα περνάει χωρίς γκρίνια.
💕 Βοηθούν το παιδί να αποφορτιστεί συναισθηματικά ή ακόμα και να κλάψει, αν αυτό χρειάζεται. Με αυτό τον τρόπο το παιδί στη συνέχεια νιώθει καλύτερα.
💕 Επιτρέπουν στο παιδί να ξαλαφρώσει, να έχει λιγότερο άγχος και να είναι πιο χαρούμενο.
💕 Ενισχύουν τη σχέση και το συναισθηματικό δεσμό με το παιδί σας.
💕Βοηθούν το παιδί σας να καταλάβει ότι είστε με το μέρος του και ότι μπορεί να βασιστεί πάνω σας, έτσι σας εμπιστεύεται περισσότερο, σας λέει την αλήθεια και συνεργάζεται μαζί σας.
💕 Ενισχύουν τη δική σας συναισθηματική κατανόηση προς το παιδί σας και αυτό βοηθάει το παιδί σας να γίνει συναισθηματικά πιο έξυπνο.
💕 Αποτελούν ένα είδος αυτοσυγκέντρωσης. Σας βοηθούν να γειωθείτε, να ηρεμήσετε και να αναλάβετε το γονεϊκά σας καθήκοντα με ανανεωμένη θετική διάθεση. Αν το καλοσκεφτείτε λοιπόν, πρόκειται για μια πολύ καλή επένδυση 10 λεπτών! 

💕💕💕

Ακόμα και αν το παιδί σας δε γκρινιάζει, δοκιμάστε μια τονωτική, αναζωογονητική αγκαλιά αγάπης!
Διαλέξτε αγάπη, ηρεμία, χαρά!
Δρ. Λίζα

greekpsychologypages

Διαβάζετε το παιδί σας για το σχολείο; Έτσι θα αποφύγετε τη γκρίνια και τα κλάματα

.................
Υπάρχουν γονείς που αναλαμβάνουν οι ίδιοι να διαμορφώσουν τις συνήθειες μελέτης των παιδιών και να τα εκπαιδεύσουν, ώστε να το κατορθώσουν αργότερα μόνα τους.

Διαβάστε ορισμένες συμβουλές για να καταφέρετε να τα βγάλετε πέρα χωρίς φωνές και τσακωμούς:

Διαμορφώστε το κατάλληλο περιβάλλον

Η προσοχή των παιδιών αποσπάται πολύ εύκολα, ειδικά όταν πρέπει να ολοκληρώσουν τις εργασίες τους ύστερα από μια κουραστική μέρα στο σχολείο. 

Αν υπάρχει η δυνατότητα, βρείτε έναν ήσυχο χώρο για μελέτη παρέα με το παιδί στο σπίτι σας. 

Δεν χρειάζεται να είναι ένα δωμάτιο αποκλειστικά για μελέτη, όμως όποιον χώρο και να διαλέξετε, φροντίστε να κλείσετε την πόρτα πίσω σας. Έτσι, το παιδί θα έχει τη δυνατότητα να διαβάσει χωρίς περισπασμούς.

Δημιουργήστε μια ρουτίνα

Με τον όρο «ρουτίνα» εννοούμε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα που βοηθά τα παιδιά να οργανώσουν την ημέρα τους. 

Το να γνωρίζουν τι έχουν να κάνουν κατά τη διάρκεια της ημέρας μπορεί να τους κρατήσει ήρεμους και συγκεντρωμένους. 

Το καλύτερο θα ήταν να αφήσετε το παιδί σας να ξεκουραστεί λιγάκι πριν ξεκινήσετε την από κοινού μελέτη. Ένα γρήγορο ντους και ένα υγιεινό σνακ θα του δώσουν ακόμη περισσότερη ενέργεια.

Οργανώστε καθημερινές επαναλήψεις

Εκτός από τα μαθήματα της ημέρας, είναι επίσης σημαντικό να εστιάσετε σε συγκεκριμένες ακαδημαϊκές γνώσεις του παιδιού σας. 

Το ιδανικό είναι τα παιδιά μας να συμμορφώνονται όχι μόνο με τις απαιτήσεις του σχολείου, αλλά να αποκομίζουν πραγματικές γνώσεις. 

Δοκιμάστε να αφιερώσετε κάθε ημέρα της εβδομάδας για ένα διαφορετικό μάθημα π.χ. τη Δευτέρα μπορείτε να κάνετε επανάληψη στα μαθηματικά, την Τρίτη στην ιστορία, την Τετάρτη στη γλώσσα κ.λπ. Έτσι, το παιδί θα είναι προετοιμασμένο για όλα τα σημαντικά διαγωνίσματα στο τέλος κάθε τριμήνου.

Να είστε διασκεδαστικοί και δημιουργικοί

Οι εργασίες για το σχολείο μπορεί να είναι αρκετά βαρετές και κοινότυπες, ειδικά εάν η δασκάλα/ος του παιδιού δεν διαθέτει φαντασία. 

Αναλάβετε εσείς αυτό το κομμάτι, προκαλώντας έτσι το ενδιαφέρον του παιδιού για μάθηση. 

Αν αρνείται να ασχοληθεί με τα μαθήματά του, βρείτε δημιουργικούς τρόπους, ώστε να διδάξετε το παιδί μέσω του παιχνιδιού. Μία έρευνα στο διαδίκτυο θα σας βοηθήσει σίγουρα στην αναζήτησή σας.

Κάντε συχνά διαλείμματα

Η μελέτη είναι μια κουραστική διαδικασία τόσο για τον «δάσκαλο» όσο και για τον μαθητή. 

Όταν αισθάνεστε ότι έχετε κουραστεί, καλό θα ήταν να κάνετε ένα διάλειμμα των πέντε λεπτών και έπειτα να συνεχίσετε την από κοινού μελέτη, προκειμένου να αποφύγετε τη γκρίνια και τα κλάματα. 

Επιπλέον, τα διαλείμματα θα τους δώσουν λίγο χρόνο να επεξεργαστούν τις σκέψεις τους και να επικεντρωθούν εκ νέου στο διάβασμα.

περισσότερα εδώ: infokids

Όταν τα παιδιά μας συνέχεια γκρινιάζουν, μήπως κάνουμε κάτι λάθος;

Ανακαλύψτε τι είναι αυτό στη δική σας συμπεριφορά που προκαλεί εκνευρισμό και γκρίνια στο παιδί!

Πριν γίνουμε γονείς όλοι μας πιστεύαμε ότι το δικό μας παιδί πότε δεν θα γκρινιάζει εκνευριστικά και θα χτυπιέται κάτω σαν χταπόδι για να περάσει το δικό του. 

Όταν όμως αποκτήσαμε παιδί διαπιστώσαμε ότι κάναμε λάθος! Το χειρότερο; Δεν είναι μόνο ότι και τα δικά μας παιδιά θυμώνουν, χτυπάνε και γενικά έχουν τα νεύρα τους από... 8 μηνών, αλλά κι ότι τις περισσότερες φορές οι μόνοι υπεύθυνοι γι' αυτή τη συμπεριφορά τους είμαστε εμείς, οι γονείς. 

Να ποια είναι τα πιο συνηθισμένα λάθη που κάνουμε ως γονείς και έχουν σαν αποτέλεσμα αυτά τα τόσο εκνευριστικά ξεσπάσματα των παιδιών:
Βιαζόμαστε συνεχώς (και αναγκάζουμε και τα παιδιά να βιαστούν)
Πόσες φορές δεν λέμε κάθε πρωί στο παιδί «γρήγορα», «τελείωνε», «δεν θα προλάβουμε»; Όταν ξεκινάμε τη μέρα μας μέσα στο άγχος και τη βιασύνη είναι επόμενο να προκαλέσουμε και σ' εκείνο στρες το οποίο δεν πρόκειται να μείνει απαρατήρητο. Επιπλέον, όταν το πιέζουμε να κάνει πιο γρήγορα, περνάμε στο παιδί το μήνυμα ότι δεν απολαμβάνουμε ιδιαίτερα το χρόνο που περνάμε μαζί του και θέλουμε να ξεμπερδεύουμε για να φύγουμε από το σπίτι. Η λύση; Οργανώστε καλύτερα το πρόγραμμά σας ώστε να έχετε αρκετό χρόνο στη διάθεσή σας να φάτε ήρεμα το πρωινό σας, να κάνετε παιχνίδια την ώρα του μπάνιου και να το ντύσετε με ήρεμες, χαλαρές κινήσεις χωρίς να βιάζεστε. 
Δεν τηρούμε πιστά το πρόγραμμα του ύπνου
Δεν χρειάζεται να έχει κανείς τεράστια εμπειρία ως γονιός για να γνωρίζει καλά πως ένα παιδί που του λείπει ύπνος δεν είναι ένα ποτέ ένα χαρούμενο, ήρεμο και καλόβολο παιδί. Μην ξεχνάτε ότι τα παιδιά -τουλάχιστον μέχρι και την πρώτη σχολική ηλικία- έχουν ανάγκη από πολύ περισσότερες ώρες ύπνου σε σχέση με εμάς. Ιδανικά, θα πρέπει όχι μόνο να φροντίζουμε να κοιμούνται αρκετά αλλά και να ακολουθούν ένα λίγο-πολύ σταθερό πρόγραμμα στο ωράριο του ύπνου τους. Διαφορετικά, θα υπάρχουν συνέπειες (βλ. γκρίνια) για όλους!
Παραφορτώνουμε το πρόγραμμά τους
Ζούμε σε μια κοινωνία που απαιτεί γρήγορους ρυθμούς, όμως κανείς ποτέ δεν μεγάλωσε ένα ήρεμο παιδί τρέχοντας από το ένα μέρος στο άλλο. Ως γονείς είμαστε υποχρεωμένοι να βάζουμε προτεραιότητες, ακόμα και για τα πιο μικρά πράγματα. Π.χ. είναι απαραίτητο να παραστούμε και στα δύο παιδικά πάρτι που μας έχουν καλέσει; Πρέπει να πάμε το παιδί στο μάθημα μουσικοκινητικής αμέσως μόλις γύρισε από τον παιδικό σταθμό; Τα παιδιά χρειάζονται εξίσου να μάθουν να προσαρμόζονται όσο και να περνούν κάποιο χρόνο μέσα στην ημέρα χωρίς ιδιαίτερο πρόγραμμα. Αντίθετα, όταν οι δραστηριότητες και οι αλλαγές περιβάλλοντος εναλλάσσονται καταιγιστικά, ένα λιγότερο ή περισσότερο ξέσπασμα είναι το λιγότερο που μπορούμε να περιμένουμε!
Έχουμε κακή διάθεση
Ποτέ μην υποτιμάτε τη δύναμη που έχει η δική μας ψυχολογία σ΄εκείνη των παιδιών μας. Όταν εμείς έχουμε γκρίνια, νεύρα και κακή διάθεση, το πιθανότερο είναι σύντομα να «κολλήσουν» κι αυτά. Αν, λοιπόν, θέλετε ένα χαρούμενο παιδί κάντε ό,τι περνάει από το χέρι σας για να είστε μια χαρούμενη μαμά!
Δεν περνάμε αρκετό χρόνο μαζί τους
Η έλλειψη ποιοτικού χρόνου με τους γονείς έχει άμεσο αντίκτυπο στη διάθεση των παιδιών. Ό,τι κι αν έχετε να κάνετε μέσα στη μέρα, όσο πιεστικό κι αν είναι το πρόγραμμά σας, βεβαιωθείτε ότι πάντα διαθέτετε όσο περισσότερο χρόνο μπορείτε για να μιλήσετε, να παίξετε, ακόμα και να μαλώσετε τα παιδιά σας. Κλείστε την τηλεόραση, το κινητό και το laptop και χαρίστε τους την αμέριστη προσοχή σας. Άλλωστε, την αξίζουν!
mamamia

Πώς να Σταματήσετε τη Γκρίνια του Παιδιού σας σε 10 Λεπτά!

Ποιος γονιός δεν έχει νιώσει το «σταματήστε τη γη να κατέβω!», 
όταν το παιδί του γκρινιάζει ασταμάτητα;

Η γκρίνια είναι ενοχλητική, εκνευριστική, διαβρωτική, τρελαίνει και τον πιο ψύχραιμο γονιό! Συχνά οι γονείς λένε στο παιδί «σταμάτα να γκρινιάζεις και μίλα μου σαν μεγάλος» αλλά στην πραγματικότητα είναι μικρό παιδί!

Η γκρίνια του παιδιού είναι ένα SOS, μια έκκληση για βοήθεια, αλλά χωρίς λόγια. 
Όταν το παιδιά «φορτώσουν», όταν εκνευριστούν, όταν δεν ξέρουν πώς να διαχειριστούν τα έντονα συναισθήματά τους, τότε αρχίζουν τη γκρίνια. 
Και για να μπορέσουν να σταματήσουν τη γκρίνια θα πρέπει να μάθουν στον αυτοέλεγχο και την αυτορρύθμιση.

Πώς γίνεται αυτό; Χρειάζεται να πάρουν από τους γονείς αγάπη και ηρεμία!

Πώς σταματάει η γκρίνια;
Δίνοντας στο παιδί ήρεμη αγάπη στην αγκαλιά μας!

 Ο καλύτερος τρόπος για να το πετύχουμε είναι να πάρουμε το παιδί αγκαλιά, σιωπηλά, ήρεμα και να το κρατήσουμε μερικά λεπτά, 2 ως 10, μέχρι να ηρεμήσει. Δε χρειάζεται να πούμε τίποτα, δε χρειάζεται να κάνουμε τίποτε άλλα παρά να κρατάμε το παιδί ήρεμα και να του μεταδίδουμε την αγάπη μας. Όταν το παιδί επανέλθει, ηρεμήσει και βρίσκεται σε κατάσταση συναισθηματικής ισορροπίας, θα έχει σταματήσει και τη γκρίνια.

Θα μου πείτε τώρα ότι 10 λεπτά είναι πολύ χρόνος, ειδικά όταν βιάζεστε να κάνετε κάτι. 
Πράγματι, αλλά δείτε το και αλλιώς: αν δε δώσετε χρόνο στο παιδί να ηρεμήσει, αν δε φτάσετε στη ρίζα του προβλήματος, που είναι ότι έχει την ανάγκη να συνδεθεί συναισθηματικά μαζί σας και να ‘γεμίσει μπαταρίες’, τότε σε άλλα δέκα λεπτά θα γκρινιάζει πάλι!

Οπότε, η επιλογή είναι δική σας: είτε θα περάσετε 10 ήρεμα λεπτά μαζί, είτε θα γκρινιάζει το παιδί κι εσείς θα εκνευρίζεστε για τα επόμενα 10 λεπτά!

Από την άλλη, τις περισσότερες φορές αυτό για το οποίο οι γονείς βιάζονται ή θέλουν να κάνουν εκείνη τη στιγμή είναι κάτι όχι και τόσο σημαντικό, το οποίο οι ίδιοι δε θα το θυμούνται στο τέλος της ημέρας. Όμως, τις φωνές, τις επιπλήξεις, τον θυμό τους ή το ξέσπασμά τους θα τα θυμάται το παιδί τους όχι μόνο ως το τέλος της ίδιας μέρας, αλλά και την επόμενη, και τη μεθεπόμενη…

Τα 10 λεπτά ήρεμης αγάπης και αγκαλιάς προς το παιδί που γκρινιάζει:

1. Βοηθάνε το παιδί να επανακτήσει την εσωτερική του ισορροπία ώστε να μη χρειάζεται να γκρινιάζει.

2. Βοηθάνε το παιδί να μάθει να αναγνωρίζει τα συναισθήματά του και πώς να αυτορυθμίζεται στο μέλλον μόνο του.

3. Διδάσκουν στο παιδί ότι μπορεί να βρει την εσωτερική του ηρεμία και ευεξία με το να συνδεθεί με τον εαυτό του, να παρατηρήσει το συναίσθημά του και να είναι εκεί, παρόν στη διαδικασία αυτή μέχρι το άσχημο συναίσθημα να καταλαγιάσει και να περάσει. Όταν δε μαθαίνει κανείς αυτή τη διεργασία, στρέφεται στο αλκοόλ, το φαγητό, τα τσιγάρα, την τεχνολογία, για να βρει την εσωτερική του ηρεμία.

4. Γεμίζουν τις συναισθηματικές μπαταρίες του παιδιού σας ώστε η υπόλοιπη μέρα περνάει χωρίς γκρίνια.

5. Βοηθάνε το παιδί να αποφορτιστεί συναισθηματικά ή ακόμα και να κλάψει, αν αυτό χρειάζεται. Με αυτό τον τρόπο το παιδί στη συνέχεια νιώθει καλύτερα.

6. Επιτρέπουν στο παιδί να ξαλαφρώσει, να έχει λιγότερο άγχος και να είναι πιο χαρούμενο.

7. Ενισχύουν τη σχέση και τον συναισθηματικό δεσμό με το παιδί σας.

8. Βοηθάνε το παιδί σας να καταλάβει ότι είστε με το μέρος του και ότι μπορεί να βασιστεί πάνω σας, έτσι σας εμπιστεύεται περισσότερο, σας λέει την αλήθεια και συνεργάζεται μαζί σας.

9. Ενισχύουν τη δική σας συναισθηματική κατανόηση προς το παιδί σας και αυτό βοηθάει το παιδί σας να γίνει συναισθηματικά πιο έξυπνο.

10. Αποτελούν ένα είδος διαλογισμού. Σας βοηθάνε να γειωθείτε, να ηρεμήσετε και να αναλάβετε το γονεϊκά σας καθήκοντα με ανανεωμένη θετική διάθεση.

Αν το καλοσκεφτείτε λοιπόν, πρόκειται για μια πολύ καλή επένδυση 10 λεπτών! Ακόμα και αν το παιδί σας δε γκρινιάζει, δοκιμάστε μια τονωτική, αναζωογονητική αγκαλιά αγάπης!

Διαλέξτε αγάπη, ηρεμία, χαρά!

Δρ. Λίζα