Οι πιο Όμορφοι Άνθρωποι...

"Οι πιο όμορφοι άνθρωποι είναι αυτοί που πληγώθηκαν πολύ,
αλλά δεν έγιναν σαν αυτούς που τους πλήγωσαν."

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Γιατί επιστρέφουν οι αναμνήσεις ενός παρελθοντικού τραύματος;

«Ήμουν καλά για χρόνια. Τώρα έχω εφιάλτες κάθε βράδυ και μόλις που καταφέρνω να είμαι λειτουργική στη δουλειά. Τι συμβαίνει;»
«Νόμιζα ότι το είχα ξεπεράσει. Πήγα ακόμη και για θεραπεία, όταν ήμουν παιδί! Γιατί όμως συνεχίζει και επανέρχεται;»
«Νιώθω ότι ξαφνικά καταρρέω, όμως η κακοποίηση έγινε χρόνια πριν. Μήπως αυτό σημαίνει ότι χειροτερεύω;»

Why Are Memories of My Past Trauma Coming Back Now?

Ένα από τα πρώτα πράγματα που με ρωτάνε όσοι έρχονται στο γραφείο μου και έχουν επιβιώσει από μία σεξουαλική κακοποίηση είναι: 

«Γιατί συμβαίνει αυτό τώρα;»

«Γιατί αυτά τα συναισθήματα και οι αναμνήσεις επιστρέφουν τώρα;»

Συχνά, η υποβόσκουσα ερώτηση είναι: 

«Ήμουν καλά πριν, αλλά τώρα δυσκολεύομαι πολύ. Μήπως αρχίζω να τρελαίνομαι;»

Εάν έχετε αυτή την εμπειρία –να κατακλύζεστε ξαφνικά από ένα παρελθοντικό τραύμα - επιτρέψτε μου να σας καθησυχάσω με τον ίδιο τρόπο που καθησυχάζω τους θεραπευόμενους μου. 

Όχι, δεν αρχίζετε να τρελαίνεστε! 

Όσο δύσκολο κι αν μπορεί να είναι να το πιστέψετε, μια ξαφνική επανεμφάνιση παλιών συναισθημάτων είναι συχνά ένα σημάδι ότι είστε έτοιμοι να θεραπευτείτε σε ένα βαθύτερο επίπεδο.

Η ανάκαμψη απο το τραύμα πραγματοποιείται σε στάδια
Η θεραπεία από ένα τραύμα, όπως η σεξουαλική επίθεση ή κακοποίηση επιτυγχάνεται σταδιακά. 

Τις πρώτες μέρες μετά από μια σεξουαλική επίθεση, τείνουμε να αποστασιοποιούμαστε γιατί τα συναισθήματα μάς κατακλύζουν σε τέτοιο βαθμό που μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε μόνο σε μικρές δόσεις. 

Για τη συνεχιζόμενη σεξουαλική κακοποίηση ή παρενόχληση, αυτή η κατάσταση αποστασιοποίησης μπορεί να διαρκέσει καθόλη τη διάρκεια της κακοποίησης.

Σταδιακά, μετά από μέρες, εβδομάδες και μήνες μετά την επίθεση ή την παρενόχληση, συνήθως βρίσκουμε τρόπους να "αφήσουμε το παρελθόν πίσω μας", να ρυθμίσουμε τα συναισθήματά μας και να δημιουργήσουμε μια σταθερή ζωή. 

Μπορεί να βιώνουμε ακόμα κάποια ερεθίσματα ή να έχουμε εφιάλτες και συνήθως δεν ξεχνάμε τι συνέβη, αλλά με τα χρόνια αρχίζουμε να νιώθουμε "φυσιολογικοί".

Μερικές φορές, όλα αυτά τα συναισθήματα ξαφνικά κάνουν την επανεμφάνισή τους. Τι συμβαίνει;
Με βάση την εμπειρία μου ως θεραπεύτρια, αυτό που συμβαίνει είναι ότι κάποιο βαθύ, εσωτερικό μέρος του εαυτού μας εν τέλει αισθάνεται αρκετή ασφάλεια και σταθερότητα για να αντιμετωπίσει τα απομεινάρια του συναισθηματικού αντίκτυπου που υποβόσκει υπομονετικά για χρόνια.

Αυτό που πρέπει να κάνουμε αμέσως μετά το τραύμα και τα ακόλουθα χρόνια είναι να βρούμε σταθερότητα. 

Έχουμε αναπτύξει επιτυχημένους μηχανισμούς αντιμετώπισης που μάς επιτρέπουν να είμαστε λειτουργικοί στον έξω κόσμο χωρίς να καταρρέουμε. Αυτές είναι πολύτιμες δεξιότητες που θα σας οδηγήσουν στο επόμενο μέρος της ανάκαμψής σας.
..............

περισσότερα εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Οι γονείς μου με χτυπούσαν και με έβριζαν. Θα το ξεπεράσω ποτέ;»

Στο ερώτημα απαντά η ψυχολόγος Μαρία Λαΐου
«Σε λίγο καιρό θα μετακομίσω με την οικογένειά μου στην Ελλάδα μετά από δύο χρόνια στη Στοκχόλμη. Μετά από τραυματική εμπειρία κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου και με ξαφνική ασθένεια της νεογέννητης κόρης μου, έχω χάσει κάθε εμπιστοσύνη στο σουηδικό σύστημα υγείας.

Το τραύμα δεν είναι δικό σου λάθος, αλλά η επούλωσή του είναι δική σου ευθύνη / Trauma Is Not Your Fault

Στην εγκυμοσύνη έχει την εποπτεία η μαία και εξετάσεις γίνονται μόνο μια φορά στην αρχή και το μωρό το παρακολουθεί μια νοσοκόμα και ο παιδίατρος το βλέπει μόνο 3 φορές μέχρι τα 5 του.

Έτσι, λόγω του κλίματος, αποφασίσαμε με την οικογένειά μου να κάνουμε ένα νέο ξεκίνημα στην Ελλάδα και έτσι να μπορέσω να ολοκληρώσω και τη διδακτορική μου διατριβή και σταδιακά να νιώσω καλύτερα.

Πώς μπορώ να βοηθήσω τον εαυτό μου;
Συνεχίζω να παθαίνω κρίσεις άγχους και ξεσπάω σπάζοντας αντικείμενα στο σπίτι και έχοντας τάσεις φυγής. Στην τελευταία κρίση θα πηδούσα από το παράθυρο. Οι κρίσεις μου ενεργοποιούνται από έναν απίστευτο φόβο και απειλή που νιώθω για την πεθερά μου λόγω κάποιων σχολίων της, τα οποία δεν τα εννοούσε.

Νιώθω την ανάγκη να κάνω δουλειά με τον εαυτό μου για το άγχος μου και για τις τραυματικές εμπειρίες που κουβαλάω από τους γονείς μου (σωματική και λεκτική κακοποίηση γιατί με χτυπούσαν και με έβριζαν) και έχω ήδη ξεκινήσει με μια ψυχολόγο στην Αθήνα εξ αποστάσεως.

Φοβάμαι ότι ο σύζυγος μου, που είναι Σουηδός, δεν θα αντέξει αυτή τη μεγάλη αλλαγή, αν και μου λέει ότι το πιο σημαντικό από όλα είμαι εγώ και η οικογένειά μας, αλλά κατά καιρούς μου λέει ότι είναι Σουηδός και έχει και σουηδική οικογένεια γονείς, αδέρφια.

Πώς μπορώ να βοηθήσω καλύτερα τον εαυτό μου;

Εκτός από την ψυχοθεραπεία, μήπως χρειάζομαι και ψυχίατρο;

Και πώς μπορώ να βοηθήσω καλύτερα τη σχέση μας;»

Στο ερώτημά σας απάντησε η ψυχολόγος Μαρία Λαΐου
Στο σημείωμα σου αναφέρεις μια σειρά από τραυματικά γεγονότα που αφορούν στην εγκυμοσύνη σου αλλά και την απόπειρα σου για αυτοκτονία. Όπως σημειώνεις οι κρίσεις άγχους σου είναι αρκετά συχνές: Σπας αντικείμενα, ίσως απελευθερώνοντας μια επιθετικότητα που είναι μπλοκαρισμένη και επιζητά εκτόνωση.

Επίσης, έχεις τάσεις φυγής, διότι θες να δραπετεύσεις από κάτι.

Τι είναι όμως αυτό; Τη λύση την έχεις δώσει εσύ η ίδια… Αυτό είναι το παρελθόν σου που, όπως παραθέτεις, περιλαμβάνει τραυματικές εμπειρίες που ίσως συνδέονται με τα προβλήματα που αντιμετωπίζεις στο εδώ και το τώρα.

Έχεις βρει και το πρόβλημα και τη λύση!
Η επιθετικότητα που έχει υποστεί το σώμα σου τόσο από τη σωματική όσο και από την λεκτική κακοποίηση έχει αποθηκευτεί και εκφράζεται με κρίσεις άγχους και επιθετική συμπεριφορά προς τον ίδιο σου τον εαυτό και στους άλλους.

Όμως, θέλεις να δουλέψεις με τον εαυτό σου και έχεις ήδη ξεκινήσει συνεδρίες.

Ο δρόμος που έχεις επιλέξει, αυτός της ψυχοθεραπείας, είναι αυτό που θα σε βοηθήσει να αποτινάξεις τις αλυσίδες του παρελθόντος και να ζήσεις ένα παρόν, όπως εσύ το επιθυμείς. Θα μπορέσεις να πάψεις να συνδέεις το «εδώ και το τώρα» με τις εμπειρίες του παρελθόντος και να προχωρήσεις.

Σχετικά με τη φαρμακευτική σου αγωγή δεν μπορώ να σου απαντήσω με σιγουριά. Η χρήση της πάντως σε πεπερασμένο χρονικό διάστημα σε συνδυασμό πάντα με την ψυχοθεραπευτική διαδικασία μπορεί να βοηθήσει. Καλό όμως είναι να ρωτήσεις την ψυχολόγο αν και η ίδια φαντάζομαι θα έχει ήδη άποψη πάνω στο θέμα.

Το ζευγάρι καλό είναι να συζητά…
Μου περιγράφεις ακόμη τον φόβο σου για το αν ο σύντροφός σου θα αντέξει αυτήν τη μεγάλη αλλαγή. Αυτό θα μπορούσε να διερευνηθεί κάνοντας μια ειλικρινή συζήτηση με τον σύζυγο σχετικά με την αλλαγή που θα προβείτε και να εξετάσετε κατά πόσο η απόφαση σας πάρθηκε από κοινού.

Τέλος μου θέτεις το εξής ερώτημα: «Πώς θα μπορούσα να βοηθήσω την σχέση μου καλύτερα;». Το πρώτο βήμα έχει γίνει ήδη με την ψυχοθεραπεία, καθώς μέσω αυτής θα ανακαλύψεις τον εαυτό σου, επουλώνοντας τα τραύματα του παρελθόντος. Έτσι θα μπορέσεις να διοχετεύσεις την αγάπη και τη στοργή στον σύντροφό σου και σε όποιον άλλον επιθυμείς.

boro
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι