Οι πιο Όμορφοι Άνθρωποι...

"Οι πιο όμορφοι άνθρωποι είναι αυτοί που πληγώθηκαν πολύ,
αλλά δεν έγιναν σαν αυτούς που τους πλήγωσαν."

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Oι Καλοί Άνθρωποι δεν γεννήθηκαν καλοί. Επέλεξαν να είναι... Elisbeth Kübler-Ross: Beautiful people do not just happen.

Η ζωή μας τεστάρει κάθε μέρα. Και για λόγους που δεν γνωρίζουμε, ο καθένας μας περνάει μια διαφορετική δοκιμασία. Κάποιοι παλεύουμε με δύσκολους υπολογισμούς κι άλλοι αντιμετωπίζουμε απλά μαθηματικά.

The Good People are Gathering. Painting by Texas Artist Laurie Pace

...............
Ωστόσο, ό,τι κι αν φέρει η ζωή στο δρόμο σας, εσείς πρέπει να αποφασίσετε αν θα είστε θύμα ή αγωνιστής. Εσείς επιλέγετε αν η ζωή σας θα είναι γλυκιά ή πικρή. Και εκείνοι που επιλέγουν να είναι γλυκιά – οι αγωνιστές – είναι οι ισχυρότεροι.
Η Ελβετίδα ψυχίατρος και συγγραφέας, Elisbeth Kübler-Ross, έχει δηλώσει πολύ σωστά: 

Οι πιο όμορφοι άνθρωποι είναι εκείνοι που έχουν γνωρίσει την ήττα, τον πόνο, τον αγώνα, την απώλεια και βρήκαν το δρόμο τους. Αυτά τα άτομα έχουν μια εκτίμηση, μια ευαισθησία και μια κατανόηση της ζωής που τους γεμίζει με συμπόνια, ευγένεια, και ένα βαθύ ενδιαφέρον αγάπης. Με άλλα λόγια, οι καλοί άνθρωποι δεν γεννήθηκαν καλοί – επέλεξαν να είναι.

“The most beautiful people we have known are those who have known defeat, known suffering, known struggle, known loss, and have found their way out of the depths. These persons have an appreciation, a sensitivity, and an understanding of life that fills them with compassion, gentleness, and a deep loving concern. Beautiful people do not just happen.”

Οι καλοί άνθρωποι φέρνουν φως στον κόσμο, επειδή προέρχονται από σκοτεινά παρελθόντα.
Στον κόσμο του σκότους στον οποίο γεννήθηκαν, χρησιμοποιούν τη θετικότητα ως ένα φανάρι για να δημιουργήσουν περισσότερο φως. Αντιμετωπίζουν συχνά κακοτυχίες. Ωθούνται σε επιζήμιες καταστάσεις, όπως τα ναρκωτικά ή η φτώχεια. Και έχουν μάθει όχι μόνο να πετυχαίνουν. Έχουν μάθει να ξεπερνούν. Πετάνε τα δεκανίκια και κάνουν το αδύνατο: Διδάσκουν τον εαυτό τους να τρέχει και να καλύπτει τη διαφορά με τους άλλους σε έναν κόσμο που δεν περιμένει κανέναν.

Οι καλοί άνθρωποι αγαπούν τα δύσκολα επειδή έχουν πληγωθεί περισσότερο.
Αυτοί οι άνθρωποι είναι πιθανόν να σας περιποιηθούν καλύτερα αν έχουν πληγωθεί από έναν πρώην εραστή. Γιατί συμβαίνει αυτό; Τα άτομα που έχουν ραγισμένες καρδιές ξέρουν πως είναι να ξανακολλάνε τα κομμάτια τους.

Οι καλοί άνθρωποι έχουν μάθει με σκληρό τρόπο ότι τα μειονεκτήματα είναι ευκαιρίες για ανάπτυξη.
Συνήθως γεννιούνται απαισιόδοξοι. Αλλά με την πάροδο του χρόνου, μαθαίνουν πώς να είναι θετικοί. Ίσως συνειδητοποιούν ότι κάθε μικρό πράγμα που φαίνεται να τους τραβάει κάτω στη ζωή γίνεται τελικά ένα σκαλοπάτι προς την επιτυχία.

Οι καλοί άνθρωποι δεν θέλουν να πληγωθούν οι άλλοι με τον τρόπο που πληγώθηκαν οι ίδιοι.
Μπορεί να έχουν δεχθεί πειράγματα για τις φακίδες τους, τα μεγάλα αυτιά ή την ακμή. 
Ίσως μια σωματική αναπηρία τους κάνει να αισθάνονται αόρατοι στους άλλους ανθρώπους. 
Ίσως η ίδια η αόρατη αναπηρία τους αποτρέπει από το να πάρουν τη φροντίδα που χρειάζονται. 
Και επειδή ξέρουν πως είναι να αισθάνεσαι βασανισμένος, δεν θα ήθελαν ποτέ να προκαλέσουν σε κάποιο άλλον αυτό το ίδιο είδος πόνου. 
Η καλοσύνη προκύπτει από εκείνους που έχουν γνωρίσει μόνο την σκληρότητα. Αντί να παρενοχλούν τους άλλους, οι καλοί άνθρωποι σπάνε την κυκλική φύση της αναισθησίας. 
Δίνουν φιλοφρονήσεις και λένε λόγια ενθάρρυνσης. 
Θέλουν οι άλλοι να αισθάνονται πραγματικά όμορφοι και με αυτοπεποίθηση αντί άσχημοι και κακοί.

Οι καλοί άνθρωποι επιλέγουν να είναι αγωνιστές που βοηθούν τους άλλους να επιβιώσουν.
Μπορούν να αντιμετωπίσουν οποιαδήποτε κατάσταση βρεθεί στον δρόμο τους. 
Ξέρουν ότι μπορούν να επιβιώσουν παντού, επειδή το έχουν ήδη κάνει. 
Γνωρίζοντας ότι μπορούν να υπομένουν, κάνουν ό,τι μπορούν για να βοηθήσουν τους άλλους να προχωρήσουν μπροστά. 
Στον αγώνα της ζωής, οι περισσότεροι δρομείς συνήθως κοιτάνε μόνο μπροστά και επικεντρώνονται στον εαυτό τους. 
Αλλά οι άνθρωποι που έχουν υποφέρει κοιτάνε εκείνους που μπορεί να βιώνουν παρόμοιες δυσκολίες. 
Φτιάχνουν το κέφι των φίλων, μοιράζουν μπουκάλια νερού και παρακινούν τους άλλους να τρέξουν μαζί τους. 
Γίνονται η χείρα βοηθείας που θα ήθελαν να είχαν για τον εαυτό τους.

www.anapnoes.gr
Ta Masalia

Να βρεις Aνθρώπους Όμορφους

Να βρεις ανθρώπους που σε σέβονται και σε εκτιμούν πραγματικά γι’ αυτό που είσαι.
Να βρεις ανθρώπους που σου κάνουν χώρο στη ζωή τους και δε σε βάζουν να στριμωχτείς.
Να βρεις ανθρώπους που δεν προσπαθούν να σε αλλάξουν για να μοιάσεις σε αυτό που εκείνοι έχουν ονειρευτεί.
Να βρεις ανθρώπους που σε κοιτάνε λες και είσαι κάτι το μαγικό.
Να βρεις ανθρώπους που δεν κουτσομπολεύουν, που δε θέλουν το κακό κανενός, που δε χαίρονται με τα προβλήματα των άλλων.
Να βρεις ανθρώπους που στις σχέσεις τους έχουν μόνο σκηνή και ποτέ παρασκήνιο.
Να βρεις ανθρώπους διάφανους. Που λένε αυτό που νιώθουν και που νιώθουν αυτό ακριβώς που λένε.
Να βρεις ανθρώπους που προσπαθούν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη σου και τα καταφέρνουν.
Να βρεις ανθρώπους που προσπαθούν ακόμα να κάνουν τον κόσμο και τον εαυτό τους καλύτερο.
Να βρεις ανθρώπους που δε σταματάνε να ονειρεύονται και δε συμβιβάζονται με το άσχημο και το άδικο.
Να βρεις ανθρώπους που δεν τους αρέσει να κρίνουν και να λογοκρίνουν του άλλους.
Να βρεις ανθρώπους με τους οποίους μπορείς να παραμένεις σιωπηλός, χωρίς να νιώθει κανείς αμηχανία.
Να βρεις ανθρώπους που επιμένουν να βλέπουν πάντα το καλό στους άλλους. Πάντα. Ακόμα και αν θα έπρεπε να ξέρουν πια καλύτερα.
Να βρεις ανθρώπους που ποτέ δε θα σε πληγώσουν επίτηδες.
Να βρεις ανθρώπους που σε κάνουν να νιώθεις πως βρίσκεσαι σπίτι σου.
Να βρεις ανθρώπους που σε κάνουν να νιώθεις μέσα σου ζέστη.
Να βρεις ανθρώπους όμορφους. Από μέσα.

Αν δεν τους έχεις βρει, συνέχισε να ψάχνεις.Βρίσκονται ανάμεσά μας. Ναι. Είμαι σίγουρη.

Και, όταν τους βρεις, να κάνεις τα πάντα για να τους κρατήσεις στη ζωή σου και για να είναι ευτυχισμένοι.Και να μην τους αφήσεις ποτέ να νιώσουν μόνοι. (Ξέρεις, οι άνθρωποι που περιγράφω νιώθουν εύκολα μόνοι).

Να τους θαυμάζεις, γιατί το αξίζουν. Όχι, όμως, μόνο αυτό. Από σκέτο θαυμασμό δεν ευτύχησε ποτέ κανείς. Όταν τους βρεις, να τους αγαπάς και να τους το δείχνεις κάθε στιγμή. Να τους το δείχνεις, γιατί δεν το θεωρούν δεδομένο, γιατί δεν το ξέρουν. Να τους το λες αλλά, κυρίως, να τους το δείχνεις.

Και πάντα να θυμάσαι τι έχουν περάσει οι άνθρωποι αυτοί: Οι άνθρωποι αυτοί είναι μειονότητα. Και είναι δύσκολο να ζεις πάντα ως μειονότητα.

istologio

Άθικτοι, περήφανοι Ανθρωποι

Γενναιοδωρία είναι να δίνεις περισσότερα απ' όσα µπορείς... 

Περηφάνεια είναι να παίρνεις λιγότερα από αυτά που χρειάζεσαι...

Είναι κάποιοι άνθρωποι που χαράζουν µια πορεία στη ζωή τους, επιµένοντας να ακολουθούν αξίες που µπορεί να µην εκτιµούνται πια. Κάποιοι µπορεί να τους βλέπουν «µικρούς», µα µέσα τους να ζηλεύουν τη δύναµή που αυτοί δείχνουν. Σαν έναν ∆ον Κιχώτη που τολµά να τα βάζει µε ανεµόµυλους ενώ αυτοί φοβούνται. Άλλοι, όµως, κρυφά τους θαυµάζουν και τους θυµούνται για πάντα, ως φάρους που τους ενέπνευσαν, που δεν άφησαν τις ανθρώπινες αξίες να χαθούν όταν υπήρχε τρικυµία...

Έλεγε κάποτε ένας τέτοιος «άθικτος» άνθρωπος, μάρτυρας σε αυτοκινητιστικό ατύχηµα, ότι ενώ προσπαθούσε να απεγκλωβίσει τον κόσµο από τα άµορφα σίδερα, κοίταξε για µια στιγµή γύρω του και είδε αρκετούς να παρακολουθούν διστακτικά. 

Τον παραξένεψε γιατί απλώς κοιτούσαν. Ίσως να δίσταζαν, ίσως να «µάθαιναν» από το παράδειγµά του... Μακάρι να ήταν αυτό! Να «µάθαιναν»...Ο ίδιος ντρεπόταν που φαινόταν «ήρωας», δεν ήθελε να «ξεχωρίζει». Μου είπε την φράση: «Ίσως πρέπει να έχεις βιώσει τον ανθρώπινο πόνο, για να µπορείς να τον καταλάβεις και να θες να τον σταµατήσεις, όπου υπάρχει...»!

Οι περήφανοι άνθρωποι, λοιπόν, είναι αυτοί που δεν ζητούν χάρες για να διακριθούν, δεν θυσιάζουν τον εαυτό τους για να πάρουν εύκολα µία θέση που θα τους δώσει αξία, αναγνώριση των ικανοτήτων τους... Αντίθετα, δίνουν οι ίδιοι αξία στη θέση που έχουν, όποια και να είναι αυτή, βοηθώντας τους γύρω τους... Οι τίτλοι, ξέρουν, δεν δίνουν αξία. Αυτοί οι άνθρωποι βλέπουν «µέσα» στους ανθρώπους, τον πυρήνα τους, αυτός τους ενδιαφέρει.

Θέλουν ό,τι επιτυγχάνουν να οφείλεται στην αξία τους και µόνο και δεν τους ενδιαφέρει πόσο σπουδαίοι δείχνουν στους άλλους. Ξέρουν ότι µπορεί ποτέ να µην αναγνωριστεί το καλό που κάνουν, προσφέρουν για να βλέπουν το χαµόγελο στα πρόσωπα των άλλων, και συνήθως τους βρίσκεις µέσα στον «απλό» κόσµο...

Ένας από αυτούς τους ανθρώπους δούλευε υπάλληλος µεταµεσονύχτια βάρδια σε ένα περίπτερο. Μία σοκολάτα να έτρωγε, θα άφηνε τα χρήµατα στο ταµείο. Οι γνώσεις του πολλές, γενικές όχι εξειδικευµένες, καλύτερες από σαράντα πτυχία. Πάντα µε το χαµόγελο, παρότι δεν προλάβαινε να δει το παιδί του... Κι ο κόσµος έκανε ουρά για να µιλήσει µαζί του όταν, νιώθοντας µοναξιά, έβγαινε να αγοράσει κάτι, ζητώντας ουσιαστικά, άνθρωπο για να µιλήσει. Κι εκείνος, αν και είχε κιβώτια να τακτοποιήσει, ντρεπόταν πάντα να τους διακόψει ενώ του µιλούσαν.

Έχουν δοκιµαστεί καιρό στα δύσκολα αυτοί οι άνθρωποι, µπορεί µέσα στην οικογένειά τους, µπορεί πιο µετά στη ζωή... Μπορεί να στηρίχτηκαν κι αυτοί από κάποιον ∆ον Κιχώτη να παλέψουν, και µετά αυτός έγινε το πρότυπό τους στη ζωή. Γι' αυτό και ζητάνε πολύ λίγα για να περάσουν καλά στη ζωή, ανθρώπινα πράγµατα, όχι υλικά, µια ∆ουλτσινέα ίσως...

Έχουν ισχυρή αυτοεκτίµηση γιατί δεν µετράνε τον εαυτό τους και τους άλλους µε το τι έχουν στην τσέπη, µα συγκρίνονται µε το χειρότερο, και νιώθουν πάντα πολύ πλούσιοι... Κι έτσι αντέχουν πολύ καιρό σε κακουχίες γιατί είναι ολιγαρκείς, κι έτσι, πάντα ελεύθεροι στη σκέψη. Είναι πάντα ελεύθεροι γιατί δεν ασχολούνται µε το τι θα µπορούσαν να κατέχουν. Αυτό τους δίνει ένα εντυπωσιακό πείσµα να παλεύουν για την αξιοπρέπεια, τη δική τους ή των άλλων.

Οι άθικτοι άνθρωποι, λοιπόν, είναι θεµατοφύλακες ιδεών και ιδανικών, ακόµη και όταν αυτά κατακτηθούν, και πολλοί τα ξεχάσουν γιατί τα νόµισαν δεδοµένα. Στους δύσκολους καιρούς θα είναι εκεί όταν χρειαστεί να τα ξαναθυµίσουν... και θα ξεκινήσουν πρώτοι για τους ανεµόµυλους...

Νικόλαος Βακόνδιος
Ψυχολόγος – πτυχιούχος ΑΠΘ
nvakondios.gr

to xwni.gr,  antikleidi.com

Οι Καλοί Άνθρωποι επιλέγουν να είναι Αγωνιστές ... / Beautiful people do not just happen

... που βοηθούν άλλους να επιβιώσουν.

Ό,τι κι αν φέρει η ζωή στο δρόμο σας, εσείς πρέπει να αποφασίσετε αν θα είστε θύμα ή αγωνιστής. Εσείς επιλέγετε αν η ζωή σας θα είναι γλυκιά ή πικρή. Και εκείνοι που επιλέγουν να είναι γλυκιά – οι αγωνιστές – είναι οι ισχυρότεροι.
Η Ελβετίδα ψυχίατρος και συγγραφέας, Elisbeth Kübler-Ross, έχει δηλώσει πολύ σωστά:

Οι πιο όμορφοι άνθρωποι είναι εκείνοι που έχουν γνωρίσει την ήττα, τον πόνο, τον αγώνα, την απώλεια και βρήκαν το δρόμο τους. Αυτά τα άτομα έχουν μια εκτίμηση, μια ευαισθησία και μια κατανόηση της ζωής που τους γεμίζει με συμπόνια, ευγένεια, και ένα βαθύ ενδιαφέρον αγάπης. Με άλλα λόγια, οι καλοί άνθρωποι δεν γεννήθηκαν καλοί – επέλεξαν να είναι.

“The most beautiful people we have known are those who have known defeat, known suffering, known struggle, known loss, and have found their way out of the depths. These persons have an appreciation, a sensitivity, and an understanding of life that fills them with compassion, gentleness, and a deep loving concern. Beautiful people do not just happen.”

Οι καλοί άνθρωποι φέρνουν φως στον κόσμο, επειδή προέρχονται από σκοτεινά παρελθόντα.
Στον κόσμο του σκότους στον οποίο γεννήθηκαν, χρησιμοποιούν τη θετικότητα ως ένα φανάρι για να δημιουργήσουν περισσότερο φως. Αντιμετωπίζουν συχνά κακοτυχίες. Ωθούνται σε επιζήμιες καταστάσεις, όπως τα ναρκωτικά ή η φτώχεια. Και έχουν μάθει όχι μόνο να πετυχαίνουν. Έχουν μάθει να ξεπερνούν. Πετάνε τα δεκανίκια και κάνουν το αδύνατο: Διδάσκουν τον εαυτό τους να τρέχει και να καλύπτει τη διαφορά με τους άλλους σε έναν κόσμο που δεν περιμένει κανέναν.

Οι καλοί άνθρωποι αγαπούν τα δύσκολα επειδή έχουν πληγωθεί περισσότερο.
Αυτοί οι άνθρωποι είναι πιθανόν να σας περιποιηθούν καλύτερα αν έχουν πληγωθεί από έναν πρώην εραστή. Γιατί συμβαίνει αυτό; Τα άτομα που έχουν ραγισμένες καρδιές ξέρουν πως είναι να ξανακολλάνε τα κομμάτια τους.

Οι καλοί άνθρωποι έχουν μάθει με σκληρό τρόπο ότι τα μειονεκτήματα είναι ευκαιρίες για ανάπτυξη.
Συνήθως γεννιούνται απαισιόδοξοι. Αλλά με την πάροδο του χρόνου, μαθαίνουν πώς να είναι θετικοί. Ίσως συνειδητοποιούν ότι κάθε μικρό πράγμα που φαίνεται να τους τραβάει κάτω στη ζωή γίνεται τελικά ένα σκαλοπάτι προς την επιτυχία.

Οι καλοί άνθρωποι δεν θέλουν να πληγωθούν οι άλλοι με τον τρόπο που πληγώθηκαν οι ίδιοι.

• Μπορεί να έχουν δεχθεί πειράγματα για τις φακίδες τους, τα μεγάλα αυτιά ή την ακμή.
• Ίσως μια σωματική αναπηρία τους κάνει να αισθάνονται αόρατοι στους άλλους ανθρώπους.
• Ίσως η ίδια η αόρατη αναπηρία τους αποτρέπει από το να πάρουν τη φροντίδα που χρειάζονται.
• Και επειδή ξέρουν πως είναι να αισθάνεσαι βασανισμένος, δεν θα ήθελαν ποτέ να προκαλέσουν σε κάποιο άλλον αυτό το ίδιο είδος πόνου.
• Η καλοσύνη προκύπτει από εκείνους που έχουν γνωρίσει μόνο την σκληρότητα. Αντί να παρενοχλούν τους άλλους, οι καλοί άνθρωποι σπάνε την κυκλική φύση της αναισθησίας.
• Δίνουν φιλοφρονήσεις και λένε λόγια ενθάρρυνσης.
• Θέλουν οι άλλοι να αισθάνονται πραγματικά όμορφοι και με αυτοπεποίθηση αντί άσχημοι και κακοί.

Οι καλοί άνθρωποι επιλέγουν να είναι αγωνιστές που βοηθούν τους άλλους να επιβιώσουν.
Μπορούν να αντιμετωπίσουν...

......

η συνέχεια εδώ

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Αυτά σε κάνουν Όμορφο Άνθρωπο

........

Θέλω να σου θυμίσω εδώ οκτώ σημαντικούς λόγους που σε κάνουν όμορφο άνθρωπο, ακόμα και αν μέσα σου αισθάνεσαι χάλια.

Το χαμόγελό σου
Το χαμόγελό σου σε κάνει να δείχνεις όμορφη/ος. 

Η ζεστασιά που έχει το χαμόγελό σου, η αυθεντικότητά του, αντικατοπτρίζει την δική σου εσωτερική ομορφιά. 

Το χαμόγελο είναι ο ήλιος που φωτίζει το πρόσωπό σου. 

Γίνεται η λιακάδα στη μέρα κάποιου άλλου. Οι άνθρωποι αναγνωρίζουν και ανταποδίδουν την ομορφιά ενός χαμόγελου, γι’ αυτό και το αντιγυρίζουν αυθόρμητα ακόμα και σε έναν άγνωστο που τους χαμογελά.

Το γέλιο σου
Το γέλιο σου μπορεί να είναι κακαριστό, καμπανιστό, ολόψυχο, ξεκαρδιστικό, οτιδήποτε! Αλλά είναι αυθόρμητο! 

Πηγάζει από μέσα σου, από ένα βαθύτερο σημείο του εαυτού σου που αναγνωρίζει το χιούμορ, το αστείο, το ανάλαφρο. Πηγάζει από ένα σημείο που συνδέεται με τη ζωτικότητα και τον ενθουσιασμό σου, αλλά και την ικανότητά σου να «αφήνεσαι» και να απολαμβάνεις. 

Το γέλιο σου δείχνει ότι αγαπάς τη ζωή, ότι έχεις μία ανοιχτόκαρδη στάση ζωής.

Τα δάκρυα σου
Τα δάκρυα σου επίσης σε κάνουν να δείχνεις την ομορφιά σου- ακόμα και αν δεν το πιστεύεις! Δε χρειάζεται να ντρέπεσαι για τα δάκρυα σου. 

Ακόμα και αν σου είναι δύσκολο να πονάς και να ξέρεις ότι σε βλέπουν οι άλλοι, ακόμα και αν ντρέπεσαι να παραδεχτείς το πώς νιώθεις, να ξέρεις ότι είσαι ένας όμορφος άνθρωπος. 

Εκείνη τη δύσκολη στιγμή γίνεσαι πιο ανθρώπινη, δείχνεις την ευαισθησία σου, αντί να κρύβεις τα συναισθήματά σου τα αφήνεις να εκδηλωθούν, επικοινωνείς με το μέσα σου και με τους γύρω σου. Και μέσα στα δάκρυα σου δείχνεις μια διαφορετική εικόνα ανθρώπινης ομορφιάς.

Η καλοσύνη σου
Η καλοσύνη σου είναι ένα άλλο στοιχείο που σε ομορφαίνει. Οι πράξεις καλοσύνης, μικρές ή μεγάλες, έχουν αντίκτυπο στους άλλους γύρω σου. 

Μπορεί να κράτησες την πόρτα ανοιχτή για να περάσεις το άτομο πίσω σου, ή να έδωσες τη θέση σου σε έναν ηλικιωμένο, ή να έδωσες προτεραιότητα σε ένα αυτοκίνητο ή έναν πεζό, ή χάρισες παλιά ρούχα σε μία οργάνωση, ή έδωσες χαρτζιλίκι στα ανίψια σου… Τα παραδείγματα καλοσύνης είναι άπειρα. 

Όταν κάνεις το καλό και δεν περιμένεις αντάλλαγμα, τότε παίρνεις το μεγαλύτερο αντάλλαγμα: το θετικό συναίσθημα που σε πλημμυρίζει επειδή έκανες μια μικρή καλή πράξη, επειδή με αυτή την πράξη σου συνέβαλες στο να γίνει ο κόσμος γύρω σου λίγο καλύτερος. 

Και αυτό το θετικό συναίσθημα σου φτιάχνει τη διάθεση και μαζί τη διάθεση των ανθρώπων γύρω σου. Και νιώθεις μέσα σου όμορφα- και οι άλλοι βλέπουν αυτή την ομορφιά της ψυχής σου να αντανακλάται στο πρόσωπό σου.

Η ενσυναίσθησή σου
Ενσυναίσθηση είναι η ικανότητά σου να καταλαβαίνεις πώς αισθάνεται κάποιος άλλος, να μπορείς να μπεις συναισθηματικά στη θέση του και να καταλάβεις πώς νιώθει, ακόμα και αν δε συμφωνείς με το πώς νιώθει ή για ποιο λόγο αισθάνεται έτσι. 

Το να μπορείς να μπεις στη θέση του άλλου, να κατανοήσεις πώς ο άλλος βλέπει τα πράγματα από τη δική του οπτική γωνία, σωστή ή λάθος δεν έχει σημασία, η συμπόνια για τον άλλον είναι ένα στοιχείο που κάνει εσένα να είσαι ένας όμορφος άνθρωπος.

Η αγάπη σου
Όταν αγαπάς, προσφέρεις το δώρο της αγάπης στον άλλον. Η αγάπη μπορεί να είναι για την πατρική σου οικογένεια, την δική σου οικογένεια, τους συγγενείς, τους φίλους, το κατοικίδιο σου. 

Η αγάπη είναι ένα πολύτιμο δώρο που κάνεις στους άλλους και παράλληλα στον εαυτό σου. Είναι πολύ σημαντικό όμως να ξεκινάς αγαπώντας τον εαυτό σου. 

Η αγάπη προς τον εαυτό δεν πρέπει να είναι εγωιστική, αλλά να είναι το είδος της αγάπης που σε στηρίζει και σε εμπλουτίζει ψυχικά: να αγαπάς και να δέχεσαι τον εαυτό σου όπως είσαι, με τα προτερήματα και τα ελαττώματα σου.

Η φιλία σου
Ένα άλλο στοιχείο που σε κάνει όμορφη/ο είναι η φιλία που προσφέρεις στους γύρω σου. 

Μπορεί να είναι η βαθιά φιλία που έχεις με ανθρώπους από τα παιδικά ή τα νεανικά σου χρόνια. 

Μπορεί να είναι φιλίες που έκανες πρόσφατα, με άτομα που γνώρισες τώρα τελευταία και δεν περίμενες καν ότι θα έχετε τόσα κοινά στοιχεία και θα ταιριάξετε. 

Μπορεί να είναι και η φιλική σου διάθεση, μια πιο ανοιχτή στάση που σε κάνει να δείχνεις φιλικό και προσιτό άτομο, που προοιωνίζει κάτι θετικό.

Η εμπιστοσύνη σου
Κάτι ακόμα που δείχνει την ομορφιά σου είναι η εμπιστοσύνη που έχεις στον εαυτό σου και τις δυνάμεις σου. Και μη βιαστείς να πεις ότι δεν έχεις εμπιστοσύνη στον εαυτό σου! 

Το ξέρω ότι έχεις! Πώς; 

Μα, έφτασες να διαβάσεις αυτό το άρθρο ως το τέλος, που δείχνει ότι όσο δύσκολα και αν περνάς σήμερα, μέσα σου έχεις ένα σποράκι εμπιστοσύνης ότι θα τα καταφέρεις, ότι θα βγεις από αυτή την κατάσταση. 

Να έχεις εμπιστοσύνη στις δυνάμεις σου, αυτές που σε βοήθησαν στο παρελθόν σε ζόρικες καταστάσεις, τις δυνάμεις που σε έβγαλαν από τα δύσκολα. Να θυμάσαι ότι είναι εκεί, μέσα σου, και περιμένουν να τις αξιοποιήσεις. 

Να θυμάσαι ότι η εμπιστοσύνη στον εαυτό σου, το να περπατάς με το κεφάλι ψηλά και να λες μέσα σου «θα τα καταφέρω» είναι σημάδι της ομορφιάς σου.

περισσότερα εδώ: varvogli

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Αν συναντήσεις ποτέ έναν τέτοιο άνθρωπο...

... μην τον αφήσεις να φύγει

Έναν άνθρωπο από εκείνους που χαμογελούν ειλικρινά και πλατιά, τους βλέπεις και σου φτιάχνουν τη μέρα. 

Εκείνους που ακούνε τα όνειρά σου και σε ενθαρρύνουν να κάνεις μεγαλύτερα. 
Όσους ξέρουν πότε να τσακωθούν σε μια διαφωνία και πότε να προσπεράσουν.

Εκείνους που γυρνούν τον κόσμο όλο με μια τσάντα στον ώμο, όχι για να κάνουν ποστ, αλλά γιατί ζουν κάθε λεπτό με τις αισθήσεις τους και αποτυπώνουν τις εικόνες μέσα τους.

Όλους αυτούς που κάθονται στα παγκάκια της πόλης, θα τους πεις την ιστορία σου και θα σ' ακούσουν.
Θα σου πουν κι εκείνοι δικές τους.
Αυτούς που έχουν καταλάβει τους λόγους για τους οποίους αξίζει κανείς να ζει και ξέρουν σε τι να ξοδευτούν. 
Όσους είναι επιεικείς με τους άλλους.
Αυτούς που αφήνονται στην τύχη και λένε περισσότερα “ναι”... κι αυτό το ναι έχει διάρκεια, χαρά, ενθουσιασμό, τρέλα, ακούγεται αδιάκοπα και επαναλαμβάνεται σαν ηχώ!

Όσους είναι πράοι, αυτάρκεις, ευγενικοί, που δεν κάνουν πολύ θόρυβο γιατί δε θέλουν να τραβούν τα βλέμματα. Αυτούς που ρισκάρουν, που αποφάσισαν με το ένστικτο, όταν δεν υπήρχε λογική.

Που τα καλοκαίρια βουτούν σε διάφανα νερά και σε παρασέρνουν, μα όταν αρχίζουν τα κρύα πάλι εξαφανίζονται μακριά, δεν τους ταιριάζει ο χειμώνας.
Που μπαίνουν εύκολα σε τρένα, αεροπλάνα και πλοία για να 'ρθουν να σε βρουν.
Που παίζουν με τα παιδιά τους, και στις εκδρομές στο βουνό .... μαθαίνουν και σ'αυτά να ζούν.
Εκείνους που η καθημερινότητα δεν έγινε τρόπος ζωής αλλά μέσο επιβίωσης.
..................
exostispress.gr
Αντικλείδι 

Τους Ανθρώπους με το Καθαρό Βλέμμα μην τους φοβάσαι!

    Πολλές φορές, όταν ο κόσμος με βαραίνει, όταν τα λόγια γίνονται ανυπόφορα και η καθημερινότητα κάνει τη σκέψη μου να ασφυκτιά, αποζητώ ένα ταξίδι μέσα σε μια καθαρή ματιά μ’ ένα χάρτινο βαρκάκι γεμάτο ειλικρίνεια και με άνεμο γλυκό που νανουρίζει και γαληνεύει την ψυχή.

Καθαρή ματιά, βλέμματα από εκείνα που μένουν στη μνήμη ισόβια. 

    Είναι εκείνοι οι λίγο πιο φωτεινοί άνθρωποι που, όταν βρεθείς κοντά τους, γυρίζεις να τους κοιτάξεις ασυναίσθητα και για μια στιγμή μαγνητίζουν τη ματιά και τη σκέψη σου. Για κάποιο ανεξήγητο λόγο, πιάνεις τον εαυτό σου να τους θαυμάζει. 

Έχουν κάτι το διαφορετικό, όχι τόσο στην εικόνα τους, αλλά στο φως που εκπέμπουν. Είναι δυνατότερο από των υπολοίπων.

Σκεφτείτε το βλέμμα ενός παιδιού. 

Υπάρχει πιο καθαρό, ευαίσθητο, ζεστό, ειλικρινές βλέμμα; 

Γι’ αυτά τα βλέμματα μιλάμε. 

    Για εκείνους τους ενήλικους που μεγαλώνοντας δεν έχασαν την παιδικότητά τους. Σπάνιος συνδυασμός από δύναμη και αδυναμία. Δύναμη να φανερώνουν τον εαυτό τους και αδυναμία να μην μπορούν να κρύψουν την αλήθεια. Γίνονται σκληρά κάποιες φορές ή τρυφερά κάποιες άλλες, μα πάντα είναι αληθινά.

Μέσα από τα μάτια τους, βλέπεις έναν ολόκληρο κόσμο.

    Ξεγυμνώνουν την ψυχή και κοιτάς ακριβώς την αλήθεια τους. Τους εμπιστεύεσαι χωρίς περισπασμούς. Έχουν διαπεραστική ματιά και σφικτή χειραψία. Βλέπεις ατόφιο το θυμό και αληθινή τη χαρά τους. Διακρίνεις την απογοήτευση, την πίκρα ή την ευγνωμοσύνη. Θα δεις μέσα τους την αγάπη ή την αδιαφορία. Κι επειδή αντιπαθούν τις φλυαρίες, μέσα από τα μάτια τους, ακούς σκέψεις, συναισθήματα και πράξεις. Διαφανείς άνθρωποι, γνήσιοι.

Πιστεύω ότι οι άνθρωποι με το καθαρό βλέμμα γεννήθηκαν με αυτό το χάρισμα. 

    Είναι κάτι στο χαμόγελό τους, στο είναι τους που δεν μπορούν να το ελέγξουν. Είναι η αύρα τους που θυμίζει φιλόξενη αυλή, σκιερό κήπο. Ίσως, ακόμη, έχουν έμφυτο το ταλέντο να βλέπουν τη ζωή με μια πιο καθαρή ματιά. 

    Μια ματιά που δείχνει πως ευγνωμονούν για όλα όσα η ζωή τους δώρισε και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά σε κάθε μέρα, στα χρώματα των λουλουδιών, σε μια βόλτα στη θάλασσα, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία. Ζουν για τη μαγεία της στιγμής που, δεν μπορεί, κάποτε θα 'ρθει κι ύστερα θα αφεθούν σ’ αυτήν και θα βιώσουν την ευτυχία.

Δεν έχεις να φοβάσαι. Έχεις μόνο να πάρεις τα πιο όμορφα μαθήματα ζωής. 

Αν σε συμπαθήσουν, θα το διαβάσεις. 

Αν σ’ ερωτευτούν, θα το δεις. 

Αν πάλι δεν τους κάνεις, θα σε απομακρύνουν χωρίς βερμπαλισμούς ή βαρύγδουπες εκφράσεις. 

Μισούν το παραμύθι, τις πλεκτάνες, τα σενάρια εντυπωσιασμού, την αυτοπροβολή. 

Οι άνθρωποι που τους ενδιαφέρουν και οι ψυχές. Εκείνες που φορούν πάντα τα καλά τους.

    Σήμερα που οι καιροί είναι περισσότερο εντυπωσιακοί σε εμφάνιση, αλλά τραγικά κενοί και άγευστοι σε περιεχόμενο και ουσία, ένα καθάριο βλέμμα έχουμε ανάγκη να μας γνέψει να πλησιάσουμε, να κατακλύσει τη ζωή και τη σκέψη μας και να γεμίσει ο αέρας χρώματα.

Μαρία Πράπα

enallaktikidrasi

Κάθε συνάντηση στη ζωή είναι ένα μάθημα! - Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας

Είμαι σε μια ηλικία που δεν κρατάω κακία για τίποτα και σε κανέναν απλά απομακρύνομαι! Με αυτό τον τρόπο θέλω να προστατέψω τον εαυτό μου, την ψυχική μου ηρεμία και γαλήνη! 

Ο κάθε άνθρωπος που μπήκε στην ζωή μου, με δίδαξε κάτι και μου δημιούργησε συναισθήματα! Είτε θετικά, είτε αρνητικά, δεν έχει σημασία αφού και τα δυο είναι εξίσου σημαντικά.

Άλλοτε ένιωσα θαυμασμό για κάποιους ανθρώπους –ένα είδος προς εξαφάνιση– επειδή η καλοσύνη της ψυχής τους υπερτερούσε! Δεν σας κρύβω ότι ένιωσα την ανάγκη να γίνω σαν αυτούς! Να φτάσω έστω στο ελάχιστο της μεγαλοψυχίας, της καλοσύνης, της αγνότητάς τους! 

Κάποιοι άλλοι μου προκάλεσαν ανάμεικτα συναισθήματα! Δεν μπορούσα να καταλάβω αν ήταν αληθινοί ή έπαιζαν θέατρο, γιατί το βλέμμα προδίδει όσα έχει η καρδιά καλά κρυμμένα!

Ό,τι και αν προσπαθεί να κρύψει ο κάθε άνθρωπος με τα λεγόμενά του, το βλέμμα τα βγάζει στην επιφάνεια: Τη ζηλοφθονία, την κακία την απέχθεια! Άραγε έχω καταλάβει σωστά ή έχω πέσει έξω; Δεν θέλω να αδικήσω κανέναν! Και όταν έφτανε η στιγμή να επιβεβαιωθούν οι υποψίες μου, τα έβαζα με τον εαυτό μου, που εθελοτυφλούσα μπροστά στο αυτονόητο!

Μια άλλη κατηγορία ανθρώπων μου προκάλεσε συναισθήματα αγανάκτησης, αηδίας και απογοήτευσης! Και αυτοί όμως είχαν να με διδάξουν κάτι σημαντικό! Ποτέ να μην γίνω σαν αυτούς και να είναι για μένα παραδείγματα προς αποφυγή!

Γι’ αυτό λοιπόν, κάθε συνάντηση στην ζωή μας, είναι ένα μάθημα! Εσύ όμως θα πρέπει να αποφασίσεις από ποια οπτική γωνία θα το δεις: Είσαι έτοιμος να κρατήσεις τα θετικά και να προχωρήσεις με περισσότερη δύναμη ή θα επιτρέψεις στα αρνητικά να εισχωρήσουν σαν αγκάθι στην ψυχή σου που θα στέκεται εμπόδιο στην εξέλιξή σου;
 
Μαρία Αρφαρά

enallaktikidrasi

Καταρρίπτοντας τα πρότυπα ομορφιάς ή... «όταν αισθάνεσαι όμορφος δείχνεις και όμορφος».

Μάθε πως να γίνεις αληθινά όμορφη 

Ακριβή Αλεξανδράκη

Εν όψη καλοκαιριού μαζί με τις όμορφες στιγμές, τις ηλιόλουστες μέρες και την απόλαυση της θάλασσας έρχονται και οι ανασφάλειες. Ανασφάλειες για το σώμα μας μιας και όλο και λιγότερα ρούχα φοράμε λόγω της ζέστης. 

Είναι αυτή η εποχή που στις γυναικείες κυρίως παρέες ακούς συνέχεια τη λέξη «δίαιτα» η οποία φυσικά είναι μια αλόγιστη και άμετρη αφαγία που μόνο προβλήματα προκαλεί και δεν βασίζεται, σε καμία περίπτωση, σε μια ισορροπημένη διατροφή και άσκηση.

Ακούγοντας λοιπόν προσεκτικά αυτές τις συζητήσεις αναρωτιέμαι αν τελικά τα περιττά κιλά, η κυτταρίτιδα είναι αυτά που κάνουν τους ανθρώπους να αισθάνονται μειονεκτικά το σώμα τους; 

Ή μήπως τα πικρόχολα και απρεπή σχόλια των άλλων; 

Εμείς οι ίδιοι διαλέγουμε σήμερα πώς θα διαμορφώσουμε τη σωματοδομή μας; 

Ή είναι τα ΜΜΕ και τα social media υπεύθυνα για το ποια σωματοδομή μας αρέσει;

Πριν κάτι χρόνια τα πολύ αδύνατα σώματα 

ήταν στη μόδα. 

Ένα πιο χυμώδες κορμί χαρακτηριζόταν «χοντρό» ενώ στην τηλεόραση και στα περιοδικά τα λεπτεπίλεπτα κορμιά υπερ-προβάλλονταν και εμείς θέλαμε να τα αποκτήσουμε. 

Τον τελευταίο καιρό βέβαια κάτι τέτοιο έχει αλλάξει. 

Πια οι γυναίκες θαυμάζουν έναν «αφύσικο» συνδυασμό που περιλαμβάνει τεράστιους γλουτούς και στήθος, υπερβολικά λεπτή μέση και σαρκώδη χείλη. 

Αναρωτιέμαι αν κάτι τέτοιο μπορεί να επιτευχθεί δίχως την παρέμβαση κάποιου πλαστικού χειρουργού.
Σε κάθε περίπτωση δεn θέλω απλώς να σας τονίσω τα συνηθισμένα κλισέ όπως ότι «όταν αισθάνεσαι όμορφος δείχνεις και όμορφος». Θέλω να καταλάβετε τη σημασία αυτής της έκφρασης διότι όταν αισθανόμαστε καλά με εμάς το εκπέμπουμε! 

Δείχνουμε σιγουριά και ηρεμία! Όχι ναρκισσισμό, αλλά νιώθουμε ότι είμαστε καλά με αυτό που είμαστε!

Σας προκαλώ, λοιπόν, να κοιταχτείτε στον καθρέφτη σας! Να δείτε τι σας αρέσει σε εσάς, να αγαπήσετε εσάς και να μη μισείτε τις ατέλειές σας. 

Στόχος όλων μας πρέπει να είμαστε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας και όχι να συγκρινόμαστε άσκοπα με άλλα άτομα. 

Αυτό μόνο μιζέρια μπορεί να φέρει στη ζωή μας.
Καταρρίψτε τα «πρότυπα» αγαπημένοι μου αναγνώστες, μην αφήνετε άλλους να αποφασίζουν για εσάς και για το τι σας ταιριάζει. Η σωστή διατροφή και άσκηση και το «ευ ζην» γενικότερα είναι μια φιλοσοφία που έχει σκοπό όχι να μας κάνει ίδιους αλλά να μας γεμίσει αισιοδοξία και ομορφιά. 

Αυτή είναι η αληθινή ομορφιά, η ξεχωριστή ομορφιά που έχει κάθε άνθρωπος που τον κάνει ξεχωριστό. 

Εξάλλου αν όλοι ήμασταν ίδιοι ο κόσμος θα ήταν τόσο πληκτικός και ανούσιος.

enallaktikidrasi

Άλλοι αφήνουν πίσω τους σκόνη και άλλοι χρυσόσκονη!

Συχνά τα υποκοριστικά κρύβουν μιζέρια: το σπιτάκι μου, το παιδάκι μου, το χαλάκι της εξώπορτας, η ζωούλα μας, ο εαυτούλης μας. 

Ο άνθρωπος θα πρέπει να ζει δυνατά, με πάθος και χωρίς φόβο. Να αγαπά με ένταση, να γελά πολύ, να αγκαλιάζει με στοργή, να σφίγγει το χέρι του άλλου δυνατά και όχι να το νιώθει σαν ψόφιο ψάρι στην παλάμη του!

Να τρέχει και να νοιάζεται. Να κοιτάζει τους ανθρώπους στα μάτια και λέει «μη φοβάσαι, εγώ είμαι εδώ, σήκω να πάμε βόλτα…οπουδήποτε». 

Λένε πως πρέπει να κάνουμε τα χατίρια στους ανθρώπους από την πρώτη στιγμή που τους γνωρίζουμε. 

Αν είναι κακός, θα φερθεί με αγνωμοσύνη, λες και του χρωστάς. 

Ο άνθρωπος με καλή ψυχή θα σου δείξει αγάπη και ευγνωμοσύνη. 

Ψιλά γράμματα, ε; Κάποιος είχε πει χαριτολογώντας πως το γαϊδούρι και στη Ν.Υ να το πας, γαϊδούρι θα παραμείνει!

Προχωράμε με αγάπη εμείς και ανοιχτή καρδιά. 

Αγάπη θα πει να φτάνεις στο λιμάνι ξημερώματα, μόνος, ταλαιπωρημένος και κρυωμένος και να βρίσκεις εκεί ένα καφέ που διανυκτερεύει. Με φώτα αναμμένα και ζεστή σοκολάτα. Και κάθε γουλιά που θα πίνεις να ζεσταίνει κάθε σου κύτταρο και να σου βγάζει ό,τι καλό έχεις από χρόνια θάψει μέσα σου! 

Θεέ μου, πόσο μέλι ξοδεύεις στην ψυχή κάποιων ανθρώπων, για να μας γλυκαίνεις; 

Τι τα θες, τι τα γυρεύεις τώρα και συ…. 

Στο σύντομο πέρασμά μας στη γη άλλοι θα αφήσουμε μόνο σκόνη και άλλοι μαγική χρυσόσκονη!

Ζωή Χατζηθωμά
enallaktikidrasi

Δεν είχε πτυχία. Είχε Παιδεία! Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας

Μεγάλωσε, λένε, όλα τα αδέλφια του. Τέσσερα στον αριθμό κι ένας εκείνος, πέντε παρακαλώ. Έζησε πόλεμο, κακουχίες, πείνασε, αγάπησε, παντρεύτηκε κι έκανε τέσσερα παιδιά. Οι μεγαλύτερες αγάπες της ζωής του. 

Αν τον έβλεπες, ποτέ σου δε θα φανταζόσουν τι είχε περάσει. Ευθυτενής, καμαρωτό περπάτημα, ψάθινο καπελάκι, χαμόγελο στα μάτια και καραμέλες στην τσέπη.

Ποτέ δεν τον άκουσα να υψώνει τον τόνο της φωνής του. Όταν τον έπνιγε το δίκιο, γούρλωνε τα μάτια για να καταλάβεις πως έχει νεύρα. Μέχρι εκεί. Ακόμη κι αν δεν είχε λόγους να ξεσπάσει, πάντα του έδινε η γυναίκα του αρκετούς. Εκείνος, όμως, βράχος ακλόνητος, ο ορισμός της ηρεμίας και της καλοσύνης. Τη δικαιολογούσε ακόμη και τις φορές που είχε ολοφάνερο άδικο. «Άστη. Έχει περάσει πολλά», έλεγε ο άνθρωπος που είχε περάσει περισσότερα.

Μια μέρα, θέλοντας να δείξω πόσο με είχε εντυπωσιάσει γύρισα και είπα πόσο υπέροχος άνθρωπος είναι, παρόλο που είναι αμόρφωτος. 

Ακόμη, θυμάμαι το βλέμμα της μάνας μου. «Ο παππούς σου μπορεί να μην ξέρει πολλά γράμματα αλλά είναι ο πιο μορφωμένος άνθρωπος που ξέρω». Ήταν αυτή της η πρόταση που έσκασε σαν χαστούκι στο πρόσωπό μου και με έκανε να καταλάβω τη διαφορά μεταξύ του αγράμματου και του αμόρφωτου.

Βλέπεις, συνηθίσαμε να τα ταυτίζουμε. Αγράμματος κι αμόρφωτος το ίδιο και το αυτό. Βάλαμε σε ένα τσουβάλι όσους δεν μπόρεσαν να μάθουν γράμματα, να γίνουν πρώτοι μαθητές, να σπουδάσουν, και σε ένα άλλο όσους φόρτωσαν τους τοίχους με πτυχία κι ακαδημαϊκές γνώσεις. Τους κατηγοριοποιήσαμε τους μεν, χαμηλά στην κοινωνική μας βαθμίδα και τους δε, ψηλά. Έτσι, μάθαμε να ορίζουμε την αξία των ανθρώπων. Από τα χαρτιά που συνέλλεξαν στη διαδρομή τους.

Κι όμως, υπάρχουν άνθρωποι με γνώσεις και βραβεία που δε συναντήθηκαν ποτέ με την κοινωνική μόρφωση. Δεν ξέρουν να φερθούν, δεν ξέρουν να μιλήσουν, μήτε να ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες που ήρθαν στο διάβα τους. 

Δεν ήταν στη διδακτική τους ύλη αυτά. Είναι εκείνοι που συχνά, σνομπάρουν τους «αμόρφωτους» στον περίγυρό τους γιατί τους χαλάνε το image. Η αλήθεια είναι πως δεν τους φτάνουν ούτε στο μικρό τους δακτυλάκι γιατί ποτέ δεν μπόρεσαν να καταλάβουν πως καμία σχέση δεν έχει η ουσιαστική μόρφωση με τις ξερές γνώσεις που έμαθαν στα θρανία. 

Είναι κάτι περισσότερο από αυτό. Είναι πλάσιμο προσωπικότητας και πλήθος ηθικών αξιών που δε γράφονται σε κανένα βιβλίο.

Ο αγράμματος μπορεί να δυσκολεύτηκε να μάθει γράψιμο αλλά ποτέ δε ζήλεψε τον κόπο άλλων ανθρώπων. Ήξερε πως όλα γίνονται με μόχθο και σκληρή δουλειά.

Ο αγράμματος σιχαίνεται την αδικία και το συμφέρον στους ανθρώπους. Προστατεύει πάντα τους πιο αδύναμους, όσους δεν είναι σε θέση να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους.

Ο αγράμματος μπορεί να υπογράφει με σταυρό αλλά τιμάει την υπογραφή του γιατί γνωρίζει τη σημασία της. Μπορεί να μην αρίστευσε σε μεγάλα εκπαιδευτικά ιδρύματα αλλά πήρε από νωρίς εφόδια που τον βοήθησαν να επιβιώσει.

Ο αγράμματος ξέρει να αγαπά δίχως να περιμένει ανταπόδοση. Αγαπά αληθινά κι αυτό είναι αρκετό. Βλέπει το καλό στους άλλους ακόμη κι όταν εκείνοι δεν το βλέπουν γιατί γνωρίζει πως οι δυσκολίες φέρνουν χαρές και οι χαρές δυσκολίες.

Ο αγράμματος είναι διακριτικός κι ευγενής. Δε ρωτά, δε φέρνει σε δύσκολη θέση. Ξέρει να διαβάζει τα μάτια. Από εκεί αντλεί πληροφορίες χωρίς να χρειαστεί να του μιλήσεις.

Μοιράζει τις συμβουλές του για να βοηθήσει πραγματικά κι όχι για να κάνει τον καμπόσο. Δε σου τρίβει στην μούρη την εμπειρία του. Σε αφήνει να κάνεις τα δικά σου λάθη γνωρίζοντας πώς θα είναι πάντα εκεί.

Ο αγράμματος είναι άξιος. Πιάνουν τα χέρια του. Κάνει δουλειές χωρίς να βαρυγκωμά, προσφέρει έργο όπου χρειάζεται, χαμογελά δυνατά και κλαίει βουβά. Δε θέλει να γίνεται βάρος στους δικούς του αλλά βρίσκεται κοντά ακόμη κι όταν είναι μακριά.

Ο αγράμματος άνθρωπος μπορεί να μην έμαθε μαθηματικά αλλά είναι δίκαιος στις συναλλαγές του. Μπορεί να μην ξέρει καλούς τρόπους αλλά το σπίτι του είναι πάντα ανοιχτό. Μπορεί να μην έγινε δάσκαλος αλλά ποτέ δε σήκωσε χέρι στα παιδιά του. Μπορεί να μη γύρισε όλο τον κόσμο αλλά μάζεψε σοφία από τις πιο μικρές στιγμές της ζωής του.

Ο δικός μου αγράμματος άνθρωπος ήταν πολύ πιο μορφωμένος από πολλούς γραμματιζούμενους εκεί έξω. Είχε παιδεία. Όχι πτυχία.

mindthetrap
antikleidi