Με ασφάλεια το παιδί στη θάλασσα, στις πισίνες και τις νεροτσουλήθρες

Κανένα σωστικό μέσο δεν υποκαθιστά 
τη συνεχή επίβλεψη από τους γονείς

Οι τραυματισμοί παιδιών και εφήβων στις θάλασσες είναι πολύ συνηθισμένοι. Κάτι η ανεμελιά των μικρών, κάτι η τόλμη των μεγάλων παιδιών… δεν θέλει και πολύ για να συμβεί το κακό. Ευτυχώς υπάρχουν τρόποι για να προστατεύσετε τα παιδιά σας.

Βεβαιωθείτε ότι είναι καλά συντηρημένη η νεροτσουλήθρα.

Τα υπάρχοντα στοιχεία είναι ανησυχητικά: 35 παιδιά και έφηβοι χάνουν ετησίως τη ζωή τους από πνιγμό, με το 67% να έχουν πνιγεί στη θάλασσα. 

Μερικές εκατοντάδες άλλα, εξάλλου, εξετάζονται κάθε χρόνο στα επείγοντα περιστατικά των νοσοκομείων είτε εξαιτίας παρ’ ολίγον πνιγμού είτε λόγω τραυματισμού στη διάρκεια δραστηριοτήτων μέσα ή γύρω από το νερό – και αρκετά από αυτά, υφίστανται μόνιμες αναπηρίες.

«Στα μικρά παιδιά, οι κύριες αιτίες των ατυχημάτων είναι η ελλιπής ενημέρωση, η ανεπαρκής επίβλεψη από ενήλικες και η απροσεξία που εκ φύσεως επιδεικνύουν», λέει η κυρία Κωνσταντίνα Σαλεσιώτη, παιδίατρος στον ΕΟΠΥΥ Ραφήνας. «Στους εφήβους, το μείζον πρόβλημα είναι το παράτολμο του χαρακτήρα τους, που τους κάνει να αψηφούν κάθε κίνδυνο».

Γενικές συμβουλές
Για να απολαμβάνουν με ασφάλεια το νερό τα μικρά και τα μεγάλα παιδιά, κάνετε τα εξής:

• Ποτέ μην αφήνετε το παιδί χωρίς επίβλεψη μέσα ή γύρω από το νερό, ενώ ιδιαίτερη μέριμνα πρέπει να λαμβάνετε για τους εφήβους. Συμβουλεύστε με πολύ φιλικό τρόπο το έφηβο παιδί σας (μην ξεχνάτε ότι υπάρχει αντιδραστικότητα στην εφηβική ηλικία) να μην ασχολείται ποτέ μόνο του με θαλάσσια σπορ αλλά να έχει πάντοτε παρέα, που θα τον/την προσέχει.
• Μην χρησιμοποιείτε τις συσκευές επίπλευσης (όπως τα «μπρατσάκια») ως υποκατάστατα της επίβλεψης.
• Φροντίστε να κάνει το παιδί σας μαθήματα κολύμβησης σε μικρή ηλικία (μετά τα 4 του χρόνια).
• Ακόμα κι αν το παιδί ξέρει καλό κολύμπι, να θυμάστε ότι κινδυνεύει από πνιγμό. Ιδίως όσα έχουν ηλικία κάτω των 6 ετών χρειάζονται συνεχή επίβλεψη από έναν ενήλικα, όταν βρίσκονται μέσα ή δίπλα στο νερό.
• Μάθετε στο παιδί να μην κολυμπάει ποτέ μόνο του και να μην μπαίνει στο νερό αν δεν έχουν περάσει 3-4 ώρες από κάθε κύριο γεύμα.
• Μάθετε καρδιοαναπνευστική ανάνηψη. Καλό είναι επίσης να μεταδοθεί αυτή η γνώση και στα μεγαλύτερα παιδιά (στις ηλικίες άνω των 12-13 ετών), ώστε κι αυτά αν χρειαστεί να βοηθήσουν τα μικρότερα ή τους συμμαθητές τους.

Ειδικά στην θάλασσα, πρέπει:

• Να παίζετε με τα μικρά παιδιά στα ρηχά, έως ότου εξοικειωθούν με το νερό, δίχως να τα πιέζετε για να μπουν πιο μέσα.
• Να τους επισημαίνετε διαρκώς τους πιθανούς κινδύνους.
• Να χρησιμοποιείτε σωσίβιο ή άλλη συσκευή επίπλευσης, εάν το παιδί δεν ξέρει καλό κολύμπι, και να του μάθετε να μην μπαίνει στο νερό όταν βρέχει ή έχει κύμα ή ισχυρό ρεύμα.
• Μάθετε στο παιδί να μην κάνει βουτιές σε άγνωστα ή θολά νερά ή σε περιοχές με βράχια και πέτρες.
• Μάθετε στο παιδί να μην κάνει «πατητή» στα άλλα παιδιά (ούτε να αφήνει να κάνουν στο ίδιο), αλλά και να βγαίνει αμέσως από το νερό αν νιώσει πως κρυώνει, αν φοβηθεί ή δεν νιώθει καλά.
• Μάθετέ του να καλεί σε βοήθεια, εάν νιώσει κίνδυνο. Να θυμάστε ότι τα μικρά παιδιά (κάτω των 5 ετών) πνίγονται σιωπηλά, δίχως να φωνάξουν ή να ζητήσουν βοήθεια.

Για την πρόληψη των ατυχημάτων στις πισίνες, τα μέτρα προστασίας είναι:

• Αν η πισίνα είναι στο σπίτι σας, πρέπει να είναι πλήρως περιφραγμένη, με πόρτα που κλείνει και ασφαλίζει αυτόματα. Καλό είναι να υπάρχουν ανιχνευτές κίνησης με συναγερμό στις πόρτες που οδηγούν στην πισίνα, ώστε να ενημερωθείτε αμέσως εάν μπει το παιδί στον χώρο της πισίνας.
• Όταν τελειώνει το παιχνίδι στο νερό, να σκεπάζετε την πισίνα με ειδικό σκέπαστρο, ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος ακόμα κι αν προσπεράσει το παιδί την περίφραξη.
• Προσέξτε να μην υπάρχουν τραπέζια και καρέκλες κοντά στην περίφραξη της πισίνας (για να μην σκαρφαλώσει το παιδί).
• Μην αφήνετε το παιδί να κάνει ποδήλατο γύρω από την πισίνα και μην αφήνετε παιχνίδια γύρω από την πισίνα. Φροντίστε επίσης να έχετε ένα τηλέφωνο δίπλα της, ούτως ώστε αν σας πάρουν, να μην αφήσετε μόνο το παιδί για να απαντήσετε (δεν πρέπει να αφήνετε μόνο το παιδί, όταν κάνει μπάνιο στην πισίνα – ούτε καν για ένα λεπτό).

Όσον αφορά τις νεροτσουλήθρες, πρέπει να έχετε κατά νου τα εξής:

• Πρέπει να έχουν επιτηρητή, που θα βεβαιώνεται ότι τα παιδιά τηρούν τις αποστάσεις ασφαλείας, δεν βουτάνε όλα μαζί, ελέγχει εάν τα παιδιά τηρούν τις προδιαγραφές ύψους για να παίξουν με κάθε νεροτσουλήθρα (κάποιες είναι πολύ ρηχές για τα πολύ ψηλά παιδιά) και θα παρεμβαίνει όταν υπάρχει πρόβλημα.
• Βεβαιωθείτε ότι στην νεροτσουλήθρα δεν παίζουν ταυτοχρόνως μικρά και μεγάλα παιδιά (κινδυνεύουν να κτυπήσουν τα μικρότερα).
• Ελέγξτε εάν η νεροτσουλήθρα διαθέτει αντιολισθητικές ταινίες στην σκάλα της, αλλά και γύρω από την πισίνα.
• Βεβαιωθείτε ότι το νερό είναι αρκετά βαθύ, για να μην κτυπήσουν τα παιδιά στον πυθμένα την ώρα της βουτιάς.
• Βεβαιωθείτε ότι το σημείο που πέφτει το παιδί στο νερό βρίσκεται μακριά από την νεροτσουλήθρα.
• Βεβαιωθείτε ότι είναι καλά συντηρημένη η νεροτσουλήθρα.

ygeia ta nea

Τέλος τα μπρατσάκια για τα παιδιά και άλλα χρήσιμα!

Οι ειδικοί έκριναν πόσο επικίνδυνα είναι για την υγεία του παιδιού σας!

Τεράστια προσοχή! Τέλος τα μπρατσάκια για τα παιδιά! 

Οι ειδικοί έκριναν πως δεν είναι ασφαλή για το μπάνιο του παιδιού σας είτε στην θάλασσα είτε στην πισίνα! 

Για ποιο λόγο όμως κρίθηκαν ακατάλληλα;

Σύμφωνα με τους ειδικούς, όμως, μάλλον πρέπει να το ξανασκεφτούμε… 

Τι άλλο είναι επικίνδυνο για το παιδί σας και το κάνετε κάθε ημέρα;

«Τα μπρατσάκια δεν είναι για μικρά παιδιά. Γλιστρούν, ξεφουσκώνουν και δυστυχώς δίνουν στους γονείς μια εσφαλμένη έννοια της ασφάλειας»,

λέει ο Dr. Tom Griffiths, πρόεδρος και ιδρυτής της Ερευνητικής Ομάδας Υδάτινης Ασφάλειας. 

«Τα μπρατσάκια είναι φθηνά και δημοφιλή, αλλά δεν μπορούν να σώσουν τη ζωή του παιδιού.»

Έτσι, σε αντίθεση με ό,τι πιστεύαμε μέχρι σήμερα, τα μπρατσάκια δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται από παιδιά που δεν ξέρουν καλό κολύμπι. 

«Μπορεί να ξεφουσκώσουν ή να γλιστρήσουν από το χέρι του παιδιού. Τα παιδιά που ξέρουν μέτριο κολύμπι πρέπει να χρησιμοποιούν ειδικά γιλέκα κολύμβησης, ενώ τα παιδιά με μικρή ή καθόλου εμπειρία στο κολύμπι θα πρέπει να χρησιμοποιούν μόνο σωστικά γιλέκα.»

Το σημαντικότερο, βέβαια, σωστικό μέσο που έχουν για να προστατεύσουν τα παιδιά οι γονείς ή οι φροντιστές είναι να μην τα χάνουν ποτέ από τα μάτια τους, όταν βρίσκονται στην θάλασσα ή στην πισίνα! «Τα αξεσουάρ που επιπλέουν δεν θα πρέπει ποτέ να υποκαθιστούν την προσοχή του γονέα ή φροντιστή. Αν πάντως έχει να επιλέξει κανείς ανάμεσα σε αυτά, εγώ θα πρότεινα όσα έχουν την έγκριση της Αμερικανικής Ακτοφυλακής.

Στο τέλος, 

«οι γονείς θα πρέπει να ακολουθούν τον κανόνα της απόστασης του χεριού που σημαίνει, ότι δεν θα πρέπει να βρίσκονται πιο μακριά από την απόσταση ενός χεριού από ένα παιδί που δεν ξέρει κολύμπι.»

Τι πρέπει να ξέρετε για το πρώτο μπάνιο του μωρού σας το καλοκαίρι; 

Πώς θα περάσετε καλά κι εσείς και το μωρό σας χωρίς προβλήματα;

Μπορεί να δέχεστε συμβουλές από φίλες σας ή συγγενείς σας αλλά καλό είναι να γνωρίζετε ποιοι είναι οι μύθοι και ποιες οι αλήθειες για το πρώτο μπάνιο του μωρού σας στην θάλασσα!

Αφήστε το γυμνό, μόνο με την πάνα του, δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο για να δροσιστεί

Μύθος: Θα νιώσει πολύ καλύτερα αν του φορέσετε ένα λευκό αρκετά φαρδύ βαμβακερό μπλουζάκι. Έτσι, θα παίρνει αέρα, θα απορροφάται ο ιδρώτας του και θα προστατεύεται από τις ακτίνες UV. 

Ξεχάστε για την ώρα τα τζιν και συνθετικά ρούχα. Όσον αφορά τα βρέφη, σε περίοδο καύσωνα, μπορούμε να τα έχουμε μόνο με την πάνα τους ξαπλωμένα σε βαμβακερό σεντονάκι. 

Μπορείτε να του κάνετε πολλά μπάνια την ημέρα 

Αλήθεια: Τίποτα δεν σας εμποδίζει να του κάνετε δύο και τρία μπάνια την ημέρα. Αν το νερό έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε άλατα ή το δέρμα του μωρού σας είναι ξηρό, να χρησιμοποιείτε ένα απαλό αφρόλουτρο που θα το προστατεύει.

Όταν είστε έξω, να χρησιμοποιείτε σπρέι με νερό ψεκάζοντάς το ελαφρά και παντού για να δροσίζεται. 

Ένα μπανάκι στη θάλασσα είναι ό,τι καλύτερο για να δροσιστεί το μωράκι μου 

Μύθος: 

Ειδικά αν είναι μικρότερο από τεσσάρων μηνών, τα μπάνια στην θάλασσα ή στο νερό της πισίνας είναι απαγορευτικά, γιατί μπορεί να είναι γεμάτα μικρόβια και μύκητες. 

Από την στιγμή που είναι η πρώτες του διακοπές και δεν προστατεύεται ακόμα πλήρως από το ανοσοποιητικό του σύστημα, προτιμήστε να το κάνετε μπάνιο στην μπανιέρα του για να μπορείτε να ελέγχετε και την θερμοκρασία χωρίς κανένα πρόβλημα. 

Τώρα με την ζέστη πρέπει να το αλλάζετε πιο συχνά 

Αλήθεια: 

Η ζέστη ευνοεί τον ερεθισμό του δέρματος εξαιτίας των ούρων και των κοπράνων, με αποτέλεσμα η ευαίσθητη περιοχή του να γίνεται κόκκινη. Περισσότερο από ποτέ, θα πρέπει ν’ αλλάζετε την πάνα μόλις λερωθεί.

Για να αποφύγετε μια τέτοια κατάσταση, αφήστε λίγη ώρα το μωρό σας χωρίς πάνα για να πάρει αέρα κάθε φορά που το κάνετε μπάνιο ή το αλλάζετε. Μερικά προϊόντα κουνουπιών είναι επικίνδυνα

Αλήθεια: 

Η πλειοψηφία των λοσιόν και των κρεμών που εφαρμόζονται στο δέρμα είναι καθαρά χημικά σκευάσματα και δεν ενδείκνυνται σε τόσο μικρές ηλικίες. Γι’ αυτό, είναι καλύτερο να συμβουλευτείτε το παιδίατρο ή τον φαρμακοποιό σας. Το ιδανικό είναι να τοποθετήσετε μια συσκευή κατά των κουνουπιών κοντά στον χώρο που κινείται (προτιμήστε τις συσκευές που μπαίνουν στην πρίζα).

Είναι ακίνδυνες, σε αντίθεση με τα περισσότερα χημικά προϊόντα που είναι απαγορευτικά. Δεν πρέπει να ετοιμάζετε το μπιμπερό από πριν!

Αλήθεια: 

Το καλοκαίρι, τα μπιμπερό με το γάλα εγκυμονούν πολλούς κινδύνους. Πρέπει λοιπόν το περιεχόμενό τους να καταναλώνεται αμέσως μετά την παρασκευή τους. Ομοίως και το μπουκάλι με το νερό. Μόλις το ανοίξετε, μην το διατηρείτε στο ψυγείο για περισσότερο από 24 ώρες Είναι καλό να του δίνετε το γάλα του σε θερμοκρασία δωματίου Αλήθεια: Συνιστάται. Να αποφεύγετε επίσης να το ξαναζεσταίνετε από πριν και να το διατηρείτε όλη την ημέρα σε θερμός, γιατί ευνοείται η ανάπτυξη των βακτηρίων.

Τους πρώτους μήνες το μωρό δεν πρέπει να ταξιδέψει με αεροπλάνο!

Μύθος: 

ένα μωρό μπορεί να «πετάξει» από την ηλικία των τριών εβδομάδων, με την προϋπόθεση ότι ο γιατρός σας έχει επιβεβαιώσει ότι δεν έχει ωτίτιδα. 

Για να αποφύγετε τα κλάματα κατά την διάρκεια της απογείωσης και προσγείωσης θηλάστε το ή δώστε του το μπιμπερό ή την πιπίλα. 

Η κατάποση βοηθά στην ρύθμιση της πίεσης στην περιοχή των αυτιών του και αποφεύγονται και οι πόνοι. Κατά την διάρκεια της πτήσης να του δίνετε κάτι να πίνει: ο πεπιεσμένος αέρας των αεροπλάνων είναι πολύ ξηρός και μπορεί το μωρό σας να αφυδατωθεί πολύ γρήγορα. 

Τέλος, για να μην κρυώνει λόγω του κλιματισμού, να έχετε μια κουβερτούλα στην τσάντα σας.

Δεν πρέπει ποτέ να το ξαπλώνετε απευθείας στο γρασίδι ή στην άμμο!

Αλήθεια: 

Στην εξοχή ή στην παραλία, να βάζετε πάντα ένα ύφασμα ή καλύτερα ένα βαμβακερό σεντόνι πριν βάλετε το μωρό σας να καθίσει ή να ξαπλώσει. Το γρασίδι φιλοξενεί ζουζούνια που ενδεχομένως τσιμπάνε και προκαλούν φαγούρα. Η άμεση επαφή του μωρού με την άμμο αντίστοιχα, μπορεί να του προκαλέσει δερματικές μολύνσεις. 

Το βουνό δεν κάνει καλό στα παιδιά κάτω του ενός έτους

Μύθος: 

Μέχρι το υψόμετρο των 1.500 μέτρων, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, με τον όρο ότι ο παιδίατρός σας έχει επιβεβαιώσει ότι όλα πάνε καλά με τα τύμπανα του αυτιού και ότι το μωρό δεν είναι συναχωμένο. 

Αν επιλέξετε το βουνό για τις πρώτες καλοκαιρινές διακοπές, να κάνετε στάσεις κάθε μισή ώρα (και στο ανέβασμα και στο κατέβασμα) για να έχει τον χρόνο ο οργανισμός του να προσαρμοστεί στις διαφορές του υψόμετρου. Να του δίνετε να πίνει πολλά υγρά αλλά και την πιπίλα του για να μην πονάνε τα αυτάκια του.

Athensmagazine.gr:

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πνιγμός: Η ησυχία είναι ανησυχητικό σημάδι

Το καλοκαίρι ο κόσμος πηγαίνει σε θάλασσες, πισίνες, ποτάμια και λίμνες προς αναζήτηση δροσιάς. 

Προσοχή, η θάλασσα είναι ελκυστική αλλά και δυστυχώς ακούμε για δυστυχήματα πνιγμού. Πρόκειται για μια θλιβερή πραγματικότητα που αφορά ενήλικες και παιδιά. Μεγάλη προσοχή πρέπει να δίνεται ιδιαίτερα στα παιδιά.

Πνιγμός, είναι η ασφυξία που προκαλείται, από την είσοδο θαλασσινού, γλυκού νερού ή οποιουδήποτε άλλου υγρού στους πνεύμονες. Η παρουσία υγρού στους πνεύμονες, δυσκολεύει ή καταργεί εντελώς την ανταλλαγή των αερίων στο επίπεδο των κυψελίδων. Υπάρχει διαφορά μεταξύ του πνιγμού σε γλυκό νερό και του πνιγμού στη θάλασσα. Στην πρώτη περίπτωση έχουμε καρδιακή ανεπάρκεια και αρρυθμία. Ενώ στη δεύτερη οξύ πνευμονικό οίδημα, υποξία και θάνατο.

Ο πνιγμός αποτελεί διεθνώς την πέμπτη συχνότερη αιτία θανάτου από ατύχημα μεταξύ όλων των ηλικιακών ομάδων και τη δεύτερη αιτία θανάτου από ατύχημα για τα παιδιά. Παρά τα σοβαρά επακόλουθα του πνιγμού πολλά θύματα μπορούν να επιβιώσουν και να αναρρώσουν πλήρως με την έγκαιρη και σωστή αντιμετώπιση.

Ο πνιγμός συμβαίνει γρήγορα και αθόρυβα, καθώς λίγα δευτερόλεπτα χαλάρωσης της προσοχής των γονιών είναι αρκετά για να πνιγεί ένα παιδί. Τα βρέφη και τα πολύ μικρά παιδιά είναι περισσότερο ευάλωτα σε πνιγμό από ελάχιστη ποσότητα νερού καθώς δεν έχουν αναπτύξει πλήρως τους σωματικούς μηχανισμούς αντίδρασης σε περίπτωση κατάποσης θαλασσινού νερού.

«Το μικρό παιδί δεν θα καταλάβει ότι πνίγεται, θα το θεωρήσει φυσιολογικό, ότι είναι μια απλή βουτιά ένα ακόμα παιχνίδι στο νερό».

Τα παιδιά κάνουν πολύ φασαρία στη θάλασσα και στις πισίνες. 

Όταν δεν ακούτε φασαρία, θα πρέπει άμεσα να βρείτε τι συμβαίνει. 

Όσο κι αν φαίνεται περίεργο, ο πνιγμός στο νερό δεν μοιάζει καθόλου με την εικόνα που οι περισσότεροι έχουμε στο μυαλό μας. 

Στις ταινίες οι άνθρωποι που πνίγονται στη θάλασσα για παράδειγμα, εμφανίζονται να κάνουν φασαρία πετώντας νερά, κουνώντας χέρια-πόδια και ουρλιάζοντας. Ο πνιγμός στα παιδιά είναι αθόρυβος, γιατί το παιδί δεν έχει προηγούμενη εμπειρία ασφυξίας και δε θα καλέσει σε βοήθεια και μπορεί να συμβεί, χωρίς φωνές για βοήθεια, χωρίς χέρια που ανεμίζουν πάνω από την επιφάνεια του νερού.

Ο πραγματικός πνιγμός είναι αθόρυβος. Ίσως η πιο ισχυρή ένδειξη ότι κάποιος πνίγεται είναι ότι δε μοιάζει να πνίγεται και αυτό γιατί:

Το άτομο που πνίγεται

• Δεν είναι σε θέση να καλέσει βοήθεια.
• Δεν μπορεί να κουνήσει τα χέρια του έξω από το νερό ζητώντας βοήθεια.
• Το σώμα παραμένει σε κάθετη (όρθια) θέση μέσα στο νερό ενώ τα πόδια δεν κάνουν καμία κίνηση για να το σπρώξουν προς τα πάνω.

Αντιμετώπιση

• Άμεση κλήση του ΕΚΑΒ.
• Προσεκτική ανάσυρση του θύματος από το νερό το ταχύτερο δυνατόν.
• Ακινητοποίηση του αυχένα.
• Εξασφάλιση βατότητας αεραγωγού - Οξυγόνωση του παιδιού
• Εάν το παιδί δεν αναπνέει άμεση έναρξη ΚΑΡΠΑ
• Αντιμετώπιση της υποθερμίας

Μέτρα πρόληψης πνιγμού

• «Οι γονείς δεν πρέπει να αφήνουμε από τα μάτια μας τα μικρά παιδιά όταν βρίσκονται κοντά ή μέσα στη θάλασσα ούτε για ένα δευτερόλεπτο, καθώς μπροστά στα μάτια μας και στα ρηχά μπορεί να συμβεί το μοιραίο. Τα παιδιά πνίγονται στα ρηχά!»
• Κολυμπάτε πάντα μαζί τους.
• Τα μικρά παιδιά πρέπει να χρησιμοποιούν τις κατάλληλες συσκευές επίπλευσης.
• Όχι κολύμπι σε βαθιά νερά.
• Όχι βουτιές.
• Όχι κολύμπι εάν δεν περάσουν τουλάχιστον 3 ώρες από το γεύμα.
• Ενθαρρύνετε τα παιδιά σας να μάθουν κολύμπι όσο το δυνατόν νωρίτερα.
• Μη μπαίνετε στην θάλασσα αν υπάρχουν μεγάλα κύματα ή ρεύματα.

Γονείς προσοχή: 

Υπάρχει και ο δευτερογενής και ξηρός πνιγμός στα παιδιά

Ωστόσο υπάρχει και ένα άλλο είδος ατυχήματος που δεν είναι και τόσο γνωστό και αφαιρεί τις ζωές αρκετών παιδιών κάθε χρόνο.

Μιλάμε για το δευτερογενή πνιγμό. 

Σε αυτή την περίπτωση, όπου τα παιδιά παραλίγο να πνιγούν, διασώθηκαν και ανένηψαν. Όλα μοιάζουν κανονικά και επιστρέφουν σπίτι, όμως μετά από μερικές ώρες ή μέρες αρχίζουν να αισθάνονται κουρασμένα, ξαπλώνουν να κοιμηθούν και δεν ξυπνούν ποτέ.

Τόσο ο ξηρός όσο και ο δευτερεύον πνιγμός, θεωρούνται άτυποι τύποι πνιγμού, καθώς συμβαίνουν αφότου ένα παιδί έχει βγει από το νερό. 

Στον ξηρό πνιγμό, το νερό που μπορεί να καταπιεί ένα παιδί, δεν εισέρχεται στους πνεύμονες. 

Ο λάρυγγας κλείνει ως άμυνα, δεν επιτρέπει στο νερό να εισέλθει, αλλά ταυτόχρονα δεν εισέρχεται και καθόλου αέρας. Ο δευτερογενής πνιγμός, από την άλλη, συμβαίνει όταν το νερό εισέρχεται μέσα στους πνεύμονες. 

Το νερό αναρροφάται μέσα στους πνεύμονες και συγκεντρώνεται εκεί, με αποτέλεσμα να γίνεται δύσκολη η αναπνοή. Αυτή η δυσκολία στην αναπνοή μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα δυνητικά και απειλητικά για τη ζωή.

Αν το παιδί σας βίωσε κάποιο περιστατικό πνιγμού, όσο ασήμαντο κι αν ήταν, ακόμα κι αν συνήλθε, δεν έχει σημασία: μεταφέρετέ το στα επείγοντα περιστατικά. Ο δευτερογενής πνιγμός προκύπτει ώρες ή ακόμα και μέρες μετά την επαφή με το νερό.

Να παρακολουθείτε το παιδί σας για τις επόμενες 24 ώρες και να ψάχνετε για συμπτώματα όπως:

Βήχας.
Συριγμός.
Δυσκολία στην αναπνοή.
Υπνηλία.
Ζαλάδα.
Υψηλός πυρετός.
Μη φυσιολογικό χρώμα δέρματος.
Αδικαιολόγητη κόπωση.

Ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης του πνιγμού είναι η πρόληψη.

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η Θάλασσα κάνει Καλό στα Παιδιά!!

Καλοκαίρι σημαίνει για τα παιδιά ξένοιαστες στιγμές στη θάλασσα και, όσο κι αν ακούγεται στερεότυπο, η θάλασσα κάνει καλό στα παιδιά.
Η θάλασσα τους προσφέρει ένα περιβάλλον γεμάτο ερεθίσματα, τα οποία συμβάλλουν στην ανάπτυξη των δεξιοτήτων τους και τους παρέχουν πολλά ψυχικά οφέλη.

Οι διαφορετικές εικόνες και η εξερεύνηση νέων «κόσμων» συναρπάζουν τα παιδιά, ειδικά όσα ζουν κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια του χρόνου στην πόλη και σε ένα διαμέρισμα.

Είτε φτιάχνουν τις δικές τους δημιουργίες στην άμμο, είτε μαζεύουν πετρούλες και κοχύλια, είτε κάνουν βουτιές παρατηρώντας τα ψαράκια, τα παιδιά απολαμβάνουν στο μέγιστο τις στιγμές αυτές. 

Αλλά ας δούμε πιο συγκεκριμένα γιατί η θάλασσα κάνει καλό στα παιδιά.

Η κολύμβηση ένα από τα ιδανικότερα αθλήματα. 

Η κολύμβηση μπορεί να έχει θετικό αντίκτυπο σε μεγάλο βαθμό στην ψυχική και σωματική υγεία και τη σωματική ανάπτυξη των παιδιών. 

Έχει ελάχιστους τραυματισμούς, δεν επιβαρύνει το μυοσκελετικό σύστημα κατά την αναπτυξιακή ηλικία του παιδιού και γυμνάζει όλο το σώμα. 

Επιπλέον, η επαφή με το νερό είναι πολύ ευεργετική και βοηθά να χαλαρώσει το σώμα και το μυαλό. 

Επίσης, ενισχύει την αυτοπεποίθηση, την αυτοεκτίμηση και το θάρρος των παιδιών, ισχυροποιεί τη θέλησή τους και προάγει την ανεξαρτησία τους. 

Τέλος, Το κολύμπι στη θάλασσα διευκολύνει και ενισχύει την κυκλοφορία του αίματος στο σώμα.

Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα. 

Τα στοιχεία που περιέχει το θαλασσινό νερό, απορροφώνται εύκολα από το σώμα μας ενώ κολυμπάμε ή εισπνέονται με το θαλασσινό αέρα, ενισχύοντας το ανοσοποιητικό σύστημα. Διευκολύνει τον ύπνο. 

Ο αέρας της θάλασσας περιέχει υγιή αρνητικά ιόντα που επιταχύνουν την ικανότητα απορρόφησης του οξυγόνου. Τα αρνητικά ιόντα εξισορροπούν τα επίπεδα της σεροτονίνης, της χημικής ουσίας που συνδέεται με τη ρύθμιση του ύπνου. 

Η έλλειψη σεροτονίνης, μπορεί να εκδηλωθεί με συμπτώματα, όπως η αϋπνία.

Δίνει στα παιδιά τη δυνατότητα να εξερευνήσουν. 

Η παραλία μπορεί να παρομοιαστεί με ένα τέλειο εργαστήριο, καθώς τους προσφέρει πληθώρα υφών και αισθήσεων: στεγνή άμμος, υγρή άμμος, βράχια, θαλάσσιοι οργανισμοί και ζώα, φύκια, ζεστή άμμος, κρύα άμμος, άνεμος κ.λπ. 

Η έκθεση των παιδιών στις διάφορες αυτές αισθητηριακές εμπειρίες μπορεί να είναι θεραπευτική, να βελτιώσει τις κινητικές τους δεξιότητες και να τα βοηθήσει στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τον κόσμο γύρω τους.

Μαθαίνουν να αγαπούν τη φύση. 

H έκθεση των παιδιών σε μη δομημένα, εξωτερικά περιβάλλοντα όπως η παραλία, τα βοηθά να αναπτύξουν μια δια βίου εκτίμηση για τη φύση, η οποία με τη σειρά της οδηγεί σε έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής.

Η παραμονή στη θάλασσα συμβάλλει στην δημιουργία της απαραίτητης βιταμίνης D. 

Είναι σημαντικό για τα παιδιά να παράγουν επαρκή αποθέματα βιταμίνης D και το ηλιακό φως, που είναι άπλετο στη θάλασσα, παρέχει το μεγαλύτερο μέρος της βιταμίνης D που χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός. 

Η χρόνια έλλειψη βιταμίνης D στα παιδιά έχει ως αποτέλεσμα σκελετικές ανωμαλίες και κοντό ανάστημα.Στη χώρα μας, που η ηλιοφάνεια είναι αυξημένη και σε παιδιά με ανοικτό χρώμα δέρματος, η έκθεση στον ήλιο για 10-15 λεπτά ημερησίως είναι αρκετή για την παραγωγή της απαραίτητης ποσότητας βιταμίνης D. 

Δεν ξεχνάμε βέβαια όλα τα απαραίτητα μέτρα προφύλαξης που πρέπει να λαμβάνουμε για την ασφαλή έκθεση των παιδιών στον ήλιο και την αποφυγή των βλαβερών συνέπειών του.

Η θάλασσα τους χαρίζει αίσθηση ελευθερίας και ηρεμία. 

Όλη μέρα με μαγιό, βουτιές, παιχνίδια, γέλια, φίλους, οι στιγμές κοντά στη θάλασσα τους προσφέρουν μοναδικές αναμνήσεις σε κάθε παιδί!

citykidsguide

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Γιατί το παιδί φοβάται να μπει στη θάλασσα...

... και πώς θα το ξεπεράσει

Τώρα που καλοκαίριασε για τα καλά, τα περισσότερα παιδιά λαχταράνε να βρεθούν στην κοντινότερη παραλία και να χαρούνε το παιχνίδι στη θάλασσα.

Υπάρχουν, όμως, κι εκείνα που, για τον έναν ή τον άλλο λόγο, έχουν αναπτύξει μια φοβία που δεν τα αφήνει να απολαύσουν τη θάλασσα, όπως κάνουμε όλοι μας κάθε τέτοια εποχή. Είναι μια ψυχολογική κατάσταση που αποτρέπει ένα παιδί απ’ το να χαρεί τις διακοπές του, το αναγκάζει να μείνει εκτός μιας πολύ όμορφης συλλογικής εμπειρίας και του στερεί κάποιες πολύ ωραίες καλοκαιρινές αναμνήσεις. 

Ας δούμε, λοιπόν, γιατί μπορεί να συμβαίνει αυτό και πως μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί να το ξεπεράσει.

Γιατί το παιδί φοβάται τη θάλασσα

Είχε μια κακή εμπειρία με το νερό
Τις περισσότερες φορές, ο φόβος του παιδιού για τη θάλασσα οφείλεται σε κάποια παλιότερη δυσάρεστη εμπειρία είτε είχε να κάνει με το νερό γενικότερα (στο μπάνιο του ή σε κάποια παιδική πισίνα) είτε με την ίδια θάλασσα – κάτι που του συνέβη πέρσι π.χ. ενώ κολυμπούσε και εκείνη τη στιγμή φάνηκε ασήμαντο.

Φοβάται να απομακρυνθεί απ’ τους γονείς
Είναι πολύ πιθανό, ένα παιδί να νιώσει πως μπαίνοντας στη θάλασσα, οι γονείς του δεν μπορούν να το προστατέψουν όπως όταν είναι έξω, δίπλα τους στην παραλία. Αυτή η ανασφάλεια μπορεί σταδιακά να μετουσιωθεί σ’ έναν ανυπέρβλητο φόβο.

Φοβάται το άγνωστο και το απέραντο
Η αλήθεια είναι ότι η εικόνα της θάλασσας που εκτείνεται στο άπειρο, βαθαίνει και μας κρύβει όσα βρίσκονται κάτω απ’ το νερό, μπορεί να φανεί τρομακτική σε ένα παιδί και να του προκαλέσει μια ισχυρή επιφύλαξη για το αν πρέπει να βουτήξει ή όχι – ακόμη και θαλασσοφοβία.

Οι γονείς είναι εξίσου φοβικοί με τη θάλασσα
Τα παιδιά συχνά υιοθετούν συμπεριφορές των ανθρώπων που αποτελούν πρότυπο για ‘κείνα, είτε είναι οι γονείς είτε κάποιο άλλο πρόσωπο του περιβάλλοντός τους. Αν το πρότυπό του είναι φοβικό με τη θάλασσα, τότε το παιδί μπορεί να αναπτύξει μια αντίστοιχα φοβική στάση.

Πώς θα το βοηθήσετε να ξεπεράσει τον φόβο του

Κάντε την προετοιμασία για τη βόλτα στη θάλασσα ευχάριστη
Ένα παιδί που φοβάται τη θάλασσα, δεν περιμένει να τη δει για να πυροδοτηθεί ο φόβος του. Ισως, μάλιστα, ο φόβος να είναι μεγαλύτερος από τη στιγμή που θα μάθει ότι θα πάτε θάλασσα μέχρι τη στιγμή που θα φτάσετε. Οπότε, κάντε την προετοιμασία όσο γίνεται πιο ευχάριστη και βρείτε τρόπους να πάρετε το μυαλό του παιδιού απ’ τον προορισμό πριν και κατά τη διάρκεια της διαδρομής.

Αρχικά, μην πιέζετε το παιδί να προσπαθήσει
Μπορεί να σας φαίνεται αδιανόητο ένα παιδί να μην τρελαίνεται με τη θάλασσα, αλλά σ’ αυτήν την περίπτωση πρέπει να το αποδεχτείτε και να δώσετε στο παιδί τον χρόνο του. Ίσως είναι απλώς θέμα εξοικείωσης και το παιδί θα απελευθερωθεί σταδιακά, καθώς βλέπει τους γύρω του (και εσάς, φυσικά) να απολαμβάνουν το νερό.

Κατόπιν, δείξτε του ότι εσείς δεν φοβάστε
Δημιουργήστε ένα θετικό πρότυπο για το παιδί, δείχνοντάς του ότι εσείς νιώθετε άνετοι μέσα στο νερό και δεν έχετε τον παραμικρό φόβο. Βλέποντας τους γονείς του να είναι ασφαλείς, είναι πολύ πιθανό να άρει γρηγορότερα τις επιφυλάξεις του.

Επιλέξτε μια ρηχή και ήρεμη θάλασσα
Η αλήθεια είναι ότι δεν κάνουν όλες οι θάλασσες για παιδιά, πόσο μάλλον για παιδιά που φοβούνται το νερό. Επιλέξτε μια παραλία με ρηχά και κρυστάλλινα νερά, που το παιδί μπορεί να δει μέσα κι ίσως έτσι, ένα μέρος της ανασφάλειάς του φύγει εξαρχής. Σε κάθε περίπτωση, μια ήρεμη, φιλική θάλασσα είναι το καλύτερο μέρος για να «δουλέψετε» με το παιδί ώστε να ξεπεράσει τον φόβο του.

Επιλέξτε παιχνίδια που θέλουν άμμο και νερό
Σε κάθε παιδί αρέσει το παιχνίδι και μια αμμουδερή παραλία (τέτοια να διαλέξετε) είναι στην ουσία ένας τεράστιος παιδότοπος. Πάρτε μαζί σας παιχνίδια που παίζονται με άμμο και νερό και παίξτε μαζί με το παιδί – για παράδειγμα, χτίστε πυργάκια μαζί του, παρακινώντας το να φέρει εκείνο το νερό για τη λάσπη ή παίξτε όσο γίνεται πο κοντά στο κύμα. Είναι ένας τρόπος να εξοικειωθεί με το περιβάλλον και, σταδιακά, και με το θαλασσινό στοιχείο.

Μπείτε στη θάλασσα μαζί του και προχωρείστε βήμα-βήμα
Κάθε παιδί έχει τους δικούς του χρόνους, οπότε δεν μπορείτε να γνωρίζετε πότε το δικό σας θα είναι έτοιμο να κάνει την υπέρβαση. Όταν αυτό συμβεί όμως, ξεχάστε την παλιά αντίληψη ότι αν βουτήξει θα κολυμπήσει κιόλας. Πιάστε το απ’ το χέρι και μπείτε στη θάλασσα μαζί, με τον δικό του ρυθμό και μέχρι το σημείο που εκείνο θέλει. Μείνετε μαζί του όσο χρειαστεί, δώστε του χρόνο να εξοικειωθεί με το γεγονός ότι περιβάλλεται από νερό και προσπαθήστε να κάνετε αυτές τις στιγμές όσο πιο ευχάριστες γίνεται.

Μην ξεχνάτε, η υπέρβαση θα γίνει βήμα βήμα και όχι απαραίτητα μονομιάς, μέσα σε μια μέρα. Έχετε υπομονή, δείξτε κατανόηση και σύντομα θα έχετε στην οικογένεια έναν μικρό κολυμβητή.

Λίνα Σερέτη 
mama365.gr

Τι να κάνετε εάν το παιδί φοβάται τη θάλασσα

Δεν έχει σημασία πόσο του αρέσει να παίζει στην μπανιέρα και να αρνείται να βγει μετά το μπάνιο του. 

Μπορεί το μικρό σας να φοβάται την πισίνα ή την θάλασσα.

Οι παραλίες κάθε μέρα γεμίζουν με οικογένειες που επιζητούν να απολαύσουν τον ήλιο και τη θάλασσα – ωστόσο, για μερικά παιδιά το γεγονός αυτό αποτελεί πηγή άγχους και ανησυχίας.

Πολλά από αυτά φοβούνται το νερό και αντιδρούν άσχημα και μόνο στην ιδέα να πλησιάσουν την θάλασσα.

Βοηθήστε τα μικρά σας να ξεπεράσουν το φόβο τους με υπομονή κυρίως, παρέχοντας τους παράλληλα εναλλακτικούς τρόπους να διασκεδάσουν με την άμμο και τα παιχνίδια τους.

Διαβάστε μερικές συμβουλές για να βοηθήσετε το παιδί σας να σταματήσει να φοβάται τη θάλασσα γρήγορα και χωρίς γκρίνιες.

• Προτιμήστε παραλίες ρηχές με αμμουδιά.
• Πλησιάστε το νερό της θάλασσας, σιγά σιγά, μέρα με την ημέρα.
• Παίξτε μαζί του εκεί που σκάει το κύμα με τα κουβαδάκια του.
• Μην επιχειρήσετε να βουτήξετε το παιδί με το ζόρι στη θάλασσα.
• Όταν θα βεβαιωθείτε ότι το παιδί έχει σταματήσει να φοβάται το νερό, πάρτε το από το χεράκι του και περπατήστε στη ρηχή θάλασσα αφού πρώτα του έχετε βάλει τα μπρατσάκια του.

onlarissa.gr

Έτσι δεν θα κινδυνέψει το παιδί στην παραλία

Χρήσιμες και απλές μέθοδοι για να διατηρήσουμε το παιδί ασφαλές στην παραλία και να απολαύσουμε ξέγνοιαστες καλοκαιρινές στιγμές χωρίς άγχος.

Τα καλοκαιρινά μπάνια στη θάλασσα είναι η χαρά των παιδιών, ταυτόχρονα όμως γεννούν και ανησυχία στους γονείς εξαιτίας των ατυχημάτων που μπορούν να συμβούν στην παραλία. Ακολουθώντας, ωστόσο, ορισμένες απλές αλλά ουσιαστικές οδηγίες που προτείνουν οι ειδικοί -προπονητές κολύμβησης, παιδίατροι ναυαγοσώστες-, μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας να παίζει και να κολυμπά με ασφάλεια στη θάλασσα. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, να θυμάστε πως πρέπει να κρατάτε την ψυχραιμία σας ό,τι και αν συμβεί στην παραλία.

Μείνετε κοντά στα παιδιά

Τα παιδιά πρέπει να συνοδεύονται από έναν ενήλικο στη θάλασσα.

Ποτέ μην τα εμπιστεύεστε σε μεγαλύτερα παιδιά. Επίσης, όσο πιο μικρό είναι το παιδί, τόσο πιο κοντά του πρέπει να είστε. Στα μικρά παιδιά (π.χ. 3 χρονών) συνιστάται η επίβλεψη αφής – δηλαδή, να μπορείτε να πιάσετε το παιδί ανά πάσα στιγμή απλώνοντας το χέρι σας, ακόμη και αν βρίσκεται στην ακροθαλασσιά.

Ελέγξτε την παραλία

O έλεγχος της παραλίας είναι η μεγαλύτερη υποχρέωσή σας όταν πηγαίνετε για μπάνιο με τα παιδιά. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι ασφαλές μέρος για κολύμπι είναι πάντοτε αυτό που παρουσιάζει τους λιγότερους κινδύνους. Γι’ αυτό, λοιπόν:

● Διαβάζετε τυχόν πινακίδες ή ρωτάτε το ναυαγοσώστη (αν υπάρχει) για τις ιδιαιτερότητες της περιοχής (ρεύματα, βράχια, επικίνδυνα ψάρια, μορφολογία βυθού). Εάν η παραλία δεν είναι οργανωμένη, ενημερωθείτε από τους ντόπιους ή τους άλλους λουόμενους.
● Ελέγξτε αν υπάρχει μεγάλη κίνηση σκαφών ή αν γίνονται θαλάσσια σπορ κοντά στην ακτή.
● Βλέπετε αν τα νερά είναι καθαρά (η γαλάζια σημαία στην παραλία εγγυάται την ποιότητα των νερών).

Τα όρια προφυλάσσουν

Ορίστε με σαφήνεια στο παιδί μέχρι πού επιτρέπεται να κολυμπάει, π.χ. «Μέχρι εκείνη τη σημαδούρα». Μπορεί να πάει πιο βαθιά μόνο εάν κολυμπάτε δίπλα του και είστε σίγουροι ότι μπορείτε να το βοηθήσετε.

Εάν το παιδί είναι παρορμητικό, να είστε ακόμη πιο αυστηροί στα όρια που θα θέσετε. Επίσης, πρέπει να είστε προσεκτικοί και με τα παιδιά που πηγαίνουν κολυμβητήριο! Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι γονείς συχνά υπερεκτιμούν τις ικανότητες των παιδιών τους όταν αυτά πηγαίνουν κολυμβητήριο, με αποτέλεσμα να χαλαρώνουν την επιτήρησή τους.

in.gr

Δέκα τρόποι για να μη φοβάται το παιδί τη θάλασσα

Οι οδηγίες των παιδιάτρων συχνά είναι ρητές: «Bουτήξτε το παιδί στην θάλασσα αμέσως μόλις γεννηθεί. Τα μωρά είναι τόσο εξοικειωμένα με το νερό όσο και τα ψάρια…» Κι όμως, κάποια παιδιά μπορεί να απεχθάνονται το νερό.

Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες δεν είναι όλα τα παιδιά «εραστές» της θάλασσας, αλλά ούτε και επιτυγχάνουν τις ίδιες αντιστάσεις στην κλίμακα του φόβου. Κάθε παιδί είναι μία ξεχωριστή περίπτωση, μία διαφορετική οντότητα της οποίας οφείλουμε να σεβαστούμε τις προτιμήσεις του.

Πολλοί γονείς ωστόσο υποχρεώνουν άμεσα ή έμμεσα τα παιδιά να αγαπήσουν την θάλασσα, αγνοώντας ενδεχομένως ότι καμιά αγάπη δεν κερδίζεται με το ζόρι. Οι ειδικοί επισημαίνουν από καιρό σε καιρό πως κανένα «θαυματουργό» θαλασσινό νερό και καμία άσκηση επί θαλάσσης δεν είναι ευεργετικά αν δεν γίνονται με κέφι και όρεξη από το παιδί.

Δέκα tips θαλάσσιας εξοικείωσης

1. Πριν την εξόρμηση στην θάλασσα καλλιεργείστε του ένα κλίμα χαράς. Μιλήστε του για τα παιχνίδια με νερό και πύργους στην άμμο.
2. Αρχικά, παίξτε μαζί του σε μεγάλη απόσταση από την άκρη της θάλασσας φροντίζοντας να το βρέχετε συχνά με θαλασσινό νερό.
3. Σε καμία περίπτωση μην πιέσετε το παιδί να μπει στην θάλασσα και ποτέ μην επιχειρήσετε να το βουτήξετε με το ζόρι. Μία τέτοια κίνηση μπορεί να το κάνει να αντιπαθήσει την θάλασσα (και εσάς) για πολύ καιρό
4. Ακόμη κι αν είναι αλήθεια μην δείξετε στο παιδί ότι φοβάστε το νερό. Ο πανικός σας όχι μόνο εκλαμβάνεται από το παιδί αλλά μεταδίδεται σαν… ίωση
5. Μην του δείχνετε ότι θέλετε διακαώς να κολυμπήσει. Κάντε την… αδιάφορη!
6. Αποφύγετε τις θάλασσες με κύμα, παγωμένα νερά και βράχια.
7. Μπείτε αργά στο νερό κρατώντας το παιδί στην αγκαλιά σας, όρθιο ή στο πλάι, μιλώντας του ήρεμα, χαμογελώντας κι έχοντας στραμμένο το πρόσωπό του προς το δικό σας.
8. Τα μπρατσάκια ή το σωσίβιο δεν χρειάζονται πριν εξοικειωθεί το παιδί με τη θάλασσα κι αυτό θα γίνει ευκολότερα αν νιώσει ασφαλές στην αγκαλιά σας.
9. Βυθίστε σιγά σιγά ολόκληρο το κορμάκι του μέσα στο νερό, το οποίο δεν θα πρέπει να ξεπερνά τους ώμους του
10. Μην το κρατάτε στάσιμο, αλλά μετακινήστε το μαλακά μέσα στη θάλασσα και κάντε διάφορα παιχνίδια με τα χέρια και τα πόδια.
11. Αν το παιδί δεν θέλει να μπει με τίποτα στο νερό θα πρέπει να υποχωρήσετε και να αποχωρήσετε από την παραλία αναβάλλοντας την επιχείρηση «μπάνιο» για την επόμενη ημέρα…

Πηγή: ygeiamou.gr

cretalive.gr

Ασφάλεια του παιδιού στη θάλασσα

ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΠΑΝΙΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΑΣ ΑΣΦΑΛΕΣ 

Τα καλοκαιρινά μπάνια στη θάλασσα είναι η χαρά των παιδιών, ταυτόχρονα όμως γεννούν και ανησυχία στους γονείς εξαιτίας των ατυχημάτων που μπορούν να συμβούν στην παραλία. Ακολουθώντας, ωστόσο, ορισμένες απλές αλλά ουσιαστικές οδηγίες που προτείνουν οι ειδικοί -προπονητές κολύμβησης, παιδίατροι ναυαγοσώστες-, μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας να παίζει και να κολυμπά με ασφάλεια στη θάλασσα. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, να θυμάστε πως πρέπει να κρατάτε την ψυχραιμία σας ό,τι και αν συμβεί στην παραλία!

Ελέγξτε την παραλία
O έλεγχος της παραλίας είναι η μεγαλύτερη υποχρέωσή σας όταν πηγαίνετε για μπάνιο με τα παιδιά. Oι ειδικοί επισημαίνουν ότι ασφαλές μέρος για κολύμπι είναι πάντοτε αυτό που παρουσιάζει τους λιγότερους κινδύνους. Γι’ αυτό, λοιπόν:
Διαβάζετε τυχόν πινακίδες ή ρωτάτε το ναυαγοσώστη (αν υπάρχει) για τις ιδιαιτερότητες της περιοχής (ρεύματα, βράχια, επικίνδυνα ψάρια, μορφολογία βυθού). Εάν η παραλία δεν είναι οργανωμένη, ενημερωθείτε από τους ντόπιους ή τους άλλους λουόμενους.
Ελέγξτε αν υπάρχει μεγάλη κίνηση σκαφών ή αν γίνονται θαλάσσια σπορ κοντά στην ακτή.
Βλέπετε αν τα νερά είναι καθαρά (η γαλάζια σημαία στην παραλία εγγυάται την ποιότητα των νερών).

Δώστε τους σαφείς οδηγίες
Εάν η θάλασσα έχει βράχια, τότε επισημάνετε στα παιδιά να κολυμπούν σε απόσταση από αυτά. Διαφορετικά, ένα δυνατό κύμα μπορεί να τα σπρώξει προς τα βράχια και να τα τραυματίσει. Ακόμη, ζητήστε από τα μεγαλύτερα παιδιά να βουτούν με τα πόδια και όχι με το κεφάλι, ιδιαίτερα αν δεν γνωρίζετε καλά τα νερά. Για τον ίδιο λόγο, ζητήστε από τα παιδιά να αποφεύγουν τα σπρωξίματα μέσα στο νερό. Τέλος, αν η θάλασσα έχει κύμα, πείτε στα παιδιά να κολυμπούν με την πλάτη προς την ακτή, ούτως ώστε να μην καλυφθούν ξαφνικά από τα κύματα και τρομάξουν.

Θέστε όρια
Ορίστε με σαφήνεια στο παιδί μέχρι πού επιτρέπεται να κολυμπάει, π.χ. «Μέχρι εκείνη τη σημαδούρα». Μπορεί να πάει πιο βαθιά μόνο εάν κολυμπάτε δίπλα του και είστε σίγουροι ότι μπορείτε να το βοηθήσετε. Εάν το παιδί είναι παρορμητικό, να είστε ακόμη πιο αυστηροί στα όρια που θα θέσετε. Επίσης, πρέπει να είστε προσεκτικοί και με τα παιδιά που πηγαίνουν κολυμβητήριο! Oι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι γονείς συχνά υπερεκτιμούν τις ικανότητες των παιδιών τους όταν αυτά πηγαίνουν κολυμβητήριο, με αποτέλεσμα να χαλαρώνουν την επιτήρησή τους.

Να είστε κοντά τους
Τα παιδιά πρέπει να συνοδεύονται από έναν ενήλικο στη θάλασσα. Ποτέ μην τα εμπιστεύεστε σε μεγαλύτερα παιδιά. Επίσης, όσο πιο μικρό είναι το παιδί, τόσο πιο κοντά του πρέπει να είστε. Στα μικρά παιδιά (π.χ. 3 χρονών) συνιστάται η επίβλεψη αφής - δηλαδή, να μπορείτε να πιάσετε το παιδί ανά πάσα στιγμή απλώνοντας το χέρι σας, ακόμη και αν βρίσκεται στην ακροθαλασσιά.

Πότε να μάθει κολύμπι το παιδί;
Σύμφωνα με τις συστάσεις της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής, τα παιδιά μέχρι τα τέταρτα γενέθλιά τους δεν είναι εξελικτικά έτοιμα να κάνουν μαθήματα κολύμβησης. Μέχρι τότε, ωστόσο, μπορούν να συμμετέχουν σε προγράμματα κινητικής αγωγής στο νερό (π.χ. baby swimming). Ωστόσο, οι γονείς δεν πρέπει να εφησυχάζουν ότι το παιδί τους είναι ασφαλές στο νερό επειδή έχει συμμετάσχει σε τέτοιου είδους μαθήματα!

Το παιδί παρασύρθηκε από τα κύματα!
Εάν πρόκειται για μικρό παιδί (π.χ. 2-3 χρονών), μπαίνετε αμέσως στη θάλασσα και το βγάζετε έξω. Εάν όμως το παιδί έχει παρασυρθεί στα βαθιά, το βοηθάτε μόνο εφόσον ξέρετε τον τρόπο. Oι ναυαγοσώστες επισημαίνουν ότι ο βασικός κανόνας της διάσωσης είναι ότι ποτέ δεν προσεγγίζει ο διασώστης το θύμα σώμα με σώμα. Πάντοτε του δίνει κάτι να πιαστεί (π.χ. ένα σκοινί, μια πετσέτα, ένα αναποδογυρισμένο κουβαδάκι, μια σανίδα), ώστε να το τραβήξει έξω. Εάν το παιδί έχει χάσει τις αισθήσεις του, δώστε του τις πρώτες βοήθειες
Ξαπλώστε το στην άμμο και καλέστε αμέσως για βοήθεια (το ναυαγοσώστη ή το 112).
Βάζετε το πρόσωπό σας κοντά στη μύτη και το στόμα του για να δείτε αν αναπνέει.
Εάν αναπνέει, το γυρίζετε στο πλάι (πλάγια θέση ασφαλείας) και περιμένετε να συνέλθει, παρακολουθώντας το μέχρι να έρθει η βοήθεια.
Εάν δεν αναπνέει, τότε βάζετε το ένα σας χέρι στο μέσο του στέρνου κάτω από τη νοητή γραμμή που σχηματίζουν οι θηλές και κάνετε 30 μαλάξεις μετρώντας ως εξής: «και 1, και 2, και 3… και 30». Κάθε 30 μαλάξεις κάνετε δύο τεχνητές αναπνοές: Ανασηκώνετε το πιγούνι του παιδιού, κλείνετε τη μύτη του και ανοίγετε το στόμα του. Εισπνέετε βαθιά και εκπνέετε στο στόμα του. Στη διάρκεια ενός λεπτού πρέπει να επαναλάβετε τρεις φορές αυτή τη διαδικασία. Σταματάτε μόνο αν το παιδί συνέλθει ή έρθει η βοήθεια.

Να φάει ένα σάντουιτς
Τα παιδιά πρέπει να μπαίνουν στο νερό όταν έχει τελειώσει η διαδικασία της πέψης, δηλαδή τέσσερις ώρες μετά το γεύμα (τόσες ώρες χρειάζονται για την πέψη ενός γεύματος με κρέας). Διαφορετικά, υπάρχει πάντα ο σοβαρότατος κίνδυνος της εισρόφησης θαλάσσιου νερού στους πνεύμονες. Για τον ίδιο λόγο, μη δίνετε στο παιδί σάντουιτς ή πολλά φρούτα (που πέπτονται δύσκολα) ενώ κάνει ακόμη μπάνιο. Βέβαια, το τι συνιστά γεύμα προς αποφυγή στην παραλία εξατομικεύεται ανάλογα με την ηλικία και τις διατροφικές συνήθειες κάθε παιδιού, π.χ. ένα απλό σάντουιτς με τυρί μπορεί να αποτελεί πλήρες γεύμα για ένα παιδί δύο χρονών, όχι όμως και για ένα παιδί 11 χρονών. Πάντως, εάν το παιδί φάει κανονικό γεύμα στην παραλία (ακόμη και σε σάντουιτς), δεν πρέπει να ξαναμπεί στο νερό πριν περάσουν 3-4 ώρες.

Μην εμπιστεύεστε τα μπρατσάκια
Ακόμη και αν τα παιδιά φορούν μπρατσάκια ή σωσίβιο, αυτό δεν σημαίνει ότι μπορείτε να τα αφήσετε χωρίς επίβλεψη στο νερό, επειδή τα φουσκωτά βοηθήματα δεν αποτελούν σωστικά μέσα. Απεναντίας, με ένα ελαφρύ ρεύμα αέρα το παιδί με τα μπρατσάκια μπορεί να παρασυρθεί μακριά μέσα στο νερό. Γι’ αυτό και συστήνουν τα παιδιά να εμπιστεύονται τις δικές τους δυνάμεις. Εάν πάντως θέλετε το παιδί να έχει ένα βοήθημα, προτιμήστε τα κολυμβητικά σωσίβια επίβλεψης ή τα κολυμβητικά γιλέκα (πωλούνται κυρίως σε καταστήματα με αθλητικά είδη).

Τι να πείτε στα παιδιά πριν πάτε στη θάλασσα

• Εάν κάποιο παιδί κινδυνεύει, να φωνάξουν αμέσως έναν ενήλικο ή το ναυαγοσώστη. Να μην επιχειρήσουν να το βοηθήσουν μόνα τους.
• Να μην υπερεκτιμούν τις δυνάμεις τους μέσα στο νερό και να μην απομακρύνονται ποτέ από το σημείο της παραλίας όπου βρίσκεστε.
• Να κολυμπούν πάντα κοντά σας και να μην μπαίνουν ποτέ στο νερό μόνα τους ή χωρίς να σας το πουν.
• Να μη φωνάζουν «βοήθεια» χωρίς λόγο, παρά μόνο όταν έχουν σοβαρό πρόβλημα, π.χ. όταν νιώθουν ότι δεν μπορούν να φτάσουν κολυμπώντας μόνα τους στην ακτή.

Γράφει ο Κέκκος Μάρκου, Παιδίατρος

https://www.xronos.gr/arthra/asfaleia-toy-paidioy-sti-thalassa

Τι κάνουμε αν μπει νερό στο αυτί του παιδιού μετά το μπάνιο στη θάλασσα

Ποια είναι η πρώτη μας κίνηση και τι πρέπει να αποφύγουμε σε περίπτωση που μπει νερό στο αυτί του παιδιού και βουλώσει; 

Ακολουθούν όλες οι απαντήσεις

Το καλοκαίρι είναι εδώ μαζί με αμέτρητες βουτιές μία συνήθεια άμεσα συνυφασμένη με τις διακοπές των παιδιών. 
Ωστόσο, σύμφωνα με τους ειδικούς, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, η συχνότητα των προβλημάτων στα αυτιά τριπλασιάζεται σε παιδιά από 5 έως 14 χρόνων. 
Τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνουμε αν μπει νερό στο αυτί του παιδιού; 

Ο κ. Ιωάννης Νάσιος, χειρουργός ωτορινολαρυγγολόγος έχει όλες τις απαντήσεις.

Ποια πρέπει να είναι η πρώτη μας κίνηση όταν το παιδί μας πει: «Μπήκε νερό στο αυτί μου και βούλωσε»;

Κατ’ αρχήν δεν υπάρχει λόγος πανικού. 
Συνήθως είναι κάτι το προσωρινό. Σαν πρώτη κίνηση, είναι να γείρουμε το κεφαλάκι του παιδιού στο πλάι από την πλευρά του αυτιού που μας παραπονείται πως βούλωσε. 
Τραβάμε το αυτάκι ελαφρά προς τα πίσω και πάνω (έτσι ευθειάζει ο έξω ακουστικός πόρος) και αφήνουμε να «στραγγίξει» πάνω σε μια πετσετούλα για μερικά δευτερόλεπτα.

Αν δεν επανέλθει αμέσως ή μετά από λίγες ώρες, καλό είναι να απευθυνθούμε στον ΩΡΛ ώστε να δώσει την λύση, καθώς η πιθανή συσσώρευση κυψελίδας, σε συνδυασμό με το νερό, έχει φράξει τον έξω ακουστικό πόρο.

Κάποιοι ισχυρίζονται ότι καλό είναι να ρίχνουμε μέσα στο αυτί του παιδιού λίγες σταγόνες καθαρό οινόπνευμα προκειμένου να εξατμιστεί στο νερό. Συμφωνείτε;

Κατόπιν οδηγίας του ειδικού γιατρού, ναι, μπορεί να γίνει και αυτό. Το καθαρό οινόπνευμα, βοηθά στο να στεγνώσει το αυτί. Το μπλε οινόπνευμα απαγορεύεται, γιατί προκαλεί ξηροδερμία.

Προσοχή: δεν βάζουμε κανενός είδους ωτικές σταγόνες στο αυτί μας γενικότερα, αν πριν δεν έχει ελεγχθεί το τύμπανο. Μια πιθανή διάτρηση του τυμπανικού υμένα, θα επιτρέψει την είσοδο της φαρμακευτικής ουσίας στο μέσο ους και αυτό αποτελεί σοβαρό κίνδυνο για την ακοή μας, καθώς πολλές φαρμακευτικές ουσίες, είναι ωτοτοξικές.

Τι κάνουμε όταν το αυτί δεν ξεβουλώνει; Οι παλιοί έλεγαν: «Κλείσε τη μύτη και το στόμα και φύσα δυνατά για να ξεβουλώσει». Είναι ασφαλής αυτή η μέθοδος η όχι;

Όπως προαναφέραμε, όταν δεν ξεβουλώνει το αυτί, επισκεπτόμαστε τον ΩΡΛ ώστε να βρει το ακριβές αίτιο. Η μέθοδος αυτή, δεν αφορά το εξωτερικό αυτί, και την πιθανή ύπαρξη νερού εντός του έξω ακουστικού πόρου, καθώς ο τυμπανικός υμένας, αποτελεί «φράγμα» μεταξύ του έξω ακουστικού πόρου και του μέσου ωτός. 
Η μέθοδος Valsalva, όπως λέγεται αυτή η κίνηση, βοηθά στην εξίσωση των πιέσεων εντός και εκτός του αυτιού και την απόφραξη της ευσταχιανής σάλπιγγας. 
Αυτή, ας την παρομοιάσουμε με ένα σωληνάκι, που συνδέει το αυτί μας με το πίσω μέρος της μύτης μας. Μπορεί να μας βοηθά σε μια κατάδυση ή σε κάποιο μεγάλο υψόμετρο, όμως σίγουρα δεν έχει πώς να μας βοηθήσει στην αποβολή του νερού που μπορεί να έχει παγιδευτεί στο αυτί μας.

Αληθεύει ότι η χρήση μπατονέτας για την αφαίρεση του νερού απαγορεύεται ρητά;

Κάποτε, ένας Καθηγητής Ωτορινολαρυγγολογίας, μας είχε πει: «Μη βάζετε μέσα στο αυτί σας, οτιδήποτε είναι μικρότερο από τον… αγκώνα σας!»

Η χρήση της μπατονέτας, σπρώχνει βαθύτερα προς τα μέσα, το κερί (κυψελίδα), στον έξω ακουστικό πόρο. Αυτό, μπορεί να τραυματίσει την λεπτή και ευαίσθητη επιδερμίδα του, όπως επίσης και τον τυμπανικό υμένα, ο οποίος έχει πάχος μόλις 3 χιλιοστά.

Το κερί (κυψελίδα) έχει λόγο ύπαρξης, και δεν είναι ένδειξη ακαθαρσίας, όπως πιστεύει ο πολύς κόσμος.

Προστατεύει τον έξω ακουστικό πόρο, από τα μικρόβια, τους μύκητες και λιπαίνει το λεπτό δέρμα που τον καλύπτει. Συνεπώς προστατεύει το αυτί μας από τις μολύνσεις, ακόμα και από την είσοδο κάποιων μικρών εντόμων, πράγμα που δεν είναι σπάνιο και συμβαίνει αρκετές φορές.

Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, άνθρωποι που έχουν υπερέκκριση κυψελίδας, το καλύτερο που έχουν αν κάνουν, είναι να επισκέπτονται ανά τακτά διαστήματα, τον Ωτορινολαρυγγολόγο τους για καθαρισμό, με ειδικά εργαλεία.

Υπάρχουν κάποια μέτρα πρόληψης; Για παράδειγμα ενδείκνυται να χρησιμοποιούν τα παιδιά ωτοασπίδες;

Συγκεκριμένα μέτρα πρόληψης, με την στενή έννοια, δεν υπάρχουν.

Όμως κρίνεται σωστό, πριν τις καλοκαιρινές μας διακοπές ή την ενασχόληση μας με την θάλασσα, να έχουμε κάνει έναν προληπτικό έλεγχο, ώστε να αποφύγουμε δυσάρεστες καταστάσεις, που θα μας χαλάσουν την καλή διάθεση. Έναν λόγο παραπάνω, όσοι έχουν κάποιο ιστορικό ωτίτιδας ή υπερέκκρισης κυψελίδας.

Μεγαλύτερη προσοχή χρειάζεται για όσους θα κάνουν μπάνιο σε πισίνες, καθώς η συγκέντρωση βακτηριδίων και μικροβίων είναι μεγαλύτερη σε αυτές, όσο «καθαρές» και αν μοιάζουν. Συνεπώς και αυξάνει ο κίνδυνος για μια εξωτερική ωτίτιδα.

Προσοχή στις βουτιές σε βάθη άνω του ενός μέτρου, ιδιαίτερα αν η ρινική μας αναπνοή δεν είναι ελεύθερη. 

Το κρυολόγημα και η βουλωμένη μύτη, δεν επιτρέπουν στην σωστή εξίσωση εσωτερικής και εξωτερικής πίεσης του αυτιού. Αποτέλεσμα ο ξαφνικός πόνος στο αυτί από κάποιο βάθος και μετά, ο ίλιγγος και η απώλεια προσανατολισμού.

Ο κίνδυνος βαροτραύματος ή ρήξης του τυμπάνου είναι μεγάλος, όπως και η εισχώρηση βακτηρίων στο μέσο ους, μέσω της μύτης και της ευσταχιανής σάλπιγγας. Ιδιαίτερα τα παιδιά, είναι περισσότερο ευαίσθητα, καθώς έχουν πιο «κοντή» και πιο οριζόντια ευσταχιανή σάλπιγγα από τους ενήλικες.

Η χρήση ωτασπίδων σιλικόνης δεν είναι απαραίτητη, αλλά μπορεί να γίνει με προσοχή, αν υπάρχει ευαισθησία στο κρύο νερό.

Πότε είναι απαραίτητο να επισκεφθούμε τον γιατρό;

Ένας επίμονος πόνος στο αυτί, που δεν υποχωρεί μετά από λίγη ώρα, είναι ένδειξη ότι πρέπει να επισκεφτούμε τον γιατρό.

Ο πόνος στο αυτί, μπορεί να έχει πολλές μορφές. Να είναι ισχυρός, απότομος, διαξιφιστικός (σαν «σουβλιές» οι οποίες έρχονται και φεύγουν). Να είναι έντονος κατά την μάσηση της τροφής.

Όλα αυτά οφείλονται κατά κύριο λόγο σε φλεγμονή του έξω ακουστικού πόρου, γνωστή ως εξωτερική ωτίτιδα.

Οι μύκητες επίσης, βρίσκουν πρόσφορο έδαφος να αναπτυχθούν κατά την καλοκαιρινή περίοδο. Η υγρασία που παραμένει στον έξω ακουστικό πόρο από τα μπάνια και τα συχνά ντους, οι υψηλές θερμοκρασίες του θέρους, δίνουν τις κατάλληλες συνθήκες ώστε να νοσήσει το αυτί από μυκητίαση (ωτομύκωση) προκαλώντας έντονο αίσθημα κνησμού στη περιοχή που είναι αρκετά ενοχλητικό και δεν υποχωρεί.

Η θεραπεία της ωτίτιδας ή της ωτομύκωσης, είναι συνήθως με ενσταλάξεις τοπικών αντιβιοτικών σε μορφή σταγόνων και σπανιότερα σε συνδυασμό με αντιβιοτική αγωγή από το στόμα.

Όμως θα πρέπει να αποφεύγει κανείς αυστηρά την επαφή με το νερό, ακόμα και στο λούσιμο, κατά την διάρκεια της θεραπείας.

Και σίγουρα κανείς μας δεν θέλει κάτι τέτοιο σε μια περίοδο που θέλουμε να απολαύσουμε την θάλασσα ή τις διακοπές μας.

Ευχαριστούμε τον κ. Ιωάννη Α. Νάσιο ΜD Xειρουργό Ωτορινολαρυγγολόγο
ygeiamou