Μάθε το παιδί σου πότε πρέπει να λέει «ΟΧΙ» στη ζωή του!

Η σπουδαιότητα του να λέμε «όχι» είναι τεράστια. 

Μάθετε στο παιδί σας την έννοια αυτής της λέξης και το τι ακριβώς μας προσφέρει.

Το «όχι» μας δίνει στίγμα. 

Μέσα από αυτό δηλώνουμε ποιοι είμαστε και τι δεν είμαστε, τι μας αρέσει και τι όχι, τι θέλουμε και τι δε θέλουμε.

Το «όχι» προστατεύει. 

Αν δεν πούμε όχι, μερικοί θα εκμεταλλευτούν τις αδυναμίες μας, την ηλικία μας, την αναποφασιστικότητά μας, για να πετύχουν τα δόλια σχέδιά τους.

Το «όχι» έχει συνείδηση. 

Αρκετές φορές η συνείδησή μας μάς καθοδηγεί σε αυτό που πρέπει να κάνουμε.

Το «όχι» βάζει όρια. 

Όταν δεν λέμε όχι δεν προσδιορίζουμε τα όριά μας και μερικοί δεν ξέρουν πώς να μας πλησιάσουν, ενώ άλλοι δεν ξέρουν πού να σταματήσουν.

Το «όχι» είναι σταράτο. 

Σε όσους δεν πούμε ένα σταθερό, καθαρό και ξάστερο όχι, θα παριστάνουν πως δεν καταλαβαίνουν την άρνησή μας ή θα εκμεταλλευτούν την ευγένειά μας.

Το «όχι» έχει διαίσθηση. 

Τις περισσότερες φορές είναι η διαίσθησή μας που μας προειδοποιεί για τον κίνδυνο, άλλοτε φωνάζοντας όχι και άλλοτε ψιθυρίζοντας.

Μάθετε απλά και κατανοητά στα παιδιά σας πού να λένε όχι.

Όχι λοιπόν στα επικίνδυνα παιχνίδια με τους φίλους. 

Ακόμα και αν κάτι το θες πολύ, φαντάσου τι μπορεί να συμβεί. Αρνήσου να κάνεις κάτι που είναι επικίνδυνο για σένα ή για τους άλλους. Ακόμα και όταν σε πιέζουν ή σε κοροϊδεύουν.

Όχι στους φίλους όταν θέλουν να σε παρασύρουν να κάνεις κάτι παράνομο ή βλαβερό. 

Αν αυτά που κάνουν οι φίλοι σου δε σου ταιριάζουν, βρες μια άλλη παρέα να νιώθεις ασφαλής και να περνάς καλά.

Όχι στους καυγάδες των άλλων. 

Αυτοί που τσακώνονται είναι τόσο βυθισμένοι στον καβγά τους, που λίγο νοιάζονται… αν σε πάρουν τα σκάγια. Τα πράγματα είναι δύσκολα όταν τσακώνονται άτομα που αγαπάς. Είναι δικαίωμά σου να μην ακούς και να μη συμμετέχεις.

Όχι στην αποδοκιμασία και τη σύγκριση. 

Όταν σε αποδοκιμάζουν, πες πώς αισθάνεσαι και τι χρειάζεσαι. Στη φύση υπάρχει διαφορετικότητα. Το καθετί έχει τη χρησιμότητα και την ομορφιά του.

Όχι στις προσβολές και τις κοροϊδίες. 

Μην αφήσεις κανέναν να σου πει πως υπερβάλεις, πως κάνεις σα μωρό, ή πως πρόκειται για αστείο. Δεν υπάρχει τίποτα το αστείο στις προσβολές και τον εξευτελισμό.

Ένα μεγάλο όχι στα νταηλίκια, την τρομοκρατία και το ρατσισμό. 

Εξηγείστε στο παιδί πως όσοι παριστάνουν τους καμπόσους νιώθουν με αυτό τον τρόπο δυνατοί, παρότι είναι δειλοί και άνανδροι.

Όχι στις επιπόλαιες αποκαλύψεις. 

Μεγάλη προσοχή χρειάζεται στη συμμετοχή των παιδιών στο διαδίκτυο. Υπάρχει μεγάλη αίσθηση ελευθερίας αλλά υπάρχουν όμως και κάποιοι που θα εκμεταλλευτούν την ανωνυμία που τους προσφέρει ο υπολογιστής για να τα πλησιάσουν.

Όχι στις ουσίες που εθίζουν. 

Μερικοί νέοι δοκιμάζουν για να ξεφύγουν από τα προβλήματα ή τη μοναξιά τους. Βρίσκονται όμως παγιδευμένοι σε κάτι πολύ χειρότερο.

Και τέλος, μάθετε στα παιδιά σας να λένε ένα μεγάλο όχι στη σεξουαλική παρενόχληση. 

Η σωματική επαφή είναι βασικό στοιχείο στη ζωή μας. Όταν νιώθουμε άνετα, τρυφερά και αγαπημένα, οι άνθρωποι κρατιόμαστε από τα χέρια, αγκαλιαζόμαστε, φιλιόμαστε. Το ερωτικό άγγιγμα όμως είναι διαφορετικό και ποτέ δεν επιβάλλονται.

Θυμίστε στο παιδί σας και τα μεγάλα «ναι» της ζωής.

Λέμε ναι στις φιλίες και στις παρέες, στην αξιοπρέπεια, στην περιπέτεια χωρίς ανόητα ρίσκα, στη συμπαράσταση, στη συζήτηση και τη συνεργασία, στην αγάπη, στην επιμονή και την επιμονή.

boro

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πότε να περιμένετε το πρώτο χαμόγελο του μικρού σας

Τα χαμόγελα τείνουν να εμφανίζονται μετά τους πρώτους μήνες του συνεχούς θηλασμού, του ακαθόριστου ύπνου και της γενικής εξάντλησής σας. Με άλλα λόγια, ακριβώς όταν τα χρειάζεστε περισσότερο. Την πρώτη φορά που το μωρό σας θα σας χαμογελάσει ενώ το κοιτάτε ή του μιλάτε, είναι μια στιγμή που δεν θα ξεχάσετε ποτέ. Μετά από αυτό, προσέξτε όταν το μωρό μιμείται τους ήχους και τις κινήσεις που κάνετε. Αυτές είναι πρώιμες προσπάθειες επικοινωνίας του και τα πρώτα στάδια της κοινωνικής και συναισθηματικής του ανάπτυξης.

Τα στάδια

Χαμόγελο

Αν νομίζετε ότι βλέπετε χαμόγελα πριν τις πρώτες έξι εβδομάδες, οφείλονται πιθανότατα σε αέρια. Αλλά μετά από αυτό το σημείο, βρίσκεστε στο δρόμο για γνήσια χαμόγελα.

Το μωρό σας θα σας χαμογελάει όταν του χαμογελάτε αλλά και αυθόρμητα. Μέχρι τους οκτώ μήνες, ίσως παρατηρήσετε ότι το μικρό σας χαμογελά βλέποντας το μωρό που χαμογελά στον καθρέπτη – όχι επειδή αναγνωρίζει τον εαυτό του, αλλά επειδή μαθαίνει ότι το χαμόγελο είναι μια κοινωνική αλληλεπίδραση.

Ως μέρος του συνεχούς σχηματισμού νευρικών οδών που συμβαίνει στον εγκέφαλό του, το μωρό αντιλαμβάνεται γρήγορα τα κοινωνικά σημάδια από τους γύρω του και τα δοκιμάζει. Μέχρι τους 12 μήνες, το μωρό εσωτερικεύει αυτήν την ικανότητα, γνωρίζει δηλαδή ότι ένας παράξενος θόρυβος, αστείες κινήσεις ή οι γκριμάτσες είναι πράγματι αστεία και δεν θα ελέγχει πλέον την αντίδραση των γονιών του πριν γελάσει.

Κινήσεις σώματος

Είστε ο πρώτος και πιο σημαντικός δάσκαλος του μωρού σας. Σας παρακολουθεί πάντα, και ενώ μπορεί να μην τις μιμείται καλά, προσπαθεί να αντιγράψει τις κινήσεις του σώματός σας.

Μέχρι τους 12 μήνες, το μωρό αντιγράφει τις συμπεριφορές άλλων ανθρώπων ενώ παίζει, μιμούμενο όχι μόνο τις αυθόρμητες κινήσεις τους αλλά και τις πιο συνηθισμένες πράξεις τους, για παράδειγμα τις κινήσεις που κάνετε καθημερινά όταν φτιάχνετε καφέ.

Τι μπορείτε να κάνετε ως γονείς

Αν θέλετε να βεβαιωθείτε ότι το μικρό σας αναπτύσσει την κοινωνική συμπεριφορά του, φροντίστε να αλληλεπιδράτε όσο πιο πολύ γίνεται μαζί του. Σας κοιτάζει για να το ταΐσετε όταν πεινάει, είναι κουρασμένο ή χρειάζεται μια αγκαλιά. Αλληλεπιδράστε με το μωρό σας ακόμη και κατά τη διάρκεια μιας ρουτίνας, όπως η αλλαγή της πάνας. Για παράδειγμα, πείτε του «Άφησέ με να μετρήσω τα δάχτυλα των ποδιών σου» και απαντήστε στο βλέμμα του χαμογελώντας.

Η ανάγνωση βιβλίων και το τραγούδι παίζουν επίσης βασικό ρόλο στην κοινωνική ανάπτυξη του μωρού σας, όχι απλώς στις μετέπειτα γλωσσικές του ικανότητες. Όταν τραγουδάτε ένα τραγούδι που το μωρό σας γνωρίζει, σταματήστε και προσέξτε ότι θα ενθουσιαστεί περιμένοντας τον επόμενο στίχο. Όλα αυτά μπορεί να σας φαίνονται απλώς διασκεδαστικά ή ανόητα, αλλά είναι σημαντικά κομμάτια στην κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη του μικρού σας.

imommy.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Παιδί - Τιμωρία: Πότε κάνει κακό και πότε είναι αποτελεσματική

Η ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια κυρία Ελπίδα Παναγιωτουνάκου παραθέτει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες, η τιμωρία μπορεί να αποβεί αποτελεσματική…

Όλοι οι γονείς, ακόμα και οι πιο ανεκτικοί, επιβάλλουν στα παιδιά τους κάποιες τιμωρίες στην προσπάθειά τους να τα κοινωνικοποιήσουν. Έτσι, οι τιμωρίες είναι στενά συνδεδεμένες με την κοινωνική ζωή, καθώς στόχος τους είναι να προετοιμάσουν τα παιδιά στη συμβίωσή τους με τους άλλους, μέσω της τήρησης κάποιων ηθικών κανόνων. 

Με άλλα λόγια, απόλυτη ελευθερία δεν υπάρχει ούτε στο παιδί, αλλά ούτε και στους μεγάλους, αφού όλοι πρέπει να ζουν βάσει των ηθικών νόμων της κοινωνικής συμβίωσης.

Κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού, η τιμωρία διαδραματίζει πληροφοριακό ρόλο και αποτελεί σημαντικό κομμάτι της αλληλεπίδρασης γονέα – παιδιού. Λίγο πριν την εφηβεία το παιδί αντιδρά, καθώς θέλει να ακούγεται και η δική του γνώμη.

 Έτσι, οι γονείς θα πρέπει να καταφεύγουν στο είδος της πειθαρχίας που βασίζεται στην οριοθέτηση. Άλλωστε, μέσα στην οικογένεια όπου οι σχέσεις είναι οικείες και διέπονται από αγάπη είναι πιο εύκολο να μιλάμε για οριοθέτηση παρά για πειθαρχία. Επιπλέον, τα όρια δεν απειλούν τη συναισθηματική ασφάλεια στις σχέσεις και εστιάζουν στην ικανότητα του παιδιού να κάνει εποικοδομητικές επιλογές. 

Είναι σημαντικό να διατυπώνονται θετικά π.χ. «Μπορείς να δεις ταινία αν έχεις διαβάσει ως τις 7» όχι «Δεν θα δεις ταινία αν δεν έχεις τελειώσει ως τις 7», με σαφήνεια και να τεκμηριώνονται με λογικά επιχειρήματα.
Υπό ορισμένες συνθήκες, η τιμωρία μπορεί να αποβεί αρκετά αποτελεσματική. Αυτό που παίζει τον σημαντικότερο ρόλο, είναι το γενικότερο πλαίσιο μέσα στο οποίο επιβάλλεται. Τιμωρίες που επιβάλλονται συστηματικά σ’ ένα πλαίσιο απορριπτικό και εχθρικό, οδηγούν αργότερα σε προβληματικές καταστάσεις.

 Εδώ θα πρέπει να θιχτεί ιδιαιτέρως το θέμα της σωματικής τιμωρίας, καθώς εάν δεν επιβληθεί με προσοχή και μέτρο, εύκολα οδηγεί στα ακριβώς αντίθετα από τα επιθυμητά αποτελέσματα. 
Αυτό γιατί όταν ο γονιός χτυπάει το παιδί του:

• Το κάνει να τον φοβάται και να τον μισεί
• Το μαθαίνει στην τυφλή υπακοή και όχι στην τήρηση ηθικών αξιών
• Του δίνει κακό παράδειγμα για μίμηση
• Η σωματική τιμωρία συνήθως αναστέλλει προσωρινά και δεν εξαλείφει την ανεπιθύμητη συμπεριφορά, ενώ ταυτόχρονα φαίνεται να αυξάνει την επιθετικότητα των παιδιών

Όμως, στόχος την πειθαρχίας είναι να κάνει το παιδί να επιθυμεί να συμπεριφέρεται σωστά και όχι απλά να αλλάξει τη συγκεκριμένη συμπεριφορά!

Οι γονείς που χρησιμοποιούν τις εξηγήσεις ως βασική μέθοδο διαπαιδαγώγησης, συνήθως χρησιμοποιούν και ψυχολογικές ποινές οι οποίες έχει βρεθεί ότι είναι οι αποτελεσματικότερες, καθώς μαθαίνουν στο παιδί κανόνες που τους αποδέχονται και τα ίδια επειδή ακριβώς έχουν πειστεί για την αναγκαιότητά τους.

 Όπως φαίνεται από μακρόχρονη έρευνα ψυχολόγων του Πανεπιστημίου της Αϊόβα στις ΗΠΑ, υπάρχουν δύο «μηχανισμοί» που συμβάλλουν στο να γίνουν τα παιδιά ευσυνείδητοι και ευγενικοί ενήλικοι: ο αυτοέλεγχος και οι ενοχές. 
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, τα παιδιά που ένιωθαν εντονότερη στενοχώρια και δυσαρέσκεια όταν έσπαγαν ένα παιχνίδι μεγαλώνοντας είχαν λιγότερα προβλήματα συμπεριφοράς. 

Για να υπάρχει βέβαια αυτή η θετική επίδραση του τρικ των τύψεων πρέπει οπωσδήποτε οι γονείς να προκαλούν «ενοχές» στα μικρά παιδιά με την έννοια της συνέπειας και όχι της ενοχοποίησης.

Είναι γεγονός πως τα παιδιά δεν θέλουν να στενοχωρούν τους γονείς τους γιατί τους αγαπούν υπερβολικά. Ακριβώς γι’ αυτό, όταν κάνουν κάποιο λάθος, καλό είναι οι γονείς να τους δείχνουν πως η πράξη αυτή τους στενοχωρεί είτε με σιωπηρή στάση- που εκφράζει λύπη- είτε με τη φράση «αυτό που έκανες με στενοχώρησε πολύ». Θα είναι πολύ πιο αποτελεσματικό γιατί ακόμη κι αν δεν συμμορφωθούν εκείνη τη στιγμή σίγουρα θα καθίσουν μετά να το σκεφτούν.

Βέβαια, υπάρχουν και οι ψυχολόγοι που υποστηρίζουν ότι καλύτερη είναι η μικτή πειθαρχία (συνδυασμός ψυχολογικών και σωματικών μορφών πειθαρχίας).

Σε κάθε περίπτωση κρίνεται ιδιαίτερα σημαντικό η τιμωρία να επιβάλλεται μέσα σε ένα πλαίσιο αγάπης και σεβασμού, όπου το παιδί θα είναι επαρκώς και έγκαιρα ενημερωμένο για τις συνέπειες των πράξεών του.
thermisnews.gr

Πότε αλλάζουν τα πρώτα δόντια τα παιδιά;

Τι πρέπει να γνωρίζετε για τα δόντια του παιδιού σας. 

Το στόμα ενός παιδιού, χωρισμένο στα άνω δόντια και στα κάτω δόντια, αρχίζει να αναπτύσσεται στο μπροστινό μέρος και των δύο τμημάτων με τους κεντρικούς κοπτήρες.

Με ποια σειρά βγαίνουν τα δόντια

Τα χαμηλότερα έρχονται πρώτα, σε ένα διάστημα έξι έως δέκα μηνών, ενώ το ανώτερο σετ εμφανίζεται μεταξύ οκτώ έως δώδεκα μηνών. Οι κεντρικοί κοπτήρες τείνουν να πέφτουν μεταξύ των έξι με επτά ετών.

Δίπλα στους κεντρικούς κοπτήρες είναι οι πλευρικοί κοπτήρες. Οι άνω πλευρές (εννέα έως 13 μήνες) εμφανίζονται πριν από τα κάτω πλευρικά (10-13 μήνες), και ρίχνονται μεταξύ των ηλικιών επτά και οκτώ. Και στις δύο πλευρές των πλαγίων είναι οι κυνόδοντες, οι πάνω (16-22 μήνες) έρχονται πριν από τους κάτω (17-23 μήνες). Και οι δύο σειρές πέφτουν από την ηλικία των 9 έως 12 ετών.
Τα τελευταία δόντια που εμφανίζονται είναι οι τραπεζίτες. Πρώτα θα εμφανιστούν οι πάνω , αλλά η εμφάνισή τους μπορεί να διαρκέσει αρκετά (13-19 μήνες), ενώ οι κάτω αργούν να εμφανιστούν αλλά ολοκληρώνονται πιο γρήγορα (14-18 μήνες). Και τα δύο σύνολα ρίχνονται μεταξύ των 9 με 11 ετών. Οι δεύτεροι γομφίοι ολοκληρώνουν το σετ και φτάνουν τελευταίοι: Και τα δύο σύνολα θα εμφανιστούν γύρω στα δύο χρόνια (το λιγότερο 23-31 μήνες και το περισσότερο 25-33 μήνες) και είναι και τα τελευταία που πέφτουν μεταξύ των ηλικιών 10 και 12 ετών.

Μόνιμα δόντια
Το στόμα ενός παιδιού έχει συνολικά 20 παιδικά δόντια (που ονομάζονται επίσης πρωτογενή δόντια), 10 από τα οποία είναι στην άνω γνάθο και τα άλλα 10 στη κάτω γνάθο. Ένα πλήρες σύνολο ενήλικων δοντιών, από την άλλη πλευρά, περιέχει επιπλέον δώδεκα δόντια - έξι επιπλέον σε κάθε γνάθο. Τα επιπλέον ενήλικα δόντια συμπεριλαμβάνουν τους πρώτους και τους δεύτερους προγώμφιους και τους τρίτους γομφίους, γνωστοί ως και φρονιμίτες. Οι πρώτοι και δεύτεροι προγώμφιοι ξεσπούν μεταξύ των ηλικιών 10 και 12, ενώ οι φρονιμίτες δεν εκρήγνυνται μέχρι τις ηλικίες των 17 έως 21.

Αλέξανδρος Μάνος DDS , MOrth
Οδοντίατρος , Ειδικός Ορθοδοντικός
Tel Aviv University
site: www.drmanosclinic.com
e-mail: dralexmanos@gmail.com
instagram: dr_alex_manos
newsbomb.gr

Κατάθλιψη στην εφηβεία: Πότε το παιδί κινδυνεύει περισσότερο

Μια νέα καναδική μελέτη αναδεικνύει τη σχέση ανάμεσα σε οκτώ διαφορετικούς αιτιολογικούς παράγοντες στρες σε πρώιμο στάδιο της ζωής του ατόμου και τον κίνδυνο εκδήλωσης κατάθλιψης σε παιδική/εφηβική ηλικία.

Οι άνθρωποι που έχουν βιώσει στρες πολύ νωρίς στη ζωή τους είναι πιο πιθανό να εκδηλώσουν μείζονα καταθλιπτική διαταραχή σε παιδική ή εφηβική ηλικία, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύεται στο Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry (JAACAP).

«Μελέτες έχουν δείξει ότι το στρες στα πρώιμα στάδια της ζωής του ανθρώπου αυξάνει τον κίνδυνο κατάθλιψης στην ενήλικη ζωή. Θελήσαμε λοιπόν να δούμε σε ποιον βαθμό σχετίζεται με την εκδήλωση κατάθλιψης νωρίτερα, ειδικά στην παιδική και εφηβική ηλικία», αναφέρει ο Joelle LeMoult, ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας στο Βανκούβερ του Καναδά.
Οι επιστήμονες εστίασαν στην ανάλυση δεδομένων από 62 δημοσιευμένες μελέτες και πάνω από 44.000 μοναδικούς συμμετέχοντες. Οι έρευνες κατέγραφαν το πρώιμο στρες και την παρουσία ή απουσία μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής πριν την ηλικία των 18 ετών.

Από την ανάλυση των στοιχείων προέκυψε ότι συγκριτικά με τα νεαρά άτομα που δεν είχαν εκτεθεί νωρίς στη ζωή τους σε στρες, όσοι είχαν τέτοια έκθεση είχαν 2,5 φορές περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν μείζονα καταθλιπτική διαταραχή.
Ως στρεσογόνα γεγονότα που μπορεί κάποιος να εκτεθεί από νωρίς στη ζωή του θεωρήθηκαν η φτώχεια και η συναισθηματική κακοποίηση, μεταξύ άλλων.


Οι ερευνητές εξέτασαν επιμέρους και οκτώ μετα-αναλύσεις για να αναλύσουν τη σχέση διαφόρων μορφών πρώιμου στρες και τη διάγνωση μείζονος καταθλιπτικής διαταραχή στην παιδική ή εφηβική ηλικία.

Η σεξουαλική κακοποίηση, η σωματική κακοποίηση, ο θάνατος ενός μέλους της οικογένειας, η ενδο-οικογενειακή βία και η συναισθηματική κακοποίηση σχετίστηκαν με υψηλότερο κίνδυνο μείζονος κατάθλιψης σε νεαρή ηλικία. Αντιθέτως, η φτώχεια, η ασθένεια/τραυματισμός και η έκθεση σε μια φυσική καταστροφή δεν είχαν σχέση.

ΠΗΓΗ: ygeiamou.gr
newsitamea.gr

Πώς εκδηλώνεται η γρίπη στα παιδιά - Πότε να ανησυχήσετε

Γρίπη και κρυολόγημα είναι διαφορετικές νόσοι, που προκαλούνται από διαφορετικούς ιούς. Ωστόσο ο διαχωρισμός μεταξύ τους δεν είναι πάντοτε εύκολος, κυρίως στα πρώτα στάδιά τους.

Η εποχή των ιώσεων είναι εδώ και σύντομα θα εμφανιστεί και η γρίπη, οπότε λογικό είναι να ακούτε το παιδί σας να βήχει και να φταρνίζεται. Εξίσου λογικό όμως είναι να αναρωτιέστε αν ο βήχας αυτός οφείλεται σε μια απλή ίωση (ή κοινό κρυολόγημα) ή στη γρίπη.
Όπως εξηγούν ειδικοί από την Πανεπιστημιακή Παιδιατρική Κλινική του Τορόντο (SickKids), η γρίπη συνήθως αρχίζει απότομα με υψηλό πυρετό. Άλλα συμπτώματα που μπορεί να προκαλέσει είναι:

• Πονοκέφαλος
• Διάχυτοι πόνοι στο σώμα
• Αδυναμία και κούραση
• Συνάχι
• Πονόλαιμος
• Βήχας και συριγμός («σφύριγμα» της αναπνοής).

Τα περισσότερα παιδιά θα εκδηλώσουν ήπια γρίπη, αλλά μπορεί να χρειασθούν αρκετές ημέρες έως ότου αισθανθούν καλύτερα. Κάποια από τα συμπτώματα, όμως, μπορεί να διαρκέσουν αρκετό καιρό. Η αδυναμία και ο βήχας, π.χ., μπορεί να επιμείνουν έως και έξι εβδομάδες, με αποτέλεσμα να δυσκολεύονται στις καθημερινές δραστηριότητές τους και στη γυμναστική.

Για τα παιδιά άνω των 6 μηνών
Αν το παιδί πηγαίνει στο σταθμό ή στο σχολείο ή γενικώς έχει ηλικία άνω των 6 μηνών και κατά τα άλλα είναι υγιές, πρέπει να μείνει στο σπίτι για λίγες ημέρες.
Στο διάστημα αυτό, φροντίστε να ξεκουράζεται όσο το δυνατόν περισσότερο και να καταναλώνει αρκετά υγρά (κατά προτίμηση πολλές φορές την ημέρα, σε μικρές ποσότητες).
Μην δίνετε στο παιδί κανένα φάρμακο (ούτε καν αντιβηχικό) εάν δεν συνεννοηθείτε πρώτα με τον γιατρό σας. Να διαβάζετε πάντοτε το φύλλο οδηγιών χρήσεως των φαρμάκων πριν τα χορηγήσετε στο παιδί.

Άλλα μέτρα που μπορεί να βοηθήσουν το παιδί είναι:

• Θερμά επιθέματα στις επώδυνες περιοχές του σώματος για λίγη ώρα
• Ένα χλιαρό μπάνιο
• Γαργάρες με χλιαρό νερό
• Καθάρισμα της μύτης με φυσιολογικό ορό
• Να μην καπνίζει κανείς μέσα στο σπίτι

Καλό είναι επίσης να χρησιμοποιείτε κάποια συσκευή απολύμανσης και καθαρισμού του αέρα από τα παθογόνα μικρόβια και από τον καπνό του τσιγάρου.
Αν τα μέτρα αυτά δεν καταπραΰνουν τα συμπτώματα του παιδιού και εκείνο αισθάνεται χειρότερα ή αν σας ανησυχεί για οποιονδήποτε λόγο η κατάστασή του, καλέστε τον παιδίατρο.
Το παιδί με γρίπη πρέπει να μείνει στο σπίτι έως ότου παραμείνει απύρετο για ένα 24ωρο και είναι σε θέση να τρώει και να πίνει. Πρέπει όμως να έχει επίσης αρκετή ενέργεια ώστε να μπορέσει να πάει στον παιδικό σταθμό ή το σχολείο, καθώς και να μην βήχει ασταμάτητα.
Η παραμονή στο σπίτι δεν είναι σημαντική μόνο για το ίδιο, αλλά και για την αποτροπή μετάδοσης της γρίπης στα άλλα παιδιά.

Πότε να πάτε στον παιδίατρο
Αν το παιδί έχει ηλικία κάτω των 3 μηνών, πρέπει να το εξετάσει αμέσως ο παιδίατρος ή να το πάτε στο νοσοκομείο:

• Αν εκδηλώσει πυρετό
• Έχει γρήγορη ή δύσκολη αναπνοή
• Κάνει έμετο ή αρνείται να φάει

Επικοινωνήστε με τον παιδίατρο αν το παιδί, ανεξάρτητα από την ηλικία του:

• Κοιμάται ή γκρινιάζει περισσότερο απ' ό,τι συνήθως
• Δεν μπορεί να πιει αρκετά υγρά ή δεν ουρεί τουλάχιστον κάθε 6 ώρες όσο είναι ξύπνιο
• Κάνει έμετο
• Πονάει στο στήθος ή στην κοιλίτσα του
• Δεν αισθανθεί καλύτερα μετά από 5 ημέρες ή αν εκεί που είχε αρχίσει να βελτιώνεται, παρουσιάσει ξαφνικά επιδείνωση.

Επειγόντως πρέπει να καλέσετε το ΕΚΑΒ ή να πάτε στο πλησιέστερο νοσοκομείο εάν:

• Η αναπνοή του παιδιού γίνει γρήγορη ή δύσκολη
• Το παιδί είναι πολύ αδύναμο, ζαλίζεται, ξυπνάει δύσκολα ή δεν ανταποκρίνεται καλά
• Το παιδί είναι πολύ ανήσυχο ή δεν μπορείτε να το ηρεμήσετε
• Το παιδί αρνείται να περπατήσει ή παραπαίει
• Αρχίζει να μελανιάζει στα χείλη ή στο δέρμα
• Έχει δυσκαμψία του αυχένα, έντονο πονοκέφαλο ή κάνει σπασμούς
• Αν παρουσιάζει ταχυπαλμία παρότι του έπεσε ο πυρετός.

Σε γενικές γραμμές, επειδή εσείς γνωρίζετε το παιδί σας καλύτερα απ' όλους, να το πάτε αμέσως στο νοσοκομείο αν το ένστικτό σας λέει ότι κάτι δεν πάει καλά.

Η προστασία

• Για να μην κολλήσουν τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς σας γρίπη, το καλύτερο μέτρο προστασίας είναι το αντιγριπικό εμβόλιο.
• Μην αμελείτε επίσης να αερίζετε καλά τον χώρο ανοίγοντας καθημερινά τα παράθυρα.
• Μάθετε στο παιδί να πλένει συχνά τα χέρια του και φροντίστε να κάνετε όλοι στο σπίτι το ίδιο.
• Φροντίστε τέλος να διδάξετε στο παιδί να βήχει και να φταρνίζεται κρύβοντας το πρόσωπό του στο μπράτσο του. Να θυμάστε ότι η γρίπη μεταδίδεται εύκολα με τον βήχα και το φτάρνισμα στον αέρα, καθώς και από το άγγιγμα μολυσμένων αντικειμένων.

Πηγή: iatropedia
topontiki.gr