Πώς βιώνουν τα παιδιά τον εγκλεισμό

Κατά τη διάρκεια της καραντίνας επηρεαζόμαστε συναισθηματικά και πρακτικά όλοι, μικροί, μεγάλοι... Η αλήθεια είναι ότι τα παιδιά και οι έφηβοι βιώνουν μεγαλύτερη δυσκολία να διαχειριστούν την κατάσταση του εγκλεισμού. Συχνά λοιπόν παρατηρούμε στα νέα παιδιά συμπτώματα κυρίως από τη σφαίρα της συναισθηματικής διάθεσης, όπως άγχος, φόβο, θλίψη, απώλεια του ενδιαφέροντος και της ευχαρίστησης, δυσθυμία, γκρίνια, ευερεθιστότητα, υπερβολική ανησυχία, δυσκολία συγκέντρωσης, σωματικά ενοχλήματα, προβλήματα με τον ύπνο και τη λήψη τροφής. Όταν υπάρχει ιστορικό ή υπόστρωμα ψυχικής ευαλωτότητας μπορεί να συμβεί κάποια υποτροπή ή έναρξη μιας τυπικής ψυχικής διαταραχής.

Φυσικά υπάρχουν διαφοροποιήσεις στην επίδραση της καραντίνας στα παιδιά ανάλογα με την ηλικία τους. Η παραμονή στο σπίτι με την οικογένεια δεν επηρεάζει με τον ίδιο τρόπο παιδιά και εφήβους. Στα μικρά παιδιά είναι συχνές οι παλινδρομήσεις των λειτουργιών αυτονόμησης που είχαν ήδη κατακτηθεί. Για παράδειγμα, μπορεί να παρουσιάσουν νυχτερινή ενούρηση, δυσκολίες στον ύπνο και στη λήψη τροφής, συμπεριφορά προσκόλλησης στους γονείς, γκρίνια, ευερεθιστότητα, φοβίες. Οι έφηβοι εκδηλώνουν περισσότερη ευερεθιστότητα, εκρηκτική συμπεριφορά, τάση για απόσυρση ή θλίψη, ανία και αίσθημα κενού.

Τι πρέπει να κάνουν τα παιδιά για να ξεπεράσουν όλη αυτή την κατάσταση;

Η τήρηση ενός δομημένου προγράμματος μπορεί να βοηθήσει στη νέα καθημερινότητα που έχει επιβάλει η εξάπλωση του κορονοϊού όπου παιδιά και γονείς περνούν τις περισσότερες, πολλοί και σχεδόν όλες, τις ώρες της ημέρας στο σπίτι.

Είναι λοιπόν, πολύ σημαντικό οι γονείς να δημιουργήσουν μία ρουτίνα την οποία θα ξέρει το παιδί και η οποία καλό είναι να προσομοιάζει όσο το δυνατόν περισσότερο με το πρόγραμμα που ακολουθούσαν πριν.

Τα παιδιά μπορούν να διαβάσουν εξωσχολικά βιβλία που εκείνα θα επιλέξουν, να παίξουν εικονικά παιχνίδια με φίλους, ή να παίξουν μαζί με τους γονείς παιχνίδια στρατηγικής με κάρτες ή επιτραπέζια παιχνίδια μέσω Skype με άλλους και να παρακολουθήσουν εκπαιδευτική τηλεόραση. Οι γονείς μπορούν να ενθαρρύνουν τα παιδιά να γράφουν ό,τι νιώθουν γιατί αυτό θα τα βοηθήσει να εκφραστούν, όπως επίσης να ενθαρρύνουν άλλες μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης που βοηθά τα παιδιά να μοιράζονται και να επεξεργάζονται αρνητικά συναισθήματα. Επίσης, μια βόλτα για άσκηση, τρέξιμο ή ένας περίπατος με την οικογένεια θα αποφορτίσει όλους και θα έχει ευεργετικά αποτελέσματα. Η ένταξη όλων αυτών στην καθημερινή ζωή των παιδιών θα τους βοηθήσει να αισθάνονται πιο ήρεμα κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.

Τι μπορούμε να κάνουμε οι γονείς για να βοηθήσουμε τα παιδιά να διαχειριστούν την κατάσταση του εγκλεισμού;

Καθοριστικός παράγοντας για την ψυχική υγεία των παιδιών είναι ο προστατευτικός ρόλος των γονιών. Το φαινόμενο της πανδημίας του κορονοϊού και του κατ’ οίκον περιορισμού αγχώνουν περισσότερο τους γονείς. Γι’ αυτό τον λόγο οι γονείς καλούνται να διαχειριστούν τις ανησυχίες και τις έντονες συναισθηματικές τους αντιδράσεις μπροστά στα παιδιά, με στόχο να τα καθησυχάσουν γι’ αυτό το τόσο ιδιαίτερο γεγονός που αντιμετωπίζει όλος ο πλανήτης.

Σε διαφορετική περίπτωση υπάρχει ο κίνδυνος συναισθηματικής διάχυσης στα μέλη της οικογένειας και το τραυματικό φορτίο της πανδημίας αντί να μετριαστεί ώστε να γίνει ψυχικά ανεκτό, θα ενισχυθεί και θα κορυφωθεί, προκαλώντας ενδεχομένως ρήξεις στις συναισθηματικές ισορροπίες των μελών ή της οικογένειας ως σύστημα. Η δυνατότητα των γονιών να δημιουργήσουν αυτή την προστατευτική ασπίδα έγκειται στις ψυχικές ισορροπίες και αντοχές που έχουν οι ίδιοι ως άτομα, και στην προϋπάρχουσα ισορροπία των οικογενειακών σχέσεων. Η ισορροπία μέσα στην καραντίνα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την προηγούμενη δυναμική των οικογενειακών και αδελφικών σχέσεων. Εάν τα αδέλφια έχουν καλή σχέση αυτό βοηθάει σε μια αμοιβαία συναισθηματική ανατροφοδότηση, επικοινωνία, παιχνίδι κλπ. Οι συγκρουσιακές σχέσεις από την άλλη, εντείνονται σε μια συνθήκη παρατεταμένου περιορισμού στο σπίτι. Ίσως είναι ευκαιρία οι γονείς να νοηματοδοτήσουν τις ψυχικές και διαπροσωπικές τους συγκρούσεις.

Tης Μαρίζας Στ. Χατζησταματίου, Ψυχολόγου, MSc, PhD, Διδάκτορος Παν/μίου Θεσσαλίας, www.my-psychology.gr

taxydromos.gr

Πώς θα μάθει το παίδι να παίζει μόνο του;

Επειδή το παιδί σας, ειδικά αν είναι μοναχοπαίδι, δεν θα έχει συνέχεια διαθέσιμη παρέα, πρέπει να συνηθίσει να παίζει και μόνο του 

Εάν στο παιδί σας δεν αρέσει να παίζει μόνο του, υπάρχει μια θετική πλευρά: το γεγονός ότι αλληλεπιδρά καλά με ενήλικες και άλλα παιδιά είναι ένα θετικό σημάδι στην αναπτυξιακή του ωριμότητα. Ωστόσο, επειδή το παιδί σας, ειδικά αν είναι μοναχοπαίδι, δεν θα έχει συνέχεια διαθέσιμη παρέα, πρέπει να συνηθίσει να παίζει και μόνο του.

Ακολουθούν ορισμένες στρατηγικές που μπορούν να το βοηθήσουν να νιώθει άνετα όταν παίζει μόνο του. 

* Ξεκινήστε σταδιακά

Προειδοποιήστε το παιδί σας εκ των προτέρων ότι θα το αφήσετε για λίγα λεπτά (ας πούμε, για να πλύνετε μερικά πιάτα), αλλά μην απομακρύνεστε πολύ και βεβαιωθείτε ότι θα επιστρέψετε όταν του έχετε πει ότι θα το κάνετε. Με την πάροδο του χρόνου, η ανάγκη του παιδιού για την παρουσία σας θα μειωθεί.

* Ανανεώστε τα παιχνίδια του

Συγκεντρώστε μερικά παιχνίδια, τοποθετήστε τα σε ένα κουτί και αφήστε τα σε μια ντουλάπα για μερικές εβδομάδες. Τα παιχνίδια μετά θα φαίνονται καινούργια στο παιδί σας και θα του κεντρίσουν εκ νέου το ενδιαφέρον.

* Παράλληλες ασχολίες

Για να ενθαρρύνουν τα παιδιά να είναι ανεξάρτητα και να παίζουν μόνα τους, οι γονείς πρέπει πρώτα να διαμορφώσουν οι ίδιοι τη συμπεριφορά αυτή. Διαβάστε το βιβλίο σας δίπλα στο παιδί σας ή αφήστε στο τραπέζι ένα βιβλίο με σχέδια για ζωγραφική ενώ μαγειρεύετε. Υπάρχει ένα μεγάλο όφελος στο να κάνουν οι γονείς παράλληλες δραστηριότητες με τα παιδιά τους, αφού τα μικρά σας κοιτούν τι κάνετε και μιμούνται τη συμπεριφορά σας. Θέλουν να είναι σαν εσάς.

* Αφήστε το να συμμετέχει στις ασχολίες σας

Αναγνωρίστε την ανάγκη του παιδιού σας για την προσοχή σας συμπεριλαμβάνοντας το σε αυτό που κάνετε. Ζητήστε του να σας βοηθήσει να πλύνετε τα πιάτα, να διπλώσετε τα ρούχα, να μαζέψετε τα φύλλα από το μπαλκόνι ή να καθαρίσετε το τραπέζι. Το παιδί θα χαρεί μόλις ολοκληρώσετε τις δουλειές σας και στο τέλος θα έχει ένα αίσθημα επιτυχίας.

vita.gr

Πώς μπορεί να παίξει ο μπαμπάς με το παιδί;

Κάθε νέος μπαμπάς θα βρεθεί στο σημείο να αναρωτηθεί πόση ώρα πρέπει να αφιερώνει στο παιχνίδι με τα παιδιά του. Αυτή είναι μια δύσκολη ερώτηση γιατί εξαρτάται από το ποιον ρωτάτε και πώς ορίζετε το παιχνίδι. Για παράδειγμα, αν ρωτήσετε το ίδιο το παιδί σας, η απάντησή του πιθανότατα θα είναι 24 ώρες την ημέρα, αφού το παιχνίδι με τον μπαμπά είναι συνήθως το πιο διασκεδαστικό πράγμα στον κόσμο για αυτό.

Τι είναι το «παιχνίδι»;

Το παιχνίδι κατέχει σίγουρα σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη των παιδιών, αλλά τι ακριβώς είναι; Με την πιο κλασική έννοια της λέξης, το παιχνίδι σημαίνει να καθίσετε στο πάτωμα -στο ίδιο επίπεδο με το παιδί σας- και να αλληλεπιδράσετε μαζί του χρησιμοποιώντας τα παιχνίδια του. Ωστόσο, το παιχνίδι έρχεται σε πολλές μορφές και μάλλον παίζετε με τα παιδιά σας πολύ περισσότερο από όσο νομίζετε!

Τα παιδιά σας έρχονται στο κρεβάτι σας το πρωί, χοροπηδούν, κρύβονται κάτω από τα καλύμματα και κάνουν αστείους θορύβους; Αυτό είναι παιχνίδι.

Βγαίνετε με το παιδί σας για βόλτα και παρατηρείτε τα χρώματα και τα σχήματα γύρω σας; Παίρνετε τα παιδιά σας στο πάρκο και τα κάνετε κούνια; Αυτό είναι παιχνίδι.

Δίνετε στο παιδί σας μερικά ασφαλή μαγειρικά σκεύη για να παίξει στο πάτωμα της κουζίνας όσο εσείς ετοιμάζετε το δείπνο; Μιλάτε μαζί του και αλληλεπιδράτε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας; Αυτό είναι παιχνίδι.

Γαργαλάτε την κοιλιά του και το ενθαρρύνετε να φτιάχνει σαπουνόφουσκες στο μπάνιο του; Αυτό είναι παιχνίδι.

Όπως καταλαβαίνετε, μπορεί να παίζετε όλη την ημέρα με το παιδί σας χωρίς καν να το καταλαβαίνετε. Στην πραγματικότητα, το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας του παιδιού σας (όταν δεν κοιμάται, φυσικά) είναι παιχνίδι και εξερεύνηση και πιθανότατα εμπλέκεστε σε μεγάλο μέρος αυτού.

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ δομημένου και μη δομημένου παιχνιδιού;

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ του δομημένου και του μη δομημένου παιχνιδιού και ότι τα παιδιά χρειάζονται έναν ισορροπημένο συνδυασμό και των δύο.

Το μη δομημένο παιχνίδι αντιστοιχεί στα περισσότερα από τα παραδείγματα που αναφέρονται παραπάνω. Είναι το παιχνίδι που προκύπτει χωρίς προγραμματισμό, με ή χωρίς εσάς. Τα παιδιά ασχολούνται με το μη δομημένο παιχνίδι όλη την ημέρα φτιάχνοντας τα δικά τους μικρά παιχνίδια και μετατρέποντας τα πάντα σε παιχνίδι. Υπάρχουν πλεονεκτήματα στο μη δομημένο παιχνίδι, καθώς το παιδί έχει τον έλεγχο, έχει την ευκαιρία να καταλάβει πώς λειτουργούν τα πράγματα μόνο του και μαθαίνει επίσης μερικές δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων.

Το δομημένο παιχνίδι είναι ακριβώς όπως ακούγεται: πολύ πιο οργανωμένο και συνήθως καθοδηγείται από έναν ενήλικα. Το δομημένο παιχνίδι επιτρέπει στους γονείς να διδάσκουν στο παιδί κάποια πράγματα κατά τη διάρκεια, καθοδηγώντας το παιχνίδι ή τη δραστηριότητα. Για παράδειγμα, μπορείτε να κάνετε μια στοίβα με μερικά τουβλάκια και στη συνέχεια να ζητήσετε από το παιδί σας να δημιουργήσει την ίδια δομή. Στη συνέχεια, μπορείτε να μιλήσετε για χρώματα και σχήματα και να ζητήσετε από το παιδί σας να τα ονομάσει επίσης. Μπορείτε να πείτε, «έφτιαξα τρεις στοίβες, μπορείς να φτιάξεις τέσσερις; Μπορείς να μετρήσεις πόσες υπάρχουν τώρα συνολικά;». Μέσω του δομημένου παιχνιδιού, οξύνετε τη σκέψη του παιδιού σας και το διδάσκετε νέες δεξιότητες.

Ένας ισορροπημένος συνδυασμός είναι ό,τι καλύτερο

Η αλληλεπίδραση με το παιδί σας σε καθημερινή βάση συνεπάγεται περισσότερο μη δομημένο παιχνίδι από ό, τι πιθανώς πιστεύατε μέχρι τώρα. Από εκεί και πέρα, το να φτιάξετε μαζί ένα παζλ ή να συναρμολογήσετε κάτι, επιτρέπει στο παιδί σας να συμμετέχει σε δομημένο παιχνίδι. Ακόμα κι αν το παιδί τον περισσότερο καιρό δεν περνάει στο σπίτι το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, οι νηπιαγωγοί φροντίζουν να ενσωματώνουν έναν συνδυασμό δομημένου και μη δομημένου παιχνιδιού. Άλλωστε, τα παιδιά χρειάζονται πραγματικά έναν συνδυασμό και των δύο.

Πηγή: www.imommy.gr

elemesos.com

Πώς θα καταλάβετε ότι το παιδί σας είναι φορέας του κορωνοϊού

Μπορεί οι επιστήμονες να επιμένουν ότι τα παιδιά αντιμετωπίζουν πιο ήπια ή και συχνά καθόλου συμπτώματα του κορωνοϊού, αυτό ωστόσο είναι λογικό να μην καθησυχάζει 100% τους γονείς.

Όσο υπάρχουν περιπτώσεις, έστω «λίγες», θανάτων μικρών παιδιών, τόσο οι γονείς θα ανησυχούν, καθώς κανένας γονιός δεν θέλει να παίξει με τις πιθανότητες να είναι το δικό του παιδί η εξαίρεση στον κανόνα.

Σύμφωνα με τον δρ. Σον Ο’Λέρι, αντιπρόεδρο του αμερικανικού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, «90 παιδιά έχουν χάσει τη ζωή τους από κορωνοϊό στις ΗΠΑ, μέσα σε λίγους μήνες».

«Δεν είναι σωστό να λέμε ότι αυτός ο ιός είναι εντελώς αβλαβής απέναντι στα παιδιά», προσθέτει.

Και καθώς η έναρξη του σχολικού έτους σε πολλές χώρες είναι προ των πυλών, ο γονεϊκός φόβος απέναντι στο άγνωστο μέλλον ενισχύεται ενώ η ερώτηση γίνεται όλο και πιο επιτακτική: θα είναι τα παιδιά μας ασφαλή;

Σύμφωνα με στοιχεία που είδαν αυτή την εβδομάδα το φως της δημοσιότητας, τα κρούσματα του κορωνοϊού ανάμεσα σε παιδιά αυξήθηκαν κατά 90% τις τελευταίες τέσσερις εβδομάδες στις ΗΠΑ.

Κι ενώ η συγκράτηση των ανήλικων κρουσμάτων στην αρχή της πανδημίας θεωρήθηκε φυσιολογική, με τα σχολεία κλειστά, οι επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τον ψυχολογικό, εκτός των άλλων, αντίκτυπο που θα έχει μια πιθανή εκτόξευση των κρουσμάτων, ανάμεσα σε παιδιά.
Για να μην μιλήσουμε καν για πιθανούς θανάτους.

Ποια είναι τα συμπτώματα;
Τα συμπτώματα της Covid-19 στα παιδιά είναι τα ίδια με εκείνα στους ενήλικες: καταπόνηση, βήχας, πυρετός, απώλεια της αίσθησης της όσφρησης.

Άλλα βασικά σημάδια περιλαμβάνουν οποιαδήποτε δυσκολία στην αναπνοή, εξανθήματα και ειδικά ένα που εξαπλώνεται πολύ γρήγορα, έλλειψη ενέργειας και δυσκολία να κρατήσουμε ένα παιδί ξύπνιο, προσθέτει ο Δρ. Ντάνιελ Κοέν, γιατρός στη Νέα Υόρκη.
«Είναι πολύ σημαντικό να ενημερώσουμε αμέσως τον γιατρό αν το παιδί μας αποκοιμιέται συνεχώς ή φαίνεται απλώς εξαντλημένο, αν δεν πίνει, δεν τρώει και δεν κάνει τις καθημερινές του δραστηριότητες», προσθέτει η γιατρός.

Πότε να καλέσετε τον γιατρό
Καμία ανησυχία δεν είναι υπερβολικά μικρή προκειμένου να ειδοποιήσετε τον παιδίατρο, λένε οι ειδικοί. Οι γονείς είναι οι καλύτεροι ντετέκτιβ καθώς γνωρίζουν την τυπική συμπεριφορά των παιδιών τους.
«Μπορεί να υπάρχει κάτι που δεν μπορείτε να επικοινωνήσετε, αλλά σας απασχολεί», λέει ο Κοέν. «Συχνά λέω στους γονείς: ‘Αν κάτι σας αγχώνει, τότε πρέπει να αγχώσει κι εμένα. Έτσι έχουν τα πράγματα αυτή τη στιγμή’. Το μόνο λάθος τηλεφώνημα είναι αυτό που δεν έγινε ποτέ»

Ο Ο’ Λίρι συμφωνεί. Αν οι γονείς «δουν ότι το παιδί τους φαίνεται αρκετά άρρωστο ή πιο άρρωστο από όσο θα ανέμεναν σε ένα τυπικό κρύωμα ή αδιαθεσία, θα πρέπει να τηλεφωνήσουν στον παιδίατρό τους για να το συζητήσουν».

Η πανδημία επηρεάζει τον τρόπο άσκησης της ιατρικής. Πάρτε για παράδειγμα τον πυρετό: «Σήμερα, αν έχω ένα παιδί με πυρετό, μιλάω με τους γονείς του σε καθημερινή βάση, εξαιτίας της αμφιβολίας και του φόβου που όλοι μας έχουμε», λέει ο Κοέν. «Δεν θέλουμε να χάσουμε ούτε ένα παιδί».

Εκτός από τα σωματικά συμπτώματα, δεν πρέπει να παραλείπουμε και τον αντίκτυπο της ασθένειας στην ψυχολογία των παιδιών.
«Παιδιά που είναι πιο απομονωμένα, πιο αγχωμένα, πιο καταθλιπτικά», λέει ο Ο’ Ρέιλι. «Αυτά είναι πράγματα που –ακόμη κι αν δεν συνδέονται απευθείας με την Covid- χρήζουν προσοχής».

Πότε ένα παιδί είναι άρρωστο
Ένα ασυμπτωματικό παιδί με κορωνοϊό είναι μια δύσκολη πραγματικότητα για έναν γονιό, αλλά και μια ανακούφιση αναφορικά με την ασφάλεια των παιδιών τους, καθώς ένα τέτοιο παιδί με Covid-19 ανταποκρίνεται καλά στον ιό, με τον ρόλο του παιδιάτρου να περιορίζεται στη στήριξη και την καθοδήγηση των γονιών κατά τη διάρκεια της ασθένειας.

Η ανησυχία στρέφεται τότε στην προστασία των άλλων, όπως τα αδέλφια, οι γονείς, οι παππούδες και η κοινότητα. Ο μόνος τρόπος για να υποπτευτεί ένας γονιός ότι το παιδί του είναι ασυμπτωματικό είναι με το να εντοπίσει την έκθεση του παιδιού του σε άλλους φορείς του ιού και να μάθει τι συμβαίνει στο σχολείο όπου πηγαίνει το παιδί.

Αν ένα ασυμπτωματικό παιδί πρέπει να υποβάλλεται σε τεστ κορωνοϊού εξαρτάται από το «πόσο συχνά εκτίθεται τα παιδιά σε άλλους ανθρώπους» και τη διαθεσιμότητα των τεστ στην κοινότητά τους,, λέει ο Ο’ Ρέιλι.

«Το πιο σημαντικό πράγμα για την επιστροφή των παιδιών στα σχολεία είναι να μπορείς να θέτεις υπό έλεγχο στην γύρω κοινότητα», προσθέτει.

Σπάνιες αλλά σοβαρές ασθένειες που συνδέονται με την Covid-19
Μία άλλη ανησυχία των γονέων είναι το σύνδρομο πολυοργανικής φλεγμονής (MIS-C). Πρόκειται για μια σπάνια και ασυνήθιστη επιπλοκή που μπορεί να εμφανιστεί στο παιδί λίγες μέρες ή εβδομάδες μετά την έκθεσή του στον ιό.

«Μοιάζει με τη νόσο Καβασάκι, η οποία είναι ένα ακόμη σύνδρομο φλεγμονής στο σώμα. Και μπορεί να είναι ιδιαίτερα εξουθενωτικό για τα παιδιά», λένε οι ειδικοί.

Ελάχιστες τέτοιες περιπτώσεις έχουν επιβεβαιωθεί το τελευταίο διάστημα. Μέχρι τις 6 Αυγούστου το αμερικανικό CDC είχε επιβεβαιώσει 570 περιπτώσεις MIS-C σε 40 πολιτείες, μεταξύ αυτών 40 θάνατοι. Ο μέσος όρος ηλικίας ήταν τα 8 έτη και το 70% των περιπτώσεων ήταν παιδιά ισπανόφωνα ή μαύρα.

Το πρώτο σύμπτωμα αυτής της πολύ σοβαρής ασθένειας είναι ένας επίμονος πυρετός χωρίς εμφανή αιτία. Αν αυτό εμφανιστεί σε ένα παιδί που είχε πρόσφατα εκτεθεί σε κάποιον που είχε τη νόσο, τότε πρέπει να «εγείρει υποψίες».

Άλλα σημάδια είναι κοιλιακοί πόνοι, διάρροια, πρησμένοι αδένες, κόκκινα ή πρησμένα χέρια και πόδια, κόκκινα μάτια, ή μία ασθένεια που ονομάζεται φλόγωση της μεμβράνης των βλεφάρων. Η γρήγορη αναπνοή ή άλλα αναπνευστικά σημάδια μπορεί να είναι παρόντα, αν και δεν είναι τόσο συνηθισμένα.

Τα παιδιά με MIS-C αρρωσταίνουν γρήγορα και μπορεί τάχιστα να εμφανίσουν σημάδια σοκ. Κατά την εξέτασή τους εμφανίζουν σημάδια πολυοργανικής δυσλειτουργίας και υψηλά επίπεδα φλεγμονής στο αίμα.

Τα περισσότερα παιδιά που αρρωσταίνουν από MIS-C χρειάζεται να νοσηλευτούν, λέει ο CDC, ενώ κάποια θα χρειαστούν να μπουν σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.

Η ασθένεια αυτή μπορεί να αποφευχθεί με τον ίο τρόπο που μπορούμε να αποφύγουμε τον κορωνοϊό: να πλένουμε τακτικά τα χέρια μας, τόσο εμείς όσο και η οικογένειά μας, να συμμορφωνόμαστε στη χρήση μάσκας και να διατηρούμε τις αποστάσεις.

Αν και πρόκειται για εξαιρετικά σπάνιο σύνδρομο, οφείλουμε να επαγρυπνούμε, λένε οι ειδικοί.

Με πληροφορίες από How to tell if your child is sick from Covid-19, based on pediatricians’ advice, by Sandee LaMotte, Katia Hetter, Kristen Rogers and Ryan Prior, CNN

tameteora.gr

Πώς θα μάθει το παιδί να μην βάζει τα χέρια στο πρόσωπο;

Χρήσιμες στρατηγικές για να βοηθήσετε το παιδί να μην αγγίζει το πρόσωπό του.

Η προσωπική υγιεινή αποτελεί το βασικότερο σύμμαχο ενάντια σε κάθε παθογόνο μικροοργανισμό ή ιό, που μπορεί να μας βλάψει, προκαλώντας κάποια ασθένεια. Ήδη πριν από τον κοροναϊό, τονίζαμε στα παιδιά ότι είναι σημαντικό να μην τρώνε με άπλυτα χέρια αλλά και να μην αγγίζουν το πρόσωπο ή το στόμα τους με βρώμικα χέρια. Σήμερα, όπου η πανδημία του κοροναϊού «καλπάζει» είναι ακόμα πιο σημαντικό να τα βοηθήσουμε να καταλάβουν αλλά και να κρατήσουν τελικά τα χέρια τους μακρυά από το πρόσωπό τους. Μερικές στρατηγικές που μπορείτε να ακολουθήσετε για να τα βοηθήσετε περιλαμβάνουν:

*Μην ξεχνάτε τα χαρτομάντιλα

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό το παιδί να έχει πάντα μαζί του τα χαρτομάντιλά του, τα οποία μπορεί να χρησιμοποιήσει όποτε τα χρειαστεί είτε για να φυσήξει την μύτη του, είτε για να βήξει είτε για να φτερνιστεί σε αυτό. Έπειτα θα πρέπει να μάθει ότι αφού το χρησιμοποιήσει θα πρέπει να το πετά στον κάδο και να πλένει τα χέρια του καλά και με άφθονο νερό και σαπούνι. Το πλύσιμο ή και η απολύμανση των χεριών με αντισηπτικό διάλυμα είναι μια πολύ καλή ιδέα, αφού και να αγγίξουν τελικά το πρόσωπό τους, τουλάχιστον τα χέρια τους θα είναι καθαρά. 

*Κρατήστε τα μαλλιά μακριά από το πρόσωπο

Εάν τα μαλλιά του παιδιού είναι μακρυά είναι σημαντικό να τα πιάνετε, ώστε να μένουν εκτός προσώπου, καθώς διαφορετικά υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους, αγγίζοντας τελικά το πρόσωπό τους. Δοκιμάστε διαφορετικά πιασίματα μαζί με το παιδί, μέχρι να καταλήξετε σε κάποιο που του αρέσει, ώστε να είστε σίγουροι ότι δεν μπαίνουν στο πρόσωπό του ή στα μάτια του. Αν λοιπόν δεν το ενοχλούν, τότε μειώνονται οι πιθανότητες να ακουμπήσει τα χέρια του στο πρόσωπό του.

*Κρατήστε απασχολημένα

Πολλά είναι τα παιδάκια που μπορεί να παίζουν με τα μαλλιά τους, την μυτούλα τους ή το στόμα τους απλά επειδή νιώθουν πλήξη και δεν έχουν τι να κάνουν. Όταν βλέπετε ότι το παιδί τείνει να πειράζει το πρόσωπό του, ενθαρρύνετέ το να ασχοληθεί με κάτι άλλο, όπως το αγαπημένο του παιχνίδι. Μπορείτε να δοκιμάσετε να ζωγραφίσετε μαζί, να παίξετε κάποιο παζλ ή να κάνετε οποιαδήποτε δραστηριότητα που του αρέσει και θα κρατήσει ταυτόχρονα τα χέρια του απασχολημένα.

imommy.gr

Νταντά του παιδιού σας. Πώς να την διαλέξετε.

Στις σύγχρονες οικογένειες εργάζονται και οι δύο γονείς, με αποτέλεσμα   οι γονείς υποχρεώνονται να αφήσουν την επίβλεψη του παιδιού τους, που πολλές φορές βρίσκεται σε μικρή ηλικία ή ακόμα και σε βρεφική ηλικία, σε κάποιο τρίτο άτομο. Στην  Κύπρο, στην οποία εξακολουθεί η οικογένεια να είναι διευρυμένη με τη συμμετοχή του παππού και της γιαγιάς, ο παππούς και η γιαγιά εξακολουθούν να παίζουν ακόμα πολύ ουσιαστικό ρόλο στη φροντίδα του παιδιού.. Παρ’ όλα αυτά κάποιες φορές οι νέοι γονείς οφείλουν να επιλέξουν κάποιο άτομο που θα επιβλέπει το παιδί τους για μικρό ή για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Η εξεύρεση νταντάς (baby sitter) αποτελεί πρόκληση . Χρειάζεται κανείς χρόνο,  μεγάλη προσπάθεια, και προσοχή στην εν λόγω επιλογή, αφού πρέπει να διασφαλιστεί ότι το παιδί θα βρίσκεται σε ικανά χέρια.

Το άτομο αυτό  πρέπει να έχει τα εξής χαρακτηριστικά:

• Ώριμο και φιλικό
• Να διαθέτει την κοινή λογική
• Να διαθέτει πραγματική αγάπη για τα παιδιά

Ο καλύτερος τρόπος είναι να ρωτήσετε ανθρώπους που εσείς εμπιστεύεστε, για να σας συστήσουν κάποιους πιθανούς φροντιστές. Αν όμως μετακομίσατε πρόσφατα στην περιοχή ή αν κατοικείτε στο εξωτερικό μακριά από ανθρώπους που μπορείτε να εμπιστευθείτε, τότε καλό είναι να πάρετε τη γνώμη των συναδέλφων σας, των γειτόνων σας ή να ζητήσετε τη βοήθεια του παιδιάτρου που παρακολουθεί το παιδί και κατοικεί χρόνια στην περιοχή. Αν το παιδί σας πηγαίνει σε παιδικό σταθμό και θέλετε απλά μια νταντά για τις απογευματινές ώρες, τότε η καλύτερη λύση είναι να ζητήσετε από κάποιο που ξέρει το παιδί και εργάζεται στον παιδικό σταθμό.
Πριν αρχίσετε να βλέπετε τις υποψήφιους baby sitters του παιδιού σας ετοιμάστε μια λίστα από ερωτήσεις που θα τους υποβάλετε όπως τις ακόλουθες:

1. Ποια ή εμπειρία του σε σχέση με την επίβλεψη μικρών παιδιών;
2. Πού έχει εργαστεί;
3. Έχει κάποιο δίπλωμα γι’ αυτή τη δουλειά που κάνει;
4. Είναι η αποκλειστική του εργασία ή ασκεί κάποιο άλλο επάγγελμα και ποιο είναι αυτό;
5. Ποια είναι η οικογενειακή του κατάσταση;

Πριν αποφασίσετε να την προσλάβετε καλό είναι να την καλέσετε στο σπίτι να δείτε πώς συμπεριφέρεται στο παιδί σας και ποια είναι η σχέση που αναπτύσσουν. Αν τελικά καταλήξετε σε κάποιο άτομο, τότε  πρέπει να  δώσετε σαφείς οδηγίες πριν την αφήσετε μόνη με το παιδί σας.

Ποιες είναι οι οδηγίες αυτές;

1. Εξηγήστε την καθημερινή ρουτίνα του παιδιού σας, όπως.

1. Πότε τρώει
2. Πότε κοιμάται
3. Πότε διαβάζει

1. Εξηγήστε αν επιτρέπετε στο παιδί σας να χρησιμοποιεί ηλεκτρονικό υπολογιστή και ηλεκτρονικά παιχνίδια. Πόση ώρα επιτρέπεται να παρακολουθεί τηλεόραση και ποια προγράμματα.
2. Δώστε σαφείς οδηγίες αν επιτρέπετε το παιδί σας να παίζει έξω στην αυλή.
3. Πέστε   πού θα βρίσκεστε και σε ποια τηλέφωνα μπορεί να σας μιλήσει (σταθερό και κινητό).
4. Ενημερώστε   από ποια κοντινά πρόσωπα να ζητήσει βοήθεια σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης (π.χ. κάποιος γείτονας).
5.  Γράψετε σε κάποιο σημείο τον τηλεφωνικό αριθμό του κέντρου δηλητηριάσεων και του κέντρου άμεσης δράσης.
6. Εξηγήστε της πώς λειτουργεί ο συναγερμός.
7. Να της δείξετε που βρίσκεται το φαρμακείο του σπιτιού και τι περιλαμβάνει.
8. Αν το παιδί σας πάσχει από κάποιο πρόβλημα υγείας, τότε θα πρέπει να της  δώσετε σαφείς οδηγίες τι να κάνει σε κάθε περίπτωση. Π.χ. αν το παιδί σας έχει αλλεργία, τότε να της εξηγήσετε τι θα πρέπει να κάνει σε μια τέτοια περίπτωση. Οι οδηγίες αυτές θα πρέπει να δοθούν γραπτώς.
9. Αν δε θέλετε να βγαίνει με το παιδί έξω από το σπίτι, τότε να της το κάνετε σαφές.
10. Αν της δώσετε την άδεια να πηγαίνει με το παιδί βόλτα με το αυτοκίνητο, τότε θα πρέπει να κουβεντιάσετε μαζί της τους κανόνες ασφαλείας για το αυτοκίνητο.

Μερικά ΜΗ τα οποία πρέπει να τονίσετε και κάποιες φορές ίσως να αξίζει το κόπο να τις τα δώσετε γραπτώς꞉

• Να ΜΗ δίνει οποιοδήποτε φάρμακο στο παιδί χωρίς τη δική σας προηγούμενη έγκριση.
• Αν έχετε πισίνα στο σπίτι, τότε να ΜΗΝ επιτρέπετε να αφήνει τα παιδιά στη πισίνα.
• Να ΜΗΝ αφήνει το παιδί μόνο ούτε στο σπίτι ούτε έξω από αυτό.
• Να ΜΗΝ ταΐζει τα παιδιά κάτω των 4 χρονών μεποπκόρν , ξηρούς καρπούς, καραμέλες, σταφύλι και οτιδήποτε έχει φλούδα, γιατί εύκολα τα μωρά σε αυτή την ηλικία μπορεί να στραβοκαταπιούν και να προκληθεί πνιγμός.
• Να ΜΗΝ αφήνει τα παιδιά να παίζουν με πλαστικές σακούλες, μπαλόνια, νομίσματα ή άλλα μικρά αντικείμενα, που θα μπορούσαν να προκαλέσουν πνιγμό στο παιδί.
• Να ΜΗΝ αφήνει τα παιδιά να παίζουν κοντά σε σκάλες, παράθυρα, φούρνους ή ηλεκτρικές πρίζες.

Τα ίδια τα παιδιά είναι οι καλύτεροι κριτές για την νταντά που επιλέξατε. Αν τα ίδια θέλουν να περνούν χρόνο μαζί της, τότε σημαίνει ότι τους δίνει σημασία και τα αγαπά. Όταν επιστρέφετε στο σπίτι, καλό είναι να ρωτάτε τα παιδιά πώς πέρασαν μαζί με την νταντά.

paidiatros.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πώς να ενθαρρύνετε τη δημιουργικότητα του παιδιού σας

Η φαντασία, η περιέργεια, η επιθυμία για εξερεύνηση και ο πειραματισμός χαρακτηρίζουν σχεδόν όλα τα μικρά παιδιά και είναι ακριβώς τα στοιχεία εκείνα που συνθέτουν την δημιουργικότητα τους.

Ωστόσο και οι ίδιοι οι γονείς μπορούν να ενθαρρύνουν την δημιουργικότητα των παιδιών τους, ακολουθώντας τα παρακάτω βήματα:

• Φτιάξτε ένα ασφαλές περιβάλλον. Βρείτε ένα χώρο στο δωμάτιο του παιδιού ή κάπου μέσα στο σπίτι και ονομάστε το «η γωνιά του καλλιτέχνη». Εφοδιάστε το παιδί με μαρκαδόρους, πλαστελίνες, μπογιές, χαρτόνια, αυτοκόλλητα κλπ και αφήστε το να εκφραστεί και να κάνει κατασκευές.
• Φτιάξτε αυτοσχέδια μουσικά όργανα. Χρησιμοποιείστε αντικείμενα που υπάρχουν μέσα στο σπίτι και δημιουργήστε μαζί με το παιδί μουσικά όργανα.
• Δημιουργήστε τα δικά σας παραμύθια. Διαβάστε παραμύθια στο παιδί σας και στη συνέχεια ζητήστε του να αλλάξει το τέλος, να δημιουργήσει μια δική του ιστορία με τον ήρωα του παραμυθιού ή ακόμα και να ζωγραφίσει κάτι.
• Παίξτε παιχνίδια ρόλων. Αφήστε το παιδί να σκεφτεί το «σενάριο» και παίξτε μαζί του. Αν θέλετε χρησιμοποιείστε ρούχα, καπέλα κλπ για να κάνετε πιο ζωντανή την μεταμόρφωση.
• Βγείτε από το σπίτι. Εκμεταλλευτείτε τα Σαββατοκύριακα και κάντε κοντινές εκδρομές στη φύση, προσφέροντας στο παιδί συνεχώς καινούρια ερεθίσματα.
• Ενθαρρύνετε το παιδί να εκφράζει τις ιδέες του. Προτρέψτε το παιδί σας να σκέφτεται, κάντε του συχνά ερωτήσεις ζητώντας την γνώμη του και γενικά ενθαρρύνετε το να χρησιμοποιεί την κρίση του.
• Μην του τα δίνετε όλα έτοιμα. Αφήστε το παιδί να «παιδευτεί» να βρει τη λύση σε ένα παιχνίδι ή σε κάτι που το δυσκολεύει και μην το εγκλωβίζετε στις δικές σας έτοιμες λύσεις ή απαντήσεις. Τα παιδιά έχουν την ικανότητα να σκέφτονται πρωτότυπα και μπορεί να σας εκπλήξουν με τις πράξεις τους.

evros24.gr

Πώς εκδηλώνεται η γρίπη στα παιδιά - Πότε να ανησυχήσετε

Γρίπη και κρυολόγημα είναι διαφορετικές νόσοι, που προκαλούνται από διαφορετικούς ιούς. Ωστόσο ο διαχωρισμός μεταξύ τους δεν είναι πάντοτε εύκολος, κυρίως στα πρώτα στάδιά τους.

Η εποχή των ιώσεων είναι εδώ και σύντομα θα εμφανιστεί και η γρίπη, οπότε λογικό είναι να ακούτε το παιδί σας να βήχει και να φταρνίζεται. Εξίσου λογικό όμως είναι να αναρωτιέστε αν ο βήχας αυτός οφείλεται σε μια απλή ίωση (ή κοινό κρυολόγημα) ή στη γρίπη.
Όπως εξηγούν ειδικοί από την Πανεπιστημιακή Παιδιατρική Κλινική του Τορόντο (SickKids), η γρίπη συνήθως αρχίζει απότομα με υψηλό πυρετό. Άλλα συμπτώματα που μπορεί να προκαλέσει είναι:

• Πονοκέφαλος
• Διάχυτοι πόνοι στο σώμα
• Αδυναμία και κούραση
• Συνάχι
• Πονόλαιμος
• Βήχας και συριγμός («σφύριγμα» της αναπνοής).

Τα περισσότερα παιδιά θα εκδηλώσουν ήπια γρίπη, αλλά μπορεί να χρειασθούν αρκετές ημέρες έως ότου αισθανθούν καλύτερα. Κάποια από τα συμπτώματα, όμως, μπορεί να διαρκέσουν αρκετό καιρό. Η αδυναμία και ο βήχας, π.χ., μπορεί να επιμείνουν έως και έξι εβδομάδες, με αποτέλεσμα να δυσκολεύονται στις καθημερινές δραστηριότητές τους και στη γυμναστική.

Για τα παιδιά άνω των 6 μηνών
Αν το παιδί πηγαίνει στο σταθμό ή στο σχολείο ή γενικώς έχει ηλικία άνω των 6 μηνών και κατά τα άλλα είναι υγιές, πρέπει να μείνει στο σπίτι για λίγες ημέρες.
Στο διάστημα αυτό, φροντίστε να ξεκουράζεται όσο το δυνατόν περισσότερο και να καταναλώνει αρκετά υγρά (κατά προτίμηση πολλές φορές την ημέρα, σε μικρές ποσότητες).
Μην δίνετε στο παιδί κανένα φάρμακο (ούτε καν αντιβηχικό) εάν δεν συνεννοηθείτε πρώτα με τον γιατρό σας. Να διαβάζετε πάντοτε το φύλλο οδηγιών χρήσεως των φαρμάκων πριν τα χορηγήσετε στο παιδί.

Άλλα μέτρα που μπορεί να βοηθήσουν το παιδί είναι:

• Θερμά επιθέματα στις επώδυνες περιοχές του σώματος για λίγη ώρα
• Ένα χλιαρό μπάνιο
• Γαργάρες με χλιαρό νερό
• Καθάρισμα της μύτης με φυσιολογικό ορό
• Να μην καπνίζει κανείς μέσα στο σπίτι

Καλό είναι επίσης να χρησιμοποιείτε κάποια συσκευή απολύμανσης και καθαρισμού του αέρα από τα παθογόνα μικρόβια και από τον καπνό του τσιγάρου.
Αν τα μέτρα αυτά δεν καταπραΰνουν τα συμπτώματα του παιδιού και εκείνο αισθάνεται χειρότερα ή αν σας ανησυχεί για οποιονδήποτε λόγο η κατάστασή του, καλέστε τον παιδίατρο.
Το παιδί με γρίπη πρέπει να μείνει στο σπίτι έως ότου παραμείνει απύρετο για ένα 24ωρο και είναι σε θέση να τρώει και να πίνει. Πρέπει όμως να έχει επίσης αρκετή ενέργεια ώστε να μπορέσει να πάει στον παιδικό σταθμό ή το σχολείο, καθώς και να μην βήχει ασταμάτητα.
Η παραμονή στο σπίτι δεν είναι σημαντική μόνο για το ίδιο, αλλά και για την αποτροπή μετάδοσης της γρίπης στα άλλα παιδιά.

Πότε να πάτε στον παιδίατρο
Αν το παιδί έχει ηλικία κάτω των 3 μηνών, πρέπει να το εξετάσει αμέσως ο παιδίατρος ή να το πάτε στο νοσοκομείο:

• Αν εκδηλώσει πυρετό
• Έχει γρήγορη ή δύσκολη αναπνοή
• Κάνει έμετο ή αρνείται να φάει

Επικοινωνήστε με τον παιδίατρο αν το παιδί, ανεξάρτητα από την ηλικία του:

• Κοιμάται ή γκρινιάζει περισσότερο απ' ό,τι συνήθως
• Δεν μπορεί να πιει αρκετά υγρά ή δεν ουρεί τουλάχιστον κάθε 6 ώρες όσο είναι ξύπνιο
• Κάνει έμετο
• Πονάει στο στήθος ή στην κοιλίτσα του
• Δεν αισθανθεί καλύτερα μετά από 5 ημέρες ή αν εκεί που είχε αρχίσει να βελτιώνεται, παρουσιάσει ξαφνικά επιδείνωση.

Επειγόντως πρέπει να καλέσετε το ΕΚΑΒ ή να πάτε στο πλησιέστερο νοσοκομείο εάν:

• Η αναπνοή του παιδιού γίνει γρήγορη ή δύσκολη
• Το παιδί είναι πολύ αδύναμο, ζαλίζεται, ξυπνάει δύσκολα ή δεν ανταποκρίνεται καλά
• Το παιδί είναι πολύ ανήσυχο ή δεν μπορείτε να το ηρεμήσετε
• Το παιδί αρνείται να περπατήσει ή παραπαίει
• Αρχίζει να μελανιάζει στα χείλη ή στο δέρμα
• Έχει δυσκαμψία του αυχένα, έντονο πονοκέφαλο ή κάνει σπασμούς
• Αν παρουσιάζει ταχυπαλμία παρότι του έπεσε ο πυρετός.

Σε γενικές γραμμές, επειδή εσείς γνωρίζετε το παιδί σας καλύτερα απ' όλους, να το πάτε αμέσως στο νοσοκομείο αν το ένστικτό σας λέει ότι κάτι δεν πάει καλά.

Η προστασία

• Για να μην κολλήσουν τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς σας γρίπη, το καλύτερο μέτρο προστασίας είναι το αντιγριπικό εμβόλιο.
• Μην αμελείτε επίσης να αερίζετε καλά τον χώρο ανοίγοντας καθημερινά τα παράθυρα.
• Μάθετε στο παιδί να πλένει συχνά τα χέρια του και φροντίστε να κάνετε όλοι στο σπίτι το ίδιο.
• Φροντίστε τέλος να διδάξετε στο παιδί να βήχει και να φταρνίζεται κρύβοντας το πρόσωπό του στο μπράτσο του. Να θυμάστε ότι η γρίπη μεταδίδεται εύκολα με τον βήχα και το φτάρνισμα στον αέρα, καθώς και από το άγγιγμα μολυσμένων αντικειμένων.

Πηγή: iatropedia
topontiki.gr

Πώς θα κάνετε το παιδί σας πιο συνεργάσιμο

Για ένα παιδί που τώρα μαθαίνει να ελέγχει τα συναισθήματα και τις ορμές του, είναι πολύ δύσκολο τόσο να αντιληφθεί την έννοια της συνεργασίας, όσο και να την εφαρμόσει στην πράξη.
H πειθαρχεία αρχίζει να θυμίζει λέξη που προέρχεται από ταινία επιστημονικής φαντασίας, αφού και οι δύο (εσύ και το παιδάκι σου) ξέρετε ότι δε θα τα βρείτε. Το πιο πιθανό είναι να υπάρχει ένταση και κλάμα.

Δείτε τι μπορείτε να κάνετε για να γίνει πιο συνεργάσιμο το παιδί σας:
– Αρχικά, πρέπει να δεχτείς ότι πάντα το παιδί θα έχει την τάση να μην ακούει. Οπότε, τι καλύτερο από το να προσαρμόσεις τις απαιτήσεις σου σε ρεαλιστικά επίπεδα και αν, για παράδειγμα, θες να συνεργαστείτε σε πέντε θέματα, να ξεκινήσεις λέγοντας του μόνο τα δύο; Αν δεχτεί αυτά, άφησε λίγο τις ώρες να περάσουν και επανέφερε και τα υπόλοιπα στη συζήτηση.
– Μην υποχωρήσεις εύκολα. Ένας λόγος που επαναστατεί είναι γιατί βαθιά μέσα του γνωρίζει ότι η μητρική αγάπη θα σε κάνει να υποχωρήσεις και να αναθεωρήσεις τις απαιτήσεις σου. Όσο δύσκολο και αν είναι (γιατί είναι το παιδάκι σου και αυτό δεν αλλάζει), μείνε πιστή σε αυτά που ζητάς και στο τέλος μόνο χαμένη δε θα βγεις.
– Πες του ότι είναι επείγον (και ας μην είναι). Ξέρω του λες ένα μικρό ψέμα και αυτό δεν είναι καθόλου σωστό, όμως έτσι θα το παρακινήσεις να αναλάβει δράση πολύ ευκολότερα. Θα αισθανθεί ότι πρέπει να αποφασίσει σύντομα και, κατά πάσα πιθανότητα, θα συμφωνήσει.
– Δώσε του επιλογές και όχι εντολές. Παίξε με τον τόνο και το χρώμα της φωνής σου. Παιδάκι είναι και όπως κάθε άνθρωπος στην ηλικία του έτσι και εκείνο δε θέλει να αισθάνεται ότι του κουνάς το δάχτυλο (χωρίς να έχει κάνει κάτι). Για παράδειγμα, αντί του «Μπες στο αυτοκίνητο τώρα» μπορείς να πεις «Αγάπη μου, μήπως να μπεις στο αυτοκίνητο, για να κάνουμε τη βόλτα μας;».
– Παίξτε ή ακόμα καλύτερα πέρασε το μήνυμα που θες μέσα από το παιχνίδι. Σε αυτό το tip υπάρχουν δύο τρόποι εφαρμογής. Από τη μία, όταν παίζετε μαζί, δείξε του ότι, παρά το γεγονός ότι είστε «αντίπαλοι», σε κάποια σημεία πρέπει να συνεργαστείτε (αν είστε πολλά άτομα, απλά μπείτε στην ίδια ομάδα). Από την άλλη, ζήτησε του αυτό που θες με έναν πιο παιχνιδιάρικο τρόπο. Αποκλείεται να αρνηθεί.
– Ώθησε το σε ομαδικές δραστηριότητες. Εκεί η συνεργασία δεν είναι επιλογή, αλλά υποχρέωση για το καλύτερο δυνατόν αποτέλεσμα. Και φυσικά, μόλις μάθει τα καλά της συνεργασίας, δε θα περιορίσει την αρετή αυτή μόνο στις εξωσχολικές του δραστηριότητες.
– Μην είσαι υπερβολική στην τιμωρία. Σίγουρα, η αρχή θα είναι δύσκολη. Άλλωστε, κάθε αρχή δεν είναι; Δε χρειάζεται, όμως, να το τιμωρήσεις κλείνοντας το στο δωμάτιο του. Να είσαι σίγουρη ότι το αποτέλεσμα θα είναι το αντίθετο από αυτό που θες.

Πηγή: govastileto.grmother.gr

Πώς θα κάνει καλούς φίλους το παιδί;

Είναι σημαντικό να περιτριγυρίζετε από καλούς φίλους, που θα το βοηθήσουν να ξεπεράσει οποιαδήποτε δυσκολία στην καθημερινότητά του. 

Ήδη από το νηπιαγωγείο το παιδί ξεκινά να κοινωνικοποιείται ολοένα και περισσότερο ενώ από το δημοτικό κάνει πιο προσωπικές επιλογές, αναλόγως των χαρακτηριστικών που θέλει να έχουν οι φίλοι του. 

Είναι λογικό να ανησυχείτε για τους φίλους που επιλέγει το μικρό σας, ωστόσο είναι σημαντικό να γίνεστε παρεμβατικοί, αποφασίζοντας ποιον μπορεί και ποιον δεν μπορεί να κάνει παρέα. 

Αντίθετα δοκιμάστε τις ακόλουθες στρατηγικές προκειμένου να το βοηθήσετε να έχει δίπλα του φίλους που το νοιάζονται και το αγαπούν πραγματικά. 

Να θυμάστε ότι λειτουργείτε ως πρότυπο: 

Δείξτε στο παιδί σας πόσο πολύ εκτιμάτε τους φίλους σας, όπως και όλα όσα τους δίνετε αλλά και παίρνετε από εκείνους. 

Παίξτε παιχνίδια μαζί του, δίνοντας έμφαση στο πόσο καλό είναι να μοιραζόμαστε αλλά και να κάνουμε υπομονή για την σειρά μας, δεξιότητες ενός καλού φίλου.
Ενθαρρύνετε, μην πιέζετε: 

Κρίνεται απαραίτητο να ενθαρρύνετε το παιδί να μιλάει σε άλλα παιδάκια, ειδικά αν είναι ντροπαλό, δεν πρέπει όμως να γίνετε πιεστικοί γιατί αυτό μπορεί να λειτουργήσει αντίθετα από αυτό που ελπίζατε. Δώστε του λίγο χρόνο για να αισθανθεί άνετα, να βρει τους ρυθμούς του και να κοινωνικοποιηθεί.
Παλιοί και νέοι φίλοι μαζί: 

Το να έχει έναν πολύ καλό φίλο είναι υπέροχο, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να παίζει μόνο με αυτόν. Αν βλέπετε ότι το μικρό σας έχει την τάση να κάνει σχεδόν κάθε δραστηριότητα με έναν μόνο φίλο, είναι σημαντικό να του εξηγήσετε ότι είναι εντάξει αλλά τονίστε ότι μπορεί να προσκαλέσει στο παιχνίδι του και νέους φίλους.
Μην παραμελείτε τον προσωπικό χρόνο: 

Παρατηρήστε τις διαθέσεις του μικρού σας και μην υπερφορτώνετε το κοινωνικό του «πρόγραμμα» με επισκέψεις φίλων ή βόλτες για παιχνίδι. Μπορεί να λατρεύει να περνά χρόνο με τους φίλους του, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν χρειάζεται προσωπικό χρόνο για να χαλαρώνει και να ανασυγκροτείται.
Σεβαστείτε τις προτιμήσεις του: 

Μπορεί να είστε ιδιαίτερα κοινωνικοί, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι και το μικρό σας νιώθει άνετα όταν περιτριγυρίζεται συνέχεια από φίλους. Παρακολουθήστε πως συμπεριφέρεται γύρω από τους φίλους του και αν αντιληφθείτε ότι του αρέσουν οι μικρότερες παρέες ή ότι χρειάζεται περισσότερο χρόνο μόνο του μην το πιέσετε.

Πώς διαχειριζόμαστε έναν ενοχλητικό φίλο;
Κάθε φιλία έχει σκαμπανεβάσματα, είναι όμως σημαντικό μετά τους μικρούς τους καυγάδες να συζητούν με σεβασμό ο ένας προς τον άλλον. 

Ενθαρρύνετέ το να ξεκινήσει την συζήτηση και να προσπαθήσει να επικοινωνήσει τα συναισθήματά του.

Αφού το κάνει τονίστε ότι είναι σημαντικό να ακούσει τα συναισθήματα του φίλου του, προκειμένου να αντιληφθεί το λάθος του. 

Στην περίπτωση που έχει κάνει όντως λάθος είναι καλό να απολογηθεί, ζητώντας συγγνώμη ενώ αν ο φίλος του απολογηθεί θα ήταν καλό να την δεχθεί. 

Αν η ενοχλητική συμπεριφορά συνεχίσει μετά από αυτά είναι σημαντικό να δηλώσει στο φίλο του πώς νιώθει αλλά και να ενημερώσει και εσάς. 

Αφού εκφράσει τα συναισθήματά του, δώστε του να καταλάβει πως είναι εντάξει να απομακρυνθεί και να πάρει απόσταση, ώστε να σκεφθεί ή να ηρεμήσει.

vita.gr

Πώς η διάθεση των μπαμπάδων επηρεάζει την πνευματική υγεία των παιδιών

Προσπαθήστε να φέρετε στο μυαλό σας τον δικό σας μπαμπά, τι θυμάστε από εκείνον;

Τι σας έχει μείνει από την παιδική σας ηλικία; Ποια ήταν συνήθως η διάθεσή του, ήταν αισιόδοξος, χαρωπός, κλειστός, απόμακρος, θυμωμένος, καταθλιπτικόμορφος, αγχώδης, τελειομανής, γλυκός, δοτικός…

Διάφορες έρευνες καταλήγουν στο συμπέρασμα πως η διάθεση του μπαμπά μπορεί να επηρεάσει την πνευματική υγεία των παιδιών. Ναι, δεν είναι μόνο η μαμά εκείνη που επηρεάζει άμεσα το μικρό της, παίζει και ο μπαμπάς ρόλο και σίγουρα και οι δύο γονείς επηρεάζουν τον τρόπο που το παιδί τους αποκρίνεται νοητικά αλλά και τον ψυχισμό του.

• Έρευνα στο πανεπιστήμιο του Connecticut στο Κέντρο Μελέτης Γονεϊκής Αποδοχής και Απόρριψης, έδειξε πως όταν ο μπαμπάς είναι «απών» όσον αφορά στην παρουσία του προς το παιδί, την αγάπη και την αποδοχή του, παρουσιάζονται προβλήματα που σχετίζονται με τον παιδικό ψυχισμό και την παιδική συμπεριφορά.
• Έρευνα των πανεπιστημίων Imperial College, King’s College, Έξετερ και Οξφόρδης, καταλήγει πως όταν οι μπαμπάδες αφιερώνουν αρκετό χρόνο στο παιδί τους, κυρίως τους πρώτους μήνες της ζωής του, το βοηθάνε ώστε να έχει στη συνέχεια καλή νοητική ανάπτυξη.
• Έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Michigan επιβεβαιώνει την ύπαρξη ισχυρών δεσμών ανάμεσα στην πατρική διάθεση και στην πνευματική υγεία του παιδιού τους, υποστηρίζοντας ότι, το πώς αισθάνεται ο πατέρας νοητικά και ψυχικά έχει και το ανάλογο κόστος στο παιδί. Η συγκεκριμένη έρευνα εστίασε σε μπαμπάδες με ψυχολογικά προβλήματα και έντονο άγχος και παρατηρήθηκε αρνητική επίδραση στην ανάπτυξη των παιδιών στις κοινωνικές τους δεξιότητες και στη διάδραση με άλλα άτομα. Πιο συγκεκριμένα, στις γλωσσικές δεξιότητες και στις αντιληπτικές τους ικανότητες στα μικρά παιδιά ηλικίας 2-3 ετών, χωρίς να διορθώνει το «έλλειμμα» η μητρική θετική παρουσία στους πρώτους μήνες ζωής τους.

Όπως λοιπόν συνηθίζουμε να λέμε, το κάθε παιδί έχει δύο γονιούς που τους χρειάζεται δίπλα του. Και μάλιστα δύο γονείς που είναι καλά στην ψυχική τους υγεία ή φροντίζουν να είναι καλά, που είναι «εκεί» παρόντες για το μικρό τους, ασχολούνται μαζί του, και δεν είναι μόνο η μητρική φιγούρα σημαντική όπως μέχρι σήμερα πιστεύαμε. Φαίνεται πως και η πατρική φιγούρα έχει εξίσου σημαντικό και ενεργό ρόλο στην νοητική υγεία του παιδιού από τους πρώτους μήνες της ζωής του, είτε είναι αγόρι, είτε κορίτσι. Μάλιστα όταν ο μπαμπάς είναι ήρεμος και με λιγότερο άγχος, τόσο πιο θετική είναι και η επίδραση στο παιδί.

Αν λοιπόν είστε μπαμπάς και νιώθετε πως δεν χρειάζεται να ασχοληθείτε ιδιαίτερα με το μικρό σας ή νιώθετε την ψυχική σας υγεία ευάλωτη στην καθημερινότητα, μην ντραπείτε να ζητήσετε βοήθεια από ειδικό που θα σας βοηθήσει να αντιμετωπίσετε την πιο βαριά διάθεση που θα καθρεφτιστεί στο μικρό σας.
Ακόμα και ως μαμά, όταν βλέπετε πως ο πατέρας του παιδιού σας δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της καθημερινότητας και ψυχικά επίσης έχει αρνητική διάθεση, μην διστάσετε να σταθείτε δίπλα του, ρωτήστε τον πως νιώθει και μαζί πηγαίνετε στον ειδικό. Επίσης, μην είστε και εσείς σαν τις μαμάδες που θεωρούν πως το παιδί είναι αποκλειστικά δική τους υπόθεση και δεν αφήνουν χώρο στον μπαμπά να ασχοληθεί μαζί του!
Είναι χρέος και των δυο σας εφόσον αποφασίσατε να φέρετε παιδιά στον κόσμο να βάλετε πρώτο το δικό τους καλό, την δική τους υγεία –ψυχική και σωματική- τις δικές τους ανάγκες και πιο πίσω τις δικές σας!

Μαρίνα Μόσχα, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Αγωγής Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας
πηγή: Mothersblog.gr

newsbomb.gr