Φθόνος - Το Σκοτεινό Δηλητήριο της Ψυχής

Φθόνος: Το χειρότερο δηλητήριο στην ψυχή ενός ανθρώπου!

Το έντονο αίσθημα δυσαρέσκειας για την υπεροχή, τα αγαθά, ή την ευτυχία του άλλου.

Ο «φθόνος» ετυμολογείται από το ρήμα «φθίνω» που σημαίνει μειώνομαι. Και πραγματικά ο φθόνος σαν συναίσθημα, σιγά-σιγά μας φθίνει και μας καταστρέφει.

Μας «φθίνει» - ελαττώνει ως ανθρώπους - και μας φθίνει μέχρι και την υγεία μας.

Και, βέβαια, όταν αναφερόμαστε σε κάτι που είναι τόσο πολύ ώστε να μην τελειώνει, πώς το λέμε; Μα, φυσικά, «άφθονο».

πηγή

😖😖😖

O αρχαίος φιλόσοφος Αριστοτέλης λέει ότι υπάρχουν δύο τύποι ανθρώπων που φθονούν:

1. Οι Φιλόδοξοι, αυτοί που δεν αντέχουν να τους ξεπερνούν οι άλλοι σε φήμη, πλούτο, δόξα, κτλ
2. Οι Μικρόψυχοι και ανικανοποίητοι, που πάντα ζηλεύουν τα ξένα αγαθά και δεν αρκούνται στα δικά τους.

Από τον φθόνο πηγάζουν:

1. Μίσος, που μπορεί να οδηγήσει τον φθονερό να κάνει κακό στον συνάνθρωπό του. Πολλές φορές έχουμε δει ανθρώπους να προσπαθούν να κάνουν κακό πχ.στην δουλειά του άλλου η ακόμα και αδέρφια να αδικεί ο ένας τον άλλον σε θέματα περιουσιακά και δημιουργείται φοβερό μίσος.

Πολλές φορές ο φθονερός άνθρωπος δεν αντέχει να βλέπει την επιτυχία του άλλου και προσπαθεί με κάθε τρόπο να κάνει κακό.

2. Κακεντρέχεια, Καταλαλιά και Κατάκριση, διότι ο φθονερός πάντα προσπαθεί να διαβάλλει και να κατηγορήσει με ψέματα αυτόν που φθονεί. Το γνωστό κουτσομπολιό με το οποίο ο φθονερός ο άνθρωπος βγάζει δηλητήριο και «θάβει» τους άλλους.

Πολλές φορές έχουμε ακούσει ανθρώπους να βγάζουν δηλητήριο και ζήλια για άλλους σε κάποια συζήτηση και να προσπαθούν να τους κατηγορήσουν.

Ο φθονερός πολλές φορές ψάχνει με αγωνία να μάθει τα ελαττώματα αυτού που φθονεί και να τα χρησιμοποιήσει εναντίον του. Πχ κάποια απερισκεψία, κάποια λέξη άσκοπη ή κάποια άλλη κίνηση λανθασμένη και να την διαβάλλει. Στο κουτσομπολιό τα πρωτεία δεν έχουνε μόνο οι γυναίκες αλλά και οι άντρες.

Όμως οι γυναίκες βγάζουν περισσότερο ζήλια απέναντι σε μια άλλη γυναίκα πχ όμορφη, πετυχημένη κτλ.

Πολύ δύσκολα δεν θα νοιώσουν μειονεκτικά απέναντι σε μια όμορφη γυναίκα και η αντίδρασή τους θα εξαρτηθεί από τον χαρακτήρα,την αγωγή και την παιδεία τους.

Μια γυναίκα με καλό χαρακτήρα, καλή αγωγή από την οικογένεια, δεν θα πέσει ποτέ σε χαμηλό επίπεδο και στην κατάντια που δυστυχώς φέρνει ο φθόνος.

Το ίδιο ισχύει και για τους άντρες βέβαια.
Θα λέγαμε ότι είναι πολύ βασικό η αγωγή που πήρε κάποιος από την οικογένειά του, άντρας ή γυναίκα.

Δηλαδή τα παιδιά που είχαν μια καλή αγωγή από τους γονείς τους, τους οποίους δεν είδαν ποτέ να κουτσομπολεύουν με κακία άλλους ανθρώπους, αλλά αντίθετα να διδάσκουν τον σεβασμό, έχουνε γερές βάσεις και δύσκολα θα πέσουν στην παγίδα του φθόνου.

Φυσικά, πολλές φορές τα αίτια είναι και ψυχολογικά. Ένας άνθρωπος με συμπλέγματα κατωτερότητας είναι δύσκολο να μην το εκδηλώσει αυτό απέναντι σε άλλους ανθρώπους και ο λόγος είναι ότι ακριβώς,νοιώθει κατώτερος από τους άλλους και δεν μπορεί να διαχειριστεί αλλιώς αυτό το ''αρρωστημένο''συναίσθημα.

3. Χαιρεκακία, όταν ο φθονερός χαίρεται με την συμφορά του άλλου.

4. Κατάθλιψη, που κυριεύει τον φθονερό και τον κατατρώει σαν ''σαράκι''. Ο φθονερός ο άνθρωπος έχει την θλίψη για σύντροφό του και είναι πάντα ανικανοποίητος.

Ποθεί τα καλά των άλλων και λυπάται βαθύτατα. Το σύμπλεγμα κατωτερότητας τον κάνει δυστυχισμένο.

Οι φθονεροί οι άνθρωποι είναι ανοιχτά βιβλία και τους καταλαβαίνεις αργά η γρήγορα διότι είναι αδύνατον να μην εκφράσουν τον φθόνο τους με τα λόγια.

Τα λόγια είναι το περίσσευμα της καρδιάς.

Αρκεί να καθίσεις με αυτά τα άτομα για να δεις ότι ασχολούνται, παρατηρούν και κατακρίνουν συνέχεια τους άλλους, χρησιμοποιώντας ψέματα και συκοφαντία.

Διαβάλλουν τα πάντα και προσπαθούν να συκοφαντήσουν αυτόν που φθονούν, σε τρίτα άτομα με άσχημα λόγια και ψέματα.

Όσοι δεν είναι κουτοπόνηροι και φθονεροί σαν αυτούς και δεν ασχολούνται όλη μέρα με το να θάβουν τους άλλους για αυτούς είναι ''χαζοί'',τρελοί, κακοί...ψυχροί και ανάποδοι.

Αυτοί ξέρουν τα πάντα για τους πάντες.

Έναν καλό λόγο δεν ακούς από το στόμα των φθονερών για κανέναν άνθρωπο.

Μόνο όταν έχουνε συμφέρον, ίσως, ξεστομίσουν καμιά καλή κουβέντα.

Μπαίνουν στα σπίτια των άλλων, δήθεν φιλικά, μόνο και μόνο για να κουτσομπολέψουν και να μάθουν.

Οι φθονεροί άνθρωποι περνούν την ζωή των άλλων από μικροσκόπιο και παρατηρούν τα πάντα.

Και φυσικά τα μεταφέρουν, όπως θέλουν.

Η κατάληξη αυτών των ατόμων είναι η απομόνωση, αφού κανείς δεν θα τους θέλει στο τέλος.

Η χειρότερη έκφραση του φθόνου είναι η συκοφαντία, διότι κάνει μεγάλο κακό στην τιμή και την υπόληψη ενός ατόμου και προκαλεί μεγάλο πόνο.....

«Η συκοφαντία είναι σαν την ενοχλητική σφήκα: αν είσαι σίγουρος σκότωσε την με μια αποφασιστική κίνηση αμέσως. Αν όχι, μην προσπαθείς να την διώχνεις, γιατί θα σου επιτεθεί με μεγαλύτερη μανία.»

Nicolas Chamfort

..............

kardiacitynews

Το Χαμομηλάκι

Η Συκοφαντία του Απελλή (Μποτιτσέλι) - Ένας πίνακας, μια ιστορία, ένα μάθημα ζωής για μεγαλύτερα «παιδιά»

«Έχε υπομονή, οι  συκοφαντίες δεν έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής. 
Η αλήθεια είναι παιδί του χρόνου, δεν θα αργήσει να εμφανιστεί 
για να σε δικαιώσει.»

Εμμανουήλ Καντ (φιλόσοφος).

Calumny of Apelles (Botticelli)

Η Συκοφαντία του Απελλή (Ιταλικά: La Calumnia di Apelle) είναι ένας πίνακας ζωγραφικής από τον Ιταλό καλλιτέχνη της Αναγέννησης Σάντρο Μποτιτσέλι. Φιλοτεχνήθηκε περίπου το 1494 – 1495. Σήμερα βρίσκεται στη συλλογή του μουσείου Ουφίτσι στη Φλωρεντία, στην αίθουσα που είναι αφιερωμένη στο μεγάλο δημιουργό.

Το θέμα του πίνακα
Ο Μποτιτσέλι άντλησε το θέμα του από ένα διάσημο πίνακα του Έλληνα καλλιτέχνη της ελληνιστικής περιόδου Απελλή, όπως αυτός περιγράφτηκε από το Λουκιανό στον τέταρτο τόμο από τα οκτώ σωζόμενα έργα του, στην πραγματεία του Περὶ τοῦ μὴ ῥᾳδίως πιστεύειν διαβολῆ. Ο λόγος που ο Απελλής φιλοτέχνησε τον πίνακα αυτό ήταν ένας τρόπος να περιγράψει τα συναισθήματα θλίψης και οργής που ο ίδιος ένιωσε όταν κατηγορήθηκε άδικα, από έναν ανταγωνιστή του, τον Αντίφιλο, για τη δήθεν συμμετοχή του στο έγκλημα της συνωμοσίας κατά του φαραώ της Αιγύπτου, Πτολεμαίου Α’ του Σωτήρα. Όταν αποδείχτηκε η αθωότητά του, αποφάσισε να μεταφέρει το προσωπικό του βίωμα στον πίνακα αυτό. Το έργο δεν σωζόταν στις μέρες του Μποτιτσέλι. Ωστόσο η περιγραφή του Λουκιανού είχε μεταφραστεί ευρέως. Στον δικό του πίνακα, ο αναγεννησιακός ζωγράφος διατήρησε το σκηνικό στήσιμο των μορφών από την περιγραφή του Λουκιανού και δημιούργησε ένα περίτεχνα στολισμένο αρχιτεκτονικό φόντο για εκείνες.

Στα δεξιά απεικονίζεται καθιστός σε έναν υπερυψωμένο θρόνο, σε μια ανοικτή αίθουσα διακοσμημένη με γλυπτά, ένας βασιλιάς, με μεγάλα γαϊδουρίσια αυτιά, στο πρότυπο του βασιλιά Μίδα. Ο άντρας τείνει το χέρι του στη Συκοφαντία, η οποία στέκεται ακόμη λίγο μακρύτερα, αλλά πλησιάζει. Πλάι του βρίσκονται δύο γυναίκες, οι αλληγορικές απεικονίσεις της Άγνοιας και της Υποψίας (ή της Υπόθεσης), που με ζήλο ψιθυρίζουν φήμες στα μεγάλα αυτιά του βασιλιά, πράγμα που υπονοεί την ανόητη φύση του.
Η Συκοφαντία, πλησιάζοντας από τα αριστερά, είναι μια ασυνήθιστα όμορφη γυναίκα, που έχει ωστόσο μία θερμή αύρα που υπονοεί την απάτη και την παρορμητικότητα. Στο αριστερό της χέρι κρατά έναν αναμμένο δαυλό, και με το δεξί έλκει έναν νέο από τα μαλλιά. Εκείνος τείνει τα χέρια στους ουρανούς και επικαλείται τους θεούς να καταθέσουν τη μαρτυρία τους υπέρ της αθωότητάς του. Το δρόμο στη Συκοφαντία δείχνει ένας άντρας με διαπεραστικά μάτια, μα χλωμός, παραμορφωμένος, και ρουφηγμένος σαν από μακροχρόνια ασθένεια. Πρόκειται για το Φθόνο. Δυο κοπέλες, προσωποποιήσεις της Μοχθηρίας και της Απάτης, ενθαρρύνουν τη Συκοφαντία, προσθέτοντας πινελιές στην ομορφιά της.
Ακολουθώντας με πένθιμη αμφίεση, με μαύρα πέπλα και ξέπλεκα μαλλιά, έρχεται η Μετάνοια. Κοιτά δακρυσμένη πίσω της, περιμένοντας με μια έκφραση ντροπής το πλησίασμα της Αλήθειας. Η Αλήθεια, γυμνή, δείχνει προς τα ουράνια. Η γύμνια της Αλήθειας τη συσχετίζει με τον αθώο νεαρό, του οποίου τα ενωμένα χέρια επικαλούνται επίσης μια ανώτερη δύναμη. Η Αλήθεια θυμίζει το κλασικό μοτίβο απεικόνισης της Αφροδίτης, καθώς και αυτές που ο ίδιος ο καλλιτέχνης έχει δημιουργήσει. Είναι πανέμορφη, σε αντιδιαστολή με την προσωποποίηση της Μετάνοιας, που είναι μια ηλικιωμένη, χτυπημένη από τη θλίψη γυναίκα, με τριμμένα ρούχα. Είναι γυμνή, καθώς δεν έχει να κρύψει τίποτα και η έκφραση του προσώπου της, όπως και η στάση του σώματός της, επικαλούνται την ουράνια δικαιοσύνη.
περισσότερα
manitari

Η τέχνη της συκοφαντίας

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΙΝΟΣ

«Ξέρεις ποιος είμαι εγώ»; Η αυτοθαυμαστική αυτή μεγαλοστομία που εκτοξεύει σε κάθε ευκαιρία ο συνήθης Ελληνας σκιαγραφείται πολύ παραστατικά στους Οξυρρύγχειους Παπύρους που διασώζουν συμβουλές του ρωμαίου συγκλητικού Μενένιου Απιου προς τον φίλο του Ατίλιο Νάβιο, μελλοντικό ρωμαίο κυβερνήτη τής υπό κατοχή Αχαΐας πριν από 2.300 χρόνια.

«Αρέσει στον Ελληνα να δίνει στον ασθενέστερο, στον αβοήθητο. Είναι κι αυτό ένας τρόπος υπεροχής. Λέγοντας πως ο Ελληνας αδιαφορεί για τον πλησίον του, κάτι άλλο θέλω να πω, αλλά μου πέφτει δύσκολο να σου το εξηγήσω. 

Ακόμη υπάρχουν ποιητές πολλοί και τεχνίτες στις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας. 

Πλησίασέ τους καθώς είναι χρέος σου και πες μου αν άκουσες κανέναν από αυτούς ποτέ να επαινεί τον ομότεχνό του. 

Δεν χάνει τον καιρό του σε επαίνους ο Ελληνας. Δεν χαίρεται τον έπαινο. Χαίρεται όμως τον ψόγο και για αυτόν πάντα βρίσκει καιρό. Για την κατανόηση την αληθινή, αυτήν που βγαίνει από τη συμπάθεια για αυτό που κατανοείς, δεν θέλει τίποτε να θυσιάσει. Το κίνητρο της δικαιοσύνης δεν τον κινεί για να επαινέσει ό,τι αξίζει τον έπαινο. Θαυμάζει ό,τι είναι ο δικός του κόσμος. Κάθε άλλον τον υποτιμά. Οταν ένας πολίτης άξιοςδεν αναγνωρίζεται κατά την αξία του, λέει ο Ελληνας “αφού δεν αναγνωρίζομαι εγώ ο αξιότερός του, τι πειράζει αν και αυτός δεν αναγνωρίζεται”. 

Ο εγωκεντρισμός αφαιρεί από τον Ελληνα τη δυνατότητα να είναι δίκαιος. Μόνον όταν δημιουργηθούν συμφέροντα που συμβαίνει να είναι κοινά σε πολλά άτομα μαζί, βλέπεις τη συναδέλφωση και την αλληλεγγύη. Στον κάθε Ελληνα τα ιδανικά είναι ατομικά. Γι΄ αυτό οι πολιτικές των φατρίες είναι φατρίες συμφερόντων, και το ιδανικό του κάθε ηγέτη είναι ο εαυτός του».

«Κινημένος από την ίδια εγωπάθεια, τη ρίζα αυτή του κάθε ελληνικού κακού, ο Ελληνας δεν συγχωρεί στον συμπολίτη του καμιά προκοπή. Όποιος τον ξεπεράσει, ο Ελληνας τον φθονεί με πάθος και αν είναι στο χέρι του να τον γκρεμίσει από εκεί που ανέβηκε θα το κάνει. Μα το πιο σπουδαίο, για να καταλάβεις τον Ελληνα, είναι να σπουδάσεις τον τρόπο με τον οποίο εκδηλώνει τον φθόνο του, τον τρόπο που εφηύρε για να γκρεμίζει καλύτερα. Είναι ένας τρόπος πιο κομψός από το δικό μας γέννημα σοφιστικής ευστροφίας και διανοητικής δεξιοτεχνίας. Δεν του αρέσει η χοντροκομμένη δολοφονία στους διαδρόμους του παλατιού, αλλά η λεπτοκαμωμένη συκοφαντία, ένα είδος αναίμακτου, ηθικού φόνου, ενός φόνου διακριτικότερου και εντελέστερου που αφήνει του δολοφονημένου τη σάρκα σχεδόν ανέπαφη, να περιφέρει την ατίμωση και τη γύμνια της στους δρόμους και στις πλατείες. 

Γιατί και τη συκοφαντία, αγαπητέ μου, την έχουν αναγάγει σε τέχνη οι θαυμάσιοι, οι φιλότεχνοι Ελληνες, οι πρώτοι δημιουργοί του καλού και του κακού λόγου. Η τέχνη είναι να βρίσκεις τον διφορούμενο λόγο, που άμα σε ρωτήσουν γιατί τον είπες, να μπορείς να πεις πως τον είπες με την καλή σημασία, και πάλι εκείνος που τον ακούει να αισθάνεται ότι πρέπει να τον εννοήσει με την κακή του σημασία. Αυτό είναι το αγχέμαχο όπλο με το οποίο πολεμάει ο Ελληνας τον Ελληνα, ο ηγέτης τον ηγέτη, ο φιλόσοφος τον φιλόσοφο, ο ποιητής τον ποιητή αλλά και ο ανάξιος τον άξιο, ο ουσιαστικά αδύνατος τον ουσιαστικά δυνατό».

Νομίζω ότι έχει ιδιαίτερη αξία η ανάδειξη αυτής της διαχρονικής ψυχαναλυτικής περιγραφής του χαρακτήρα των Ελλήνων που αμετάβλητα υπαγορεύει την καταστροφική συμπεριφορά τους και σήμερα. Και προειδοποιεί ότι, αν δεν αλλάξουμε (πολιτικοί και πολιτικές), όντως θα βουλιάξουμε.

jmarinos@tovima.gr

Κυριακή 29 Αυγούστου 2010

Πηγή

Διακινούσαν ψεύτικο βίντεο για να συκοφαντήσουν 14χρονη από τη Μολδαβία

ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΗΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ

ΘΥΜΑ ΒΑΝΑΥΣΟΥ εξευτελισμού έπεσε ένα δεκατετράχρονο κορίτσι στη Μυτιλήνη. Η κοπέλα, παιδί μεταναστών από τη Μολδαβία, φέρεται να πρωταγωνιστεί σε βίντεο με πορνό περιεχόμενο, που κυκλοφόρησε από κινητό σε κινητό μεταξύ των μαθητών στα γυμνάσια και τα λύκεια της Μυτιλήνης.

 

Οι άγνωστοι που διακίνησαν το βίντεο το τιτλοφόρησαν με το όνομα του κοριτσιού. Σύμφωνα με την εκτίμηση της Αστυνομίας και του εισαγγελέα που επιλήφθηκαν της υπόθεσης, πρόκειται για βίντεο που προήλθε από το Ίντερνετ, καθώς η πρωταγωνίστριά του μοιάζει με τη 14χρονη μαθήτρια, είναι όμως τουλάχιστον είκοσι χρόνων. Έτσι, εκτιμάται ότι αφού αντιγράφηκε από το Διαδίκτυο, το βίντεο χρησιμοποιήθηκε για να συκοφαντηθεί το κορίτσι, ενδεχομένως και με ρατσιστικά κίνητρα.

Κρύβεται από ντροπή
Εδώ και περίπου δύο εβδομάδες το επίμαχο βίντεο έχει γίνει το πρώτο θέμα συζήτησης στα σχολεία της Μυτιλήνης, ενώ μέσα σε ελάχιστες ημέρες διαδόθηκε παντού, αφού κυκλοφορεί από κινητό σε κινητό. Η κοπέλα από τη στιγμή που ξέσπασε η υπόθεση εις βάρος της δεν έχει πάει στο σχολείο της, με αποτέλεσμα τώρα να κινδυνεύει να χάσει τη χρονιά της από απουσίες.
Την ύπαρξη του βίντεο αποκάλυψε μια καθηγήτρια στο σχολείο της 14χρονης μαθήτριας στο κινητό τηλέφωνο ενός μαθητή σε ώρα διαλείμματος. Η ίδια ενημέρωσε τον διευθυντή του σχολείου και στη συνέχεια ενημερώθηκε και η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. «Ειδοποιήσαμε, ως οφείλαμε, αμέσως τους γονείς της μαθήτριας και την Αστυνομία», λέει ο διευθυντής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης κ. Θανάσης Φραγκόπουλος.
Ο εισαγγελέας Πρωτοδικών Κώστας Μπούτσικος έχει ζητήσει να ριχθεί άπλετο φως στην υπόθεση. Ήδη έχουν κληθεί κι έχουν καταθέσει ο διευθυντής και η καθηγήτρια του γυμνασίου, όπως και οι γονείς της μαθήτριας. Απ΄ την εισαγγελική αρχή θα κινηθεί η διαδικασία για τον εντοπισμό του ή των δραστών, που θα διωχθούν για κακούργημα, ακόμη κι εάν πρόκειται για ανήλικο ή ανηλίκους.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Πέλλη Γιακουμή, ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τα Νέα, Τρίτη 25 Νοεμβρίου 2008

Κύριε εισαγγελέα, πριν ασκήσεις δίωξη για κακούργημα σε ανήλικους, ρίξε καμιά αυτεπάγγελτη
στα κανάλια,
στο ΕΣΡ,
στις οικογένειες των ανηλίκων,
στα σχολειά και στους δασκάλους τους,
σε «φορείς»
σε υψηλά ιστάμενους,
σε χαμηλά ιστάμενους,
σε κάθε Εφραίμ μετά της συνοδείας του, 
και σε όλους μας έτσι γενικά και ειδικά...
μήπως και πέσει επιτέλους αυτό το «άπλετο φως» και μάθουμε από πού, από ποιους και πώς μαθαίνουν αυτά τα «κόλπα» τα ανήλικα παιδιά μας;;; 
 .

Εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω...