Διαχωρισμός της ευθύνης: η χρήση της μεθόδου στο φαγητό των παιδιών / Feeding Your Child Using Division of Responsibility

Διαχωρισμός της ευθύνης είναι ένας τρόπος ταΐσματος του παιδιού που επιλύει σχεδόν οποιοδήποτε διαμάχη γύρω από το φαγητό.
Από τη γέννηση έως τους 6 μήνες και μέχρι 1 έτους, οι γονείς είναι υπεύθυνοι για το ΤΙ τρώει το παιδί 

και το παιδί είναι υπεύθυνο για το ΠΟΣΟ και το ΠΟΤΕ θα φάει (τα βρέφη τρώνε κατά απαίτηση).

Feeding Your Child Using Division of Responsibility

Όσο το παιδί τρώει στερεές τροφές, οι γονείς υπεύθυνοι για το ΤΙ, το ΠΟΤΕ και το ΠΟΥ τρώει το παιδί

και το παιδί είναι υπεύθυνο για το ΠΟΣΟ θα φάει και για το ΑΝ θα φάει.

Ευθύνες φαγητού

Ηλικία παιδιού	Η δική σας ευθύνη	Η ευθύνη του παιδιού
0-12 μηνών	Τι θα φάει	Πόσο Πότε (πόσο συχνά)
1 έτος και μετά	Τι Πότε (πόσο συχνά) Πού	Πόσο Αν θα φάει

Τα βρέφη γεννιούνται με μία εσωτερική αίσθηση της πείνας που τους ειδοποιεί το πότε πεινούν και το πότε έχουν χορτάσει. 

Όταν προσπαθούμε να ελέγξουμε το πόσο θα φάει το παιδί, παρεμβαίνουμε σε αυτή την φυσική ικανότητά τους. 

Χρησιμοποιώντας το διαχωρισμό της ευθύνης, βοηθάμε το παιδί να ακολουθήσει και να αναπτύξει αυτές τις εσωτερικές του τάσεις.

Η ευθύνη αλλάζει όσο το παιδί μεγαλώνει. 

Από τη στιγμή που το παιδί φτάσει τον πρώτο χρόνο ζωής, γινόμαστε υπεύθυνοι για το ΠΟΤΕ θα φάει μέσω της ρουτίνας γευμάτων και σνακ. 

Επίσης, μπορούμε να αποφασίσουμε για το ΠΟΥ θα φάει το παιδί, ιδανικά στο σπίτι, σε τραπέζι.

Ακολουθώντας τη ρουτίνα γευμάτων και διαχωρίζοντας την ευθύνη, το παιδί κάποια στιγμή θα είναι έτοιμο και θα έχει την ελευθερία να αποφασίζει για το τι, το που και το πότε θα φάει.

Είναι πολύ βοηθητικό να είμαστε και σωστά πρότυπα. Ο δικός μας τρόπος και οι δικές μας επιλογές φαγητού είναι εξίσου διδακτικά για το παιδί. Το παιδί βλέπει αυτό που επιλέγουμε και συνηθίζουμε να τρώμε και στη συνέχεια μιμείται το παράδειγμά μας.

eltherapy
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πώς θα βοηθήσετε το παιδί να αναπτύξει το αίσθημα ευθύνης

Ως γονείς μπορείτε να βοηθήσετε σημαντικά το παιδί να αναπτύξει το αίσθημα ευθύνης

Όλα τα παιδιά μερικές φορές δικαιολογούνται για τη συμπεριφορά τους. Η φράση «Δεν είναι δικό μου λάθος!» είναι μια κοινή αντίδραση των παιδιών όταν έχουν παραβεί τους κανόνες. Αλλά για ορισμένα παιδιά, οι δικαιολογίες μπορούν να γίνουν ένα πραγματικό πρόβλημα και κάπως έτσι να μετατραπούν σε ενήλικες που αρνούνται να αποδεχτούν την προσωπική τους ευθύνη για τις πράξεις τους.

Πώς θα βοηθήσετε το παιδί να αναπτύξει το αίσθημα ευθύνης

Μείνετε ήρεμοι

Αποφύγετε να τσακωθείτε με το παιδί σας όταν επιμένει ότι κάτι δεν είναι δικό του λάθος. Διαφορετικά, κινδυνεύετε να μπείτε σε μια μάχη εξουσίας. Αντ’ αυτού, απαντήστε ήρεμα. Καταστήστε σαφές ότι η δικαιολογία του για τη συμπεριφορά του δεν σημαίνει ότι δεν είναι υπεύθυνο για ό,τι έκανε. Πείτε του, «Έχεις ευθύνη για το πώς συμπεριφέρεσαι» ή «Είναι δική σου ευθύνη να βρεις τρόπους για να λύσεις αυτό το πρόβλημα.»

Ενθαρρύνετε την προσωπική ευθύνη

Διδάξτε στο παιδί σας τη διαφορά ανάμεσα σε μια εξήγηση και μια δικαιολογία. Για παράδειγμα, το να πει στον δάσκαλό του ότι απουσίαζε επειδή ήταν άρρωστο είναι μια εξήγηση. Αν πει στον δάσκαλο ότι ο σκύλος έφαγε την εργασία του, είναι δικαιολογία.

Η εξήγηση αποδέχεται την προσωπική ευθύνη ενώ η δικαιολογία τείνει να κατηγορεί άλλους. Η εξήγηση έχει σκοπό να βοηθήσει τους άλλους να κατανοήσουν την κατάσταση, ενώ η δικαιολογία συνήθως προορίζεται να δικαιολογήσει ένα λάθος.

Μερικές φορές τα παιδιά (καθώς και πολλοί ενήλικες) δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν τη διαφορά. Αλλά αξίζει τον χρόνο και την προσπάθεια να βοηθήσετε το παιδί σας να δει ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ αυτών των δύο εννοιών.

Δώστε ως παράδειγμα διάφορα σενάρια και ζητήστε από το παιδί να εντοπίσει πότε λέτε μια δικαιολογία και πότε προσφέρετε μια εξήγηση. Με την εξάσκηση, το παιδί θα μπορέσει να αναγνωρίσει τη διαφορά και να κατανοήσει πότε οι άνθρωποι προσπαθούν να αποφύγουν την προσωπική ευθύνη.

Διδάξτε του δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων

Όταν το παιδί προσπαθεί να κατηγορήσει άλλους ανθρώπους για τα λάθη και τα προβλήματά του, στρέψτε τη συζήτηση στις επιλογές του για τον τρόπο με τον οποίο ανταποκρίνεται. Για παράδειγμα, αν λέει, «Πήρα κακό βαθμό στην εργασία μου επειδή ο δάσκαλος δεν μου εξήγησε πώς να την κάνω», ρωτήστε, «Τι θα μπορούσες να κάνεις σχετικά με αυτό;». Μιλήστε του για το πώς θα μπορούσε να ζητήσει διευκρινίσεις ή να ζητήσει βοήθεια, αντί να κατηγορήσει τον δάσκαλο για την κακή του βαθμολογία.

Είναι σημαντικό το παιδί σας να μπορεί να αναγνωρίζει ότι έχει επιλογές για τον τρόπο με τον οποίο ανταποκρίνεται. Διδάξτε στο παιδί ότι ανεξάρτητα από το τι συμβαίνει γύρω του, είναι εκείνο τελικά υπεύθυνο για τις δικές του επιλογές.

Δώστε έμφαση στη μάθηση μέσα από τα λάθη

Διδάξτε στο παιδί σας ότι τα λάθη είναι μια ευκαιρία για μάθηση. Όταν τα παιδιά βλέπουν τα λάθη ως τρόπο να μάθουν, είναι λιγότερο πιθανό να προσπαθήσουν να καλύψουν τα λάθη τους ή να κατηγορήσουν άλλους ανθρώπους. Δείξτε του λοιπόν ότι το να κάνει λάθη δεν είναι κακό, αλλά είναι σημαντικό να μάθει μέσα από αυτά, ώστε να μην τα επαναλάβει. Τέλος, επικροτήστε το παιδί σας όταν λέει την αλήθεια ή όταν αναλαμβάνει την ευθύνη για τη συμπεριφορά του.

in.gr