Οι άγνωστοι παράγοντες που παίζουν ρόλο στην εμφάνιση παχυσαρκίας στα παιδιά

Στην Ελλάδα το ποσοστό των παιδιών με βάρος μεγαλύτερο του κανονικού -υπέρβαρα και παχύσαρκα- υπολογίστηκε στο 37%

-----------------------

Η ρύπανση του αέρα, το παθητικό κάπνισμα και ορισμένα χαρακτηριστικά του δομημένου περιβάλλοντος, κυρίως η υψηλή πυκνότητα του πληθυσμού, παίζουν ρόλο στην εμφάνιση της παχυσαρκίας στα παιδιά. 

Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε μια διεθνής έρευνα, που συμπεριέλαβε την Ελλάδα και στην οποία συμμετείχαν Έλληνες επιστήμονες από την Ελλάδα και τη διασπορά.

Η μελέτη, μέρος της ευρύτερης έρευνας HELIX, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό για θέματα περιβαλλοντικής υγείας “Environmental Health Perspectives”, ανέλυσε στοιχεία για περισσότερα από 1.300 παιδιά ηλικίας έξι έως 11 ετών σε έξι χώρες (Ελλάδα, Γαλλία, Λιθουανία, Νορβηγία, Ισπανία και ΗΠΑ). 

Στην έρευνα συμμετείχαν η ελληνικής καταγωγής καθηγήτρια προληπτικής ιατρικής Λήδα Χατζή του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνια, οι Θεανώ Ρουμελιωτάκη και Μαρίνα Βαφειάδη της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης, καθώς και η Ελένη Παπαδοπούλου του Νορβηγικού Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας στο Όσλο.
Οι ερευνητές συσχέτισαν δεδομένα των παιδιών (δείκτης μάζας σώματος, περιφέρεια μέσης, ποσοστό λίπους) και στοιχεία από δείγματα αίματος και ούρων, με μια σειρά από περιβαλλοντικούς παράγοντες (αέριους ρύπους, δομημένο περιβάλλον, χώρους πρασίνου, βαρέα μέταλλα, παρασιτοκτόνα), κάπνισμα γονιών κ.α. 

Διαπιστώθηκε ότι η έκθεση ενός παιδιού σε περιβαλλοντικούς παράγοντες, τόσο ως έμβρυο όσο και μετά τη γέννηση του, επηρεάζει τον κίνδυνο παχυσαρκίας του αργότερα.

Η μελέτη επισημαίνει ότι η παιδική παχυσαρκία αυξάνει με ανησυχητικό ρυθμό διεθνώς, κάτι που φαίνεται να επιδεινώθηκε στη διάρκεια του lockdown λόγω της πανδημίας Covid-19. 

Στην Ελλάδα το ποσοστό των παιδιών με βάρος μεγαλύτερο του κανονικού -υπέρβαρα και παχύσαρκα- υπολογίστηκε στο 37%, ενώ στην Ισπανία στο 43%. “Τα παιδιά που ζουν σε πυκνοκατοικημένες περιοχές και πάνε σχολείο σε περιοχές με λίγες υπηρεσίες και υποδομές, είναι πιθανότερο να γίνουν παχύσαρκα λόγω έλλειψης ευκαιριών να περπατήσουν ή να ασχοληθούν με άλλες υπαίθριες δραστηριότητες”, δήλωσε η Χατζή.

Πηγή: ΑΠΕ
parallaximag.gr

Με τι μπάλα παίζουν τα παιδιά μας;

Ο δωδεκάχρονος Ναντίμ από το Πακιστάν ράβει «επίσημη μπάλα» Adidas με την σφραγίδα της FIFA!

Κάποιος γνωστός μου, ταξίδεψε πριν δύο χρόνια στο Πακιστάν όπου ήταν το εργοστάσιο γνωστής εταιρίας αθλητικών ειδών για την οποία δούλευε. Αυτό που είδε ήταν γροθιά στο στομάχι του. Ένα τεράστιο εργοστάσιο που όση έκταση καταλάμβανε το ισόγειό του άλλο τόσο ήταν και το υπόγειο. Στο υπόγειο ζούσαν σε άθλιες συνθήκες, παιδιά με μέσο όρο ηλικίας τα έντεκα-δώδεκα χρόνια. 
Κάθε φορά που ερχόταν μια παραγγελία (για ποδοσφαιρικές μπάλες κυρίως) από οποιοδήποτε μέρος του κόσμου (και που στο Πακιστάν μπορούσε να είναι τρεις τα ξημερώματα τοπική ώρα), ξυπνούσαν τα παιδιά και τα έστρωναν σε ασταμάτητη δουλειά μέχρι να «βγει» η παραγγελία. Έχω καιρό να μιλήσω με τον φίλο μου και δεν ξέρω αν ακόμα δουλεύει για την εταιρία αυτή. Από τότε όμως είχε αλλάξει η συναισθηματική σχέση του με την δουλειά του.

ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ότι οι εταιρίες που αποδεδειγμένα πλέον, δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν μέχρι και αθέμιτες μεθόδους για να παράγουν κέρδος, πρέπει να είναι κάτω από την συνεχή επιτήρηση των πελατών τους που έχουν τελικά την δύναμη να τους επιβάλουν κοινωνικά ευαίσθητη συμπεριφορά που οι ίδιοι θεωρούν περιττή πολυτέλεια.

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ότι οι περισσότεροι από εμάς που πιθανόν πριν από λίγα χρόνια ως πολίτες επιδιώκαμε κοινωνική δικαιοσύνη, τώρα ως καταναλωτές εμπνεόμαστε από εμπορικά σήματα και μάρκες σαν σύμβολα κοινωνικής καταξίωσης.

Οι εταιρίες που αγωνίζονται να μεγαλώσουν το μερίδιο αγοράς τους, να βγάλουν φθηνότερο και ανταγωνιστικότερο προϊόν, δεν ενδιαφέρονται αν τα παιδιά αυτά δουλεύουν σαν σκλάβοι σε άθλιες συνθήκες όλη την μέρα χωρίς την παραμικρή ευκαιρία να μορφωθούν. Δεν ενδιαφέρονται αν αυτά τα παιδιά θα ζήσουν την ζωή τους σαν εργάτες κατασκευάζοντας παπούτσια για τα παιδιά του «ελεύθερου δημοκρατικού κόσμου» των δυτικών χωρών και ποτέ τους δεν θα έχουν την δυνατότητα να κερδίσουν αρκετά χρήματα για να αγοράσουν το ίδιο το προϊόν που παράγουν!

Ευτυχώς όμως υπάρχουν ακόμα ελπίδες. Κάποιοι δραστηριοποιούνται και αντιδρούν. Η πίεση από τον κόσμο εντείνεται (τον υπόλοιπο κόσμο εννοώ, όχι την Ελλάδα. Εδώ έχουμε μεσάνυχτα). Σε σχολεία στις ΗΠΑ έχει παρθεί η απόφαση να αγοράζουν αθλητικό εξοπλισμό μόνο από εταιρίες που εφαρμόζουν ανθρώπινη πολιτική (σεβασμού δικαιωμάτων και μισθών).

ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ότι οι εταιρείες αυτές αναγκάζονται σιγά-σιγά κάτω από την απειλή της δυσφήμισης αλλά και της απώλειας πωλήσεων, να ελέγχουν τις πρακτικές των ασιατικών εργοστασίων που χρησιμοποιούν. Όσο λοιπόν είμαστε ενήμεροι, διατηρούμε τις βασικές μας ευαισθησίες και δρούμε ή αντιδρούμε, τα πράγματα θα βελτιώνονται ακόμα πιο γρήγορα.