Ένα στα δύο παιδιά συνομιλεί διαδικτυακά με αγνώστους...

... ενώ ένα στα 5 συναντιέται με αυτούς τους αγνώστους.

Αυτό αποκαλύπτει έρευνα που διεξήγαγε πριν δύο χρόνια σε δείγμα 14.000 παιδιών και των οικογενειών τους το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου. 

Ωστόσο, το Διαδίκτυο αποτελεί ένα ιδανικό περιβάλλον για να αναπτύξουν κοινωνικές επαφές, να ανακαλύψουν νέα πράγματα και να γίνουν δημιουργικοί. 

Πρέπει όμως να γίνει κατανοητό από όλους ότι οι διαδικτυακοί «φίλοι» μπορεί να μην είναι τελικά εκείνοι που υποστηρίζουν ότι είναι.

Ρεπορτάζ: Νικολέττα Κολυβάρη

Η ψυχολόγος της Γραμμής Βοήθειας Help-line.gr του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου Μαρία Δάρα εξηγεί γιατί τα παιδιά και οι έφηβοι δεν πρέπει ποτέ να κανονίζουν συναντήσεις με ανθρώπους που στην ουσία δεν γνωρίζουν, ακόμα και αν έχουν γίνει “φίλοι” στο Διαδίκτυο. 

Επίσης μιλά για τη διαδικασία της σεξουαλικής αποπλάνησης (grooming) με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση του ανηλίκου, κάτι το οποίο μπορεί να συμβεί τόσο στο πραγματικό όσο και στο διαδικτυακό περιβάλλον.

GROOMING - ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΑΠΟΠΛΑΝΗΣΗ
Ο όρος grooming, εξηγεί η ψυχολόγος, αναφέρεται στη συμπεριφορά εκείνη του δράστη, που έχει σκοπό να εμπνεύσει εμπιστοσύνη στο παιδί, ώστε να πραγματοποιήσει μαζί του μια μυστική συνάντηση. 

Η σεξουαλική κακοποίηση του παιδιού, η σωματική βία, η παιδική πορνεία ή η κακοποίηση μέσω πορνογραφικού υλικού ενδέχεται να είναι τα αποτελέσματα της συνάντησης αυτής. 

Κάτι που καθιστά το grooming ένα είδος ψυχολογικού χειρισμού και αποπλάνησης που διεξάγεται μέσω Διαδικτύου και συγκεκριμένα μέσω των κοινωνικών δικτύων, ηλεκτρονικών παιχνιδιών ή κινητών τηλεφώνων. 

Όπως λέει, το χρονικό διάστημα διαδικασίας μπορεί να ποικίλλει -έχουν αναφερθεί περιπτώσεις όπου ο θύτης χειραγωγούσε το παιδί ακόμη και δύο χρόνια πριν συμβεί η μυστική συνάντηση.

ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ
Είναι γεγονός ότι η διαδικασία της αποπλάνησης μέσω Διαδικτύου περιλαμβάνει τεχνικές που την κάνουν να διαφέρει από τις άλλες μορφές παιδικής κακοποίησης. 

Συγκεκριμένα στη διαδικασία του grooming η επαφή δράστη και παιδιού δεν είναι απαραίτητη προκειμένου να θυματοποιηθεί το παιδί, καθώς το Διαδίκτυο αποτελεί το μέσο εκείνο που διευκολύνει τη μακροπρόθεσμη θυματοποίηση του παιδιού, που -όπως λέει η κ. Δάρα- «μπορεί να κρατήσει ακόμη και χρόνια μέσω της διανομής των φωτογραφιών του παιδιού στο Διαδίκτυο”. Σε κάθε περίπτωση «είναι σημαντικό να γίνει κατανοητό ότι η διαδικασία του grooming είναι από μόνη της κακοποιητική για το παιδί», τονίζει.

ΝΙΩΘΕΙ ΟΤΙ ΣΥΝΟΜΙΛΕΙ ΜΕ ΣΥΝΟΜΗΛΙΚΟ
Η ψυχολόγος ενημερώνει για κάποιες από τις πιο συχνές πρακτικές που μπορεί να χρησιμοποιήσει ο δράστης. 

Συνήθως, λέει, δημιουργεί ψεύτικο προφίλ με ψευδές όνομα και ψευδή ηλικία, προκειμένου οι άμυνες του παιδιού να μην είναι ενεργοποιημένες, καθώς νιώθει ότι συνομιλεί με κάποιον συνομήλικο. 

Ακόμα, ο δράστης μπορεί να μιμείται τη συναισθηματική κατάσταση του παιδιού και να δείχνει κατανόηση και αποδοχή, προκειμένου να νιώθει το παιδί ασφάλεια και εμπιστοσύνη. 

Στη συνέχεια ο δράστης προσπαθεί να μάθει περισσότερες λεπτομέρειες για τη ζωή του παιδιού, όπως για παράδειγμα σε ποιο σχολείο πηγαίνει, ποια είναι τα χόμπι του και άλλα.

ΣΧΕΣΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ
Η δημιουργία σχέσης εμπιστοσύνης είναι ο πυρήνας της διαδικασίας αυτής, καθώς έτσι ελαχιστοποιείται η πιθανότητα να μιλήσει το παιδί σε κάποιον ενήλικα. 

Ο δράστης μπορεί ακόμα να δωροδοκήσει το παιδί και με κάποιο αντικείμενο αξίας. Το σεξουαλικό στοιχείο εντάσσεται στη σχέση μόνο εφόσον ισχυροποιηθεί ο δεσμός μεταξύ τους. 

Οι σεξουαλικές συζητήσεις μπορεί να ξεκινήσουν γενικά, όπως μια κουβέντα για την ανθρώπινη σεξουαλικότητα, αλλά να καταλήξουν ακόμα και στην αποστολή πορνογραφικού και παιδοπορνογραφικού υλικού. 

Αυτό, λέει η ψυχολόγος της Γραμμής Βοήθειας, έχει ως σκοπό «να μειώσει την ντροπή, να εισέλθει το παιδί στη γυμνότητα, να τονώσει την περιέργειά του γύρω από το σεξ και να πείσει ότι η σεξουαλική δραστηριότητα και των παιδιών είναι κάτι φυσιολογικό κι όχι κάτι παράλογο ή κακοποιητικό».

ΜΟΙΡΑΖΟΝΤΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΝΟΧΟ ΜΥΣΤΙΚΟ
Εφόσον τα παιδιά αποδεχτούν το υλικό αυτό, «έπειτα πιέζονται να μην το μοιραστούν με κανέναν. Έτσι με αυτό τον τρόπο μοιράζονται το ίδιο ένοχο μυστικό τους», λέει η κ. Δάρα εξηγώντας τις πρακτικές του δράστη. 

«Η ενοχή ανέκαθεν αποτελούσε σημαντικό όπλο για τους παιδόφιλους, καθώς τα παιδιά δεν έχουν φτάσει ακόμα στο αναπτυξιακό εκείνο στάδιο που να επιτρέπει τη γνωστική και συναισθηματική επεξεργασία της συγκεκριμένης ψυχικής κατάστασης», προσθέτει. Ακόμα, οι προσωπικές πληροφορίες που έχει μοιραστεί το παιδί μπορεί να χρησιμοποιηθούν και για τον εκβιασμό του, σε περίπτωση που θελήσει να διακόψει τη σχέση αυτή.

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΝ ΑΣΦΑΛΗ
Η κ. Δάρα προτρέπει τους γονείς να ενημερώνουν από μικρή ηλικία τα παιδιά για τα προσωπικά δεδομένα και να τα μαθαίνουν ότι δεν τα αποκαλύπτουμε σε αγνώστους ούτε στο Διαδίκτυο, ούτε στο πραγματικό περιβάλλον. 

Είναι εξαιρετικά σημαντικό να ενδυναμώσουμε τα παιδιά και όχι να τα φοβίσουμε. Να μην περάσουμε το μήνυμα ότι ο κόσμος είναι μόνο ένα επικίνδυνο μέρος στο οποίο πρέπει διαρκώς να αισθανόμαστε φοβισμένοι και προσεκτικοί, 

τονίζει εφιστώντας την προσοχή των γονιών: 

Στα μεγαλύτερα παιδιά εξηγούμε για τη διαδικασία αυτή και τονίζουμε ότι δεν κανονίζουμε ποτέ συναντήσεις με αγνώστους και με ανθρώπους που στην ουσία δεν γνωρίζουμε.

ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ ΠΟΤΕ ΤΟ ΘΥΜΑ
Η ψυχολόγος συμβουλεύει καταλήγοντας να προσαρμόζουμε τις ρυθμίσεις απορρήτου ούτως ώστε να μην βλέπουν όλοι το προφίλ μας και τις φωτογραφίες μας στα κοινωνικά δίκτυα. 

Επίσης, δεν ανταλλάσσουμε ευαίσθητες πληροφορίες ή ακατάλληλα βίντεο ή προσωπικές φωτογραφίες στο Διαδίκτυο, καθώς μπορεί να μείνουν εκεί για πάντα και να διανεμηθούν στον οποιονδήποτε από οποιονδήποτε, 

ενώ ειδικότερα στα παιδιά και τους εφήβους η Μαρία Δάρα τονίζει: 

Δεν δελεαζόμαστε από χρήματα και δώρα και ζητάμε τη συμβουλή και υποστήριξη κάποιου ενήλικα που εμπιστευόμαστε. Άμα συμβεί οτιδήποτε δεν φταίμε ποτέ εμείς, δεν φταίει ποτέ το θύμα. Μιλάμε και το αναφέρουμε πάντα στις αρμόδιες υπηρεσίες. 

 Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πώς να μιλήσω και να εκπαιδεύσω το παιδί μου, για να το προφυλάξω από αγνώστους, χωρίς να το φοβίσω

Δυστυχώς στις μέρες μας, όλο και πιο συχνά ακούμε για εξαφανίσεις παιδιών, όλο και περισσότεροι άγνωστοι προσπαθούν να προσεγγίσουν παιδιά, διαφόρων ηλικιών, για να τα κλέψουν, να τα κακοποιήσουν ή να τα εκμεταλλευτούν. 

Προσπαθούν να τα ξεγελάσουν, να τα δελεάσουν με τόσο περίτεχνο τρόπο που τα πείθουν σχετικά εύκολα. 

Συνήθως είναι πρόσωπα, φιλικά, χαρούμενα και χαμογελαστά. Μπορούν ακόμα και εμάς τους γονείς να παραπλανήσουν.

Θα πρέπει να το δούμε πολύ σοβαρά, αυτό το θέμα, γιατί ο κίνδυνος παραμονεύει από παντού. Τα παιδιά μας- αν θέλουμε να είναι ασφαλή- θα πρέπει να γνωρίζουν από πολύ μικρά ποια άτομα είναι γνωστά και ποια άγνωστα, αλλά να γίνει με τέτοιο τρόπο που να το καταλάβουν χωρίς να τρομοκρατηθούν ή φοβηθούν.

Βασικά πράγματα που πρέπει να γνωρίζει το παιδί μας

Θα πρέπει να δώσουμε να καταλάβει το παιδί μας, πώς να ξεχωρίζει τα γνωστά πρόσωπα από τα άγνωστα, από πολύ μικρό από την προσχολική ηλικία, δίνοντας του, παραδείγματα. Λέμε για παράδειγμα η θεία σου είναι γνωστό μας πρόσωπο, έρχεται στο σπίτι μας παίζει μαζί σου, τρώμε συχνά στο σπίτι της, αλλά η φίλη της, η φουρνάρισσα είναι για εμάς άγνωστη. Δεν χρειάζεται ένα άγνωστο πρόσωπο να το αποκαλούμε και κακό, γιατί με αυτόν τον τρόπο μπορεί να το τρομάξουμε. Θα πρέπει το παιδί να καταλάβει, πως πρέπει να εμπιστεύεται μόνο τους γονείς του για αυτά που του λένε και αν πρέπει να υπακούσουν σε κάποιον άλλον, θα το ενημερώσουν πρώτα. Θα πρέπει να μάθουν από εμάς τους γονείς, ποια άτομα να εμπιστεύονται απόλυτα. Ακόμη καλό θα είναι να γνωρίζει την περιοχή που είναι το σπίτι, τη διεύθυνση και το τηλέφωνο των γονιών. Εδώ θα του επισημάνουμε πως αυτές τις πληροφορίες, τις δίνουμε μόνο σε περίπτωση που χαθούμε και μόνο σε αστυνομικό ή σε έναν γονιό που θα δουν εκεί κοντά με το παιδί του.

Πώς να εκπαιδεύσω το παιδί μου να προστατεύεται 

• Το ενημερώνω πως υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι, που προσπαθούν να ξεγελάσουν παιδάκια και θα πρέπει να μην απομακρύνεται μόνο του, να είναι πάντα με παρέα.
• Του εξηγώ πως δεν πρέπει να παίρνει δώρα και γλυκά από άτομα που δεν γνωρίζει-μεγάλα και μικρά- και αν του τα προσφέρουν, να τρέξει να ενημερώσει γρήγορα κάποιο γνωστό του πρόσωπο που είναι εκεί κοντά του.
• Το συμβουλεύω, πως δεν δίνουμε ποτέ προσωπικές πληροφορίες –διεύθυνση, τηλέφωνα- σε αγνώστους.
• Το ενημερώνω πως δεν πρέπει να πιστεύει ποτέ σε κάτι που θα του πει ένας άγνωστος για τους γονείς του, πως έπαθαν κάτι για παράδειγμα. Όταν πρόκειται για κάτι τόσο σοβαρό, θα το ενημερώσει κάποιο γνωστό του πρόσωπο, π.χ. η δασκάλα του.
• Το συμβουλεύω, πως απαγορεύεται να το αγγίξει ένας άγνωστος, ακόμα και να του  ζητήσει, εκείνος τη βοήθεια του για κάτι, δεν πρέπει να τον πλησιάσει και να τον ακουμπήσει..
• Δημιουργώ έναν μυστικό κωδικό ή μια μαγική λέξη, που θα τη γνωρίζουμε  μόνο  εμείς οι γονείς, το  παιδί και άτομα απόλυτης εμπιστοσύνης. Όταν θα ακούει  αυτή τη λέξη, θα είναι σίγουρο  πως δεν θα το ξεγελάσουν. Διαβάστε την σχετική  ιστοριούλα της πονηρής καραμελίτσας.
  
• Φροντίζω να το ρωτώ καθημερινά, αν είδε κάποιο άγνωστο πρόσωπο , γιατί το παιδί μπορεί να ξεχάσει να μας το πει.
• Να του μάθω βασικά τηλέφωνα άμεσης ανάγκης (το 100, το 166, το 199).
• Να του πω, να φωνάξει πολύ δυνατά αν πάει κάποιος άγνωστος να το κυνηγήσει.
• Του μιλώ για τον κανόνα των εσωρούχων.

Μπορεί να πιστεύουμε πως μπορεί να μη συμβεί ποτέ σε εμάς κάτι τέτοιο ή να είμαστε υπερβολικοί και να ζούμε συνέχεια με αυτόν τον φόβο. Αυτά είναι οι ακραίες περιπτώσεις και δεν πρέπει να είμαστε απόλυτοι, θα πρέπει να έχουμε ένα μέτρο  στο χειρισμό και στην αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων, γιατί είμαστε  γονείς και οφείλουμε να προστατεύουμε σωστά τα παιδιά μας, με κάθε τρόπο.

  Με αγάπη προς τους γονείς και τα παιδιά

Posted By: Ευαγγελία Τσιακίρη
newsfilter.gr

Οι άγνωστοι παράγοντες που παίζουν ρόλο στην εμφάνιση παχυσαρκίας στα παιδιά

Στην Ελλάδα το ποσοστό των παιδιών με βάρος μεγαλύτερο του κανονικού -υπέρβαρα και παχύσαρκα- υπολογίστηκε στο 37%

-----------------------

Η ρύπανση του αέρα, το παθητικό κάπνισμα και ορισμένα χαρακτηριστικά του δομημένου περιβάλλοντος, κυρίως η υψηλή πυκνότητα του πληθυσμού, παίζουν ρόλο στην εμφάνιση της παχυσαρκίας στα παιδιά. 

Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε μια διεθνής έρευνα, που συμπεριέλαβε την Ελλάδα και στην οποία συμμετείχαν Έλληνες επιστήμονες από την Ελλάδα και τη διασπορά.

Η μελέτη, μέρος της ευρύτερης έρευνας HELIX, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό για θέματα περιβαλλοντικής υγείας “Environmental Health Perspectives”, ανέλυσε στοιχεία για περισσότερα από 1.300 παιδιά ηλικίας έξι έως 11 ετών σε έξι χώρες (Ελλάδα, Γαλλία, Λιθουανία, Νορβηγία, Ισπανία και ΗΠΑ). 

Στην έρευνα συμμετείχαν η ελληνικής καταγωγής καθηγήτρια προληπτικής ιατρικής Λήδα Χατζή του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνια, οι Θεανώ Ρουμελιωτάκη και Μαρίνα Βαφειάδη της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης, καθώς και η Ελένη Παπαδοπούλου του Νορβηγικού Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας στο Όσλο.
Οι ερευνητές συσχέτισαν δεδομένα των παιδιών (δείκτης μάζας σώματος, περιφέρεια μέσης, ποσοστό λίπους) και στοιχεία από δείγματα αίματος και ούρων, με μια σειρά από περιβαλλοντικούς παράγοντες (αέριους ρύπους, δομημένο περιβάλλον, χώρους πρασίνου, βαρέα μέταλλα, παρασιτοκτόνα), κάπνισμα γονιών κ.α. 

Διαπιστώθηκε ότι η έκθεση ενός παιδιού σε περιβαλλοντικούς παράγοντες, τόσο ως έμβρυο όσο και μετά τη γέννηση του, επηρεάζει τον κίνδυνο παχυσαρκίας του αργότερα.

Η μελέτη επισημαίνει ότι η παιδική παχυσαρκία αυξάνει με ανησυχητικό ρυθμό διεθνώς, κάτι που φαίνεται να επιδεινώθηκε στη διάρκεια του lockdown λόγω της πανδημίας Covid-19. 

Στην Ελλάδα το ποσοστό των παιδιών με βάρος μεγαλύτερο του κανονικού -υπέρβαρα και παχύσαρκα- υπολογίστηκε στο 37%, ενώ στην Ισπανία στο 43%. “Τα παιδιά που ζουν σε πυκνοκατοικημένες περιοχές και πάνε σχολείο σε περιοχές με λίγες υπηρεσίες και υποδομές, είναι πιθανότερο να γίνουν παχύσαρκα λόγω έλλειψης ευκαιριών να περπατήσουν ή να ασχοληθούν με άλλες υπαίθριες δραστηριότητες”, δήλωσε η Χατζή.

Πηγή: ΑΠΕ
parallaximag.gr